آموزک/ همه ما خواهان خوشبختی فرزندانمان هستیم، ولی تا چه اندازه در این کار میتوانیم مؤثر باشیم؟
پیش از هر چیز باید گفت: انسان به شکل یک کاغذ نانوشته بهدنیا نمیآید، این که فرد تا چهقدر خوشبخت است، تا چهل درصد توسط ژنهای او آشکار میشود. به این ترتیب، برخی از کودکان استعداد بیشتری در این زمینه دارند. با این حال، ما نیز از فرزندانمان در برابر همه ناملایمات میتوانیم محافظت کنیم.
عشق و پذیرش
مهمترین چیز در احساس خوشبختی این است که بچه احساس کند دیگران دوستش دارند. عشق و پذیرش موجب احساس امنیت میشود.
امنیت مهمترین پایه برای خوشبختی کودک است، چه اکنون و چه در آینده.
بچه در چهارچوب این امنیت، جرأت میکند رفتارهای مختلف را آزمایش کند و این به نوبه خود برای رشد بچه ضروری است. بچه با احساس امنیت میآموزد که اگر هم اشتباهی کند، پدر و مادر، او را همچنان دوست خواهند داشت.
روابط پس از مدرسه
اما بچه تنها با حضور در یک خانوادهٔ گرم، خوشبخت نمیشود, بلکه تماس با دیگران، برای نمونه خویشاوندان، دوستان و همکلاسیها و در آینده همکاران، در این زمینه نقش مهمی دارند. رابطه متقابل و مثبت، به انسان اعتمادبهنفس بیشتری میدهد.
بنابراین ما باید این شانس و امکان را به فرزندمان بدهیم که با دیگران بتوانند رابطه برقرار کنند. همکلاسیهایشان را به خانه بیاورند و با بچههای خویشاوندان نیز در ارتباط باشند.
رفتار دوستان
با این حال، خوب است که بچهها تشویق به رفتار دوستانه با دیگران شوند. البته تشویق، نه اجبار. پژوهشها نشان داده است که بچههایی که تشویق به دادن اسباببازی به بچههای دیگر میشوند، خوشبختتر از بچههایی هستند که باید به زور اسباببازی خود را در دسترس دیگران بگذارند. علت چیست؟
دلیلش این است که تشویق رابطه را محکمتر میکند، ولی اجبار خیر.
همچنان که در موارد دیگر صدق میکند در اینباره نیز پدر و مادر الگوی بچههایشان هستند. پس در عمل به فرزندتان نشان دهید نسبت به دیگران کنجکاوی سالم دارید، به نزدیکان خود وفادارید و دربارهٔ اشتباههای کوچک، بسیار سختگیر نیستید.
خوشحالی گذرا
یک اسباببازی جالب, لباس زیبا یا چیزهایی از این دست، تا چه اندازه در خوشبختی بچهها نقش دارند؟
با وسیله میشود کودکان و همچنین بزرگسالان را موقتاً شاد کرد، ولی خوشبخت شدن چیز دیگری است. شادی یک احساس است و احساسها کموبیش پایدار نیستند. خوشبختی پایدارتر است و از راه خوب بودن با دیگران بهدست میآید.
چند راهکار برای تشویق کودکان به رفتارهای اجتماعی
بگذارید کودک شما تا میتواند با بچههای دیگر بازی کند؛
نشان دهید که رفتار صادقانه، بامحبت و ملایم بچه، برای شما ارزشمند است؛
با کودکتان دربارهٔ رفتارتان با دیگران و چگونگی حل اختلاف با آنها، گفتوگو کنید؛
برای کودک توضیح دهید که رفتار ما چه تأثیری روی دیگران میتواند داشته باشد. «اگر به آرین تلفنی نگویی که بر خلاف قرارتان نمیخواهی پیش او بروی، او غمگین خواهد شد.»
علاقهمندی به مسائل اجتماعی را در بچه تشویق کنید. با بچههای کمی بزرگتر، درباره مسائل سیاسی گفتوگو کنید. به این ترتیب آنها یاد میگیرند با شیوهٔ تفکر دیگران آشنا شوند.
چگونه یک مادر شاد و موفق باشیم؟
قطعا هر بچه ای دوست داره مادر شاد و سرزنده ای داشته باشه و همینطور خود مادر با سرزنده بودن زندگی بهتر و با کیفیتی رو تجربه میکنه. خانواده با مادر پر انرژی ثمره ی بهتر و مفید تری داره و کودکان سالم و پویایی به جامعه تحویل میده و قطعا آینده ی بهتری در انتظار این کودکانه چرا که با روحیه بهتری پرورش پیدا میکنن و شخصیت سالم تری خواهند داشت. در ادامه عادتهای مناسب برای اینکه یک مادر شاد باشید رو در اختیارتون میگذاریم.
برای نگهداری از کودکتون از دیگران کمک بگیرید
مادران شاداب نمیترسند از خانواده و دوستان کمک بگیرند. و ازشون با گفتن کلمه ی ” لطفا” درخواست کنن تا کودکشون رو برای مدت کوتاهی نگه دارن تا به همراه همسرشون به تفریح برن. رفتن به سینما یا رستوران برای صرف شام برای سه یا چهار ساعت زمان زیادی نیست اما میتونه شما رو برای یک هفته شارژ کنه و در طول هفته مادر شادابی باشید.
پیاده روی روزانه یادتون نره
شاید خونتون کوچیکه، شاید شرایط زندگیتون خوب نیست و نمیتونید اونطور که دلتون میخواد از زندگی لذت ببرید و انرژی کسب کنید، اما یادتون نره شما یه منبع انرژی به نام خورشید و هوای تازه دارید. رفتن به یه پارک کوچیک و نشستن زیر نور خورشید میتونه حالتون رو خوب کنه. اگه به پارک میرید افراد شاداب رو شناسایی کنید و باهاشون حتی برای مدت کوتاهی هم صحبت بشید، این کارا میتونه شما رو شاداب نگه داره.
بازیهای سرگرم کننده با کودکان
برای لذت بردن از زندگی حتما لازم نیست مقدار زیادی پول و زمان هزینه کنید بهتون خوش بگذره، کافیه که در هفته دو روز موقع غروب آفتاب کنار کودکتون بشینید و باهاش قلعه شنی درست کنید و یا خاک بازی کنید و یا گل بکارید و به باغچه برسید.
برنامه ای برای خواب کافی داشته باشید
شاید کم خوابی در سنین جوانی یک حُسن به نظر بیاد اما اگه شادی و نشاط شما نسبت به قبل کمتر شده و کسل هستید، سعی کنید یه روال خاص داشته باشید تا تعادل روحی پیدا کنید و کم کم نشاط به زندگیتون اضافه بشه. مسئله ای که وجود داره و باید اصل قراربگیره طراوت خانواده است.
با ورزش میتونید یک مادر شاد و پرانرژی باشید
وقتی مادری شاد و پرانرژی رو میبینید شاید به ذهنتون خطور کنه که حتما زندگی خوبی داره و یا اگه مشکلات داره تحت درمان روانپزشکه و داروهای نشاط آور مصرف میکنه، اما خیلیها اینطور نیستن. خیلی از مادران برای مقابله با مشکلات، نیازی به دارو ندارن و از ورزش که مادر سلامتیست بهره میبرن. شما هم میتونید در منزل به همراه کودکتون ورزش کنید و علاوه بر سلامتی نشاط رو هم به کودکتون هدیه بدید.
با همسایه ها دوست باشید یا یک دوست صمیمی داشته باشید
دوست شدن و محبت کردن به اطرافیان باعث خوب شدن حال شما میشه. دعوت یک همسایه برای صرف عصرانه به خونتون میتونه یکی از چیزایی باشه که حالتونو خوب میکنه و بهتون شادابی میده. معمولا مادران بسیار شاد یک هم صحبت و دوست صمیمی دارن که گاهی با او درد و دل کنن و یا در بحران های زندگی یا شخصی همراه و کمکشون باشن.
چشم و هم چشمی ممنوع
مادران شاد هیچ وقت در مسائل مادی مقایسه و رقابت نمیکنن، نه ماشین نه خونه نه بچه ها و به هیچ چیز جدید و عجیب حسادت نمیکنن. تنها چیزی که براشون مهمه شادی و صمیمیت و نشاط خانوادست که بهترین ثروته.
کارهای غیر معمول بکنید
مادران شاد گاهی برای خودشون هدیه یا گل میخرن و گاهی همسرشون رو به شام دعوت میکنن و یا شرایط رو برای سورپرایز کردن همسر فراهم میکنن تا تفریح دو نفره ای داشته باشن.
این نیز بگذرد
برای شاد بودن داشتن دل خالی از کینه و اندوه لازمه. برای آرامش خودتون باید ببخشید و بدیها رو فراموش کنید. گاهی مشکلات و سختیها شما رو نارحت میکنه در این هنگام به چند سال آینده زمانی که این مشکلات به طور کامل رفع شده فکر کنید و با این نگاه که این مسئله هم میگذره به خودتون دلداری بدید و خوبیهای زندگی رو به یاد بیارید.
آنچه باید درباره حساسیت به ریمل بدانید
ریمل یکی از لوازم آرایشی پرکاربرد برای خانم ها است ، گاهی اوقات ممکن است چشمان شما نسبت به مواد به کار رفته در یک نوع ریمل خاص حساسیت نشان دهد یا عدم نگهداری مناسب از ریمل یا گذشتن تاریخ انقضای آن و خراب شدن ریمل باعث بروز حساسیت به ریمل شود.
اگر به محض زدن ریمل یا چند ساعت بعد از زدن ریمل ، در چشمانتان احساس سوزش دارید ، به احتمال زیاد به ترکیبات ریمل حساسیت دارید.
ممکن است ریملی که همیشه از آن استفاده می کردید به یکباره باعث ایجاد التهای و حساسیت در پلک و چشم شما شود و دیگر قابل استفاده نباشد. این مشکل معمولا به دلیل رشد باکتری ها و قارچ داخل ریمل اتفاق می افتد.
علت حساسیت به ریمل
مواد به کار رفته در تولید محصولات آرایشی در برندهای مختلف با هم متفاوت است. استفاده از محصولات آرایشی فیک یا محصولات آرایشی که مواد به کار رفته در آنها با پوست شما سازگاری نداشته باشد میتواند منجر به ایجاد حساسیت و آلرژی یا اگزما شود.
در صورتی که علایم حساسیت شما بعد از استفاده از یک محصول جدید ، ایجاد شده بلافاصله باید استفاده از آن را کنار بگذارید و تا زمان بهبود کامل پلک ، از آرایش کردن اجتناب کنید.
اگر تاریخ انقضای ریملتان به پایان رسیده است و دچار حساسیت شدید آن را دور بیندازید.
اگر احساس میکنید بوی ریمل یا بافت ریمل تغییر کرده و باعث سوزش چشمتان می شود آن را دور بیندازید.
در موارد شدید حساسیت ممکن است با قرمزی و ورم چشم روبرو شوید که در صورت عدم بهبود بعد از 1 ساعت ، نیاز به مراجعه فوری به پزشک دارد.
گاهی اوقات ریختن ذرات ریمل داخل چشم میتواند منجر به خارش داخل چشم شود.
علایم حساسیت به ریمل
حساسیت به ریمل میتواند در موارد خفیف به شکل آبریزش چشم ،، خارش ، قرمزی و التهاب جزئی و پوسته پوسته شدن لبه پلک و اطراف چشم دیده شود.
حساسیت به ریمل در موارد شدید میتواند با موارد زیر همراه باشد :
– جوش زدن
– تورم ابرو و پلک
– التهاب پلک ها
– گل مژه
– قرمز شدن کامل چشم
– خارش شدید چشم
– خارش شدید طراف چشم
– حساسیت به نور
– سوزش اطراف چشم
روش های کاهش حساسیت چشم به ریمل
• استفاده از قطره چشم : اگر چشمان شما همیشه بعد از آرایش ، می خارد ، قرمز می شود یا دچار آبریزش می شود میتوانید از قطره های چشمی ضد حساسیت که توسط پزشک تجویز می شود نیم ساعت قبل از آرایش استفاده کنید.
• استفاده از ریمل ضد حساسیت : برخی عناصر مورد استفاده در ریمل ها میتواند حساسیت زا باشد بنابراین اگر چشمان حساسی دارید از ریمل های بدون عطر و رایحه که به عنوان ریمل ضد حساسیت شناخته می شوند استفاده کنید.
یکی دیگر از موادی که برای ضخیم شدن بافت ریمل مورد استفاده قرار می گیرد و میتواند برای برخی حساسیت زا باشد هسدروکسی اتیل سلولز است .
یکی دیگر از مواردی که میتواند برای برخی پوست ها حساسیت زا باشد ایزوپروپیل میریستات است که با وجود غلظت بسیار کم میتواند باعث تحریک پوست وچشم شود.
پارابن ، لانولین ، کواترینیوم 15 و پروپیلن گریکول هم جزو مواد حساسیت زا در لوازم آرایشی محسوب می شوند.
• مصرف آنتی هیستامین : در برخی از افراد مصرف قرص های آنتی هیستامین میتواند مانع از بروز حساسیت به ریمل شود البته سعی کنید فقط در موارد ضروری از این روش استفاده کنید.
• تغییر روش ریمل زدن : ساده ترین روش برای کاهش حساسیت به ریمل این است که ریمل را با فاصله از پلک روی مژه ها بزنید به طوری که به پوست نرسد. همیشه ریشه مژه ها را بدون ریمل رها کنید.
درمان حساسیت به ریمل
در صورتی که احساس کردید به ریمل حساسیت دارید بلافاصله آرایش چشم را پاک کنید و سپس با آب تمیز بشویید.
از کمپرس سرد به مدت 10 دقیقه روی پلک ها استفاده کنید تا التهاب را کاهش دهد.
از اسکراب پوست اجتناب کنید چون باعث شدیدتر شدن علایم می شود.
در صورتی که بعد از یک ساعت التهاب و قرمزی چشم بهبود پیدا نکرد به پزشک مراجعه کنید تا قطره چشم لازم برای از بین بردن التهاب برایتان تجویز کند و برای خارش پوست پماد مناسب بنویسد. تا زمان بهبود کامل از آرایش چشم اجتناب کنید.
۷ اشتباه در آرایش که شما را پیر نشان میدهد
استفاده نادرست از برخی مواد آرایشی نتیجهای معکوس میدهد؛ در نتیجه به آن چیزی که ایده آل شماست نخواهید رسید. در این مطلب ۷ اشتباه در آرایش را میخوانید که شما را پیر نشان میدهد.
آرایش به شما کمک میکند تا ظاهری جذابتر و آراستهتر داشته باشید. اما نکته مهم این است که؛ اشتباه انجام دادن آن هم میتواند صورت شما را پیرتر نشان دهد. بعد از گذر از دوران جوانی و پا گذاشتن به میانسالی پوست صورت همانند خانهای می شود که نیاز به تعمیر و بازسازی دارد.
اما اگر پوستی خشک با خطوط زیاد دارید میتوان به راحتی آن را طوری مرمت کنید که صورتتان را جوانتر نشان دهد. در واقع استفاده نادرست از برخی مواد آرایشی نتیجهای معکوس میدهد؛ در نتیجه به آن چیزی که ایده آل شماست نخواهید رسید. پس این مطلب را از دست ندهید تا ظاهری آراسته تر و صد البته جوان تر داشته باشید؛
۱) استفاده از یک لایه ضخیم کرم روی صورت
اگر شما فکر میکنید که با لایه ضخیمی از کرم پودر، میتوانید بیشتر خطوط ریز یا لکههای پوستتان را از بین ببرید، سخت در اشتباه هستید. استفاده بیش از اندازه از کرم میتواند شما را پیرتر نشان دهد. این کار باعث بیشتر جلوه دادن خطوط صورتتان میشود و چهرهای شما را مصنوعی میکند. این نکته را در نظر داشته باشید که استفاده از کرمی روشنتر از پوستتان، چهره شما را بی روح میکند. اگر از این روش استفاده کنید، کرم در اطراف خطوط صورتتان جمع شده و لکهها و خطوط را بیشتر نمایش میدهد.
توصیه: بهتر است از کرمی همانند رنگ پوستتان استفاده کنید، تا جوان تر به نظر برسید.
۲) استفاده از تثبیت کننده آرایش صورت
استفاده از تثبیت کنندهها برای ثابت نگه داشتن آرایش در مدت زمان طولانی، شما را پیرتر نشان میدهد. اثرات این نوع از تثبیت کنندههای آرایشی در طولانی مدت مشخص میشود.
توصیه: از این نوع مواد برای مواقع ضروری (یک یا دو بار در سال) استفاده کنید.
۳) استفاده از ریمل مژه یا خط چشم تیره در پلک پایین چشم
استفاده کردن از مداد و ریمل خیلی تیره در پلک پایینی چشم باعث کوچکتر نشان دادن چشم شما میشود. همچنین این کار باعث میشود که مواد روی پلک پایین چشم بر اثر گرما و یا مدت زمان، به پایین چشم بریزد. برای این کار بهتر است از یک مداد نرم روشن متناظر با پلک استفاده کنید.
توصیه: بهتر است از مداد چشم جامد به جای مداد چشم مایع استفاده کنید.
۴) استفاده کردن از رژ لب تیره
استفاده کردن از رژ لب تیره، شاید لبان شما را کوچکتر و جذابتر نشان دهد ولی در طولانی مدت باعث پیر نشان دادن شما میگردد. حتی استفاده از خط لب تیره نیز سن شما را بالا تر نشان می دهد.
توصیه: از طیف رنگی مناسب برای لبانتان استفاده کنید. از رنگ رژهایی همانند رنگ لبتان و یا روشنتر استفاده کنید.
۵) اشتباه آرایش کردن گونهها
آیا شما از آن دسته از افرادی هستید که گونه های خود را سرخ می کنند؟ اگر جواب شما بله است، بدانید که روش نادرستی برای جلوه دادن به گونههایتان انتخاب کردیدهاید. سرخ نشان دادن گونهها در صورتی که از رنگ نامناسب استفاده شود، باعث بیشتر نشان دادن لکه ها و خطوط صورت میشود.
توصیه: اگر میخواهید گونههای سرخی داشته باشید، از رژ گونه مایع به جای جامد استفاده کنید. زیرا رژگونه های جامد و پودر مانند، باعث جلوه دادن بیشتر به لکه ها و خطوط صورت می شود.
۶) تیره و روشنتر کردن نقاط مختلف صورت
اکثر ما از روشهای گریم صورت اطلاعاتی داریم. این اطلاعات شامل تیره کردن نقاط صورت و یا روشن تر کردن آن توسط کرم آرایشی برای جلوه دادن بیشتر به صورت است. اگر شما زیاد از این روش استفاده می کنید بدانید که به یکی از عاملان پیری پوست و یا پیرنشان دادن پوستتان دچار شدهاید.
توصیه: سعی کنید زیاد از کرمهای گریم استفاده نکنید.
۷) از بین بردن سیاهی زیر چشم
اکثر خانمها دوست دارند سیاهی زیر چشمانشان را از بین ببرند. ولی از روشهای اشتباهی را برای رسیدن به این هدف استفاده میکنند. بیشتر این افراد از سایههای خیلی روشن برای روشن نشان دادن سیاهی زیر چشمشان استفاده میکنند که روش درستی نیست.
توصیه: باید از همان کرمی که صورتتان را با آن می پوشانید زیر چشمتان بزنید و بعد از یک کرم سفید کننده مخصوص دور چشم استفاده کنید. این نکته را همیشه به یاد داشته باشید که رعایت نکردن اصول اولیه آرایش باعث پیرتر نشان دادن شما و یا حتی باعث نامتعارف بودن صورت شما میگردد. پس بهتر است برای کسب زیبایی بیشتر به دنبال یادگیری اصول اولیه آرایش بپردازید.
به این دلایل، هرگز کودکتان را آرایش نکنید!

خانه سفید: علاقه عمیق فرزند شما به رژ لب براق و سایه چشم پر زرق و برق کاملا طبیعی است. نه تنها دختران کوچک مجذوب لوازم آرایشی می شوند بلکه بسیاری از پسرها نیز عاشق آرایش هستند. بسیاری از کودکان خردسال دوست دارند لباس بپوشند و نقش های متفاوتی را ایفا کنند. آنها از تقلید از بزرگسالان در زندگی خود لذت می برند، چرا که نقش های مختلف را امتحان می کنند و هویتشان را توسعه می دهند.
از نظر کودکان لوازم آرایشی فقط یک ابزار سرگرم کننده است؛ اما استفاده از لوازم آرایشی چه عوارضی برای کودکان دارد؟ پدر و مادر ها در مقابل کودک علاقه مند به آرایش چه رفتاری باید داشته باشند؟ برای گرفتن پاسخ سوالاتتان در ادامه همراه ما باشید.
مضرات آرایش کردن برای کودکان
آرایش در میان خانم ها کاملا رایج و متداول است و بسیاری از کودکان نیز ممکن است با دیدن مادر یا خواهر بزرگترشان در هنگام آرایش کردن به لوازم آرایش و آرایش کردن علاقه مند شوند. در این بخش برخی از مضرات آرایش کردن برای کودکان را بیان می کنیم:
- آرایش کردن کودکان موجب بسته شدن منافذ پوست و بروز جوش و آکنه می شود.
- برخی از محصولات آرایش دارای سرب و باکتری هستند، وارد شدن این مواد مضر به بدن کودکان منجربه مسمومیتشان می شود.
- آرایش در کودکان مبتلا به تنگی نفس و آسم منجربه تشدید حملات آسم می شود.
- برخی از لوازم آرایشی سبب بروز آلرژی پوستی از جمله: قرمزی و کهیر پوستی و حساسیت به نور آفتاب می شود.
- یکی دیگر از عوارض آرایش کردن کودکان بلوغ زودرس در آن ها است.
- بحران هویت نیز از جمله عوارض روانی آرایش کردن کودکان است.
- در برخی کودکان آرایش کردن باعث از بین رفتن اعتماد به نفس می شود چرا که احساس می کنند بدون آرایش زیبا و جذاب نیستند.

رفتار مناسب در مقابل کودک علاقه مند به آرایش
چه فرزند شما دختر باشد یا پسر، با این چالش به عنوان یک مرحله دیگر از دوران کودکی رفتار کنید. اگر واکنش شدیدی نشان دهید، ممکن است علاقه فرزندتان به آرایش و لوازم آرایشی به طور چشمگیری افزایش یابد. یکی از نکات مهمی که در نگهداری از کودک و تربیت او باید به آن توجه داشت، رفتار درست و مناسب است در غیر این صورت ممکن است کودک بیشتر لج کند و از طریق لجبازی و گاها گریه به خواسته خود برسد. در ادامه برخی از رفتارها و کارهایی که در مقابل کودک علاقه مند به آرایش باید انجام دهید را معرفی می کنیم:
۱. باید یکسری محدودیت تعیین کنید.
با فرزندتان در مورد قوانین استفاده از آرایش صحبت کنید. برای مثال، میتوانید توضیح دهید که استفاده از آرایش درست مانند لباس پوشیدن است: او میتواند برخی از لباس ها را در خانه بپوشد اما نمیتواند آن ها را در مدرسه یا بیرون از خانه بپوشد؛ بنابراین میتوانید با توجه به تشخیص خودتان کودکتان را محدود کنید که تنها در خانه یا در برخی جشن ها و مراسم ها آرایش کند.
۲. همیشه هر زمان که کودک با لوازم آرایشی بازی می کند، مراقب او باشید.
بهتر است استفاده از رژلب را برای فرزندتان محدود کنید، زیرا برخی از ژلب ها ممکن است داری سرب باشند در نتیجه برای کودک مضر است.

۳. محصولات ایمن بخرید.
بسیاری از لوازم آرایشی مطابق با استانداردهایی که والدین انتظار دارند، تنظیم نمیشوند؛ بنابراین محصولاتی با کمترین مواد تشکیل دهنده خریداری کنید و از موادی که فکر می کنید مضر هستند اجتناب کنید.
۴. با کم شروع کنید.
برای شروع می توانید به کودکتان اجازه دهید که تنها از برق لب استفاده کند. با گذشت زمان، سایر محصولات آرایشی را اضافه کنید. همان ابتدا به کودکتان اجازه ندهید از رژ لب و خط چشم استفاده کنند.
۵. مراقب تحریک پوست باشید.
علائم واکنش پوست کودکتان به مواد آرایشی می تواند قرمزی خفیف پوست یا کهیر شدن و تورم باشد. اکثر علائم واکنش پوست به لوازم آرایشی به سرعت ظاهر می شوند. اگر پوست کودکتان به محصول آرایشی واکنش نشان داد آن محصول را بردارید و دیگر از آن استفاده نکنید. در صورت بروز کهیر یا تورم، به کودک خود آنتی هیستامین بدهید و با پزشک تماس بگیرید. واکنش های آلرژیک که در صورت کودک شما ظاهر می شود می تواند به مجاری تنفسی اونیز سرایت کند. اگر کودک شما خس خس می کند، درد شکم دارد یا استفراغ می کند، فوراً تحت مراقبت های پزشکی قرار بگیرید.
۶. مراقب پوست های حساس یا مستعد آکنه باشد.
از محصولات سنگین و روغنی به ویژه کرم ها، لوسیون ها و پودرها که می توانند آکنه، اگزما و سایر پوست های حساس را تشدید کنند، دوری کنید. از یک کانسیلر بدون روغن برای آکنه استفاده کنید.

۷. یک رژروتین پوستی سالم برای کودکتان داشته باشید.
مراقبت از پوست برای هر کودک و نوجوانی، به ویژه آنهایی که آرایش می کنند، مهم است؛ بنابراین نکات زیر را در مورد پوست کودکتان رعایت کنید و به آن ها بیاموزید:
- هر روز صورت آنها را با یک پاک کننده ملایم بشویید.
- از صابون های ضد باکتری و لایه بردار اجتناب کنید. محصولات خشن می توانند به پوست جوان آسیب رسانده و باعث آکنه شوند.
- قبل از رفتن به رختخواب تمام آرایش را پاک کنید.
- لوازم آرایشی را هر شش تا ۱۲ ماه یکبار تعویض کنید تا خطر آلودگی به حداقل برسد.
- از به اشتراک گذاشتن لوازم آرایشی که می تواند خطر آلودگی و عفونت را افزایش دهد، خودداری کنید.
با این حال، مهم ترین نکته ای که والدین باید به کودکان بیاموزند این است که آرایش صرفاً نوعی سرگرمی یا راهی برای بهبود ظاهر فرد است و نباید به عنوان معیاری برای ارزش شخصی آنها در نظر گرفته شود.
قصه گفتن برای بچهها ضروری است!
کودکان با آمادگیهای متفاوتی وارد مدرسه میشوند. این تفاوت در میزان آمادگی هم البته خودش را خیلی زود در وضعیت تحصیلی کودکان نشان میدهد.
برخی کودکان راحتتر مفاهیم را درک و با آموزشها ارتباط برقرار میکنند و برخی به دشواری. یکی از عواملی که بر این تفاوت تاثیر دارد، میزان مواجهه کودکان با کتاب و قصه در سالهای خردسالی است.
به تازگی نتایج پژوهشی منتشر شده است که نشان میدهد زمانی که والدین پیش از ورود فرزندشان به مدرسه روزانه برای او کتاب میخوانند، تاثیری شگرف بر رشد کلامی فرزندشان میگذارند. این مطالعه که توسط محققان دانشگاه اوهایو انجام شده، نشان میدهد زمانی که والدین هر روز پنج کتاب برای فرزند خردسالشان بخوانند، در پنج سالگی این کودک در حدود 1.4 میلیون واژه بیش از کودکانی که والدینشان عادت به کتاب خوانی ندارند، شنیده است.
البته اگر کمبود وقت دارید و خواندن پنج کتاب به نظرتان بسیار وقتگیر است، ناامید نشوید. همین محققان اعلام کردهاند، حتی خواندن روزانه تنها یک کتاب باعث میشود کودکان تا پنج سالگی حدود 290 هزار واژه بیش از کودکان ناآشنا با قصه و کتاب شنیده باشند.
بر این مبنا اگر دغدغه رشد فرزندتان را دارید و تا امروز هم اهل داستان خواندن برای فرزندتان نبودهاید، دست بجنبانید.
سه روز در هفته، ما در صفحه کودک، داستانهایی برای فرزندتان داریم، برای غنی کردن چهار روز دیگر هفته نیز میتوانید روی گزینههای امانت گرفتن از کتابخانه یا خرید کتاب حساب کنید.
اگر کودکت مداد صحیح نمیگیره این کلیپ رو ببین
اگر کودکت مدادرو صحیح دست نمیگیره این روش رو امتحان کن
از صفحه کودک خلاق
وقتی آرایشگرها جراحی زیبایی انجام میدهند
«خیلی حرفهای بودند، تصاویری که در صفحه اینستاگرامشان میگذاشتند نشان می داد که کارشان حرف ندارد. فالوورهای زیادی داشتند و خیلیها هم زیر پستهایشان از آنها تعریف و تمجید کرده بودند. از همه این ها مهمتر قیمت خوبشان بود که تقریبا یک سوم کلینیک ها بود، من برای عمل جراحی خودم هر کجا رفتم صحبت از قیمتهای خیلی بالا بود اما توانستم با نصف قیمت عمل زیبایی را انجام دهم. چون می ترسیدم فرصت را از دست بدهم، بدون تحقیقات و توجه به مدارک پزشکی این افراد تن به عمل جراحی دادم. البته برخلاف دیگر مخاطبانشان اصلا راضی نبودم و نیستم، با اینکه چند وقت از عمل جراحی می گذرد، هر روز با مشکلات مختلفی روبه رو هستم.» اینها صحبتهای یکی از افرادی است فریب تبلیغات غیرواقعی فضای مجازی را خورده و با تن دادن به انجام جراحی زیبایی در آرایشگاه حالا با مشکلات جسمی و روانی مواجه شده است.
طی سالهای اخیر به دلیل عدم نظارت کافی بر حوزه زیبایی شاهد تخلفات گوناگونی هستیم؛ از دخالت افراد غیر متخصص در این حوزه تا ورود پزشکان با رشتههای غیرمرتبط به حوزه زیبایی. اقداماتی که نه تنها رضایت بیماران را در پی نداشته است بلکه آمار پروندههای شکایت در پزشکی قانونی را نیز بالا برده است. در همین راستا با بابک نیکومرام رییس انجمن جراحان پلاستیک و زیبایی ایران و نماینده ایران در انجمن بین المللی جراحان پلاستیک زیبایی گفتوگو کردیم که در ادامه آن را میخوانید:
آقای دکتر در چند سال گذشته با موجی از انجام جراحیهای زیبایی و دخالت افراد غیرمتخصص به ویژه در صنف آرایشگرها در امور زیبایی مواجه شدهایم، دخالت این افراد قانونی است؟
بله متاسفانه اخیرا این موارد مشاهده می شود که برخی از افراد متقاضی اعمال جراحی زیبایی در آرایشگاهها و سایر مراکز غیر مجاز اقدام به این کار میکنند که با آسیبهای جسمی و روانی مختلفی نیز مواجه میشوند. فعالیت این مراکز قانونی نیست. افرادی که معمولاً به واسطه تبلیغات گسترده در شبکههای مجازی و اینستاگرام و بدون تحقیق درباره سابقه فعالیت این مراکز مراجعه کردهاند اطلاعات دقیقی از نحوه انجام عمل جراحی خود ندارند و فرد ارائه دهنده خدمت نیز با نشان دادن چند عکس در اینستاگرام یا آلبومهای موجود در آرایشگاه بیمار را ترغیب به انجام عمل زیبایی میکند.

معمولاً مراکزی که این اقدامات را انجام میدهند مجوز فعالیت حتی آرایشگاهی را هم ندارند و از آنجا که در لیست صنف قرار ندارند، بازدید و نظارتی از آن ها صورت نمیگیرد و در این مراکز اگر مشکلی ایجاد شود بیمار نمیتواند اثبات کند که جراحی را در این مرکز انجام داده است و ممکن است فرد متخلف تغییر مکان داده یا زیر بار تخلف خود نرود.
میزان رعایت پروتکلهای بهداشتی در این مراکز را چگونه ارزیابی میکنید؟
این مراکز معمولاً خدمات را با قیمت نازل ارائه میدهند و از همین رو بیماران برای انجام خدمات زیبایی در این مکانها تشویق میشوند. اما باید در نظر داشت که قیمت کمی که این مرکز پیشنهاد میدهند ممکن است به دلیل بیکیفیت بودن یا تقلبی بودن مواد مورد استفاده باشد و منشاء تهیه این مواد نیز مشخص نیست. و همچنین تجهیز مراکزی که داری اصول علمی و پایش از نظر رعایت مسایل بهداشتی وکنترل عفونت باشند هزینه بر هستند. و نمی توانند با هزینه پایین ارایه خدمت کنند.
طبق گزارش های میدانی در این زمینه بسیاری از این افراد در زمینه نگهداری این دارو ها سهل انگاری هایی دارند که ممکن است موجب دردسر های زیادی برای مراجعه کننده و سلامت او شود. لطفا در این زمینه نیز توضیحاتی بفرمایید؟
شرایط نگهداری بعضی مواد که در تزریقات زیبایی استفاده میشود بسیار مهم است به طور مثال بوتاکس باید در دمای یخچالی ۴ تا ۸ درجه نگهداری شود و مشخص نیست که این مراکز این نکات را رعایت میکنند یا خیر و بعضا دیده شده که این موادی که تزریق کردهاند موجب آسیبهای زیادی به بیماران شده است. این مراکز از نظر بهداشتی آموزشهای لازم را ندیدهاند، نگهداری و استریل کردن تجهیزات پزشکی نیز آداب خاص خود را دارد و از آنجا که این افراد آگاهی کافی از آن را ندارند ممکن است فرد متقاضی دریافت خدمت به انواع اقسام بیماریهای عفونی در این مراکز مبتلا شوند.
درخصوص عوارض انجام اعمال زیبایی با مواد نامرغوب بیشتر توضیح دهید.آیا این افراد توانایی شناخت موادی که تاریخ مصرف آن به اتمام رسیده را دارند ؟
ممکن است درآرایشگاه از اجناس نامرغوب استفاده کنند و بعضی از این مواد و ژل ها در بدن باقی بماند. شاید تزریق مواد در همان بار اول مشکلی ایجاد نکند اما در مراجعات بعدی برای فرد مشکلات جدی ایجاد خواهد کرد که عواقب آن پس از گذشت یک سال بروز داده میشود. در خصوص اعمال جراحی اگر حادثه مرگ آوری برای بیمار ایجاد نشود ممکن است بعضی از عوارض این جراحیها سالها بعد خود را نشان میدهند، زمانی که شاید دسترسی به فرد ارائه دهنده خدمت یا آن مرکز ممکن نیست و از آنجا که پزشک معالج شناسنامه ماده تزریقی را در دسترس ندارد درمان فرد به دلیل اطلاع نداشتن از نوع ماده تزریقی به تعویق میافتد.
بعضا دیده شده که در برخی از این محیطها عمل های جراحی در سطح وسیعتر نیز انجام میشود. انجام عمل جراحی باید در محیطهای خاص اتاق عمل باشد و شرایط لازم از لحاظ ایمنی و رعایت مسائل عفونی را داشته باشد. همچنین فردی که اقدام به این کار می کند باید دانش آموخته پزشکی باشد و توانایی انجام کار را داشته باشد و بعضی اعمال جراحی منوط به آموزش در رشته های خاص میباشد. در موارد مشاهده میکنیم افراد تصور میکنند برخی اقدامات زیبایی مانند لیفت ابرو یا برداشتن پف چشم کار سادهای است و از همین رو اقدام به انجام آن در مراکز غیرتخصصی میکنند اما عدم مهارت فرد میتواند عوارض جبران ناپذیری را برای فرد ایجاد کند درمان ان ممکن است ساده و یا حتی مقدور نباشد.
نکته مهم دیگر این است که این مراکز غیر مجاز وقتی عارضه ای پیش بیاید از ترس مجازاتهای قانونی سعی در لاپوشانی و یا درمان عارضه توسط خود مینمایند که همین تاخیر در ارجاع به مراکز درمانی میتواند صدمات را شدیدتر کند.
با وجود خطرات اینچنینی برای مراجعه کنندگان چرا در این زمینه قوانین به روز نمی شوند تا برخورد جدی تری با این متخلفان صورت بگیرد؟
اگرچه انجام اینگونه اعمال مصداق دخالت در امور پزشکی است و در قانون منع شده است اما آنطور که به نظر می رسد قوانین حوزه بروز نیستند و اثر بازدارندگی مناسبی که متناسب با حال باشد را ندارند. اخیرا شاهدیم، آموزشهای زیبایی توسط برخی از مراکز به صورت آزادانه ارائه می شود و آنها انجام اعمال جراحی و زیبایی را آموزش میدهند و به راحتی و با دریافت مبالغی به متقاضیان آموزش میدهند. اگر آرایشگاهی تخلف انجام دهند قاعدتاً صنف آرایشگران باید با آن برخورد کند ولی عمده این مراکز حتی مجوز از صنف مربوط به خود را نیز ندارند.
نهادهایی مانند معاونت درمان و بازرسان وزارت بهداشت می توانند بر این مراکز نظارت کنند اما حجم تبلیغات اینستاگرام و فضای مجازی بسیار زیاد است و تعداد بازرسین معاونت درمان کم است به همین دلیل برخورد با تخلفات پیچیده شده و به نظر میرسد باید قوانین به روز شده در خصوص این گونه تبلیغات داشته باشیم و جرایم و مجازاتها مشخص باشد، در مواقعی مجازاتها به قدری کم است که برای فرد اثر بازدارندگی ندارد.
اغلب کشورها قوانین حوزه زیبایی را مجزا از قوانین حوزه درمانی تدوین کرده اند و مجازات انها نیز متفاوت از حوزه درمانی است که کشور ما نیز با پتانسیلهای که دارد اگر عزم و اراده ای برای آن باشد بخوبی میتواند با بروزرسانی قوانین این حوزه از گسترش بی رویه اینگونه اعمال و صدماتی که به مردم وارد میشود جلوگیری نماید.
یکی دیگر از کارهایی که میشود کرد تهیه رجیستری اجباری برای کلیه مراکزی است که مبادرت به اقدامات زیبایی مینمایند است وبازرسی دقیق و مداوم از اینگونه مراکز است.

بیشتر مردم انجام عمل های زیبایی را کاری غیر ضروری می دانند از طرفی می خواهند برخی از این عمل ها را تجربه کنند و نمی توانند هزینه های انجام آن در کلیلنیک ها را بپردازند.یکی از شایع ترین دلایل مشتری داشتن این افراد غیر متخصص نرخ خدمات آن هاست که بسیار پایین تر است.در این زمینه چه توصیه ای برای مراجعه کنندگان به این افراد دارید؟
توصیه اکید این است که مردم به تبلیغات اینستاگرامی اکتفا نکنند، از مجوز داشتن مرکز و پزشک بودن فرد اطمینان حاصل کنند و با مراجعه به سایت نظام پزشکی از صلاحیت فرد مطمئن شوند و پروانه فعالیت مرکز را نیز درخواست کنند، هرچند در برخی مراکز نیز پروانه فعالیت تقلبی استفاده شده است اما فرد متقاضی با مراجعه به سایت نظام پزشکی و جستوجو پزشک میتوانند آگاهی کافی به دست آورند.
وزارت بهداشت میتواند با اطلاع رسانی دقیق به مردم آگاهی دهد که به مراکز غیرمجاز مراجعه نکنند و همچنین با بازبینی سریع قوانین موجود و رفع کاستی ها و تهیه دستورالعملهای جامع حوزه زیبایی این خدمات را مدیریت کند. نظام پزشکی میتواند با اطلاع رسانی به مردم و هدایت آنها به سایت نظام پزشکی، پزشک یابی بیماران را تسهیل کند واز طرف دیگر با بازبینی قوانین تبلیغات وبروز رسانی اخلاق پزشکی بخصوص در حوزه زیبایی میتواند نقش بسزایی در این مورد داشته باشد و در پایان رسانهها و صدا و سیما نیز میتواند نقش بسزایی در زمینه اطلاع رسانی و آگاهی مردم داشته باشد و رسالت خود را بالا بردن سطح آگاهی مردم دراین خصوص ایفا کنند تا مردم خیلی بدنبال تغییر قیافه و دستکاری روی خود نروند و اگر هم متقاضی اینگونه اعمال هستند بدانند چگونه و از چه طریقی پزشک خود را انتخاب بکنند و یا خدمات مورد نیاز خود را از مراکز معتبر دریافت کنند.این مسائل با سلامت این افراد گره خورده است.به دلیل هزینه های کمتر نباید این نعمتی که دارند را به خطر بیندازند.با یک جستجوی ساده می توان از میزان پرونده های شکایت در این زمینه خبر دار شد.افرادی که به این روز افتاده اند دیگر نمی توانند سلامت خود را به دست بیاورند و تا آخر عمر باید با یک یا چند عارضه روزگار بگذارنند.
طبق گزارش های میدانی برخی از این مراکز پس از انجام جراحی های کوچک یا تزریق ژل و بوتاکس اقدام به تجویز پماد یا آنتی بیوتیک های مختلف می کنند .در این زمینه چه نگرانی هایی وجود دارد؟
وقتی فرد دچار عارضه شود و دوباره به این مرکز مراجعه میکند به دلیل اینکه ارائه دهنده خدمت می ترسد که بیمار از او شکایت کند خودسرانه مبادرت به درمان میکنند و فرد را به پزشک ارجاع نمیدهند. اقدام به تجویز خودسرانه داروها میکنند که همین موضوع میتواند منجر به بالا رفتن مقاومت بدن در برابر آنتی بیوتیک شود و درمان وی به تعویق بیفتد.

ادامه این روند در آینده چه مشکلاتی در این حوزه ایجاد خواهد کرد؟
متاسفانه در کشور با رواج افسارگسیخته انجام جراحیهای زیبایی مواجه هستیم. سن افرادیکه بدنبال اینگونه اعمال هستند پایین آمده است و متاسفانه بعضی خانواده ها هم آنها را همراهی می کنند. تغییر قیافه های یکسان و تغییر چهره های خارج از عرف دارد رواج پیدا میکند، تبلیغات بی رویه و خارج از عرف بیداد میکنند که حتی کشورهای مسلمان منطقه نیزدر بعضی کنگره ها از ما میپرسند که در مملکت شما چه خبر هست و چی کار دارید میکنید!
در کشوری که منابع ارزی محدودی داریم بسیاری از این منابع را خرج وارد کردن پروتز و ژل و بوتاکس می گردد و اگرچه بسیاری از اینها مصرف درمانی نیز دارند و میبایستی در دسترس باشد ولی چون توزیع انها ضابطهمند نیست، مدیریت مصرف نیز نداریم.
اگر اعمال جراحی زیبایی مدیریت نشوند تمام منابع درمانی ما را میبلعد و اگر حتی در خصوص تخصیص منابع دارو و درمان مشکلی نداشته باشیم روزی تمامی نیروهای انسانی را که برای حوزه درمانی تربیت شده اند اعم از تکنسین، پرستار و پزشکان به سوی حوزه خدمات زیبایی میروند. بیشتر بخشهای بیمارستانها رو به اعمال جراحی زیبایی می آورند، حتی متاسفانه گزارش داده اند که در یکی از بیمارستانهای دانشگاهی که تعدادی از اتاقهای عملش را برون سپاری کرده اند، بصورت VIP تنها به اعمال جراحی زیبایی رو آورده اند که متاسفانه هیچ نظارت دقیقی نیز روی آن نیست و این سرنوشت اکثر بیمارستانها و بخشهای ما خواهد بود اگر هرچه زودتر تدبیر نکنیم!
در کشور های پیشرفته آیا قوانین ضابطه مندی در این زمینه وجود دارد؟حاکمیت در چه صورت می تواند ورود موثری در این زمینه داشته باشد؟
به عقیده من حاکمیت باید از همه قوا برای جلوگیری از این موضوع استفاده کند و فکری به حال این امر کند. حاکمیت میتواند از تجربیات موفق دیگر کشورهایی که طی ۲۰ سال گذشته در حوزه زیبایی ورود پیدا کرده و قوانین حوزه زیبایی خوبی را تدوین کرده اند استفاده کند مانع رواج افسار گسیخته و تغییر چهره ها و صدمات جسمی و روانی متعاقب آنها گردند. سلامت مردم بایستی خط قرمز وزارت بهداشت و حاکمیت باشد.
تصویب قوانین و بخشنامه های بروز در حوزه زیبایی و استفاده از ظرفیت انجمهای علمی مرتبط در این خصوص میتواند چاره ساز باشد، برای مثال ما توانستیم با تشکیل قرارگاه عملیاتی ستاد ملی مبارزه با کرونا موفقیت خوبی جهت کنترل این بیماری بدست بیاوریم و من یقین دارم با ایجاد کمیته ملی زیبایی کشور و یا مشابه آن به دست آوردهای خوبی برسیم.
در این سن، ورزش برای بچهها ممنوع!
بچهها که از آب و گل در میآیند، خانوادهها شروع میکنند به برنامهریزی. پدر کلاس موسیقی پیشنهاد میکند و مادر اصرار دارد که بچه قبل از هر چیزی باید به کلاس زبان خارجه برود. کلاسهای نقاشی، مجسمهسازی و … هم که باید جزء برنامه باشد. بعضی از این خانوادهها هم که به ورزش علاقهمندند، کلاسهای ورزشی را برای آنها در نظر میگیرند؛ از شنا و ژیمناستیک گرفته تا فوتبال، والیبال و… تصور هم این است که اگر این کلاسها را زودتر برای بچهها شروع کنند، آنها موفقتر میشوند.
دیده شده دختر یا پسر بچهای که هنوز نمیتواند بعضی از کلمات را ادا کند، در کلاسهای ورزشی دیده میشود؛ بچه هایی که مجبورند حرکاتی انجام دهند که از عهدهاش برنمیآیند. به نظر میرسد خانوادهها در آموزش دیدن بچهها عجله دارند و شاید دلیل این اتفاق مشاورههای اشتباهی باشد که به آنها داده میشود. البته تبلیغات درآمدزایی باشگاهها و سالنهای ورزشی هم در این موضوع بیتاثیر نیست. آنها برای درآمدزایی بیشتر خانوادهها را ترغیب میکنند که از سنین پایین فرزندانشان را در کلاسهای آموزشی ثبتنام کنند اما بررسیهای کارشناسان ورزشی و حوزه روانشناسی کودک نشان میدهد که شروع ورزش باید در سن مناسب انجام شود.
ورزش آمادگی جسمانی و اعتماد به نفس آنها را بالا میبرد اما باخت در سنین پایین میتواند تاثیرات منفی روی روحیه بگذارد. بچهها در هر سنی نمیتوانند حرکات خاصی انجام بدهند. حرکت ساده بستن بند کفشها در سنین پایین اتفاق نمیافتد چه برسد به حرکاتی مثل ورزشهای ژیمناستیک یا ورزشهای دیگر. ناتوانی در انجام این حرکات به طور حتم تاثیرات مخربی بر روحیه بچهها میگذارد که تنفر از ورزش ابتداییترین این تاثیرهاست.

در این سن، ورزش ممنوع
کارشناسان معتقدند تا قبل از هشت سالگی ورزش برای بچهها ممنوع است. آنها میگویند در این سن بازی کردن و طراحی انواع بازیها بهترین کمک برای رشد جسمانی و درگیر کردن بچهها با فعالیتهای بدنی است. در کشورهای پیشرفته بازیهایی طراحی شده که به رشد استخوانی بچهها کمک میکند. پریدن از روی مانعها، آویزان شدن از وسایل بازی، رد شدن از تونلهای روباز، دویدنهای مارپیچی و… از انواع این بازیهاست. متخصصانی که این بازیها را طراحی کردهاند، به این موضوع توجه داشتهاند که همه اعضای بدن بچهها از استخوانها گرفته تا عضلهها درگیر فعالیت شوند. آنها میگویند در این سنین بهتر است بازی در حدی باشد که انرژی بچهها تخلیه شود. این گروه مخالف کلاسهای آمورزشی هستند و نظرشان این است که یادگیری یکی، دو مهارت بچهها را خسته و کسل میکند و همه بدن آنها را درگیر نمیکند.
شنا استثناست
بعضی کارشناسان میگویند بچهها در سن شش سالگی میتوانند ورزشهایی مثل شنا و ژیمناستیک را شروع کنند اما ورزشهای دیگر حتما باید از هشتسالگی آغاز شود. البته شنا برای سنین پایین هم مانعی ندارد به این شرط که مربی یا خانواده، بچه را مجبور نکنند که تکنیک خاصی را یاد بگیرد. بازی در آب و حرکاتهایی که خود بچهها انجام میدهند خیلی بیشتر از آموزش کرال پشت و شنای قورباغه و پروانه میتواند به آنها کمک کند. بعضی از بچهها با آموزشهای اشتباه مربیان از آب و شنا میترسند و برای همیشه از این دو فراری میشوند.
12 سالگی؛ در این سن ورزشتان را انتخاب کنید
تحقیقاتی که کارشناسان انجام دادهاند نشان میدهد در 10 تا 12 سالگی بچهها راهشان را انتخاب میکنند. آنها که روحیه گروهی بیشتری دارند، رشتههایی مثل فوتبال، والیبال و بسکتبال را انتخاب میکنند و بعضیها هم دوست دارند ورزشهای انفرادی را انجام بدهند. البته این انتخاب بستگی به این دارد که بچه در چه شرایطی فعالیت کرده در دوران برگزاری جام جهانی فوتبال گرایشها به این رشته بیشتر است.
به روحیه کودک توجه کنید
فدراسیونهای ورزشی برای بچههایی که در سنین پایین هستند، مسابقه میگذارند. مسابقات گروه سنی نونهالان در رشتههایی مثل کشتی، تکواندو، کاراته و… برگزار میشود. کارشناسان روانشناسی خیلی با این موضوع موافق نیستند. آنها معتقدند برگزاری مسابقاتی که تعیین بازنده و برنده در آن اتفاق مهمی است و برنده مدال میگیرد و در فضایی عمومی تشویق میشود، میتواند آسیبهای غیرقابل جبرانی داشته باشد. شکست در سنهای پایین، کودک را از ادامه یک فعالیت ورزشی منصرف میکند. بچهها از 14 سالگی به بعد باخت و برد را درک میکنند و فهم این موضوع برایشان حل میشود. توصیه کارشناسان این است که مسابقات جدی از این سن به بعد برگزار شود.

هشت سالگی؛ بهترین سن برای شروع
باتوجه به فعالیتهایی که بچهها درسن پایین داشتهاند، میتوان تشخیص داد آنها به چه ورزشهایی علاقه و در چه رشتههایی استعداد دارند. علاقه به دویدن، شنا کردن، بازی با توپ و.. میتواند بهترین کمک برای والدین و مربیان در انتخاب رشته ورزشی بچهها باشد. در هشت سالگی میشود آموزش در یک رشته خاص را برای بچهها شروع کرد. برگزاری مسابقه در این سن هم مشکلات چندانی برای بچهها ایجاد نمیکند، البته به این شرط که بچههایی که در یک سطح هستند با هم رقابت کنند و شکست در روحیه آنها تاثیرات مخربی نگذارد. در این سن باید لذت بردن بچهها از ورزشی که انجام میدهند در اولویت باشد.
مواظب آسیبها باشید
موضوع دیگری که باید مورد توجه خانوادهها قرار بگیرد، آسیبدیدگیهای جسمی و روانی حین برگزاری مسابقات است. بعضی از پدر و مادرها اصرار دارند بچههایشان حرکاتهای ورزشی را به درستی انجام بدهند و انتظاراتی بالاتر از توانشان از آنها دارند که هم این انتظارات و هم استرسهایی ناشی از برگزاری مسابقات در سنین پایین میتواند روان بچهها را به هم بریزد. اولین راهی هم که به نظر آنها میرسد این است که دیگر ورزش نکنند. آسیب دیدن در سن پایین میتواند برای همیشه یک بچه را از ورزش زده کند. تحمل درد در سنین پایین کم است و این دردها بچهها را از ورزش دور میکنند. توصیهها این است که حرکات براساس توان بچهها و علاقهشان انتخاب شود و از اصرار به انجام یک ورزش جلوگیری شود.
ورزش سنگین از 15 سالگی
کارشناسان ورزشی میگویند ورزشهای پایه باید در سنین پایین آموزش داده شوند. شنا، دوومیدانی و ژیمناستیک در این گروه قرار دارند. این سه ورزش پایه اصلی ورزشهای دیگر است. بچهها میتوانند درهمین سه رشته تا حد ستاره شدن پیش بروند یا مهارتهایی که در این رشتهها یاد گرفتهاند، زمینه خوبی برای فعالیت در رشتههای دیگر باشد. ورزشهایی مثل دوچرخه سواری، والیبال، بسکتبال، فوتبال ، بدمینتون و … که برخورد فیزیکی کمتری دارند، برای گروه سنی 11 تا 14 ساله توصیه میشوند.
متهمان کاهش علاقه والدین به فرزندان
در تجربه والدگری ممکن است احساس بیعلاقگی به فرزندمان داشته باشیم ریشه این احساس در کجاست و چطور میشود مدیریتش کرد؟
خانه تاریک است در حال رفتن به رختخواب هستید و برای آخرینبار به کودک خوابیدهتان نگاه میکنید، کودکی که نمیتوانید دوستش داشتهباشید. در این لحظه که بسیار آسیبپذیر هستید، با احساس گناه بسیار از خود میپرسید: «چرا؟» به ما آموختهاند که همه والدین، فرزندانشان را دوست دارند و برای آنها از هیچ نوع فداکاری دریغ نمیکنند اما شما نمیتوانید فرزندتان را دوست داشتهباشید. این موضوع فشار زیادی به شما تحمیل خواهدکرد ولی باید بدانید که تنها نیستید و افرادی با شما در این تجربه اشتراک دارند. دلایل زیادی برای ناتوانی در برقراری ارتباط عاطفی با فرزند وجود دارد که درصورت پیدا کردن آنها میتوانید در این موقعیت تغییری ایجاد کنید. بهبیان بهتر اگر امروز چنین احساسی دارید، به این معنا نیست که همیشه همینطور باقی خواهدماند. در ادامه تعدادی از دلایل مسئله موردبحث را برمیشمریم.
افسردگی پس از زایمان
بارزترین دلیل جدایی عاطفی بین مادر و فرزند، افسردگی پس از زایمان است. تغییرات شیمیایی که در طول بارداری و زایمان در بدن شما رخ میدهد، بر احساساتتان تأثیر میگذارد. خوشبختانه این مشکل، حلشدنی است؛ دارو، رواندرمانی و تکنیکهای اصلاح رفتار میتوانند به بهبود رابطه بین شما و فرزندتان کمک کنند. اما خب این تنها دلیلِ ممکن نیست و عوامل دیگری هم میتواند ارتباط عاطفی بین والد و فرزند را مختل کند. یکی از مهمترین جاهایی که میتوانید ریشه ناتوانیتان را در پیوند نزدیک با فرزندتان پیدا کنید، مراحل اولیه رشد خودتان است؛ شاید در کودکی موردغفلت یا آزار قرار گرفته باشیدیا والدینی رقابتی، کنترلکننده، حسود یا تحقیرکننده داشتهاید. کودک برای دوام آوردن در چنین تجربهای، شروع به تشکیل سازوکارهای دفاعی میکند که آن سازوکارها میتواند در بزرگ سالی او را از تجربه احساسات صمیمانه و محبتآمیز نسبت به فرزندش محروم کند.
پدر و مادر رنجیده
شما ممکن است آن والد ناکامی باشید که به اهداف و علایق زندگیاش نرسیدهاست و در زندگی احساس نارضایتی و ناخشنودی میکند. اگر در چنین موقعیتی هستید، ممکن است احساس کنید که مسئولیت تربیت فرزند برایتان زیادی سنگین است. بهمرور زمان این مسئله میتواند باعث رنجش شود و درنهایت احساسات محبتآمیزی را که ممکن است درابتدا درباره کودکتان تجربه کردهباشید، ازبین ببرد.
رقابت با فرزند
بعضی از مادران و پدران با فرزندشان رقابت میکنند. اگر در خانواده خودتان نادیده گرفته یا تحقیر شدهباشید، ممکن است از عزتنفس پایین رنج ببرید و اگر رابطه زناشوییتان ناخوشایند و مشکلدار باشد، در اینصورت فرزندتان ممکن است به ابزاری در این رابطه تبدیل شود. اینجاست که برای جلب توجه همسرتان با فرزندتان وارد رقابت خواهیدشد. این رقابت، حدومرز نمیشناسد و ممکن است به توجهی که فرزندتان از دیگران دریافت میکند هم احساس حسادت کنید. پدرومادر رقابتی درواقع برای برآورده کردن نیاز به دیدهشدن در کودکی که ناکام مانده، دست به مبارزه میزنند و در این مبارزه دستاوردهای فرزندشان را دستکم میگیرند و او را تحقیر میکنند تا خود احساس برتری کنند. در این شرایط نیاز به توجه است که احساسات کینهتوزانهای در شما درباره فرزندتان ایجاد میکند.
مراقبت زیاد از حد برای جبران بیاعتنایی
شما ممکن است درنتیجه تجربیات دوران کودکی خودتان، به فرزندتان بیاعتنا باشید و برای جبران احساس گناه ناشی از این بیاعتنایی و ترسی که ریشه در دوست نداشتن فرزند دارد، تبدیل به والدینی بیشازحد مراقب و نگران شوید چراکه تصور میکنید کنترل و مراقبت بیشازحد فرزندتان به شما امکان میدهد تا احساسات خصمانهتان را جبران کنید.
کمک بگیرید
پیشتر گفتیم که در احساس بیعلاقگی به فرزندتان تنها نیستید، حالا باید اضافه کنیم که در مواجهه با این مسئله هم تنها نخواهید بود. شما میتوانید با مراجعه به یک درمانگر ماهر، تاریخچه رشد خود را بشناسید، زخمهای دوران کودکیتان را التیام ببخشید، ویژگیهای خانوادهتان و محرکهای استرس و اضطراب در خانه را شناسایی کنید، از سبک فرزندپروریتان آگاه شوید و با یادگیری دوست داشتن خودتان، یاد بگیرید که فرزندتان را دوست داشتهباشید.