دسته: شیرخوار و نوپا

اولین ویزیت معمول پس از زایمان معمولاً 4 تا 8 هفته پس از زایمان انجام می‌شود. ویزیت پس از زایمان بسته به نوع زایمان و هر گونه عوارض ناشی از آن در بیماران مختلف متفاوت است. در ویزیت پس از زایمان پزشکان به طور کلی موارد زیر را انجام می‌دهند:

 

– معاینه پستان

– معاینه شکم برای اطمینان از بازگشت رحم به حالت عادی

به قسمت بیرونی پرینه نگاه می‌کنند مخصوصاً اگر بخیه‌زده شده باشد و مطمئن می‌شوند که دهانه رحم به همان جایی که باید باشد برگشته است

– سؤالاتی در مورد ادرار، حرکات روده و مسائل دیگر پرسیده می‌شود

– به دنبال علائم افسردگی پس از زایمان باشید

 

میانگین فاصله بین زایمان طبیعی و معاینه پس از زایمان شش هفته است. مادرانی که از طریق سزارین زایمان کرده‌اند، اغلب از برنامه متفاوتی پیروی می‌کنند. اکثر پزشکان حدود دو هفته پس از عمل درخواست می‌کنند که بیماران سزارین خود را ببینند. این ویزیت برای بررسی زخم از نظر عفونت و بهبود مناسب، برداشتن هر گونه بخیه، منگنه یا نوار استری در صورت لزوم و رفع هرگونه سؤال یا مشکلی که ممکن است بیمار داشته باشد انجام می‌شود.

 

منبع:

www.babymed.com

ترشحات چشمی نوزادان که با مجرای اشک رشد نیافته یا مسدود شده (یا مجرای اشکی بینی) متولد می‌شوند رخ می‌دهد. این نشان دهنده هیچ وضعیت پزشکی جدی نیست. بلوک معمولاً در عرض چند ماه پس از تولد از بین می‌رود. با این حال ممکن است دلایل دیگری برای ترشح وجود داشته باشد مانند عفونت باکتریایی یا آلرژی که نیاز به مراقبت پزشکی دارد.

 

آیا ترشح چشم برای نوزادان طبیعی است؟

در روز‌های اولیه پس از زایمان ترشحات چشمی یا چسبندگی چشم در نوزادان طبیعی است. ممکن است به دلیل مسدود شدن مجرای اشک در زمانی که سیستم زهکشی چشم به طور جزئی یا کامل مسدود شده باشد. مطالعات تخمین زده‌اند که نزدیک به 20 درصد از نوزادان با مجرای اشکی مسدود شده متولد می‌شوند. اما این وضعیت معمولاً طی چهار تا شش ماه خود به خود برطرف می‌شود. با این حال اگر ترشح با علائم عفونت مانند قرمزی یا پف کردگی همراه باشد بهتر است به پزشک اطفال خود مراجعه کنید.

 ترشحات سفید رنگ:

ترشحات سفید شایع است و معمولاً در عرض چند ماه از بین ‌می‌روند.

 ترشحات زرد رنگ:

ترشحات زرد ممکن است به دلیل مسدود شدن مجرای اشک یا عفونت باشد. این ترشحات چسبناک باعث می‌شود که نوزادان نتوانند به درستی چشمان خود را باز کنند.

 ترشحات سبز رنگ:

ترشحات سبز رنگ نشان دهنده علائم عفونت چشم است.

 

علل ترشح چشم نوزاد چیست؟

علت شایع ترشحات چشمی در نوزادان مسدود شدن مجرای اشک است. با این حال ممکن است همیشه علت آن نباشد. ترشحات چشم نوزاد ممکن است به دلیل شرایط دیگر نیز رخ دهد.

 انسداد مجرای اشکی:

انسداد مجرای اشکی زمانی رخ می‌دهد که مجرای بینی نتواند مایع را از چشم‌ها پاک کند. انسداد مجاری اشک معمولاً در نوزادان دیده می‌شود و بدون مداخله پزشکی از بین ‌می‌روند.

 ورم ملتحمه ویروسی (چشم صورتی):

التهاب غشا‌های پوشاننده داخل پلک‌ها که کره چشم را می‌پوشاند و به آن چشم صورتی نیز می‌گویند در هنگام عفونت چشم صورتی یا قرمزی به وجود می‌آید. این وضعیت به دلیل عفونت، تحریک یا مسدود شدن مجرای اشک است. گاهی اوقات ممکن است به دلیل عبور ذرات ویروسی از واژن مادر به جنین در حین تولد رخ دهد که به نام ورم ملتحمه شیمیایی شناخته می‌شود.

 ملتحمه باکتریایی:

برخی از باکتری‌های موجود در واژن مادر در حین تولد به نوزاد منتقل می‌شوند و باعث ورم ملتحمه باکتریایی می‌شوند. باکتری‌ها می‌توانند کلامیدیا، استرپتوکوک پنومونیه، هموفیلوس آنفولانزا، نایسریا گونوره و غیره باشند. علائم ورم ملتحمه ناشی از هر یک از باکتری‌ها با یکدیگر متفاوت است.

 آلرژی:

اگر نوزاد شما به تغییرات محیطی و عواملی مانند گرد و غبار، گرده یا دود حساس باشد ممکن است به دلیل تغییرات فصلی دچار آلرژی بشود و در نهایت منجر به واکنش آلرژیک در چشم شده و باعث ورم ملتحمه آلرژیک شود.

 گل مژه:

گل مژه عفونتی است که در انتها مژه‌ها ایجاد می‌شود و توسط استافیلوکوکوس اورئوس ایجاد می‌شود. به نظر می‌رسد یک جوش قرمز متورم کوچک در پلک پایینی باشد. ممکن است تورم دردناکی در اطراف چشم وجود داشته باشد اما آسیب دائمی به چشم وارد نمی‌کند. هنگامی که گل مژه ظاهر شده منجر به ترشح چرک زرد می‌شود.

 آسیب به چشم:

اگر چشم نوزاد توسط جسم یا به دلیل تجمع کثیفی آسیب ببیند می‌تواند منجر به ترشحات آبکی در چشم شده و باعث قرمزی اطراف مردمک شود.

ترشحات چشم نوزاد چگونه درمان می‌شود؟

 درمان خانگی:

یک مجرای اشک مسدود شده را می‌توان در خانه توسط والدین یا ارائه دهنده مراقبت‌های بهداشتی درمان کرد. ابتدا دست‌های خود را با آب و صابون قبل از دست زدن به چشم‌های کودک بشویید تا خطر عفونت را کاهش دهید. ترشحات را با یک تکه پارچه نرم آغشته به آب گرم پاک کنید.

 درمان پزشکی:

اگر مجرای اشکی مسدود شده ظرف یک سال پس از تولد باز نشد پزشکان معمولاً انجام پروب مجرای اشکی را توصیه می‌کنند. در صورت ترشحات ناشی از عفونت‌های باکتریایی یا ویروسی یا آلرژی پزشک ممکن است قطره‌های چشمی خفیف آنتی بیوتیکی یا پماد اریترومایسین را برای درمان تجویز کند.

 

عوارض ترشح چشم نوزاد چیست؟

انسداد مجاری اشک گاهی می‌تواند منجر به عفونت شود یا منجر به عوارضی مانند داکریوسیستیت حاد شود. داکریوسیستیت منجر به رکود اشک می‌شود که محیط مساعدی را برای رشد باکتری‌ها و سایر عوامل بیماری‌زا فراهم می‌کند. این ممکن است باعث درد شدید و التهاب در نواحی اطراف چشم شود.

چه زمانی به پزشک مراجعه کنیم؟

در صورت مشاهده هر یک از این علائم عفونت چشم مهم است که با پزشک اطفال کودک خود مشورت کنید:

•  انسداد مجرای اشکی که حتی بعد از شش تا هشت ماه برطرف نمی‌شود
•  پلک‌های پف کرده
•  قرمزی اطراف مردمک
•  ترشح سبز یا زرد
•  مالش بیش از حد چشم
•  ترشح چرک
•  مشکل در باز کردن چشم

آیا سرماخوردگی باعث ترشح چشم در نوزادان می‌شود؟

ترشحات آبکی و قرمزی چشم از علائم رایج سرماخوردگی در نوزادان است. با این حال اگر ترشحات زرد باشد ممکن است نشان دهنده عفونت چشم باشد.

آیا شیر مادر باعث ترشح چشم نوزاد می‌شود؟

مسدود شدن مجرای اشک می‌تواند منجر به ترشح چشم در نوزاد شما شود. اما در نهایت تا زمانی که کودک شما یک ساله شود این مشکل برطرف می‌شود. همچنین ممکن است دلایل باکتریایی یا ویروسی دیگری نیز وجود داشته باشد که می‌تواند باعث این ترشحات یا ورم ملتحمه نوزادی شود که نیاز به مراقبت پزشکی دارد. در صورت داشتن هرگونه سؤال یا نگرانی با چشم پزشک کودک مشورت کنید.

 

منبع:

www.momjunction.com

وقتی صحبت از بیماری‌های پوستی می‌شود نوزادان تازه متولد شده مستعد ابتلا به چندین بیماری هستند. از آنجایی که پوست آن‌ها به اندازه کافی رشد نمی‌کند یا پوست آنقدر حساس است که حتی برخی از خفیف‌ترین محصولات باعث واکنش می‌شوند، دیدن بچه‌های کوچک با بثورات یا برآمدگی روی پوستشان تعجب‌آور نیست. در حالی که بسیاری از این بیماری‌ها جای نگرانی ندارند، دیدن یک واکنش پوستی روی صورت می‌تواند برای والدینی که نگران درد یا ناراحتی نوزادشان هستند ناراحت‌کننده باشد. یکی از آن‌ها لکه‌های شیر نوزاد است که والدین تعجب خواهند کرد چه هستند و چه چیزی باعث ایجاد آن‌ها می‌شود. اولین واکنش بسیاری از والدین این است که می‌خواهند صورت نوزادان خود را از شر هر گونه بیماری پوستی نامنظم خلاص کنند. متأسفانه اگر بیش از حد باش ممکن است در واقع بدتر شود. در نتیجه برخی از منافذ کوچک مسدود شده یا پوسته پوسته شدن پوست می‌تواند به چیزی بسیار تهاجمی‌تر تبدیل شود و در آن مرحله برای کودک آزاردهنده شود.

لکه‌های شیر نوزاد چیست؟

لکه‌های شیر نوزاد که به عنوان میلیا نیز شناخته می‌شوند کیست‌های کوچک روی پوست هستند. آن‌ها دارای دونه‌های سفید بوده و می‌توانند در هر نقطه از صورت نوزاد ظاهر شوند که رایج‌ترین محل برای یافتن لکه‌های شیر روی بینی است. لکه‌های شیر نوزاد که به عنوان میلیا نیز شناخته می‌شوند کیست‌های کوچک روی پوست هستند. در حالی که آن‌ها می‌توانند در هر نقطه از صورت نوزاد ظاهر شوند، رایج‌ترین محل برای یافتن لکه‌های شیر روی بینی است.

 

چرا نوزادان لکه‌های شیری پیدا می‌کنند؟

پوست نوزادان حتی پس از تولد هنوز در حال رشد است. در نتیجه با عادت کردن کودکان به زندگی خارج از رحم که می‌تواند منجر به بیماری‌های پوستی شود.

 

لکه‌های شیری را چطور درمان کنیم؟

هیچ دوره درمانی رسمی برای لکه‌های شیر روی صورت نوزادان وجود ندارد. با این حال روال‌های مراقبت از پوست اولیه وجود دارد که همه نوزادان برای داشتن پوستی تمیز و سالم باید از آن‌ها پیروی کنند. باید از یک پاک‌کننده ملایم روی صورت نوزادان استفاده کرد تا به پاکسازی پوست از سلول‌های مرده‌ای که قادر به از بین بردن آن‌ها نیست کمک کند. با این حال، از آنجایی که پوست نوزادان بسیار حساس است هنگام استفاده از پاک‌کننده نباید هیچ گونه شستشوی رخ دهد. در طول فرآیند خشک کردن نیز نباید صورت‌ها را مالش داد. در عوض مالش دادن با یک پارچه نرم از تحریک پوست جلوگیری می‌کند و به حفظ رطوبت در پوست کمک می‌کند. اگرچه ممکن است برداشتن یا خراشیدن میلیا روی صورت وسوسه‌انگیز باشد اما باید از آن اجتناب کرد.

لکه‌های شیر نوزاد آکنه هستند؟

در حالی که ممکن است برجستگی‌ها از نظر ظاهری شبیه به لکه‌های روی پوست بزرگتر‌ها باشد اما لکه‌های شیر نوزاد و آکنه نوزاد دو چیز کاملاً مجزا هستند. در حالی که لکه‌های شیر نوزاد در بدو تولد یا یک یا دو روز پس از آن ظاهر می‌شوند، ایجاد آکنه نوزاد تقریباً دو هفته طول می‌کشد. آکنه نوزاد نتیجه مسدود شدن منافذ نیست بلکه در عوض ناشی از یک “واکنش التهابی” روی پوست به مخمر است. هیچ جوش سیاه یا سرسفیدی وجود نخواهد داشت و این وضعیت در عرض سه ماه خود به خود برطرف می‌شود. همانطور که والدین دوست دارند یک برنامه درمانی برای از بین بردن لکه‌های شیر نوزادان خود داشته باشند بهترین اقدام این است که اجازه دهید آن‌ها خودشان از بین بروند.

 

منبع:

www.babygaga.com

در حالی که توضیحات زیادی در مورد علت مرگ نوزادان وجود دارد گاهی اوقات علت واضح است اما اغلب تحقیقات در مورد مرگ ضروری است. علل شایع مرگ در نوزادان عبارتند از:

 

•  ناهنجاری جنینی یا نقص مادرزادی
•  خونریزی از جفت
• جفت به درستی کار نمی‌کند
•  مشکلات بند ناف
•  عوارض حین زایمان
•  نارس بودن و عوارض مربوط به آن
•  عفونت‌ها

 

پس از مرگ نوزاد ممکن است تعدادی آزمایش برای یافتن علت مرگ پیشنهاد شود. این آزمایشات ممکن است شامل موارد زیر باشد:

•  آزمایش خون از مادر
•  معاینه جفت
•  اشعه ایکس و سایر تکنیک‌های تصویربرداری
•  معاینه پس از مرگ نوزاد

 

اطلاعات بیشتر در مورد پس از مرگ:

معاینه پس از مرگ یا کالبد شکافی یک معاینه پزشکی از نوزاد بوده که ممکن است شامل جراحی باشد یا نباشد. هدف از معاینه پس از مرگ کشف علت مرگ نوزاد تا حد امکان است. یک پاتولوژیست متخصص معاینه را انجام می‌دهد و حتی با وجود اینکه نوزاد فوت کرده است، آسیب‌شناس آموزش می‌بیند تا با کودک مانند هر کسی که عمل می‌کند با احترام و مراقبت رفتار کند. والدین همچنین می‌توانند ترجیح خود را در مورد برداشتن اعضای بدن برای آزمایش بیان کنند. پس از مرگ می‌تواند اطلاعات زیر را ارائه دهد:

•  علل مرگ یا مواردی که به عنوان علل مرگ حذف شوند
•  سن بارداری
•  جنسیت نوزاد
•  زمان مرگ
•  تأثیر مشکلات ژنتیکی یا فیزیکی

 

منبع:

www.thewomens.org.au

همانطور که کودک شما آسایش تاریک و آرام رحم شما را ترک می‌کند و وارد دنیای روشن و پر سر و صدای اطرافش می‌شود بینایی کودک به سرعت رشد می‌کند، زیرا بینایی ارتباط نزدیکی با رشد مغز دارد. بنابراین همانطور که مغز کودک شما به سرعت بالغ می‌شود بینایی او نیز رشد می‌کند. در حالی که این کار را انجام می‌دهد از اینکه کودک همه چیز را درک می‌کند لذت ببرید زیرا او به چند نقطه عطف کلیدی در رشد بصری می‌رسد.

 

دید نوزاد شما

دید مبهم است:

در رحم چشم‌های کودک در حدود هفته چهارم بارداری شروع به رشد می‌کنند و می‌توانند نور را در حدود هفته 16 درک کنند. اما پلک‌های جنین تا هفته 26 بارداری بسته می‌مانند و حتی در آن زمان دید از رحم بسیار محدود است. این بدان معناست که وقتی کودک شما وارد دنیای تازه گسترش یافته خود می‌شود برای چشمان غیرعادی او تصویری از تصاویر مبهم است.

 نگاه کردن به شما:

برخی از نوزادان به طور طبیعی بر روی صورت‌ها و‌اشیاء تمرکز می‌کنند اما برخی دیگر به زمان بیشتری نیاز دارند تا با دنیای تازه گسترش یافته اطراف خود سازگار شوند. سرعت کودک شما به همه چیز از سن حاملگی گرفته تا شخصیت فردی او بستگی دارد.

 بسته شدن چشم:

چشم‌های کودک در اکثر موارد بسته می‌شود زیرا او برای مدت طولانی می‌خوابد. وقتی چشمانش باز می‌شود هنوز نمی‌تواند اجسام متحرک را ردیابی کند. با این حال نوزادان در این سن عموماً عاشق نگاه کردن به چهره‌ها هستند بنابراین مطمئن شوید که به کودکتان وقت زیادی از نزدیک و شخصی با شما و سایر مراقبان می‌دهید.

 دید کودک در 2 تا 3 ماهگی:

به احتمال زیاد کودک شما در کوتاه‌ترین زمان شما را با جزئیات بررسی می‌کند. برخی از نوزادان ممکن است شروع به تشخیص چهره کنند (و شما را با اولین لبخند رفتار کنند) اما بینایی آن‌ها هنوز نسبتاً تار است. کودکانی که زودتر از موعد به دنیا می‌آیند ممکن است کمی بیشتر طول بکشد تا روی صورت شما تمرکز کنند، اما نگران نباشید آن‌ها از نظر رشدی پیشرفت خواهند کرد. به احتمال زیاد کودک شما در کوتاه‌ترین زمان شما را با جزئیات بررسی می‌کند.

 دید کودک در 3 تا 4 ماهگی:

در 4 ماهگی کودک شما همچنین می‌تواند حرکات سریع‌تر را با چشمانش ردیابی کند، عمق را درک کند و حتی‌اشیاء متحرک را بگیرد اگرچه هماهنگی چشم و دست او ممکن است هنوز به او اجازه ندهد که هدف مورد توجه خود را نگه دارد. شاید هیجان‌انگیزترین بخش بینایی کودک در این مرحله این باشد که چشمان او شروع به کار کردن با هم می‌کنند و او در حال توسعه درک عمق است. (به این معنی که کوچولوی شما در نهایت می‌تواند چهره شما را با وضوح بسیار بیشتری تشخیص دهد. ). بینایی کودک شما تقریباً به طور کامل توسعه یافته است. نوزادان می‌توانند تفاوت در سایه‌های رنگی (به خصوص قرمز و سبز) را مشاهده کنند و حتی ممکن است از رنگ‌های خاصی استفاده کنند.

چگونه به بهبود بینایی کودک خود کمک کنیم؟

 یک موبایل آویزان کنید:

نوزادان عاشق تصاویر با رنگ‌ها و الگو‌های متضاد هستند. بنابراین تا زمانی که کوچولوی شما قادر به نشستن نباشد (حدوداً در ماه 3 یا 4)، یک موبایل رنگارنگ و طرح‌دار را به طور ایمن بالای تخت یا صندلی او آویزان کنید. (فقط مطمئن شوید که به محض نشستن آن را بردارید تا از گرفتار شدن او جلوگیری کنید).

 از آینه استفاده کنید:

کودکان تا حدود 15ماهگی نمی‌توانند خود را بشناسند اما عاشق دیدن تصویر در حال تغییر هستند که در حین حرکت در آن‌ها منعکس می‌شود.

 

مشکلات بینایی کودک چه علائمی دارد؟

 عکس‌های فوری بگیرید:

در حالی که “قرمزی چشم” ظاهری نیست که شما دنبالش هستید، اما این مزاحم در واقع نشان می‌دهد که چشمان کودک به درستی نور را می‌شکنند. از سوی دیگر تصاویری که سفیدی مردمک نوزاد را نشان می‌دهند، نشان‌دهنده وضعیتی به نام لکوکوریا است که ممکن است نشانه مشکلات جدی (مانند آب مروارید یا تومور) باشد که نیاز به توجه فوری پزشک اطفال دارد.

 بررسی کنید که آیا او به‌اشیا علاقه‌مند است یا خیر:

اگر در حدود ماه 4 کودک شما نمی‌تواند‌اشیاء را ردیابی کند یا تا ماه 7 به نظر نمی‌رسد به تصاویر جدیدی که به او نشان می‌دهید (مثل آن اسباب بازی درخشان جدیدی که به تازگی خریده‌اید) علاقه‌ای نداشته باشد با پزشک خود مشورت کنید.

در اولین معاینه چشم کودک خود چه انتظاری دارید:

اگر به طور منظم به پزشک کودک خود مراجعه می‌کنید باید هر مشکلی را زودتر تشخیص دهید. متخصصان اطفال به طور مرتب نوزادان را از نظر مشکلات بینایی در معاینات بررسی می‌کنند. اگر پزشک متوجه مشکلات احتمالی شود، ممکن است شما را به یک چشم پزشک کودکان ارجاع دهد. برخی از کودکان، از جمله نوزادان نارس و نوزادان مبتلا به سندرم داون یا کسانی که سابقه خانوادگی مشکلات چشمی دارند باید در چند ماه اول زندگی به چشم پزشک مراجعه کنند. در غیر این صورت اگر فرزند شما هیچ فاکتور خطری نداشته باشد اولین غربالگری بینایی او باید در سن 3 و نیم یا 4 سالگی باشد.

 

منبع:

www.whattoexpect.com

امن‌ترین مکان برای خواب کودک شما روی یک سطح صاف و سفت است مانند تخت کودک. این شیوه بهترین راه برای کاهش شانس ابتلا به سندرم مرگ ناگهانی نوزاد یا SIDS است. محصولاتی که کودک شما را در یک موقعیت شیبدار قرار می‌دهند مانند تاب، بالش، صندلی یا حتی کالسکه فضای امنی برای خواب کودک شما نیستند به خصوص برای حرکات کششی طولانی. خوابیدن در حالت عمودی (یا نیمه عمودی) می‌تواند باعث شود که کودک به سمت پایین بیفتد و در نهایت در وضعیت چانه تا سینه قرار گیرد و به طور بالقوه باعث خفگی شود. باید در اسرع وقت او را به گهواره یا تختخوابش ببرید. (ما می‌دانیم که گفتنش آسان‌تر از انجام دادن است! ) در حالی که او در حال چرت زدن است مراقب باشید تا مطمئن شوید که در حالت چانه تا سینه قرار نگیرد و بینی یا دهانش پوشیده نشود. هرگز کودک خود را برای خوابیدن در صندلی ماشینش قرار ندهید. ‌ایده خوبی است که هر دو ساعت یک‌بار آن را حرکت دهید تا کودکتان بتواند پا‌هایش را دراز کند.

چگونه از سلامت فرزندتان در صندلی ماشین خود مطمئن شویم؟

 اطمینان حاصل کنید که صندلی تمام الزامات ایمنی را برآورده می‌کند:

صندلی‌های موجود در بازار امروز باید استاندارد‌های ایمنی اولیه را رعایت کنند. بنابراین اگر نو می‌خرید فقط مطمئن شوید که اطلاعات کلیدی مانند تاریخ انقضای صندلی ماشین (که روی خود صندلی قرار دارد) را بررسی کنید و به دستورالعمل‌های سازنده پایبند باشید. اگر از صندلی ماشین شما قبلاً استفاده شده بود (حتی توسط یک خواهر یا برادر بزرگتر)، به دنبال تاریخ انقضا باشید تا مطمئن شوید که هنوز استفاده از آن بی‌خطر است.

 به کودک استراحت دهید:

در سفر‌های طولانی هر دو ساعت یکبار حرکت کنید تا کودک بتواند پا‌هایش را دراز کند، شیر بدهد و پوشکش را عوض کنید.

 غذا و نوشیدنی ندهید:

هر دو می‌توانند خطر خفگی ایجاد کنند. میان وعده‌ها را برای زمانی که به خانه می‌رسید ذخیره کنید یا در طول سفر‌های طولانی‌تر آن‌ها را به صورت پوره سرو کنید.

 از صندلی ماشین در بیرون از اتومبیل استفاده نکنید:

صندلی‌های ماشین نباید به‌عنوان فضایی برای چرت زدن یا خوابیدن استفاده شوند.

 لباس زیاد تن کودک نکنید:

یک پتو یا کت روی تسمه‌های کمربند کمان‌دار بی‌اندازید. کت‌های حجیم، لباس‌های کلفت یا لایه‌های سنگین می‌توانند در هنگام تصادف فشرده شوند و باعث شل شدن بند‌های صندلی شوند و کودک شما را در معرض آسیب قرار دهند.

 

منبع:

www.whattoexpect.com

نوزادان از 3 تا 15 ماهگی می‌توانند شروع به دندان درآوردن کنند و حداقل تا 18 ماهگی دندان‌های جدید را فشار می‌دهند.

دندان درآوردن به چه صورت است؟

هنگامی که متخصصان به نشانه‌های دندان درآوردن اشاره می‌کنند، منظور آن‌ها مجموعه‌ای از علائم است که چهار روز قبل از رویش دندان شروع می‌شود و سه روز پس از شکستن سطح دندان به پایان می‌رسد. در حالی که هر نوزادی بسته به تراکم لثه‌ها، خلق و خو و ظرفیتش برای مقابله با درد دندان درآوردن را متفاوت تجربه می‌کند می‌توانید مطمئن باشید که لثه این علائم را نشان می‌دهد:

 آب دهان:

آب دهان از زمانی شروع می‌شود که کودک حدوداً 3 ماهه است و تا 12 تا 15 ماهگی ادامه می‌یابد. ریزش آب دهان یک علامت از فشار تدریجی دندان‌های کودک به سمت سطح لثه است، فرآیندی که می‌تواند ماه‌ها قبل از رویش اولین دندان شروع شود. اما این واقعیت که کودک شما آب دهان می‌ریزد به این معنی نیست که دندان در حال در آمدن است. بزاق برای هضم انسان بسیار مهم بوده و محققان معتقدند که تمام این تولید اولیه بزاق ممکن است در واقع به رشد سیستم گوارشی نوزادان کمک کند.

 بثورات صورت:

نوزادان چه در حال دندان درآوردن باشند و چه نباشند اغلب بر روی گونه‌ها و چانه‌های خود جوش‌های قرمز برآمدگی دارند. لب‌ها و چانه کودک خود را مرتباً پاک کنید تا بثورات را به حداقل برسانید.

تب:

التهاب ناشی از رویش دندان ممکن است با تب خفیف همراه باشد.

اسهال:

اگر تب و استفراغ همراه با اسهال باشد احتمالاً یک ویروس در بدن نوزاد است.

 تحریک‌پذیری:

زمانی که تحریک‌پذیری همراه با تورم لثه‌ها و ترشح آب دهان باشد و کودک شما نیز لثه‌های خود را بمالد یا گاز بگیرد ممکن است دندان درآورد. تحریک‌پذیری می‌تواند در نیمه‌های شب زمانی که حواس پرتی مانند والدین، اسباب بازی‌ها و وعده‌های غذایی وجود ندارد شدیدتر شود. اما از آنجایی که ممکن است نتیجه بیماری نیز باشد مراقب علائم دیگر باشید.

 کشیدن گوش:

دردی که دندان درآوردن در فک ایجاد می‌کند می‌تواند به مجرای گوش منتقل شود و کودک اغلب گوش‌های خود را به‌امید کاهش آن می‌کشد. اما از آنجایی که کشیدن گوش نیز نشانه‌ای از عفونت بوده مهم است که میزان شدت درد را درک کنید. دندان درد در مقایسه با عفونت گوش کسل‌کننده است و باعث می‌شود کودک در حال دندان درآوردن حواس او بسیار بیشتر از کسی که عفونت گوش دارد حواسش را پرت کند.

 

منبع:

www.mom365.com

اگر به نظر می‌رسد کودک شما زور می‌زند یا اگر پوشک او سخت پر شده است این نشانه یبوست می‌باشد. اگر کودک یا نوزاد شما از یبوست مزمن رنج می‌برد یا اگر زمانی در مدفوع نوزاد خون یافتید، در اسرع وقت با پزشک تماس بگیرید زیرا این موارد می‌تواند نشانه‌های یک بیماری جدی باشد.

 

 افزایش مصرف آب:

اگر کودک شما علائم یبوست را نشان می‌دهد، سعی کنید بعد از هر بار شیر خوردن 2 (1/4 – 1/2 فنجان) آب اضافی به او بدهید تا به شستشوی صحیح روده‌ها کمک کند.

 مصرف آبمیوه:

آب آلو دارای اثر ملین طبیعی است، اما آب گلابی یا سیب نیز برای رفع یبوست جزئی مؤثر است. بیشتر نوزادان به دلیل شیرین بودن آب میوه به سرعت آن را می‌خورند بنابراین فقط زمانی که کودک شما یبوست دارد آب میوه به او بدهید.

 

 غذا‌های پر فیبر بدهید:

موز، غلات برنج، هویج و پنیر پایه اصلی اکثر رژیم‌های غذایی نوزادان هستند. غذا‌هایی مانند زردآلو، گلابی، آلو، هلو و آلو انتخاب‌های بهتری برای جلوگیری از یبوست در نوزادان هستند.

 

 کودک را ورزش دهید:

گاهی اوقات حرکت دادن بدن کودک به حرکت روده او نیز کمک می‌کند. کودک خود را به پشت در مقابل خود قرار دهید. پا‌های او را بالا بیاورید و به صورت دایره‌ای حرکت دهید.

 

 از شیر خشک معتبر استفاده کنید:

هر نوزادی نسبت به مواد تشکیل دهنده هر نوع شیر خشک واکنش متفاوتی نشان می‌دهد، بنابراین چند مارک تجاری را امتحان کنید تا بهترین نوع شیر خشک را پیدا کنید. اکثر برند‌ها گزینه کم لاکتوز دارند که ممکن است کودک شما بهتر آن را تحمل کند.

 

دمای کودک خود را اندازه بگیرید:

تحریک رکتوم می‌تواند به حرکت روده کودک شما کمک کند. از وازلین برای روغن کاری نوک دماسنج مقعدی استفاده کنید و آن را در قسمت پایینی کودک خود قرار دهید. به آرامی فقط نوک آن را چند بار قبل از برداشتن آن تکان دهید.

 

 شکم او را ماساژ دهید:

در حالی که کودکتان به پشت است دست خود را روی ناف او بگذارید. با حرکت در جهت عقربه‌های ساعت، شکم کودک خود را در دایره‌های بزرگتر ماساژ دهید.

 

حمام گرم ببرید:

حمام آب گرم تقریباً همه را آرام می‌کند. تصور این است که آب گرم به کودک شما کمک می‌کند تا آرام شود و به بدن او اجازه می‌دهد آنچه را که در آن نگه داشته است ر‌ها کند. زمانی که او را خشک می‌کنید نیز زمان مناسبی برای امتحان کردن تکنیک ماساژ شکم برای کمک به کاهش یبوست کودک است.

 از شیاف گلیسیرین استفاده کنید:

در مورد اینکه دقیقاً چه مقدار از شیاف را باید استفاده کنید، با پزشک خود مشورت کنید. بسته به سن، اندازه و مدت زمانی که کودک شما یبوست داشته پزشک ممکن است از ¼ تا یک شیاف کامل کودکان را توصیه کند. شیاف‌های گلیسیرین معمولاً در عرض15تا 30 دقیقه باعث اجابت مزاج می‌شوند.

 

چه کاری نباید انجام دهید؟

از آنجایی که نوزادان کوچک هستند می‌توانند به سرعت دچار کم آبی بدن شوند. توصیه می‌شود هرگز از روغن یا ملین‌های محرک برای کودک خود استفاده نکنید. اگر هیچ یک از نکات قبلی به رفع یبوست کودک شما کمک نکرد به پزشک مراجعه کنید.

 

منبع:

www.mom365.com

وقتی نوبت به رنگ موی نوزادان می‌رسد والدین از لحظه‌ای که متوجه می‌شوند نوزادی توراه دارند شروع به حدس زدن می‌کنند که آیا مو‌های نوزادان بیشتر شبیه مادرشان است یا پدرشان. اگرچه با نگاه کردن به آینه می‌توان حدس زد که مو‌های نوزادان چه رنگی خواهد بود، عوامل متعددی وجود دارد که در رنگ نهایی نقش دارند. در حالی که تشخیص رنگ موی نوزاد تنها با نگاه کردن به مادر یا پدر نوزاد به اندازه کافی ساده به نظر می‌رسد، زیرا مو‌ها در طول سه سال اول زندگی نوزاد با روشن‌تر شدن در نهایت چندین بار تغییر می‌کنند. با این حال از سه تا پنج سالگی مو‌ها دوباره تیره‌تر می‌شوند، قبل از اینکه در نهایت مشخص شود که رنگ موی دائمی چیست. به همین دلیل دانستن اینکه رنگ موی واقعی یک نوزاد چه خواهد بود تا سال‌ها پس از تولد نوزاد مشخص نخواهد شد.

ژن‌ها چه نقشی دارند؟

هنگامی که نوزادان تشکیل می‌شوند در نتیجه کروموزوم‌هایی که والدین به آن‌ها داده‌اند ژن‌های غالب و مغلوب دارند که هر نوزاد را منحصر به فرد می‌کند. در حالی که منطقی است که ژن غالب مسئول رنگ موی کودک باشد تعیین رنگ مو به این سادگی نیست. در حالی که ژن‌های غالب بیشترین شانس را برای تعیین رنگ موی نوزاد دارند، همیشه این احتمال وجود دارد که ژن‌های مغلوب در نهایت به رنگ مو تبدیل شوند. به این ترتیب بهترین کاری که والدین می‌توانند انجام دهند این است که پیش‌بینی کنند رنگ موی نوزادشان همان ژن غالب باشد.

رنگدانه‌ها چه نقشی دارند؟

در حالی که ژنتیک تعیین می‌کند که مو چه رنگی خواهد بود، رنگدانه است که به مو‌ها و چشم‌ها رنگ واقعی می‌دهد.

Eumelanin:

قدرت اوملانین تعیین می‌کند که آیا نوزادان با مو‌های سیاه، قهوه‌ای یا بلوند متولد می‌شوند. آن‌هایی که مقادیر زیادی ملاتونین دارند مو‌های مشکی خواهند داشت.

فئوملانین:

اگر مقداری فئوملانین وجود داشته باشد مو‌ها رنگ قرمزی به خود می‌گیرند. جنب و جوش آن مو‌های قرمز با مقدار اوملانین تعیین می‌شود. با افزایش سن رنگ مو نیز تغییر می‌کند. به همین دلیل است که نوزادانی که با مو‌های روشن به دنیا می‌آیند می‌توانند در دوران نوجوانی مو‌های تیره‌تری داشته باشند. به این ترتیب، رنگ مو به طور مداوم تغییر می‌کند و رنگی که یک روز روی سر است ممکن است در ماه‌های بعد وجود نداشته باشد.

آیا ٰژن تأثیری بر رنگ مو دارد؟

از آنجایی که درصدی از این احتمال وجود دارد که نوزاد در نتیجه ژن‌های والدین هر تعداد ترکیب رنگ مو داشته باشد، هیچ کس نمی‌تواند با اطمینان بگوید که نوزاد با چه رنگ موی متولد می‌شود. موی نوزاد توسط هر دو والدین تعیین می‌شود و صرف نظر از اینکه چه کسی دارای ژن‌های غالب است.

 

منبع:

www.babygaga.com