۷ غذای تقویت‌کننده مغز برای کودکان در حال رشد

۷ غذای تقویت‌کننده مغز برای کودکان در حال رشد

۷ غذای تقویت‌کننده مغز برای کودکان در حال رشد

وقتی صحبت از غذا دادن به کودکان نوپا می‌شود والدین باید قبل از قرار دادن یک وعده غذایی یا میان وعده جلوی بچه‌هایشان چیز‌های زیادی را در نظر بگیرند. البته آن‌ها می‌خواهند غذا سالم باشد، می‌خواهند کودکان نوپا غذا‌های جدید را امتحان کنند تا ذائقه خود را افزایش دهند و همچنین می‌خواهند مطمئن شوند که غذایی که مصرف می‌شود به سلامت مغز نیز کمک می‌کند. به این ترتیب بسیاری به دنبال این هستند که ببینند چگونه می‌توانند مواد غذایی تقویت‌کننده مغز را برای کودکان نوپا در حال رشد خود در هر وعده غذایی خود بگنجانند. برای آشنایی با غذا‌های تقویت‌کننده ادامه مطلب را بخوانید.

توت‌ها:

وقتی کودکان نوپا توت می‌خورند نه تنها عملکرد مغز خود را در حالی که کم هستند تقویت می‌کنند، بلکه به حفظ سلامت مغزشان با بالا رفتن سن کمک می‌کنند تا از بیماری‌های مغزی مانند زوال عقل و آلزایمر جلوگیری کنند. با داشتن آنتی اکسیدان التهاب مغز کم می‌شود.

 

 آووکادو:

آووکادو نه تنها اولین غذای مفید برای کودکان است بلکه غذا‌یی تقویت‌کننده مغز برای کودکان نوپا نیز می‌باشد. آووکادو به بهبود عملکرد شناختی کمک می‌کند. این بدان معناست که وقتی آووکادو مصرف می‌شود حافظه و تمرکز دائماً در نتیجه چربی‌های سالم، پتاسیم و به ویژه فولات موجود در آن بهبود می‌یابد. اگر کوچولو‌ها با افزایش سن به خوردن آووکادو ادامه دهند، خطر ابتلا به بیماری‌های لخته شدن خون و سکته کاهش می‌یابد.

 تخم مرغ:

تخم مرغ حاوی مواد مغذی بوده که به قدرت مغز نیز کمک می‌کند. تخم مرغ حاوی کولین است که به تیز نگه داشتن مغز کمک می‌کند و امکان یادگیری را فراهم می‌کند.

 

ماست یونانی:

ماست یونانی را به جای ماست معمولی جایگزین کنید و یک غذای مغذی برای کودکان نوپا فراهم کنید. ماست یونانی همچنین حاوی ید بوده که برای عملکرد مغز نیز مهم است. زمانی که مغز ید کافی داشته باشد تمرکز بهتر رخ می‌دهد. به همین دلیل کودکان نوپا قادر خواهند بود رشد شناختی خود را افزایش دهند.

 

 کلم بروکلی:

کلم بروکلی ممکن است به نظر غذایی نباشد که اکثر کودکان نوپا از آن لذت ببرند، اما با کمی بخار پز شدن طعم تلخ آن حذف می‌شود و بچه‌های کوچک از خوردن آن لذت می‌برند. کلم بروکلی را برای کودکان نوپا به هر شکلی که می‌خورند سرو کنید.

غلات کامل:

اکثر مردم می‌دانند که خوردن غلات کامل سالم‌تر از خوردن غذا‌هایی است که با آرد سفید تهیه شده‌اند. آن‌ها نه تنها برای سیستم قلبی عروقی و ساخت استخوان‌ها و ماهیچه‌های قوی بهتر بوده بلکه برای سلامت مغز نیز مهم هستند. غلات کامل نیز انرژی مغز را در طول روز تأمین می‌کنند.

 

 آجیل و دانه‌ها:

آجیل و دانه‌ها غذا‌های بسیار مغذی هستند. برخی از سالم‌ترین آجیل‌ها و دانه‌ها برای سلامت مغز شامل بادام، تخمه آفتابگردان و بادام زمینی می‌باشد. این به این دلیل است که آن‌ها جریان خون را به مغز افزایش می‌دهند و حاوی آنتی اکسیدان‌هایی هستند که هر دو به تمرکز و عملکرد حافظه کمک می‌کنند. در حالی که دادن آجیل و دانه‌ها باعث خطر خفگی می‌شود تهیه کره بادام، بادام زمینی یا تخمه آفتابگردان برای آن‌ها گزینه‌های خوبی است.

 

منبع:

www.babygaga.com

چرا پای کودک من می‌لرزد؟

چرا پای کودک من می‌لرزد؟

چرا پای کودک من می‌لرزد؟

بیشتر اوقات تکان دادن پا در نوزادان کاملاً طبیعی است. شما می‌خواهید بتوانید تشخیص دهید که آیا دلیل واقعی برای تماس با آمبولانس وجود دارد یا خیر. دلایل طبیعی برای برخی از نوزادان در حال رشد مانند سیستم عصبی نابالغ یا مقدار کمی کافئین در شیر مادر وجود دارد که باعث لرزش پای کودک می‌شود.

سیستم عصبی در حال واکنش است:

مغز کودک شما به بقیه بدن می‌گوید که چه زمانی بروند، چه کاری انجام دهند و چگونه به فعالیت‌های بیرونی پاسخ دهند. اگر مغز به کودک شما بگوید که زمان حرکت دادن پا فرا رسیده اما سیستم عصبی به طور کامل رشد نکرده است پا می‌تواند تکان بخورد. این یک نوع تمرین برای سیستم عصبی مفید است. زمان زیادی است که سیستم عصبی نوزاد شما بالغ شود و اتصال مغز به اندام بدون هیچ لرزشی اتفاق بیفتد. هر اندام یا قسمتی از بدن ممکن است تحت تأثیر یک سیستم عصبی نابالغ قرار گیرد، بنابراین اگر می‌بینید که کودکتان در مکان‌های مختلف یا مکان‌های تصادفی تکان می‌خورد نگران نباشید.

 

میوکلونوس مخاطی در هنگام خواب:

این امر یا به دلیل واکنش رفلکس در بدن اتفاق می‌افتد یا صدایی از بیرون که خواب آن‌ها را قطع می‌کند و باعث می‌شود که آن‌ها تکان بخورند و دوباره کاملاً بیدار شوند. فعالیت‌های روزانه‌ای که در اطراف نوزاد شما به زودی به خواب می‌رود نیز می‌تواند باعث این نوع واکنش شود مانند روشن یا خاموش کردن چراغ. این یک واکنش غیر عمدی در کودک شما در هنگام خوابیدن است.

یک رفلکس شگفت‌انگیز به نام مورو:

مورو رفلکس زمانی است که یک نوزاد به طور ناگهانی واکنش نشان می‌دهد و بازو‌ها یا پا‌های خود را دراز می‌کند. این زمانی ایجاد می‌شود که عوامل بیرونی کودک شما را غافلگیر کنند. وقتی مورو برایشان اتفاق می‌افتد کاملاً هوشیار هستند، این کاری نیست که عمداً انجام دهند. تا آن زمان ممکن است کودکتان را ببینید که به‌طور غیرارادی پشت خود را برای چند ثانیه قوس می‌دهد و دست‌ها و انگشتانش را باز می‌کند، در حالی که با دست‌ها و پا‌هایش تا آنجا که ممکن است دراز می‌کند. نوزاد کمی مبهوت به نظر می‌رسد و انگار بعد از انجام این کار نیاز به در آغوش گرفتن کمی دارد. چشمان برخی از نوزادان در حالی که به عقب خم می‌شوند باز می‌شوند زیرا این اتفاق نیز می‌افتد.

 

 غذا خوردن کودک:

اگر متوجه شدید که کودک شما بعد از اینکه برای غذا گریه می‌کند میلرزد احتمالاً به این دلیل است که کودک شما به مقداری غذا نیاز دارد و نمی‌تواند احساسات شدیدی را که در بدنش اتفاق می‌افتد مهار کند. یکی دیگر از جنبه‌های مهم این نوع تکان دادن در نوزادان این است که قند خون پایین به آن کمک می‌کند.

 

آیا جای نگرانی وجود دارد؟

نوزادان ممکن است یک یا دو بار دچار تشنج کنند اما با گذشت زمان اگر تشنج و اسپاسم اغلب اتفاق بیفتد اثرات مضری در بدن ایجاد می‌شود. پزشکان اطفال شما را با علائم و نشانه‌های تشنج، نحوه مدیریت بهترین حالت ممکن و دارو‌های ممکن برای تشنج‌های مکرر در کودکان کوچک آشنا می‌کنند.

– اگر نوزاد هوشیار باشد و هیچ تغییری در محیط ایجاد نشده باشد. وضعیت بدن نوزاد در زمان تکان دادن تغییر نکرده است.

– حرکات متقارن به صورت ریتمیک در حال وقوع هستند. اگر متوجه شدید که الگو یا ارتعاش خاصی در حرکات عجیب وجود دارد این نشان دهنده حرکات تشنج است. دست‌ها، پا‌ها، بازو‌های آن‌ها به طور همزمان به همان شکل میلرزند.

– رفتار‌هایی که شبیه هیچ کودک دیگری در آن محدوده سنی نیست رخ می‌دهد، پس می‌تواند نشان دهنده تشنج باشد. اگر مطمئن نیستید کمی تحقیق کنید و بررسی کنید که آیا رفتار‌ها معمولاً در محدوده سنی تجربه می‌شوند یا خیر.

 

والدین چه کار باید بکنند؟

شما تنها نیستید در این نگرانی که ممکن است به دلیل تکان‌های تصادفی کودکتان داشته باشید. بسیاری از والدین دیگر از طریق لرزش‌های مضر پای نوزاد به تشنج‌های تمام عیار دچار شده‌اند. به برخی از مادران توصیه شد که از پزشک اطفال کمک بگیرند تا به درستی علت لرزش را مشخص کنند.

 

نتیجه‌گیری:

بیشتر تکان‌هایی که کودک شما می‌خورد بی‌ضرر خواهد بود و طولانی‌مدت نیست. نوزادان مراحل و تغییرات فیزیکی مختلفی را نیز پشت سر می‌گذارند. بیشتر نوزادانی که به طور تصادفی تکان می‌خورند را می‌توان با ارتباط با والدین دیگری که این موضوع را تجربه کرده‌اند توضیح داد. به یاد داشته باشید که مراقب علائم تشنج باشید. بیشتر لرزش‌ها در پا‌ها، اندام‌ها، یا از طریق واکنش‌های خود به خودی نوزاد از بین می‌رود.

 

منبع:

mominformed.com

چگونه مو‌های کودک خود را نرم نگه داریم؟

چگونه مو‌های کودک خود را نرم نگه داریم؟

چگونه مو‌های کودک خود را نرم نگه داریم؟

همه ما دوست داریم نوزادان خود را بی‌نقص نگه داریم اما مو‌های آن‌ها به مراقبت بیشتری نیاز دارند زیرا ظریف هستند و استفاده از محصولات ملایم ایمن برای کودکان مهم است. چه کودک طاس باشد و چه مو داشته باشد حمام کردن و نظافت می‌تواند مو‌ها را صاف کند. راه‌های نرم و صاف نگه داشتن مو‌های آن‌ها را بررسی کنید.

 

 شامپو زدن:

چه کودک شما موی کمتری داشته باشد یا بدون مو، حداقل هفته‌ای یکبار شامپو بزنید. برای شستن سر از آب گرم استفاده کنید و از شامپو زدن مکرر خودداری کنید زیرا باعث خشکی پوست سر می‌شود. از شامپو بچه ملایم بدون سولفات استفاده کنید.

برس کشیدن:

پس از خشک شدن مو‌های کودک ‌شانه را به مدت پنج تا ده دقیقه روی مو‌های او بکشید تا همه مو‌های درهم صاف شوند. برای‌شانه کردن آسان از یک‌شانه دندانه پهن استفاده کنید. ‌شانه کودک خود را نیز جدا نگه دارید. فراموش نکنید که موها را روزانه‌ شانه کنید.

روغن مو:

شما باید هفته‌ای یکبار روغن بچه را با شامپو به مو‌های کودکتان بمالید. روغن بچه یک نرم‌کننده عمیق است و برای صاف کردن مو‌های کودک عالی عمل می‌کند. روغن را بمالید و بگذارید چند دقیقه قبل از شستشو بماند.

 

منبع:

www.starmommy.com

آیا کودک شما بیش از حد نمک می‌خورد

آیا کودک شما بیش از حد نمک می‌خورد

آیا کودک شما بیش از حد نمک می‌خورد

مصرف بیش از حد غذا‌های حاوی نمک می‌تواند اثرات طولانی مدت داشته باشد. مصرف بیش از حد سدیم در رژیم غذایی روزانه می‌تواند سلامت کودک را در معرض خطر قرار دهد. از آنجایی که گاهی اوقات تشخیص مقدار زیاد آن مشکل می‌شود، بنابراین به شما می‌گوییم به دنبال نشانه‌هایی باشید که نشان دهنده مصرف بیش از حد نمک است.

 

 تشنگی بیش از حد:

سدیم روی آب می‌ماند و نمک بیشتر به معنای آب بیشتر نیز هست. اگر کودک شما حتی بدون هوای گرم یا ورزش زیاد تشنه است مقدار نمک را در رژیم غذایی او ارزیابی کنید. به وعده‌های غذایی او در خانه و مدرسه نگاهی بیندازید.

 هوس خوردن غذای شور:

نمک طعم غذا را بسیار بهتر می‌کند و جای تعجب نیست که کودک شما بیش از هر چیز دیگری هوس یک کیسه چیپس سیب زمینی را کند. اگر فرزندانتان غذای کم نمک را دوست ندارند به جای نمک کمی جعفری یا فلفل به غذایشان اضافه کنید. همچنین سعی کنید مطمئن شوید که مدرسه آن‌ها نیز وعده‌های غذایی کم سدیم ارائه می‌دهد.

 

 ادرار زرد:

در حالی که دلایل زیادی برای رنگ زرد ادرار وجود دارد اما یکی از دلایل اصلی آن مصرف بیش از حد سدیم است. ادرار زرد تیره در تمام سنین رایج است و اگر از فرزندتان مطمئن نیستید او را نزد پزشک اطفال ببرید تا آزمایش ادرار انجام دهد.

 

 ناراحتی معده:

خوردن نمک بیش از حد می‌تواند دستگاه گوارش را تحریک کند که می‌تواند منجر به حالت تهوع، استفراغ یا اسهال در کودکان شود. کودکان ممکن است پس از خوردن وعده غذایی با سدیم بالا از درد معده شکایت داشته باشند بنابراین مراقب باشید. بسیاری از مشکلات معده نیز می‌توانند باعث کم آبی بدن شوند.

 

منبع:

www.starmommy.com

کودک از چه سنی می‌تواند از خواهر و برادر کوچکتر خود نگهداری کند؟

کودک از چه سنی می‌تواند از خواهر و برادر کوچکتر خود نگهداری کند؟

کودک از چه سنی می‌تواند از خواهر و برادر کوچکتر خود نگهداری کند؟

40 درصد از کودکان در یک مقطع زمانی در خانه تنها می‌مانند. به عنوان والدین فرزندان خردسال، ممکن است در نهایت مجبور شوید به دلایلی مانند کار، انجام وظایف یا سایر مسئولیت‌های اجتماعی فرزندان خود را در خانه تنها بگذارید. اگر بیش از یک فرزند دارید ممکن است بخواهید فرزند کوچکتر را به بچه بزرگتر بسپارید. با این حال ممکن است نگران ایمنی فرزندان خود باشید، به خصوص اگر برای اولین بار است که آن‌ها را در خانه تنها می‌گذارید. سن تنها عامل تعیین‌کننده برای تعیین اینکه آیا کودک به اندازه کافی بالغ است که بتواند از خواهر و برادر‌ها مراقبت کند، نیست زیرا کودکان مختلف با سرعت‌های متفاوتی بالغ می‌شوند. سن قانونی وجود ندارد که حداقل سن را برای پرستار کودک تعیین کند. یک قانون کلی خوب برای حداقل سن خواهر و برادر‌هایی که برای مدت کوتاهی پیش هم هستند بین 11 تا 12 سالگی است.

 

چه نکاتی را باید رعایت کنیم؟

  •  بلوغ جسمی و ذهنی کودک برای مراقبت از خود و خواهر و برادرش
  •  تمایل کودک به قبول مسئولیت
  •  رعایت قوانین خانه توسط کودک
  •  توانایی کودک برای تصمیم‌گیری صحیح
  • رفتار و خونسردی کودک در هنگام رویداد‌های غیرمنتظره یا موقعیت‌های استرس‌زا
  •  ترس و دلهره کودک از تنها ماندن در خانه
  • درک کودک از مسئولیت‌پذیری و عدم سوء استفاده از قدرت
 

کودک بزرگتر از چه چیز‌هایی باید آگاه باشد؟

  •  کودک نحوه برخورد با غریبه‌ها را در خانه می‌داند
  •  کودک شماره تماس والدین را حفظ کرده است
  •  کودک می‌تواند غذا را برای خود و خواهر و برادرش گرم کند
  • کودک دانش اولیه در مورد انجام کمک‌های اولیه برای بریدگی‌ها و خراش‌های جزئی- دارد
  •  کودک قوانین خانه و اهمیت قوانین را درک می‌کند

 

منبع:

www.momjunction.com

در آغوش گرفتن کودک، چرا مهم است؟

در آغوش گرفتن کودک، چرا مهم است؟
اهمیت در آغوش گرفتن کودک را نمی‌توان نادیده گرفت. در آغوش گرفتن به‌ویژه برای رشد کودک، فواید بسیاری به همراه دارد. بیایید در این‌باره اطلاعات بیشتری کسب کنیم.

در آغوش گرفتن کودک، چرا مهم است؟

اهمیت در آغوش گرفتن کودک را نمی‌توان نادیده گرفت. در آغوش گرفتن به‌ویژه برای رشد کودک، فواید بسیاری به همراه دارد. بیایید در این‌باره اطلاعات بیشتری کسب کنیم.
بدون شک در آغوش گرفتن به ما احساس خوبی می‌دهد.
وقتی غمگین یا ناامید هستیم، نوازش می‌تواند تا حدودی درد و ناراحتی ما را کاهش دهد. وقتی خوشحالیم، می‌خواهیم با در آغوش گرفتن دیگران، شادی خود را با آن‌ها شریک شویم. بنابراین ما به طور شهودی می‌دانیم که در آغوش گرفتن و بوسیدن خوب است.
اما علاوه بر این‌ها فواید دیگری هم وجود دارد.
یک در آغوش گرفتن 20ثانیه‌ای می‌تواند به کودک شما کمک کند تا باهوش‌تر، سالم‌تر، شادتر، انعطاف‌پذیرتر و به شما نزدیک‌تر شود.

فواید در آغوش گرفتن کودک
فواید در آغوش گرفتن کودک عبارتند از:

در آغوش گرفتن کودک، چرا مهم است؟
1- کودکان باهوش‌تر می‌شوند
یک کودک خردسال برای رشد طبیعی به تحریکات حسی متفاوت زیادی نیاز دارد. تماس پوستی، یا لمس فیزیکی مانند در آغوش گرفتن، یکی از مهم‌ترین محرک‌های مورد نیاز برای رشد مغزی سالم و بدنی قوی است.
در یتیم‌خانه‌های اروپای شرقی، نوزادان به ندرت لمس می‌شوند. آن‌ها اغلب 22 تا 23ساعت از روز را در گهواره خود می‌گذرانند.
از بطری‌های نگهدارنده برای تغذیه آن‌ها استفاده می‌شود و مراقبت از آن‌ها با حداقل تعامل انسانی صورت می‌گیرد. این کودکان اغلب با مشکلات زیادی از جمله اختلال در رشد شناختی و تاخیر در رشد مهارت‌های حرکتی روبرو هستند.
در مطالعه‌ای که در مونوگراف‌های روان‌شناسی ژنتیک منتشر شد، محققان دریافتند که نوزادانی که به مدت 10هفته برای 20دقیقه اضافی در روز در آغوش گرفته می‌شوند، در ارزیابی‌های رشدی نمرات بالاتری نسبت به آن‌هایی که این شرایط را نداشته‌اند، دریافت کرده‌اند.
محققان همچنین دریافتند که همه انواع لمس مفید نیستند. فقط یک لمس محبت‌آمیز مانند در آغوش گرفتن ملایم می‌تواند تحریک مثبتی را که مغز جوان برای رشد سالم نیاز دارد، فراهم کند.

در آغوش گرفتن کودک، چرا مهم است؟

2- در آغوش گرفتن به رشد بچه‌ها کمک می‌کند
تماس فیزیکی برای رشد فیزیکی کودک هم ضروری است.
پزشکان دریافته‌اند که وقتی کودکان از تماس فیزیکی محروم می‌شوند، علی‌رغم دریافت طبیعی مواد مغذی، رشد بدن‌شان متوقف می‌شود. به این حالت عدم رشد می‌گویند.

وقتی کودکان از تماس فیزیکی محروم می‌شوند، علی‌رغم دریافت طبیعی مواد مغذی، رشد بدن‌شان متوقف می‌شود. به این حالت عدم رشد می‌گویند.

ناکامی در رشد، یک نوع کمبود رشد است. سلامت کودکانی که از عدم رشد رنج می‌برند، زمانی بهبود می‌یابد که لمس‌ها و آغوش‌های مراقبتی به آن‌ها ارائه شود.
در آغوش گرفتن باعث ترشح اکسی توسین می‌شود که از آن به عنوان هورمون عشق هم نام می‌برند.
این هورمون احساس خوب، اثرات مهم بسیاری بر بدن ما دارد که یکی از آن‌ها تحریک رشد است.
مطالعات نشان می‌دهد که در آغوش گرفتن می‌تواند فورا سطح اکسی توسین را افزایش دهد.
هنگامی که اکسی توسین افزایش می‌یابد، چندین هورمون رشد مانند فاکتور رشد شبه انسولین I (IGF-1) و فاکتور رشد عصبی (NGF) هم افزایش می‌یابد. در نتیجه، لمس محبت‌آمیز و در آغوش گرفتن، رشد کودک را افزایش می‌دهد.

در آغوش گرفتن کودک، چرا مهم است؟

3- در آغوش گرفتن بچه‌ها را سالم نگه می‌دارد
در آغوش گرفتن نوزاد، فواید زیادی برای سلامتی دارد. در آغوش گرفتن می‌تواند سلامت ما را تقویت و به بهبودی ما کمک کند.
اکسی توسین که هنگام در آغوش گرفتن ترشح می‌شود، هورمونی است که قدرت شگفت‌انگیزی دارد و دارای فواید زیادی است.
مثلا افزایش سطح اکسی توسین می‌تواند سیستم ایمنی بدن ما را با کاهش سطح پلاسمایی هورمون‌های تیروئید و کاهش التهاب تقویت کند و باعث بهبود سریع‌تر زخم‌ها شود.
اکسی توسین همچنین حمایت اجتماعی را تسهیل می‌کند و نتایج انواع شرایط مرتبط با سلامت را بهبود می‌بخشد.

در آغوش گرفتن کودک، چرا مهم است؟

4- در آغوش گرفتن، کج‌خلقی را متوقف می‌کند
در آغوش گرفتن برای سلامت عاطفی کودک مفید است. هیچ‌چیز نمی‌تواند سریع‌تر از آغوش پدر و مادر، کودک نوپا را که عصبانی می‌شود، آرام کند.
بسیاری از والدین نگران این هستند که در آغوش گرفتن کودکی که عصبانی می‌شود، به رفتار بد او پاداش می‌دهد، اما اینطور نیست.
در آغوش گرفتن کودک با تسلیم شدن یکسان نیست.
در آغوش گرفتن بدون تسلیم شدن به کودک کمک می‌کند تا خودتنظیمی انجام دهد. تنظیم احساسات مانند رانندگی با ماشین است.
در بدن ما، دو مکانیسم جداگانه وجود دارد که احساس ما را کنترل می‌کند. شاخه برانگیختگی در سیستم عصبی ما احساس ما را تسریع می‌کند، در حالی که شاخه آرامش‌بخش می‌تواند انگیختگی ما را کم کند.
بی‌نظمی هیجانی، زمانی اتفاق می‌افتد که شاخه برانگیختگی بیش از حد فعال و شاخه آرامش‌بخش، کم‌کار است.
یعنی در حالی که ترمز شکسته است، پدال گاز تا انتها فشار داده می‌شود. بنابراین، وقتی کودکی به شدت گریه می‌کند، در حال رانندگی با ماشین فراری احساسی است.
کودکی که یک ماشین فرار واقعی را رانندگی می‌کند باید نجات یابد، نه اینکه نادیده گرفته شود، یا با اجازه تصادف، مجازات شود.
به طور مشابه، یک کودک در یک ماشین فراری عاطفی هم باید ابتدا نجات یابد.
در آغوش گرفتن می‌تواند کودک را از یک تصادف عاطفی نجات دهد. اکسی توسین، شاخه برانگیختگی را آرام می‌کند تا استرس را کاهش دهد و اضطراب را از بین ببرد.
همچنین با ایجاد اثر ضد اضطراب، شاخه آرام‌بخش را فعال می‌‌کند.

در آغوش گرفتن کودک، چرا مهم است؟

5- در آغوش گرفتن، انعطاف‌پذیری ایجاد می‌کند
در بدو تولد، سیستم عصبی کودک به اندازه کافی بالغ نیست که بتواند حس‌های بزرگ را به خودی خود تنظیم کند.
کودکان نوپا که دارای احساس شدید هستند، به سختی می‌توانند به این دلیل متوقف شوند. آن‌ها سرکشی نمی‌کنند.
در هنگام پریشانی، سطح بالایی از کورتیزول آزاد می‌شود که در بدن و مغز در گردش است.

قرار گرفتن بیش از حد در معرض هورمون‌های استرس می‌تواند سیستم ایمنی کودک را به خطر بیاندازد و در نتیجه باعث بیماری بیشتر شود.

هنگامی که کودک خردسال برای مدتی پریشان باقی بماند، این سطح سمی هورمون استرس بر سلامت کودک چه از نظر جسمی و چه از نظر روحی تاثیر می‌گذارد.
به همین دلیل است که نباید اجازه دهیم کودک دچار یک تصادف عاطفی شود.
مطالعات نشان می‌دهد که قرار گرفتن بیش از حد در معرض هورمون‌های استرس می‌تواند سیستم ایمنی کودک را به خطر بیاندازد و در نتیجه باعث بیماری بیشتر شود.
استرس بیش از حد بر حافظه و قابلیت‌های استدلال کلامی در مراحل بعدی زندگی او تاثیر می‌گذارد.
همچنین زمانی که کودک 18 ساله شود، می‌تواند منجر به افسردگی شود.
در آغوش گرفتن یک کودک نه تنها به او کمک می‌کند تا تنظیم شود، بلکه به او اجازه می‌دهد تا کنترل احساس خود را هم تجربه کند.
این تجربه حیاتی در اوایل زندگی باعث می‌شود که کودک یاد بگیرد چگونه مهارت‌های خودتنظیمی را توسعه دهد و تاب‌آوری ایجاد کند.
در آغوش گرفتن همچنین با کاهش تاثیر منفی درگیری‌ها به کودکان کمک می‌کند تا انعطاف‌پذیرتر شوند.

در آغوش گرفتن کودک، چرا مهم است؟

6- در آغوش گرفتن، بچه‌ها را خوشحال می‌کند
در آغوش گرفتن، منابع روانی فرد را تقویت می‌کند.
منابع روانشناختی مانند خوش‌بینی، تسلط و عزت نفس به تفاوت‌های فردی اشاره دارد که مستقیما سلامت جسمی و روانی را پیش‌بینی می‌کند.
خوش‌بینی به میزان انتظارات مطلوب مردم از آینده اشاره دارد. تسلط، شامل این باور است که فرد می‌تواند رفتار خود را تعیین کند، بر محیط خود تاثیر بگذارد و نتایج دلخواه را به دست بیاورد.
عزت نفس به ارزیابی کلی فرد از ارزش خود اشاره دارد.
این سه منبع، ارتباط تنگاتنگی با یکدیگر دارند و می‌توانند اثرات رویدادهای استرس‌زا در زندگی را مهار کنند.
اکسی توسین آزادشده در طول بغل کردن، این منابع را تقویت می‌کند و باعث می‌شود کودک احساس کند که دوستش دارند و در زندگی خوشحال است.

در آغوش گرفتن کودک، چرا مهم است؟

7- در آغوش گرفتن به پیوند کودک و والدین کمک می‌کند
در آغوش گرفتن، اعتماد را افزایش می‌دهد. اعتماد در ایجاد یک رابطه بین فردی قوی، ضروری است.
اکسی توسین تمایل فرد را برای کاهش ترس، پذیرش ریسک و اعتماد به دیگران برای بهبود روابط افزایش می‌دهد.
همچنین امنیت دلبستگی کودک را افزایش می‌دهد که منجر به دلبستگی ایمن و بهبود پیوند والدین و فرزند می‌شود.
این تمرین خوب فرزندپروری را بخشی از فرزندپروری روزمره خود قرار دهید.

حرف آخر
در آغوش گرفتن، همه نوع فایده‌ای دارد، اما احترام به استقلال بدن هم مهم است. به کودکان آموزش دهید چگونه با مهربانی از در آغوش گرفته شدن خودداری کنند و با موقعیت‌های ناراحت‌کننده کنار بیایند.
دفعه بعد، البته با اجازه فرزندتان او را در آغوش بگیرید و فواید شگفت‌انگیز در آغوش گرفتن را به او بدهید.

به کلینیک بیا نی نی سر بزنید تا متخصص مورد نظر خود را پیدا کنید.

آیا کودکان در سنین خاصی بیشتر مستعد پوسیدگی دندان هستند؟

آیا کودکان در سنین خاصی بیشتر مستعد پوسیدگی دندان هستند؟

آیا کودکان در سنین خاصی بیشتر مستعد پوسیدگی دندان هستند؟

شناخت بهتر دندان‌های بچه‌هایمان به ما کمک می‌کند تا به بهترین نحو از آن‌ها مراقبت کنیم. پوسیدگی دندان در کودکان به ویژه در گروه سنی 3 تا 5 سال با توجه به فیزیولوژی دندان‌های شیری و نحوه تکامل عادات غذایی رایج است.

 

چه چیزی باعث ایجاد حفره در کودکان می‌شود؟

 دندان‌های شیری پوسیده می‌شوند:

از آنجایی که دندان‌های شیری مینای نازک‌تری دارند و نرم هستند حفره‌ها می‌توانند به سرعت در آن‌ها ایجاد شده و پیشرفت کنند. این باعث می‌شود دندان‌های شیری بیشتر مستعد پوسیدگی شوند. خمیردندان مناسب سن 3 تا 5 ساله که از پوسیدگی محافظت می‌کند و ۵۰ درصد فرمول ساینده کمتری دارد تا دندان‌های شیر را به آرامی تمیز کند مناسب است.

 باکتری دهان قابل انتقال هستند:

پوسیدگی دندان در کودکان یک بیماری عفونی و قابل انتقال باکتریایی است. باکتری‌های مضر خاصی در داخل دهان ما وجود دارد که به دندان‌ها آسیب می‌رساند و در نهایت باعث ایجاد حفره می‌شود. هر چه دهان کودک بیشتر با بزاق حاوی باکتری‌های ایجاد‌کننده حفره تماس پیدا کند، احتمال اینکه باکتری‌های مضر دهان کودک را مستعمره کنند و منجر به تشکیل حفره شود بیشتر می‌شود. از این رو بهتر است از به اشتراک گذاشتن قاشق و ظروفی که می‌تواند تماس با بزاق را فعال کند خودداری کنید.

 عادات غذایی آن‌ها را کنترل کنید:

تعجب‌آور نیست که مصرف مکرر تنقلات و نوشیدنی‌های شیرین خطر ابتلا به پوسیدگی در کودک را افزایش می‌دهد. همچنین شیرینی‌ها تنها خوراکی‌های مشکل ساز نیستند. هر ماده غذایی حاوی کربوهیدرات‌های قابل تخمیر (که در داخل دهان به قند تجزیه می‌شوند) می‌توانند باکتری‌های ایجاد‌کننده حفره را تغذیه کنند. این بدان معناست که در کنار غذا‌های شیرین، غذا‌های فرآوری شده و نشاسته‌ای مانند بیسکویت، چیپس و نان برای دندان‌های کودک شما مضر هستند.

 

طرز مسواک زدن درست را آموزش دهید:

همانطور که می‌دانید عادات بهداشتی نامناسب دندان در کودکان خطر ایجاد پوسیدگی را افزایش می‌دهد. از این رو مسواک زدن دندان‌های کودکتان دو بار در روز بسیار مهم است. همچنین مهم است که بر مسواک زدن نظارت داشته باشید و به کودک خود کمک کنید تا به روش صحیح مسواک بزند تا زمانی که مطمئن شوید که کودک به تنهایی مسواک زدن را به خوبی یاد گرفته است.

 

چگونه می‌توان از پوسیدگی در کودکان بین 3 تا 5 سال پیشگیری کرد؟

 غذا‌های خاصی مانند تنقلات شیرین، آب نبات و آبمیوه‌ها را محدود یا اجتناب کنید. اگر کودک شما این غذا‌ها را می‌خورد از او بخواهید بعد از غذا دهانش را بشوید یا دندان‌هایش را مسواک بزند تا قند از بین برود.

 در طول روز یکی از ساده‌ترین عادت‌ها برای جلوگیری از ایجاد حفره‌های دندانی در کودکان است. آب به دفع باکتری‌های مضر از دهان کمک می‌کند و از تجمع اسید روی دندان جلوگیری می‌کند.

 اگر سابقه مشکلات دندانی دارید از مسواک یا ظروف مشترک با کودک خودداری کنید. البته شما باید به خوبی مسواک بزنید و نخ دندان بکشید و هر مشکل دهانی را زودتر درمان کنید. این همچنین یک مثال خوب برای کودک شما ایجاد می‌کند و به او نشان می‌دهد که محافظت از دندان‌هایش ضروری است.

نتیجه‌گیری:

بچه‌ها عاشق یادگیری چیز‌های جدید هستند. برای ما ضروری است که روش صحیح مسواک زدن و رعایت بهداشت دهان و دندان را به آن‌ها آموزش دهیم.

 

منبع:

parenting.firstcry.com

کودکان نافرمان

کودکان نافرمان

کودکان نافرمان

کنترل احساسات کودک در سال‌های رشد کار آسانی نیست. سرکشی یک مشکل رایج به ویژه در کودکان و نوجوانان است. وقتی کودکی از سرپیچی برای اعمال کنترل بر موقعیتی بر خلاف میل شما استفاده می‌کند، به آن نافرمانی می‌گویند. رفتار نافرمانی با کج خلقی و پرخاشگری مشخص می‌شود. اگرچه معمولاً در رفتار رشدی کودک دیده می‌شود اما باید آن‌ها را زودتر آموزش دهید و اصلاح کنید. تجزیه و تحلیل اینکه چه چیزی باعث چنین رفتاری در کودک شما می‌شود تا تغییر مثبت ایجاد کند ضروری است.

 

علل نافرمانی چیست؟

 امتناع و اختلاف نظر:

اگر به فرزندتان اجازه انجام کاری را ندهید و بیشتر اوقات «نه» بگویید، او را دلسرد می‌کند و ممکن است او را سرکش کند. اختلاف نظر‌ها و امتناع‌های مداوم فقط آن‌ها را از شما دور می‌کند و آن‌ها را نافرمانی می‌کند.

مرز‌های تعریف نشده:

ممکن است برای فرزندان خود حد و مرزی تعیین کنید اما هرگز هدف پشت سر آن‌ها را توضیح ندهید. در حالی که برای فرزندان خود حد و مرز‌های سالم تعیین می‌کنید دلیل بیاورید. به عنوان مثال اگر به آن‌ها اجازه می‌دهید فقط یک بار در هفته غذای ناسالم بخورند، به‌جای گفتن «نمی‌توانید آن را بخورید» از مضرات غذای ناسالم به آن‌ها اطلاع دهید.

محیط خانواده:

نزاع‌های مداوم در خانواده می‌تواند تأثیر بدی بر سال‌های رشد کودک بگذارد. آیا در خانه شما فریاد زدن زیاد است؟ آیا بزرگتر‌ها به یکدیگر احترام می‌گذارند؟ محیط منفی در ذهن نوجوان نقش می‌بندد و در نهایت ممکن است نافرمان شوند.

 

نافرمانی چه عواقبی دارد؟

نافرمانی باید در مراحل اولیه بررسی شود. رفتار نافرمانی کنترل نشده ممکن است باعث شود کودک ویژگی‌های شخصیتی زیر را ایجاد کند:

 تکبر:

نافرمانی اغلب به غرور ختم می‌شود. همه شما برای شام کنار هم می‌نشینید اما فرزندتان می‌خواهد چیز متفاوتی بخورد و غذایی که شما درست کرده‌اید را دوست ندارد.

 دروغ گویی:

وقتی بچه‌ها نمی‌خواهند گوش دهند بهانه‌های متعددی برای فرار از موقعیت پیدا می‌کنند. در معامله ممکن است برای برآورده کردن خواسته‌های خود شروع به دروغ گویی کنند. فرض کنید کودکی با وجود داشتن جعبه رنگ مجموعه جدیدی از جعبه‌های رنگی بخواهد.

 بی‌احترامی:

شما به فرزندتان می‌گویید که آب را روی زمین نریزد و متوجه می‌شوید که او به شما توجهی نمی‌کند. اگر یک یا دو بار رفتار نافرمانی آن‌ها را نادیده گرفته باشید ممکن است آن‌ها به شما بی‌احترامی کنند.

 سرسختی:

تنبیه بیش از حد اغلب باعث نافرمانی می‌شود که در نهایت منجر به لجاجت می‌شود. گاهی فشار بیش از حد آن‌ها را نیز پرخاشگر و نافرمان می‌کند. اگر مرتب کودکان را سرزنش کنید آن‌ها را مستعد عصبانیت و لجبازی می‌کند.

 

منبع:

www.momjunction.com

گال در کودکان

گال در کودکان

گال در کودکان

این وضعیت بسیار مسری و ناراحت‌کننده اغلب در مهدکودک‌ها و مدارس گسترش می‌یابد و والدین را در حالت آماده باش قرار می‌دهد. به عنوان یک والدین احتمالاً سؤالات زیادی دارید. در ادامه به تمامی سوالات شما پاسخ داده شده است تا اطلاعات بیشتری در رابطه با گال داشته باشید.

 

چگونه به گال مبتلا می‌شوید؟

کنه گال در تماس طولانی مدت فرد به فرد رشد می‌کند و بنابراین به احتمال زیاد در مکان‌های شلوغ مانند مهدکودک‌ها، بیمارستان‌ها، مدارس و خانه‌های سالمندان گسترش می‌یابد. آلودگی گال خبر بدی را برای محیط‌هایی مانند این دارد زیرا کنه‌ها می‌توانند به راحتی برای چند روز زنده بمانند. این کاملاً بر خلاف بسیاری از انواع دیگر کنه‌ها مانند شپش یا ساس است. تماس با یک شی آلوده (مانند رختخواب، حوله یا لباس) نیز می‌تواند منجر به گال در کودکان شود اما این رایج‌ترین راه انتقال نیست.

گال در کودکان چه علائمی دارد؟

در بچه‌ها گال می‌تواند روی صورت و گردن تأثیر بگذارد، در حالی که بچه‌های بزرگتر و بزرگسالان اغلب از خارش در این مکان‌ها شاکی هستند. شایع‌ترین نواحی درگیر در عفونت گال دست‌ها (به ویژه بین انگشتان)، مچ دست، قسمت میانی، کشاله ران، پا‌ها و باسن هستند. زخم‌ها ممکن است پس از خاراندن بثورات گال ایجاد شوند که می‌تواند منجر به عفونت شود. اگر کودک شما به گال آلوده شده ممکن است متوجه یک سری برآمدگی در یک خط مستقیم شوید. ممکن است در دو تا شش هفته اول هیچ علامتی وجود نداشته باشد. این امر به ویژه در مورد عفونت‌های گال برای اولین بار صادق است. اگر قبلاً آلوده شده‌اید، علائم ممکن است در عرض چند روز ظاهر شوند. اما به یاد داشته باشید که کودکان آلوده هنوز هم می‌توانند گال را بدون علائم گسترش دهند.

 

گال را چگونه درمان کنیم؟

 عصر‌ها قبل از خواب لباس کودک خود را به طور کامل از جمله پوشک او درآورید. چیزی به آن‌ها بدهید که حواسشان را پرت کند. کرم را از گردن به پایین بمالید. اجازه دهید لوسیون حداقل 30 دقیقه خشک شود. سپس لباس خواب کودکتان را بپوشانید که پوشش کاملی داشته باشد تا از مالیدن لوسیون یا قرار دادن آن در دهان خود جلوگیری کنید.
 تمام لباس‌های کودک خود را به همراه همه ملافه‌ها (پتو، روتختی، حیوانات عروسکی و غیره) درآورید و همه چیز را در کیسه زباله قرار دهید. کیسه را محکم ببندید و آن را در نزدیکی ماشین لباسشویی خود برای حداقل 24 تا 48 ساعت نگهداری کنید. کودک خود را در آب بسیار گرم دوش دهید و لوسیون را کاملاً پاک کنید. وسایل کودک خود را با گرم‌ترین آب ممکن در ماشین لباسشویی بشویید. اگر چیزی قابل شستشو نیست آن را خشک کنید یا حداقل یک هفته آن را در یک کیسه پلاستیکی ببندید. تمام فرش‌ها و مبلمان روکش شده را در روز شروع درمان جاروبرقی بکشید.

برای موارد سرسخت گال که با استفاده از کرم پرمترین برطرف نمی‌شود ایورمکتین خوراکی را می‌توان با خیال راحت استفاده کرد. با پزشک اطفال کودک خود صحبت کنید تا بهترین روش درمانی را برای تسکین سریع راش‌های گال بد تعیین کند. به یاد داشته باشید که درمان گال برای اعضای خانواده فرد مبتلا و همچنین هر کسی که با آن‌ها تماس نزدیک داشته است نیز توصیه می‌شود.

 

اگر کودک شما در معرض گال قرار گرفت چه باید کرد؟

همه افرادی که تماس نزدیک با شیوع بیماری داشته‌اند نیاز به درمان دارند. افراد برای داشتن کنه روی پوست خود نیازی به داشتن علائم و نشانه‌های گال ندارند ممکن است دو تا شش هفته طول بکشد تا علائم ایجاد شود.

 

منبع:

www.parents.com

چرا کودکان از تاریکی می‌ترسند؟

چرا کودکان از تاریکی می‌ترسند؟

چرا کودکان از تاریکی می‌ترسند؟

اکثر والدین توسط گریه یک کودک ترسیده بیدار شده و فریاد می‌زنند که چیزی در تاریکی وجود دارد. با در نظر گرفتن این موضوع بسیاری از والدین از خود می‌پرسند که آیا کودکشان از تاریکی می‌ترسد و آیا این دلیلی است که آن‌ها در طول شب بی‌قرار هستند. اما یک سؤال که بسیاری از والدین می‌پرسند این است که آیا کودکان از تاریکی می‌ترسند؟ بنابراین اجازه دهید این سؤال را به همراه چند نکته و ترفند ممکن برای شما توضیح دهیم. کودکان زیر دو سال هنوز از نظر رشدی قادر به ترس از تاریکی نیستند. از این گذشته آن‌ها چیزی ندارند که بر اساس آن ترس خود را پایه‌گذاری کنند. برخلاف کودکان بزرگتر و بزرگسالان که تصور می‌کنند یک هیولا یا سایه می‌تواند در کمد یا زیر تخت آن‌ها کمین کند. اما این برای نوزادان صادق نیست.

تاریکی ضروری است زیرا باعث ترشح هورمونی به نام ملاتونین می‌شود که برای خواب راحت کودک شما ضروری است.

یک راه عالی برای کمک به فرزندتان برای درک تفاوت بین شب و روز و  تنظیم ریتم شبانه روزی اوست. می‌توانید این کار را با بیدار کردن آن‌ها و خواباندن آن‌ها در یک زمان مشخص انجام دهید.

کودکی که در روز خوب می‌خوابد شب هم خوب می‌خوابد. خواب ضعیف در طول روز مستقیماً بر خواب شبانه آن‌ها تأثیر می‌گذارد.

 

اگر تاریکی نباشد مشکل چیست؟

گاهی اوقات یک کودک ممکن است بیش از حد خسته شود و در نتیجه بی‌قرار شود زیرا مغز او مواد شیمیایی ضد خواب ترشح می‌کند.

اجازه دادن به کودک برای تماشای تلویزیون قبل از خواب ممکن است در لحظه‌ ایده خوبی به نظر برسد، اما در واقع می‌تواند خواب او را مختل کند. کودکانی که شب‌ها تلویزیون تماشا می‌کنند دیرتر به خواب ‌می‌روند اما در بیدار شدن نیز مشکل دارند.

 

چگونه به کودک خود کمک کنیم تا با ترس تاریکی مقابله کند؟

نویز سفید:

یکی از راه‌های کمک به یک کوچولوی بی‌قرار این است که آن‌ها را در یک اتاق تاریک قرار دهید که در پس‌زمینه صدای سفید پخش می‌شود. این رحم را شبیه‌سازی می‌کند، اگرچه تاریک است.

 چراغ خواب:

بسیاری از کودکان با چراغ خواب احساس امنیت بیشتری می‌کنند، این نه تنها به تاریکی کمک می‌کند، بلکه به کودک شما کمک می‌کند تا خواب خود را کنترل کند.

 آن‌ها را در معرض نور قرار دهید:

با قرار دادن آن‌ها در معرض نور طبیعی می‌توانید از ساعت بیولوژیکی حمایت کرده و هورمون ملاتونین را تنظیم کنید و به نوزادتان کمک کنید شب بهتر بخوابد.

 اعتماد به نفس داشته باشید:

شما باید این اعتماد به نفس را در زمانی که او را در رختخواب می‌گذارید به او نشان دهید تا انرژی مطمئن و آرام شما را تغذیه کند.

 شب بخیر بگویید:

مطمئن شوید که همیشه شب بخیر می‌گویید. تصور کنید چقدر برای کودک‌تان ترسناک است که شما یک دقیقه آنجا باشید و بعد از آن لحظه‌ای دیگر بروید.

 صبور باشید و به کودک خود زمان بدهید:

مانند بسیاری از چیز‌ها این به سادگی مرحله دیگری است. صبور باشید و به یاد داشته باشید که نیاز‌های خواب کودک شما تغییر نکرده است. اما در حال حاضر آن‌ها به کمی حمایت و همدلی بیشتر نیاز دارند. می‌توانید سعی کنید آن‌ها را کمی زودتر از حد معمول در گهواره خود قرار دهید و به آن‌ها زمان بیشتری بدهید تا آرام شوند و بخوابند.

 

نتیجه‌گیری:

به یاد داشته باشید که کودک شما از تاریکی نمی‌ترسد. این ترس‌ها بیشتر مربوط به نوعی اضطراب جدایی و همچنین فقط یک مرحله است. اما در حالی که با آن‌ها در این سفر حرکت می‌کنید به یاد داشته باشید که آن‌ها هنوز بسیار کوچک هستند و به خواب خود نیاز دارند. هنگامی که آن‌ها خسته هستند بدن آن‌ها هورمون‌های ضد خواب تولید می‌کند که بازگرداندن آن‌ها به خواب را برای شما دشوارتر می‌کند.

 

منبع:

mominformed.com