برچسب: کودک

اسرار پدر مادرهایی که بچه های حرف گوش کن دارند

آیا تا به حال برایتان پیش آمده که به فرزندتان حرفی بزنید و برای بار اول حرفتان را گوش کند؟ بله‌. چنین چیزی امکان دارد اما شاید خیلی کم پیش بیاید. احتمالا بعضی از خانواده‌ ها را دیده‌اید که فرزندان شان خیلی حرف گوش کن هستند و هر چه که پدر مادر بگوید را قبول می‌ کنند. در این قسمت از خانواده پلاس بیا نی نی قصد داریم شگردهای پدر و مادرهایی که بچه‌ های حرف گوش کن دارند را به شما معرفی کنیم.

احترام می گذارند

بله! این والدین به حرف کودکان احترام می‌ گذارند. در زندگی قانون مند هستند و به همین دلیل اگر فرزندشان هم چیزی از آن ها بشنود, حرف او را قبول می‌ کند زیرا رابطه بین پدر و مادر و فرزند بر پایه احترام است‌.

فریاد نمی زنند

معمولاً این پدر و مادرها تحت هیچ شرایطی سر بچه خود فریاد نمی زنند و این کار را در هیچ سنی انجام نمی‌ دهند و نمی‌ خواهند به آن ها بگویند که قدرت برتر هستند یا این که فرزندشان را حقیر کنند. آن ها به خود و فرزندشان به یک اندازه ارزش می دهند و‌ در نتیجه از انجام کارهای خشن مثل فریاد زدن خودداری می‌ کنند.

از قانون طلایی استفاده می کنند

احترام؛ قانون طلایی است که در آن در مورد آن توضیح دادیم. احترام باعث می‌ شود که دو طرف برای حرف یکدیگر ارزش قائل باشند. اگر شما هم به دنبال گرفتن احترام از سمت فرزندتان هستید، اول خودتان باید به او احترام بگذارید تا این رفتار را از شما یاد بگیرید.‌ به طور کلی قانون طلایی به ما می‌ گوید هر رفتاری که قرار است در فرزندتان ببینید را خودتان انجام دهید و آن را رعایت کنید.

حواسشان به نتیجه حرفی که می‌ زنند هست

قطعاً زمانی که فرزندتان زندگی گرمی دارد، حرف شما روی آن تاثیر گذار است و در مورد آن فکر می‌ کند. پس باید مراقب کلماتی که به کار می‌ برید باشید. باید کاملاً با دیسیپلین رفتار کنید و از طرفی کلمات منفی را به طور کل از کلام تان حذف کنید.

تهدید نمی‌ کند

این والدین هرگز به دنبال تهدید کردن فرزند خود نیستند و این رفتار را به طور کل از زندگی حذف کرده اند. شاید برایتان منطقی نباشد اما تهدید هرگز برای بچه ها پاسخ نمی دهد، بلکه باعث می شود که آن ها در کوتاه مدت به حرف شما گوش دهند اما بعداً هر زمان که بتوانند تلافی می کنند‌.

با کودک راه می آیند

پدر و مادرانی که بچه‌ های حرف گوش‌ کن دارند؛ خودشان نیز به حرف بچه های شان گوش می دهند و برای او احترام قائلند. در نتیجه فرزند می‌ بینند که پدر و مادرش چندین بار به حرف او گوش دادند. پس خودش هم این رفتار را تکرار می کند. پس این رابطه و احترام کاملاً دو طرفه است.

توجه کافی دارند

زمانی که با فرزندان شان صحبت می کنند، با او ارتباط کامل چشمی برقرار می‌ کنند و نشان می‌ دهند که توجه خیلی بالایی دارند و تمام عوامل حواس پرتی را کنار می‌ گذارند تا سراپا به فرزندان شان گوش دهند و همین باعث می شود که کودک بفهمد خواسته‌ هایش شنیده می شود.

توجه خالصانه دارند

قطعاً فرزند متوجه این می ‌شود که آیا شما به خاطر ارزش و احترامی که دارد به او توجه می کنید یا اینکه با توجه کردن، می خواهید او را وادار به انجام کاری کنید. پدر و مادرانی که بچه‌ های حرف گوش کن دارند، توجه خالصانه و بی دریغ به آن ها می‌ کنند و رابطه مثبت بین آن ها برقرار می شود.

به کودک نشان می دهند که ارزش دارد

این والدین در رفتارشان به گونه‌ای برخورد می‌ کنند که فرزند متوجه شود یک موجود ارزشمند است. همین فرزند را مجاب می‌ کند تا به حرف پدر مادرش بیشتر گوش کند. مثلا به او احترام می گذارند، از او تعریف و تمجید می کنند، محبت فیزیکی مانند در آغوش گرفتن دارند، مانند یک دوست در کنار او هستند و او را سرزنش نمی کنند، با او ارتباط چشمی برقرار می کنند، همیشه بازخورد های مثبت به او می دهند، از کارهایش قدردانی می‌ کنند، سپاسگزار او هستند و به طور کل انگیزه و انرژی مثبت را در کودک به جریان می اندازند.

الگوی خوبی هستند

برای اینکه کودک به حرف شما گوش کند و به شما احترام بگذارد، شما نیز باید خودتان درست رفتار کنید. کودکان در سنین پایین همه چیز را الگو برداری می کنند. پس اگر به دنبال رفتار صحیح و درست در او هستید، اول از همه خودتان باید الگوی خوبی برای او باشید.

جملاتی اشتباه که والدین سمی به فرزندان خود میگویند

بدون شک زندگی کردن با والدین سمی هرگز کار راحتی نیست. در واقع در چنین خانواده هایی بچه ها دچار انتقاد، کنترل شدن بیش از حد یا پرخاشگری های زیاد قرار می گیرند. فرقی ندارد که شما بعنوان فرزند چقدر تلاش کنید که از آن ها فاصله بگیرید؛ در هر صورت کلمات و عبارات ناراحت‌کننده ای را از زبان شان می شنوید که باعث کاهش سطح اعتماد به نفس و مشکلات دیگر می شود.

در این قسمت از خانواده پلاس بیا نی نی قصد داریم که به شما بگوییم والدین سمی چه چیزهایی به فرزندان شان می گویند.

به خاطر همه کارهایی که برایت انجام دادیم، تو به ما مدیون هستی

این یکی از عباراتی است که به بچه حس بدهکاری می دهد و باعث می شود که همیشه خود را شرمنده بداند. در صورتی که والدین توجه نمی کنند؛ در واقع آن ها خودشان انتخاب کرده اند که بچه داشته باشند و بخاطر چنین مسئولیت سختی نباید سر بچه خود منت بگذارند.

تقصیر ما نیست؛ تو خیلی حساسی

شاید پدر یا مادر چیزی بگویند یا به گونه ای با فرزندشان رفتار کنند که او شروع به گریه کردن کند. در چنین حالتی آن ها کلافه می شوند و این جمله را به زبان می‌ آورند که تو خیلی حساس هستی و این اصلا تقصیر رفتار ما نیست. انجام این کار شوک زیادی به فرزند وارد می کند و باعث می شود که نتواند احساساتش را راحت بروز دهد.

تو در زندگی به هیچ چیز نخواهی رسید

هر چقدر که بیشتر این جمله را بشنویم، بیشتر آسیب می بینیم و حس بی ارزشی در ما افزایش پیدا می‌ کند. اگر والدین کاری کنند که فرزند احساس بی ارزشی داشته باشد و خودش را خوب نداند، این باعث ایجاد حس نا امنی و فوبیا در او می شود.

تو از هر لحاظ شبیه پدرت هستی

احتمالاً زمانی که بچه ها کار بدی انجام می دهند یا کاری انجام می دهند که مورد قبول مادرشان نیست، این جمله را از سمت او می‌ شنوند. در واقع مادر قصد دارد که تمام خصلت های بدِ فرزند یا کار های اشتباهش را به پدر ربط بدهد و هرگز خود و تربیتش را مورد انتقاد قرار ندهد که این به بچه آسیب وارد خواهد کرد.

باید شبیه خواهر و برادرت رفتار کنی

وقتی که والدین فرزندشان را با هر کسی حتی خواهر و برادرش مقایسه کنند، او را از درون می شکند و حس منفی را به خود می گیرد، در صورتی که پدر و مادر باید به گونه ای رفتار کنند که فرزندشان احساس کند با خواهر و برادرش مساوی است و هرگز مورد قضاوت قرار نمی گیرد یا کسی قصد ندارد که او را با کسِ دیگری مقایسه کند.

تو خیلی لاغر، قد کوتاه یا خیلی زشت هستی

والدین سمی با کلمات و ایراد گرفتن از ظاهر فرزند شان، به او حمله کرده و شخصیتش را تخریب می‌ کنند؛ حتی ممکن است در موردِ او جوک یا لطیفه بسازند و همین؛ شخصیت فرزند را به شدت دچار آسیب می کند و اعتماد به نفس او را دچار مشکل خواهد کرد و باعث می‌ شود که او فقط روی نقص‌ ها و ایراداتش تمرکز کند.

ما با تو شوخی کردیم و نباید عصبانی بشی

در یک رابطه سمی توهین به عنوان شوخی تلقی می شود و خانواده ممکن است به عنوان شوخی حرفی را به فرزندشان بزنند و هرگونه که می خواهند راجع به او نظر داده و از او انتقاد کنند و زمانی که فرزند عصبانی می‌ شود، به او می‌ گویند که این واکنشت تند است، زیرا ما فقط با تو شوخی کردیم که همین باعث می‌ شود تا عقده‌ های درونی فرزند افزایش پیدا کرده و در آینده دچار مشکل شود.

چون ما پدر مادرت هستیم، پس برایت تصمیم می گیریم

یکی دیگر از جملات منفی که والدین سمی به فرزندان شان می گویند، این است که ما بهتر از تو می‌دانیم که چه چیزی برایت خوب یا بد است و در نتیجه ما تصمیم گیری می کنیم، چون ما می‌دانیم که برای مثال باید برای صبحانه، ناهار یا شام چه غذایی بخوری و چه لباسی بپوشی و….

نکاتی برای کمک به کودکانی که نخوردن صبحانه مشکل آنهاست

صبحانه نخوردن کودکان والدین را همیشه نگران می کند و به عنوان مانعی برای رشد کودکان عمل می کند. صبحانه مهم ترین وعده غذایی روز است، برای استفاده از این ضرب المثل قدیمی که اغلب والدین این را می دانند با این حال تلاش برای خوردن صبحانه در کودکان زمانی که مدرسه می روند، می تواند تا حدی دشوار باشد.

آن ها ممکن است شکایت کنند که خیلی زود است که چیزی بخورند، گرسنه نیستند، چون نمی توانند تصمیم بگیرند چه بخورند در نتیجه، برخی از کودکان به مدرسه با شکم خالی می روند و تا اولین زمان استراحت در مدرسه، غذایی نمی خورند.برای اینکه کودکتان مشتاق به خوردن صبحانه شود و رشد آن تهدید نشود راه حل های این بخش را به دقت بخوانید.

راهی برای رفع مشکل صبحانه نخوردن کودکان

چرا بچه ها باید قبل از مدرسه یک صبحانه سالم بخورند؟

حذف هر یک از صبحانه ها می تواند منجر به سردرد و یا درد گرسنگی شود.اگر کودک شما با درد و سردرد در کلاس حضور داشته باشد، مطمئنا درس ها خیلی سازنده نخواهند بود.دلایل بیشتری برای خوردن یک صبحانه سالم قبل از مدرسه وجود دارد و این موارد، عبارتند از:

* مشخص شده است کودکانی که صبحانه می خورند دارای تمرکز بهتر، مهارت های حل مساله و هماهنگی چشم هستند.آن ها همچنین به طور کلی هوشیار و خلاق تر هستند، و احتمال کمتری وجود دارد که از مدرسه به علت بیماری غیبت کنند.

* صبحانه همچنین به مسائل وزنی در کودکان مربوط می شود، به طوری که بچه هایی که صبحانه نمی خورند، تمایل دارند بیشتر غذا بخورند و در طول روز غذای زیادتری می خورند.

تاثیرات صبحانه خوردن در کودکان

* صبحانه به فعاایت متابولیسم بدن کمک می کند که به پردازش و هضم تمام غذایی که بعداً مصرف می کنیم هم کمک می کند اگر این سازوکار با صبحانه شروع نشود، بدن می تواند به حالت احتکار و ذخیره سازی ادامه دهد، جایی که فکر می کند برای مدت زیادی غذا نخواهد خورد و مقدار زیادی از غذایی که بعداً مصرف می شود را ذخیره می کند و باعث افزایش وزن می شود.

* خوردن یک صبحانه خوب با کربو هیدرات و پروتئین در طول ساعات صبحگاهی مدرسه به سرزندگی و فعالیت کمک خواهد کرد.اگر کودک قبل از نهار ورزش یا PE داشته باشد، سعی خواهند کرد معده را بعد از 15ساعت غذا دهند! آن ها هیچ انرژی ندارند و حتی می توانند احساس ضعف کنند.

* یک صبحانه سالم به کودکان شما کمک می کند تا بازی کنند و بهتر یاد بگیرند.گزینه های شیرین بیشتری می توانند برای هجوم سریع انرژی وسوسه شوند، اما قبل از اینکه انرژی شانس استفاده از آن را داشته باشد، احتمال کم شدن و سوختن انرژی بیشتری وجود دارد.پیروی از گزینه های سالم، انرژی خوب را فراهم می کند که فقط یک جهش قند نخواهد بود.

فواید خوردن صبحانه قبل از مدرسه

توصیه هایی برای صبحانه خوردن کودکان

صبحانه یکی از مهم ترین و اصلی ترین وعده ها غذایی است اما متاسفانه 40 درصد از کودکان برای خوردن صبحانه بهانه گیری می کنند و در واقع صبحانه نمی خورند. اگر کودک شما هم به این گروه ملحق شده است باید هوشیار باشید و برای داشتن کودکی سالم برای رفع این مشکل از راه کارهایی که در این بخش از بیا نی نی می خوانید استفاده کرده و کودک خود را به سمت خوردن صبحانه سوق دهید.

یک مثال خوب مهم است که کودکان شما فکر نکنند آن ها تنها کسانی هستند که باید صبحانه بخورند خوردن یک چیز مشابه و خوردن صبحانه برای کل خانواده، حتی والدین و پدران برای انجام این کار مهم است.

کودکتان را سحر خیز کنید:

اکثر کودکانی که صبحانه نمی خورند کودکانی هستند که دیر تر از حد معمول از خواب بیدار می شوند و یا برای رفتن به مدرسه با عجله آماده می شوند و زمانی رای صبحانه خوردن ندارند و یا اینکه به دلیل خوابیدن بیش از حد اشتهایی به خوردن صبحانه ندارند.

زود بیدار شدن کودکان برای خوردن صبحانه

نظر کودکتان را در مورد صبحانه بپرسید:

کودکان مواد غذایی متفاوتی را نسبت به بزرگترها برای صبحانه دوست دارند. از انها در مورد صبحانه ی مورد علاقه شان سوال کنید و نظرات انها را بر سر سفره ی صبحانه راه دهید.

صبحانه را برای آنها مثل یک بازی و تفریح کنید:

نه تنها صبحانه بلکه هر وعده غذایی که خوردن آن با شادی و خنده همراه باشد لذت بیشتری خواهد داشت و کودک بیشتر به خوردن علاقه مند می شود. شما با توجه به سن کودکتان می توانید زمان خوردن صبحانه او را سرگرم و شاد کنید تا با میل بیشتری صبحانه بخورد.

سرگرم کردن کودک برای خوردن صبحانه

غذاهای غیر طبیعی را برای آخر بگذارید:

بعضی از والدین از یک سری غذاهای فرآوری شده برای صبحانه کودکشان انتخاب می کنند که امری کاملا اشتباه است و علاوه بر اینکه هیچ تاثیر مثبتی در رشد کودک ندارد بلکه ذائقه ی او را هم به سمت غذاهای آماده سوق می دهد.

میز صبحانه را متنوع بچینید:

این بدان معنا نیست که هر چیزی که مربوط به صبحانه است همگی را خریداری و بر سر میز صبحانه بچینید بلکه بهتر است در خرید خود متنوع عمل کنید تا اشتهای کودک شما تحریک شودو مطمئنا هیچ کودکی دوست ندارد هر روز صبح نیمرو بخورد و یا همیشه برای صبحانه نان و پنیر داشته باشد.

تحریک اشتهای کودک برای صبحانه

راه حل صبحانه نخوردن کودک قبل از رفتن به مدرسه

در متن زیر چند نکته برای کمک به کودک خود برای خوردن یک صبحانه سالم قبل از مدرسه آورده شده است:

• اگر می دانید که کودک شما معمولاً دوست ندارد و یا وقت برای صبحانه خوردن ندارد، سعی کنید که آن ها را 15 دقیقه زودتر بلند کنید.این زمان کمی اضافی، می تواند به آن ها کمک کند تا بیشتر بیدار شوند و قبل از رفتن آماده باشند.
• اگر زمان هنوز یک مساله است ، یا ساندویچ خانگی سالم همیشه بهتر از هیچ است.
• اگر کودک شما کسی است که شکایت می کند گرسنه نیست، با وجود اینکه آن ها 10 ساعت یا بیشتر بدون غذا بودند، در نظر بگیرید که چه زمانی غذا را قبل از خوابیدن نخوردند.سعی کنید شام را به نیم ساعت، یا حتی یک ساعت قبل، زودتر، و یا حتی قبل از آن را رها کنید، تا ببینید آیا این کار باعث گرسنگی می شود وقتی که کودک شما صبح بیدار می شود یا خیر.
• بگذارید که کودکتان تایم بیشتری را گرسنه بماند و بگذارید کودکتان چیزی را که دوست دارد بخورد و أنها را برایش آماده کنید، این کار تمام نگرش آن ها نسبت به غذا را بهبود خواهد بخشید.
• با دادن یک کاسه از غلات سرد و یا نان تست ساده، ابتدا می تواند باعث شود که کسی از این ایده دور شود اما اگر زمان زیادی طول می کشد تا آن ها صبح سپس تصمیم بگیرند که چه می خواهند، برنامه ریزی کنید و یک برنامه سالم با آن ها در آخر هفته ایجاد کنید. شما حتی می توانید مقداری از غذاها را درست کنید و به سادگی درون یخچال و فریزر بگذارید و هر وقت خواستید، بیرون بیاورید و صبح زود بخورید.

 

12 مورد که بچه های وسط خانواده می دانند و باید حواسشان به این موراد باشد

بچه وسط خانواده بودن شاید سخت باشد چراکه آنها کودک بامزه خانواده نمی شوند و نمی توانند با هرچیزی به راحتی کنار بیایند ولی بچه وسط خانواده بودن در کل بدهم نیست چرا که آنها ویژگی هایی دارند که بچه های دیگر خانواده به ندرت حس می کنند ؛ در حقیقت بچه وسط غالباً قوی ترین بچه خانواده است. آنها خلاق، و جالب هستند و به خوبی با مشکلات کنار می آیند- آنها در به اشتراک گذاشتن هر چیزی مهارت دارند ؛ برای آنکه در مورد این عضو خانواده بیشتر بدانید بهتر است ادامه این بخش از بیا نی نی را با دقت بیشتری بخوانید.

شرایط خاص بچه های وسط خانواده

تمایل آنها برای استقلال می تواند استرس زا باشد :

تحقیقات نشان می دهند ویژگی های مشترک کودکان وسط استقلال و مهارت های مذاکره قوی است که به آنها کمک می کند ریسک بیشتر و سخت کار کنند که منجر به موفقیت بیشتر در زندگی می شود، همه این ها استرس را در آنها بیشتر می سازد.

آنها احساساتشان را دفن می کنند :

کودکان وسط نمی خواهند مشکل ایجاد کنند، بنابراین از پرداختن به مسائل مربوط به کار، ازدواج، و دوستی اجتناب می کنند. در عوض، آن ها احساسات خود را در درون حفظ می کنند.

بیشتر در معرض فشار همسالان قرار دارند :

کودکان وسط در مورد اشتباهاتشان صحبت می کنند و بیشتر تحت تاثیر دیگران قرار می گیرند.

میانجی بودن یعنی در هر دو طرف مقصرند :

بسیاری از کودکان وسط ، حافظان صلح هستند، که از زمان گیر افتادن بین خواهر و برادر دیگر، انصاف و تعادل را یاد می گیرند باید رابطه ویژه ای با خواهر و برادر داشته باشد تا بتوانید این تعادل را بین قدیمی ترین و جوان ترین آن ها ایجاد کنید .

 

نشانه های بچه های وسط خانواده

خصوصیات فرزندان وسط

آنها مجبورند برای شناسایی رقابت کنند :

فرزندان اول والدین را بطور کل دارند . وکودکان آخر قبل از اینکه خواهر و برادر بزرگ شوند و خانه را ترک کنند با آنها بزرگ می شوند. اما کودکان میانی همیشه باید توجه والدین را به اشتراک بگذارند و باید کمی سخت تر تلاش کنند تا شنیده شوند. آن ها ممکن است احساس کنند که به اندازه بچه های بزرگ تر از موفقیت هایشان قدردانی نمی کنند .

احساس می کنند پذیرفته نمی شوند :

ممکن است نقش های نا مشخص خانواده سرزنش شوند ” آن ها سرپرست یا نوزاد نیستند. بنابراین، آن ها ممکن است توجه کمتری از والدین داشته باشند و اغلب احساس نادیده گرفته شدن دارند .آن ها بیشتر از خواهر یا برادر به دنبال جلب توجه در خارج از خانواده هستند ” بسته به گروه همسالان کودک، می تواند یک چیز خوب یا بد باشد ، و برخی مطالعات نشان می دهند نرخ های بالاتری از بزهکاری در میان کودکان دوم وجود دارد.

آنها خیلی به والدین نزدیک نیستند :

از آن ها در مورد روابط خانوادگی سوال کردند. در یک بخش از تحقیق، از شرکت کنندگان پرسیده شد آنها در خانواده خود هنگام کمک به والدین یا خواهر ، برادر – زمانی که با مشکلات سر و کار دارند ، مراجعه می کنند. . کودکان وسط احتمالا زمان کمتری را با والدین سپری می کنند و باعث می شوند آن ها احساس دوری بیشتری نسبت به آن ها داشته باشند.

آنها به ندرت برنده نزاع های خواهر و برادر می شوند :

پدر و مادر همیشه می گویند باید از بچه بزرگ تر اطاعت کنید و نسبت به کوچک ترین آن ها مهربون باشید. اما چه می شود اگر یکی از بزرگ تر ها ارباب منش یا کوچک تر لوس با شد ؟

 

بچه های وسط خانواده چه خصوصیاتی دارند؟

 

سندروم بچه وسطی

آنها ممکن است عزت نفس کمتری داشته باشند :

برخی تحقیقات نشان می دهند که به دلیل عدم توجه ، عزت نفس پایین تری نسبت به فرزندان اول دارند . مسن ترین فرد مسئول و قابل اتکا در نظر گرفته می شود. کودک میانی در موقعیتی قرار دارد که باید خودشان را پیدا کرده و نقش خود را مشخص کنند.

آن ها هویت روشنی ندارند:

باید جایگاه خود را از زمانی که وسط قرار می گیرید پیدا کنید .” آن ها باید راه خود را برای ایستادن در خانواده پیدا کنند و اغلب به روش های خلاقانه بایستند .” به همین دلیل است که اغلب کودکان متوسط، هنرمند خانوادگی، اند که سعی می کنند در کانون توجه قرار بگیرند.آن ها ممکن است یک رگه سرکش داشته باشند و گاهی اوقات ممکن است با رفتارهای منفی درگیر شوند.

آن ها دست کم گرفته می شوند :

آن ها مجبورند خودشان را به دیگران ثابت کنند. از آنجایی که آن ها دست کم گرفته شده اند، می تواند بر ضد آن ها کار کند. آن ها باید سخت تر کار کنند تا بر عقاید منفی مردم غلبه کنند

آن ها می توانند بسیار غلبه کنند:

بله یکی از مهم ترین ویژگی های بچه های وسط خانواده توانایی آنها در غلبه کردن بر مشکلات است که این خود یک ویژگی دوست داشتنی آنهاست.

 

بچه های وسط خانواده چه ویژگیهایی دارند؟

کمک به کودک و نوجوانان برای رفع افکار نگران کننده و استرس زا

تحقیقات نشان می دهد طرز تفکر کودکان و نوجوانان مضطرب در مقایسه با سایر کودکان و نوجوانان که این چالش را ندارند متفاوت است. مطالعات نشان داده است که کودکان مضطرب به احتمال زیاد رخدادهای منفی در محیط را به خاطر می سپارند، موقعیت های مبهم را خطرناک تفسیر می کنند و می توانند هر نوع تهدید در هر شرایط خاصی را شناسایی کنند.

مطالعات دیگر نشان داده است هر شخصی که افکار مضطرب بیشتری داشته باشد، مدت زمان طولانی تری را با اضطراب و نگرانی بیشتر تجربه خواهد کرد. در این قسمت از خانواده پلاس بیا نی نی راهکارهایی وجود دارد که می توانید به عنوان والدین برای کمک به کودک و نوجوان خود در مدیریت افکار نگران کننده آن ها استفاده کنید.

 

راه حل های والدین برای رفع افکار ترسناک و نگران کننده

1- عادی سازی کنید

به کودک خود در عادی سازی این مسئله کمک کنید، بگوئید که او تنها نیست و دیگران نیز این افکار را دارند. این راهکار می تواند نوعی تشویق برای فرزندتان محسوب شود که بداند همه ما افکاری داریم و باید به عقاید خود و دیگران توجه کنیم. همچنین شما می توانید به فرزندتان گوشزد کنید که این افکار ممکن است باعث اضطراب و نگرانی اش شوند.

ایده ها و جملاتی که می توانید برای توضیح به نوجوانان خود استفاده کنید:

سیستم تشخیص هراس یا سیستم کنترل کننده خطر در کودکان خردسال زمانی فعال می شود که در مغز آنان افکار و جملات در مورد چیزی که در اطرافشان می تواند مشکل ساز باشد، ایجاد می شود.

در گذشته برای انسان ها در زمان غارنشینی بسیار مهم بود که در مورد مشکلات و خطرات احتمالی فکر کنند. این امر به آن ها کمک می کرد تا از خطرات آگاه باشند و در صورت امکان از آن ها پیشگیری کنند. عملکرد مغز همه ما یکسان است، بنابراین اغلب به چیزهایی فکر می کنیم که ممکن است رخ دهند. گاهی اوقات افکار نگران کننده در محیط اطراف و ذهن، احساس اضطراب بیشتری را در ما ایجاد می کنند.

 

2- بگویید که این افکار همیشه هم صحیح نیست

به کودک یا نوجوان خود کمک کنید تا متوجه شود که افکار و عقاید ترسناک همیشه صحیح یا مفید نیستند (مانند درک این که “انسان ممکن است اشتباه فکر کند” ). گاهی اوقات به فرزند خود توضیح دهید که انسان به ویژه هنگام نگرانی نمی تواند به طور صحیح فکر کند، همچنین می توانید از تجارب خود که به هنگام نگرانی مرتکب شده اید برای او تعریف کنید.

ایده ها و جملاتی که می توانید برای توضیح به نوجوان خود استفاده کنید :

تحقیقات نشان داده است که وقتی دچار نگرانی یا استرس هستیم، همانند زمان آرامش، فکر نمی کنیم.

قسمتی از مغز ما به گونه ای طراحی شده است که به سرعت می گوید که چه مشکلی ممکن است رخ دهد، به عبارتی مشکلات را به ما یادآوری می کند اما همیشه نمی توان به آن 100 درصد اعتماد داشت زیرا ممکن است اشتباه نیز باشد.

وقتی دچار استرس و اضطراب هستیم، مطمئنا اشتباه فکر می کنیم. اشتباهات فکری، انواع خاصی از تفکرات هستند که بیهوده بر آن ها متمرکز می شویم.

به عنوان مثال:فاجعه انگاری نوعی جمله در مغز ما است که به ما می گوید همه چیز وحشتناک است. ذهن خوانی نوعی جمله در مغز ما است که به ما می گوید مردم در مورد ما افکار منفی دارند. پیش بینی آینده نوعی جمله در مغز ما است که به ما می گوید اتفاقات بدی در آینده رخ خواهد داد. همه افراد در هر سن و سالی این افکار را دارند.

3- آنها را تشویق به سوال و جواب کنید

گاهی اوقات به آن ها کمک کنید تا بتوانند با سوال و جواب، صحت یا مفید بودن افکار و باورهای ترسناک خود را درک کنند تا آن چه را که می توانند به دست آورند. با این راهکار مفید به آن ها بیاموزید تا به تفکرات اشتباه خود توجه کنند یا حداقل آن ها را آزمایش کنند. البته این وظیفه ای دشوار حتی برای بزرگسالان است، اما باید در انجام این کار به آن ها کمک کنیم. از آن ها بخواهید تا افکار نگران کننده خود را به شما بگویند.

در ادامه به دو نکته مهم در مورد این فرآیند توجه کنید:

1. نوجوانان به ویژه کودکان خردسال، علت افکار مضطرب یا نگران کننده خود را نمی دانند و فقط “احساس ترس می کنند”. البته این امر طبیعی است، دراین صورت ما باید از این مرحله صرف نظر کنیم تا زمانی که آن ها درک و بینش بیشتری نسبت به وضعیت موجود داشته باشند.

2. اطمینان از این که آن ها احساس کنند نگرانی هایشان مورد تمسخر قرار نمی گیرد مهم است. در حین انجام این راهکار، باید به آن ها یادآوری کنید که داشتن افکار نگران کننده امری طبیعی است و اعتقاد دارید که احساس آنها “واقعی” است.

ایده ها و جملاتی که می توانید برای توضیح به نوجوان خود استفاده کنید:

از او بپرسید که نگرانی اش در مورد چیست؟ آیا دوست دارد در مورد آنچه دقیقا فکر می کند اشتباه است صحبت کند؟ دقیقا نگران چیست؟

از او بپرسید:آیا این افکار صحیح هستند؟ آیا توضیحی در این رابطه داری؟ آیا فکر می کنی مغز تو افکار یا واقعیت ها را به تو می گوید؟ آیا مایل هستی دیدگاه خود را بیان کنی؟ آیا راهی وجود دارد که بتوانی فکر و باور خود را امتحان کنی تا متوجه صحت آن شوی؟

 

4- به آنها داشتن افکار دقیق و مفید را بیاموزید

به کودکان خود بیاموزید افکار و باورهای مفیدتر یا دقیق تری داشته و بتوانند آن ها را به خود یادآوری کنند. معمولا کمک به کودکان و نوجوانان جهت ارائه اندیشه ها و عقاید مثبت، یا دقیق تر در مورد موقعیت هایی که آن ها را مضطرب می کند مفید است. با توجه به دشوار بودن این کار، ما ملزم می شویم تا به طور فعال به آنها در این موضوع کمک کنیم.

به عنوان مثال ممکن است لازم باشد “جمله های آغازین” را که متشکل از افکار و باورهای آرامش بخش و مفید هستند به آن ها پیشنهاد کنید و از آن ها بخواهید تا آن را کامل کنند.

ایده ها و جملاتی که می توانید برای توضیح این مفاهیم استفاده کنید:

کودکان بزرگ تر و نوجوانان:این رده سنی را نمی توان از داشتن افکار مضطرب دور کرد اما با این حال اغلب برای ما مفید است که بتوانیم با برخی از افکار و عقاید مفید و مثبت همراه شویم تا در مورد اضطراب خود نیز فکر کنیم.

کودکان خردسال:جملات آرامش بخش جملاتی هستند که می توان هنگام نگرانی از آن ها استفاده کرد و اغلب با این کلمات شروع می شوند:من می توانم کنارت باشم زیرا….من مطمئن نیستم که … .این وحشتناک نیست زیرا… .

چگونه می توانیم با آزمایش برخی از این افکار و باورهای مثبت و مفید، متوجه صحت آنها شویم؟

هنگامی که مضطرب هستید چگونه می توانید این افکار یا عقاید را به ذهن بسپارید؟ بعضی از کودکان و نوجوانان دوست دارند برای نشان دادن افکارشان نقاشی بکشند یا با کلماتی کوتاه که “نشان دهنده” افکارشان است را بیان کنند.

5- توجهش را به موضوع دیگری جلب کنید

هنگامی که متوجه می شوید فرزند شما زمان زیادی را صرف مرور مداوم افکار ترسناک خود می کند برای کمک، با آرامش توجه او را به موضوع دیگری جلب کنید. به کودکان خود بیاموزید زمانی را که صرف افکار نگران کننده خود می کنند را کاهش دهند. به عبارت دیگر به آن ها توضیح دهید که می توانند مانع از ورود این افکار به مغز شوند. می توانند با تمرکز بر این نکته یاد بگیرند تا هنگام ورود افکار استرس زا، توجه خود را به موضوع دیگری جلب کنند.

ایده ها و جملاتی که می توانید برای توضیح به فرزند خود استفاده کنید:

صرف زمان زیاد و مکرر برای افکار استرس زا می تواند باعث نگرانی نیز شود. ممکن است بعضی اوقات نتوانید افکار نگران کننده خود را متوقف کنید اما می توانید از صرف وقت زیاد برای توجه یا فکر کردن در مورد آن ها پیشگیری کنید.

به زمان هایی که نگران هستید فکر کنید، اغلب در این زمان بچه ها نیز نگران می شوند(مثال هایی را برای این موقعیت بیان کنید). آیا فکر می کنید این کار صحیح است؟

چگونه متوجه نگرانی خود می شوید؟ چه اتفاقی برای بدن ، ذهن و احساسات شما رخ می دهد؟

فعالیت های دیگری که در زمان ورود افکار نگران کننده می توانید انجام دهید چیست؟

تمام این موارد را در نظر بگیرید و در نهایت با کمک مشاور برای فرزندتان دنبال بهترین و موثرترین راه حل باشید.