نویسنده: مدیر

راهکارهای درست مواجه شدن کودک با شکست

بدونِ شک؛ بعنوان والدین تماشای شکست خوردن فرزند، کار سختی است‌. در واقع در چنین حالتی تمام وجودتان می‌ خواهد که امنیت فرزندتان را تامین کنید تا آنها آسیب نبینند. متاسفانه نمی توان همیشه جلوی شکست بچه ها را گرفت. از طرفی هم خوب نیست که مدام مراقبشان باشید تا شکست نخورند، بلکه می توانید به آن ها آموزش دهید که چگونه با اشتباهات خود کنار بیایند و درس های ارزشمندی را بیاموزند. در این قسمت از خانواده پلاس بیا نی نی هم راهکارهایی را به شما آموزش می دهیم تا به فرزندان تان کمک کنید که یاد بگیرند بدون ترس با شکست مواجه شوند.

پذیرش شکست را به آنها آموزش دهید

زندگی پر از اتفاقات غیر قابل پیش بینی است. به فرزند خود آموزش دهید که پذیرفتن ناکامی ها و مشکلات، راه حل کلیدی برای مواجه شدن با شکست بدون ترس می باشد. اگرچه این سختی ها و شکست ها راضی ‌کننده نیستند؛ اما به معنای پایان زندگی هم نخواهند بود.

در مورد شکست با آنها صادق باشید

اینکه به کودک خود بگویید شکست یک تجربه زیباست، یعنی به او دروغ گفته اید؛ پس بهتر است صادق باشید. شکست خوردن اصلا تجربه لذت بخشی نیست؛ اما به معنای این هم نیست که همه چیز به پایان رسیده است.

به تلاش‌ های آنها به جای توانایی ها توجه کنید

قرار نیست که فقط از توانایی و استعداد فرزندان تان تعریف و تمجید کنید. به جای آن نگاه کنید و ببینید که فرزندتان چقدر تلاش کرده است و این تلاش و پشتکار او را مورد تمجید قرار دهید.

با او همدردی کنید

شکست اتفاق سخت و تلخی است و هیچ کسی دوست ندارد آن را تجربه کند. اگر دیدید که فرزندتان پس از شکست خوردن اوقات سختی را سپری کرده، سعی کنید که با او همدردی کنید، او را بفهمید و احساساتش را درک کنید.

الگوی خوبی باشید

وقتی که اشتباه می‌کنید، باید پایداری و ثبات قدم داشته باشید. در واقع این که شما چگونه با مشکلات برخورد می‌ کنید، می‌ تواند به کودک تان آموزش دهد که او هم با مشکلات، همانگونه صبورانه برخورد کند.

به او یاد بدهید که همه برنده نمی شوند

شاید در سال های قبل باید به کودکان آموزش میدادید که همه ما برنده هستیم و در نتیجه شکست را یک اتفاق غیر قابل پیش بینی برایشان توصیف می کردید؛ اما اکنون باید به آنها آموزش دهید؛ چیزی که لازم و ضروری است، تلاش بی‌وقفه ماست؛ که ممکن است این تلاش با برد یا باخت همراه باشد.

توضیح دهید که استعداد ها و توانایی هایتان متفاوت است

کودکانتان را به خاطر توانایی هایی که دارند تشویق کنید؛ اما به آنها امید واهی ندهید. فرصت دهید تا توانایی ها و استعدادهای خود را بشناسند و ببینند که چگونه باید خودشان را در آن زمینه پرورش دهند؛ اما یادآوری کنید که استعداد هیچکس با دیگری برابر نیست و انسان ها متفاوت هستند.

بگویید که شکست یک معلم است

وقتی که شکست می خورید، یاد می ‌گیرید دفعه بعدی چگونه از آن شکست جلوگیری کنید. شکست باعث می شود تا سرعت تان کم شود؛ اما از طرفی یک راه حل دیگر پیش پای شما می گذارد. به کودک تان ارزش شکست را برای یادگیری چیز های بهتر بیاموزید و کاری کنید که به آن شبیه به یک معلم دلسوز نگاه کند.

به او آموزش دهید که از شکست نترسد

فرزندان شما نمی توانند از شکست دوری کنند؛ پس به آنها آموزش دهید که از شکست نترسند و آن را راهی برای ارتقا و رشد خودشان ببینند و ترس را حذف کنند. ترس از شکست باعث می شود که نتوانند چیز های جدید را تجربه و کشف کنند.

به آنها یاد بدهید وقتی که شکست می خورند؛ بخندند

اشتباه کردن مقابل فرزند و خندیدن به آن ها؛ آموزش خوبی برای او خواهد بود؛ پس زمانی که شکست می‌ خورید، شبیه دیوانه ها رفتار نکنید، حرف‌ های منفی نزنید. به جای آن سرتان را تکان داده و بخندید‌. این کار باعث می‌ شود تا فرزندتان هم، چنین کاری را از شما یاد بگیرد.

با وقار شکست بخورید

اگر زندگی قهرمانان بزرگ را بخوانید، متوجه می شوید که آنها در مسیر شکست خوردن همواره وقار خود را حفظ می کنند‌. همین وقار و صبوری باعث می‌ شود که شما از آنها الگو بگیرید و به فرزندان خود آموزش دهید که شکست را به خوبی بپذیرند و شبیه به یک الگو برای دیگران باشند.

دلیل دست بزن کودک و درگیری فیزیکی او با دیگران

سوال کرده بودید که چرا کودکم بچه ها را میزند و دست بزن دارد؟ اگر کودک شما به بچه‌های دیگر ضربه می‌زند، مهم است که به این مسئله بپردازید و علت این رفتار را بررسی کنید. ضربه زدن در کودکان ممکن است به عوامل مختلفی برگردد که در ادامه این بخش از تربیت فرزند در بیا نی نی به آنها خواهیم پرداخت.

عدم توانایی کودک در مدیریت احساسات

کودکان می‌توانند به دلیل عدم توانایی در بیان احساسات و نگهداری کنترل بر روی آنها، به فراروی احساسات خود بپردازند و ضربه بزنند.

تقلید رفتار

کودکان در فرآیند رشد و توسعه خود از محیط اطراف خود الگوبرداری می‌کنند. اگر در محیط خانوادگی یا محیط دیگری که کودک در آن حضور دارد، شاهد ضربه زدن به بچه‌ها هستند، ممکن است این رفتار را تقلید کنند.

ناراحتی یا نارضایتی کودک

کودکان ممکن است با ضربه زدن به دیگران تلاش کنند تا ناراحتی‌ها یا نیازهای خود را بیان کنند. ضربه زدن ممکن است یک راه برای کودک باشد تا توجه و واکنش دیگران را جلب کند.

لجبازی

یکی از دلایلی که کودکان می‌توانند دیگران را بزنند، لجبازی با دیگران است. این رفتار نشان می‌دهد که کودک با کتک زدن دیگران، اراده و قدرت خود را به نمایش می‌گذارد. همچنین، برخی کودکان به دلیل اضطراب و استرس بالا، به صورت ناخواسته و بدون اهداف خاص، به کتک زدن روی می‌آورند.

تماشای صحنه های خشونت آمیز

انیمیشن و فیلم‌های خشونت‌آمیز نیز ممکن است بر بعضی کودکان تأثیر بگذارد و آن‌ها را به کتک زدن ترغیب کند. آنها از رفتارهایی که در فیلم‌ها مشاهده می‌کنند، الگو برداری می‌کنند.

جلب توجه

در برخی موارد، کودکان با زدن به دیگران می‌خواهند توجه و تمامیت خود را جلب کنند. به عبارت دیگر، آنها امیدوارند با این رفتار، بتوانند والدین خود را مجاب کنند تا به خواسته‌هایشان پاسخ دهند و آنها را برآورده کنند.

راه حل والدین در مواجهه با دست بزن کودک و کتک کاری بچه ها

بچه‌ها و کودکان ممکن است به دلایل مختلف، از جمله ناراحتی، ناامنی، نفهمیده شدن یا ناراحتی‌های جسمی، رفتار خشونت‌آمیزی نشان دهند. به همین دلیل، بهتر است به صورت کامل شرایط خاص خانواده و رفتار کودک را بررسی کنید تا بتوانید بهترین راه حل را پیدا کنید.

او را با جملات درست آرام کنید

والدین باید به جای تقلید رفتار کودک و کتک زدن به او، باید با آرامش و توجه به وی، به او توضیح دهند که کتک زدن ممنوع است و نباید دیگران را اذیت کند. همچنین، جملاتی مانند “دردم می‌گیرد” یا “آیا رفتارت درست است؟” نباید به کودک گفته شود، زیرا رفتار اشتباه کودک قابل قبول نیست و او باید بداند که رفتارش نادرست است بدون اینکه این سؤال را به خود بپرسد.

همه یک مدل رفتار کنید

همچنین، والدین و سایر اعضای خانواده باید در برابر این رفتار یکپارچه عمل کنند. به عنوان مثال، اگر کودک به کسی کتک زد، همه باید با یک رفتار مشابه و قاطع در برابر او عمل کنند. به این ترتیب، کودک متوجه خواهد شد که رفتارش قابل قبول نیست و همه اعضای خانواده از او انتظار رفتار صحیح دارند.

فضای آرام و امن ایجاد کنید

برای حل این مشکل، باید توجه و آرامش را حفظ کنید و از کودک نتیجه بگیرید که رفتارش نادرست است و باید آن را تغییر دهد. ایجاد فضایی امن و پشتیبان کننده برای کودک نیز می‌تواند به اصلاح رفتارش کمک کند.

علت را بررسی کنید

مهمترین مرحله برای مقابله با این نوع رفتار، بررسی علت آن است. ممکن است کودک به دلیل ناراحتی‌های جسمی، احساس خشم، ناخوشایندی یا عدم توانایی در بیان نیازهای خود، به روش خود به نمایش بگذارد. در اینصورت، مهم است که کودک را با محافظه‌کاری و شکیبایی پذیرفته و سعی کنید به نیازهای او پاسخ دهید.

با مشاور و روانشاس کودک صحبت کنید

بهتر است در این موقعیت، با متخصصان کودکان مانند روان‌شناسان کودک یا مشاوران خانواده مشورت کنید. آنها می‌توانند با بررسی موارد خاص و ارائه راهنمایی‌های متناسب، به شما کمک کنند.

به او بیان درست احساسات را بیاموزید

همچنین، آموزش و تقویت مهارت‌های اجتماعی و انضباطی نیز می‌تواند مفید باشد. به کودک آموزش دهید که احساسات خود را به درستی بیان کند و راه‌هایی را بیاموزد تا با خشم و ناراحتی خود بهتر کنترل کند.

به او توجه کافی داشته باشید

در نهایت، توجه و عنایت بیشتری نیز ممکن است نیاز کودک را برطرف کند. برای کودک مهم است که بداند که عزیز و قبول شده است و می‌تواند نیازها و احساسات خود را با اعتماد بیشتری بیان کند.