نویسنده: مدیر

بهترین سن برای فرستادن کودک به کودکستان

سن مناسب برای فرستادن کودک به کودکستان به عوامل مختلفی بستگی دارد و این امر ممکن است باعث گیج شدن والدین در یافتن زمان مناسب برای فرستادن فرزندشان به کودکستان شود.

بسیاری از مدارس، توصیه هایی را در مورد سن مناسب فرستادن کودک به کودکستان ارائه می ‎دهند، اما این توصیه ها در مورد همه کودکان صدق نمی ‎کند و لزوما بهترین زمان آغاز فرایند آموزش برای همه کودکان نخواهد بود.

چه سنی برای فرستادن کودک به کودکستان مناسب است؟

بسیاری از کودکان در سنین 5 و یا 6 سالگی از مهارت های علمی، جسمی و ذهنی لازم برای شروع آموختن دروس مختلف در مهد کودک برخوردار هستند اما کودکانی که زودتر از موعد به دنیا آمده اند ممکن است دیرتر این آمادگی ها را کسب کنند.

سنی که برای فرستادن کودک به مهد نامناسب است

پیش از سه سالگی توصیه نمی شود که کودک را به مهد بفرستید زیرا بچه های زیر سه سال نیازمند توجه متمرکزتر در خانواده هستند و مربی مهد نمی تواند فقط به او توجه کند بنابراین ممکن است روحیه کودک آسیب ببیند پس تا سه سالگی بهتر است نزد مادر یا مادربزرگ پرستاری شود.

فرستادن کودک به کودکستان را به تعویق نیاندازید

بنا به گفته دکتر کاترین گارفورت:در صورتی که کودک، خارج از محیط کودکستان در حال کسب مهارت های علمی و جسمی و ذهنی مناسب با سن خود باشد، به تعویق انداختن فرستادن کودک به کودکستان و یا صرف نظر از فرستادن او بسیار اشتباه است.

مهارت های لازم برای فرستادن کودک به مهد

قبل از فرستادن فرزندتان به مهد کودک این مهارت ها را به او بیاموزید:

اگر کودکتان مهارت های زیر را کسب کرده، می توانید او را به کودکستان بفرستید. این مهارت ها مربوط به میزان توانایی کودک به خودکفایی در انجام فعالیت های خود است.

توانایی انجام مراقبت از خود

گارفورت می ‎گوید:کودکان زمان ورود به کودکستان باید توانایی های لازم برای انجام مراقبت از خود مانند غذا خوردن، حمام رفتن و پوشیدن لباس را کسب کرده باشند. این گونه مهارت ها باید در سنین کم به کودکان آموخته شود زیرا یک مربی مهد نمی ‎تواند در انجام این گونه کارها به تعداد زیادی کودک کمک کند.

کسب مهارت های اجتماعی

مهارت های حرکتی، تنها مهارت های لازم برای ورود کودک به کودکستان نیست و کودک در زمان ورود به کودکستان باید از مهارت های اجتماعی مختلفی نیز بهره مند باشد.

آمادگی لازم برای جدا شدن از والدین

کودکان باید از نظر عاطفی، آمادگی لازم برای جدا شدن از والدین خود برای ساعات مشخصی را داشته باشند.

توانایی لازم برای انجام بازی های گروهی

لازم است که کودک توانایی های لازم برای انجام بازی های مشترک با سایر کودکان را فرا گیرد.

نکته: والدین باید برای آموختن این گونه مهارت ها قبل از فرستادن فرزند خود به مهد کودک تدابیر لازم را بیندیشند و از کودک خود حمایت کنند.

توانایی لازم برای دفاع از خود

والدین باید ببینند که فرزندشان در ارتباط با کودکان دیگر چگونه رفتار می ‎کنند و به او در پیروی از قوانین کمک کنند و همچنین، کودکان برای رفتن به مهد کودک باید توانایی لازم برای دفاع از خود در برابر دیگران و درخواست کمک از افراد دیگر را داشته باشند.

راهکارهایی برای فرستادن بی دغدغه کودک به مهد

ممکن است یک کودک، در روابط اجتماعی با دیگر کودکان به خوبی عمل کند اما توانایی لازم برای جدایی از والدین خود را نداشته باشد، در این گونه موارد لازم است که والدین درصدد کاهش یافتن وابستگی فرزند خود برآیند و تصویر مثبتی نسبت به کودکستان در ذهن کودک خود ایجاد کنند.

اگر کودکتان نسبت به رفتن به کودکستان اضطراب و استرس از خود نشان می ‎دهد بهترین راه این است به یک روانشناس در جهت برطرف کردن این اضطراب و استرس مراجعه کنید.

صرف نظر کردن از فرستادن کودک به مهد کودک نه تنها منفعتی برای کودک شما نخواهد داشت، بلکه صدمات بسیاری نیز برای او در پی خواهد داشت و منجر به عدم ایجاد آمادگی برای رفتن کودک به مدرسه خواهد شد.

رفتن به مهد کودک بین شما و کودکتان فاصله نمی اندازد

اگر شاغل هستید و هراس دارید که کودک خود را به مهد بفرستید زیرا می پندارید دور شدن کودک از شما موجب می شود فاصله ای بین شما و او بیفتد یا دلبستگی و عاطفه آنها کمتر شود، در اشتباهید چرا که آنچه تعیین کننده این میزان دلبستگی است به هیچ وجه ربطی به مهدکودک رفتن یا نرفتن و اینکه فرزند شما به دلیل شغل تان نزد اقوام یا مادربزرگ است ندارد بلکه این موضوع به آرامش شما بستگی دارد.

بارها در بیا نی نی گفته ایم که کودک در آغوش مادر آرامش عجیبی می گیرد چرا که کودکان بسیار ناتوان اند و می ترسند آسیب ببینند بنابراین دنبال مامن آرام می گردند و به آغوش مادر پناه می برند.

اگر شما عصبی و پرتنش هستید، خستگی کار را به خانه می آورید، با همسرتان درگیری دارید و یا بدون آنکه متوجه باشید دچار افسردگی پس از زایمان و تحریک پذیر شده اید، کودک از شما فاصله می گیرد زیرا این تنش را احساس می کند بنابراین ترجیح می دهد به آغوش پرستار، مادربزرگ یا مربی مهد برود. پس علت بی عاطفه شدن کودک رفتن به کودکستان نیست بلکه رفتار مادر تاثیر فراوانی در این امر دارد.

بهترین سن برای فرستادن کودک به کودکستان

سن مناسب برای فرستادن کودک به کودکستان به عوامل مختلفی بستگی دارد و این امر ممکن است باعث گیج شدن والدین در یافتن زمان مناسب برای فرستادن فرزندشان به کودکستان شود.

بسیاری از مدارس، توصیه هایی را در مورد سن مناسب فرستادن کودک به کودکستان ارائه می ‎دهند، اما این توصیه ها در مورد همه کودکان صدق نمی ‎کند و لزوما بهترین زمان آغاز فرایند آموزش برای همه کودکان نخواهد بود.

چه سنی برای فرستادن کودک به کودکستان مناسب است؟

بسیاری از کودکان در سنین 5 و یا 6 سالگی از مهارت های علمی، جسمی و ذهنی لازم برای شروع آموختن دروس مختلف در مهد کودک برخوردار هستند اما کودکانی که زودتر از موعد به دنیا آمده اند ممکن است دیرتر این آمادگی ها را کسب کنند.

سنی که برای فرستادن کودک به مهد نامناسب است

پیش از سه سالگی توصیه نمی شود که کودک را به مهد بفرستید زیرا بچه های زیر سه سال نیازمند توجه متمرکزتر در خانواده هستند و مربی مهد نمی تواند فقط به او توجه کند بنابراین ممکن است روحیه کودک آسیب ببیند پس تا سه سالگی بهتر است نزد مادر یا مادربزرگ پرستاری شود.

فرستادن کودک به کودکستان را به تعویق نیاندازید

بنا به گفته دکتر کاترین گارفورت:در صورتی که کودک، خارج از محیط کودکستان در حال کسب مهارت های علمی و جسمی و ذهنی مناسب با سن خود باشد، به تعویق انداختن فرستادن کودک به کودکستان و یا صرف نظر از فرستادن او بسیار اشتباه است.

مهارت های لازم برای فرستادن کودک به مهد

قبل از فرستادن فرزندتان به مهد کودک این مهارت ها را به او بیاموزید:

اگر کودکتان مهارت های زیر را کسب کرده، می توانید او را به کودکستان بفرستید. این مهارت ها مربوط به میزان توانایی کودک به خودکفایی در انجام فعالیت های خود است.

توانایی انجام مراقبت از خود

گارفورت می ‎گوید:کودکان زمان ورود به کودکستان باید توانایی های لازم برای انجام مراقبت از خود مانند غذا خوردن، حمام رفتن و پوشیدن لباس را کسب کرده باشند. این گونه مهارت ها باید در سنین کم به کودکان آموخته شود زیرا یک مربی مهد نمی ‎تواند در انجام این گونه کارها به تعداد زیادی کودک کمک کند.

کسب مهارت های اجتماعی

مهارت های حرکتی، تنها مهارت های لازم برای ورود کودک به کودکستان نیست و کودک در زمان ورود به کودکستان باید از مهارت های اجتماعی مختلفی نیز بهره مند باشد.

آمادگی لازم برای جدا شدن از والدین

کودکان باید از نظر عاطفی، آمادگی لازم برای جدا شدن از والدین خود برای ساعات مشخصی را داشته باشند.

توانایی لازم برای انجام بازی های گروهی

لازم است که کودک توانایی های لازم برای انجام بازی های مشترک با سایر کودکان را فرا گیرد.

نکته: والدین باید برای آموختن این گونه مهارت ها قبل از فرستادن فرزند خود به مهد کودک تدابیر لازم را بیندیشند و از کودک خود حمایت کنند.

توانایی لازم برای دفاع از خود

والدین باید ببینند که فرزندشان در ارتباط با کودکان دیگر چگونه رفتار می ‎کنند و به او در پیروی از قوانین کمک کنند و همچنین، کودکان برای رفتن به مهد کودک باید توانایی لازم برای دفاع از خود در برابر دیگران و درخواست کمک از افراد دیگر را داشته باشند.

راهکارهایی برای فرستادن بی دغدغه کودک به مهد

ممکن است یک کودک، در روابط اجتماعی با دیگر کودکان به خوبی عمل کند اما توانایی لازم برای جدایی از والدین خود را نداشته باشد، در این گونه موارد لازم است که والدین درصدد کاهش یافتن وابستگی فرزند خود برآیند و تصویر مثبتی نسبت به کودکستان در ذهن کودک خود ایجاد کنند.

اگر کودکتان نسبت به رفتن به کودکستان اضطراب و استرس از خود نشان می ‎دهد بهترین راه این است به یک روانشناس در جهت برطرف کردن این اضطراب و استرس مراجعه کنید.

صرف نظر کردن از فرستادن کودک به مهد کودک نه تنها منفعتی برای کودک شما نخواهد داشت، بلکه صدمات بسیاری نیز برای او در پی خواهد داشت و منجر به عدم ایجاد آمادگی برای رفتن کودک به مدرسه خواهد شد.

رفتن به مهد کودک بین شما و کودکتان فاصله نمی اندازد

اگر شاغل هستید و هراس دارید که کودک خود را به مهد بفرستید زیرا می پندارید دور شدن کودک از شما موجب می شود فاصله ای بین شما و او بیفتد یا دلبستگی و عاطفه آنها کمتر شود، در اشتباهید چرا که آنچه تعیین کننده این میزان دلبستگی است به هیچ وجه ربطی به مهدکودک رفتن یا نرفتن و اینکه فرزند شما به دلیل شغل تان نزد اقوام یا مادربزرگ است ندارد بلکه این موضوع به آرامش شما بستگی دارد.

بارها در بیا نی نی گفته ایم که کودک در آغوش مادر آرامش عجیبی می گیرد چرا که کودکان بسیار ناتوان اند و می ترسند آسیب ببینند بنابراین دنبال مامن آرام می گردند و به آغوش مادر پناه می برند.

اگر شما عصبی و پرتنش هستید، خستگی کار را به خانه می آورید، با همسرتان درگیری دارید و یا بدون آنکه متوجه باشید دچار افسردگی پس از زایمان و تحریک پذیر شده اید، کودک از شما فاصله می گیرد زیرا این تنش را احساس می کند بنابراین ترجیح می دهد به آغوش پرستار، مادربزرگ یا مربی مهد برود. پس علت بی عاطفه شدن کودک رفتن به کودکستان نیست بلکه رفتار مادر تاثیر فراوانی در این امر دارد.

موارد بسیاری مهمی که باید حتما به فرزندت بیاموزی

سال های اولیه یک کودک مهم ترین دوران زندگی او محسوب می شوند زیرا کودک هر چه در این سال ها بیاموزد، زمینه ساز رفتار او در آینده خواهد بود.در این دوران پدر و مادر مهم ترین آموزگاران او هستند و حرف ها و احساسی که به فرزند خود می دهند، به صدای درونی و پیامی برای همه عمر فرزندشان تبدیل می شود.

بنابراین والدین باید در دوران کودکی چیزهایی را که در این بخش از خانواده پلاس بیا نی نی خواهید خواند را به کودک بیاموزند که به درد آینده او بخورد.

نحوه برخورد با مشکلات

برخی والدین وقتی کودک اشتباه یا خطایی را انجام می دهد، به او می گویند:( تو همیشه این طوری هستی و هیچ وقت نمی تونی یه کاری رو درست انجام بدی). این حرف به کودک می آموزد او هیچ وقت کارها را خوب انجام نمی دهد پس چه لزومی دارد که تلاش نماید، او همیشه زود نا امید شده و با یک شکست خود را می بازد، به جای این رفتار والدین به کودک خود بایدبگویند:( حالا اتفاقیه که افتاده، چکار کنیم تا درست بشه؟) اینگونه کودک از همان دوران کودکی می آموزد که هر مشکلی چاره ای دارد و نباید از زیر بار مشکلات شانه خالی کرد.

کودکانی که والدینشان به آنها نحوه برخورد با مشکلات را یاد می دهند، در بزرگسالی و مواجهه با اتفاقات ناخوشایند به فکر خودکشی و… نمی افتند.

حل مشکلات با صحبت کردن

بزرگترین و ارزشمندترین چیزی که والدین می توانند به فرزند خود یا بدهند این است که با صحبت کردن مشکلات خود را حل کنند. در اطرافتان احتمالا کسانی را دیده اید که وقتی با کسی دچار مشکل می شوند به جای صحبت با طرف مقابل برای حل مشکل سعی می کنند که یا مشکل را در درون خود پنهان کنند یا با فحش و ناسزا و بی احترامی به طرف، عصبانیت خود را خالی کنند.

این افراد همان کودکانی هستند که در دوران کودکی حل مشکلات با صحبت کردن را نیاموخته اند. به کودک خود بیاموزید اگر کسی او را ناراحت کرد، مستقیما به او بگویند که از این رفتار او ناراحت شده اند و اگر با دوست خود مشکلی دارند با او حرف بزنند.

نه گفتن

مهارت نه گفتن از مهم ترین مهارتهای زندگی است. متاسفانه برخی والدین به فرزندان خود می آموزندکه همیشه باید به حرف بزرگ ترها گوش کرد و همیشه حق با بزرگ ترهاست اما کودک باید یاد بگیرد که گاهی هم به خواسته های دیگران «نه» بگوید چون در غیر این صورت کودک خود را تسلیم هر نوع خواسته بیمارگونه و آزاردهنده ای خواهد کرد.

کودک باید یاد بگیرد که حق دارد خواسته هایی که از نظرش درست یا منطقی به نظر نمی رسند را رد کند یا برعکس در برابر هیچ کسی حق ندارد خواست خودش را ترجیح دهد. اگر به کودک تان یاد دهید به موقع و بجا از کلمه نه استفاده کند، آینده اش را بیمه کرده اید.

به کودک بگویید که درباره اینکه چه کسی آنها را لمس می کند، تصمیم بگیرد و اجازه ندهد کسی که دوست ندارد او را بغل کند یا ببوسد. او هم مجبور نیست دیگران را ببوسد یا بغل کند.

استقلال در حرف زدن

متاسفانه افراد خجالتی بسیاری از موقعیت های خوب زندگی خود را صرفا به دلیل آنکه خجالتی هستند از دست می دهند. در برخی از کودکان، خجالت تجلی مشکلات داخلی است، نه آرامش درونی.

به کودک کمک کنید تا ارتباط های اجتماعی ساده را از طریق بازی یاد بگیرد و کودک تان را تشویق کنید که درباره موضوعاتی که به او مربوط است، حرف بزند و خجالت نکشد. وقتی اسمش یا سنش را می پرسند یا هنگامی که پیش خدمت رستوران درباره غذا از او می پرسد، کودک را تشویق کنید که پاسخ دهد.

دوست داشتن خود

دوست داشتن خود به معنای داشتن اعتماد به نفس، پذیرش خود، احترام به ذات وجودی و به معنای عام کلمه، تبدیل شدن به یک انسان کامل است. فردی که خود را دوست دارد دیگران را هم دوست دارد و این روابط متقابل است و همیشه برای پیشرفت و موفقیت در زندگی تلاش می کند.

دوست داشتن خود به معنای خودشیفتگی و خود خواهی نیست پس به کودکت از همان دوران کودکی افتخار کردن به خودش را یاد بده. به او بگویید برای پاداش به خود می تواند برای خودش هدیه بخرد.

افرادی که همیشه احساس تنفر نسبت به خود داشته و خود را سرزنش می کنند، به مرور زمان با اختلالات روانی و فرسودگی در زندگی مواجه می شوند و سلامت روان آنان کاهش می یابد.

خوشحالی با چیزهای کوچک

با نگاهی به اطرافمان برخی افراد را می بینیم که با داشتن بهترین امکانات هیچ وقت راضی و خوشحال نیستند و از زندگی خود لذت نمی برند اما برعکس این افراد برخی دیگر با چیزهای کوچک خوشحال و راضی می شوند و قدردان نعمت ها و آنچه خدا به آنها عطا نموده است، هستند.

خوشبختی واقعی لذت بردن از همین شادی ها و اتفاقات کوچک اطرافمان است. چقدر زیباست که قدر داشته هایمان را بدانیم و بابت داشتن آن ها شاد و شکرگزار باشیم پس به کودکت خوشحالی با چیزهای کوچک را یاد بده تا وقتی بزرگ شد در ناامید کننده ترین لحظات امید را پیدا کند.

قدرشناسی و توقع نداشتن

ما نمی توانیم همه چیز را کنترل کنیم و از دیگران توقع داشته باشیم طبق میل و خواسته ما رفتار کنند. برخی افراد در بسیاری از موارد انتظار بی جایی از دیگران دارند که برآورده نشدن آن موجب ناامیدی و دلسردی آنها می شود و روی روابط با دیگران تأثیر منفی می گذارد.

این افراد لطف دیگران را وظیفه آنها قلمداد می کنند و از کسی تشکر و قدر دانی نمی کنند چرا که همیشه از دیگران طلبکار هستند. افرادی که توقعات بی جایی دارند، هرگز در کودکی یاد نگرفته اند که قدر شناس باشند، آنها در کودکی هر چه خواسته اند برایشان فراهم شده است پس از همین امروز به کودکت یاد بده لطف و محبت دیگران را با قدرشناسی پاسخ دهد نه اینکه خوبی ها را وظیفه بداند و زنجیره ی عشق را قطع نکند.

فاصله گرفتن

یکی از مهم ترین مسائل زندگی نحوه ارتباط با دیگران است. برخی افراد به هیچ وجه نمی توانند از فردی که تنها ضرر و زیان وارد زندگی آنان می کند، فاصله بگیرند. افراد سمی که باید از آنها فاصله بگیرید، با منفی گرایی های همیشگی، شکوه ها، بدگویی از دیگران، خودخواهی یا وابستگی بیش از اندازه، زندگی تان را می گیرند و تنها زمانی این را درک می کنید که جوانیشان در گذر باشد.

پس از همان ابتدا به کودک یاد بده از هر چیزی که به او حس بدی می دهد، دور شود و تحمل نکند.