معرفی کتاب های مناسب برای کودک
معرفی بامزهترین کتاب برای بچهها
روش تشخیصی بیماری سلیاک
در این ویدئو به این سوال پاسخ داده میشود که روش تشخیصی بیماری سلیاک چگونه است؟
سوال : روش تشخیصی بیماری سلیاک چگونه است؟
پاسخ : سلیاک یک بیماری گوارشی وراثتی است که در اثر حساسیت به پروتئینی به نام گلوتن (پروتئینی که در گندم، جو و چاودار وجود دارد) ایجاد می شود. زمانی که فرد مبتلا ، گلوتن دریافت می کند ، سیستم ایمنی او فعال می شود و به سلول های روده حمله می کند. این امر منجر به آسیب سطح جذبی روده شده و در نتیجه بدن قادر نخواهد بود مواد مغذی مانند چربی، پروتئین، کربوهیدرات، ویتامین ها و مواد معدنی را جذب کند. بنابراین سلیاک یک بیماری خود ایمنی است که در تمام طول عمر همراه فرد مبتلاست و منجر به عدم تحمل گلوتن می شود.
برای آگاهی بیشتر از روش تشخیصی بیماری سلیاک به سراغ آزمایشگاه دکتر مهدوی آیت الله کاشانی رفتیم. از شما دعوت میکنیم ویدئو زیر را تماشا کنید. برای مراجعه به آزمایشگاه دکتر مهدوی آیت الله کاشانی یا دریافت نوبت از آزمایشگاه دکتر مهدوی آیت الله کاشانی کلیک کنید.
آزمایشگاه دکتر مهدوی آیت الله کاشانی
44975498
09124839182
09127727298
علائم بیماری سلیاک
علائم و نشانه های سلیاک بسیار متنوع است و در میان کودکان و بزرگسالان تفاوت های عمده ای وجود دارد. از جمله علائم گوارشی سلیاک در میان بزرگسالان می توان به این موارد اشاره کرد:
- اسهال
- ضعف عمومی بدن
- کاهش وزن
- نفخ
- درد شکم
- تهوع و استفراغ
- یبوست
با این حال بیش از نیمی از بزرگسالان مبتلا به سلیاک علائمی غیر از علائم گوارشی را تجربه می کنند که شامل:
- کم خونی به ویژه فقر آهن
- کاهش تراکم استخوان (پوکی استخوان) یا نرمی استخوان (استئومالاسی)
- التهاب پوستی همراه با خارش (درماتیت هرپتی فرمیس)
- زخم دهانی
- سردرد و ضعف
- آسیب های عصبی مثل بی حسی و مورمور شدن دست و پاها، عدم تعادل و مشکلات شناختی
- درد مفاصل
- اختلال در عملکرد طحال (هیپوسپلنیسم)
شانس ابتلا به بیماری
کسانی که اقوام درجه یک آنها (والدین، خواهر و برادر، فرزند) مبتلا به این بیماری هستند شانس بیشتری برای ابتلا دارند.
دو مرحله برای پی بردن به اینکه آیا شما مبتلا به سلیاک هستید وجود دارد: غربالگری و تشخیص
کودکان( بالای 3 سال) و بزرگسالانی که علائم بیماری سلیاک را دارند، اقوام درجه یک فردی که سلیاک در او تشخیص داده شده است (والدین، خواهر و برادرها، فرزندان) و هر فردی با اختلالات خود ایمنی وابسته باید غربالگری سلیاک شوند.
روشهای تشخیص بیماری
آزمایش خون
نمونه برداری از روده
چندین تست خونی برای غربالگری بیماری سلیاک وجود دارد. ولی معمول ترین این آزمایش ها اندازه گیری tTG-IgA است. اگر نتایج آزمایشات شما مثبت شد پزشک نمونه برداری از روده را پیشنهاد خواهد داد تا بیماری شما تایید شود.
تشخیص به وسیله نمونه برداری از روده مشخص و این کار توسط پزشک متخصص گوارش انجام می شود. نمونه از روده باریک گرفته و میزان آسیب به سلول ها بررسی می شود.
نکته مهم: قبل از انجام آزمایش خون و نمونه برداری به منظور تشخیص بیماری شما نباید از رژیم فاقد گلوتن پیروی کنید.
درمان سلیاک
در حال حاضر تنها درمان بیماری سلیاک پیروی از رژیم فاقد گلوتن در تمام طول عمر است. این افراد باید از مصرف غذاهای حاوی گندم، جو و جو دوسر مانند نان پرهیز کنند. بیماران باید با منابع مخفی گلوتن مانند داروها، سس ها و … نیز آشنا باشند و آن ها را از رژیم غذایی خود حذف کنند.
امروزه غذاهای فرآیند شده و بسته بندی ، حاوی گلوتن مخفی هستند که ممکن است به طور ناآگاهانه توسط بیماران مصرف شوند.
بیماران باید همیشه برچسب مواد غذایی را به دقت مطالعه کنند و از فاقد گلوتن بودن محصولات اطمینان حاصل کنند. حساسیت بیماران سلیاکی به گلوتن متفاوت است، ولی بیماران باید بدانند که گاهی اگرچه علامت بالینی در اثر مصرف گلوتن ممکن است وجود نداشته باشد ولی آسیب به سلول های روده ای اتفاق می افتد.
عوارض بیماری سلیاک
بیماری سلیاک در صورتی که به درستی تحت مراقبت و کنترل قرار نگیرد موجب چنین عوارضی خواهد شد:
سوءتغذیه : در شرایطی که روده کوچک در جذب مواد مغذی دچار اختلال شود، سوء تغذیه عارض خواهد شد. سوء تغذیه، کم خونی و کاهش وزن به دنبال خواهد داشت و در کودکان موجب کند شدن رشد و کوتاهی قد می شود.
ضعف استخوانی : عدم جذب کافی ویتامین D و کلسیم در کودکان نرمی استخوان و در بزرگسالان پوکی استخوان به دنبال دارد.
ناباروری و سقط جنین : کاهش جذب کلسیم و ویتامین D توسط رودهها، قدرت باروری و تولید مثل را در فرد کاهش می دهد.
عدم تحمل لاکتوز : آسیب به روده کوچک و نداشتن عملکرد مناسب باعث می شود تا فرد پس از مصرف لبنیات حاوی لاکتوز دچار دل درد و اسهال شود. البته با بهبود وضعیت روده، عدم تحمل لاکتوز نیز برطرف خواهد شد.
سرطان : فردی که درگیر بیماری سلیاک بوده و از رژیم غذایی فاقد گلوتن پیروی نمی کند، در معرض خطر ابتلا به انواع سرطان ها از جمله سرطان لنفوم روده یا سرطان روده کوچک قرار دارد.
مشکلات عصبی : فرد مبتلا به سلیاک در دراز مدت دچار اختلالاتی مثل تشنج یا مشکلات حسی عصبی در دست و پا می شود.
نمود زگیل تناسلی در نواحی دیگر بدن به جز دستگاه تناسلی
در این ویدئو به این سوال پاسخ داده میشود که آیا زگیل تناسلی در نواحی دیگری به جز دستگاه تناسلی نمود پیدا میکند؟
سوال : آیا زگیل تناسلی در نواحی دیگری به جز دستگاه تناسلی نمود پیدا میکند؟
پاسخ : یکی از شایع ترین بیماری های جنسی و مقاربتی زگیل تناسلی می باشد که ناشی از ویروس اچ پی وی یا پاپیلومای انسانی (HPV) ایجاد می شود. آلوده شدن به گروهی از ویروس های اچ پی وی در زنان میتواند منجر به سرطان رحم و سرطان دهانه رحم شود. برخی دیگر از انواع HPV میتواند باعث ابتلا به سرطان روده بزرگ شوند. عفونت HPV ویروسی به شدت مسری است که از شایع ترین بیماری های جنسی به شمار می رود. زگیل تناسلی در زنان بسیار خطرناک تر از مردان می باشد.
برای آگاهی بیشتر از نمود زگیل تناسلی در نواحی دیگر بدن به جز دستگاه تناسلی به سراغ کارشناس مامایی، زینب سادات حسینی رفتیم. از شما دعوت میکنیم ویدئو زیر را تماشا کنید. برای مراجعه به کارشناس مامایی، زینب سادات حسینی یا دریافت نوبت از کارشناس مامایی، زینب سادات حسینی کلیک کنید.
کارشناس مامایی، زینب سادات حسینی
علائم زگیل تناسلی در زنان
این ویروس باعث ایجاد زگیل تناسلی و سرطان در زنان شده و یا گاهی اوقات بدون علائم است. از علائم و نشانه های زگیل تناسلی در زنان می توانیم به خارش، سوزش، یا حساسیت در اطراف واژن اشاره کنیم. از علائم و نشانه های دیگر زگیل های تناسلی در زنان می توانیم به این موارد اشاره کنیم:
- ممکن است زگیل ظاهری شبیه به گل کلم داشته باشد.
- زگیل تناسلی می تواند در هر بخشی از بدن که در معرض تماس جنسی قرار می گیرد، ایجاد شود به طور مثال، زگیل در زنان در نواحی مانند واژن، دهانه رحم یا کشاله ران، دهان، گلو و … (در مردان، آلت تناسلی، اسکروتوم، ران یا کشاله ران) ظاهر می شود.
- ایجاد خارش، درد و سوزش در ناحیه تناسلی از علائم این بیماری است.
- زنانی که دچار زگیل تناسلی در داخل واژن می شوند، ممکن است علائمی از قبیل خونریزی پس از رابطه جنسی یا علائم غیر طبیعی واژن داشته باشند. همچنین اگر زگیل در مجاری ادرار ایجاد شود، ممکن است موجب انسداد مجاری ادرار شود.
علت بوجود آمدن زگیل تناسلی در زنان
همانطور که در ابتدا اشاره ای مختصر به دلیل به وجود آمدت این عارضه کردیم، ویروس اچ پی وی عامل ظاهر شدن زائده ها در قسمت های تناسلی زنان می باشد. این ویروس از طریق رابطه جنسی واژن، مقعدی و دهانی منتقل می شود. اکثر کسانی که گرفتار این ویروس شده اند، متوجه علائم شریک جنسی خود نبوده اند. به همین علت این ویروس جنسی به طور شایع بین زنان و مردان در حال انتقال می باشد.
حقایقی در مورد زگیل تناسلی در زنان
نکاتی که باید درباره این زائده ها بدانید، شامل موارد زیر هستند:
- ویروس اچ پی وی (زگیل تناسلی) مسری است و از طریق تماس پوست با پوست یا تماس جنسی منتقل می شود؛ با این حال، ممکن است، زگیل بدون رابطه جنسی انتقال یابد.
- هیچ درمان طبی طبیعی، خانگی یا درمان های دیگر نمی تواند این ویروس را به طور کامل از بدن خارج کند.
- درمان های کنترلی برای زگیل های تناسلی در دسترس هستند، اما ممکن است زگیل ها در آینده مجدداً عود نماید.
- استفاده از کاندوم مانع انتقال ویروس اچ پی وی در طول فعالیت جنسی می شود، اما به طور کامل از عفونت HPV جلوگیری نمی کند (زگیل تناسلی).
- محققان تخمین زده اند که حداقل 75 درصد از مردان و زنان در سن بلوغ آلوده به ویروس HPV هستند.
- هیچ درمانی برای ویروس اچ پی وی وجود ندارد، و تنها راه حل حذف زگیل های تناسلی است.
- یک زگیل تناسلی در نواحی مرطوب مثل ناحیه تناسلی رشد می کند.
- زگیل تناسلی (اچ پی وی) شایع ترین بیماری های جنسی است.
درمان زگیل تناسلی در زنان
در حال حاضر هیچ درمان قطعی برای از بین بردن این ویروس از بدن وجود ندارد، و راهکار درمانی شامل حذف زگیل و ضایعات از روی پوست است. درمان های موجود برای ضایعات زگیل تناسلی، عبارتند از:
- دارو و پماد که برای درمان زگیل های خیلی کوچک که در مراحل ابتدایی هست میتواند موثر باشد.
- کرایو تراپی (انجماد زگیل تناسلی با نیتروژن مایع).
- لیزر زگیل تناسلی که با استفاده از لیزر حتی ریشه زگیل نیز سوزانده میشود.
توجه داشته باشید که نباید از داروهای خانگی یا درمان های زگیل پوستی معمول در زگیل های تناسلی استفاده کنید.
این گروه از زنان کمتر بچه دار می شوند
زنانی که اختلالات روانپزشکی پس از زایمان را تجربه می کنند کمتر احتمال دارد که صاحب فرزند دوم شوند.
به گزارش نیوزمدیکال، اختلالات روانپزشکی پس از زایمان در مادران تازه متولد شده امری رایج است و یک مطالعه جدید در دانمارک نشان می دهد زنانی که پس از تولد اولین فرزند خود اختلالات روانپزشکی را تجربه می کنند، کمتر بچه دار می شوند.
این مطالعه که در دانشگاه آرهوس دانمارک انجام شده نخستین تحقیق در نوع خود است که احتمال بارداری را در طی پنج سال از تجربه مادر دچار اختلال روانپزشکی پس از زایمان بررسی می کند.
بر اساس این تحقیق 69 درصد زنانی که در شش ماه اول زایمان دچار اختلالات روانپزشکی پس از زایمان شده اند، فرزندان بیشتری دارند. این در تضاد با 82 درصد زنانی است که هیچ اختلالات روانپزشکی پس از زایمان را تجربه نکرده اند.
دکتر لیو، سرپرست این تیم مشتاقانه اظهار داشت: می توان از اختلالات روانپزشکی پس از تولد کودک جلوگیری کرد، یک پیام مهم به زنانی که سابقه اختلالات روانپزشکی شدید پس از زایمان دارند این است که می توان از عود بیماری جلوگیری کرد. به آنها توصیه می کنیم اگر می خواهند فرزند دیگری داشته باشند از پزشکان خانواده یا روانپزشکان خود کمک بگیرند تا بتوان برنامه هایی برای درمان خاص نیازهای فردی برای کاهش خطر عود و همچنین سلامتی آنها تهیه کرد، همچنین می توان علائم را از نزدیک کنترل و درمان کرد.
اختلالات شایع روانپزشکی پس از زایمان شامل افسردگی و اضطراب است، اما به ندرت زنان در این دوره روان پریشی پس از زایمان، وسواس فکری عملی، اختلال استرس پس از سانحه (PTSD) و اختلالات خوردن را تجربه می کنند.
در مورد طیف اختلالات تجربه شده توسط مادران تازه وارد و اهمیت انجام درمان جهانی موثر، علل اختلالات روانپزشکی پس از زایمان را به عنوان “تعامل پیچیده عوامل روانی، اجتماعی و بیولوژیکی، علاوه بر ژنتیک و عوامل محیطی” مطرح می کنند.
تحقیقات قبلی در مورد میزان اختلالات روانپزشکی پس از زایمان نشان می دهد تقریبا سه درصد از زنان در سه ماه اول پس از زایمان دچار یک اختلال روانپزشکی هستند، اما تاکنون هیچ تحقیقی در مورد اینکه آیا این اختلالات باعث دلسرد شدن دوباره زنان برای بارداری می شود، انجام نشده است.
دکتر لیو درباره انگیزه این مطالعه گفت: ما می خواستیم بررسی کنیم آیا زنان دارای اختلالات روانپزشکی پس از زایمان احتمال فرزندآوری دوم را کاهش می دهند؟ علاوه بر این، ما در نظر گرفتیم آیا کاهش میزان زاد و ولد به دلیل انتخاب های شخصی یا کاهش باروری بوده است زیرا این موارد مهم است که باید در نظر گرفته شود.
برای انجام این مطالعه، لیو و همکارانش داده های ثبت شده در دانمارک را برای 414 هزار و 571 زن که از سال 1997 تا 2015 در دانمارک صاحب اولین فرزند شده بودند، مورد تجزیه و تحلیل قرار دادند. آنها سپس زنان را تا 19.5 سال دنبال کردند تا اینکه فرزند دیگری متولد شد، مادر مهاجرت کرد، از دنیا رفت، چهل و پنجمین سالگرد تولد آنها بود یا غیره. تا ژوئن 2016، مطالعه را در نقطه ای از وقوع هر یک از این وقایع به پایان رساند.
برای شناسایی اینکه کدام زن ها یک اختلال روانپزشکی پس از زایمان را تجربه کرده اند، آنها دیدند آیا در شش ماه اول تولد فرزندشان برای آنها اختلالات روانپزشکی برایشان داروی روانگردان تجویز شده یا تحت حمایت بیمارستانی هستند.
در مجموع 4 هزار و 327 (1 درصد) از زنان پس از اولین زایمان خود یک اختلال روانپزشکی را تجربه کرده اند. این زنان در مقایسه با زنانی که پس از زایمان دچار اختلال روانپزشکی نشده اند، یک سوم احتمال داشتن فرزند دوم را دارند. اگر مادر به دلیل اختلال روانپزشکی در بیمارستان بستری باشد، احتمال بارداری مجدد او تقریبا نصف خواهد شد.
برخی از محدودیت های این مطالعه شامل این واقعیت است که محققان اطلاعات دقیقی در مورد سقط جنین و مرده زایی ندارند و فقط متولدین زنده در این مطالعه گنجانده شده اند و همه زنانی که پس از زایمان دچار اختلال روانپزشکی شده اند، دارو دریافت نکرده اند یا در بیمارستان به دنبال درمان نبوده اند. بنابراین، استفاده از نتایج این مطالعه خاص در مورد سایر جمعیت ها در سراسر جهان امکان پذیر نیست.
دکتر لیو گفت: اگرچه تعداد کمتری از زنان مبتلا به اختلالات روانپزشکی پس از زایمان دارای فرزندان بعدی بودند، اما قابل توجه است حدود 69 درصد از این زنان هنوز فرزند دوم را انتخاب کردند. برای 31 درصد زنان باقیمانده باید دلایل عدم داشتن فرزند دیگر را از یکدیگر تفکیک کنیم. اگر آنها به دلیل ترس از عود اختلالات از بارداری دیگر جلوگیری کردند، پیام بالینی مهم برای آنها این است که پیشگیری از عود امکان پذیر است.
مترجم: الهه زارعی
تغذیه در 3 ماه اول بارداری
سه ماهه اول بارداری زمانی است که رشد و تغییرات، سریع اتفاق میافتد و ضروری است تا مواد مغذی مورد نیاز برای این تحولات تأمین شود. این درست هنگامی است که اغلب زنان اشتهایی به خوردن غذا ندارند و یا دچار تهوعهای متعدد میشوند.
فولات، پادشاه مواد مغذی است که باید در این سه ماه مصرف شود. اکثر غذاهای آورده شده در این مطلب حاوی فولات و سایر مواد مغذی لازم برای رشد و تکامل جنین در سه ماه اول بارداری میباشند. به یاد داشته باشید که برخورداری از یک رژیم متنوع و مغذی همیشه بهترین انتخاب برای مادران است.
تحقیقات پیرامون تغذیه در دوران بارداری حاکی از آن است که مصرف غذاهای دارای نمایه گلیسمی پایینی برای دوران بارداری بهتر است که از جمله میتوان به مصرف سبزیجات، مغزها و توت اشاره کرد، ولی موادی که نمایه گلیسمی بالایی دارند مانند شکر، نان سفید و پوره سیبزمینی خیلی سریع تبدیل به قند میشوند و برای بدن به خصوص در این دوران مناسب نمیباشند.
مطالعات نشان دادهاند که رژیمهای با نمایه گلیسمی پایین در دوران بارداری احتمال دیابت حاملگی را کاهش میدهند. این بدان معنی نیست که دوران بارداری ایجاد محدودیت غذایی مینماید، بلکه تاکید بر درست انتخاب کردن مواد غذایی میباشد. برای مثال مغزها، میوهها، سبزیجات و غلات پرفیبر را جایگزین غذاهای فرآوری شده، بیسکویت و شیرینیجات کنید تا سلامت شما و فرزندتان تضمین شود.
بادام
بادام منبع غنی از فولات است که یکی از مهمترین مواد مغذی برای این دوران میباشد، البته قرصهای مکمل اسیدفولیک برای پیشگیری از بروز نواقص نوزادی نیز توصیه میشود. خوردن مواد مغذی مانند بادام سطح فولات مادر و نوزاد را بالا میبرد که برای یک بارداری سالم مورد نیاز است. 20 تا 25 عدد بادام حاوی 10 میکروگرم فولات است و در صورت دوقلو بودن جنین بهتر است مصرف بادام را به 2 برابر افزایش دهید.
تحقیقی در انگلیس نشان داد که خوردن روزانه 20 تا 25 عدد بادام احساس سیری و رضایت به شما میدهد و نیز وزنتان را تنظیم میکند. پس خوردن بادامهای مغذی علاوه بر کمک به رشد خوب جنین، باعث میشود از انتخاب آن رضایت کامل داشته باشید
موز
موز منبع بسیار خوبی برای تأمین انرژی است و به طور چشمگیری حاوی پتاسیم میباشد و برای رژیم غذایی شما توصیه میشود. خوردن موز باعث میشود در هنگام ورزش دچار گرفتگی عضلات نشوید.
برنج قهوهای
تهوع صبحگاهی در طول 3 ماهه اول بارداری به عنوان یکی از علائم مهم این دوران شناخته شده است. از آنجا که خانمهای باردار مدام در جستجوی مواد غذایی هستند که ضمن مطلوب بودن طعمشان، مواد مغذی مفیدی به بدن آنها برساند، برنج قهوهای یکی از پیشنهادهای ما میباشد. شما میتوانید از خوردن برنج قهوهای به عنوان یک ماده غذایی بسیار سالم و مفید لذت ببرید.
من و همسرم با هم لجبازی می کنیم!
جوانی 21 ساله هستم. حدود40 روز است با همسرم که 16 سال دارد، ازدواج کرده ام. خیلی با هم لجبازی می کنیم، لطفا کمکم کنید چون خیلی دوستش دارم و نمی خواهم زندگی ام با مشکل مواجه شود.
پاسخ مشاور
مخاطب گرامی، جر و بحث و اختلاف نظرهای همسران به خصوص در روزهای ابتدایی زندگی مشترک مسئله ای است که بیشتر زوج ها آن را تجربه می کنند اما واکنش زوج ها در برابر این جر و بحث ها با هم متفاوت است. بعضی ها دوست دارند هر چه زودتر جر و بحث و بگو مگو را پایان دهند و دوباره آرامش را به رابطه خود برگردانند، اما بعضی این بگو مگوها را میدان جنگی تصور می کنند که باید پیروز آن شوند و این ها به هر کاری برای پیروز شدن دست می زنند. این افراد با لجبازی بیش از حد بحث را کش می دهند. به نظر می رسد داشتن این تصور همان مشکلی است که شما در پیامک تان به آن اشاره کرده اید. امیدوارم توضیحات ادامه این مطلب به کمک تان بیاید.
در پیامک تان گفته اید که خیلی با هم لجبازی می کنیم. توجه داشته باشید که لجبازی یک خصوصیت شخصیتی است که افراد را به کارهای بچگانه و تصمیم های غیر منطقی وا می دارد. لجبازی از این احساس نشات می گیرد که فرد فکر می کند، در حال شکست خوردن است و باید قدرت خود را نشان دهد.
در واقع کمبود اعتماد به نفس و نداشتن خود باوری و کمبودهای درونی، گاهی باعث لجباز شدن افراد می شود؛ بنابراین باید به فکر بررسی این کمبودهای درونی و پاسخ دادن به آن ها باشید.
رفتارهایی که شروع کننده لجبازی است گفته اید زندگی مشترک و همسرتان را خیلی دوست دارید؛ بنابراین باید با رفتارهایی که ممکن است ناآگاهانه شما را لجباز نشان دهد، آشنا شوید و از انجام آن ها پرهیز کنید چراکه وقتی شما لجباز می شوید نسبت به همسرتان خشم و کینه شدیدی احساس می کنید و هر چه این احساس شدیدتر باشد عملکرد شما نیز بدتر و شدیدتر می شود.
باید گفت که وقتی می خواهید اشتباهات همسرتان را با رفتارتان تلافی کنید، عمدا کاری را که می دانید همسرتان دوست ندارد انجام می دهید و در حالی که می دانید اشتباه از شماست آن را نمی پذیرید، در واقع در حال لجبازی کردن هستید.
فراموش نکنید که گاهی لجبازی آن قدر شدت می گیرد که بر اثر آن یک زندگی به دلایل کوچک و واهی از هم می پاشد و زن و شوهر به خاطر لجبازی با یکدیگر عشق شان را از یاد میبرند و فقط به پیروز شدن در برابر دیگری می اندیشند.
همسرتان را تشویق به لجبازی نکنید! شما باید در رفتارهایتان نکاتی را رعایت کنید تا همسرتان سر لج نیفتد و با شما لجبازی نکند یا حداقل به لجبازی با شما تشویق نشود. اول از همه یادتان باشد که در برابر لجبازی های همسرتان شما لجبازی نکنید. دوم این که وقتی همسرتان عصبانی است جواب او را ندهید و با او بحث نکنید بلکه در آن لحظه او را به آرامش دعوت کنید.
سومین نکته این است که بدانید فردی که لجبازی می کند معمولا خودش می داند که حق با او نیست، اما هیچ وقت نمی خواهد این را به زبان بیاورد، پس شما نیز اصرار نکنید و بحث را ادامه ندهید. چهارم این که همیشه اشتباهات همسرتان را با احتیاط و مهربانی با او در میان بگذارید چرا که اگر او احساس کند که تحقیرش می کنید یا انتقادتان را توهین آمیز به او منتقل می کنید ممکن است با شما لجبازی کند و ایرادش را نپذیرد و رویه اش را تغییر ندهد.
به چه علت کودکان دوست ندارند با کفش جوراب بپوشند؟
برای برخی از بچهها و بزرگسالان نپوشیدن جوراب با کفش راحتتر بوده اما برای جلوگیری از تاول زدن، گرم نگه داشتن پاها و رعایت موارد بهداشتی دلایل زیادی وجود دارد که پوشیدن جوراب با کفش بهتر است. اگر میخواهید به یک کودک نوپا کمک کنید تا به پوشیدن جوراب با کفش عادت کند نکات زیر را امتحان کنید.
کودک را مجبور به پوشیدن جوراب نکنید:
اگر کودک شما احساس میکند که مجبور است جوراب بپوشد به احتمال زیاد در مقابل آن مقاومت نشان میدهد. بنابراین انجام کارهایی که به آنها کمک میکند تا احساس کنترل بیشتری داشته باشند میتواند به آنها انگیزه دهد تا بدون مشکل جوراب بپوشند. برای جورابهای فرزندتان یک مکان مشخص داشته باشید که در دسترس او باشد مانند یک سبد یا کشو.
به سایز جوراب توجه کنید:
هرچه جوراب کوچکتر باشد به راحتی در پاهای کودک شما قرار میگیرد. سعی کنید یک جفت جوراب را انتخاب کنید که کمی بزرگتر از نیاز کودک شما باشد. این به آنها اجازه میدهد تا جوراب را با آرامش بیشتری بپوشند، اگرچه ممکن است کمک والدین همچنان مورد نیاز باشد اما مراقب باشید که جوراب آنقدر بزرگ نباشد که کودک نوپا در حالی که بدون کفش راه میرود اذیت شود.
به جنس جوراب توجه کنید:
یکی از دلایلی که کودک نوپا ممکن است در برابر پوشیدن جوراب مقاوم باشد ناراحتی آنهاست. به عنوان مثال اگر جورابها خیلی کوتاه باشند ممکن است رویه کفشهای کودک شما پوست او را تحریک کند و اگر جورابها از مواد ضخیم تولید شده باشند کودک نوپا را بیش از حد گرم نگه میدارند. هنگام خرید جوراب مواد قابل تنفس مانند بامبو یا پنبه را در اولویت قرار دهید و مطمئن شوید که جوراب انعطافپذیری زیادی دارد.
از کفش مناسب استفاده کنید:
در 2 سالگی نمیتوانید از کودک نوپایتان انتظار داشته باشید که هر چیزی را که احساس یا تجربه میکند به زبان بیاورد. سعی کنید ابتدا خودتان کفش را ارزیابی کنید. از دست خود برای احساس کردن کف داخلی استفاده کنید تا ببینید آیا چیزی بیرونزده است یا خیر. هنگام صحبت با فرزندتان از کلمات مناسب سن کودک استفاده کنید تا بپرسید که در مورد کفش چه احساسی دارند.
منبع:
www.babygaga.com
دختری هستم که لکنت زبان دارم
دختری 15 ساله هستم. بعضی اوقات که میخواهم حرف بزنم، زبانم میگیرد یک چیزی مثل لکنت زبان دارم. نمیدانم با مشکلم چطور باید کنار بیایم؟
پاسخ مشاور
در مورد سوال شما باید گفت همه افراد ممکن است در هنگام صحبت کردن دچار لکنت زبان یا تکرار کلمات بشوند که این موضوع امری عادی است و میتواند برای هر فردی اتفاق بیفتد اما اگر فقط در موارد خاصی مانند صحبت کردن در جمع یا در حضور افراد ناشناس و غریبه دچار این گرفتگی زبان میشوید، میتوان گفت احتمالا از استرس و اضطراب صحبت کردن در جمع رنج میبرید که آن را “اضطراب اجتماعی” مینامیم و این اضطراب باعث لکنت زبان یا گرفتگی زبان در موارد خاص میشود.
درخور ذکر است آن چه باعث این امر میشود احتمالا افکاری است که شما قبل از صحبت کردن در ذهن خود مرور میکنید که ما آنها را در روانشناسی “خطاهای شناختی” مینامیم و در ادامه تعدادی از آنها را توضیح می دهیم.
با شناخت این خطاها و برنامهریزی برای مرتکب نشدن آنها، مشکلتان تا حد زیادی قابل کنترل خواهد بود و رفع خواهد شد.
قانون «همه یا هیچ» یکی از خطاهای شناختی قانون «همه یا هیچ» است. در این خطای شناختی، فرد امور جاری زندگی را فقط سیاه یا سفید در نظر میگیرد.
هر چیزی کمتر از عالی برای فرد قابل قبول نیست و برای مثال برای شما، کوچکترین لکنت زبانی باعث پایین آمدن رضایت از زندگی تا حد زیادی میشود.
قانون «باید بشود یا نشود» در این خطای شناختی افراد اتفاقات را براساس این که چطور باید میبودند، تفسیر میکنند نه این که واقعیت چگونه است.
در این خطای فکری، شخص قبل یا بعد از انجام هر عملی از جملاتی استفاده میکند که با کلمه «باید» شروع میشود مانند این که من باید بهترین باشم یا باید بهترین نمره ممکن را بگیرم یا باید همیشه دیگران مرا تحسین کنند.
ممکن است شما هم از این جملات باید دار استفاده میکنید که این امر میتواند باعث ایجاد استرس و اضطراب در شما شود.
قانون «درشت نمایی یا مبالغه کردن» در این تحریف شناختی، فرد درباره مشکل خود بزرگنمایی میکند و مشکلش را خیلی بیشتر از آنچه هست، تصور میکند.
ممکن است شما نیز مشکل خود را بزرگتر از آنچه هست در نظر میگیرید در حالی که ممکن است دیگران آن را امری عادی و طبیعی تلقی کنند.
قانون «تعمیم افراطی» در این اشتباه شناختی افراد براساس یک رویداد خاص، یک الگوی کلی را استنباط میکنند مانند این که این اتفاق همیشه برای من میافتد یا من همیشه بدشانس هستم.
شما هم ممکن است از این روش تفکر استفاده میکنید و مواردی را که مشکلی نداشتهاید به خاطر نمیآورید.
قانون «فیلتر کردن» در این نوع خطای شناختی، افراد تحت تاثیر یک حادثه یا یک اتفاق منفی همه واقعیات را تاریک و تار میبینند.
تنها بخش منفی ماجرا را میبینند و به بقیه قسمتهای آن توجه نمیکنند. این ناتوانی در دیدن جنبههای مثبت باعث میشود شخص احساس عدم کفایت کند. ممکن است شما نیز فقط به یک قسمت از اتفاقات توجه میکنید و قسمتهای دیگر را نمیبینید.
لطفا در خانواده رمز گوشیتان را لو بدهید!
برخی از رفتارهای نابهنجار و مخالف با فرهنگ خانواده در نوجوان بهواسطه تأثیرپذیری از شبکههای اجتماعی و ارتباط با دوستان از این طریق شکل میگیرد و برخی نوجوانها برای حفظ حریم خصوصیشان روی تلفن همراهشان رمز میگذارند؛ بسیاری از والدین می گویند رمز داشتن گوشی تلفن همراه نوجوان نگرانی آن ها را بیشتر می کند. با این حال در این شرایط نباید با مشاجره به این بحث خاتمه داد. بلکه پیش از در اختیار دادن این امکانات باید پیش شرط هایی برای نوجوانان 12 تا 17 ساله گذاشته شود. در این باره با دکتر آسیه اناری عضو هیئت مدیره انجمن روانشناسی بالینی کودک و نوجوان گفتگو کردیم و راهکارهای حل این مسئله را جویا شدیم.
نوجوان از والدین الگو برداری می کند
دکتر اناری بهعنوان روانشناسی که بیش از 18 سال در ارتباط با خانوادهها و نوجوانان کار بالینی انجام میدهد، معتقد است تلفن همراه حریم خصوصی نیست:« اگر گوشی برای من بهعنوان والد حریم خصوصی باشد برای نوجوان هم حریم خصوصی است. مگر من در تلفن همراهم چه چیزی دارم که نمیخواهم فرزندم بداند؛ مسلماً اگر من بهعنوان والد برای تلفن همراهم رمز بگذارم و اجازه ندهم فرزندم دست به گوشیام بزند، فرزندم هم از من الگوبرداری خواهد کرد.»
وی ادامه میدهد: «والدین حداقل تا 17-18 سالگی فرزندشان باید فضایی را به وجود بیاورند که هیچ فردی در خانواده روی تلفن همراهش رمز نگذارد تا نوجوان این دوره بحران را با موفقیت سپری کند. نکته مهم دیگری که والدین باید به آن توجه داشته باشند این است که برای دادن تلفن همراه به نوجوانشان شرط بگذارند که رمز موبایل او را بدانند؛ علاوه بر این، برنامههای موبایلی متنوعی وجود دارد که والدین میتوانند از طریق آنها تلفن همراه نوجوانشان را کنترل کنند. قرار نیست که والدین با استفاده از نرمافزارهای کنترل گوشی، چتهای خصوصی نوجوانشان را بخوانند بلکه قرار است والدین به کلیت گوشی دسترسی داشته باشند.»
اگر نوجوان برای تلفن همراهش رمز گذاشت، چه باید کرد؟
دکتر اناری در پاسخ به این سؤال میگوید: «قبل از دادن گوشی باید شرط شود که نوجوان برای تلفن همراهش رمز نگذارد اما اگر این مسئله شرط نشده باشد و درعینحال خودِ والدین روی تلفن همراهشان رمز داشته باشند، اوضاع بسیار سخت خواهد بود. بههرحال، اگر نوجوان در سنین 16-17-18 سالگی برای تلفن همراهش رمز گذاشت، حقیقتاً نمیتوان کاری انجام داد چون این مرحله نوجوانی انتهایی است و در این مرحله تنها با رابطه میتوان نوجوان را کنترل کرد اما اگر نوجوان در سنین پایینتر برای تلفن همراهش رمز گذاشت، والدین در عین اینکه باید رمز تلفن همراهشان را در اختیار نوجوانشان قرار دهند باید از او بخواهند که رمز موبایلش را به آنها بدهد در غیر این صورت موبایل را از او خواهند گرفت. والدین باید دقت کنند که لازم است یک ارتباط متقابل بین آنها برقرار شود که هر دو طرف یک قانونی میگذارند و اجرایی میکنند. چنانچه نوجوان در سنین پایینتر حاضر نشد رمز تلفن همراهش را در اختیار والدینش قرار دهید، در این صورت لازم است از یک متخصص و روانشناس کمک گرفت تا بررسی شود که در ذهن و روان نوجوان چه میگذرد.»
قوانین دادن تلفن همراه به نوجوان
نظارت بر گوشی نوجوان زمانی معناداراست که والدین ابتدا با قوانین درست، گوشی را در اختیار نوجوانشان قرار دهند. دکتر اناری در این باره میگوید: «اگر والدین از ابتدا تلفن همراه را با قوانین و شرایط مناسب در اختیار نوجوان قرار دهند، به مشکلی برنمیخورند. دادن تلفن همراه به نوجوان باید با قوانین درستی همراه باشد، قوانینی مثل استفاده از تلفن همراه در ساعات خاص، تحویل گوشی به والدین در شب، داشتن اینترنت محدود، ممنوعیت استفاده از شبکههای اجتماعی تا سنین 15-16 سالگی و استفاده از نرم افرازهای کنترل والدین.»
زمینه سرکشی نوجوانان را فراهم نکنیم
این متخصص روانشناسی کودک و نوجوان در پایان توصیه میکند:« والدین ابتدا باید با تغییرات و نیاز های دوران نوجوانی آشنا شوند.مهم ترین خواسته نوجوانان در این دوره استقلال است.اما برخی از والدین درک درستی از دوران نوجوانی ندارند و با برخوردهای نادرست زمینه لجبازی و سرکشی نوجوان را فراهم میکنند. بنابراین، والدین برای نظارت غیرمستقیم بر روی نوجوان لازم است با کسب اطلاعات درباره دوره نوجوانی، برقراری ارتباط درست با نوجوان، وقت گذراندن و سرگرم کردن نوجوان با بازی و ورزش، نداشتن زبان تند در ارتباط با نوجوان، عدم کنترل و نداشتن انتظارات بیجا از نوجوان زمینه مناسب برای برقراری ارتباط درست با او را فراهم آورند.»
کاندید مناسب انجام تست آلرژی
در این ویدئو به این سوال پاسخ داده میشود که چه کسانی نیاز به انجام تست آلرژی دارند؟
سوال : چه کسانی نیاز به انجام تست آلرژی دارند؟
پاسخ : تستهای آلرژی در واقع ابزارهایی هستند که پزشکان از طریق آنها عوامل بروز حساسیت در افراد را شناسایی میکنند. در این آزمایشها مشخص میشود که سیستم ایمنی نسبت به چه موادی بیشازحد واکنش نشان میدهد. افراد ممکن است به ترکیباتی در محیط مانند کپک، گرده و شوره حیوانات خانگی حساسیت داشته باشند. برخی افراد نسبت به نیش زنبور عسل یا لاتکس واکنشهای آلرژیک دارند. افراد مبتلا به آلرژی غذایی ممکن است قادر به تحمل بادامزمینی، شیر یا سویا در برنامه غذایی خود نباشند.
برای آگاهی بیشتر از کاندید مناسب انجام تست آلرژی به سراغ آزمایشگاه دکتر مهدوی آیت الله کاشانی رفتیم. از شما دعوت میکنیم ویدئو زیر را تماشا کنید. برای مراجعه به آزمایشگاه دکتر مهدوی آیت الله کاشانی یا دریافت نوبت از آزمایشگاه دکتر مهدوی آیت الله کاشانی کلیک کنید.
آزمایشگاه دکتر مهدوی آیت الله کاشانی
44975498
09124839182
09127727298
چرا انجام آزمایشهای آلرژی اهمیت دارد؟
بعضی از آلرژیها بسیار آزاردهنده هستند و علائم آنها همچون کهیر، احتقان بینی و یا خارش کیفیت زندگی فرد را به شدت کاهش میدهند. بنابراین برای خلاص شدن از چنین مشکلاتی شناسایی نوع آلرژن و دوری از آنها بسیار حائز اهمیت است. گاهی مسئله جدیتر نیز میشود و نیاز است که برای حفظ سلامت بیمار نوع ماده حساسیتزا به سرعت تشخیص داده شود.
برای مثال در آسم آلرژیک که باعث تنگی نفس و انقباض راههای هوایی میشود درمان و حفظ سلامت فرد مستلزم تشخیص دقیق نوع آلرژن است و این کار از طریق تستهای آلرژی امکانپذیر است. گاهی در افراد مبتلا به حساسیت غذایی واکنشهای شدیدی به نام شوک آنافیلاکسی رخ میدهد که خطرناک و تهدیدکننده زندگی هستند. این نوع حملات آلرژیک زمانی قابلپیشگیری هستند که عامل تحریککننده به درستی شناسایی شده باشد. بنابراین انجام تستهای آلرژی در بعضی شرایط بسیار پراهمیت و حیاتی به شمار میروند.
چگونه بدانیم که نیاز به تست آلرژی داریم؟
یکی از شایعترین آلرژیهای موجود در جهان حساسیت فصلی است که به رینیت آلرژیک یا تب یونجه نیز معروف است. اگر به محرکهای موجود در هوا مانند گرد و غبار، گرده گیاهان یا شوره حیوانات خانگی حساسیت دارید، ممکن است به رینیت آلرژیک مبتلا باشید. اگر علائم شما خفیف باشد میتوان با مصرف آنتیهیستامین علائم را مدیریت کرد اما درصورتیکه حساسیت و آلرژی شدید باشد درمان آن مستلرم مراجعه به پزشک، انجام تست آلرژی و رعایت دستورالعملهای پزشکی است. واکنش آلرژی فصلی باعث بروز علائم زیر میشود:
- سردرد
- اشک آلود شدن چشمها همراه با خارش
- احتقان بینی، عطسه یا آبریزش بینی
- تنگی نفس، خسخس سینه یا سرفه مزمن
- خارش گلو و یا گلودرد
تست آلرژی غذایی
نوع دیگری از آلرژی، حساسیت غذایی است. علائم آلرژی غذایی معمولاً در عرض ۳۰ دقیقه پس از مصرف غذا بروز میکنند، البته گاهی ممکن است تا دو ساعت نیز طول بکشد. در افراد مبتلا به آلرژی غذایی موارد زیر در زمان بروز حساسیت دیده میشود:
- علائم پوستی مانند کهیر، تورم صورت، لبها یا زبان، خارش عمومی بدن
- علامتهای تنفسی مانند سرفه، خسخس سینه، تنگی نفس، گرفتگی قفسه سینه یا گلو
- علائم گوارشی مانند تهوع و استفراغ، درد و گرفتگی شکم، استفراغ و اسهال
- علائم قلبی عروقی مانند نبض ضعیف، سرگیجه یا سبکی سر و رنگپریدگی پوست
افرادی که به آلرژی غذایی مبتلا هستند حتماً باید به متخصص ایمونولوژی و آلرژی مراجعه کنند تا اقدامات درمانی و پیشگیرانه انجام شود. این نوع آلرژی خطرناکترین نوع حسایت به شمار میآید زیرا علائم آن قادرند تنفس و ضربان قلب را با مشکل جدی مواجه کنند. بنابراین لازم است که در وهله نخست با انجام تست آلرژی، ماده غذایی حساسیتزا شناسایی شده و در مرحله دوم با انجام اقدامات پیشگیرانه و اصول مراقبتی از حملات بعدی پیشگیری شود.
انواع تستهای آلرژی
روشهای مختلفی برای تشخیص آلرژی و شناسایی آلرژن وجود دارد. پزشک بهترین روش را بر اساس علائم بالینی و مواد حساسیتزای احتمالی انتخاب میکند. این تستها عبارتاند از:
تست خراش پوستی (پریک)
در این روش پزشک از یک سوزن مخصوص برای خراش سطح کوچکی از پوست ساعد استفاده میکند. در ابتدا پزشک چند قطره از محلولی که حاوی ۱۰ تا ۵۰ آلرژن بالقوه را روی پوست شما قرار میدهد و سپس از وسیله سوزنی شکل برای خراشیدن ناحیه استفاده میکند. این کار باعث میشود که مایع به پوست نفوذ کند. اگر مبتلا به آلرژی باشید واکنشهایی مانند قرمزی و تورم معمولاً در عرض ۱۵ دقیقه پس از آزمایش ظاهر میشوند. با این تست میتوان انواع آلرژیهای فصلی، آلرژیهای غذایی و آلرژی به پنیسیلین را بررسی کرد.
تست داخل پوستی
اگر نتایج تست پوستی پریک منفی یا مبهم باشد، ممکن است یک تست داخل پوستی انجام شود. در این روش پزشک مقادیر کمی از آلرژن را به لایه بیرونی پوست شما (اپیدرم) تزریق میکند. در آزمایش داخل پوستی حساسیت به محرکهای موجود در هوا، داروها و نیش حشرات ارزیابی میشود.
پچ تست
برای تشخیص عامل درماتیت تماسی از آزمایش پچ تست استفاده میشود. در این تست پزشک در ابتدا چند قطره محلول حاوی ماده حساسیتزا را روی پوست دست قرار میدهد و سپس ناحیه را با پچ (شبیه به بانداژ) میپوشاند و به مدت ۴۸ تا ۹۶ ساعت باید در همین وضعیت باقی بماند. پس از سپری شدن زمان ذکرشده، لازم است به مطب برگردید تا پس از برداشتن پچ واکنشهای پوستی بررسی شود.
آزمایش خون (IgE)
برای انجام این آزمایش از فرد یک نمونه خون دریافت میشود و جهت اندازهگیری سطح IgE به آزمایشگاه ارسال میشود. اگر مقدار آنتیبادی IgE بیشتر از حد معمول باشد فرد مبتلا به آلرژی است.
تستهای چالشی
این تست تحت نظارت مستقیم پزشک ایمونولوژی و آلرژی انجام میشود. برای انجام این تست شخص مشکوک به آلرژی غذایی یا دارویی، مقدار اندکی از یک آلرژن را میبلعد. اگر فرد به ماده غذایی یا دارو حساسیت داشته باشد واکنشهای آنافیلاکسی در وی ظاهر میشوند. ازآنجاییکه مقدار ماده حساسیتزای بلعیدهشده بسیار اندک است واکنشهای آلرژیک در این تست خفیف هستند اما در صورت شدید بودن واکنش، پزشک به سرعت اپینفرین را جهت متوقف شدن واکنشها تزریق میکند.