دسته: خردسال و کودک

نوزادان از هر دو دست برای دستیابی به موبایل، گردنبند درخشان شما یا برای نزدیک کردن صورت شما استفاده می‌کنند. با رشد کودکان توانایی آن‌ها برای انجام کار‌های پیچیده (مانند خط خطی کردن یا غذا خوردن با قاشق) افزایش می‌یابد. در این مرحله است که معمولاً در حدود دو یا سه سالگی ممکن است متوجه استفاده از یک دست خود بیشتر از دست دیگر شوید. با این حال برخی از کودکان علائم چپ دستی را در حدود 18 ماهگی نشان می‌دهند. ژنتیک حداقل تا حدی مسئول چپ دست و راست دست بودن است. نوزادان در رحم حرکت دادن یک دست را ترجیح می‌دهند. دقیقاً قبل از اینکه ارتباط بین نخاع و مغز به طور کامل شکل بگیرد بسیاری از مردم بر این باورند که چپ دست‌ها هنرمند هستند زیرا فکر می‌کنند آن‌ها بیشتر از نیمکره راست مغز استفاده می‌کنند که مسئول درک فضایی و بصری است. با این حال همانطور که مشخص است هیچ یک از ما ترجیحات راست یا چپ مغز را نداریم و همه ما از هر دو طرف مغز خود به یک اندازه استفاده می‌کنیم.

از قیچی استفاده کنید:

کودک شما ممکن است احساس کند که خودش نمی‌داند چگونه آن را قطع کند و هیچ بچه‌ای این احساس را دوست ندارد. تقصیر او نیست و قیچی برای او مناسب نخواهد بود. به دنبال قیچی متناسب با دست کودک باشید.

از دست چپ خود کمک بگیرید:

در حالی که احتمالاً می‌توانید از دست راست خود برای آموزش نحوه غذا خوردن با چنگال خلاص شوید اما اگر بخواهید به کودک چپ دست خود بیاموزید که چگونه بند کفشش را ببندد این کار پیچیده‌تر می‌شود. به عنوان یک فرد راست دست که سعی می‌کند کاری را با دست چپ خود انجام دهد احتمالاً باید سرعت خود را کم کنید و با دقت بیشتری به مراحل آن فکر کنید.

برای کودک هدایایی بخرید که بتواند با دست چپ از آن استفاده کند:

بسیاری از قابلمه‌های آشپزخانه و لیوان‌های قهوه با دسته‌هایی برای جهت‌گیری سمت راست ساخته شده‌اند (تمایز ظریفی که شاید شما راست‌دست‌ها هرگز متوجه آن نشده باشید). وقتی یک بچه چپ دست بزرگ می‌کنید خوب است که برای تولدش چند کادو سرگرم‌کننده بخرید.

منبع:

www.kindercare.com

تومور‌های کارسینوئیدی:

تومور‌های کارسینوئیدی از سلول‌های عصبی غدد درون‌ریز شروع می‌شوند که در کنترل جریان هوا و خون در ریه‌ها نقش دارند و می‌توانند بر رشد سایر سلول‌های ریه تأثیر بگذارند. در مقایسه با انواع دیگر سرطان ریه این سرطان در گروه‌های سنی جوان‌تر رخ می‌دهد.

کارسینوم موکواپیدرموئید:

این نوع سرطان از غدد مخاطی منشأ می‌گیرد اما می‌تواند در برونش هاو راه‌های هوایی اصلی ریه‌ها تشکیل شود.

کارسینوم سلول سنگفرشی:

کارسینوم سلول سنگفرشی (SCC) نوعی سرطان ریه سلول غیر کوچک (NSCLC) است.

آدنوکارسینوم:

آدنوکارسینوم نوعی سرطان ریه سلول غیر کوچک (NSCLC) است که بیشتر در بزرگسالان دیده می‌شود.

کارسینوم برونش آلوئولار:

این یک نوع نادر از آدنوکارسینوم است.

کارسینوم سلول کوچک:

کارسینوم سلول کوچک سرطان ریه نادر اما با رشد سریع است که ممکن بوده پس از درمان عود کند.

سرطان ریه در کودکان چه علائمی دارد؟

ممکن است کودکی سرطان ریه داشته باشد و علائمی از خود نشان ندهد که به آن حالت بدون علامت می‌گویند. از آنجایی که سرطان ریه در کودکان بسیار نادر است هنگامی که علائم ظاهر می‌شوند به راحتی می‌توان آن‌ها را با سایر بیماری‌های رایج ریوی که کودکان را تحت تأثیر قرار می‌دهد اشتباه گرفت. چند نمونه آن آسم یا عفونت‌های تنفسی هستند. علائم زیر به ویژه زمانی که مداوم هستند می‌توانند نشانه‌های سرطان ریه در کودک باشند:

• سرفه‌ای که از بین نمی‌رود
• درد قفسه سینه که هنگام سرفه یا نفس عمیق بدتر می‌شود
• خس خس سینه یا گرفتگی صدا
• خستگی
• کاهش اشتها
• کاهش وزن غیر قابل توضیح
• عفونت‌های تنفسی مکرر، مانند ذات‌الریه یا برونشیت
• سرفه کردن خون
• مشکل در تنفس

سرطان ریه در کودکان چگونه تشخیص داده می‌شود؟

اگر کودک شما علائمی مانند سرفه مداوم، خس خس سینه یا خستگی بیش از حد دارد پزشک اطفال با بررسی سابقه پزشکی او شروع می‌کند. آن‌ها همچنین می‌خواهند بدانند که علائم کودک شما چه زمانی شروع شده است و آیا چیزی به کاهش آن‌ها کمک می‌کند یا خیر. پزشکان همچنین می‌پرسند که آیا فرزند شما سابقه شخصی یا خانوادگی برخی از بیماری‌ها را دارد یا خیر. هر چیزی که به ذهنتان می‌رسد را حتماً فهرست کنید. در طول این مدت آن‌ها بدن فرزند شما را بررسی می‌کنند تا از سلامت عمومی او از جمله گوش دادن به تنفس و ضربان قلب او مطمئن شوند. چندین آزمایش دیگر می‌تواند به متخصص اطفال کمک کند تا علت علائم کودک شما را تعیین کند. برخی از این تست‌ها عبارتند از:

آزمایشات خون:

آزمایش‌های خون مانند پانل متابولیک پایه و شمارش کامل خون می‌تواند به پزشک کمک کند تا تصور بهتری از سلامت کلی فرزند شما داشته باشد.
تصویربرداری:
رادیوگرافی قفسه سینه می‌تواند به پزشک کمک کند تا بهتر بفهمد در ریه‌ها چه می‌گذرد. گاهی ممکن است از تکنیک‌های تصویربرداری تخصصی‌تری استفاده شود مانند:

• توموگرافی کامپیوتری
• اسکن توموگرافی گسیل پوزیترون
• تصویربرداری رزونانس مغناطیسی

برونکوسکوپی:

برونکوسکوپی از یک لوله نازک با یک دوربین در انتهای آن استفاده می‌کند که برونکوسکوپی نامیده می‌شود تا راه‌های هوایی کودک شما را از نظر نواحی غیر طبیعی بررسی کند. همچنین ممکن است در طی این روش بیوپسی جمع‌آوری شود.

توراکوسکوپی:

توراکوسکوپی یک روش جراحی است که از یک لوله نازک با یک دوربین در انتهای آن استفاده می‌کند تا به پزشک اجازه دهد تا بافت‌های قفسه سینه کودک شما را از نظر نواحی غیر طبیعی بررسی کند. در این مدت نیز می‌توان بیوپسی را جمع‌آوری کرد.

بیوپسی:

اگر یک توده یا ناحیه مشکوک در ریه‌ها تشخیص داده شود پزشک کودک شما می‌خواهد نمونه‌برداری را انجام دهد. این نمونه بافتی است که می‌تواند در آزمایشگاه برای بررسی وجود سلول‌های سرطانی تجزیه و تحلیل شود.

چگونه سرطان ریه را در کودکان درمان کنیم؟

درمان دقیق یک کودک مبتلا به سرطان ریه می‌تواند به عوامل زیادی بستگی داشته باشد مانند:

• نوع سرطان ریه
• وسعت یا مرحله سرطان
• ریه‌های فرزند شما چقدر خوب کار می‌کند
• وجود برخی تغییرات ژنتیکی
• سن و سلامت کلی فرزند شما
• تصمیم‌گیری مشترک بین شما و تیم مراقبت از فرزندتان
•  

گزینه‌های درمانی بالقوه‌ای که ممکن است توصیه شود عبارتند از:

عمل جراحی:

جراحی برای برداشتن تومور یکی از گزینه‌های اصلی درمان سرطان ریه است به ویژه اگر تومور به خارج از ریه‌ها گسترش نیافته باشد. قبل از جراحی ممکن است از شیمی درمانی برای کمک به کوچک کردن تومور استفاده شود.

شیمی درمانی:

اگر جراحی گزینه‌ای نباشد که به کار آید ممکن است شیمی درمانی توصیه شود. دارو‌های شیمی درمانی می‌توانند سلول‌های سرطانی را از بین ببرند یا رشد آن‌ها را کاهش دهند. آن‌ها معمولاً از طریق دهان یا از طریق IV داده می‌شوند.

سرطان ریه در کودکان چه خطراتی دارد؟

عوامل خطر اصلی سرطان ریه در بزرگسالان مربوط به سبک زندگی و عوامل محیطی است که می‌تواند منجر به تغییرات ژنتیکی مضر شود. چیز‌هایی مانند سیگار کشیدن و قرار گرفتن طولانی مدت در معرض دود سیگار احتمالاً به ذهن شما خطور می‌کند. با این حال این موارد معمولاً سال‌ها طول می‌کشد تا بر خطر سرطان فرد تأثیر بگذارد. به همین دلیل است که بیشتر افراد در سنین بالاتر به سرطان ریه مبتلا می‌شوند. همچنین از برخی تغییرات ژنتیکی خاص که با انواع خاصی از سرطان ریه در کودکان مرتبط است عبارتند از:

ژن آناپلاستیک لنفوم کیناز:

برخی از کودکان مبتلا به NSCLC دارای تغییر در ژن ALK هستند. اعتقاد بر این است که این تغییر می‌تواند به رشد و گسترش سلول‌های سرطانی کمک کند.

DICER۱:

بچه‌های مبتلا به بلاستومای پلور ریوی اغلب تغییری در DICER۱ دارند که برای کنترل بیان ژن‌های دیگر مهم است. تغییرات در DICER۱ می‌تواند منجر به بیان غیر طبیعی ژن شود که می‌تواند باعث رشد و توسعه کنترل نشده سلول‌ها شود.

چه عواملی بر نوع سرطان کودکان تأثیر می‌گذارد؟

• نوع خاص سرطان ریه
• سرطان چقدر سریع رشد می‌کند
• آیا سرطان به غدد لنفاوی یا سایر نقاط بدن گسترش یافته است یا خیر
• وجود انواع خاصی از تغییرات ژنتیکی
• چگونه فرزند شما به درمان پاسخ داده است
• سن و سلامت کلی فرزند شما

نتیجه‌گیری:

از آنجایی که علائم می‌تواند مشابه بیماری‌های رایج ریوی دوران کودکی باشد تشخیص سرطان ریه در کودکان دشوار است. هنگامی که تشخیص داده شد درمان می‌تواند شامل جراحی، شیمی درمانی یا پرتودرمانی باشد. سرطان ریه در کودکان می‌تواند به عواملی مانند نوع سرطان ریه، مرحله آن، سن و سلامت کلی کودک شما بستگی داشته باشد.

منبع:

www.healthline.com

فعال بودن بچه‌ها اشکالی ندارد اما تمرینی که آن‌ها انجام می‌دهند باید متناسب با سن آن‌ها باشد. دویدن، شنا کردن، بازی کردن یا مواردی از این دست و هر چیزی که بچه‌ها را فعال نگه می‌دارد هم برای بدن و هم برای ذهن آن‌ها مفید است. وقتی بچه‌ها والدین خود را در حال ورزش می‌بینند تعجبی ندارد که بخواهند با آن‌ها مشارکت کنند. اگر والدین تمرینات را متناسب با سن خود انجام دهند به هیچ وجه مشکلی پیش نخواهد آمد. با این حال همیشه خوب است که با یک متخصص اطفال صحبت کنید تا مطمئن شوید که ورزش انجام شده سالم است و برای کودکان مضر نیست.
اولین روش انجام ورزش توسط بچه‌ها بازی در فضای باز است. چه یک ورزش گروهی باشد و چه صرفاً سرگرمی در دویدن با دوستان. آن‌ها از قلب و عضلات خود کار می‌کشند تا سالم بمانند و به تقویت قدرت خود ادامه دهند. وقتی بچه‌ها در طول روز فعال هستند نه تنها استقامت بدنی خود را افزایش می‌دهند بلکه روی استحکام و سلامت استخوان‌های خود نیز کار می‌کنند. به این ترتیب تا زمانی که بچه‌ها به هفت تا هشت سالگی برسند نیازی به انجام کاری جز دویدن و بازی برای انجام ورزش مورد نیاز نخواهد بود.

شرکت دادن بچه‌ها در ورزش‌های گروهی که رقابتی نیستند در سنین پایین باعث ورزش و همچنین هماهنگی بچه‌ها می‌شود. برای بچه‌هایی که علاقه‌مند به تمرین با وزنه برای شروع تمرینات قدرتی هستند دوییدن و بازی گروهی بسیار مناسب است. وقتی بچه‌ها شروع به رقابت کنند می‌توانند تمرینات قدرتی را شروع کنند که بهتر در سن هشت سالگی نجام شود. بسیاری از تمریناتی که بچه‌ها می‌توانند در این سن شروع کنند عبارتند از:

• لانگز
• اسکات
• پوش آپ
• کشش
• تخته

چگونه انجام این تمرینات را با بچه‌ها شروع کنیم؟

بهترین راه برای شروع ورزش کودکان سرگرم کردن و تبدیل آن به برنامه روزانه است. برای کودکان در سن مدرسه بخش عمده ورزش روزانه آن‌ها باید تمرینات هوازی در مقابل تمرینات قدرتی باشد. این به این معنی است که بیشتر روز‌های هفته باید فعالیتی انجام شود که قلب را پمپاژ کند و برای تقویت بدن مفید باشد. اگر پیاده‌روی، دویدن یا شنا کردن فعالیتی است که تمام اعضای خانواده از انجام آن لذت می‌برند ورزش را به چیزی تبدیل کنید که همه اعضای خانواده درگیر آن باشند. به این ترتیب ورزش دیگر یک کار طاقت‌فرسا نیست بلکه فقط بخشی از زندگی است و هر چه زودتر بچه‌ها ورزش را در اولویت قرار دهند در دوران کودکی و همچنین در بزرگسالی سالم‌تر خواهند بود.

منبع:

www.moms.com

تحقیقات نشان می‌دهد که نوشیدن آب سرد ضربان قلب را کاهش می‌دهد و عصب واگ را تحریک می‌کند. آب سرد نه تنها به گلوی کودک شما آسیب می‌رساند بلکه می‌تواند  باعث شود تا کودک شما از مشکلات سلامتی متعددی رنج ببرد. به همین دلیل است که پزشکان آب ولرم را برای جذب سریع آب و آبرسانی مجدد به بدن توصیه می‌کنند. در ادامه درباره عوارض نوشیدن آب سرد اطلاعاتی به شما خواهیم داد.

 گلو درد:

نوشیدن آب سرد می‌تواند باعث ایجاد گلو درد در کودکان شود. هنگامی که لایه محافظ گلو تحریک می‌شود گلو در معرض عناصر عفونی قرار می‌گیرد و باعث می‌شود که باکتری‌ها و ویروس‌ها به راحتی روی گلو بچسبند و باعث بیماری شوند.

 یبوست:

نوشیدن آب سرد مواد غذایی موجود در سیستم را جامد می‌کند و در هنگام عبور از بدن باعث سفت شدن آن می‌شود. همچنین روده‌ها منقبض می‌شوند و دفع مدفوع را به طور طبیعی سخت‌تر می‌کنند. تحریک روده می‌تواند منجر به اسهال، درد شکم یا یبوست شود. همچنین توصیه می‌شود قبل از اینکه به او اجازه دهید مقداری از نوشیدنی‌های سرد را مصرف کند بدانید بدن کودکتان چگونه به نوشیدنی‌های سرد واکنش نشان می‌دهد.

 هیدراته نشدن بدن:

در حالی که هیچ تحقیق قطعی در مورد اینکه آیا آب سرد هیدراته می‌شود یا خیر وجود ندارد و کارشناسان عموماً موافق هستند که آب با دمای اتاق بهتر هیدراته می‌شود. علاوه بر این ورزشکاران و متخصصان تناسب اندام هنگام تمرین آب سرد با دمای ولرم را ترجیح می‌دهند تا ماهیچه‌های خود را هیدراته نگه دارند زیرا بدن انرژی زیادی را برای جذب آب یخ اعمال می‌کند. علاوه بر این یخ رگ‌های خونی اطراف روده را منقبض می‌کند و باعث کند شدن هیدراتاسیون می‌شود.

 تخلیه انرژی:

زمانی که آب سرد به طور مکرر مصرف شود در نهایت می‌تواند انرژی کودک شما را تخلیه کند. در ابتدا کودک شما ممکن است پس از خوردن آب سرد احساس آرامش کند اما در واقع این نوشیدنی انرژی او را کاهش می‌دهد. به همین ترتیب آب سرد چربی بدن فرزندتان را سفت می‌کند و ممکن است بدن به درستی چربی‌ها را ذخیره نکند.

 هضم کند:

وقتی کودک شما آب سرد می‌خورد بدن سعی می‌کند خود را با تغییر دما وفق دهد تا تعادل را حفظ کند. با این حال انرژی مورد استفاده به ویژه برای فرآیندهای گوارشی برای جذب مواد مغذی در نظر گرفته شده است. به همین دلیل است که نوشیدن آب گرم بعد از هر وعده غذایی برای کمک به عبور آسان غذا از دستگاه گوارش و جلوگیری از مشکلاتی مانند یبوست مهم است.

ضربان قلب کاهش می‌یابد:

تحقیقات نشان می‌دهد که نوشیدن آب سرد ضربان قلب را کاهش می‌دهد و عصب واگ را تحریک می‌کند. عصب واگ برای تنظیم عملکردهای غیر ارادی بدن که بخش‌های اساسی سیستم عصبی هستند کار می‌کند. عصب ضربان قلب، ضربان تنفس و همچنین سایر اعمال رفلکس مانند بلع، عطسه، سرفه و استفراغ را کنترل می‌کند. دمای پایین مانند آب سرد بر عملکرد عصب تأثیر می‌گذارد و در نتیجه باعث کاهش ضربان قلب در میان سایر عوارض در سیستم عصبی کودک شما می‌شود.

 فریز مغز:

احساسی که می‌تواند باعث شود کودک شما سردرد موقتی چند دقیقه‌ای داشته باشد هنگام خوردن آب سرد اتفاق می‌افتد. این شبیه احساسی است که یک فرد هنگام خوردن بستنی یا جویدن یک تکه یخ دارد. آب سرد بر اعصاب ظریف موجود در ستون فقرات تأثیر می‌گذارد که سیگنال‌هایی را به مغز می‌فرستد و در نتیجه باعث سردرد می‌شود.

منبع:

www.moms.com

هنگام معرفی غذا‌های جدید به کودک باید صبر کنید تا کودک بتواند بر بافت این غذا‌ها غلبه کند. هندوانه ممکن است بین 8 تا 10 ماهگی به کودک شما داده شود. همچنین شما باید به چندین عامل توجه کنید که شامل: آیا کودک به اندازه کافی دندان برای جویدن دارد؟ آیا نوزاد قبل از قورت دادن غذای خود را می‌جود؟ از آنجایی که بافت هندوانه نرم نیست بهتر است آن را خیلی زود به کودک ندهید.

هندوانه چه فوایدی برای کودکان دارد؟

برای قلب کودک مفید است:

هندوانه حاوی لیکوپن است. لیکوپن یک آنتی اکسیدان بوده که برای سلامت قلب مفید است و میزان حملات آسم را کاهش می‌دهد. این مقدار زمانی که میوه رسیده است افزایش می‌یابد. هندوانه همچنین سرشار از کاروتنوئید‌هایی مانند نوروسپورن، لوتئین، فیتوفلوئن، فیتوئن و بتاکاروتن است. درست مانند لیکوپن محتویات مختلف کاروتنوئید برای حفظ عملکرد قلب کودک در دوران نوزادی مفید است.

باعث بهبود بینایی می‌شود:

ویتأمین A موجود در هندوانه برای بینایی کودک شما بسیار توصیه می‌شود. محتوای این ویتأمین از خوردن هندوانه بسیار به دست می‌آید. از دیگر فواید ویتأمین A می‌توان به سالم‌تر و درخشان‌تر کردن پوست در عین حمایت از رشد دندان‌های کودک اشاره کرد.

حاوی ویتأمین B کمپلکس است:

کمپلکس ویتأمین B شامل ویتأمین‌های مختلفی است که فواید متعددی را به همراه دارد. این ویتأمین‌های موجود در هندوانه به تولید گلبول‌های قرمز، رشد سیستم عصبی، تقویت سیستم ایمنی، عملکرد مغز و ترمیم پروتئین و افزایش متابولیسم در بدن کودک کمک می‌کند.

به بهبود هضم کودک کمک می‌کند:

هندوانه سرشار از فیبر غذایی بوده و برای سلامت دستگاه گوارش بسیار مفید است. خوردن هندوانه می‌تواند به درمان یبوست و حرکات نامنظم روده در نوزادان کمک کند.

از کم آبی بدن جلوگیری می‌کند:

هندوانه می‌تواند به حفظ تعادل مایعات در بدن کودک شما کمک کند. این به این دلیل بوده که حاوی 93 درصد آب و 7 درصد هندوانه است. این ترکیب می‌تواند از کم آبی بدن جلوگیری کند و در هوای گرم بسیار برای کودکان مفید است به خصوص اگر کودک زیاد عرق می‌کند. این میوه همچنین حاوی الکترولیت‌هایی است که به کاهش احتمال قرار گرفتن در معرض گرما کمک می‌کند.

باعث رشد بهتر استخوان‌ها می‌شود:

هندوانه همچنین حاوی مواد معدنی مانند کلسیم و منگنز است که به رشد استخوان کمک می‌کند. کلسیم برای تولید هورمون رشد مهم است. منیزیم به ساخت عضلات و عملکرد عصبی در نوزادان کمک می‌کند.

هنگام دادن هندوانه به کودک چه نکاتی را رعایت کنیم؟

به واکنش‌های آلرژیک توجه کنید:

به عنوان مثال پوست نوزاد قرمز و خارش، اسهال، استفراغ و برخی از قسمت‌های بدن مانند تورم لب‌ها علائم واکنش آلرژیک می‌باشد.

هندوانه را به صورت برش خورده به کودک بدهید:

اکثر مردم فکر می‌کنند که دادن آب هندوانه بهتر از دادن آن به شکل تکه‌ای است. با این حال تغذیه کودک با آب میوه‌ ایده خوبی نیست. آب میوه برای نوزادان خطر پوسیدگی دندان را افزایش می‌دهد. بنابراین بهتر است یک تکه هندوانه به کودک خود بدهید تا آرام آرام شروع به خوردنش کند. اگر مطمئن نیستید که کودکتان آن را می‌خورد سعی کنید کمی آن را پوره کنید.

از هندوانه با کیفیت استفاده کنید:

هندوانه‌هایی را که بریده و بسته‌بندی شده‌اند نخرید. میوه‌هایی که بریده شده‌اند خطر آلودگی بالایی دارند. در نتیجه ما خرید هندوانه به شکل کامل و رسیده را توصیه می‌کنیم.

میوه را در خانه برش دهید:

هندوانه را به اندازه کافی برش دهید و بقیه میوه‌هایی که بریده نشده‌اند را در یخچال نگهداری کنید. قبل از اینکه میوه را دوباره به کودک بدهید مطمئن شوید که به دمای اتاق برسد. در اندازه‌های کوچک برش دهید تا کودک خفه نشود.

هسته هندوانه را خارج کنید:

هسته هندوانه موجود را قبل از دادن آن به کودک خود خارج کنید. این میوه پر از هسته بوده و می‌تواند باعث خفگی کودک شود.

نتیجه‌گیری:

هندوانه یک میوه گرمسیری است که فواید زیادی دارد زیرا سرشار از آب، پتاسیم و ویتأمین است. علاوه بر این هندوانه‌های رنگ قرمز و آناناسی می‌توانند نوزادان را کنجکاو کنند و بخواهند آن را امتحان کنند. هندوانه که دارای طعمی شیرین و بافتی ترد و نرم می‌باشد مورد پسند همه افراد از نوزادان گرفته تا والدین است.

منبع:

www.illianawatermelon.org

آناناس به عنوان یک میوه استوایی شناخته می‌شود. در حالی که کمی اسیدی بوده اما هنوز برای کودک شما بی‌خطر است و از شش ماهگی می‌تواند شروع به خوردن کند. به خاطر داشته باشید که اسیدیته بوده و ممکن است باعث بثورات پوشک شود و اگر این اتفاق بیفتد صبر کنید تا زمانی که کودک شما بزرگتر شود و دوباره آناناس به او دهید.

چگونه به کودک آناناس بدهیم؟

در شش ماهگی کودک شما شروع به امتحان کردن غذا‌های پوره شده می‌کند زیرا با قاشق غذا می‌خورد. آناناس میوه‌ای خوشمزه بوده زیرا وقتی پوره می‌شود طعمی متمایز و بافت غلیظی دارد. اگر نمی‌خواهید یک آناناس کامل بخرید می‌توانید از کمپوت آناناس استفاده کنید. فقط حتماً برچسب را بخوانید و مقدار قند را بررسی کنید. پزشکان توصیه می‌کنند تا زمانی که کودک نوپا حداقل دو ساله شود از مصرف شکر خودداری کنید. اگر کودک شما در ابتدا آناناس را دوست ندارد به دادن آن به طور منظم ادامه دهید. پیشنهاد دادن غذای جدید ممکن است چند بار طول بکشد تا کودک شما شروع به دوست داشتن آن کند.

آناناس چه فوایدی برای کودک دارد؟

مانند مرکبات دیگر آناناس مملو از ویتأمین C است. ویتأمین C نه تنها برای سلامت سیستم ایمنی کودک شما مفید است بلکه به بدن آن‌ها کمک می‌کند آهن را از سایر غذا‌ها جذب کند. منگنز یکی دیگر از مواد مغذی برجسته در آناناس بوده که به رشد و متابولیسم سالم کمک می‌کند. آناناس همچنین حاوی مقدار زیادی آنتی اکسیدان بوده که ممکن است به مبارزه با بیماری‌های مزمن کمک کند.

چگونه کودک را با آناناس تغذیه کنیم؟

اگر آن‌ها در حال دندان درآوردن هستند برای تسکین درد دندان درآوردن برش‌های بزرگ آناناس را ریز خرد کنید. وقتی کودک شما آماده گاز گرفتن میوه است آن را به اندازه نوک انگشت خود یا نوار‌های نازکی که می‌توانند نگه دارند برش دهید. این به جلوگیری از خفگی کمک می‌کند. اگر آناناس در ابتدا برای کودک شما خیلی اسیدی است سعی کنید آن را با میوه‌های دیگر یا ماست مخلوط کنید تا اسیدیته آن کاهش یابد. ممکن است وسوسه شوید که به کودک خود آب آناناس بدهید اما حتماً برچسب‌های تغذیه را بررسی کنید. شما نباید به نوزادان زیر ۱۲ ماه آب میوه بدهید اما اگر کودک شما به اندازه کافی بزرگ است مطمئن شوید که فقط آب میوه طبیعی به آن‌ها بدهید. قبل از ارائه غذای جامد برای اولین بار به موارد زیر توجه کنید:

آیا کودک من به غذا خوردن علاقه دارد؟

کودک شما ممکن است غذا خوردن شما را با علاقه تماشا کند یا حتی سعی کند غذای شما را بگیرد و طعم آن را بچشد. هنگامی که به کودک خود یک قاشق پیشنهاد می‌دهید باید دهان خود را برای خوردن غذا باز کند.

آیا کودک من می‌تواند غذا را به گلوی خود منتقل کند؟

اگر با قاشق غذا بدهید ممکن است کودک شما ابتدا آن را با زبان بیرون بیاورد. این رفلکس رانش زبان نامیده می‌شود. با گذشت زمان کودک شما یاد می‌گیرد که از زبان خود برای فشار دادن غذا به پشت دهان و قورت دادن استفاده کند.

 از غذا‌های جدید استفاده کنید:

هنگامی که غذای جدیدی را به کودک خود معرفی کردید و تأیید کردید که او به آن حساسیت ندارد سعی کنید آن را دوباره حداقل دو بار در هفته به او بدهید. این نه تنها کودک شما را با غذا‌های جدید آشنا می‌کند بلکه می‌تواند از آلرژی غذایی نیز جلوگیری کند.

 آلرژن‌ها را در نظر بگیرید:

• تخم مرغ پخته
• کره بادام زمینی خامه‌ای
• شیر گاو (لبنیات)
• آجیل درختی (مانند بادام هندی یا خمیر بادام)
• سویا
• کنجد
• گندم
• ماهی و سایر غذا‌های دریایی

نتیجه‌گیری:

با معرفی این غذا‌ها در اوایل زندگی کودک می‌توانید احتمال ابتلای کودک به آلرژی غذایی را کاهش دهید. فقط یک غذای جدید را در هر زمان معرفی کنید و حداقل سه روز قبل از معرفی غذای دیگری صبر کنید تا در صورت بروز واکنش آلرژیک بتوانید واکنش کودک خود را به غذا کنترل کنید. اگر متوجه شدید که کودکتان واکنش آلرژیک دارد که با تورم لب‌ها، چشم‌ها یا صورت مشخص می‌شود با پزشک اطفال تماس بگیرید. اگر به آنافیلاکسی مشکوک هستید که با تورم زبان یا مشکل در تنفس مشخص می‌شود فوراً با آمبولانس تماس بگیرید.

منبع:

www.webmd.com

ماه‌ها تلاش شما برای آموزش کودک ممکن است با تلنگری از سمت اطرافیان نابود شود. مثلاً شاید ۳ سال تلاش کرده باشید که گوشی موبایل را از دید کودک ۳ ساله خود دور نگه دارید و حالا خاله یا عمو کودک به صورت سهوی و بدون اطلاع، به کودک ویدیوی کارتونی نشان می‌دهد!

اولین آشنایی کودک با گوشی موبایل و بازی‌های رایانه‌ای در خانه عمو و خاله و دیگر آشنایان کافی است تا تمام وجود و هدف کودک شما روی بازی‌های رایانه‌ای متمرکز شود. حالا برای پرت کردن ذهن کودک از استفاده از گوشی موبایل،‌ چه راه‌حل‌هایی وجود دارد؟

بازی‌های رایانه‌ای به قدری جذاب طراحی شده است که هیچ راه فراری برای کودک و بزرگ‌سال باقی نگذاشته و هر قدر هم که شما از کودک در مقابل اعتیاد به این بازی‌ها و استفاده از تلفن همراه مراقبت کنید، کودک در بازی با هم‌سالان خود به گوشی موبایل جذب می‌شود و سعی می‌کند تا مانند دوستان خود رفتار کند.

ضرورت استفاده کودک از تلفن همراه

همیشه موارد منفی و مضر تلفن همراه به شما منتقل می‌شود و کم‌تر کسی در مورد ضرورت و مزایای استفاده از تلفن همراه و بازی‌های رایانه‌ای برای کودک صحبت می‌کند.

اگر بخواهیم صادقانه و بی طرف به موضوع نگاه کنیم، تلفن همراه همیشه هم برای کودکان منفی و مضر نیست و همه چیز به نگاه، آموزش و نوع تربیت ما بستگی دارد. به عنوان مثال، در برخی از موارد نیاز دارید تا از راه دور با کودک خود در ارتباط باشید و تنها وسیله ارتباطی تلفن همراه است.

در دوران بعد از کرونا هم که بخش بزرگی از آموزش رایگان شد و همین روال ادامه پیدا می‌کند و تلفن همراه و اینترنت منبع خوبی برای آموزش کودک است. گذشته از همه این‌ها، بازی‌های رایانه‌ای یا تلفن همراه متناسب با سن کودک، در بسیاری از موارد برای خلاقیت و مهارت حل مسئله و رشد فکر او مفید است.

آسیب‌های استفاده از تلفن همراه و بازی‌های رایانه‌ای برای کودکان

با وجود تمام فواید تلفن همراه برای کودک امروزی، کودک تا سن مشخصی اصلاً نباید از وجود تلفن همراه خبر داشته باشد چون استفاده از آن برای او به شدت مضر است.

تأثیر تلفن همراه روی مغز کودک

از مهم‌ترین آسیب‌های تلفن همراه به کودک این است که از روش‌های مختلف روی مغز او تاثیرات دائمی و جبران‌ناپذیر می‌گذارد. مثلاً اگر کودک تا پیش از شش‌سالگی به هر نوعی در معرض نور و تصویر نمایشگر تلفن همراه،‌ رایانه یا تبلت قرار بگیرد، هورمون‌های لذت و شادی را بیش‌ازحد عادی تجربه ترشح می‌کند و این هورمون‌ها مغز او را دچار مشکل می‌کند و آسیب‌هایی دائمی ایجاد می‌کند.

تأثیر استفاده از تلفن همراه روی سلامت جسمی کودک

اگر کودک شما همیشه در حال استفاده از و بازی با تلفن همراه باشد،‌ از لحاظ سلامتی به‌شدت به مشکل می‌خورد. ستون فقرات و استخوان‌ها با نشستن طولانی‌مدت با مشکل جدی مواجه می‌شود. حجم توده عضلانی کاهش و حجم توده چربی افزایش پیدا می‌کند.

در نتیجه نشستن طولانی‌مدت و تحرک نداشتن کودک و موارد بالا، در آینده، بیماری‌های دیابت، قلبی عروقی، چاقی مفرط و … به سراغ نوجوان شما خواهد آمد.

در ادامه، یکی از بهترین راه‌های تشویق کودک به ورزش را می‌خوانید.

جایگزینی تلفن همراه با ورزش و بازی فیزیکی و حقیقی

بازی‌های کم‌هزینه، آسان و جذاب برای سرگرم کردن و ایجاد شور و شوق در کودکان بسیار است اما در این جا قصد داریم که کودک را در حین بازی، به ورزش، فعالیت فیزیکی و ذهنی و تمرین حل مسئله هم تشویق کنیم.

تمرین حل مسئله به‌وسیله دوچرخه برای کودک به این صورت اتفاق می‌افتد که در صورت خرابی دوچرخه، خود کودک مجبور است تا مسئولیت دوچرخه را قبول کند و در صورت امکان، آن را تعمیر کند. سر هم کردن قطعات پس از خرید دوچرخه هم به توانایی ذهنی کودک برای حل مسئله و درک محیطی کمک می‌کند. اگر در مراحل انجام کار، به راهنمایی نیاز داشتید، از ویدیوی راهنمای آموزش مونتاژ دوچرخه کودک مراجعه کنید.

یکی از بهترین قدم‌هایی که می‌توانید برای حفظ سلامت جسمی و روانی کودک بردارید، خرید دوچرخه است. اگر به گذشته خود و حال و هوای کودکی خود فکر کنید، بسیاری از کودکان، یا شاید خود شما، زمانتان را روی دوچرخه می‌گذراندید.

کوچه‌ها، محله‌ها و پارک‌ها در دهه‌های ۵۰ تا ۷۰ پر بود از دوچرخه‌ها با رنگ‌ها، اندازه‌ها و طرح‌های مختلف و کودکان و نوجوانان بسیاری با استفاده از دوچرخه، هم‌زمان با بازی و سرگرمی و معاشرت، ورزش هم می‌کردند.

از مزایای مهم استفاده از دوچرخه برای کودک این است که از خانه خارج می‌شود و به فعالیت فیزیکی وادار می‌شود. مزایای استفاده کودک از دوچرخه:

• تقویت ریه، قلب و عروق؛
• افزایش حجم توده‌های عضلانی؛‌
• کاهش حجم توده چربی بدن؛
• افزایش آمادگی جسمانی و حفظ تعادل؛
• افزایش استقلال ذهنی؛
• تمرین مهارت حل مسئله؛
• ایجاد انگیزه برای ورزش کردن در آینده؛
• حضور در جامعه و تعامل واقعی با هم‌سالان و افراد به صورت فیزیکی.

راه‌های انگیزه دادن به کودک برای دوچرخه‌سواری

در موارد تربیتی و ایجاد تغییرات کوچک در رفتارها و علایق کودک، تیزهوشی و ظرافت عمل شما تأثیر بسیار زیادی خواهد داشت. در نظر داشته باشید که کودک با دیدن یاد می‌گیرد و عمل می‌کند و نه با شنیدن و نصیحت کردن. بر همین اساس، اگر دائم به او بگویید که از دوچرخه استفاده کند و خودتان دائماً در حال استفاده از گوشی موبایل باشید، کودک رفتار فعلی و واقعی شما را دنبال می‌کند و راه تربیتی را با موفقیت طی نخواهید کرد.

• با استفاده از موارد زیر، می‌توانید کودک را به استفاده از دوچرخه علاقه‌مند کنید:
• خاطرات دوچرخه‌سواری خود را با کودک در میان بگذارید و با شوق برایش تعریف کنید؛
• ویدیوهای پرانرژی دوچرخه‌سواری و مسابقات دوچرخه‌سواری را تماشا کنید؛
• دوچرخه راحت و زیبایی (انتخاب رنگ به سلیقه خودش باشد) برای او بخرید؛
• در کنار او رکاب بزنید و به او آموزش دهید؛
• او را به مسیر و پارک دوچرخه‌سواری ببرید؛
• خانوادگی به دوچرخه‌سواری بروید؛
• از آن‌ها بخواهید تا مسیر و مقصد دوچرخه‌سواری را انتخاب کنند؛
• انتخاب‌ها و گزینه‌های زیادی را در اختیار او قرار دهید؛
• انجام دوچرخه‌سواری و رسیدن به آخر مقصد را جشن بگیرید.

سخن آخر

یکی از مشکلات بزرگ در دنیای مدرن استفاده افراطی کودکان از گوشی موبایل و بازی‌های رایانه‌ای است که برای دور کردن آن‌ها از این وسیله‌ها، استفاده از دوچرخه و تشویق به ورزش را پیشنهاد دادیم. استفاده از دوچرخه برای کودک باعث حفظ سلامت جسمی و روانی او می‌شود و به‌طور خلاصه، برای تشویق کودک و ایجاد شور و شوق در او باید خودتان از دوچرخه استفاده کنید و فرهنگ دوچرخه‌سواری در خانواده شما رواج داشته باشد.

برای شروع باید در ابتدا، برای کودکتان دوچرخه تهیه کنید. دوچرخه‌های ارزان‌قیمت پورت‌لاین را به‌طور کامل در ایران تولید می‌شود و بر خلاف تمام دوچرخه‌های بازار، ۱۸ ماه ضمانت معتبر دارد. برای خرید دوچرخه به پورت‌لاین مراجعه کنید.

واقعیت را به کودک بگویید:

برای بچه هایی که از رفتن به دکتر می ترسند دانستن اینکه چه چیزی باید انتظار داشته باشد می تواند کمک بزرگی باشد. وقتی بچه ها در مورد رفتن به دکتر مضطرب هستند اغلب تصور می کنند چیزی بسیار بدتر از چیزی که واقعاً قرار است اتفاق بیفتد. آنها ممکن است نگران باشند که بیمار هستند. از به کار بردن اصطلاحات یا توضیحات مبهم مانند:پزشک شما را معاینه می کند خودداری کنید. درعوض هر مرحله را به روشی واضح و با جزئیات توضیح دهید که فرزندتان به راحتی بفهمد بعد از اینکه وارد اتاق معاینه شدیم پزشک با ابزاری به نام گوشی پزشکی به ضربان قلب شما گوش می‌دهد.

قول الکی به کودک ندهید:

دروغ نگفتن مهم است. بهتر است بگویید مطمئن نیستم که آمپول میزند اما می‌توانیم در حین رسیدن به آنجا از پزشک بپرسیم. رک بودن به ایجاد اعتماد کمک می کند و اطمینان حاصل می کند که اگر همه چیز طبق برنامه پیش نرود فرزند شما احساس خیانت یا چشم پوشی نخواهد کرد.

کودک را آرام کنید:

هنگامی که در مورد نحوه انجام قرار ملاقات با پزشک صحبت کردید به فرزندتان فرصت دهید تا درباره دلیل عصبی بودنش با شما صحبت کند و هر سؤالی ممکن است داشته باشد بپرسد.کودکان همیشه نمی دانند چگونه احساس خود را توضیح دهند. اگر فرزندتان فقط بگوید من نمی‌خواهم بروم یا من می ترسم به او کمک کنید تا به جزئیات چیزی که در مورد آن احساس اضطراب می کند رسیدگی کنند. به این ترتیب می توانید به طور موثرتری به آن رسیدگی کنید. اگر کودک شما در بیان نگرانی های خود مشکل دارد سعی کنید با پرسیدن سوالاتی به او کمک کنید تا نگرانی های خود را محدود کند. به عنوان مثال: بیایید همه چیزهایی که قرار است فردا اتفاق بیفتد را مرور کنیم. به این ترتیب می‌توانیم قبل از رفتن در مورد اینکه چگونه آن را کمتر ترسناک کنیم صحبت کنیم.

اضطراب خود را مدیریت کنید:

اگر کودک شما احساس خوبی ندارد ممکن است تنها او نباشد که مضطرب است. وقتی بچه ها بیمار هستند طبیعی است که عصبی باشند اما مهم است که اضطراب خود را به روشی مناسب مدیریت کنید. اگر احساس اضطراب می‌کنید یا سؤالاتی دارید که ممکن است پرسیدن آنها در حضور فرزندتان مناسب نباشد از او بخواهید که بعد از معاینه بیرون از اتاق منتظر شما باشد.

کودک را سرگرم کنید:

فرزند شما هر بار به موقع ویزیت می شود اما به احتمال زیاد شما حداقل مدتی را در اتاق انتظار پزشک خود خواهید گذراند. بهتر است اسباب بازی یا کتاب مورد علاقه کودک را بیاورید تا او را سرگرم کنید.

هنگامی که کودک مضطرب است چه نشانه‌هایی دارد؟

فرزند شما هفته‌ها یا حتی ماه‌ها قبل از برنامه‌ریزی برای معاینه نگران ویزیت پزشک است

او مدتها پس از پایان ویزیت در مورد قرار ملاقات با پزشک یا سلامتی خود وسواس دارد

اضطراب در مورد مراجعه به پزشک بر توانایی او برای تمرکز بر فعالیت های دیگر تأثیر می گذارد

اگر اضطراب پزشک کودک شما بیش از حد به نظر می رسد ممکن است زمان آن رسیده باشد که او را توسط یک متخصص ارزیابی کنید

نتیجه‌گیری:

رفتن به دکتر ممکن است هرگز تبدیل به چیزی نشود که کودک شما از آن لذت می برد اما بخشی ضروری از سالم ماندن در طول زندگی او است. کمک به او برای توسعه ابزارها و انعطاف‌پذیری مورد نیاز برای مدیریت اضطراب بازدیدهای آتی را برای همه افراد درگیر کم‌تر می‌کند.

منبع:

childmind.org