چه تفاوتی میان بالا آوردن و استفراغ نوزاد وجود دارد؟

بالا آوردن و استفراغ نوزاد

بالا آوردن و استفراغ نوزاد

بالا آوردن و استفراغ نوزاد چه تفاوت هایی با یکدیگر دارند

استفراغ و بالا آوردن در اغلب نوزادان طبیعی است اما استفراغ کودک در برخی موارد می تواند نشانه ای از یک بیماری یا عارضۀ جدی باشد. اگر کودکتان هر نوع استفراغی غیر از بالا آوردن خفیف و طبیعی شیر داشت باید دلایل استفراغ کودک را پزشک متخصص کودک تعیین کند ، پس در صورت مشاهدۀ استفراغ مشکل ساز در کودکتان از خود درمانی به شکلی جدی خودداری و به پزشک مراجعه کنید.

در این بخش از بیا نی نی علت بالا آوردن و استفراغ نوزاد ، فرق بین بالا آوردن و استفراغ نوزاد و نکاتی برای کاهش تعداد و مقدار بالا آوردن شیر در نوزاد را بیان می کنیم.

استفراغ آبکی نوزاد

تفاوت استفراغ و بالا آوردن نوزاد

علت بالا آوردن یا استفراغ نوزاد

از علت های بالا آوردن شیرخوران پرخوری است زیرا مادران این نوزادان به محض گریه به او شیر می دهند و کودک به پرخوری عادت می کند. پس هر وقت کودک گرسنه بود به او شیر بدهید و وقتی که کودک دچار استفراغ مکرر و زیاد شد 5/2 الی 3 ساعت بعد به کودک شیر دهید. اگر کودک بالا آورد اما وزن او کاهش نیافت نشانه آن است که او شیر کافی دریافت می کند و مشکلی ندارد و به هیچ دارو یا آزمایشی نیاز نیست.

گاهی مصرف مواد غذایی توسط مادرمانند لبنیات باعث آلرژی یا حساسیت و ریفلاکس طولانی مدت در شیرخوار می شود و این مواد وارد شیرمادر شده و درصورت حساسیت به مواد داخل شیر ، کودک به آن واکنش نشان می دهد. مادران باید زمانی که ریفلاکس شدید است یا در مدفوع کودک خون دیدند از شیرهای هیپو آلرژیک که حساسیت کمتری برای کودک دارند استفاده می کنندو از خوردن غذاهای نفاخ و محرک پرهیز کنند.

نوزاد هنگام خوردن شیر مادر یا شیر خشک هوا را نیز همراه آنها می بلعد، هوا در مایعی که می خورد گیر می افتد. هوا برای خروج بالا می آید و مقداری از مایع نیز همراه آن و از طریق دهان یا بینی بالا می آید که به شکل استفراغی خفیف دیده می شود.

دستگاه گوارش نوزاد به طور کامل رشد نیافته است و عضلات پایین مری نوزاد که کنترل ورود و خروج شیر را بر عهده دارد، در حال هماهنگ شدن با سرعت این فرایند باشد، پس جای تعجب نیست که کودک شما استفراغ می کند.

استفراغ پرتابی نوزادان

فرق بالا آوردن و استفراغ نوزاد

تفاوت بالا آوردن و استفراغ نوزاد را بشناسید

بین بالا آوردن و استفراغ تفاوت زیادی است که مادران باید این تفاوت ها را بشناسند و بتوانند آن را تشخیص دهند . استفراغ معمولا بعد از خوردن شیر اتفاق می افتد و سبب ناراحتی کودک می شود و با فشار زیادی همراه است . اما بالا آوردن مشکلی برای کودک ایجاد نمی کند و بیشتر اوقات کودک به آن واکنشی نشان نمی دهد .

در استفراغ حجم شیری که از دهان کودک خارج می شود معمولا بیش از شیری است که در هنگام بالا آوردن خارج می شود.اگر در استفراغ منظم و هر روز کودک متوجه وجود خون و یا رنگ سبز در محتویات آن شدید، حتما به پزشک مراجعه کنید.

برخی از شیر خواران، از کودکان دیگر بیشتر بالا می آورند اما قرار دادن آنها در حالت نشسته سبب کم شدن استفراغ آنها می گردد و همانطور که در بخش نکات مربوط به نوزاد در بیا نی نی گفته شده است بالا آوردن در این شیرخواران تا زمان راه رفتن و یا شروع تغذیه آنها قطع می شود.

بالا آوردن شیر پنیری در نوزادان

بالا آوردن و استفراغ نوزاد با هم فرق می کنند؟

رعایت نکات زیر به کاهش تعداد و مقدار بالا آوردن شیر کمک می کند

با آرامش، سکوت و در یک محیط شاد به کودک خود شیر دهید .

هنگام شیر خوردن کودک حواس او را با ایجاد صدای ناگهانی، قطع بی موقع شیر، نور زیاد و … پرت نکنید.

در حالت درازکش به کودک خود شیر ندهید.

چند مرتبه آروغ زدن برای کودکانی که با شیر خشک تغذیه می شود،الزامی است.

کودک را به مدت 20 تا 30 دقیقه پس از پایان شیرخوردن، به حالت قائم نگه دارید.

از بازی کردن با کودک و فشار بر شکم او بلافاصله بعد از شیر خوردن، خودداری کنید.

به کودک خود قبل از گرسنگی شدید و قبل از عصبانیت او، شیر دهید.

استفراغ خلطی نوزاد

چه چیزی موجب کاهش بالا آوردن و استفراغ نوزاد می شود؟

 بالا آوردن و استفراغ نوزاد و نکاتی دانستنی درباره آن

دقت کنید که هنگام شیر دادن به کودک با شیشه شیر ، سوراخ سر شیشه نباید گشاد باشد زیرا در اینصورت شیر با سرعت زیاد وارد دهانش می شود همچنین نباید سوراخ سرشیشه تنگ باشد زیرا کودک را از مک زدن بی نتیجه خسته و عصبانی می کند.

برای اینکه بدانید اندازه سوراخ سر شیشه مناسب است یا خیر ، شیشه را برگردانید و اگر پس از چکیدن چند قطره شیر ، چکیدن قطع شد، می توانید اطمینان یابید که اندازه سوراخ سرشیشه مناسب است.

بستر نوزاد برای خوابیدن باید با افق زاویه 30 درجه داشته باشد و کودک طوری قرار بگیرد که سر او بالاتر و پا های او پایین ترباشد و هیچ وقت نباید سر نوزاد خم شود. برای ایجاد شیب مناسب یک پتوی کوچک تاشده را زیر بستر نوزاد قرار دهید و هیچگاه از بالشت استفاده نکنید. شیب مناسب بستر کودک سبب می شود هنگام بالا آوردن کودک در طول خواب، خفگی پیش نیاید.

بعد از پایان شیردهی، کودک را در آغوش بگیرید و سرش را روی شانه تان قرار دهید و به آرامی پشت او بزنید تا هوای معده اش خارج شود. این کار سبب باز شدن راه گوارشی و خارج شدن هوای بلعیده شده از طریق دهان می شود و با بالا آوردن کمی شیر همراه است .

استفراغ جهنده در نوزادان

عوامل موثر در کاهش بالا آوردن و استفراغ نوزاد

چیزهایی که باید از بالا آوردن و استفراغ نوزاد بدانید

بعد از اتمام شیر خوردن ،کودک بعد از دو دقیقه 2 تا 3 بار بادگلو می زندپس قبل ازباد گلو زدن کودک را به پشت نخوابانید زیرا خروج هوای بلعیده شده دشوارتر می شود پس شیر خوار را به حالت ایستاده یا در حالت خوابیده روی شکم قرار دهید .

لباس و پوشک نوزاد نباید بیش از حد محکم باشند تا به معده نوزاد فشار وارد شود پس هنگام آروغ زدن نوزاد او را روی شانه خود نگذارید .

پس از غذا خوردن، نوزاد را زیاد تکان ندهید و به مدت نیم ساعت یا بیشتر نوزاد را در حالت راست و صاف نگه دارید.

دلیل بالا اوردن شیر از بینی نوزاد

نکات مهم برای کاهش بالا آوردن و استفراغ نوزاد

 

کدام استفراغ سالم است ؟

در استفراغ های طبیعی شیرخوار، نوزاد کاهش وزن و بی اشتهایی پیدا نمی کند و شیر به حالت پنیری بالا می آید اما در استفراغ های ریفلاکس شیر حالت پنیری ندارد و نوزاد چندین بار در روز بالا می آورد همچنین در این نوع استفراغ ها وزن کودک افزایش نمی یابد و علائمی از قبیل خس خس سینه، تنگی نفس، سرفه های طولانی همراه کودک است.

کدام استفراغ خطرساز است؟

برخی از علائم و نشانه های موجود بیانگر این است که مشکل نوزاد چیزی بیش از یک بالا آوردن معمولی است. اگر نوزاد علائم زیر را داشت به یک متخصص اطفال مراجعه کنید:

  • افزایش نیافتن وزن
  • بالا آوردن همراه با فشار
  • بالا آوردن مایع زرد یا سبز رنگ
  • وجود خون یا موادی شبیه دانه های قهوه در استفراغ نوزاد
  • امتناع از غذا خوردن
  • وجود خون در مدفوع نوزاد
  • مشکل تنفسی یا دیگر علائم بیماری
  • بالا آوردن در سن شش ماهگی یا سنین بالاتر

 بالا اوردن اب در کودکان

بالا آوردن و استفراغ نوزاد و خطرات آن

آیا بالا آوردن نوزاد نشانه مسئله ای جدی است؟

بیشتر کودکان بالا می آوردند و بالا آوردن در آنها طبیعی است، اما اگر وزن به اندازهٔ لازم افزایش نیافت ، مراجعه به پزشک الزامی است.

پزشک را با خبر کنید اگر استفراغ نوزاد شما حالت پرتابی دارد.

استفراغ پرتابی یا «استنوسیس پیلوریک» هنگامی ایجاد می شود که ذرات غذا از دهان نوزاد با فشار بیرون بپرد و به اطراف اتاق پرتاب شده یا بریزد. این شرایط به ضخیم شدن ماهیچه های قسمت تحتانی شکم می انجامد و نمی گذارد که غذا به روده کوچک برود.

وجود زردابهٔ سبز رنگ در محتویات استفراغ ممکن است نشانه انسداد روده کوچک نوزاد باشد پس نیاز به بررسی وجود دارد و فوراً باید نزد پزشک بروید. 

 

دلیل حاضر جوابی کودکم و راه حلش چیست؟

حاضر جوابی کودک

دلیل حاضر جوابی و تند جواب دادن کودکان

در ابتدا این پرسش به وجود می آید که چرا اصلا کودکان حاضر جوابی می کنند؟ بر کسی پوشیده نیست که کودکان نمی توانند صبور باشند و در صورت نا امیدی یا آزرده شدن به سرعت واکنش نشان می دهند، به خصوص زمانی که نیازهایشان برآورده نمی شود. کودکان سرشار از انرژی و کنجکاوی هستند که اغلب منجر به نافرمانی و سرکشی آن ها می شود. با این حال، در بیشتر موارد، این فقط بخشی از روند رشد کودکان است و در نهایت با افزایش سن آن ها تغییر خواهد کرد.

کودکان به دلایل مختلف حاضر جوابی می کنند؛ آن ها ممکن است با این کار بخواهند استقلال خود را ابراز کنند و اعلام کنند که بدون نظارت یا راهنمایی والدین توانایی انجام کارها را دارند. از نظر کودکان این کار راهی است که آن ها می توانند به شما بفهمانند که به کمک شما نیاز ندارند! اما آیا این خوب است؟ و یا مثلاً گاهی از فرزندتان می خواهید کاری را انجام دهد که البته کاملاً برای انجام آن آماده نیست، در این صورت کودک احساس اضطراب می کند، و با پاسخی ناخوشایند از انجام آن کار سرپیچی می کند.

حاضر جوابی کودک

بهترین راه حل و چاره حاضر جوابی کودکتان

حالا که علل این رفتار فرزندتان را دانستید، در این بخش از خانواده پلاس بیا نی نی راهکارهایی را برای مقابله با حاضر جوابی کودکان در اختیارتان می گذاریم. امیدواریم که این راهکارها برای شما کاربران گرامی به خصوص مادران عزیز مفید و قابل اجرا باشد.

1- بر سرش فریاد نزنید

سعی کنید با کودکانی که تمایل به حاضر جوابی دارند صبورانه برخورد کنید. درک کنید که این فقط یکی از راه هایی است که آن ها می توانند در صورت احساس ناراحتی یا اضطراب در مورد چیزی، خود را با آن ابراز کنند. اگر بر سرآن ها فریاد بزنید یا کلمات تند به کار ببرید، وضعیت را بدترمی کند. بنابراین، ابتدا خونسردی خود را حفظ کنید.

2- در مورد زشتی این رفتار با فرزندتان صحبت کنید

اگر فرزندتان حاضر جوابی می کند، سعی کنید او را وادار کنید در مورد آن موضوع صحبت کند. گاهی اوقات ممکن است احساس نا امیدی یا ترس داشته باشد و کلماتی که از دهانش خارج می شود منطقی نباشد. او به درک نیاز دارد و شما باید با پرسیدن سوالاتی درمورد آنچه که او را آزار می دهد به او آرامش دهید.

جواب پس دادن کودک

3- در مقابل حاضر جوابی همراه بی احترامی کودک بی تفاوت نباشید

گاهی اوقات بچه ها به شما حرف های توهین آمیز می زنند، در این مواقع جلوی آن ها بایستید. اگر این کار را انجام ندهید، آن ها در آینده و همچنین با افراد دیگر به انجام آن ادامه خواهند داد. اگر فرزندتان در جواب درخواست شما پاسخی ناخوشایند می دهد، سعی کنید ابتدا به او زمان بیشتری بدهید، اما اگر او با کلمات بدتر به شما پاسخ داد، در این صورت او باید عواقب کار خود را احساس کند.

4- عوامل تاثیر گذار بر این رفتار کودک را بیابید

اگر فرزندتان عادت به این کار ندارد و به ندرت این کار را انجام می دهد باید به دنبال دلایل آن باشید. این امکان وجود دارد که او توسط شما یا یکی از همسالانش صدمه و آسیبی دیده باشد، یا از دوستان خود، رسانه های اجتماعی و یا اطرافیان الگو برداری کرده باشد. بنابراین با بررسی این عوامل به بهبود این رفتار در کودک خود کمک کنید.

5- عواقب حاضر جوابی را برای او توضیح دهید

مهم است که عواقب این نوع رفتار را به کودک خود گوشزد کنید. توضیح دهید که چرا نمی توانید حاضرجوابی های گستاخانه ی او را تحمل کنید و به او بگویید اگر به همین رفتارش ادامه دهد، دیگران چه واکنشی در قبال رفتار او نشان خواهند داد.

اگر فرزندتان حرفی نامحترمانه زد، از او بخواهید با احترام عذرخواهی کند. به او بگویید که عدم عذرخواهی عواقبی برای آینده او خواهد داشت. کودکان باید از اهمیت احترام به احساسات و شخصیت دیگران به خوبی آگاه باشند.

رفتار با کودک حاضر جواب

6- بهتر شدن رفتارش را تحسین کنید

فرزند خود را به خاطر دستاوردها تحسین کنید و در هنگام شکست هایش او را تشویق و حمایت کنید. تصور کنید اگر فرزندتان جواب شما را ندهد چه اتفاقی می افتد. او نگرش مثبت تری نسبت به زندگی خواهد داشت و اطرافیان در نظرش بهتر خواهند بود. وقتی فرزندتان به موفقیتی می رسد حتما او را تشویق کنید و برایش پاداشی کوچک درنظر بگیرید، حتی در صورت عدم موفقیتش در کاری او را حمایت کرده و به او امید و اطمینان خاطر بدهید.

7- در هنگام شکست های فرزندتان او را تشویق کنید

سعی کنید در هنگام شکست های کودکتان زیاد ناامید نشوید، زیرا ممکن است او از دست شما دلخور و ناراحت شود و آن گونه که شایسته است احساس همدلی را در شما نبیند و از همه مهم تر، نا امید و سرخورده شود.

8- از یک متخصص در این زمینه کمک بگیرید

اگر این رفتارهای فرزندتان ادامه پیدا کرد، بهتر است از یک متخصص و مشاور کمک بگیرید. حتما یک مشاور زبردست در این امربه شما و فرزندتان کمک خواهد کرد. یک مشاور خوب در این زمینه به فرزند شما کمک خواهد کرد تا او به عواقب این رفتارش پی ببرد و در مسیر بهبود رفتار خود قدم بردارد.

متخصص و مشاور کودک

9- فرزند خود را با بچه های دیگر مقایسه نکنید

فرزند خود را با دیگران مقایسه نکنید. این کار عواقبی را دنبال دارد؛ عزت نفس و اعتماد به نفس را در فرزند خود از بین می برید، او را از درون افسرده می کنید و او به تدریج جریح و سرکش می شود. به مرور زمان و با تکرار این رفتارتان او را جریح تر می کنید و یکی از عواقب این کار حاضر جوابی فرزندتان و حتی بی احترامی او نسبت به شما خواهد بود.

10- بهترین الگو برای فرزندتان باشید

برای از بین بردن رفتار پاسخگویانه فرزندتان، الگویی خوب برای او باشید. این بهترین راه برای کمک به او در تغییر رفتارش است. اگر فرزند شما شاهد باشد که والدینش با پدربزرگ و مادربزرگش رفتاری محترمانه و خوب دارند، او نیز همین روش را دنبال می کند.

11- خودتان را سرزنش نکنید

هیچ گاه این گونه رفتار فرزند خود را به خود نگیرید و شخصی سازی نکنید. یادتان باشد که جلوی فرزندتان خود را سرزنش نکنید چرا که این رفتار فرزند شما به این معنی نیست که شما مشکلی دارید. بنابراین به جای سرکوب و سرزنش خود راهی برای حل مشکل پیدا کنید.

و اما حرف آخر

هنگامی که کودکتان جواب شما را می دهد، ممکن است نشانه ای از رشد او باشد. در این مرحله، بسیار مهم است که شما والدین رفتارهای اشتباه خود را به شیوه ای درست و مودبانه تغییر دهید. وقتی کودک این گونه رفتار می کند، شما والدین اغلب دچار نگرانی و سردرگمی می شوید اما نگران نباشید، تقریباً همه والدین در جهان آن را تجربه کرده اند و می کنند. بنابراین، با رعایت این نکات که در اختیارتان گذاشتیم، می توانید این رفتار را در فرزند خود بهبود بخشیده و البته زندگی و شخصیت او را به بهترین شکل بسازید.

دلیل حاضر جوابی کودکم و راه حلش چیست؟

حاضر جوابی کودک

دلیل حاضر جوابی و تند جواب دادن کودکان

در ابتدا این پرسش به وجود می آید که چرا اصلا کودکان حاضر جوابی می کنند؟ بر کسی پوشیده نیست که کودکان نمی توانند صبور باشند و در صورت نا امیدی یا آزرده شدن به سرعت واکنش نشان می دهند، به خصوص زمانی که نیازهایشان برآورده نمی شود. کودکان سرشار از انرژی و کنجکاوی هستند که اغلب منجر به نافرمانی و سرکشی آن ها می شود. با این حال، در بیشتر موارد، این فقط بخشی از روند رشد کودکان است و در نهایت با افزایش سن آن ها تغییر خواهد کرد.

کودکان به دلایل مختلف حاضر جوابی می کنند؛ آن ها ممکن است با این کار بخواهند استقلال خود را ابراز کنند و اعلام کنند که بدون نظارت یا راهنمایی والدین توانایی انجام کارها را دارند. از نظر کودکان این کار راهی است که آن ها می توانند به شما بفهمانند که به کمک شما نیاز ندارند! اما آیا این خوب است؟ و یا مثلاً گاهی از فرزندتان می خواهید کاری را انجام دهد که البته کاملاً برای انجام آن آماده نیست، در این صورت کودک احساس اضطراب می کند، و با پاسخی ناخوشایند از انجام آن کار سرپیچی می کند.

حاضر جوابی کودک

بهترین راه حل و چاره حاضر جوابی کودکتان

حالا که علل این رفتار فرزندتان را دانستید، در این بخش از خانواده پلاس بیا نی نی راهکارهایی را برای مقابله با حاضر جوابی کودکان در اختیارتان می گذاریم. امیدواریم که این راهکارها برای شما کاربران گرامی به خصوص مادران عزیز مفید و قابل اجرا باشد.

1- بر سرش فریاد نزنید

سعی کنید با کودکانی که تمایل به حاضر جوابی دارند صبورانه برخورد کنید. درک کنید که این فقط یکی از راه هایی است که آن ها می توانند در صورت احساس ناراحتی یا اضطراب در مورد چیزی، خود را با آن ابراز کنند. اگر بر سرآن ها فریاد بزنید یا کلمات تند به کار ببرید، وضعیت را بدترمی کند. بنابراین، ابتدا خونسردی خود را حفظ کنید.

2- در مورد زشتی این رفتار با فرزندتان صحبت کنید

اگر فرزندتان حاضر جوابی می کند، سعی کنید او را وادار کنید در مورد آن موضوع صحبت کند. گاهی اوقات ممکن است احساس نا امیدی یا ترس داشته باشد و کلماتی که از دهانش خارج می شود منطقی نباشد. او به درک نیاز دارد و شما باید با پرسیدن سوالاتی درمورد آنچه که او را آزار می دهد به او آرامش دهید.

جواب پس دادن کودک

3- در مقابل حاضر جوابی همراه بی احترامی کودک بی تفاوت نباشید

گاهی اوقات بچه ها به شما حرف های توهین آمیز می زنند، در این مواقع جلوی آن ها بایستید. اگر این کار را انجام ندهید، آن ها در آینده و همچنین با افراد دیگر به انجام آن ادامه خواهند داد. اگر فرزندتان در جواب درخواست شما پاسخی ناخوشایند می دهد، سعی کنید ابتدا به او زمان بیشتری بدهید، اما اگر او با کلمات بدتر به شما پاسخ داد، در این صورت او باید عواقب کار خود را احساس کند.

4- عوامل تاثیر گذار بر این رفتار کودک را بیابید

اگر فرزندتان عادت به این کار ندارد و به ندرت این کار را انجام می دهد باید به دنبال دلایل آن باشید. این امکان وجود دارد که او توسط شما یا یکی از همسالانش صدمه و آسیبی دیده باشد، یا از دوستان خود، رسانه های اجتماعی و یا اطرافیان الگو برداری کرده باشد. بنابراین با بررسی این عوامل به بهبود این رفتار در کودک خود کمک کنید.

5- عواقب حاضر جوابی را برای او توضیح دهید

مهم است که عواقب این نوع رفتار را به کودک خود گوشزد کنید. توضیح دهید که چرا نمی توانید حاضرجوابی های گستاخانه ی او را تحمل کنید و به او بگویید اگر به همین رفتارش ادامه دهد، دیگران چه واکنشی در قبال رفتار او نشان خواهند داد.

اگر فرزندتان حرفی نامحترمانه زد، از او بخواهید با احترام عذرخواهی کند. به او بگویید که عدم عذرخواهی عواقبی برای آینده او خواهد داشت. کودکان باید از اهمیت احترام به احساسات و شخصیت دیگران به خوبی آگاه باشند.

رفتار با کودک حاضر جواب

6- بهتر شدن رفتارش را تحسین کنید

فرزند خود را به خاطر دستاوردها تحسین کنید و در هنگام شکست هایش او را تشویق و حمایت کنید. تصور کنید اگر فرزندتان جواب شما را ندهد چه اتفاقی می افتد. او نگرش مثبت تری نسبت به زندگی خواهد داشت و اطرافیان در نظرش بهتر خواهند بود. وقتی فرزندتان به موفقیتی می رسد حتما او را تشویق کنید و برایش پاداشی کوچک درنظر بگیرید، حتی در صورت عدم موفقیتش در کاری او را حمایت کرده و به او امید و اطمینان خاطر بدهید.

7- در هنگام شکست های فرزندتان او را تشویق کنید

سعی کنید در هنگام شکست های کودکتان زیاد ناامید نشوید، زیرا ممکن است او از دست شما دلخور و ناراحت شود و آن گونه که شایسته است احساس همدلی را در شما نبیند و از همه مهم تر، نا امید و سرخورده شود.

8- از یک متخصص در این زمینه کمک بگیرید

اگر این رفتارهای فرزندتان ادامه پیدا کرد، بهتر است از یک متخصص و مشاور کمک بگیرید. حتما یک مشاور زبردست در این امربه شما و فرزندتان کمک خواهد کرد. یک مشاور خوب در این زمینه به فرزند شما کمک خواهد کرد تا او به عواقب این رفتارش پی ببرد و در مسیر بهبود رفتار خود قدم بردارد.

متخصص و مشاور کودک

9- فرزند خود را با بچه های دیگر مقایسه نکنید

فرزند خود را با دیگران مقایسه نکنید. این کار عواقبی را دنبال دارد؛ عزت نفس و اعتماد به نفس را در فرزند خود از بین می برید، او را از درون افسرده می کنید و او به تدریج جریح و سرکش می شود. به مرور زمان و با تکرار این رفتارتان او را جریح تر می کنید و یکی از عواقب این کار حاضر جوابی فرزندتان و حتی بی احترامی او نسبت به شما خواهد بود.

10- بهترین الگو برای فرزندتان باشید

برای از بین بردن رفتار پاسخگویانه فرزندتان، الگویی خوب برای او باشید. این بهترین راه برای کمک به او در تغییر رفتارش است. اگر فرزند شما شاهد باشد که والدینش با پدربزرگ و مادربزرگش رفتاری محترمانه و خوب دارند، او نیز همین روش را دنبال می کند.

11- خودتان را سرزنش نکنید

هیچ گاه این گونه رفتار فرزند خود را به خود نگیرید و شخصی سازی نکنید. یادتان باشد که جلوی فرزندتان خود را سرزنش نکنید چرا که این رفتار فرزند شما به این معنی نیست که شما مشکلی دارید. بنابراین به جای سرکوب و سرزنش خود راهی برای حل مشکل پیدا کنید.

و اما حرف آخر

هنگامی که کودکتان جواب شما را می دهد، ممکن است نشانه ای از رشد او باشد. در این مرحله، بسیار مهم است که شما والدین رفتارهای اشتباه خود را به شیوه ای درست و مودبانه تغییر دهید. وقتی کودک این گونه رفتار می کند، شما والدین اغلب دچار نگرانی و سردرگمی می شوید اما نگران نباشید، تقریباً همه والدین در جهان آن را تجربه کرده اند و می کنند. بنابراین، با رعایت این نکات که در اختیارتان گذاشتیم، می توانید این رفتار را در فرزند خود بهبود بخشیده و البته زندگی و شخصیت او را به بهترین شکل بسازید.

اگر کودکی باتری دکمه‌ای خورد چه باید بکنید؟

بیشتر بچه‌ها این مرحله وحشتناک را که در طول آن هر چیزی سر راهشان قرار بگیرد در دهان می‌گذارند، طی می‌کنند. گاهی این کنجکاوی کودکان را به سمت قورت دادن چیزهایی سوق می‌دهد که نباید ببلعند. طبق یک مطالعه جدید، تعداد کودکان زیر شش سالی که تصادفا اجسام خارجی را می‌بلعند، در دو دهه گذشته دو برابر شده است.

اگر کودکی باتری دکمه‌ای خورد چه باید بکنید؟

دکتر لیزا دیارد، متخصص اطفال، می‌گوید: «آنچه دریافتند این بود که حدود ۸۰۰ هزار کودک با مشکل بلع جسم خارجی به اورژانس مراجعه کردند و نرخ بلع  به‌ویژه در مورد باتری‌ها بالا می‌رفت.»

این مطالعه نشان داد تعداد حوادث مربوط به مصرف باتری دکمه‌ای بیش از ۹۰ درصد افزایش یافته است؛ اما باتری دکمه‌ای چیست؟

منظور از باتری دکمه‌ای باتری‌های سکه‌ای‌ یا دکمه‌ای‌شکل در ساعت‌ها، سمعک، سوییچ ماشین و… است که این روزها به شکلی فزاینده‌، انرژی اسباب‌بازی‌های کودکان را هم تامین می‌کنند. از آنجایی که موارد استفاده این باتری‌های کوچک در وسائل خانگی هر روز بیشتر می‌شوند، تعداد بچه‌هایی که آن‌ها را می‌بلعند یا آن‌ها را در مکان‌های غیرمجاز دیگر قرار می‌دهند، نیز افزایش می‌یابد.

این واقعا خبر بدی است؛ زیرا خوردن باتری دکمه‌ای بسیار خطرناک است و این باتری‌ها می‌توانند در مری و روده سوراخ‌هایی ایجاد کنند که به آسیب بافتی و حتی مرگ منجر شود.

علائمی که باید به آن‌ها توجه کرد

هیچ‌کس نمی‌تواند هر ثانیه مراقب فرزند خود باشد، بنابراین مهم است که علائم بلعیدن باتری دکمه‌ای را بدانید. آن‌ها عبارت‌اند از:

ــ امتناع از خوردن یا نوشیدن

ــ سرفه یا حالت خفگی به ویژه هنگام غذا خوردن

ــ درد یا ناراحتی در قفسه سینه

ــ مشکل در بلع

ــ ترشح بیش از حد آب دهان

ــ تنفس پرصدا

ــ صدای گرفته یا گلو درد

ــ درد شکم یا استفراغ

ــ مدفوع، بزاق یا استفراغ خونی

از آنجایی که همه این علائم می‌توانند با انواع دیگر بیماری‌ها یا آسیب‌ها نیز مرتبط باشند، مطمئن شوید تعداد باتری‌های دکمه‌ای خود را می‌دانید، حساب آن‌ها را داشته باشید و آن‌ها را در جایی امن و دور از دسترس کودکان نگه دارید.

اگر فرزندتان باتری خورد، چه باید کرد؟

اینکه کودکی باتری دکمه‌ای قورت دهد، یک مورد اورژانسی است؛ زیرا آسیب به مری می‌تواند ظرف چند ساعت پس از بلعیدن باتری، شروع شود؛ بنابراین باید آن‌ها را در اسرع وقت به نزدیک‌ترین درمانگاه برسانید. کاری نکنید که استفراغ کنند و مانور هیملیخ [استفاده از فشار شکمی برای خارج کردن اجسام خارجی گیر کرده در گلو] را هم انجام ندهید.

اگر کودک شما بالای یک سال دارد، در حالی که راهی بیمارستان می‌شوید، هر ۱۰ دقیقه یک بار دو قاشق چایخوری عسل به او بدهید. یک مطالعه در سال ۲۰۱۸ نشان داد عسل اگرچه نمی‌تواند از آسیب به مری جلوگیری کند، می‌تواند از شدت آسیب بکاهد. به یاد داشته باشید که عسل برای کودکان زیر یک سال بسیار خطرناک است بنابراین اگر کودکی زیر یک سال باتری دکمه‌ای قورت داد، نباید چیزی برای خوردن یا نوشیدن به او بدهید.

چگونه کودکان را در اطراف وسائل الکترونیکی ایمن نگه داریم

به گفته دکتر دیارد، والدین باید بدانند که چه اشیایی در خانه آن‌ها حاوی باتری‌های دکمه‌ای است و همیشه آن‌ها را از دسترس کودک دور نگه دارند.

دکتر دیارد خاطرنشان می‌کند: «توصیه شماره یک در این مطالعه این بود که مطمئن شوید از دستگاه‌های ایمن‌شده برای کودکان استفاده می‌کنید. اگر در سوییچ ماشین یا دستگاه دیگری باتری دکمه‌ای دارید، مطمئن شوید که واقعا محکم پیچ شده است.»

اسباب‌بازی‌هایی که از باتری‌های دکمه‌ای استفاده می‌کنند، فقط باید تحت نظارت یک بزرگسال برای بازی در اختیار کودک قرار گیرند.

دکتر دیارد پیشنهاد می‌کند اگر می‌خواهید یک باتری دکمه‌ای را دور بیندازید، به هر دو طرف باتری استفاده‌شده چسب نواری بزنید و آن را در یک کیسه امن نگهداری کنید تا زمانی که بتوانید آن را در سطل بازیافت بیندازید.

والدین و مراقبان کودکان باید شماره مرکز کنترل سموم را در گوشی خود داشته باشند و اگر مشکوک‌اید که فرزندتان جسمی خارجی بلعیده، علاوه بر تماس با پزشک کودک یا اورژانس، همیشه بلافاصله با کنترل سموم نیز تماس بگیرید.

پاره شدن کیسه آب در دوران بارداری به چه معنی است؟

پاره شدن کیسه آب در دوران بارداری به چه معنی است؟

در طول بارداری نوزاد در رحم فرد رشد می‌کند و در یک کیسه پر از مایع آمنیوتیک قرار می‌گیرد. این مایع آمنیوتیک کودک شما را محافظت می‌کند، دمای رحم را تنظیم می‌کند و به رشد جنین کمک می‌کند.

از کجا بفهمیم کیسه آبمان پاره شده است؟

 مقداری نشتی را حساس می‌کنید:

اگر کیسه آمنیوتیک زیر سر نوزاد پاره شود، ایع جمع شده و بیرون میریزد. اما اگر پارگی بیشتر در رحم اتفاق بیفتد مایع باید بین کیسه و پوشش رحم چکه کند. با این حال در همه موارد جریان مایع را نمی‌توان کنترل کرد و می‌توانید انتظار داشته باشید که در مجموع حدود 2 تا 3 فنجان مایع در نهایت از کیسه آمنیوتیک تخلیه شود. شما می‌توانید با استفاده از پد بهداشتی یا نشستن روی یک حوله تمیز این نشتی را کاهش دهید.

 مایع شفاف و بی‌بو است:

به طور کلی مایع آمنیوتیک بی‌بو است اگرچه برخی افراد بوی شیرینی مانند مایع منی یا کلر را تشخیص می‌دهند اما معمولاً شفاف یا صورتی و با رگه‌هایی از خون است.

 ممکن است شبیه نشت ادرار باشد:

ادرار رنگ مایل به زردی دارد و بویی شبیه آمونیاک دارد اما مایع آمنیوتیک معمولاً بی‌بو است. اگر هنوز نمی‌توانید تشخیص دهید که مایع آمنیوتیک است یا ادرار این ترفند را امتحان کنید: چند دقیقه بنشینید، سپس بایستید. اگر هنوز مایعی بیرون میریزد احتمالاً کیسه آب شما پاره شده است.

 مانند ترشح غلیظ و چسبنده نیست:

افراد باردار همچنین ممکن است پارگی غشا را با ترشح اشتباه بگیرند (که می‌تواند در دوران بارداری حجم آن افزایش یابد) به خصوص اگر به آرامی ترشح شود. در حالی که هم مایع آمنیوتیک و هم ترشحات واژن (لکوره) بی‌بو هستند اما دومی معمولاً چسبنده‌تر، غلیظ‌تر و ممکن است شبیه مخاط سفید شفاف یا شیری به نظر برسد. از طرف دیگر مایع آمنیوتیک معمولاً بسیار رقیق و آبکی است.

زمانی که کیسه آبمان پاره می‌شود چه کار باید انجام دهیم؟

اگر زمان قابل توجهی پس از پاره شدن کیسه آمنیوتیک قبل از زایمان بگذرد احتمال بیشتری برای ابتلا به عفونتی وجود دارد که می‌تواند به کودک آسیب برساند. اگر آب شما پاره شود اما زایمان شروع نشود یا پیشرفت نکند ممکن است پزشک آنتی بیوتیک داخل وریدی (IV) برای جلوگیری از عفونت به شما بدهد یا القای پیتوسین را توصیه کند. افراد باردار معمولاً بین هفته 36 تا 37 بارداری آزمایش GBS می‌شوند و اگر مشخص شود ناقل هستندقبل از تولد نیاز به درمان با آنتی بیوتیک دارند. اگر مبتلا به استرپتوکوک گروه B هستید ممکن است پزشک بخواهد به زودی پس از پاره شدن آب شما را ببیند تا درمان را شروع کند و خطر قرار گرفتن کودک در معرض خطر قرار گرفتن نوزاد در هنگام زایمان را کاهش دهد.

 

منبع:

www.parents.com

 

پاره شدن کیسه آب در دوران بارداری به چه معنی است؟

پاره شدن کیسه آب در دوران بارداری به چه معنی است؟

در طول بارداری نوزاد در رحم فرد رشد می‌کند و در یک کیسه پر از مایع آمنیوتیک قرار می‌گیرد. این مایع آمنیوتیک کودک شما را محافظت می‌کند، دمای رحم را تنظیم می‌کند و به رشد جنین کمک می‌کند.

از کجا بفهمیم کیسه آبمان پاره شده است؟

 مقداری نشتی را حساس می‌کنید:

اگر کیسه آمنیوتیک زیر سر نوزاد پاره شود، ایع جمع شده و بیرون میریزد. اما اگر پارگی بیشتر در رحم اتفاق بیفتد مایع باید بین کیسه و پوشش رحم چکه کند. با این حال در همه موارد جریان مایع را نمی‌توان کنترل کرد و می‌توانید انتظار داشته باشید که در مجموع حدود 2 تا 3 فنجان مایع در نهایت از کیسه آمنیوتیک تخلیه شود. شما می‌توانید با استفاده از پد بهداشتی یا نشستن روی یک حوله تمیز این نشتی را کاهش دهید.

 مایع شفاف و بی‌بو است:

به طور کلی مایع آمنیوتیک بی‌بو است اگرچه برخی افراد بوی شیرینی مانند مایع منی یا کلر را تشخیص می‌دهند اما معمولاً شفاف یا صورتی و با رگه‌هایی از خون است.

 ممکن است شبیه نشت ادرار باشد:

ادرار رنگ مایل به زردی دارد و بویی شبیه آمونیاک دارد اما مایع آمنیوتیک معمولاً بی‌بو است. اگر هنوز نمی‌توانید تشخیص دهید که مایع آمنیوتیک است یا ادرار این ترفند را امتحان کنید: چند دقیقه بنشینید، سپس بایستید. اگر هنوز مایعی بیرون میریزد احتمالاً کیسه آب شما پاره شده است.

 مانند ترشح غلیظ و چسبنده نیست:

افراد باردار همچنین ممکن است پارگی غشا را با ترشح اشتباه بگیرند (که می‌تواند در دوران بارداری حجم آن افزایش یابد) به خصوص اگر به آرامی ترشح شود. در حالی که هم مایع آمنیوتیک و هم ترشحات واژن (لکوره) بی‌بو هستند اما دومی معمولاً چسبنده‌تر، غلیظ‌تر و ممکن است شبیه مخاط سفید شفاف یا شیری به نظر برسد. از طرف دیگر مایع آمنیوتیک معمولاً بسیار رقیق و آبکی است.

زمانی که کیسه آبمان پاره می‌شود چه کار باید انجام دهیم؟

اگر زمان قابل توجهی پس از پاره شدن کیسه آمنیوتیک قبل از زایمان بگذرد احتمال بیشتری برای ابتلا به عفونتی وجود دارد که می‌تواند به کودک آسیب برساند. اگر آب شما پاره شود اما زایمان شروع نشود یا پیشرفت نکند ممکن است پزشک آنتی بیوتیک داخل وریدی (IV) برای جلوگیری از عفونت به شما بدهد یا القای پیتوسین را توصیه کند. افراد باردار معمولاً بین هفته 36 تا 37 بارداری آزمایش GBS می‌شوند و اگر مشخص شود ناقل هستندقبل از تولد نیاز به درمان با آنتی بیوتیک دارند. اگر مبتلا به استرپتوکوک گروه B هستید ممکن است پزشک بخواهد به زودی پس از پاره شدن آب شما را ببیند تا درمان را شروع کند و خطر قرار گرفتن کودک در معرض خطر قرار گرفتن نوزاد در هنگام زایمان را کاهش دهد.

 

منبع:

www.parents.com

 

تنوع رنگ و اصالت در پوشاک زنان بختیاری

ایل‌ها و عشایر ایران، یکی از مهم‌ترین و در عین حال، متفاوت‌ترین اقشار جامعه به لحاظ زیست بوم، نوع و شیوه معاش و عملکرد‌های اجتماعی به شمار می‌روند و زنان، برجسته ترین و مؤثرترین عنصر و رنگ و بومی ایلات عشایر هستند  به گونه‌ای که بدون زن، زندگی هویت و معنایی نخواهد داشت.

مناطق بختیاری نشین، یکی از مناطق وسیع ایران هستند که بعداً قسمت‌های وسیعی از آن، با توجه به پیشامد‌های خاص زمانه خود محدودتر شده است. 

ایل بختیاری، قومی هستند که در استان‌های خوزستان، چهارمحال و بختیاری، لرستان و بخش‌هایی از اصفهان زندگی می‌کنند.

 آن‌ها گروهی متمدن و شاخه‌ای از قوم لر هستند که در یکی از باستانی‌ترین نقاط ایران زندگی می‌کنند.

 مسئله پوشاک و فرهنگ مربوط به آن در اقوام و جوامع مختلف ازجمله ایل بختیاری متفاوت است. 

پوشش آن‌ها ریشه در اصالت قوم بختیاری و فرهنگ غنی آن‌ها دارد و علاوه بر زیبایی منحصربه فردش، از تنوع و گوناگونی خیره کننده‌ای داراست. 

تکتم حسین زاده، طراح و مدرس لباس، درمورد پوشاک دختران و زنان بختیاری و ویژگی‌های آن بیان کرد: نوع پوشاک دختران و زنان بختیاری برحسب قرار گرفتن آن‌ها در موقعیت‌های مختلف، تغییر می‌یابد. این امر، نمادی از تحول و دگرگونی و ایفای نقش جدیدی است که در هر مرحله از زندگی بر دوش آن‌ها محول می‌شود.

به گفته این طراح لباس، پوشاک یکی از مهم‌ترین و بارزترین بعد فرهنگی و هویتی هر تمدن، ملت و ایلی است که با آن شناخته می‌شوند چرا که در ساختار هویتی یک جامعه، مؤلفه‌های زیادی نظیر زبان (گویش) و ادبیات، قصه‌ها و اساطیر، موسیقی، تاریخ و جغرافیا و پوشاک دخیل هستند. اما به نظر می‌رسد مهم‌ترین مؤلفه مرتبط با بحث هویت، پوشاک آن قوم یا ایل است.

///

سرجامه ها؛ لَچک، مینا و پیشانی بند- بند سوزن – چادر 

تکتم حسین زاده اظهار کرد: در این دوره، زنان از سرپوش به نام «لَچک، مینا» و «پیشانی بند» استفاده می‌کنند. 

 لَچک انواع متنوعی مانند؛ لَچک منجوق دوزی، لَچک الماس نما، و لَچک ریالی دارند.

 لَچک، سرپوشی است از دوتکه‌ی مستطیلی شکل رنگارنگ از جنس مخمل که آستر دارد. برش و دوخت لَچک از دو تکه پارچه‌ی ناهمرنگ است که قسمت جلو آن مخمل و تکه‌ی کوچک‌تر به شکل نیم دایره است و با پارچه‌های نازک تری به کلاهک دوخته می‌شود.

به گفته این طراح لباس،  لچک معمولاً با منجوق، الماس، ریال، سکه، طلا و اشرفی یا ریاله‌ای نقره تزیین شده است. لَچک به وسیله‌ی دو بندینک زیر چانه گره زده می‌شود، دو طره بلند (گیسوان بلند) از فرق سر جدا و به چپ و راست صورت می‌برند و از زیر لچک می‌گذرانند.

او ادامه داد: زنان بختیاری قسمتی از مو‌های خود را در رشته‌های متعددی بافته و در عقب سر، آویزان می‌کنند و بخش دیگر را با چین و شکن در اطراف صورت و روی پیشانی قرار می‌دهند.

مینا

 این مدرس لباس بیان کرد: مینا، تور حریر رنگارنگ و سبک با ابعاد مستطیل و عرض یک الی یک و نیم متر است، طول دو الی چهار متر که شانه و کتف، آرنج، سینه و کمر را می‌پوشاند و  نقش‌های ساده‌ای دارد که بعد از دولا سه لا به لچک سنجاق می‌کنند و بقیه را روی شانه‌ها و پشت سر می‌اندازند و مو‌های جلوی سر را تاب می‌دهند و از زیر لچک بیرون می‌آورند و در پشت مینا پنهان می‌کنند. معمولاً انتهای مینا تا پشت پاشنه پا می‌رسد. 

پیشانی بند

او ادامه داد: پیشانی بند: یک رشته باریک به طول دور سر و عرض چهار پنج انگشت است که روی پیشانی می‌بندند. 

بند سوزن یا سیزن بن 

به گفته این مدرس لباس، بند سوزن از پشت سر تا کمرگاه آویزان می‌شود. دو سر این ریسمان را که پر از مهره و زینت آلات دیگر است، به وسیله‌ی گیره یا دو سنجاق قفلی بر روی لچک محکم می‌کنند. 

چادر

 از جنس پارچه تور و گاهی مزین به تار‌ها و نقش ها، کناره‌های چادر اغلب دارای سکه وزر و زیور است.

تن جامه ها؛ جوِه یا جومه – یل یا کت 

تکتم حسین زاده تصریح کرد: جوِه یا جومه یا همان پیراهن زنان با رنگ‌های مختلف از پارچه‌های الوان و ساتن است که روی شلوار قری می‌پوشند، معمولاً دارای برشی ساده، آستین راسته، یقه گردو جلو باز است با سه دکمه که بلندی آن تا پایین زانو و تا مچ پا می‌رسد و در دو نوع چاک‌دار و بدون چاک وجود دارد و سه دکمه بر آن می‌دوزند.

تنوع رنگ و اصالت در پوشاک زنان بختیاری

یل یا کت 

جنس مخمل ساده یا گل‌دار گاهی با سردست مزین با یقه ایستاده و گاه خوابیده که روی پیراهن می‌پوشند.

پا جامه ها؛ شلوار قری – پا پوش 

او گفت: شلوار قری، شلوار زن بختیاری به صورت دامنی پرچین با عرض یک متر و طول شش الی دوازده متر است، هرچه عرضش بیشتر باشد چین و قرش زیادتر است و برای نشست و برخاست، مناسب است.

 آن را تخته تخته می‌دوزند و از لیف بالایش رشته‌ای پنبه‌ای (بند شلوار) رد می‌کنند و محکم گره می‌زنند تا حجم سنگین آن را تحمل کنند، این نوع شلوار را شلوار قری می‌گویند.

پا پوش

تکتم حسین زاده افزود: زنان بختیاری در گذشته گیوه می‌پوشیدند، ولی امروزه، پوشیدن گیوه در میان آن ها، دیگر معمول نیست. آن‌ها کفش چرمی رویه دار به رنگ مشکی می‌پوشند که به آن اُرسی می‌گویند.

به پیج اینستاگرامی «بیا نی نی» بپیوندید

۵ عادت رایجی که به موهای شما آسیب می‌رساند

ابزارهای داغ بدون محافظ حرارتی و زیاده‌روی در رنگ کردن مو به خصوص‌ هایلایت از مواردی هستند که به موها آسیب می‌رسانند. با این وجود، عوامل کم‌تر شناخته شده دیگری نیز وجود دارند که می‌توانند به موها آسیب برسانند.

در ادامه به پنج مورد از عادات مخفیانه مخرب برای موها خواهیم پرداخت:

۱- خوابیدن با موهای خیس

اگر شبانه دوش می‌گیرید یا موها را شستشو می‌دهید خوابیدن با موهای هنوز خیس مانده می‌تواند وسوسه انگیز باشد، اما در مقابل این تمایل مقاومت کنید. خوابیدن با موهای خیس می‌تواند باعث بلند شدن کوتیکول بیرونی‌ترین لایه مو شود که خود سبب ایجاد شکاف در تار مو و شکستگی آن خواهد شد.

همچنین، اصطکاک ایجاد شده ناشی از مالش مو به روبالشی شما در تمام طول شب می‌تواند باعث ایجاد موخوره و گره خوردن تارهای مو شود. اگرچه این اتفاق می‌تواند برای همه انواع مو رخ دهد کسانی که موهای نازک دارند بیش‌تر مستعد دچار شدن به آن هستند. دست‌کم موهای خود را با سشوار خشک کنید تا زمانی که قدری مرطوب شود و آن را به گونه‌ای روی بالش قرار دهید که کشیده نشود.

۲- بُرُس زدن موهای خیس

زمانی که صحبت از موهای خیس می‌شود برس کشیدن روی آن پس از حمام یکی دیگر از مشکلات احتمالی است. موهای شما وقتی خیس هستند ضعیف‌ترین حالت را دارند. در نتیجه، برس کشیدن یا رفتار تهاجمی با موهای تان در حالی که هنوز خیس است می‌تواند منجر به شکستگی، دو شاخه شدن و آسیب شود. توصیه می‌شود پس از خشک شدن مو از یک شانه با دندانه پهن استفاده کنید تا بتوانید از طریق آن به آرامی موها را شانه بزنید.

۳- تمیز نکردن وسایل و ابزارهای مرتبط با مو

همه در مورد اهمیت تمیز کردن برس‌های آرایش صورت یا میک آپ صحبت می‌کنند، اما وضعیت در مورد برس‌های مو و سایر ابزارهای مرتبط با موهای‌مان چطور است؟ تمام سلول‌های مرده پوست، روغن‌ها و بقایای محصول هنگام استفاده از برس روی موهای‌تان جمع می‌شوند در نتیجه اگر برس‌ها و ابزارهای مرتبط با مو را تمیز کنید این مواد زائد دوباره به موهای‌تان باز می‌گردند. لازم نیست آن وسایل را روزانه کنید. حتی یکبار در هفته نیز با استفاده از شامپوی ملایم و آب گرم می‌توان این وسایل را مورد شستشو قرار داد.

اتوهای فر کننده و صاف کننده شما نیز باید تمیز شوند. باقیمانده محصولی که روی این ابزارها جمع می‌شود می‌تواند منجر به تجمع چربی و باکتری شده و هم چنین باعث فرسایش فلز به کار رفته در آن در طول زمان خواهد شد. سعی کنید هر ماه این وسایل را تمیز کرده و از دستمال مرطوب الکلی برای پاک کردن سطوح اتوی مو استفاده کنید البته زمانی که خاموش هستند و خنک شده اند.

۵ عادت رایجی که به موهای شما آسیب می‌رساند

۴- نادیده گرفتن محافظت در برابر آفتاب

محافظت از تارهای مویتان در برابر نور خورشید به اندازه محافظت از پوستتان اهمیت دارد. قرار گرفتن در معرض نور خورشید می‌تواند رنگ موی شما را به هم بزند. به علاوه، اشعه ماوراء بنفش می‌تواند به سلول‌های مو آسیب برساند و به طور بالقوه نازک شدن و آسیب مو را تسریع کند. خوشبختانه درمان ساده است: هر زمان که زیر نور آفتاب هستید کلاه بر روی سرتان قرار دهید یا از محصولاتی برای مو که حاوی فاکتور حفاظتی در برابر خورشید (SPF) هستند استفاده کنید.

۵- موی دم اسبی خود را محکم نبندید

در حالی که مدل موی دم اسبی آسان و راحت است کشیدن بیش از حد موها به عقب باعث ایجاد کشش بیش از حد بر روی پوست سر می‌شود و می‌تواند منجر به ریزش مو در اطراف خط مو و شقیقه‌ها شود. لازم نیست از دم اسبی بستن موهای‌تان صرفنظر کنید. تنها کافیست که موهای‌تان را ملایم‌تر ببندید.

چربی خون در بارداری و آی وی اف

اگر قصد بارداری با لقاح آزمایشگاهی را دارید بدوم شک می‌دانید که سطح چربی خون رابطه مستقیمی با میزان موفقیت باروری خواهد داشت. در این مقاله با ما همراه شوید تا اطلاعات بیشتری درباره چربی خون در بارداری و آی وی اف در اختیارتان قرار دهیم.

چربی خون در بارداری و آی وی اف

سطح چربی خون که به عنوان سطح لیپید نیز شناخته می‌شود از جمله شاخص‌های مهم سلامت کلی بدن به شمار می‌رود. وقتی صحبت از بارداری و IVF می‌شود، حفظ سطح چربی خون سالم برای مادر و جنین ضروری است. در این مقاله به بررسی سطح چربی خون در بارداری و آی وی اف می‌پردازیم. همچنین راه‌های مدیریت سطح چربی خون در دوران بارداری و IVF را مورد بحث قرار خواهیم داد.

چربی خون در بارداری و آی وی اف

در این مقاله می‌خوانید:

  • سطح چربی خون در بارداری
  • سطح چربی خون در آی وی اف
  • مدیریت سطح چربی خون در بارداری و آی وی اف
  • آیا سطح چربی خون در باروری مردان نیز مؤثر است؟

سطح چربی خون در بارداری

چربی خون در بارداری و آی وی اف
در دوران بارداری، بدن زن دستخوش تغییرات زیادی می‌شود. یکی از مهم‌ترین تغییرات، افزایش سطح چربی خون است. به طور کلی این افزایش، طبیعی و ضروری است زیرا جنین در حال رشد برای تغذیه و روند رشد مناسب خود به لیپید نیاز دارد. با این حال میزان چربی خون مادر نباید از حد مشخصی بالاتر برود زیرا سطوح بالای چربی خون در دوران بارداری می‌تواند هم برای مادر و هم برای جنین خطرناک باشد.

چربی خون در بارداری و آی وی اف

سطوح بالای چربی خون می‌تواند منجر به دیابت بارداری، پره اکلامپسی و سایر عوارض بارداری شود. علاوه بر این، سطوح بالای چربی خون می‌تواند خطر تولد نوزادی با وزن کم یا ابتلا به سایر مشکلات سلامتی را در آینده کودک افزایش دهد.

چربی خون در بارداری و آی وی اف

برای مدیریت سطح چربی خون در دوران بارداری، زنان باید رژیم غذایی سالم و متعادلی داشته باشند که شامل مقدار زیادی میوه، سبزیجات و غلات کامل باشد. آنها همچنین باید سعی کنند از مصرف غذاهایی که سرشار از چربی‌های اشباع و ترانس هستند مانند غذاهای سرخ شده، تنقلات فراوری شده و گوشت‌های چرب خودداری کنند. ورزش منظم همچنین می‌تواند به حفظ سطح چربی خون سالم در دوران بارداری کمک کند.

سطح چربی خون در آی وی اف

چربی خون در بارداری و آی وی اف
لقاح آزمایشگاهی (IVF) یک درمان باروری است که شامل ترکیب تخمک و اسپرم در یک ظرف آزمایشگاهی و سپس انتقال جنین ایجاد شده به رحم است. IVF می‌تواند بر سطح چربی خون، هم در طول درمان و هم بعد از درمان تأثیر بگذارد.

چربی خون در بارداری و آی وی اف

در طول درمان IVF، ممکن است برای زنان داروهایی تجویز شود که می‌تواند بر سطح چربی خون آن‌ها تأثیر بگذارد. به عنوان مثال، داروهایی که تخمدان‌ها را برای تولید تخمک بیشتر تحریک می‌کنند مانند گنادوتروپین‌ها، می‌توانند سطح چربی خون را افزایش دهند. علاوه بر این داروهایی که برای آماده‌سازی رحم برای انتقال جنین استفاده می‌شوند، مانند پروژسترون نیز می‌توانند بر افزایش سطح چربی خون تأثیر بگذارند.

چربی خون در بارداری و آی وی اف

پس از درمان IVF، زنان ممکن است تغییراتی را در سطح چربی خون به دلیل بارداری تجربه کنند. همان طور که پیش از این  اشاره کردیم، سطح چربی خون به طور طبیعی در طول بارداری برای حمایت از رشد و تکامل جنین افزایش می‌یابد. با این حال بارداری با IVF ممکن است الگوهای متفاوتی از میزان چربی خون نسبت به بارداری‌های طبیعی داشته باشد که می‌تواند مادر و جنین را تحت تأثیر قرار دهد.

مدیریت سطح چربی خون در بارداری و آی وی اف

چربی خون در بارداری و آی وی اف
برای مدیریت سطح چربی خون در بارداری و آی وی اف، زنان باید به صورت مرتب با پزشک خود در تماس بوده و با او همکاری‌های لازم را داشته باشند تا سطح چربی خون آنها را مرتب کنترل شده و هر گونه تنظیمات لازم که نیاز است در رژیم غذایی و عادات ورزشی آن‌ها ایجاد شود، رعایت کنند.

چربی خون در بارداری و آی وی اف

در طول درمان IVF، زنان باید از غذاهایی که دارای چربی‌های اشباع شده و ترانس بالایی هستند، اجتناب کرده و بر رعایت یک رژیم غذایی سالم و متعادل تمرکز کنند. ورزش منظم همچنین می‌تواند به حفظ سطح چربی خون سالم در طول آی وی اف کمک کند.

چربی خون در بارداری و آی وی اف

در دوران بارداری نیز زنان باید به رژیم غذایی سالم و متعادل ادامه دهند و از مصرف غذاهای چرب و فست‌فودها اجتناب کنند. زنان همچنین باید سعی کنند فعال بمانند و به طور منظم ورزش خود را تخت نظر پزشک خود ادامه دهند زیرا این می‌تواند به حفظ سطح چربی خون سالم کمک کند.

آیا سطح چربی خون در باروری مردان نیز مؤثر است؟

چربی خون در بارداری و آی وی اف
همان طور که می‌دانید بسیاری از درمان‌های IVF به دلیل ضعف اسپرم‌های مرد در بارور کردن تخمک انجام می‌شود. قدرت باروری مردان نیز همانند باروری زنان نقش بسیار کلیدی در ایجاد جنین و بارداری خواهد داشت. طبق تحقیقات انجام شده مردانی که چربی خون پایین‌تری دارند و رژیم غذایی سالم‌تری را دنبال می‌کنند، قدرت باروری بالاتری نسبت به مردان دارای سطح چربی خون بالا دارند.

کلام آخر

چربی خون در بارداری و آی وی اف
همان طور که در این مقاله اشاره کردیم، سطح چربی خون یک شاخص مهم برای سلامت کلی بدن به خصوص در دوران بارداری و IVF به شمار می‌رود. سطح بالای چربی خون در بارداری و آی وی اف می‌تواند خطر عوارض دوران بارداری را افزایش دهد و بر سلامت مادر و جنین تأثیر بگذارد. در نتیجه مدیریت چربی خون در دوران بارداری و طول درمان آی وی اف می‌تواند یک دوره بارداری سالم را برای مادر و جنین به ارمغان آورد و بهترین شروع را در زندگی کودک شما رقم بزند.

مراقبت از روح و روان، عادت‌هایی که معجزه می‌کند 

شاید بین شلوغ‌پلوغی‌های زندگی روزمره، مراقبت از روحتان را فراموش کرده باشید. ما اینجاییم تا به شما یادآوری کنیم مراقبت از روح و روان، اهمیت خاصی دارد. 

مراقبت از روح و روان، عادت‌هایی که معجزه می‌کند 

مراقبت از روح و روان، عادت‌هایی که معجزه می‌کند شاید بین شلوغ‌پلوغی‌های زندگی روزمره، مراقبت از روحتان را فراموش کرده باشید. ما اینجاییم تا به شما یادآوری کنیم مراقبت از روح و روان، اهمیت خاصی دارد. 

مراقبت از روح و روان، بخش الهی خود را تقویت کنید

با راهکارهایی که به شما ارائه می‌دهیم، می‌توانید بخش الهی خود را تقویت کنید. 

1- مراقب بدن خود باشید

اینطور به قضیه نگاه کنید که شما یک موجود الهی هستید که به طور موقت در یک بدن فیزیکی قرار گرفته‌اید. وظیفه شما این است که تا زمان مرگ از بدن خود مراقبت کنید. مهم‌ترین جنبه مراقبت از بدن، داشتن باورهای سالم در مورد سلامت بدن است. 
شما باید هر روز فعالیت‌های بدنی داشته باشید. غذاهای کامل و طبیعی مثل سبزیجات، میوه‌ها، آجیل و حبوبات بخورید. غلات و شکر را محدود کنید. مطمئن شوید که بدنتان مکمل‌های مورد نیازش مثل مولتی‌ویتامین، مواد معدنی خوب، ید، ویتامین سی، ویتامین دی و منیزیم را به دست می‌آورد.

مراقبت از روح و روان، عادت‌هایی که معجزه می‌کند 
2- داستان خودتان را بسازید 

شما باید داستان زندگی خودتان را داشته باشید و به شیوه منحصر به فرد خودتان زندگی کنید. این کار به شما قدرت می‌دهد تا چیزهایی را که درباره خودتان دوست ندارید، تغییر دهید تا بتوانید دوباره با خود واقعی‌تان ارتباط برقرار کنید. 

به جای اینکه سعی کنید یک پیاده‌روی 30 دقیقه‌ای را برنامه‌ریزی کنید، مدت کمتری را به آن اختصاص بدهید. مثلا از ده یا پانزده دقیقه شروع کنید. با این کار به خود برترتان احترام می‌گذارید.

با لیست کردن آنچه نیاز دارید، شروع کنید و گام‌های کوچکی را برای رسیدن به آن‌ها بردارید. مثلا اگر به طور معمول هیچ زمانی را برای خودتان و نیازهایتان در نظر نمی‌گیرید، می‌توانید بگویید: «من باید پیاده‌روی کنم.»
بعد به جای اینکه سعی کنید یک پیاده‌روی 30 دقیقه‌ای را برنامه‌ریزی کنید، مدت کمتری را به آن اختصاص بدهید. مثلا از ده یا پانزده دقیقه شروع کنید. با این کار به خود برترتان احترام می‌گذارید. با این قدم‌های کوچک، شرم و عذاب وجدان را کم‌کم از خود دور می‌کنید. 

3- غده صنوبری خود را سم‌زدایی کنید

غده صنوبری، بخشی از سیستم غدد درون‌ریز در مغز است که در زیر قشر مغز قرار دارد. این نقطه، همان جایی است که مغز در آن هوشیاری و عملکردهای حسی و حرکتی بدن را تفسیر می‌کند. اغلب به آن چاکرای چشم سوم هم می‌گویند که دروازه ورود به آگاهی بالاتر است. غده صنوبری با تولید ملاتونین، چرخه خواب و بیداری و ریتم شبانه‌روزی روزانه و فصلی شما را تنظیم می‌کند. غده صنوبری همچنین سروتونین را به ملاتونین تبدیل می‌کند.
ایجاد تغییرات در سبک زندگی مثل داشتن یک رژیم غذایی سالم، نوشیدن آب خالص و اجتناب از مواد شیمیایی می‌تواند به پاکسازی غده صنوبری کمک کند. 

مراقبت از روح و روان، عادت‌هایی که معجزه می‌کند 
4- مدیتیشن

یکی از مزیت‌های فوری مدیتیشن این است که می‌توانید ذهن خود را آرام کنید. وقتی ذهن شما آرام است، راحت‌تر می‌توانید پیام‌هایی را از خود برترتان دریافت کنید. شما می‌توانید این کار را به سادگی با گفتن «متشکرم» به هر فکر دشواری که پیش می‌آید انجام دهید. وقتی از جنگیدن با خودمان دست می‌کشیم و خودمان را ناقص، یا نالایق نمی‌بینیم، به ارتعاشات بالاتر نزدیک می‌شویم.

5- شور و شوقتان را تقویت کنید

بهترین راه برای اتصال به نیروی حیاتی زندگی‌تان این است که زندگی فعال داشته باشید و به دنبال لذت و زیبایی باشید.

مراقبت از روح و روان، عادت‌هایی که معجزه می‌کند 
6- با زمین ارتباط برقرار کنید

مطالعات پزشکی نشان می‌دهد که با ارتباط با زمین، انرژی الکتریکی بدن شما در سطوح مختلف بهبود پیدا می‌کند. کف پای شما یکی از بالاترین پایانه‌های عصبی را دارد. راه رفتن با پای برهنه روی زمین به تعادل مدار الکتریکی بدن شما با میدان الکترومغناطیسی زمین کمک می‌کند. تنها کاری که باید انجام دهید این است که با پای برهنه روی چمن، ماسه یا گل راه بروید و به پوست خود اجازه دهید زمین را لمس کند.

مراقبت از روح و روان، عادت‌هایی که معجزه می‌کند 
7. جملات تاکیدی را تکرار کنید

جملات تاکیدی می‌توانند شما را به خودتان و کائنتات نزدیک کنند. مثلا می‌توانید بگویید: «به روحم اجازه می‌دهم شفا پیدا کند.» 

8- شکرگزاری را تمرین کنید

یک راه عالی برای ارتباط با روحتان، شکرگزاری است. شکرگزاری به شما کمک می‌کند تا در برابر فراز و نشیب‌های زندگی انعطاف‌پذیرتر شوید. وقتی کمتر واکنش نشان می‌دهید، بهتر می‌توانید به منبع انرژی کائنات متصل بمانید. بهترین زمان برای تمرین شکرگزاری، صبح بعد از بیدار شدن از خواب است. وقتی در حال بیدار شدن از خواب هستید، به افکاری که دارید، توجه کنید و لحظه‌ای وقت بگذارید و آن‌ها را یادداشت کنید. سپس به روح خود بگویید: «متشکرم». جلو آینه بایستید، به بدنتان نگاه کنید و بگویید «متشکرم». 

مراقبت از روح و روان، عادت‌هایی که معجزه می‌کند 
9- کمک بخواهید 

شما می‌توانید هم از دیگران، هم از خدا کمک بخواهید. از دیگران کمک بگیرید تا در کارهای روزمره به شما کمک کنند. با دعا کردن و صحبت کردن با خدا، از او کمک بگیرید. 

مراقبت از روح و روان، عادت‌هایی که معجزه می‌کند 
10- حس شوخ‌طبعی داشته باشید و خودتان را بخندانید

همه ما این ضرب‌المثل را شنیده‌ایم که «خنده بر هر درد بی‌درمان دوا است». خنده برای عروق خونی، قلب و سیستم ایمنی بدن مفید است و می‌تواند سطح اضطراب و استرس را کاهش دهد. به مغز شما کمک می‌کند تا دوپامین، سروتونین و اندورفین آزاد کند. 
خنده حتی برای سیستم تنفسی شما هم مفید است. شاید شنیده باشید که یوگای خنده، یک تمرین عالی برای شارژ مجدد بدن و ذهن است.

مراقبت از روح و روان، عادت‌هایی که معجزه می‌کند 
10- ارتعاش خود را بالا ببرید 

قابل درک است که بسیاری از افراد به طور منظم اضطراب و ترس را تجربه می‌کنند. اضطراب و ترس، حس‌هایی با فرکانس پایین هستند و زمانی که برای مدت طولانی تجربه می‌شوند، می‌توانند سطح ارتعاش شما را کاهش دهند. 
بهترین کار این است که ابتدا حس‌های خود را بپذیرید، سپس ارتعاش و فرکانس خود را افزایش دهید. 
یکی از راه‌های افزایش ارتعاش، گوش دادن به موسیقی با فرکانس طبیعی 432هرتز است. گوش دادن به صداهای شفابخش طبیعت هم مفید است. اسب‌ها فرکانس بسیار بالایی دارند و لمس آن‌ها یا فقط نگاه کردنشان می‌تواند روی فرکانس شما تاثیر مثبت بگذارد.

خلاصه

تقویت روح و روان، واقعا کار سختی نیست. فقط کافی است کارهایی مثل خندیدن، مراقبت از بدن، کمک خواستن، ارتباط با زمین و طبیعت، شکرگزاری و مدیتیشن را به طور منظم تمرین کنید.