برچسب: کودک

غذاهایی که بعد از شیردهی نباید به کودک داد

شاید آنقدر نقل قول های مختلف شنیده اید که کاملا گیج شدید، اما دیگر نیازی به ناراحتی نیست، ما لیستی از غذاهایی که نباید به کودک خود بدهید را تهیه کردیم. به خواندن این مقاله ادامه دهید تا بیشتر یاد بگیرید.

نگران این هستید که کودکتان، بعد از قطع شیردهی چه غذاهایی را می تواند بخورد و چه غذاهایی را نمی تواند؟ غذاهای متنوعی وجود دارد که می توانید با آن ها شروع کنید و البته غذاهایی هم هست که باید از آن ها بپرهیزید. در ادامه مواردی از غذاهایی را که نباید بلافاصله به کودک تان بدهید معرفی می کنیم:

غذای کودک بعد از قطع شیردهی

سفیده تخم مرغ:

مصرف سفیده تخم مرغ برای کودکان زیر یک سال ممکن است خطرناک باشد. باکتری های موجود در سفیده تخم مرغ ممکن است باعث ناراحتی معده شود.

کره بادام زمینی:

کره بادام زمینی سرشار از پتاسیم، پروتئین و فیبر است اما می تواند باعث رسوبات و مشکلات دهان و دندان برای کودک شود.

سبزیجات خام:

سبزیجات منبع غنی مواد مغذی است و استفاده از آن ها مانع بروز بسیاری از بیماری های مزمن می شود.

ماهی:

ماهی می تواند باعث تحریک آلرژی و آثار منفی روی کودکان شود.

عسل:

عسل یکی از قدیمی ترین و شناخته شده ترین شیرین کننده های طبیعی است. این غذا برای کودک خطرناک است. عسل حاوی اسپور و دیگر موادی است که ممکن است باعث ایجاد عفونت در کودک شود.

شیر کامل برای کودکتان خطرناک است:
به شکل طبیعی کودک با خوردن شیر هیچ مشکلی ندارد چون خود شیرخوار است. اما شیر گاو با آن همه پروتئین و مواد معدنی که دارد برای کودکان زیر 12 ماه مناسب نیست.

غذاهای کنسرو شده:
خوردن غذاهای کنسرو شده شاید راحت باشد اما برای کودک بسیار خطرناک است. ممکن است کودک دچار عفونت بوتولیسم یا دیگربیماری هایی با عامل باکتری شود.

چرا شیر مادر برای سلامت کودک مفید است؟

یک مطالعه نشان می دهد که شیر مادر با انتقال باکتری های مفید به سیستم گوارش نوزاد، به سلامت فرزند کمک می کند. محققان مدتها است که فواید تغذیه با شیر مادر در مقایسه با تغذیه با شیر خشک را بررسی کرده اند و مطالعه ای که امروز منتشر شد نشان می دهد بخش مهمی از این فواید به خاطر انتقال میکروب ها از مادر به فرزند باشد.

به گزارش روزنامه دیلی میل،نوزادان در اولین ماه زندگی، بیش از 25 درصد از باکتری های مفید روده خود را از شیر مادر و تقریبا 10 درصد آن را از پوست سینه مادر دریافت می کنند. این باکتری های منتقل شده می توانند موثر باشند چراکه مطالعات نشان می دهد وجود انواع باکتری ها در روده از سنین پایین برای کاهش خطر ابتلا به آسم و الرژی ضروری است.

به گفته محققان دانشگاه کالیفرنیا لس آنجلس، مطالعه جدید نشان می دهد که شیر مادر باکتری های سالم را به کودک انتقال می دهد که می تواند تاثیرات طولانی مدت داشته باشد. مطالعات از تاثیر نوع و مقدار باکتری های روده برای مقابله با چاقی، تقویت متابولیسم و سیستم ایمنی بدن و حتی بهبود عملکرد مغز نشان دارند.

فواید شیر مادر برای سلامتی کودک

 
براساس مطالعه جدید، تغذیه با شیر مادر می تواند از کودک در برابر آلودگی هایی همچون عفونت های تنفسی و گوارشی و بیماری های آلرژیک محافظت کند؛ علاوه بر آن، خطر ابتلا به بیماری های مزمن مانند دیابت، چاقی و بیماری التهاب روده راکاهش می دهد.

براساس این گزارش، شیردهی مادر موجب تقویت پیوند عاطفی میان وی و کودک می شود و منافعی هم برای نوزاد دارد. شیر مادر حاوی آنتی بادی ها، سایر پروتئین ها و سلول های ایمنی است که از نفوذ میکروارگانیسم ها به بافت بدن جلوگیری می کند. علاوه بر این، تحقیقات نشان داده است کودکانی که با شیر مادر تغذیه می شوند با احتمال کمتری در زمینه ابتلا به بیماری های ویروسی مواجه می شوند.

لجبازی کودکان نشانه افسردگی است؟

آیا لجبازی و لجاجت کودکان خبر از افسرده بودن و اختلالات روانی در وی می دهد! در صورتی که کودک در محیط خانواده مورد بی توجهی و غفلت، کودک آزاری جسمی، تنبیه سخت و… قرار بگیرد، قطعا در معرض ابتلا به افسردگی قرار خواهدگرفت.

لجبازی و افسردگی کودکان
تشخیص افسردگی کودکان به خصوص در سنین زیر 3 سال کمی مشکل است زیرا با دوره های بدقلقی و لجبازی آنان اشتباه گرفته می شود. به طور طبیعی کودک از 15 ماهگی تا 5/3 سالگی رفتارهای لجبازانه و قشقرق‏ هایی برای رسیدن به خواسته هایش دارد که شامل پا کوبیدن، سر کوبیدن، جیغ و داد کردن و… است. بروز این رفتارها در این سن کاملا طبیعی است، نه نشان دهنده افسردگی.

به همین دلیل تشخیص علائم افسردگی معمولا از حدود 3 سالگی به بعد راحت‏تر است.با لجبازی کودک چطور باید رفتار کرد که از نظر روانی لطمه‏ ای به او وارد نشود؟

مهم ترین کار، مطالعه و افزایش آگاهی والدین از خصوصیات و ویژگی های روان شناختی کودکان در دوره های مختلف سنی است که می‏تواند در کنترل رفتارهای آنها موثر باشد. مثلا پرت کردن حواس کودک از خواسته‏ هایی که می تواند او را به سمت لجبازی سوق دهد، ‏یکی از راه های کنترل لجبازی او است.

ارتباط لجاجت کودک با افسردگی در آنها

در واقع مادر باید همواره در فکر پیشگیری از بروز لجبازی و قشقرق باشد زیرا مدیریت رفتار کودک وقتی در فاز قشقرق می افتد، بسیار دشوارتر است. گاهی هم لازم است به خواسته کودک «نه» گفته شود. در این صورت والدین باید جدیت لازم را در رفتار خود داشته باشند و با مشاهده لجبازی کودک مستاصل نشوند، کوتاه نیایند و نگران افسرده شدن او نباشند زیرا همان طور که اشاره شد، این رفتارها در سنین نوپایی کاملا طبیعی است.

البته مشابه این رفتار را در دوره نوجوانی هم تا حدی طبیعی می دانیم چون طبق تعریف کنوانسیون کودک، دوره کودکی تا سن 18 سالگی است.آیا عصبانیت کودک هم می‏تواند نشانه افسردگی باشد؟

بله، اما اگر این علائم از حدود 4-5/3 سالگی به بعد مداوم و حداقل 2 تا 3 هفته در کودک وجود داشته باشد، به افسردگی اش شک می کنیم.

یکی از علائم مهم افسردگی کودکان، تحریک پذیری و عصبانیت آنهاست. مثلا می‏ بینید کودکی که تا چندی قبل خوش اخلاق بوده و مشکلی نداشته، حالا علاوه بر اینکه غمگین است خیلی زود عصبانی می شود و واکنش نشان می دهد.بسیاری از کودکان بی ‏دلیل گریه می‏کنند. آیا این علامت هم نشانه افسردگی است؟

کودک در طول دوره افسردگی حساس تر و زودرنج تر می شود، سریع تر بغض می کند و گریه کردن هایش افزایش می یابد اما هر گریه‏ ای نشانه افسردگی نیست.

ارتباط لجاجت کودک با افسردگی در آنها

 
در افسردگی گاهی حتی کودک برای موارد بسیار بی اهمیت تا یکی دو ساعت گریه می کند و این در کنار سایر علامت های افسردگی می تواند خانواده را به افسرده بودن فرزند مشکوک کند. به عبارتی در دوران افسردگی، کودک دچار افت کیفی در زندگی می شود، کمتر سراغ دوستانش می رود، در بازی های گروهی شرکت نمی کند و از زندگی اش لذت نمی برد. والدین نباید گریه کردن بچه ها را به افسردگی ارتباط دهند چون در بیشتر موارد این طور نیست.پس به راحتی نمی‏ توان مشکلات رفتاری کودک را از افسردگی افتراق داد؟

خیلی هم سخت نیست چون مشکلات رفتاری کودک معمولا کیفیت زندگی او را مختل نمی کند. کودک بازی می‏کند، می‏خندد، با دوستانش ارتباط برقرار می‏کند و… ولی افسردگی اختلالی است که روی کیفیت و زندگی طبیعی کودک اثر چشمگیری می گذارد. در این زمان است که والدین باید به ابتلای فرزندشان به افسردگی شک کنند و او را نزد روان پزشک ببرند.والدین تا چه اندازه در بروز افسردگی کودکشان نقش دارند؟

در صورتی که کودک در محیط خانواده مورد بی توجهی و غفلت، کودک آزاری جسمی، تنبیه سخت و… قرار بگیرد، قطعا در معرض ابتلا به افسردگی قرار خواهدگرفت. احتمال ابتلا به افسردگی در کودکانی که یکی از والدین آنها افسرده است، 2 برابر و در کودکانی که هر 2 والد آنها افسردگی را در زندگی تجربه کرده ‏اند، 4 برابر بیشتر از سایر کودکان است. علاوه بر ژنتیک، عوامل هورمونی، استرس های روزمره زندگی، فشار والدین و… هم می تواند در ایجاد و بروز افسردگی کودک نقش داشته باشد.

درمان افسردگی کودکان

در کنار بیماری های جسمی که گهگاه به سراغ کودکان می آید، بیماری های روحی از جمله افسردگی نیز حائز اهمیت است و والدین باید مراقب این حالت در فرزندان خود باشند.شاید تصور کنید افسردگی فقط به سراغ بزرگسالان می آید غافل از این که کودکان هم ممکن است دچار این مشکل روحی شوند.

افسردگی کودکان، مانند بزرگسالان ممکن است علل متفاوتی داشته باشد. علت مهمی که در کودکان باعث پیدایش افسردگی می شود و با بزرگسالان فرق دارد، محرومیت از مادر یا کمبود محبت مادر است بخصوص اگر غیبت مادر با جانشینی فرد دیگر تامین نشود، در این حالت کودک بعد از مدت کوتاهی اضطراب، دچار افسردگی می شود که اگر مدت زیادی ادامه پیدا کند در رشد هوشی و متوقف شدن رشد کودک تاثیر زیادی دارد.

علائم افسردگی کودکان

در این گزارش قصد داریم شما را با علل اضطراب در کودک و ارثی بودن استرس آشنا کنیم.

معنی افسردگی در کودکان
فوق تخصص روان پزشکی، با اشاره به علل اضطراب در کودکان می گوید:افسردگی در کودک و بزرگسال معانی مشابهی ندارد و نشانه های هر کدام متفاوت است. بطور کلی، افسردگی عبارت است از احساس درماندگی و به بن بست رسیدن، گاهی این اختلال علائم جسمانی دارد و گاهی نیز علائم روانی؛ در بسیاری از موارد نیز علائم جسمانی و روانی همزمان باهم دیده می شوند. افسردگی می تواند از آغاز زندگی یعنی دوران نوزادی هم پدید آید.

علل افسردگی در کودکان
وی ادامه می دهد:افسردگی یک بیماری است که علت های آن می تواند ژنتیکی، محیطی یا زیستی باشد و هر کدام از این عوامل، هم برای کودکان و هم برای بزرگسالان به بروز افسردگی می انجامد.
افسردگی به معنای فقدان یا از دست دادن است. کودکان افسرده، محیط یا چیزی که دوست داشته اند را از دست داده اند. شاید گاهی اوقات به نظر برسد که کودک چیزی را از دست نداده، اما بدون شک در بین چیزهایی که دارد، فقدان چیزی را احساس می کند. به عنوان مثال کودک یک مادر دارد، اما مادرش دل خواه او نیست. اینگونه مضامین هم به عنوان فقدان سمبلیک مطرح هستند و باعث افسردگی می شوند. بطور کلی اگر محیط زندگی کودک، از نظر محبت و توجه مطلوب نباشد و نیاز هایش ارضا نشود خطر ابتلا به افسردگی برای او وجود دارد.

دلایل بالقوه افسردگی در کودکان
او معتقد است:علل افسردگی کاملا شناخته شده نیست. به نظر می رسد تغییراتی در مواد شیمیایی مغز باعث آن می شود. این مواد شیمیایی که انتقال دهنده های عصبی خوانده می شوند، پیام ها را بین سلول های عصبی در مغز رد و بدل می کنند. بعضی از این انتقال دهنده های عصبی، مسئول تنظیم حالت و وضع روانی انسان هستند.

عوامل ایجاد استرس در خانواده
گفتنی است که خانواده اولین محیط اجتماعی است که کودک تجربه می کند و در ایجاد اضطراب های کودک سهم بسیار زیادی دارد. نزاع و کشمکش های والدین، بیماری های سخت و طولانی والدین، جدایی های موقت و طولانی از والدین، طلاق والدین، مرگ یکی از نزدیکان، تضاد های انضباطی والدین، تولد نوزاد جدید و سبک تربیتی مستبدانه والدین که جایی برای اظهار نظر فرزندان باقی نمی گذارد از عوامل مهم ایجاد استرس کودکان در خانواده است.

علائم استرس تا 5 سالگی کودکان
این فوق تخصص روان پزشکی می گوید:کودکان تا سن 5 سالگی نمی توانند به شما بگویند که دچار استرس هستند اما رفتارشان آن را آشکار می کند. آنها استرس خود را با چسبیدن به پای والدین نشان می دهند و گاهی نیز گریه های شدید و بلند می کنند. این کودکان در ایستادن و صحبت کردن با دیگران خیلی سریع خسته می شوند.

علائم استرس از سن 6 تا 11 سالگی
او معتقد است:این گروه نسبت به گروه سنی قبل بهتر می توانند درباره ی استرس خود به شما پیام بدهند و به شما بگویند که استرس دارند. کودکان مدرسه ای که استرس دارند معمولا دچار دل درد، سردرد، مشکلات تنفسی، مشکلات خواب، بی اشتهایی یا پر اشتهایی می شوند. گاهی نیز در صحبت کردن خود دچار مشکل و لکنت زبان می شوند.
این کودکان اغلب بینی شان را زیاد می گیرند و ناخن هیشان را خیلی کوتاه می کنند و کابوس می بینند گاهی نیز ممکن است به رفتار های خردسالی برگردند.

علائم استرس 12 تا 18 سالگی
وی در ادامه می گوید:در این سن کودکان کمتر صحبت می کنند. آنها ممکن است تاثیر همه چیز بر خود را رد کرده و از صحبت کردن بپرهیزند. در زمان استرس، نوجوانان رفتار های ابتدایی از خود بروز می دهند و معمولا زیر بار مسئولیت نمی روند و تمایلی برای رفتن به دانشگاه ندارد و این موضوع را چندین بار بیان می کنند. بچه ها قادر نیستند که دلایلی برای استرسشان بیان کنند یا حداقل اینکار برای آنها ساده نیست اما رفتار ها و نشانه های فیزیکی از خود بروز می دهند که برای ما نشانه ای است تا با یک روان شناس مشاوره کنیم.

افسردگی ارثی است
او در پایان می گوید:بانوان قبل از بارداری می توانند منتقل کننده ی صفات ژنتیکی اکتسابی باشند. فرایند مغزی که باعث بروز استرس، اضطراب و افسردگی در کودکان می شود. از والدین به ارث می رسد. اما عوامل محیطی و تجربه های شخصی در طول عمر نیز در کاهش خطر ابتلا به این بیماری ها موثر است.

راهکار های ساده اما مهم
توصیه می شود والدین به کودک خود توجه بیشتری کنند. کودک خود را بشناسند و استرس آنها را شناسایی کنند. تلویزیون را در ساعتی از روز خاموش کنند. برنامه های تلویزیونی چه خوب باشند و چه بد روی روح و روان آنها اثرگذار است. شنونده ی خوبی برای فرزندانتان باشید و به حق انتخاب دهید. اگر که با فرزندتان ورزش کنید و همراه او بخندید دارای روحیه شادی می شوید. آرامش در محیط خانه بسیار مهم است پس در آخر سعی کنید که یک رابطه ی دوستانه و صمیمی با فرزندتان برقرار کنید.

آنجه باید به دختر بچه آموزش دهید

در جوامعی که ادعای برابری زن ها ومردها را دارند، کودکان پذیرای نقش های جنسیتی کاملا برابر می شوند ودر جوامعی که باورها و تعصبات جنسیتی حکم فرماست، کودکان نیز به نوعی پذیرای نقش های جنسیتی متعصبانه و نابرابر می شوند؛ و به همین ترتیب و با گسترش این عوامل، در دوران جوانی افکار و رفتار آنها به شدت متأثر از این گرایشات نابرابر جنسیتی خواهد بود. این رفتارها ابتدا در خانه و سپس توسط دوستان، مدرسه، برنامه های تلویزیونی و… شکل گرفته و تقویت می شوند.

اما در این میان تاثیر خانواده انکارناپذیر است. والدین با انتقال باورهای تبعیض آمیز جنسیتی، خواسته و ناخواسته در شکل گیری این رفتارها در کودکان نقش بسزایی دارند. با توجه به این تأثیرات، محدود نکردن کودکان به نقش های جنسیتی خاص و سوق دادن آنها به هر دو سو مفیداست به شرطی که به کلی منکر تفاوت ها نشویم.

کودکان از سنین پایین، با معنای دختر بودن و پسر بودن در جامعه امروزی آشنا می شوند؛ آنها در متن جامعه، از میان کلیه رفتارهای آشکار و اشاره های نهان، تفاوت های جنسیتی را تجربه می کنند. تربیتی صحیح است که کودک در حالی پا به سن نوجوانی بگذارد که هم به نقش های جنسیتی خود واقف است و هم از کلیشه های غلط و تعصب آمیز به دور است مانند اینکه پسران از دختران در ریاضیات برترند یا این عقیده که تنها زنان قادر به پرورش کودکان هستند. با رشد سنی، این باورها نیز در افراد تقویت شده و از نسلی به نسل دیگر منتقل می شوند.

احساس شایستگی و لیاقت را در کودک خود ایجاد کنید

چگونگی تعامل والدین با کودکان نقش بسزایی در احتراز از شکل گیری برخی از این باورهای غلط دارد.

چیزهایی که یک دختربچه نیاز دارد:

* ایمان به خدا:دختر شما از همان کودکی باید بیاموزد تا در زندگی بهترین تکیه گاه خداوند است و در مواقع مشکلات تنها نیرویی که می تواند کمکش کند اوست .این احساس بهترین حامی او در زندگی خواهد بود.

* غرور و استغنا: احساس شایستگی و لیاقت را در کودک خود ایجاد کنید؛ اجازه دهید هر آنچه را می تواند به تنهایی انجام دهد. به طور مثال:گرفتن فنجان آب میوه، شانه کردن موها و یا ساختن برخی از مکعب های پلاستیکی بدون کمک دیگران. شما تنها با تذکراتی جزیی یا با فراهم کردن وسایل مورد نیاز (مثل چهارپایه برای دسترسی به سینک) او را در به انجام رساندن کارها یاری کنید.

* اعتماد به نفس: با تشویق و تحسین به موقع، خصوصیات خوب را در او گسترش دهید. “تو خیلی شجاع هستی که به تنهایی از پله ها بالا رفتی” بگذارید متوجه شود که شما به او اعتماد کامل دارید و او را دختری باهوش و لایق می دانید.

* خلاقیت و هماهنگی: اسباب بازی های مختلفی در اختیار او قرار دهید تا بازی های او منحصر به نوعی خاص نشود. به طور مثال:ماشین و تراکتور، مکعب های خانه سازی و انواع توپ ها و دیگر وسایل بازی که بتواند از آنها بالا رود یا بر آنها سوار شود.

*مهارت تصمیم گیری:به او امکان تصمیم گیری بدهید و شرایطی فراهم کنید تا خود را در قبال تصمیم گیری هایش مسوول بداند. انتخاب بشقاب و لیوان مخصوصش و حتی انتخاب همبازی هایش را بر عهده خود او بگذارید.

احساس شایستگی و لیاقت را در کودک خود ایجاد کنید

* آمادگی جسمانی:با او به انجام بازی هایی بپردازید که نیاز به فعالیت های فیزیکی دارند به طور مثال:گرگم به هوا. تخلیه انرژی و هیجانات ناشی از بازی در زمین بازی مثل سرسره بازی و یا دویدن و حتی موفقیت در پشت زدن، برای دختر بچه هایی که هنوز برای انجام فعالیت های ورزشی کوچکند بسیار مفید است.

* کنجکاوی:شرایطی فراهم کنید تا به شناخت محیط اطرافش بپردازد. در سنین کودکی، شرایط خانه را طوری ترتیب دهید که بی هیچ خطری در خانه رفت و آمد کند همچنین او را با محیط های خارج از خانه از جمله پارک، باغ وحش، مغازه، کتاب فروشی و… آشنا سازید.

* نقش های جنسیتی متعارف:ما نه می خواهیم و نه صحیح است که منکر تفاوت های جنسیتی شویم. با توجه به شرایط فرهنگی و خانوادگی تان وظایف و نقش هایی که از او در آینده انتظار خواهد رفت را به او بیاموزید اما از تلقین اینکه چون دختر است فقط باید به فکر آشپزی و بچه داری باشد خودداری کنید بلکه در کنار تشویق او برای آموزش مهارت های مختلف مثل ورزش ،هنر،علم و …. به او یاد دهید که زن باشد و از زن بودن و مادر بودن در وقت خود نهراسد و به بهترین نحو وظایفش را انجام دهد.

* تصویر ظاهری: ظاهر فیزیکی را برای او پر اهمیت جلوه ندهید. سعی کنید بیشتر به تحسین او به انجام رساندن کارهایش بپردازید تا زیبایی اش در لباس میهمانی.

کنترل استرس بچه ها در فصل امتحانات

این موقع از سال که می رسد، تب امتحانات پایان ترم در بین خانواده هایی که فرزند دانش آموز دارند حسابی داغ می شود و سعی همه پدر و مادرها معطوف به این موضوع می شود که چه کار کنند تا فرزندانشان دوران امتحان را با آرامش و موفقیت طی کنند؟
بعضی از موقعیت ها به صورت بالقوه استرس هایی با خود به همراه دارند، مانند امتحانات پایان ترم که با اینکه از هفت سالگی تا هفده- هجده سالگی مرتب تکرار می شود اما نه تنها استرس آن کم نمی شود بلکه با سخت تر شدن درس ها در کلاس های بالاتر، بیشتر هم می شود.
با بخشی از این استرس که به اصلاح استرس مثبت نامیده می شود، کاری نداریم و آن را دست نخورده حفظ می کنیم. اما بخشی از استرس امتحان که مانع از دقت و یادگیری مطالب می شود باید مدیریت شوند.

چگونه سایه بان آرامش فرزندتان باشید؟
دلشوره، کم شدن اشتها، به هم خوردن نظم خواب، احساس تهوع، سردرد، دل درد، کم حافظه شدن، آشفته شدن فکر، کج خلقی کردن و … نشانه های اضطراب هستند که معمولاً قبل از امتحان و همینطور در طی دوران امتحان در خیلی از دانش آموزان در مقاطع مختلف تحصیلی دیده می شوند.
در این شرایط برخی از خانواده ها بلافاصله به سراغ راه حل های پزشکی می روند در حالی که استفاده از چند راهکار رفتاری می تواند آنها و فرزندانشان را به سلامت از این موقعیت حساس و گذرا عبور بدهد.
 

کنترل استرس فرزندان در فصل امتحانات

چند مورد از این راهکارها به قرار زیر است:

1- دقیقه نودی نباشید
یکی از مسائلی که با نزدیک شدن به زمان امتحانات، موجب به هم خوردن آرامش دانش آموزان می شود موکول کردن تکالیف به این دوران است. اگر فرزند شما هم این عادت را دارد، قبل از هر کاری به سبک زندگی خودتان نگاهی بکنید.

2- مدیریت زمان را به او یاد بدهید
دلشوره وقت کم آوردن برای درس خواندن یکی از موانع مهم یادگیری است که موجب دست پاچگی فرزند شما در شب امتحان می شود. برای اینکه او با چنین مشکلی مواجه نشود با مشورت خودش برنامه ای برای انجام کارهای مدرسه و پرداختن به کارهای دیگر طراحی کنید و او را با دزدهای وقت مانند فضاهای مجازی، تنبلی و … آشنا کنید.

3- او را از شکست نترسانید
استعداد تحصیلی دانش آموزان با هم فرق دارد بنابراین انتظاراتی که از آنها می رود هم باید متفاوت باشد. برای مثال ممکن است فرزند شما در ریاضیات متوسط یا ضعیف باشد اما در درس های دیگر قوی باشد.
در اینجا گفتن چیزهایی مثل «اگر در امتحان ریاضی نمره عالی بگیری فلان چیز را برایت می خرم»، «فلان همکلاسیت نمره قبلی اش مثل تو بود ولی آنقدر ریاضی خواند تا نمره عالی گرفت» و… فقط ترس و دلشوره او را از امتحانی که باید در آن نمره عالی بگیرد تا مورد تأیید شما قرار بگیرد، بیشتر می کند نه 4- توانایی یادگیری ریاضی اش را.

4- تلاش او را تشویق کنید
بهتر است از گذاشتن سقف برای نمرات امتحانی فرزندتان که خیلی هم استرس زا است پرهیز کنید و به جای آن سعی کنید با توجه مثبت نشان دادن به تلاش های او، میزان تلاش و پشتکارش را بالاتر ببرید.
برای مثال مادری مرتب به فرزند دانش آموزش یادآوری می کرد که باید همه نمراتش در امتحان عالی باشد، اما نمرات فرزند از خوب بالاتر نمی رفت. مادر که از این مسئله ناراحت بود، بعد از اینکه تمرکزش را از سقف تعیین کردن برای نمرات پسرش برداشت و آن را روی تشویق او به تلاش و پشتکار معطوف کرد، با نمرات بسیار خوب فرزند مواجه شد.

5- او را با خودش مقایسه کنید
یکی از بهترین راه ها برای افزایش اعتماد به نفس این است که هر کس را با گذشته خودش که در طی آن بر موقعیت های پیچیده غلبه کرده است مقایسه کنید. این کار در مورد بچه ها که تجربه زندگی کمتری دارند بسیار مفید است.
برای مثال اگر او در سال های گذشته موفقیتی در ورزش به دست آورده، خاطرات آن موفقیت را با او مرور کنید و به شکل صریح به او بگویید که او همان آدم توانمند قبل است و شما می دانید که اگر حالا هم تمام تلاشش را برای درس خواندن بکند، مثل آن موقع دوباره موفق خواهد شد.

کنترل استرس فرزندان در فصل امتحانات

 
6-غذای خوب، خواب خوب و تفریح لازم را جدی بگیرید
این سه عامل در ایجاد آرامش جسمانی و روانی فرزند شما تأثیر بسیار زیادی دارند. یادتان باشد که نزدیک شدن به امتحانات یا در حین امتحانات بودن به معنی کم گذاشتن از یکی از این سه مورد نیست. به خصوص در زمینه تفریح که معمولاً توسط والدین به شدت محدود می شود، در حالی که دانش آموزان به خصوص دبستانی ها در ازای هر سی چهل دقیقه درس خواندن به یک تفریح کوتاه نیاز دارند.
بنابراین بهتر است به جای محدود کردن شدید تفریح، فکری به حال برنامه ریزی کردن مناسب برای آن بکنید.

7-رویای «اگه بچه بخواد درس بخونه…» را فراموش کنید
درس خواندن یک کار فکری فعالانه است و به همین دلیل وجود یک محیط آرام که به فرزند شما فرصت تمرکز و فعالیت هشیارانه فکری را بدهد، ضروری است. فراهم کردن محیطی که هم از لحاظ فضای فیزیکی و هم از لحاظ روانی و عاطفی آرام باشد، تا حد زیادی می تواند استرس فرزند شما را کم کند.

8-با او همراهی کنید
بچه های دبستانی هنوز با راهبردهای افزایش یادگیری و حافظه مثل تکرار کردن با خود، استفاده از تصاویر ذهنی، خلاصه کردن و … آشنا نیستند به همین دلیل نیاز دارند که شما در مرور درس ها به آنها کمک کنید. البته منظور این نیست که در تمام مدت درس خواندن، کنار آنها بنشینید و پا به پای آنها درس بخوانید بلکه منظور این است که روی عملکرد آنها نظارت داشته باشید و بعد از اینکه هر درسی را خواندند، در فضایی دوستانه و نه تهدیدآمیز از آنها درس بپرسید تا اگر اشکالی داشتند برای رفع آن به آنها کمک کنید.

9-فرصتی برای همبستگی
مدیریت کردن استرس مخرب امتحان در فرزندان، نیاز دارد که همه اعضای خانواده در ایجاد فضایی آرام برای فرزندی که قرار است امتحان بدهد حداکثر تلاششان را بکنند. این دوران فقط یک جور فرصت سازی برای فرزند نیست بلکه فرصت مغتنمی است برای اینکه شما و همسرتان تفاهم و اتحاد برای رسیدن به اهداف مشترک را دوباره تجربه کنید.