دسته: شیرخوار و نوپا

وظیفه بند ناف چیست؟

جنین در داخل رحم مواد غذایی و اکسیژن لازم را طریق جفت که به دیواره داخلی رحم مادر متصل است دریافت می کند. جفت از طریق بند ناف به شکم جنین متصل می شود. پس از تولد، بند ناف با گیره ای بسته شده و از نزدیک بدن نوزاد قطع می شود و به این ترتیب تکه ای از آن متصل به ناف کودک باقی می ماند که به مرور می افتد.

افتادن بند ناف چقدر طول می کشد؟

بند ناف معمولاً ظرف 10 تا 21 روز خشک شده و می افتد و جای آن بصورت زخمی باقی می ماند که ظرف چند روز خوب می شود.

آیا بند نافی که هنوز نیفتاده است نیاز به مراقبت خاصی دارد؟

مهمترین مسئله در نگهداری بند ناف قبل از افتادن آن، جلوگیری از عفونت است.

بند ناف را باید خشک و تمیز نگه داشت. در هنگام تعویض پوشک لبه بالای آن باید زیر بند ناف تا کرد تا بند ناف در معرض هوا قرار داشته باشد و با ادرار تماس پیدا نکند. زمانیکه بند ناف می افتد ممکن است پوشک کمی خونی شود که طبیعی است. از حمام کردن نوزاد در وان تا قبل از افتادن بند ناف باید خودداری کرد.

در هوای گرم به نوزاد باید فقط پوشک و یک تی شرت گشاد پوشاند تا جریان هوا زیر لباسش برقرار بوده و بند ناف سریعتر خشک شود. از پوشاندن لباس های زیر دکمه دار تا زمانیکه بند ناف بیفتد باید خودداری کرد. هیچگاه سعی نکنید بند ناف را با دست بکنید حتی اگر خیلی شل شده باشد و تنها اتصال آن رشته ای نازک باشد.

گاهی بعد از افتادن بند ناف توده گوشتی کوچکی باقی می ماند که ممکن است خودش از بین برود و یا نیاز به درمان داشته باشد. این توده ها که “گرانولوم نافی” خوانده می شوند مشکلی جدی نبوده و در داخل آنها عصب وجود ندارد بنابراین در صورتیکه نیاز به درمان داشته باشند درمان آنها دردناک نخواهد بود.

در اتاق زایمان، متخصص زنان یا ماما برای جلوگیری از عفونت، بند ناف را پس از قطع کردن با مواد ضد عفونی کننده تمیز می کند. سال ها توصیه بر این بود که برای تمیز کردن بند ناف در روزهای بعد در خانه، از پنبه یا گاز آغشته به الکل یک یا دو بار در روز استفاده شود. بسیاری از متخصصین کودکان هنوز هم به این روش اعتقاد دارند ولی امروزه بعضی دیگر معتقدند که بهتر است بند ناف را رها کرد تا خودش خشک شود و بیفتد. دلیل این اعتقاد جدید نتایج مطالعه ای که در سال 1998 در کاناداد انجام شد. در این مطالعه چنین نتیجه گیری شد که ترمیم بند ناف هایی که به حال خود رها می شوند 8 روز طول می کشد در صورتیکه این زمان برای بند ناف هایی که با الکل تمیز شده بودند 10 روز بود. (در هیچیک از 1800 نوزادی که این مطالعه بر روی آنها انجام شده بود عفونت دیده نشد.)

یکی از دلایلی که بعضی متخصصین کودکان هنوز هم روش تمیز کردن با الکل را توصیه می کنند این است که بند ناف هایی که با الکل تمیز نمی شوند گاهی ترشحات و بوی بد دارند. از سوی دیگر بسیاری از این متخصصین معتقدند که اختلاف دو روز در زمان ترمیم، اختلاف چندان قابل توجهی نیست.

علائم عفونت بند ناف

در صورتیکه هر یک از علائم زیر را مشاهده کردید به پزشک مراجعه کنید:

• تب یا بد حال بودن نوزاد
• تورم یا قرمزی ناف یا اطراف آن
• وجود چرک

 

 احتمالاً شما هم می دانید که شیر مادر بهترین غذا برای نوزاد است ولی آیا این را هم می دانید که شیر مادر مزایایی بیشتر از یک ماده غذایی صرف دارد؟ شیر مادر علاوه بر اینکه حاوی تمام ویتامین ها و مواد غذایی لازم برای نوزاد در 6 ماه اول زندگی است حاوی مواد ضد بیماری نیز بوده و کودک شما را از بیماری ها مصون می دارد. به همین دلیل است که انجمن کودکان آمریکا شیر مادر را تنها غذای لازم برای کودک در 6 ماه اول زندگی می داند. مطالعات علمی نشان می دهند که شیر دادن برای سلامت مادر نیز مفید است.

در این مقاله مهمترین فواید شیر دادن برای کودک و مادر آمده است:

محافظت در مقابل مشکلات گوارشی، تنفسی و عفونت های گوش

مطالعات زیادی از سرتاسر جهان نشان داده اند که اسهال، مشکلات دستگاه تنفسی تحتانی (ریه ها)، و عفونت های گوش در کودکانی که از شیر مادر تغذیه می کنند کمتر رخ داده و در صورتیکه هم رخ دهند شدت کمتری دارند.

محققین دریافته اند که فاکتور های ایمنی موجود در کلستروم یا آغوز (اولین شیری که در بدن مادر تولید می شود) از طریق ایجاد یک لایه دفاعی بر روی مخاط روده، بینی و گلو کودک را در مقابل ارگانیسم های بیماری زا محافظت می کنند. اصلی ترین فاکتور ایمنی در اینجا igA ترشحی (ایمونوگلوبولین A) است. این ماده به مقدار زیادی در کلستروم وجود دارد (به همین دلیل باید شیر دهی را بلافاصله پس از بدنیا آمدن کودک شروع کرد) ولی در شیر در روزهای بعد نیز با مقادیر کمتری وجود دارد.

شیر مادر کودک را در مقابل ایجاد بیماری های التهابی روده در سنین بالاتر نیز محافظت می کند. در چندین مطالعه نشان داده شده است که رابطه ای میان عدم مصرف شیر مادر در زمان نوزادی و ایجاد بیماری های التهابی روده نظیر بیماری کرون و کولیت اولسرو در بزرگسالی وجود دارد.

محافظت در مقابل ایجاد آلرژی

یافته های چندین مطالعه نشان می دهد که شیر دادن بمدت 6 ماه یا بیشتر احتمال بروز حساسیت تنفسی یا غذایی را کاهش می هد. حداقل یک مطالعه نشان داده است که این محافظت بخوبی تا سنین پیری باقی می ماند. مطالعه دیگری نشان داده است که نوزادان نارسی که در خانواده ای با سابقه آلرژی بدنیا می آیند در صورتیکه با شیر مادر تغذیه شوند کمتر به اگزما مبتلا می شوند. همچنین در مطالعه ای دیگر نشان داده شده است که تغذیه منحصراً با شیر مادر حداقل در 4 ماه اول زندگی احتمال ابتلا به آسم را در سنین حدود 6 سالگی کاهش می دهد.

دانشمندان بر این تصورند که  اسید های چرب و فاکتور های ایمنی نظیر igA در شیر مادر از طریق متوقف کردن ورود پروتئین های بزرگ خارجی به سیستم بدن کودک مانع بروز واکنش های آلرژیک می شوند. (پروتئین های موجود در شیر گاو از شایع ترین مواد حساسیت زا [آلرژن] هستند و به همین دلیل است که کودکانی از شیر خشک هایی که بر پایه شیر گاو ساخته می شوند تغذیه می کنند بیشتر از کودکانی که از شیر مادر تغذیه می کنند دچار واکنش های حساسیتی می شوند.)

تقویت هوش نوزاد

چندین مطالعه نشان داده اند که ممکن است میان تغذیه با شیر مادر و ضریب هوشی (IQ) بالا رابطه ای وجود داشته باشد. به نظر می رسد که کودکانی که بمدت 6 ماه یا بیشتر از شیر مادر تغذیه می کنند بیشترین بهره را می برند. متخصصین موگویند تماس عاطفی که حین شیر دادن شکل می گیرد احتمالاً در افزایش ضریب هوشی نقش دارد ولی نقش اصلی احتمالاً بعهده اسید های چرب است که در تکامل مغزی نقش خود را ایفا می کنند.

جلوگیری از چاقی در سنین بالاتر

نقش شیر مادر در وزن کودک در سنین بالاتر مدتها مورد تردید بوده است. در ماه مه 2005، محققین پس از بررسی 61 مطالعه انجام شده در مورد رابطه میان شیر مادر و چاقی در سنین بالاتر به این نتیجه رسیدند که تغذیه با شیر مادر در ماه های بعد از تولد با کاهش خطر چاقی رابطه دارد. البته آنها همچنین بر این باور بودند که برای تعیین شدن این رابطه به مطالعات بیشتری نیاز است.

متخصصین بر این باورند که تغذیه با شیر مادر به چند دلیل بر افزایش وزن در سنین بالاتر اثر دارد: کودکانی که از شیر مادر تغذیه می کنند نظم بهتری از نظر تغذیه دارند و این سبب می شود که در سنین بالاتر تغذیه سالم تری داشته باشند. شیر مادر نسبت به شیر خشک انسولین کمتری دارد (انسولین محرک تولد چربی هم هست). و میزان هورمون پروتئینی لپتین در بدن کودکانی که از شیر مادر تغذیه می کنند بیشتر است؛ محققین معتقدند که این ماده در تنظیم اشتها و چربی نقش دارد. همچنین کودکانی که شیر خشک می خورند در مقایسه با آنهایی که از شیر مادر تغذیه می کنند در هفته های اول زندگی سریع تر وزن می گیرند و این وزن گیری سریع با چاقی در سنین بالاتر ارتباط دارد.

محافظت در مقابل لوسمی کودکان

مطالعات نشان داده اند که تغذیه با شیر مادر می تواند سبب کاهش خطر ابتلا به لوسمی های حاد لنفوبلاستیک و میلوئید شود. محققین دقیقاً نمی دانند که شیر مادر چگونه خطر ابتلا به این سرطان ها را کاهش می هد ولی معتقدند آنتی بادی های موجود در شیر مادر ممکن است سبب تقویت سیستم ایمنی کودک شوند. در این زمینه تحقیقاتی در حال انجام است.

جلوگیری از ابتلا به دیابت تیپ 1

به نظر می رسد که تغذیه از شیر مادر بمدت بیش از 6 ماه خطر ابتلا به دیابت غیر وابسته به انسولین (تیپ 1) را کاهش می هد. در یک مطالعه کودکانی که کمتر از 3 ماه با شیر مادر و قبل از ماه چهارم با شیر گاو تغذیه شده بودند 1.5 برابر بیشتر به این نوع دیابت مبتلا شدند. مکانیسم محافظت شیر مادر در مقابل این بیماری کاملاً مشخص نیست ولی محققین احتمال می دهند که فاکتور های ایمنی موجود در شیر مادر ممکن است در این زمینه نقش داشته باشند.

جلوگیری از ابتلا نوزادان نارس به عفونت و فشار خون بالا در سنین بالاتر

به نظر می رسد که شیر مادر محافظت ویژه ای برای نوزادان نارس ایجاد می کند. در یک مطالعه دیده شده است که در کودکانی که در هنگام تولد وزن بسیار کمی داشتند و از شیر مادر تغذیه شدند تعداد دفعات عفونت خونی جدی و مننژیت، کمتر از کودکانی بود که با شیر خشک تغذیه شده بودند. همچنین یافته های یک مطالعه دیگر نشان می دهد که احتمال بالا بودن فشار خون در سنین نوجوانی در نوزادان نارسی که با شیر مادر تغذیه می شوند کمتر است.

کاهش احتمالی خطر “سندرم مرگ ناگهانی نوزاد”

شواهد محکمی دال بر کاهش خطر “سندرم مرگ ناگهانی نوزاد” در کودکانی که از شیر مادر تغذیه می کنند وجود ندارد. در بعضی از مطالعات رابطه ای میان شیر مادر و بروز کمتر این سندرم دیده شده است در حالیکه در بعضی مطالعات دیگر چنین رابطه ای دیده نشده است. با این حال آنچه که مشخص است این است که شیر مادر خطر بروز عفونت های تنفسی و گوارشی را که خود ممکن است با این سندرم ارتباط داشته باشند کاهش می هد.

کمک به کاهش وزن مادر

شیر دهی به کاهش سریع وزن مادر بویژه در سال اول کمک می کند. دلیل این امر این است که بدن مادر با ساختن شیر کالری می سوزاند.

کاهش استرس و خونریزی پس از زایمان

از آنجا که شیر دهی سبب آزاد شدن هورمون اکسی توسین از بدن مادر می شود مادر احساس راحتی و آرامش بیشتر هنگام شیر دادن دارد. مطالعات متعدد در حیوانات و انسان نشان داده اند که اکسی توسین به آرامش کمک می کند.

در یک مطالعه از این مطالعات نشان داده شد که زنانی که میزان اکسی توسین در بدنشان بالا بود هنگامیکه از آنها خواسته شد در مورد مشکلات شخصی شان صحبت کنند استرس و فشار خون کمتری داشتند. اکسی توسین همچنین کمک می کند تا رحم منقبض شده و به اندازه قبل از حاملگی برسد و این انقباض سبب کاهش خونریزی پس از زایمان می شود.

کاهش خطر ابتلا به بعضی از انواع سرطان

در مطالعات متعدد نشان داده شده است که هر چه مدت شیر دهی بیشتر باشد احتمال ابتلا به سرطان های پستان و تخمدان کمتر است. در مورد سرطان پستان، شیر دهی بمدت حداقل یک سال، بیشترین اثر محافظتی را دارد. هنوز کاملاً مشخص نیست که شیر دهی چگونه چنین تأثیری دارد ولی تغییرات ساختمانی در بافت پستان بر اثر شیر دهی و این حقیقت که ترشح شیر مقدار استروژن تولد شده در بدن را کاهش می هد احتمالاً در این مسئله نقش دارند. محققین بر این باروند که تأثیر شیر دهی بر کاهش ابتلا به سرطان تخمدان نیز ممکن است به سبب کاهش تولد استروژن باشد.

کاهش خطر ابتلا به پوکی استخوان (استئوپروز) در سنین بال

شواهد متناقضی مبنی بر ارتباط میان شیردهی و تراکم استخوانی وجود دارد. روشن است که تراکم استخوانی در زنان شیر ده با شروع شیردهی احتمالاً به دلیل کمبود کلسیم یا استروژن کمتر مقداری کم می شود ولی این کاهش در حین یا بعد از قطع شیر دهی جبران می شود. دو مطالعه نشان دادند که شیر دهی ممکن است در دراز مدت تراکم استخوانی را بهبود بخشیده و با کاهش خطر شکستگی استخوان لگن در سنین پیری همراه باشد

 نوزادان گریه می کنند و هیچ راهی برای خلاصی از گریه آنها وجود ندارد. از آنجا که نوزاد نمی تواند حرف بزند، گریه او ممکن است برای والدینش نگران کننده باشد و از خود بپرسند “از کجا بفهمیم مشکلش چیست؟” فهمیدن علت گریه نوزاد ممکن است در آغاز دشوار باشد ولی باید توجه داشت که قسمت بزرگی از بچه بزرگ کردن آزمون و خطاست و والدین خیلی زود یاد خواهند گرفت که چگونه نیاز های کودک خود را پیش بینی کنند. دلایل زیر شایع ترین دلایل گریه نوزاد هستند و نوزاد با گریه خود در واقع می خواهد مشکلش را به شما بفهماند:

چرا کودکتان گریه می کند

من گرسنه ام
وقتی یاد بگیرید که نشانه های گرسنه بودن کودک خود (مثل نق نق کردن، سر و صدا راه انداختن و دنبال پستان مادر گشتن هنگامی که او را در آغوش می گیرید) را بشناسید مشکلاتتان در سیر کردن او قبل از اینکه گریه کند کمتر می شود. وقتی کودکتان گریه می کند اول مطمئن شوید که گرسنه نیست. شیر دادن ممکن است سبب قطع گریه کودک نشود ولی اگر می خواهد همچنان شیر بخورد بگذارید به خوردن ادامه دهد . بعضی اوقات شیرخواران حتی بعد از اینکه شروع به شیر خوردن می کنند به گریه کردن ادامه می دهند اما شما به شیر دادن ادامه دهید چون هنگامیکه معده اش پر شود از گریه کردن دست بر می دارد.

پوشکم را عوض کنید
بعضی کودکان به مجرد اینکه به تعویض پوشک نیاز داشته باشند سر و صدایشان در می آید اما بعضی دیگر اینطور نیستند. در هر صورت این هم یکی از دلایل گریه کردن کودک است و خوشبختانه هم فهمیدن آن راحت است و هم حل کردن آن.

سردم است؛ گرمم است
کودکان شیر خوار دوست دارند لباس زیاد و گرم داشته باشند. (بعنوان قاعده هر چند تا که خودتان لباس پوشیده اید و از نظر دما احساس راحتی می کنید باید یک لایه بیشتر به کودک شیرخوارتان بپوشانید.) بنابراین گریه کودک ممکن است به این علت باشد که سردش شده است (مثلاً موقعیکه کودک لخت است و شما در حال عوض کردن او هستید). بهتر است یاد بگیرید که چطور کودکتان را سریعتر و قبل از اینکه سردش شود عوض کنید. توجه کنید که کودک را زیادی نپوشانید چون احتمال گریه کردن کودک وقتی که گرمش است در مقایسه با وقتی که سردش است کمتر است (اگر هم گریه کند خفیف تر است).

مرا در آغوش بگیرید
کودکان شیر خوار آغوش و نوازش زیادی نیاز دارند. آنها دوست دارند صورت والدین خود را ببینند، صدایشان را بشنوند، به صدای قلبشان گوش کنند، و حتی می توانند بوی منحصر بفردشان (بخصوص شیر مادر را) تشخیص دهند. بعد از شیر خوردن، آروغ زدن و عوض شدن دوست دارند که شما آنها را در آغوش بگیرید. ممکن است شما فکر کنید که با این کار دارید کودکتان را “لوس” با می آورید ولی نگران نباشید؛ این مسئله در چند ماه اول زندگی اصلاً مطرح نیست. البته کودکان از نظر اینکه چقدر بخواهند که شما آنها را در آغوش بگیرید با هم فرق دارند. بعضی از کودکان توجه زیادی را می طلبند و در مقابل بعضی دیگر می توانند مدت زیادی آرام بنشینند. اگر کودکتان توجه شما را می خواهد او را در آغوش بگیرید و یا در کنار خود بگذارید.

دیگه بسه!
هر چند کودکان شیر خوار به توجه زیادی نیاز دارند ولی ممکن است دچار “تحریک بیش از حد” نیز بشوند. گاهی کودک بعد از گذراندن یک روز تعطیل در میان افراد خانواده و بستگان و یا در انتهای هر روز ظاهراً بدون دلیل و بیش از حد طبیعی گریه می کند. فیلتر کردن تمامی تحریک های محیطی (شامل نور، صدا، بغل به بغل شدن) معمولاً برای نوزادان آسان نیست و این می تواند سبب خستگی آنها بدلیل فعالیت زیاد شود. در این شرایط نوزاد با گریه کردن خود در واقع می گوید “دیگه بسه!”. این مسئله معمولاً وقتی رخ می دهد که کودک خسته است. سعی کنید کودکتان را به جایی آرام و ساکت ببرید و بعد ببنید می توانید او را بخوابانید یا نه.

حالم خوب نیست
اگر تازه به کودک خود شیر داده اید و می دانید که راحت هم هست (گاهی کودک ممکن است بخاطر یک مسئله خیلی کوچک و پیش پا افتاده نظیر گیر کردن یک تار مو دور انگشت پایش و یا تماس مارک لباس با پوستش احساس ناراحتی کند) ولی کودک همچنان گریه می کند درجه حرارتش را اندازه بگیرید تا مطمئن شوید مریض نیست. گریه ناشی از بیماری معمولاً با گریه ناشی از گرسنگی فرق می کند و شما خیلی زود این را می فهمید.

هیچکدام از موارد بالا
بعضی اوقات دست آخر هم نمی فهمید چرا کودکتان گریه می کند. بعضی اوقات کودکان گریه می کنند و بسادگی نمی شود آرامشان کرد. این گریه کردن ممکن است از چند دقیقه گریه شدید تا کولیک کامل طول بکشد. کولیک عبارتست از گریه غیر قابل تسکین بمدت 3 ساعت در روز و حداقل 3 روز در هفته. حتی اگر کودک سه ساعت هم گریه نکند باز هم تحمل این وضعیت برای والدین سخت است. در صورتیکه علت گریه کودک دلایل بالا نبود راه های زیر را امتحان کنید.

علت گریه کودکم را نمی دانم. چکار باید بکنم؟

کودک را بپوشانید و در آغوش بگیرید
نوزادان دوست دارند همان احساس گرما و امنیت درون رحم را تجربه کنند. پس کودکتان را قنداق کنید و سرش را روی شانه تان بگذارید. توجه داشته باشید که قنداق کردن و در  آغوش گرفتن ممکن است برای بعضی کودکان ایجاد محدودیت فیزیکی کند. ممکن است این کودکان به پستانک یا تکان تکان دادن بهتر جواب دهند.

استفاده از ریتم
نوزاد عادت به شنیدن صدای قلب مادر دارد و یکی از دلایلی هم که دوست دارد در آغوش و نزدیک مادر باشد همین است. ولی به جای آن می توانید برای کودکتان موزیک ملایم بگذارید و یا برایش لالایی بخوانید و یا فقط او را کنار یک صدای یکنواخت مثل صدای هواکش قرار دهید.

تکان تکان دادن
گاهی تنها تکان تکان دادن کودک و راه رفتن می تواند او را آرام کند. بعضی اوقات هم می توانید او را در گهواره و یا Rocking chair بگذارید و تکان دهید. گردش با اتومبیل هم می تواند در این مواقع کمک کننده باشد.

مالیدن شکم
مالدین پشت یا شکم نوزاد یکی از آرام بخش ترین کارهایی است که می توانید بکنید بویژه اگر گریه کودک ناشی از گاز روده ها باشد که در بعضی کودکان کولیکی دیده می شود.

مکیدن
حتی موقعی که کودک گرسنه نیست، مکیدن به آرام شدن ضربان قلب کودک، شل شدن معده، و کاهش دست و پا زدن او کمک می کند. در این مواقع پستانک بسیار کمک کننده است.

مواظب خودتان هم باشید

هیچ کودکی تا حالا از گریه کردن نمرده است! ولی گریه کودک می تواند استرس زیادی به پدر و مادر جدید وارد کند. شما در این مدت بسیار بی خوابی کشیده اید و ممکن است ندانید چکار کنید. مادران به اندازه کافی به دلیل  تغییرات هورمونی دچار هیجانات هستند. پدران هم ممکن است ندانند که چه نقشی می توانند در مراقبت از کودکشان ایفا کنند و اینکه تمام توجه همسرشان به کودک نورسیده است خود استرسی برای آنهاست. حالا کودکی را هم که در حال گریه کردن است به این دو نفر اضافه کنید تا ببینید که چگونه بسیاری از والدین سرشار از احساس بی کفایتی می شوند. اگر مطمئنید که نیاز های کودکتان را پاسخ گفته اید و سعی کرده اید که آرامش کنید ولی همچنان گریه می کند زمان آن است که کمی هم به خودتان برسید تا از پا نیفتید:

• کودکتان را روی تخت بگذارید و بگذارید مدتی گریه کند (نترسید هیچ اتفاقی نمی افتد!)

• از دوستان و بستگانتان راهنمایی بگیرید (حضور مادر بزرگ ها در این مواقع واقعاً نعمتی است!)

• کمی استراحت کنید و بگذارید فرد دیگری از کودک مراقبت کند.

• نفس عمیق بکشید.

• با خودتان تکرار کنید: “کودک من مشکلی ندارد و گریه صدمه ای به او نمی زند. مشکلش فقط این است که نمی تواند بگوید چه می خواهد.”

خوشبختانه کودکان (و والدینشان) بسیار انعطاف پذیرند و حتی بدترین شرایط را نیز بالاخره از سر می گذرانند. معمولاً از 8 تا 12 ماهگی به بعد کودک بهتر می تواند خودش را آرام کند و بسیاری از این گریه ها دیگر اتفاق نمی افتد

 اسباب بازیها گنجینه هایِ دوران کودکی هستند، خصوصا اگر با دقت انتخاب شده باشند. شما می توانید موارد زیر را در هنگام انتخاب اسباب بازی برای کودک خود در نظر بگیرید و می توانید این موارد را به هر کسی که مایل است برای کودک شما بعنوان هدیه اسباب بازی تهیه کند، یادآوری کنید.

– بر بازی کودک خود نظارت کنید: در حالت کلی بهتر است محل بازی کودک خود را منظم و مرتب نگه داشته و هنگام بازی کودکان بر آنها نظارت داشته باشید. در صورتی که شرکت تهیه کننده اسباب بازی، اخطارها یا دستورالعملهای خاصی را ارائه کرده است آنها را رعایت کنید.

– اطمینان حاصل کنید که اسباب بازی برای کودک مناسب است. آیا این اسباب بازی با سطح تواناییها کودک شما تطابق دارد؟ بر روی اکثر اسباب بازیها برچسبی وجود دارد که سن مناسب برای استفاده از اسباب بازی را نشان می دهد و شما می توانید از این برچسبها به عنوان نقطۀ شروع برای انتخاب اسباب بازی مناسب برای کودک استفاده کنید.

هنگام انتخاب اسباب بازیهایی که تنها برای برخی سنین مناسب هستند، در مورد تواناییها و میزان رشد کودک خود واقع بین باشید. برخی اسباب بازیها به گونه ای طراحی شده اند که بایستی توسط کودک پرتاب شوند؛ یا برخی دیگر از اسباب بازیها قسمتهایی دارند که از اسباب بازی جدا شده و به این طرف و آن طرف می پرد؛ اینگونه اسباب بازیها برای کودکان زیر چهارسال و یا حتی برای کودکان زیر شش سال مناسب نیستند. همین طور اگر کودک شما هنوز هم اشیاء اطرافش را در دهان می گذارد که این حالت ممکن است تا چهار سالگی هم مشاهده شود اسباب بازیهایی را که قطعات کوچک و ریز دارند به او ندهید. این موضوع ساده و به ظاهر بی اهمیت ممکن است کودک شما را دچار خفگی کند.

– در انتخاب اسباب بازی برای کودکان کمتر از سه سال بسیار مراقب باشید. قطعات اسباب بازی برای کودکان کمتر از سه سال باید بزرگتر از اندازه دهان آنها باشد تا از احتمال بروز خفگی جلوگیری شود. به یاد داشته باشید که بچه های کوچک با اسباب بازیهای بچه های بزرگتر هم بازی می کنند و این بدان معنی است که اگر کودک یک ساله شما خواهر یا برادر بزرگتر دارد باید بسیار مراقت باشید. همینطور وقتی به خانه دوستان یا اقوامی می روید که ممکن است کودکانشان فرزند شما را برای سرگرم کردن به اطاق بازی خود ببرند.

– به این فکر کنید که آیا این اسباب بازی بیش از حد سنگین است؟ اگر روی کودک بیفتد او را زخمی می کند؟ در این صورت این اسباب بازی را نخرید.

– به دنبال اسباب بازیهایی باشید که قطعات آن به خوبی به یکدیگر متصل شده اند. موهای عروسک و قطعات کوچک اسباب بازی همچنین گوشه ها و نقاط نوک تیز اسباب بازی را بررسی کنید. دُمِ اسباب بازیهایی که به شکل حیوانات هستند باید بسیار محکم به بدن وصل شده باشند؛ شکافهای عروسکهای توپُر و همچنین حیوانات توپُر (که داخل آنها با مواد مختلف پر شده است) باید به خوبی دوخته شده باشند و رنگ آنها باید ثابت باشد. حیوانات توپُر نباید دکمه، نخ، روبان، چشم مصنوعی یا چیز دیگری که کودک بتواند آن را کنده و در دهان بگذارد داشته باشد.

– آیا اسباب بازی وضعیت خوبی دارد؟ اسباب بازیهای کودکتان را بطور دوره ای برای پیدا کردن فرسودگی یا مشکلات احتمالی بررسی کنید و اسباب بازیهای آسیب دیده را دور بیندازید. اسباب بازیهای دست دوم را که دوستان یا اقوام به کودک شما می دهند یا در خرده فروشی یا جاهای دیگر خریداری کرده اید، ممکن است فرسوده یا پوسیده باشند، در این صورت ممکن است برای کودک شما خطرناک باشند. اسباب بازیهای نو یا کهنه را بررسی کنید و دکمه ها، باطری ها، نخها، چشم یا عدسی ها، مهر ها، تکه های پلاستیکی یا چیزهای دیگری را که کودک می تواند به راحتی بجود یا آنها را از اسباب بازی جدا کرده و به دهان ببرد جدا کنید.

– آیا طناب یا نخی با طول بیشتر از 30 سانتی متر در اسباب بازی به کار رفته است؟ این نخ می تواند دورِ گردنِ کودک بیفتد و او را خفه کند. هنگامی که کودک شما یاد گرفت که با دستها و پاهایش از مکانهای مختلف بالا برود چیزهای متحرک و آویزان را از رختخواب او دور کنید. خصوصا مراقب اسباب بازیهای قدیمی باشید. مثلا یک تلفن اسباب بازی که سیم آن می تواند برای کودک خطرناک باشد را می توانید با مدلهای جدیدتر تلفنهای بی سیم جایگزین کنید.

– سرسره و تابهای حیاط را بررسی کنید: آیا آنها محکم و سالم هستند؟ بررسی کنید که آیا این اسباب بازیها می توانند موجب خفگی کودک شوند یا خیر.

– اسباب بازیها را صرفا از بازارها و مغازه هایی که بدانها اعتماد دارید خریداری کنید. از عرضه کنندگانی خریداری کنید که سابقه و اعتبار مناسبی در فروش اسباب بازیهای سالم و بی خطر دارند.

معمولا والدین در مورد حفاظت از کودکانشان در برابر ابتلا به بیماریها سوء استفاده یا کودک ربایی بسیار نگران هستند. اما بسیاری از آنها از مهمترین خطری که می تواند ایمنی و سلامت کودکشان را تهدید کند غافل می شوند: خانه!

کودکان از ابتدای تولد تا سن پنج سالگی در معرض آسیبهای جدی در خانه قرار دارند. هرساله تعد زیادی کودک به علت سوانح و اتفاقات به اورژانس منتقل می شوند. بسیاری از کودکان در منزل دچار جراحت می شوند و گاهی این جراحت به حدی شدید است که بایستی به بیمارستان رسانده شوند. خطر بروز جراحت برای کودکان در دومین سال زندگی بیشتر از سایر مواقع است. افتادن و سقوط عامل نیمی از جراحات هستند؛ و آتش بیشترین تعداد مرگ و میر را موجب می شود.

پس بهتر است قبل از اینکه اتفاق ناگواری بیفتد دست به کار شوید و پیش از به دنیا آمدن نوزاد تدبیری برای ایمن سازی منزل بیندیشید. با یک طراحی مناسب و کمی تجهیزات می توانید برای زمانی که کودکتان می خواهد به راه بیفتد آماده شوید. بهترین حالت این است که مثلا قبل از شروع خزیدن اقدامات لازم را انجام دهید و پیش از اینکه کودک کاملا به راه بیافتد تغییرات مناسب را در خانه صورت بدهید.

علاوه بر مجموعه از وسایلی که برای ایمن سازی محیط منزل برای کودکان در بازار موجود است، مهمترین ابزاری که می توانید برای حفظ امنیت کودک خود به کار ببرید نظارت می باشد. هر چقدر هم از وسایل حفاظتی مناسب استفاده کنید باز هم باید به دقت مراقب خطرات احتمالی باشید.

اگر مطمئن نیستید، هرگاه می خواهید برای باز کردن در منزل بروید یا به تلفن جواب بدهید کودک خود را همراه ببرید.

ایمنی عمومی

برخی پیش بینی های امنیتی مشخص را می توان در مورد همه اتاقها انجام داد. برخی از آنها عبارتند از:

– پوششهای حفاظتی مناسب برای پریزهایِ برقِ آزاد آماده کنید. سوئیچها را نیز در حالت خاموش قرار دهید.

– با استفاده از بالشتکهای مناسب گوشه های تیز و محکم میز ناهارخوری یا سایر میز و صندلی ها را بپوشانید.

– خطر احتمالی هر چیزی را که داخل سطل آشغال یا بازیافت می اندازید، در نظر بگیرید. در صورتی که باطری، گیره های کاغذ، کیسه های پلاستیکی یا چیزهای خطرناک دیگر را در سطل می اندازید، آن را دور از دسترس کودک قرار داده و یا در قفسه ای قرار دهید که کودک نتواند در آن را باز کند.

– خودکارها، قیچی ها، نامه بازکُن، منگنه یا ماشین گیره زنی، گیره های کاغذ و دیگر ابرازآلات تیز را در قفسه های قفل دار قرار دهید.

– آتش یکی از بزرگترین خطراتی است که کودکان را تهدید می کند. غالبا کودکانی که با کبریت یا فندک بازی می کنند، خانه را به آتش می کشند. اگر اجاق، بخاری، شومینه یا چیزی از این قبیل در منزل دارید (که معمولا در هر خانه یا حتما وسائلی برای پخت و پز و گرمایش وجود دارد) یک کپسول آتش نشانی را در نزدیکی آن نگه دارید و آن را به طور مرتب چک و سرویس کنید. چیزهایی را که ممکن است نظر کودکتان را جلب کنند در بالای بخاری قرار ندهید. کبریتها و فندکها را دور از دسترس و دید کودک نگه دارید. در صورتی که از سیگار استفاده می کنید آن را به درستی خاموش کرده و ته مانده آن را نیز از بین ببرید. اگر در آپارتمان زندگی می کنید، راه خروج اضطراری را برای مواقع ضروری در نظر بگیرید  و جهت آمادگی برای زمان آتش سوزی استفاده از آن را تمرین کنید.
می توانید از اخطار دهنده های آتش که با مقررات آتش نشانی محل سکونت شما تطابق دارند استفاده کنید و آنها را به طور مرتب چک کنید. اگر این امکان را دارید که از آشکارسازهای دود در همه اتاقهای خواب و همچنین در نزدیکی آشپزخانه استفاده کنید بهتر است آنها را هر ماه امتحان کنید تا از صحت عملکرد آنها مطمئن شوید و باطریها را هر سال عوض کنید. در صورتی که آشکارسازِ دود به طور مناسب کار کند خطر مرگ در اثر آتش سوزی تا 50% کاهش می یابد.

– از استفاده از پرده خصوصا پرده هایی که ریسمانهای آویزان دارند خودداری کنید. این ریسمانها ممکن است منجر به بروز خفگی در کودک شوند. در صورتی که پرده های شما ریسمان دارند آنها را گره زده و بالاتر از دسترس کودک قرار دهید.

– بر روی شیشه های بزرگ مانند درهای شیشه ای برچسبهای رنگی بزنید تا کودک بتواند همواره آنها را تشخیص دهد. پنجره هایی را که به طور عمودی بالا و پایین رفته و باز و بسته می شوند همواره از بالا باز کرده و قفل کنید تا از باز کردن آنها از پایین توسط کودک جلوگیری کنید. پنجره هایی را که پایین قرار دارند به نحوی تعمیر یا طراحی کنید که بیش از 15 تا 20 سانتیمتر باز نشوند. مبلها یا سایر چیزهایی را که کودک می تواند از آنها بالا برود دور از پنجره ها قرار دهید.

– بهتر است پارچه یا پوشش های مخصوصی را زیر فرشها و موکتها لیز و لغزنده منزل قرار دهید که امکان لیز خوردن را برای کودک یا برای خودتان وقتی که کودک را در آغوش دارید، کاهش دهید.

– اگر منزل شما دارای راه پله داخل ساختمان است، از درهای ایمنی استفاده کنید. بر روی راه پله ها یک در کوچک در بالا و یک در دیگر نیز در پایین راه پله تعبیه کنید. این کار از بالا رفتن کودک از پله ها نیز جلوگیری خواهد کرد زیرا او نمی تواند این مسیر را برگردد. البته به یاد داشته باشید که ایمنی کودک یک مبحث رو به رشد است. در کوچکی که در یک سالگیِ کودک در بالای پله ها قرار می دهید تا از پایین آمدن او از پله ها جلوگیری کند، در دو سالگی می تواند به اسباب بازی کودک تبدیل شود و کودک بالا رفتن از آن را امتحان کند!

– هرگز چیزی را که ممکن است موجب لیز خوردن افراد شود روی پله ها قرار ندهید. راه پله ها باید به نحو مناسب تعمیر و بازسازی شوند، (فرشهای پاره یا پوسیده را تعمیر کرده و یا جمع کنید). اطمینان حاصل کنید که نرده ها کاملا محکم بوده و جاپایی برای کودک ندارند که بتواند با کمک آنها بالا یا پایین برود. همواره باید نور مناسب در مسیر راه پله وجود داشته باشد. هر ساله صدها کودک به علت سقوط در اورژانسهای پزشکی مورد درمان قرار می گیرند. همین که کودک شما چهار دست و پا راه رفتن را آغاز کرد باید از درهای کوچک و مناسب برای جلوگیری از ورود او به اطاقها یا مکانهای نامناسب و خطرناک استفاده کنید.

– سیمهای لامپها یا سایر وسایل برقی را پشت مبلمانهای سنگین مخفی کنید یا با استفاده از وسایل مخصوص بپوشانید. در صورتی که کودک شما آباژور یا لوازم نور دهنده بزرگ را بکِشد، ممکن است سقوط کنند و خطراتی چون برق گرفتگی، آتش سوزی یا ضرب دیدگی را به همراه داشته باشد. پس حداقل آنها را پشت مبلها قرار دهید.

– مراقب چیزهایی که می توانند انگشتهای کودک شما را گیر بیندازند (مانند لولاها، میز اتو و صندلی های دسته دار) باشید.

– لوازم کمکهایِ اولیه را در قفسه های در بسته و دور از دسترس کودک قرار دهید و محل چیزهای مختلف را به پرستارِ کودک یا افراد دیگر نشان داده و نحوۀ تماس با اورژانس در موقع ضروری را نیز برایشان توضیح دهید. دقت کنید که مواد سمی و خطرناک را از دسترس کودک دور کرده باشید تا از مسمومیت او جلوگیری کنید.

– احتمال سوختگی با آتش یا مایعاتِ داغ در کودکانِ کم سن بیشتر از سایرِ کودکان یا بزرگسالان است. بیشترین میزانِ سوختگی با مایعاتِ داغ در اثر ریختن نوشیدنی هایِ داغ بر روی پوست کودک رخ می دهند. دقت کنید که حتی 15 دقیقه پس از تهیه نیز این مواد به اندازه ای داغ هستند که می توانند پوست کودک را بسوزانند. هرگز به مادری که در حال شیر دادن کودک است نوشیدنیِ داغ تعارف نکنید: حتی یک قطره کوچک از این نوشیدنی نیز می تواند هم مادر و هم کودک را بسوزاند.