نویسنده: مدیر

مشخصات کودکان دیرآموز و مشکلات و راهکارهای رفتار با آنها

بسیاری از افراد در رابطه با کودکان دیرآموز به اندازه کافی صبر و بردباری ندارند و فکر می کنند که این کودکان فاقد صلاحیت هستند و همچنین به اندازه کافی تلاش نمی کنند اما گاهی اوقات باید قبول کنیم که بعضی از کودکان واقعاً چیز های مختلف را دیرتر یاد می گیرند. زمانی که با چنین کودک مواجه می شوید، باید مراحل عنوان شده دراین بخش از بیا نی نی را در پیش بگیرید تا زندگی و یادگیری را برای آن ها آسان تر کنید.

کودک دیرآموز کیست؟

گفته می شود کودک دیرآموز کودکی است که یادگیری کمتری در مقایسه با همسن و سالانش دارد. معمولاً دچار سوء تفاهم هنگام یادگیری می شوند و نمی توانند چیز های مختلف را سریعتر و به دقت یاد بگیرند. هر کودک سرعت مخصوص به خودش را برای یادگیری دارد. بعضی از کودکان طبیعتاً سریع تر یاد می گیرند اما بعضی دیگر این گونه نیستند.

ویژگی های یک کودک دیرآموز چیست ؟

یک کودک دیرآموز معمولاً با چالش هایی روبرو است که می تواند او را در مسیر زندگی دچار سختی هایی کند که شامل موارد زیر هستند:

چالش رشد:

کودکانی که به این نوع اختلال یادگیری دچار هستند، معمولاً حافظه ضعیف تری دارند و هنگام صحبت و یادگیری الگوهای زبانی کند تر از بقیه عمل می کنند و در نتیجه دیرتر از کودکان دیگر شروع به صحبت کردن می کنند و باید مدام درس ها را برای آن ها تکرار کنید.

چالش اجتماعی:

کودکی که دچار ناتوانی یادگیری اجتماعی است، معمولاً دوست ندارد که با هم سن و سالان خودش ارتباط بگیرد. این کودکان معمولاً مستعد رفتارهایی هستند که از خودشان کوچکتر نشان داده می شوند. اغلب درونگرا هستند و نمی توانند با هم سن و سالان خودشان اخت شوند و در جمع ساکت هستند.

چالش شخصی:

کودکانی که با مشکلات یادگیری شخصی مواجه هستند ، معمولا روی احساسات خود کنترل ندارند. آن ها معمولاً زود عصبانی می شوند ، زود امید خود را از دست می دهند و دچار اضطراب شده و رفتارهای خطرناک تری را از خودشان نشان می دهند و در مورد موضوعات کوچک ممکن است دچار افسردگی شوند. این کودکان معمولاً مشکلات خاصی با اعتماد به نفس خود دارند.

چالش تحصیلی:

کودکانی که دچار ناتوانی های تحصیلی هستند، معمولاً باید مدت زمان طولانی تری را صرف یادگیری کنند. آن ها به اندازه کافی مانند بقیه اطلاعات را به کار نمی اندازند و دیرتر درس را یاد می گیرند.

علت دیر آموز بودن در کودکان چیست؟

والدین ممکن است از این مسئله تعجب کنند و به دنبال علت بگردند اما گاهی اوقات نمی توان پاسخ واضح و شفافی برای آن داشت اما دلایلی وجود دارد که در این قسمت به آن ها اشاره می کنیم:

جراحت و آسیب دیدگی:

ممکن است کودک شما در گذشته دچار یک آسیب دیدگی شده باشد که در رشد و همچنین روی ماهیت و طبیعت او تاثیر گذاشته است که این آسیب ممکن است فیزیکی، فیزیولوژیکی یا احساسی باشد.

تولد زودرس:

یکی از دلایلی که برای این مشکلات هنگام یادگیری وجود دارد، تولد زودرس است. این کودکان رشد مغزی آهسته تری دارند.

پزشکی:

یکی دیگر از علت های آن می تواند پزشکی باشد که شامل بیماری های مغزی و یا سیستم عصبی است که مشکلاتی را در یادگیری ایجاد می کند که اغلب قابل درمان هستند . اگر هم درمان نشوند، می توان آن ها را کنترل کرد.

نازپرورده بودن:

یکی از علت های رایج برای دیر آموز بودن کودکان ، والدینشان هستند که بیش از حد طبیعی به آن ها رسیدگی می کنند. فرایند یادگیری نیاز به انجام عمل و شکست دارد. بسیاری از کودکان نازپرورده هستند و نمی توانند مشکلاتشان را خودشان حل کنند و در نتیجه هرگز نمی توانند با این محیط سازگاری پیدا کنند.

چالش های مربوط به کودکان دیر آموز

کودکی که به عنوان کودک دیرآموز شناخته شود ، ممکن است با چالش هایی در زندگی مواجه شود. در نتیجه باید کارهایی را انجام داد تا بتواند به اندازه کافی انگیزه بگیرد که البته انگیزه نداشتن یکی از چالش های این کودکان است که منجر به افسردگی و سختی ارتباط برقرار کردن با انسان های اطراف شان می شود که در چنین شرایطی حتما باید کودک تحت نظر متخصص باشد.

چگونه به کودکان دیرآموز کمک کنیم؟

راه های زیادی برای کمک کردن به کودکان دیرآموز وجود دارد که در این قسمت بعضی از روش ها را به شما معرفی می کنیم:

تعریف و تمجید:

انگیزه یکی از مهم ترین نیازهای مخصوص کودکانی است که چیزی را دیر یاد می گیرند . برای کمک کردن به آن ها و ادامه روند یادگیری و حفظ انگیزه شان بسیار مهم است زمانی که کار درستی را انجام می دهند یا یک روش درست را به کار می گیرند از آن ها تعریف و تمجید کنید . حتی کوچک ترین کارهای درست و پیروزی ها باید مورد تمجید شما قرار بگیرد .

پاداش دهی:

کودکان دیرآموز معمولاً دوست دارند تا آن جا که می توانند چیزی را یاد بگیرند تا در نهایت به پاداشی که بهشان قول داده شده است، برسند. پس سعی کنید برای آن ها پاداش هایی را تعیین کنید تا انگیزه آن ها را در سطح بالا نگه دارید و به تمرکز بیشترشان کمک کنید.

اهداف کوچک تر:

زمانی که با یک کودکی که یادگیری کندی دارد کار می کنید، بسیار مهم است که اهداف کوچکی را تعیین کنید که برایش قابل دسترسی باشد. به عنوان خانواده هم باید مسئولیت تعیین اهداف کوچک و قابل دستیابی را برای کودک به عهده بگیرید.

شکست چیز بدی نیست:

حتما باید مطمئن شوید که کودک شما به این عقیده رسیده که شکست اصلاً چیز بدی نیست و کاملاً طبیعی است . پرستار و معلم کودک شما نیز باید درباره این موضوع کاملاً خبره باشند و به او کمک کنند که بعد از شکست بتواند دوباره تلاشش را به کار بگیرد. زمانی که کودکتان شکست خورد ، هرگز نباید او را سرزنش کنید . بلکه باید او را تشویق کنید که دوباره سعی و تلاشش را انجام دهد.

چرا من یه مادر عصبی ام؟

همه ما همیشه سعی می‌کنیم بهترین چهره‌مان را در ملاء عام نشان دهیم اما در خانه می‌تواند داستان متفاوت باشد، حتی صبورترین و دوست داشتنی‌ترین زنی که می‌شناسید ممکن است یک مادر عصبانی باشد و با عصبانیت دست و پنجه نرم کند. نه تنها شما ممکن است یک مادر عصبانی باشید بلکه بسیاری از دوستانتان هم ممکن است جزو مادران عصبی باشند بنابراین خودتان را سرزنش نکنید و با دلایل عصبانیت روبرو شوید. در این بخش از خانواده پلاس بیا نی نی به دلایل اینکه چرا یک مادر عصبانی هستید می پردازیم.

نافرمانی کودک را توهین شخصی می‌دانید

به دلایل غیرمنطقی، ما مادران تمایل داریم که نافرمانی کودکمان را توهین شخصی بدانیم مثلا می گوییم این کار را انجام بده و آنها نافرمانی می کنند و ازجسارت آنها آزرده می شویم.

وقتی عصبانیت تان بعد از یک موقعیت خاص بیشتر می شود یک دقیقه به ریشه عصبانیت خود فکر کنید، آرام باشید و به یاد داشته باشید این ثبات، نظم و تمرین است که نتایج دلخواه شما را به ارمغان می‌آورد.

انتظارات تان بیش از حد است

سخت است بدانیم به عنوان یک مادر چه انتظاری داشته باشیم. انتظارات نیاز به اصلاح منظم دارند اگر از کودک 3 ساله خود انتظار دارید مانند یک کودک 6 ساله رفتار کند عصبانی خواهید شد.

نیاز به شارژ دارید

مادری نیاز به فداکاری زیادی دارد و کارهای خاصی را باید انجام دهید با این حال، ما باید سعی کنیم تا جایی که ممکن است زمانی را روزانه به خود اختصاص دهیم. اگر احساس می کنید دائما یک مادر عصبانی هستید، احتمالاً باید مدتی را به تنهایی بگذرانید.

استرس دارید

وقتی استرس دارید و به خوبی آن را پردازش نکرده‌اید تبدیل به فردی مضطرب می‌شوید. راهی پیدا کنید که نا امیدی خود را به روش های دیگری به غیر از پرخاشگری با بچه هایتان از بین ببرید همچنین، اگر استرس زیادی دارید، ممکن است وقت آن رسیده باشد که اقداماتی مانند مشاوره یا فعالیت های مدیریت خشم انجام دهید.

راه حل مادران عصبی و کنترل بهتر عصبانیت

برای آنکه بدانید چطور عصبانیت خود را مهار کنید کافیست:

محرک های خود را شناسایی کنید

اولین مورد کاملا واضح است اما، می‌توان آن را نادیده گرفت. در حین عصبانیت تشخیص منبع خشم می تواند واقعاً دشوارباشد. آیا تا به حال در مورد چیزی واقعاً عصبی شده اید و بعداً به طور کامل فراموش کنید که از چه چیزی عصبی بوده اید؟ احساسات ممکن است گاهی اوقات بسیار قوی و این محیط باشد که باعث چنین شدتی شده باشد نه رویداد واقعی.

• باید از چیزهایی که ما را بیشتر عصبانی می کند آگاه باشیم تا بتوانیم کنار آمدن با آن را یاد بگیریم.
• چندین محرک عصبانیت مانند خستگی، گرسنگی، تنهایی وجود دارد و برای حفظ وضعیت عاطفی سالم باید به نیازهای اساسی خود رسیدگی کنید.
• در لحظه عصبانیت ممکن است نتوانید فوراً آن نیاز را برطرف کنید اما،خوب است بعد از اینکه فرزندتان کاری انجام داد که شما را خسته می‌کند علت آن را تشخیص دهید.
• اگر می‌دانید که وقتی خسته هستید عصبانی‌تر می‌شوید، می‌توانید آن را به‌عنوان منبع عصبانیت خود شناسایی کنید.
• همچنین باید هر محرک دیگری را که ممکن است باعث شود به یک مادر عصبانی تبدیل شوید را شناسایی کنید. اینها فقط چند مورد هستند و ممکن است چیزهایی وجود داشته باشد که همیشه برای شما چالش برانگیز است اگر بتوانید این مسائل را شناسایی کنید شاید بتوانید خشم خود را خیلی بهتر درک کرده و کنترل کنید و به این نتیجه برسید که برخی از چیزهایی که عصبانی تان می‌کند در واقع چندان مهم نیستند و اگر فرزندتان این کار را انجام دهد مشکلی ندارد.

از پیش برنامه ریزی کنید

اکنون که محرک های خود را می شناسید مهم است که از قبل برنامه ریزی کنید، این می تواند به معنای چیزهایی مانند اطمینان از برآورده شدن نیازهای اساسی و همچنین جلوگیری از اتفاقاتی باشد که ممکن است شما را ناراحت کند. شما باید برای فرزندتان حد و مرزهای مناسبی تعیین کنید تا مدام نگویید نه.

منظور این نیست که برای فرزندتان قانون های زیادی تعیین کنید که او نتواند از آنها پیروی کند بلکه باید مرزهای واضح، محکم و ثابتی ایجاد کنید. اگر دائماً در حال کار کردن روی چیزهایی هستید که احتمالاً خراب می شوند یا فرزندتان آسیب می بیند، تغییر محیط برای کاهش این خطرات ممکن است مفید باشد.

خود مراقبتی داشته باشید

مهم است که به عنوان یک مادر از خود مراقبت کنید. هیچ کس نمی تواند از کسی مراقبت کند اگر او نتواند اول از خودش مراقبت کند. مادر شدن یک ماراتن است و ما به انرژی جسمی و عاطفی نیاز داریم تا بتوانیم این وظیفه را به خوبی ایفا کنیم.

مراقبت از خود برای افراد مختلف متفاوت به نظر می رسد اما، اگر می خواهید مطمئن شوید که نیازهای فیزیکی اولیه (خوردن، خوابیدن) خود را به طور مداوم برآورده کنید باید جنبه عاطفی خود را نیز در نظر بگیرید.

تصورمثبتی از زندگی داشته باشید

آیا تا به حال متوجه شده اید که در مورد خودتان چیزهای بدی بگویید؟ شاید فکر می کنید مادر بدی هستید، این افکار برای مادران غیر معمول نیست اگرچه شاید برخی از آنها نتیجه افسردگی پس از زایمان باشد که موضوع بسیار جدی تری است.

بیان نظرات منفی در زندگی فقط ما را از بین می برد و کنار آمدن با مسائل را برای ما سخت‌تر می سازد. ما باید افکار مثبت را به زبان بیاوریم تا بتوانیم بپذیریم که واقعاً عالی هستیم و فضایی برای تغییر داریم!

در لحظه خشم خود را مدیریت کنید

وقتی احساس می کنید در آستانه انفجار هستید مدیریت آن می تواند مشکل باشد. ابتدا باید با همه چیزهایی که اتفاق می‌افتد کنار بیایید و مطمئن شوید که همه در امنیت هستند سپس با مشکلات مقابله کنید.

شما باید با فرزندانتان و رفتاری که شما را عصبانی کرده است برخورد کنید اما، همچنین باید با خودتان و عصبانیتی که ممکن است هر ثانیه شما را از بین ببرد، کنار بیایید. اگر ممکن است لحظه ای تنها باشید تا بتوانید فکر کنید.

زمانی را برای آرام شدن به هر روشی که برای تان مفید است اختصاص دهید اما به یاد داشته باشید که نمی خواهید فرزندان خود را بترسانید. جیغ زدن، حتی در یک اتاق دیگر می تواند تأثیر منفی بر فرزند تان داشته باشد. سعی کنید حواس خود را با چیز دیگری پرت تا ذهن خود را پاک کنید یا حرکات فیزیکی انجام دهید.

اگر نمی توانید لحظه ای را به خودتان اختصاص دهید باید بسیار مراقب رفتار با فرزندان خود باشید و سعی کنید چند نفس عمیق بکشید تا آرام شوید.

مجبور نیستید یک مادر عصبانی باشید

همان‌قدر که نمی‌خواهیم به فرزندانمان برچسب منفی بزنیم، نمی‌خواهیم به خودمان هم برچسب بزنیم فقط به این دلیل که دیروز یک مادر عصبانی بودید به این معنی نیست که شما عصبی هستید حتی اگر مرتکب اشتباهی شده اید و کاری را انجام داده اید که پشیمان شده اید باز هم این فرصت را دارید که با عذرخواهی از کسانی که تحت تأثیر آن قرار گرفته اند و با یادگیری نحوه غلبه بر آن، آن را اصلاح کنید.