دسته: خردسال و کودک

برای حدود چهار تا شش ماه اول زندگی توصیه می‌شود که نوزادان منحصراً با شیر مادر تغذیه شوند. هنگامی که دادن شیر امکان‌پذیر نیست شیر خشک غنی شده با آهن باید به نوزاد داده شود. شیرخشک‌های مخصوص نوزادان برای رفع نیاز‌های تغذیه‌ای نوزادان در سال اول زندگی طراحی شده‌اند و بیش از 12 ماهگی توصیه نمی‌شوند.

تغذیه تکمیلی چیست؟

غذا‌های جامد را در حدود چهار تا شش ماهگی معرفی کنید. از آنجایی که 4 تا 6 ماهگی نوزاد آماده می‌شود بهتر است هنگام معرفی غذای جامد به موارد زیر توجه کنید:

– می‌تواند سر و گردن خود را کنترل کند

– قادر است سر خود را بالا نگه دارد

– غذا را با زبان خود از دهان خارج نمی‌کند

– به تنهایی یا با حمایت می‌نشیند

– سعی می‌کند‌ اشیاء کوچک مانند اسباب بازی یا غذا را بگیرد

– به جای فشار دادن آن به چانه غذا را می‌بلعد

بهترین غذا‌های اولیه برای نوزاد 4-6 ماهه چه غذاهایی هستند؟

حدود چهار تا شش ماهگی غذا‌های جامد (مکمل) برای اطمینان از تغذیه کافی و قرار گرفتن در معرض طعم‌ها، بافت‌ها و انواع مختلف غذا‌ها ضروری می‌باشند. غذا‌های غنی از آهن مانند غلات یا گوشت‌های پوره شده و غذا‌های غنی از روی مانند گوشت، لوبیا و غلات نوزاد غنی شده با روی اولین غذا‌های مناسبی هستند که به نوزادان چهار تا شش ماهه داده می‌شوند. لبنیات به شکل ماست ساده و شیر کامل را می‌توان در حدود شش ماهگی به کودک داد.

بهترین غذا‌های اولیه برای نوزاد6-8 ماهه چه غذاهایی هستند؟

در حدود شش تا هشت ماهگی نوزادان آماده خوردن غذا‌های بافت دار هستند مانند غذا‌های له شده یا خرد شده و غذا‌های انگشتی.

بهترین غذا‌های اولیه برای نوزاد 12-10 ماهه چه غذاهایی هستند؟

در سن ده تا دوازده ماهگی کودک شما مستقل‌تر می‌شود و ممکن است بتواند یک قاشق را در دست بگیرد. برای دادن شیر گاو به عنوان یک نوشیدنی باید صبر کنید تا در 12 ماهگی یا بعد از آن معرفی شود. مصرف آب آشامیدنی ساده و فلورایده را می‌توان به آرامی بعد از یک سالگی افزایش داد تا نیاز‌های هیدراتاسیون و فلوراید را برآورده کند. کودک خود را تشویق کنید که از انواع غذا‌ها از همه گروه‌های غذایی استفاده کند، البته به جز غذا‌ها و نوشیدنی‌های حاوی قند و کافئین افزوده. غذا‌ها و نوشیدنی‌های حاوی سدیم بالاتر نیز باید محدود شوند.

چه غذا‌هایی را نباید در برنامه غذایی کودک قرار دهیم؟

بسیار مهم است که از دادن غذا‌هایی که می‌تواند خطر خفگی احتمالی را به کودکتان بدهد مانند سبزیجات یا میوه‌های نپخته (به استثنای موز و آووکادو)، تکه‌های پنیر، انگور کامل، بادام‌زمینی، ذرت بو داده و تکه‌های هات داگ پرهیز کنید. غذای سفت می‌تواند راه هوایی را مسدود کند و باعث خفگی شود.

آیا نوزادان می‌توانند عسل بخورند؟

شیرخواران کمتر از یک سال نباید عسل مصرف کنند.

چه زمانی غذا‌های جامد را شروع کنیم؟

احساس استرس در مورد معرفی غذا‌های جامد به کودک طبیعی است اما‌ امیدواریم این دستورالعمل‌ها بتواند برخی از نگرانی‌های شما را کاهش دهد.

منبع:

milk-drunk.com

چه کودک شما عاشق سیب باشد چه نه بسیار مهم است که حداقل یک سیب را در برنامه غذایی کودک خود در هر روز بگنجانید. نه تنها یک سیب در روز او را از مریضی دور نگه می‌دارد بلکه خوردن سیب انرژی کودک را تقویت می‌کند و مواد مغذی لازم را به کودک می‌دهد. برخی از کودکان احساس می‌کنند انرژی کم دارند و مشکلات سلامتی زیادی دارند. با افزودن سیب‌های بیشتر به وعده‌های غذایی کودک خود در تمام طول سال سلامت او را حفظ کنید. در ادامه با فواید سیب برای کودکان بیشتر آشنا خواهید شد:

 سلامت استخوان کودک را تقویت می‌کند:

سیب سرشار از بور است که یک ماده معدنی کمیاب بوده و به بدن کمک می‌کند تا منیزیم و کلسیم را جذب کند که هر دو برای سلامت استخوان‌های کودک شما مهم هستند. از آنجایی که استخوان‌های کودک شما در طول دوران کودکی رشد می‌کنند، باید مطمئن شوید که برنامه غذایی کودک شما شامل تمام مواد مغذی ضروری برای دندان‌ها و استخوان‌های سالم است. در حالی که خوردن سیب به تنهایی راهی مطمئن برای حفظ سلامت استخوان‌های کودک شما نیست اما خوردن یک سیب در روز می‌تواند به طور قابل توجهی سلامت استخوان‌ها را تقویت کند.

 حاوی ویتأمین C است:

پرتقال تنها منبع ویتأمین C نیست. یک سیب حدود 14 درصد از نیاز روزانه توصیه شده به ویتأمین C را تأمین می‌کند. بدن این ویتأمین را ذخیره نمی‌کند بنابراین مصرف در هر روز ضروری است. ویتأمین C به تقویت سیستم ایمنی کودک شما کمک می‌کند بنابراین می‌تواند خطر ابتلا به آنفولانزا و سرماخوردگی را کاهش دهد. اگر کودک شما نمی‌خواهد یک سیب در روز بخورد آن را به به بلغور جو دوسر و آبمیوه‌ها اضافه کنید.

 سیب یک منبع عالی از کربوهیدرات‌های سالم است:

کودک شما برای فعال ماندن در طول روز به کربوهیدرات نیاز دارد. منابع بسیار خوبی از کربوهیدرات‌ها وجود دارد اما سیب احتمالاً سالم‌ترین آنهاست. سیب دارای محتوای فیبر بالا و محتوای قند کمی است که آن را به میان‌وعده‌ای مناسب برای کودکان تبدیل می‌کند. یک سیب در روز به دلیل محتوای فیبر بالایی که دارد به حفظ سطح انرژی و هوشیاری کودک در طول روز کمک می‌کند.

 آن‌ها محتوای پکتین بالایی دارند:

سیب حاوی پکتین است که به جلوگیری از کلسترول بالا، بیماری قلبی و سرطان کمک می‌کند. پکتین همچنین می‌تواند به هضم کودک شما کمک کرده و می‌تواند اسهال را درمان کند.

 آن‌ها سرشار از ویتأمین A هستند:

اگر خودتان سیب می‌کارید یا کاملاً مطمئن هستید که سیب‌های ارگانیک و بدون آفت‌کش می‌خرید پوست سیب‌ها را دور نیندازید زیرا حاوی ویتأمین A هستند. ویتأمین مهمی که برای بینایی، دندان و استخوان کودک مفید است. علاوه بر این ویتأمین A به محافظت از کودک شما در برابر عفونت‌ها، رشد و سلامت بافت‌ها و سلول‌های بدن به ویژه آن‌هایی که در پوست، ناخن‌ها و مو هستند کمک می‌کند.

نتیجه‌گیری:

ارزش غذایی سیب بسیار بالا بوده به همین دلیل است که هم بزرگسالان و هم بچه‌ها باید حداقل یک سیب در روز بخورند تا سالم بمانند. اگر کودک شما از خوردن آب سیب خسته شده از خلاقیت و دستور العمل‌های مناسب برای کودکان استفاده کنید تا میان وعده‌ها و دسر‌های فوق‌العاده خوشمزه‌ای مانند پای سیب کوچک، سالاد سیب و اسموتی‌ها درست کنید.

منبع:

food.amerikanki.com

در این سن کودک نوپا شما در حال آزمایش محدودیت‌های خود و کاوش در انواع مکان‌ها از جمله بینی‌اش است. اولین باری که یک کالای خارجی در بینی کودک نوپا شما گیر می‌کند می‌تواند ترسناک باشد. انسداد بینی جسم خارجی معمولاً برای بچه‌های کنجکاو اتفاق می‌افتد. کودکان چیز‌ها را در جایی قرار می‌دهند که به آن‌ها تعلق ندارد گاهی اوقات کودک نوپا به شما اطلاع می‌دهد که چیزی در بینی خود دارد و گاهی اوقات ممکن است آن را فراموش کند. در این سن او محدودیت‌های خود را آزمایش می‌کند و در همه مکان‌ها از جمله بینی‌اش کاوش می‌کند. در نتیجه ممکن است به کمک پزشکی نیاز داشته باشید تا آن وسیله را از بینی او خارج کنید.

کودک نوپا چه وسیله خارجی را داخل بینی خود فرو می‌کند؟

اگر کودک نوپا متوجه شود که شما ناراحت هستید ممکن است از گفتن آنچه در داخل بینی خود فرو کرده است بترسد. در ادامه لیستی از‌اشیاء رایجی که معمولاً در بینی کودکان گیر می‌کنند آورده شده است. لطفاً توجه داشته باشید که برخی از آن‌ها خطر خفگی نیز دارند بنابراین اگر آن‌ها را در خانه دارید باید آن‌ها را از دسترس کودک خود دور نگه دارید:

•  اسباب بازی‌های کوچک و لوازم جانبی مانند کفش باربی
•  پولک‌ها، مهره‌ها و سایر لوازم کوچک صنایع دستی مانند برچسب
• توپ‌های پنبه‌ای و دستمال کاغذی:
• خمیر بازی، مداد رنگی یا خاک رس
•  قطعات بازی
•  پاک کن‌ها
• نخود و لوبیا
• دارو‌ها
• باتری‌های دکمه‌ای

چگونه بفهمیم کودک وسیله خارجی را داخل بینی کرده است؟

گاهی اوقات ممکن است اقلام به اندازه کافی بزرگ باشند که شما متوجه آن‌ها شوید. در موارد دیگر آن‌ها خیلی کوچک هستند و تنها زمانی متوجه می‌شوید که فرزندتان به شما اطلاع دهد. در ادامه مراقب موارد زیر باشید:

• تخلیه بینی (از یک سوراخ بینی)
• ترشحات بدبو از بینی (از یک سوراخ بینی)
• بینی خونی به خصوص آبریزش
• درد بینی در یک طرف
• تنفس سخت
• نشانه‌های غیرکلامی

هنگام گیرکردن وسیله خارجی داخل بینی کودک چه کنیم؟

1- اگر کودک شما به اندازه کافی بزرگ است که بتواند درک کند به او توصیه کنید که از طریق دهان نفس بکشد. از او بخواهید آرام و حالت فین کردن داشته باشد. ممکن است آن قدر کالا را شل کند که بیرون بیاید. در حین انجام این کار از دمیدن شدید یا استنشاق تصادفی از طریق بینی خودداری کنید

2- سعی کنید جسم را به صورت دستی با انگشتان خود بردارید اما فقط در صورتی که بتوانید به راحتی آن را خارج کنید

3- با گذاشتن دهان خود روی دهان فرزندتان شروع کنید و سوراخ بینی باز شده را ببندید و در دهان کودک نفس بکشید. مانند طریقه نفس دهان به دهان

4- اگر نمی‌توانید جسم را ببینید یا خارج کنید فوراً به دنبال کمک پزشکی باشید

از انجام چه کار‌هایی باید اجتناب کنیم؟

 وحشت نکنید:

استرس داشتن طبیعی بوده به خصوص اگر اولین بار است که این اتفاق برای کودک شما می‌افتد. با این حال سعی کنید خونسردی خود را حفظ کنید. گیر کردن چیزی در بینی کودک نوپا تهدیدی برای زندگی نیست مگر اینکه باعث مشکلات تنفسی شود. نگرانی اصلی عفونت ناشی از مسدود شدن مایعات بینی است.

 از بیرون آوردن شی با انگشتان و موچین خودداری کنید:

این‌ها ممکن است باعث فشار بیشتر جسم به داخل مجرای بینی شوند و فقط اوضاع را بدتر کنند.

منبع:

www.babygaga.com

برای برخی از بچه‌ها و بزرگسالان نپوشیدن جوراب با کفش راحت‌تر بوده اما برای جلوگیری از تاول زدن، گرم نگه داشتن پا‌ها و رعایت موارد بهداشتی دلایل زیادی وجود دارد که پوشیدن جوراب با کفش بهتر است. اگر می‌خواهید به یک کودک نوپا کمک کنید تا به پوشیدن جوراب با کفش عادت کند نکات زیر را امتحان کنید.

کودک را مجبور به پوشیدن جوراب نکنید:

اگر کودک شما احساس می‌کند که مجبور است جوراب بپوشد به احتمال زیاد در مقابل آن مقاومت نشان می‌دهد. بنابراین انجام کار‌هایی که به آن‌ها کمک می‌کند تا احساس کنترل بیشتری داشته باشند می‌تواند به آن‌ها انگیزه دهد تا بدون مشکل جوراب بپوشند. برای جوراب‌های فرزندتان یک مکان مشخص داشته باشید که در دسترس او باشد مانند یک سبد یا کشو.

 به سایز جوراب توجه کنید:

هرچه جوراب کوچکتر باشد به راحتی در پا‌های کودک شما قرار می‌گیرد. سعی کنید یک جفت جوراب را انتخاب کنید که کمی بزرگتر از نیاز کودک شما باشد. این به آن‌ها اجازه می‌دهد تا جوراب را با آرامش بیشتری بپوشند، اگرچه ممکن است کمک والدین همچنان مورد نیاز باشد اما مراقب باشید که جوراب آنقدر بزرگ نباشد که کودک نوپا در حالی که بدون کفش راه می‌رود اذیت شود.

 به جنس جوراب توجه کنید:

یکی از دلایلی که کودک نوپا ممکن است در برابر پوشیدن جوراب مقاوم باشد ناراحتی آنهاست. به عنوان مثال اگر جوراب‌ها خیلی کوتاه باشند ممکن است رویه کفش‌های کودک شما پوست او را تحریک کند و اگر جوراب‌ها از مواد ضخیم تولید شده‌ باشند کودک نوپا را بیش از حد گرم نگه می‌دارند. هنگام خرید جوراب مواد قابل تنفس مانند بامبو یا پنبه را در اولویت قرار دهید و مطمئن شوید که جوراب انعطاف‌پذیری زیادی دارد.

 از کفش مناسب استفاده کنید:

در 2 سالگی نمی‌توانید از کودک نوپایتان انتظار داشته باشید که هر چیزی را که احساس یا تجربه می‌کند به زبان بیاورد. سعی کنید ابتدا خودتان کفش را ارزیابی کنید. از دست خود برای احساس کردن کف داخلی استفاده کنید تا ببینید آیا چیزی بیرون‌زده است یا خیر. هنگام صحبت با فرزندتان از کلمات مناسب سن کودک استفاده کنید تا بپرسید که در مورد کفش چه احساسی دارند.

منبع:

www.babygaga.com

اگر صدای خروپف را از اتاق خواب فرزندتان بشنوید ممکن است تعجب کنید. حدود 10 درصد از کودکان به طور منظم خروپف می‌کنند. در بسیاری از موارد خروپف دوران کودکی جای نگرانی ندارد اما گاهی اوقات خروپف می‌تواند نشانه آپنه انسدادی خواب باشد. یک اختلال خواب که در صورت عدم درمان می‌تواند باعث مشکلات پزشکی شود. خروپف زمانی اتفاق می‌افتد که هوا نمی‌تواند آزادانه در پشت دهان و بینی حرکت کند. این می‌تواند باعث ارتعاش زبان، کام نرم و لک و در نتیجه خروپف شود. دلایل خروپف می‌تواند شامل موارد زیر باشد:

• لوزه‌های بزرگ یا آدنوئید
• گرفتگی بینی در اثر آلرژی یا سرماخوردگی
• اضافه وزن
• داشتن کام بلند یا کام نرم

آپنه خواب در کودکان چه علائمی دارد

حدود 1 تا 3 درصد از کودکانی که خروپف می‌کنند دچار آپنه خواب هستند. این وضعیتی است که باعث توقف یا کاهش تنفس، کاهش سطح اکسیژن و اختلال در کیفیت خواب می‌شود. آپنه خواب در کودکان می‌تواند بر توجه، رفتار، یادگیری و کیفیت زندگی تأثیر بگذارد. با گذشت زمان آپنه خواب می‌تواند منجر به افزایش فشار خون، مشکلات رشد، التهاب و بازسازی قلب شود. در اینجا چند نشانه وجود دارد که نشان می‌دهد خروپف کودک شما ممکن است آپنه خواب باشد:

• خروپف که هر شب اتفاق می‌افتد یا تنفس پر سر و صدا
• تنفس دهانی در هنگام خواب
• کودک شما صدا‌های خفگی یا نفس نفس زدن می‌دهد
• مکث‌هایی را در تنفس فرزندتان می‌شنوید
• فرزند شما اغلب از خواب بیدار می‌شود
• کودک شما غیرعادی می‌خوابد

آپنه خواب همچنین می‌تواند مشکلاتی را ایجاد کند که ممکن است در طول روز متوجه آن شوید. این شامل:

• خستگی غیرمعمول مانند به خواب رفتن در مدرسه
• مشکلات توجه یا عملکرد ضعیف مدرسه
• سردرد
• مشکلات رفتاری یا بیش فعالی
• بدخلقی یا تحریک‌پذیری

چه زمانی باید به پزشک مراجعه کرد؟

اگر کودک شما خروپف می‌کند و علائمی از آپنه خواب دارد با پزشک کودک خود صحبت کنید. اگر تشخیص داده شود که کودک شما مبتلا به آپنه خواب است پزشک در مورد درمان‌های احتمالی با شما صحبت خواهد کرد. درمان آپنه خواب نه تنها به کودک شما کمک می‌کند تا راحت‌تر بخوابد بلکه به بهبود سلامت کلی و کیفیت زندگی او نیز کمک می‌کند. یک خواب خوب حتی ممکن است تمرکز، سطح انرژی و عملکرد مدرسه کودک شما را بهبود بخشد.

منبع:

www.uhhospitals.org

بستنی تغذیه بسیار لذیذی است که در صورت مصرف به مقدار متوسط می‌تواند تأثیر بسیار مثبتی بر سلامت کودک شما داشته باشد. بستنی دارای مقدار زیادی ویتأمین مانند A و ویتأمین B6 و مواد معدنی مانند کلسیم و فسفر و غیره است. وقتی برای اولین بار به کودک بستنی می‌دهید باید چند نکته را در نظر بگیرید. این شامل دادن بستنی در زمان و به مقدار مناسب است. در زیر برخی از مهم‌ترین نکاتی که باید هنگام خوردن بستنی برای اولین بار به کودک خود در نظر داشته باشید آورده شده است.

به زمان توجه کنید:

اکثر مردم فکر می‌کنند حدود 6 ماهگی زمانی که کودک شما شروع به خوردن غذای جامد می‌کند می‌توانند بستنی را هم در لیست غذایی او قرار دهند. این درست نیست زیرا بستنی یک دسر بسیار پر انرژی است و برای دادن این نوع دسر و تغذیه به متابولیسم قوی و سیستم گوارشی نیاز دارید.

از دادن بیش از حد شکر و عسل خودداری کنید:

بستنی حاوی عسل می‌تواند باعث ایجاد بیماری به نام بوتولیسم در کودک شما شود. یکی دیگر از مواردی که باید از آن اجتناب کنید دادن بستنی حاوی قند‌های اضافه شده به کودک است. قند‌ها می‌توانند کودک شما را کاملاً اذیت کنند زیرا هضم آن‌ها سخت است. برای جلوگیری از بروز چنین عوارضی فقط بستنی‌هایی را به کودک خود دهید که حاوی شیرینی بسیار کمی باشد.-به طعم و نوع بستنی توجه کنید:

طعم‌هایی را انتخاب کنید که حاوی آلرژن‌های رایج مانند آجیل و توت فرنگی نیستند. این آلرژن‌ها می‌توانند باعث خس خس سینه، اسهال و غیره شوند. بهترین انتخاب این است که بستنی را در خانه با استفاده از مواد ارگانیک تهیه کنید اما اگر این امکان وجود ندارد می‌توانید به سراغ محصولاتی بروید که محتوای قند کمی دارند و هیچ گونه افزودنی مصنوعی شیرین‌کننده‌ای ندارند.

با صبر و حوصله به کودک بستنی دهید:

بچه‌ها بستنی را بیش از هر چیز دیگری دوست دارند و به همین دلیل است که باید مراقب میزان مصرف آن‌ها در یک وعده باشید. یک بستنی کامل جلوی بچه‌ها قرار ندهید. بهترین راه برای دادن بستنی این است که آن را در یک کاسه کوچک ریخته و جلو کودک بگذارید و به کودک بدهید. به این ترتیب می‌توانید از آب شدن بستنی جلوگیری کنید.

از اسموتی و میوه‌های تازه استفاده کنید:

می‌توانید اسموتی‌های خانگی مختلف درست کنید و به عنوان جایگزین بستنی به کودک خود بدهید. این‌ها طعم بسیار شیرینی دارند و فاقد مواد نگهدارنده مصنوعی هستند. با دادن این‌ها می‌توانید مطمئن شوید که کودک شما سالم‌ترین رژیم غذایی را دریافت می‌کند که به رشد جسمی و ذهنی کودک شما کمک می‌کند. میوه‌ها می‌توانند تمام نیاز‌های کلسیم، پروتئین، ویتأمین و مواد معدنی کودک شما را با عوارض جانبی برآورده کنند.

نتیجه‌گیری:

همیشه به یاد داشته باشید که در دادن بستنی به کودک نوپا زیاده روی نکنید زیرا قند‌های اضافی می‌تواند اثرات نامطلوبی بر سلامت کودک داشته باشد. همچنین می‌توانید از پزشک اطفال خود بخواهید که در مورد زمان و روش مناسب دادن بستنی به کودک اطلاعات بیشتری کسب کند.

منبع:

dripivplus.com

خیس کردن تخت ممکن است حتی پس از آموزش توالت رفتن کودک شما رخ دهد که معمولاً در سنین 2 تا 4 سالگی اتفاق می‌افتد. اما از آنجایی که هر کودکی متفاوت است ممکن بوده کودک شما در این محدوده سنی تخت خود را خیس هم نکند. خیس کردن تخت ممکن است حتی پس از آموزش توالت رفتن کودک شما رخ دهد که معمولاً بین سنین 2 تا 4 سالگی انجام می‌شود. زمانی که کودک شما تخت را خیس کرد او را دعوا نکنید و بدانید که فرزندتان از روی عمد رختخواب را خیس نمی‌کند. او را سرزنش نکنید یا کاری نکنید که او احساس شرم کند. در عوض آرام باشید و به آن‌ها کمک کنید بفهمند تقصیر آن‌ها نیست و به مرور زمان این عادت از سر کودک می‌افتد.

10 نکته برای مدیریت شب ادراری کودک

• آن‌ها را تنبیه یا سرزنش نکنید
•  به آن‌ها کمک کنید کمتر احساس خجالت یا شرم کنند. توضیح دهید که شب ادراری تقصیر آن‌ها نیست و برای همه کودکان اتفاق می‌افتد و به مرور زمان برطرف می‌شود
•  از کودک بخواهید به شما اطلاع دهد
•  در نظر داشته باشید که اجازه دهید فرزندتان بعد از خیس کردن رختخواب به تعویض ملحفه کمک کند
•  اجازه ندهید خواهر و برادر کودک او را مسخره کند
•  در طول روز به ادرار و مدفوع کودک خود توجه کنید
•  فرزندتان را تشویق کنید که قبل از خواب به دستشویی برود
•  از آن‌ها بخواهید از نوشیدن مایعات زیاد خودداری کنند
•  بعد از خواب کودک را بیدار کنید تا به دستشویی برود
•  اگر بعد از چند شب کودک رختخواب را خیس نکرد او را تشویق کنید

منبع:

www.motherbabychild.com