دسته: خردسال و کودک

کودکان در یک پیش دبستانی با کیفیت بالا، یاد می‌گیرند روابط مثبتی با یکدیگر و با معلمان خود برقرار کنند و این موضوع به شکل گیری ارتباط موثر و روابط اجتماعی کودکان کمک خواهد کرد. با ما همراه باشید تا با بهترین پیش دبستانی در شرق تهران آشنا شوید.
اگر کودک شش ساله دارید یا نگاهی به اطراف خود داشته باشید، خواهید دید که با بزرگتر شدن بچه‌ها مسئولیت و دغدغه خانواده‌ها روز به روز بیشتر خواهد شد. شروع این نگرانی‌ها بیشتر از زمان رفتن بچه‌ها به پیش دبستانی آغاز می‌شود که نگرانی‌هایی با خود دارد.

کودکان در یک پیش دبستانی با کیفیت بالا، یاد می‌گیرند روابط مثبتی با یکدیگر و با معلمان خود برقرار کنند و این موضوع به شکل گیری ارتباط موثرو روابط اجتماعی کودکان کمک خواهد کرد.

اگر بخواهیم از ابتدایی‌ترین سوالاتی که برای هر خانواده‌ پیش می‌آید بگوییم:

• آیا لازم است حتما کودک به پیش دبستانی برود؟
• یک پیش دبستانی خوب باید چه ویژگی‌هایی داشته باشد؟
• آیا فرزند شما آمادگی لازم برای حضور دراین دوره را دارد؟
• دوران پیش دبستانی چقدر در رشد و شکوفایی کودک تاثیرگذار است؟

با ما باشید که در این مقاله می‌خواهیم جواب بسیاری از سوالات شما عزیزان را در خصوص پیش دبستانی کودکان پاسخ دهیم.

معلمان چه نقشی در شکل گیری ارتباط موثر و بالا بردن روابط اجتماعی کودکان دارند؟

1. به کودکان کمک کنند تا نحوه بازی، همکاری و دوست یابی را به خوبی بیاموزند.
2. خانواده، زبان و فرهنگ هر کودک را در برنامه‌های جدا مورد ارزیابی قرار دهند.
3. معلم خونگرم و دلسوز باشد و با هر کودک و خانواده آن‌ها به خوبی آشنا شود.
4. بازی وفعالیت‌ها را طوری برنامه ریزی کنند که همه کودکان بتوانند در آن شرکت کنند.

یک پیش دبستانی خوب باید چه ویژگی‌هایی داشته باشد؟

1. دارای مجوز آموزش و پرورش باشد.
2. محیط پیش دبستانی باید تمیز باشد.
3. ترس کودکان را از مدرسه رفتن از بین ببرد.
4. پرورش مهارت‌های دوست‌یابی را به کودکان آموزش دهند.
5. فضای مناسبی برای بازی و انجام فعالیت کودکان داشته باشد.
6. کمک برای زمان ورود به مدرسه برای جدا شدن کودک از خانواده‌ها.
7. مهارت‌های کودک را شناسایی کنند و به کودک برای تقویت آن کمک کنند.
8. توجه به امنیت فضا، راه‌پله‌ها، کف حیاط و… باید کاملا ایمن‌سازی شده باشند.
9. بهتر است فضای کلاس‌ها با تعداد بچه‌ها متناسب باشند و نور کافی در فضا وجود داشته باشد.
10. آموزش پذیرش محدودیت‌های محیط‌ های آموزشی و رعایت قوانین در ساعات مختلف به کودک داده شود.

برنامه ریزی و تطبیق برنامه درسی با علایق و توانمندی‌های کودک

برنامه درسی پیش دبستانی باید بر اساس آنچه اکثر کودکان پیش دبستانی باید بدانند و یاد بگیرند باشند، تا بتوانند هر کاری را به درستی انجام دهند. معلمان برنامه درسی را تدوین کرده و برای کمک به کودکان در یادگیری و رشد آن‌ها برنامه ریزی می‌کنند. این موارد شامل:

برنامه درسی پیش دبستانی باید بر اساس آنچه اکثر کودکان پیش دبستانی باید بدانند و یاد بگیرند باشند، تا بتوانند هر کاری را به درستی انجام دهند.

• توجه و حمایت از علایق، مهارت‌ها و دانش کودکان باید باشد.
• فراهم کردن زمان کافی برای مشارکت عمیق کودکان در فعالیت‌ها و یادگیری.
• تعیین اهداف آموزشی چالش برانگیز برای کودکان، اما با کمک دستیابی به آن‌ها.
• ایجاد تعادل بین فعالیت‌های گروهی و آموزش‌های هدایت شده توسط معلم با فعالیت‌هایی که کودکان خودشان انتخاب می‌کنند.

ارزیابی رشد و یادگیری کودکان در پیش دبستانی

از طریق ارزیابی منظم، معلمان درک می‌کنند که هر کودک می‌تواند چه کار‌هایی انجام دهد. این موضوع به معلمان این دید را خواهد داد تا تصمیم بگیرند که چه فعالیت‌ها و تجربیاتی را برای کمک به ادامه یادگیری کودکان اضافه کنند. معلمان یادگیری و پیشرفت کودکان را با استفاده از آن‌ها ارزیابی می‌کنند.

اما معلمان چگونه کار‌های کودکان را ارزیابی خواهند کرد؟

1. به طور مرتب در مورد آنچه کودکان انجام می‌دهند و می‌گویند یادداشت برداری کنند.
2. از خانواده‌ها بپرسند فرزند شما در خانه چه فعالیت‌هایی انجام می‌دهند و چه علایقی دارند.
3. استفاده از تست‌های غربالگری برای تشخیص زمان نیاز کودکان برای حمایت آموزشی بیشتر انجام شود.
4. جمع آوری نمونه نقاشی‌ها و نوشته‌های کودکان، همچنین عکس گرفتن از کاردستی‌هایی که کودکان می‌سازند.

برنامه‌های فوق العاده در پیش دبستانی‌ها و علائم هشدار دهنده‌ای که خانواده‌ها باید بدانند!

بسیاری از برنامه‌های فوق العاده در پیش دبستانی‌ها وجود دارد که ممکن است در بین آن‌ها مواردی را ببینید که به یادگیری و پیشرفت کودکان کمک نمی‌کند. چند نمونه از این موارد در پایین ذکر شده است.

1. اگر شما هم در پیش دبستانی کودکتان نگران مواردی هستید که می‌بینید و یا حس می‌کنید، حتما با معلم یا سرپرست برنامه صحبت کنید.

2. اگرفضا منظم نیست و کودکان سرگردان می‌شوند و واقعاً درگیر فعالیت‌ها نیستند. یا معلمان همه فعالیت‌ها را کنترل می‌کنند تا کودکان در کاوش در مطالب یا بازی آزاد نباشند.
3. به کودکان برگه، فلش کارت یا اسباب بازی داده می‌شود و فقط می‌توانند از یک راه برای رسیدن به جواب استفاده کنند. به کودکان اجازه انتخاب و حل مشکلات را نمی‌دهند و فرصت خلاقیت از کودک گرفته می‌شود.
4. معلمان در فعالیت‌های کودکان شرکت نمی‌کنند. آن‌ها سوال نمی‌کنند یا پیشنهادی نمی‌دهند که به کودکان کمک کند عمیق یاد بگیرند. و دقیقا به کودکان می‌گویند چه کاری را چگونه انجام دهند.
5. معلمان محدودیت روشنی برای رفتار کودکان تعیین نمی‌کنند. معلمان باید به رفتار‌های نادرست با تنبیه کودکان به جای کمک به آن‌ها در یادگیری آنچه در دفعه بعد می‌توانند انجام دهند کمک کنند.
6. معلمان باید اطلاعات مربوط به پیشرفت کودکان را با خانواده‌ها به اشتراک بگذارند. آن‌ها عمدتا در صورت بروز مشکل با خانواده‌ها صحبت کنند و از خواسته‌ها و نگرانی‌های خانواده سوال کنند. برنامه‌ها باید به نحوی باشند که معلمان با خانواده‌ها ارتباط بیشتری برقرار کنند.

چند سال اول زندگی کودک شما سال‌های بسیار حساس و مهم یادگیری اوست. ارتباط زودهنگام با بزرگسالان گرم و دلسوز به کودک پیش دبستانی شما کمک می‌کند تا در طول زندگی او روابط قوی برقرار کند.

شما با انتخاب پیش دبستانی مناسب می‌توانید شروع یادگیری خوبی را برای فرزند خود رقم بزند.

شما با انتخاب پیش دبستانی مناسب و همچنین معلمان خوب می‌توانید انتخاب‌های خوبی برای فرزند خود داشته باشید و شروع یادگیری خوبی را برای آن‌ها رقم بزند.
همچنین با دادن حق انتخاب به کودک خود برای دیدن محیط پیش دبستانی قبل از شروع سال حس امنیل را در کودک خود پروش دهید.و بهاو این اطمینان خاطر را بدهید که در هر زمان معلم ها 

در ادامه مطالب ویژه بیا نی نی را در به شما پیشنهاد می‌دهیم.

لابیاپلاستی چیست و چه مراقبت‌هایی دارد؟

مشکل بزرگ این است که بیشتر والدین تا زمانی که برای اولین بار به کودک غذا ندهند و متوجه واکنش کودک نشوند، نمی‌دانند که آیا فرزندانشان آلرژی غذایی دارد یا خیر. میوه های آلرژی زا در کودکان و سایر غذاهایی که ممکن است آلرژی‌زا باشد، چیست؟
والدین و همچنین معلمان، پرستاران کودک و هر کسی که با کودک وقت می‌گذراند مهم است که نسبت به علائم آلرژی غذایی هوشیار باشد.
بر اساس تحقیقات، از هر 13 کودک، حداقل یک کودک به یک غذا حساسیت دارد. حدود 40 درصد از این کودکان واکنش‌های شدید و تهدیدکننده زندگی را تجربه می‌کنند.

کدام غذاها باعث ایجاد آلرژی در کودکان می‌شوند؟

هنگامی که کودکی حساسیت غذایی دارد، سیستم ایمنی بدن او بیش از حد واکنش نشان می‌دهد و آنتی‌بادی‌هایی برای غذا تولید می‌کند که گویی یک ویروس یا مهاجم خارجی خطرناک دیگر در بدن کودک وجود دارد.

هنگامی که کودکی حساسیت غذایی دارد، سیستم ایمنی بدن او بیش از حد واکنش نشان می‌دهد و آنتی‌بادی‌هایی برای غذا تولید می‌کند که گویی یک ویروس یا مهاجم خارجی خطرناک دیگر در بدن کودک وجود دارد.
این واکنش ایمنی همان چیزی است که علائم آلرژی را ایجاد می‌کند.
شایع‌ترین محرک‌های آلرژی غذایی در کودکان عبارتند از:

• بادام زمینی و آجیل درختی (گردو، بادام، بادام هندی، پسته)
• شیر گاو
• تخم‌مرغ
• ماهی و صدف (میگو، خرچنگ دریایی)
• سویا
• گندم

علائم آلرژی غذایی در کودکان
یک آلرژی واقعی غذایی می‌تواند بر تنفس، مجرای روده، قلب و پوست کودک شما تاثیر بگذارد. کودک مبتلا به آلرژی غذایی طی چند دقیقه تا یک ساعت پس از خوردن غذا، یک یا چند مورد از علائم زیر را بروز می‌دهد:

• احتقان، آبریزش بینی
• سرفه کردن
• اسهال
• سرگیجه، سبکی سر
• خارش اطراف دهان یا گوش
• حالت تهوع
• برجستگی‌های قرمز و خارش‌دار روی پوست (کهیر)
• بثورات قرمز و خارش‌دار (اگزما)
• تنگی نفس، مشکل در تنفس
• عطسه کردن
• دل‌درد
• طعم عجیب در دهان
• تورم لب‌ها، زبان یا صورت
• استفراغ
• خس‌خس سینه

کودکان خردسال همیشه نمی‌توانند علائم خود را به وضوح توضیح دهند، بنابراین گاهی اوقات والدین باید احساس کودک را تفسیر کنند. اگر کودک شما چیزی شبیه به این جملات را بگوید ممکن است واکنش آلرژیک داشته باشد:

• چیزی در گلوی من گیر کرده است.
• زبان من خیلی بزرگ شده.
• دهانم می‌خارد.
• همه چیز در حال چرخش است.

چه زمانی باید کمک اضطراری دریافت کرد؟
برخی از بچه‌ها در پاسخ به غذاهایی مانند بادام زمینی یا صدف، یک واکنش آلرژیک شدید به نام آنافیلاکسی ایجاد می‌کنند. اگر کودک شما پس از خوردن چیزی، در تنفس یا بلع مشکل دارد، فورا با اورژانس تماس بگیرید تا کمک پزشکی اورژانسی دریافت کنید.

آلرژی غذایی در مقابل عدم تحمل: چگونه تفاوت را تشخیص دهیم؟
واکنش به یک غذای خاص لزوما به این معنی نیست که کودک شما حساسیت غذایی دارد. برخی از کودکان نسبت به برخی غذاها حساسیت ندارند.
تفاوت این است که آلرژی غذایی، سیستم ایمنی کودک را درگیر می‌کند، در حالی که عدم تحمل غذایی معمولا در سیستم گوارشی رخ می‌دهد. عدم تحمل غذایی بسیار شایع‌تر از آلرژی غذایی است.
آلرژی غذایی معمولا خطرناک‌تر است. کودک معمولا باید به طور کامل از خوردن غذایی که برایش ناراحتی ایجاد می‌کند، خودداری کند. عدم تحمل غذایی اغلب آنقدرها هم جدی نیست. ممکن است کودک بتواند مقدار کمی از این ماده را بخورد.

نمونه‌هایی از عدم تحمل غذایی
نمونه‌هایی از عدم تحمل غذایی عبارتند از:

1- عدم تحمل لاکتوز
ش زمانی اتفاق می‌افتد که بدن کودک فاقد آنزیم مورد نیاز برای تجزیه قند موجود در شیر باشد. عدم تحمل لاکتوز می‌تواند علائمی مانند گاز، نفخ و اسهال ایجاد کند.

حساسیت به گلوتن زمانی اتفاق می‌افتد که بدن کودک به پروتئینی به نام گلوتن در غلاتی مانند گندم واکنش نشان می‌دهد. علائم شامل سردرد، ناراحتی معده و نفخ است.

2- حساسیت به گلوتن
حساسیت به گلوتن زمانی اتفاق می‌افتد که بدن کودک به پروتئینی به نام گلوتن در غلاتی مانند گندم واکنش نشان می‌دهد. علائم شامل سردرد، ناراحتی معده و نفخ است.
اگر چه بیماری سلیاک (شدیدترین شکل حساسیت به گلوتن) سیستم ایمنی را درگیر می‌کند، علائم آن معمولا در روده متمرکز است. بیماری سلیاک می‌تواند سایر سیستم‌های بدن را تحت تاثیر قرار دهد اما باعث آنافیلاکسی نمی‌شود.

3- حساسیت به افزودنی‌های غذایی
حساسیت به افزودنی‌های غذایی زمانی اتفاق می‌افتد که بدن کودک به رنگ‌ها، مواد شیمیایی مانند سولفیت‌ها یا سایر افزودنی‌های موجود در غذاها واکنش نشان می‌دهد. علائم شامل بثورات پوستی، حالت تهوع و اسهال است. سولفیت‌ها گاهی اوقات می‌توانند باعث حمله آسم در افرادی شوند که آسم دارند.
از آنجایی که علائم عدم تحمل غذایی گاهی شبیه به علائم آلرژی غذایی است، تشخیص تفاوت برای والدین ممکن است سخت باشد. 

اگر کودک شما حساسیت غذایی دارد چه کار باید بکنید؟ 
اگر مشکوک هستید که فرزندتان حساسیت غذایی دارد، به پزشک اطفال یا متخصص آلرژی مراجعه کنید. پزشک می‌تواند تشخیص دهد که کدام غذا باعث ایجاد مشکل می‌شود و به شما در ایجاد یک برنامه درمانی کمک می‌کند.
ممکن است کودک شما برای درمان علائم به داروهایی مانند آنتی‌هیستامین‌ها نیاز داشته باشد.
علائم آنافیلاکسی عبارتند از:

• درد قفسه سینه
• گیجی
• غش، بیهوشی
• تنگی نفس، خس‌خس سینه
• تورم لب‌ها، زبان، گلو
• مشکل در بلع
• آبی شدن پوست
• نبض ضعیف

کودکان مبتلا به آلرژی شدید غذایی باید همیشه یک تزریق‌کننده خودکار اپی‌نفرین (آدرنالین) همراه خود داشته باشند تا در صورت بروز واکنش خودشان یا بزرگ‌ترها از آن استفاده کنند.
هم کودکان، هم افرادی که از آن‌ها مراقبت می‌کنند باید نحوه استفاده از انژکتور را یاد بگیرند.

پزشکان متخصص اطفال در کلینیک بیا نی نی می‌توانند به سئوالات بیشتر شما پاسخ دهند.

آبله مرغان باعث ایجاد بثورات می‌شود و می‌تواند به طور کلی در کودکان احساس ناراحتی ایجاد کند. در این مطلب با سایر نشانه های آبله مرغان در کودکان آشنا می‌شوید.
هدف از درمان این است که علائم تا زمان برطرف شدن بیماری تسکین یابد. بهبود کامل در کودکان زیر 12 سال معمول است. عوارض جدی به ندرت اتفاق می‌افتد، اما بیشتر در کودکان با سیستم ایمنی ضعیف، موارد دارودرمانی هم پیش می‌آید.
آبله مرغان، یک عفونت ناشی از ویروس واریسلا زوستر است.
اکثر کودکان در برخی از مراحل زندگی خود به آبله مرغان مبتلا می‌شوند و معمولا این اتفاق قبل از 10 سالگی رخ می‌دهد.

سیستم ایمنی در طول عفونت آنتی‌بادی تولید می‌کند که با ویروس مبارزه و سپس محافظت مادام‌العمر در برابر آبله مرغان ایجاد می‌کند، اما غیر معمول نیست که در طول زندگی خود بیش از یک بار آبله مرغان بگیرید.

نشانه های آبله مرغان در کودکان
نشانه های آبله مرغان در کودکان عبارتند از:

1- درجه حرارت بالا (تب)، درد و سردرد
این نشانه‌ها اغلب یک روز قبل از ظاهر شدن بثورات شروع می‌شود.

2- بثورات
بثورات به شکل تاول‌های کوچک در می‌آیند و خارش دارند.
بثورات می‌توانند در هر نقطه از بدن باشند و ممکن است در طول چند روز بیشتر شوند. برخی از کودکان ممکن است بثورات داشته باشند و برخی دیگر بثورات ندارند.
بثورات به شکل لکه‌های قرمز ظاهر می‌شوند، اما بعد تاول می‌زنند و می‌خارند.

3- از دست دادن اشتها یا مشکلات تغذیه‌ای
برخی از کودکان چند روزی احساس ناراحتی می‌کنند. برخی دیگر فقط به صورت خفیف آبله مرغان می‌گیرند و اکثر آن‌ها در عرض یک هفته بهتر می‌شوند.
تاول‌ها خشک و سپس پوسته می‌شوند. آن‌ها به تدریج محو می‌شوند، اما ممکن است دو هفته طول بکشد تا به طور کامل از بین بروند.

عوارض احتمالی آبله مرغان در کودکان چیست؟
بیشتر اوقات، کودکان مبتلا به آبله مرغان به طور کامل بهبود می‌یابند و هیچ عارضه‌ای ندارند. یک یا چند مورد از عوارض زیر ممکن است به ندرت رخ دهد.

• بثورات معمولا زخم نمی‌شوند مگر اینکه به شدت خراشیده شوند.
• برخی از بثورات در برخی موارد با میکروب (باکتری) آلوده می‌شوند که این شایع‌ترین عارضه در کودکان است.
• اگر این اتفاق بیفتد، پوست اطراف آن‌ها قرمز و زخم می‌شود.
• شاید نیاز باشد از آنتی‌بیوتیک به شکل کرم یا دارو استفاده کنید.
• التهاب ریه (ذات‌الریه) و التهاب مغز (انسفالیت) از عوارض نادر هستند.

به ندرت، عوارض جدی دیگری ایجاد می‌شود که عبارتند از:

• سندروم ری. (یک بیماری بسیار نادر با مشکلات مغزی و کبدی).
• التهاب عضله قلب (میوکاردیت).
• التهاب کلیه (گلومرولونفریت).
• آپاندیسیت

• آتاکسی (مشکلات هماهنگی حرکات).
• التهاب لوزالمعده (پانکراتیت).
• التهاب بیضه‌ها (ارکیت).

• التهاب مفاصل (آرتروز).
• التهاب قسمت‌های مختلف چشم.

بنابراین، اگر چه عوارض جدی نادر است، اما بهتر است مراقب باشید. در صورت بروز علائم نگران‌کننده‌ای که در مورد آن‌ها مطمئن نیستید، به پزشک مراجعه کنید:

• مشکلات تنفسی
• ضعف
• خواب‌آلودگی
• تشنج

• دردها یا سردردهایی که بدتر می‌شوند
• عدم توانایی در مصرف مایعات به دلیل بثورات شدید در دهان
• بثورات شدید یا بثوراتی که پوست کبود شده، یا خونریزی می‌کند

درمان آبله مرغان چیست؟

• درمان عمدتا با هدف تسکین علائم و تلاش برای راحتی هر چه بیشتر کودک انجام می‌شود.
• کرم تسکین‌دهنده ممکن است به رفع خارش کمک کند. لوسیون کالامین بیشترین استفاده را دارد.
• اگر خارش مشکلی ایجاد کند، آنتی‌هیستامین (به صورت قرص یا داروهای مایع) ممکن است به خواب کودک کمک کند.
• آنتی‌هیستامین می‌تواند در کودکان بالای 1 سال استفاده شود.
• کلروفنامین هم بیشترین استفاده را دارد و می‌تواند برای خارش در طول روز مفید باشد، اما ممکن است باعث خواب‌آلودگی شود.
• ناخن‌های کودک را کوتاه نگه دارید تا از خاراندن عمیق جلوگیری شود.
• به کودکان لباس راحت بپوشید. از پارچه‌های صاف و خنک مانند پنبه استفاده کنید.

مقابله با تب در آبله مرغان
تب معمولا با آبله مرغان ظاهر می‌شود و ممکن است باعث ناراحتی و تحریک‌پذیری فرزند شما شود.
این کارها ممکن است درجه حرارت را پایین بیاورد و احساس راحتی بیشتری در کودک ایجاد کند:

• برای کاهش تب می‌توانید به کودک پاراستامول بدهید. می‌توانید پاراستامول را به صورت مایع یا به صورت قرص برای کودکان خریداری کنید.
• توجه: پاراستامول علت تب را درمان نمی‌کند و فقط در کاهش ناراحتی موثر است. همچنین سردرد و سایر دردهای ناشی از آبله‌مرغان را تسکین می‌دهد.
• اگر کودک شما راحت است و از تب، یا درد رنج نمی‌برد، نیازی به استفاده از پاراستامول ندارید.
• اگر دمای اتاق معمولی است، لایه‌های اضافی لباس را فرزندتان را دربیاورید. مهم‌ترین هدف این است که از گرمای بیش از حد یا لرز جلوگیری شود.
• به کودک مقدار زیادی آب بنوشانید. این کار به جلوگیری از کمبود مایعات در بدن کمک می‌کند.

محافظت از دیگران در مقابل آبله مرغان
فرد مبتلا به آبله مرغان از دو روز قبل از اولین ظاهر شدن بثورات تا زمانی که آن‌ها پوسته‌پوسته شوند (معمولا حدود پنج روز پس از شروع بثورات پوستی) عفونی است.
کودک مبتلا به آبله مرغان باید پنج روز از شروع بثورات و تا زمانی که تمام ضایعات پوسته‌پوسته شوند، از مدرسه یا مهد کودک خارج شود.
همچنین در حالی که کودک عفونی است، باید از افراد در معرض خطر دور باشد. افرادی که در صورت ابتلا به آبله مرغان در معرض خطر قرار دارند، عبارتند از:

• زنان باردار که در گذشته آبله مرغان نداشته‌اند. آبله مرغان می‌تواند شدید باشد و در دوران بارداری عوارضی ایجاد کند.
• افرادی که سیستم ایمنی ضعیفی دارند مثلا افراد مبتلا به سرطان خون، مبتلا به اچ آی وی/ ایدز، افرادی که داروهای استروئیدی مصرف می‌کنند، یا در حال شیمی‌درمانی هستند.

• بزرگسالان سالم که به آبله مرغان مبتلا نشده‌اند هم لازم است از کودکان مبتلا به آبله مرغان دور باشند، چون این بیماری در بزرگسالان بدتر است.

به کلینیک بیا نی نی سر بزنید.

ایجاد و حفظ رابطه با کودک نیاز به کار دارد. حتی دوست داشتنی ترین والدین باید زمان و تلاش زیادی را برای ایجاد روابط مثبت با فرزندان خود اختصاص دهند. با این حال ، والدین هنوز هم می توانند با فرزندان خود مشکل داشته باشند ، حتی اگر تمام تلاش خود را برای جلوگیری از آنها انجام داده باشند. هنگامی که مشکلات بوجود می آیند ، وقت خود را صرف تأسف و شکایت کردن از رابطه خراب نکنید. در عوض ، اقدامات لازم را برای رفع مشکلات انجام دهید و بازسازی روابط سالم با فرزندان خود را آغاز کنید. چه چهار ، چه چهارده ساله باشند ، برای شروع روابط صحیح هنوز دیر نیست.

اهمیت رابطه بین والدین و فرزندان 

رابطه والدین-فرزند نقش مهمی در رشد کودک دارد. ارین تبن ، مشاور بالینی ، که به طور منظم کار می کند ، می گوید: “هنگامی که بچه ها با والدین خود روابط قابل اعتماد ، قابل اعتماد ، سازگار و پایدار دارند ، پایگاه امنی دارند که از آن می توانند دنیای خود را کاوش کرده و تجربه کنند و منجر به رشد و نمو سالم شود.” به طور مستقیم با والدین برای بهبود نحوه تعامل با فرزندان خود. Tebben همچنین خاطرنشان می کند که “کودکان همچنین از روابط خود با والدین خود به عنوان الگویی برای روابط با دیگران استفاده می کنند. اگر آنها رابطه ای مثبت و قوی با والدین خود نداشته باشند ، ایجاد روابط قوی و مثبت برای آنها بسیار دشوارتر خواهد بود. با دیگران ارتباط برقرار کنید. “

در حالی که هیچ دستورالعملی برای ایجاد رابطه سالم والدین/فرزندان وجود ندارد ، والدین می توانند چند کار را برای ایجاد یک رابطه مثبت و جلوگیری از بسیاری از مشکلات مشترک روابط انجام دهند. برای والدین ، ​​اغلب می توان با به خاطر سپردن این سه روش از مشکلات جلوگیری کرد یا آنها را کاهش داد.

• والدین باید با فرزندان خود ارتباط برقرار کرده و فرزندان خود را تشویق کنند تا احساسات خود را بیان کرده و نیازهای خود را بیان کنند.
• والدین باید فرزندان خود را تأمین کنند و نیازهای جسمی و روحی آنها را برآورده کنند.
• والدین باید نظم و انضباط مداوم ، مرزهای سالم و اطمینان از پیروی فرزندان از آنها را ارائه دهند.

مشکلات ارتباطی والدین با فرزندان

اغلب ، علیرغم تمام تلاشهای والدین ، ​​مشکلات ارتباطی والدین/فرزند بوجود می آید. این مشکلات ممکن است از کودکی شروع شود یا با بزرگ شدن کودک رشد کند و وارد مراحل مختلف رشد شود. به عنوان مثال ، یک نوجوان ممکن است نسبت به والدین خود بی احترامی کند زیرا شروع به خودخواهی می کند و بیش از خانواده به دوستانش وابسته است. برخی از مشکلات نیاز به کمی زمان اضافی و توجه متمرکز برای ناپدید شدن آنها دارند ، در حالی که برخی دیگر ممکن است از والدین بخواهند شیوه فرزندپروری خود و نحوه تعامل روزانه با فرزندان خود را به شدت تغییر دهند.

1) فقدان احترام

کودکانی که به والدین خود احترام نمی گذارند غالباً با عدم اطاعت از والدین یا بی توجهی به احساسات و احساسات خود ، بی احترامی خود را نشان می دهند. این عدم احترام ممکن است به عزت نفس کودک منتقل شود و باعث شود او انتخاب های بدی انجام دهد. همچنین ممکن است به نحوه احترام کودک به دیگران منتقل شود و باعث شود او با دیگران بد رفتار کند. در حالی که گاهی اوقات عدم احترام به سادگی با کم شدن اعتماد والدین به والدین و بیشتر به دنیا روی می دهد ، والدین می توانند با رعایت موارد زیر احساس احترام را تقویت کنند.

• وضع قوانین و پیگیری عواقب معقول
• به فرزندان خود احترام می گذارند
• الگوی احترام در تعامل با دیگران
• والدین با اطمینان ؛ تصمیم بگیرید و به آن پایبند باشید.

عدم اعتماد

والدینی که فرزندانشان مرتکب اشتباهات زیادی شده اند یا مرتباً رفتارهای ناصحیح انجام می دهند ، ممکن است در اعتماد به فرزندان خود مشکل داشته باشند. برای بازسازی اعتماد به فرزندان ، والدین باید به آنها فرصتی بدهند تا نشان دهند که شایسته این اعتماد هستند. برای ایجاد اعتماد ، والدین باید:

• اهمیت صداقت را به کودکان بیاموزید.
• طرحی برای کمک به بازسازی اعتماد از دست رفته ایجاد کنید.
• وقتی کودکان حقیقت را می گویند ، حتی اگر اطلاعات منفی را به اشتراک بگذارند ، واکنش مثبت نشان دهید.
  کودکانی که والدین آنها مرتباً به آنها دروغ می گویند ، به اعتماد به نفس خود خیانت می کنند یا به وعده های خود عمل نمی کنند ، ممکن است در رابطه والدین/فرزند نیز احساس عدم اعتماد کنند. والدین می توانند به فرزندان خود کمک کنند تا به آنها اعتماد کنند:
• قول ندادن که نمی توانند به آن عمل کنند
• عمل به وعده های داده شده
• خصوصی نگه داشتن اطلاعات خصوصی
• صحبت با کودکان در مورد اینکه چرا چیزی که به صورت محرمانه به اشتراک گذاشته شده است ، گاهی اوقات باید با دیگران به اشتراک گذاشته شود
• همیشه با کودکان صادق باشید

عدم ارتباط 

فقدان ارتباط می تواند یکی از ناامیدکننده ترین مشکلات برای والدین و فرزندان باشد. والدین احساس می کنند فرزندانشان به کلمه ای که می گویند گوش نمی دهند ، در حالی که کودکان احساس می کنند والدین آنها را درک نمی کنند یا هرگز برای گوش دادن وقت نمی گذارند. هنگامی که این اتفاق می افتد ، والدین و بچه ها به جای تلاش بیشتر برای برقراری ارتباط ، اغلب ارتباط خود را به طور کامل قطع می کنند ، که منجر به عصبانیت ، ناراحتی و بسیاری دیگر از احساسات منفی می شود.

والدینی که در گوش دادن به فرزندان خود مشکل دارند ، هنگام صحبت با فرزندان خود باید از چند دستورالعمل پیروی کنند:

• در سطح کودک قرار بگیرید
• از عبارات مثبت استفاده کنید
• انتخاب ها را ارائه دهید
• آن را کوتاه نگه دارید
• آرامش خود را حفظ کنید

والدینی که از فرزندانشان شکایت می کنند که هرگز به آنها گوش نمی دهند باید:

• به طور منظم برای صحبت کردن کودکان وقت بگذارید.
• از پاسخ دادن به احساسات شدید خودداری کنید.
• بر علایق و احساسات کودک تمرکز کنید.
• هنگام صحبت کردن به کودکان توجه کامل داشته باشید.

وابستگی 

گاهی اوقات رابطه کودک و والدین از تعادل خارج می شود. به جای اینکه والدین از کودک مراقبت کنند ، ممکن است کودک به مراقبت از والدین احساس نیاز کند. این ممکن است زمانی اتفاق بیفتد که والدین انتظار دارند کودک بیشتر شبیه یک دوست شود ، به مشکلات والدین گوش دهد و یک منبع اجتماعی برای والدین فراهم کند. همچنین ممکن است زمانی اتفاق بیفتد که والدین دچار افسردگی ، از کار افتادگی و یا توانایی مراقبت از خود شوند. کودکان ممکن است به گونه ای عمل کنند که باعث خوشحالی مادر یا پدر شود ، سعی کنند مشکلات خانوادگی را به تنهایی حل کنند یا حتی اکثر کارهای روزانه خانه مانند آشپزی یا نظافت را به عهده بگیرند.

والدینی که خود را بیش از حد به فرزندان خود وابسته می دانند باید:

• از دیگران برای حمایت عاطفی کمک بگیرید.
• مرزهای سالم را با فرزند خود تعیین کنید.
• وظایف خود در خانه را به خود و فرزندتان یادآوری کنید.
• کودکان همچنین ممکن است بیش از حد به والدین خود وابسته باشند. این ممکن است زمانی اتفاق بیفتد که والدین به طور مرتب تصمیم می گیرند یا سعی می کنند به جای این که به فرزندان خود اجازه دهند با خیال راحت به مشکلات خود بپردازند. همچنین ممکن است کودکان به جای اینکه به افکار ، ایده ها و علایق خود برسند ، به گونه ای عمل کنند که برای تأیید والدین خود طراحی شده باشد.

وقتی وابستگی به مشکلی تبدیل می شود ، والدین باید:

• به کودکان فرصت دهید تا کارهای متناسب با سن را انجام دهند.
• به کودکان اجازه دهید مشکلات خود را با خیال راحت حل کنند.
• کودکان را تشویق کنید تا علایق خود را توسعه دهند.

سوء استفاده فیزیکی و کلامی 

سوء استفاده نیاز به کمک فوری دارد و باید گزارش شود ، اما همه آزارهای جسمی و کلامی منجر به ویزیت بیمارستان نمی شود و همیشه در فضای باز انجام نمی شود. در حقیقت ، حتی والدین خوب نیز گاهی اوقات می توانند بدرفتاری کنند. آنها ممکن است در یک لحظه استرس به کودک ضربه بزنند یا باعث ایجاد درد در کودک شوند. والدین دیگر ممکن است از کلماتی برای تحقیر فرزندان خود استفاده کنند ، مرتباً آنها را زمین بگذارند ، سرشان فریاد بزنند یا به آنها بگویند که به اندازه کافی خوب نیستند. در مواردی با کمک زیر تماس بگیرید و از آنها کمک بگیرید:

اگر مشکوک هستید یا کسی از کودک شما سوء استفاده می کند ، کمک گرفتن از طریق درمان و برنامه های دیگر می تواند به کاهش تأثیر بر کودک و بهبود شیوه فرزندپروری شما کمک کند. بدرفتاری با کودک به وضوح یکی از مشکلات والدین است و تمرکز بر رفع آن بر والدین است – اما کودکان نسبت به سوءاستفاده به شیوه های مختلف واکنش نشان می دهند. در حالی که والدین متجاوز ممکن است همیشه تشخیص ندهند که او بدرفتاری می کند ، اما در صورت بروز این موارد ، والدین می توانند چند کار را انجام دهند:

• از یک متخصص مانند درمانگر ، مشاور یا پزشک کمک بگیرید
• هنگام نزدیک شدن کودک به دنبال علائم ترس باشید
• اگر کودک گریه می کند یا می گوید صدمه دیده است ، به کودک گوش دهید و رفتارهای منفی را کنار بگذارید
• به سایر بزرگسالانی که نگرانی خود را بیان می کنند توجه کنید
• زمانی که وسوسه می شوید از روی عصبانیت عمل کنید ، کمی فاصله بگیرید و نفس بکشید
• هنگام صحبت با کودکان فقط از کلمات و عبارات مثبت استفاده کنید.

گاهی اوقات ، کودکان ممکن است از والدین خود نیز سوء استفاده کنند. وقتی کودکان قوی تر می شوند ، می توانند به روش های دیگر شروع به ضربه زدن ، گاز گرفتن یا حمله فیزیکی به والدین خود کنند. آنها همچنین ممکن است نام والدین خود را صدا بزنند یا به طرق دیگر از آنها انتقاد کنند. کودکان ممکن است هنگام عصبانیت از والدین خود سوء استفاده کنند و نمی دانند چگونه احساسات خود را کنترل کنند ، وقتی می خواهند کنترل خود را به دست آورند یا حتی زمانی که تحت تأثیر الکل یا مواد غیرقانونی قرار دارند. والدین بدسرپرست مجبور نیستند بنشینند و اجازه دهند فرزندانشان از آنها سوء استفاده کنند. در عوض آنها باید اقداماتی را برای متوقف کردن سوء استفاده انجام دهند که شامل موارد زیر است:

دریافت کمک تخصصی برای خانواده و/یا کودک. در موارد شدید ، این می تواند یک اورژانس پزشکی باشد که نیاز به کمک روانشناختی فوری از طریق یک مرکز روانپزشکی بستری دارد. به خصوص اگر آنها به طور جدی به دیگران آسیب برسانند.

• محکم ، اما آرام پاسخ دهید
• به کودک کمک کنید تا راههای سالم برای ابراز خشم را بیابد
• تلافی نکردن یا پاسخ دادن در نوع خود

بازسازی یک رابطه مثبت 

بازسازی رابطه مثبت با کودک سه جزء اصلی را شامل می شود: عشق ، ساختار و زمان. “بچه ها برای رشد و پیشرفت نیاز به تعادل در امور دارند. آنها به عشق و گرما نیاز دارند و همچنین به ساختار و سازگاری نیاز دارند. اغلب اوقات ، هنگامی که والدین و فرزندان احساس می کنند از روابط خود با یکدیگر ناراضی هستند ، تعادل بین عشق و گرما و بچه ها همچنین به زمان والدین خود نیاز دارند و باید بدانند که می خواهند.

مطالب پیشنهادی: 

• چگونه فرزندان مسئولیت پذیر تربیت کنیم؟
• عوامل مؤثر در شکل گیری شخصیت کودک
• چگونگی ویژگی فرزندان اول

بسیاری از غذاهای خوشمزه با کمی پیاز پخته می‌شود. پیاز در همه چیز وجود دارد! ممکن است مشتاق باشید پیاز را به کودک کوچک خود معرفی کنید و این سئوال برایتان به وجود بیاید که پیاز خوردن کودک مضره؟
زمان و نحوه تغذیه کودک با مواد جامد گاهی اوقات ممکن است گیج‌کننده یا طاقت‌فرسا باشد. ما درباره جزئیات گنجاندن این سبزی در رژیم غذایی کودک به شما اطلاعاتی ارائه می‌کنیم.

سنی که معرفی پیاز به کودک خوب است
پیاز با بافت سفت و طعم قوی ممکن است اولین انتخاب برای اولین غذای جامد فرزند شما نباشد، اما طبق نظر آکادمی اطفال آمریکا (AAP)، هیچ ترتیب کاملی برای معرفی انواع مختلف مواد جامد به کودک وجود ندارد.
در هنگام شروع غذاهای جامد، از حدود 6 ماهگی، می‌توان پیاز را با خیال راحت به نوزادان داد.
با توجه به گزارش آکادمی اطفال آمریکا، علائم آمادگی کودک برای غذاهای جامد عبارتند از:

• وقتی می‌توانند سرشان را بالا بگیرند.
• وقتی می‌توانید غذا را با قاشق به آن‌ها بدهید.
• وقتی با نزدیک شدن غذا دهان خود را باز می‌کنند.
• دو برابر شدن وزن آن‌ها نسبت به هنگام تولد.

وقتی فرزند شما این علائم را نشان می‌دهد، می‌توانید پیاز پخته‌شده را به او بدهید.

فواید پیاز برای نوزادان
پیاز یک غذای سالم برای افراد در هر سنی است که شامل نوزادان هم می‌شود!
پیاز سرشار از مواد مغذی مفید برای نوزادان است مانند فیبر و پروبیوتیک‌ها که از هضم غذا پشتیبانی می‌کنند.
یک پیاز کوچک حاوی حدود 1 گرم فیبر است. نوزادان فقط به حدود 5 گرم از این ماده مغذی در روز احتیاج دارند.
علاوه بر این، پیاز منبع قابل توجهی از ویتامین C (به میزان 5 میلی‌گرم در هر پیاز کوچک) است.
دریافت مقدار کافی ویتامین سی می‌تواند به بدن کودک شما در ساخت کلاژن، مبارزه با رادیکال ‌های آزاد و آسیب‌رسان و حفظ ایمنی کمک کند.
پیاز در مقادیر کمتر فولات، ویتامین B6 و پتاسیم را هم تامین می‌کند.
کودک شما قرار نیست روزانه حتی یک عدد پیاز کوچک بخورد. اما پیاز علاوه بر مزایای تغذیه‌ای، مزیت افزودن طعم به غذای کودک را هم دارد.

طرز تهیه پیاز برای نوزاد
افراد کمی هستند که از خوردن پیاز به صورت خام لذت می‌برند. این موضوع درباره نوزادان هم صدق می‌کند.

هنگام معرفی پیاز به کودک، ابتدا آن را در یک غذای پخته مانند پوره با سبزیجات دیگر قرار دهید. اگر کودک قبلا به خوردن مواد جامد عادت کرده است، می‌توانید آن را در املت هم بریزید.

هنگام معرفی پیاز به کودک، ابتدا آن را در یک غذای پخته مانند پوره با سبزیجات دیگر قرار دهید. اگر کودک قبلا به خوردن مواد جامد عادت کرده است، می‌توانید آن را در املت هم بریزید.
اگر می‌خواهید به تنهایی به کودک پیاز غذا بدهید، مهم است که آن را بپزید و به قطعات کوچک برش دهید. تکه‌های سبزیجات خام سفت تا قبل از یک سالگی ممکن است خطر خفگی را به همراه داشته باشد..
سعی کنید پیاز را با کمی روغن زیتون تفت دهید.

آب پیاز برای قولنج
یکی از راه حل‌های درمان قولنج در نوزادان این است که یک پیاز را در آب بجوشانید سپس وقتی سرد شد آن را به نوزاد بدهید.
اگر چه از نظر خیلی‌ها آب پیاز و چای پیاز به عنوان دارویی برای درمان قولنج و ناراحتی شکم در نوزادان مطرح شده است، اما هیچ شواهد علمی برای اثبات اثربخشی آن‌ها وجود ندارد.
این نکته را هم به خاطر بسپارید که به نوزادان در سن کمتر از یک سالگی نباید مایعات دیگری بجز شیر مادر یا شیر خشک بدهید.

یکی دیگر از مشکلات احتمالی تغذیه نوزاد با پیاز، ایجاد نفخ است. می‌توانید به جای پیاز خام، به نوزاد پیاز پخته بدهید که هضم آسان‌تری دارد.

پیاز و دندان درآوردن
مشابه توصیه‌هایی که در مورد پیاز و قولنج ممکن است بشنوید، امکان دارد بشنوید که پیاز، راه حلی برای مشکلات دندان درآوردن نوزادان است.
می‎توانید تحت نظار خودتان کمی پیاز منجمد به کودک بدهید تا گاز بزند و درد دندان درآوردنش کاهش یابد.

اقدامات احتیاطی و آلرژی
به غیر از طعم قوی پیاز، ممکن است با خودتان فکر کنید که آیا ممکن است پیاز باعث حساسیت غذایی کودک شود.
پیاز به طور معمول، یک ماده حساسیت‌زا محسوب نمی‌شود. با این حال، نوزادان می‌توانند به هر غذایی حساسیت داشته باشند. بنابراین بهتر است ابتدا پیاز را در مقدار خیلی کم به نوزاد بدهید.
یکی دیگر از مشکلات احتمالی تغذیه نوزاد با پیاز، ایجاد نفخ است. می‌توانید به جای پیاز خام، به نوزاد پیاز پخته بدهید که هضم آسان‌تری دارد.

نتیجه نهایی
پیاز با طعم معطر و تنوع فواید سلامتی که دارد، می‌تواند یک افزودنی سالم و خوشمزه به رژیم غذایی کودک باشد.
برای جلوگیری از ایجاد نفخ و کاهش خطرات خفگی، فقط مطمئن شوید که آن را به صورت پخته و در قطعات کوچک به نوزاد بدهید.

اگر درباه تغذیه نوزاد، سئوالی دارید، آن را با پزشکان متخصص اطفال در کلینیک بیا نی نی مطرح کنید.

پرسش و پاسخ درباره پیاز خوردن کودک
سوال مخاطب بیا نی نی: دختر یک ساله من علاقه زیادی به خوردن پیاز خام دارد. واسش ضرر نداره؟ از چشم‌هاش اشک می‌ریزه ولی همچنان پیاز رو با ولع می‌خوره. میگن بلوغ زودرس می‌آره. صحت داره؟

پاسخ دکتر فاطمه هدی فلاح، متخصص کودکان:
خیر، این‌که خوردن پیاز در بچه باعث بلوغ زودرس شود وجود و پایه علمی ندارد. بچه هر غذا و مواد غذایی را که دوست داشته باشد و در خانه تهیه شود و از نظر بهداشتی تایید شود، می‌تواند بخورد. به شرط این‌که مانع از خوردن بقیه غذاها در او نشود.

این‌جور مواد غذایی باعث پر شدن معده می‌شوند و اجازه خوردن بقیه مواد غذایی را به بچه نمی‌دهد. در صورتی که فرزندتان از این لحاظ‌ها مشکلی پیدا نکند، خوردن پیاز ضرری ندارد.

یبوست در کودکان بیشتر در حین آموزش توالت رخ می‌دهد و شیوع آن در پسران بیشتر است. در این مقاله به روش های درمان خانگی یبوست در کودکان اشاره می‌کنیم.

یبوست چیست؟
یبوست، یکی از شایع‌ترین مشکلات پزشکی است که کودکان می‌توانند به آن دچار شوند. این حالت زمانی ایجاد می‌شود که روده آب زیادی را جذب کرده و مدفوع را سفت و خشک می‌کند.
وقتی حرکات روده بسیار کند باشد و مدفوع بیش از حد در روده بماند، یبوست اتفاق می‌افتد. دفع مدفوع سفت و خشک می‌تواند صدمه‌زننده باشد و منجر به مقاومت فرزند شما در برابر نیاز به انجام مدفوع شود.

تعداد دفعات مدفوع در کودکان
متوسط دفعات مدفوع در هفته اول زندگی کودک، چهار بار در روز تخمین زده می‌شود. این میزان در یک سالگی به دو بار در روز کاهش می‌یابد. در چهار سالگی، الگوی مدفوع کودک شبیه الگوی بزرگسالان بین سه بار در روز تا سه بار در هفته است.

متوسط دفعات مدفوع در هفته اول زندگی کودک، چهار بار در روز تخمین زده می‌شود. این میزان در یک سالگی به دو بار در روز کاهش می‌یابد. در چهار سالگی، الگوی مدفوع کودک شبیه الگوی بزرگسالان بین سه بار در روز تا سه بار در هفته است.

یبوست مزمن می‌تواند منجر به بی‌اشتهایی، کاهش مصرف غذا و رشد ضعیف شود. در شدیدترین موارد یبوست با احتباس مکرر مدفوع، راست‌روده نسبت به اتساع غیر حساس می‌شود و (بی‌اختیاری مدفوع) ایجاد می‌شود.
در درمان یبوست کودکان به این موضوع دقت کنید که مداخلات رژیم غذایی به تنهایی نباید به عنوان اولین خط درمان مورد استفاده قرار بگیرد.

علائم یبوست در کودکان
علائم یبوست می‌تواند شامل هر یک از موارد زیر باشد:

• درد شکم
• فشار زیاد برای دفع مدفوع
• احساس تمام نشدن مدفوع
• مدفوع سفت، توده‌ای یا خشک
• کمبود اشتها
• کمتر از سه بار اجابت مزاج در هفته

همچنین لازم است به دنبال علائم فیزیکی یبوست باشید. کودکان ممکن است در صورت ناراحتی دندان‌های خود را روی هم فشار دهند.

دلایل یبوست در کودکان
یبوست در کودکان می‌تواند دلایل مختلفی داشته باشد که عبارتند از:

• اضطراب یا استرس
• عدم ورزش
• عدم نوشیدن آب کافی یا مایعات دیگر
• عدم دریافت فیبر غذایی کافی در غذاهایی که می‌خورند
• عدم تمایل به توقف بازی برای رفتن به دستشویی
  

  استفاده از از ملین‌ها و روان‌کننده‌ها می‌تواند طبق دستور پزشک استفاده شود. استفاده از این داروها طبق دستورالعمل ایمن است و روده را «تنبل» یا «وابسته» به داروها نمی‌کند.

درمان های خانگی رفع یبوست در کودکان
یبوست باید ابتدا با ملین‌ها و ترکیبی از مداخلات رفتاری مناسب سن کودک مورد درمان قرار بگیرد.
درمان های خانگی رفع یبوست در کودکان عبارتند از:

1- از ملین‌ها و روان‌کننده‌ها استفاده کنید
استفاده از از ملین‌ها و روان‌کننده‌ها می‌تواند طبق دستور پزشک استفاده شود. استفاده از این داروها طبق دستورالعمل ایمن است و روده را «تنبل» یا «وابسته» به داروها نمی‌کند.
استفاده از ملین‌ها روده‌ها را خالی نگه می‌دارد، در نتیجه مدفوع نرم و روان می‌شود. استفاده از ملین‌ها باید به مدت کافی حفظ شود تا فرزند شما بتواند بر نگرانی خود در مورد مدفوع کردن غلبه کند.

2- دادن میوه
روش دیگر درمان یبوست این است که به کودک خود میوه‌هایی مانند سیب و آلو (خشک یا آب میوه) که دارای مقدار زیادی سوربیتول هستند، بدهید تا مدفوع نرم شود.
هنگامی که دفع مدفوع بدون زحمت انجام می‌شود، طبق توصیه پزشک، داروها را متوقف کنید.
بی‌اختیاری مدفوع (یا کثیف شدن لباس زیر) ممکن است ناشی از یبوست باشد و ممکن است با اسهال اشتباه گرفته شود.

والدین نباید داروهای مسهل تجویز شده را کاهش دهند یا متوقف کنند چون ممکن است یبوست را بدتر کند.
قبل از معرفی رژیم غذایی با فیبر بالا، تخلیه روده برای کودکانی که دارای نقص مدفوع هستند، مهم است. در غیر این صورت می‌تواند باعث یبوست بیشتر، درد شکم و استفراغ شود.
علاوه بر این، رژیم غذایی با فیبر بالا باید با مصرف مایعات کافی، همراه باشد.

3- افزایش فیبر غذایی و آب
رژیم غذایی کم فیبر می‌تواند به یبوست کمک کند. دو نوع فیبر غذایی عبارتند از:

فیبر محلول
با آب در روده‌ها ترکیب شده و یک ماده ژل‌مانند را تشکیل می‌دهد. این نوع فیبر به تثبیت قند خون کمک می‌کند.

فیبر نامحلول
بدون جذب توسط روده‌ها عبور می‌کند. اندازه مدفوع را افزایش می‌دهد و می‌تواند به دفع سریع‌تر آن کمک کند.
افزایش فیبر در رژیم غذایی باید اولین قدم در درمان علائم یبوست در کودکان باشد. غذاهای سرشار از فیبر عبارتند از:

• حبوبات
• غلات سبوس‌دار
• دانه‌های چیا
• میوه و آجیل
• سبزیجات

علاوه بر افزایش فیبر، افزایش مصرف آب می‌تواند به یبوست کمک کند.

4- ورزش بیشتر
مطمئن شوید که کودک شما به اندازه کافی ورزش می‌کند. سبک زندگی بی‌تحرک می تواند خطر ابتلا به یبوست را افزایش دهد.
به جای این‌که کودک در خانه بماند و تلویزیون تماشا کند، یا بازی‌های ویدئویی انجام دهد، باید تا جایی که ممکن است بیرون از خانه بازی کند.

مداخله رفتاری
درد هنگام مدفوع یا ترس از درد هنگام مدفوع، یکی از شایع‌ترین دلایلی است که کودک باعث می‌شود کودک نخواهد مدفوع کند. این اتفاق می‌تواند منجر به چرخه‌ای از احتباس و دفع مدفوع سفت شود.
برای غلبه بر این مشکل، کودک را تشویق کنید به طور منظم به توالت برود و فشار بیاورد. این کار لازم است سه بار در روز به مدت سه تا پنج دقیقه انجام شود. بهترین زمان برای انجام این کار معمولا نیم ساعت تا یک ساعت بعد از صبحانه است، چون زمانی است که رفلکس معده یعنی رفلکس طبیعی بدن در پاسخ به غذا خوردن و در نتیجه میل به مدفوع کردن در قوی‌ترین حالت خود قرار دارد.

تقویت رفتار مثبت کودک
پاداش‌هایی که برای کودک در نظر می‌گیرید، باید بر اساس اهداف دست‌یافتنی (مثلا استفاده از توالت) تنظیم شود.
اگر درد ناشی از شقاق مقعدی با حرکات طبیعی روده تداخل داشته باشد، می‌توانید از کرم‌های بی‌حس‌کننده برای کودک استفاده کنید.

درمان خانگی یبوست کودکان، شانزده روش
1- عسل
2- مصرف روغن‌های گیاهی مثل روغن زیتون
3- دانه‌ها و تخمه‌ها
4- ریواس
5- اسفناج
6- کشمش و انجیر
7- آلو
8- سبزیجات و غلات شامل سیب‌زمینی، هویج، گوجه و بروکلی

9- نان جو و نان سفید
10- قهوه
11- انواع لوبیا
12- ورزش (مثل دوچرخه زدن با پاها)
13- نوشیدن آب و آبمیوه
14- حمام کردن
15- مصرف قطره شیرخشت
16- ترنجبین

پزشکان متخصص اطفال در کلینیک بیا نی نی می‌توانند شما را بیشتر راهنمایی کنند.

درد پای کودکان ممکن است ناشی از تعدادی آسیب، یا شرایط مختلف باشد. علل آسیب‌زا مانند کبودی، پیچ‌خوردگی، کشیدگی استخوان و شکستگی استخوان در کودکان بسیار شایع است. به ندرت، بیماری‌های مزمن مانند آرتریت روماتوئید می‌تواند باعث درد پا شود.

علل درد پای کوکان
اسپاسم عضلانی (گرفتگی) و ماهیچه‌های کشیده (استفاده بیش از حد) دلایل اصلی درد پا در کودکان را تشکیل می‌دهند.

1- گرفتگی عضلات
دردهای کوتاه‌مدت (1 تا 15 دقیقه) اغلب به دلیل گرفتگی عضلات است. ماهیچه‌های پا یا ساق پا مستعد گرفتگی‌هایی هستند که در حین ورزش رخ می‌دهد.

دردهای کوتاه‌مدت (1 تا 15 دقیقه) اغلب به دلیل گرفتگی عضلات است. ماهیچه‌های پا یا ساق پا مستعد گرفتگی‌هایی هستند که در حین ورزش رخ می‌دهد.

گرفتگی پا یا ساق پا ممکن است کودک را از خواب بیدار کند. گرفتگی‌های عضلانی که در حین کار سخت یا ورزش به وجود می‌آید، گرفتگی عضلات نامیده می‌شود. آن‌ها اغلب با مصرف مایعات و نمک اضافی بهبود می‌یابند.

2- استفاده بیش از حد از عضلات (عضلات کشیده)
دردهای مداوم پا اغلب ناشی از کار سخت یا ورزش است که می‌تواند دویدن یا پریدن بیش از حد باشد.
این نوع درد می‌تواند چندین ساعت یا حداکثر 7 روز طول بکشد. درد عضلانی همچنین می‌تواند ناشی از آسیبی باشد که روز قبل رخ داده است.

3- دردهای رشد
حدود 10 درصد از کودکان سالم دردهای بی‌ضرری دارند که می‌آیند و می‌روند. این دردها اغلب دردهای رشد نامیده می‌شوند (اگر چه هیچ ربطی به رشد ندارند). این نوع درد معمولا در عضلات ساق پا یا ران و معمولا در هر دو طرف رخ می‌دهند، نه یک طرف.
زمان رخ دادن آن‌ها پایان روز است. به احتمال زیاد به دلیل دویدن یا بازی سخت هستند و معمولا 10 تا 30 دقیقه طول می‌کشند.

4- سطح کلسیم پایین
سطوح پایین کلسیم و ویتامین D می‌تواند باعث دردهای جزئی استخوان شود. درد عمدتا در پاها و دنده‌ها است. کودکانی که رژیم بدون شیر دارند در معرض خطر قرار دارند.

5- بیماری اسگود شلاتر
درد، تورم و حساسیت درست در زیر کشکک زانو رخ می‌دهد. این درد، ناشی از پریدن یا دویدن بیش از حد است. ضرری ندارد و 1 تا 2 سال بعد از بین می‌رود.

6- عفونت‌های ویروسی
درد عضلانی در هر دو پا با بیماری‌های ویروسی، به‌ویژه آنفولانزا شایع است.
علل جدی شامل شکستگی، ترومبوز ورید عمقی، نوریت و آرتریت است.

7- آرتریت سپتیک
عفونت باکتریایی مفصلی، یک اورژانس پزشکی محسوب می‌شود. علائم آن درد شدید مفاصل، سفتی مفصل و تب بالا است.

انواع درد پا در کودکان از نظر مقیاس درد

1- خفیف
در این شرایط، کودک شما احساس درد می‌کند و آن را به شما می‌گوید. اما این درد کودک شما را از انجام فعالیت‌های عادی باز نمی‌دارد. مدرسه رفتن، بازی کردن و خواب او تغییر نمی‌کند.

2- متوسط
در این شرایط، درد کودک شما را از انجام برخی فعالیت‌های عادی باز می‌دارد حتی ممکن است او را از خواب بیدار کند.

3- شدید
در این شرایط، درد بسیار بد است. این نوع درد، کودک شما را از انجام همه فعالیت‌های عادی باز می‌دارد.

در این شرایط با اورژانس تماس بگیرید

• اگر کودک حرکت نمی‌کند، یا برای ایستادن بسیار ضعیف است.
• اگر فکر می‌کنید کودک شما یک مساله تهدیدکننده زندگی دارد.

در این شرایط با پزشک تماس بگیرید یا به دنبال مراقبت باشید

• اگر کودک فقط در یک پا تب و درد دارد.
  

  سطوح پایین کلسیم و ویتامین D می‌تواند باعث دردهای جزئی استخوان شود. درد عمدتا در پاها و دنده‌ها است. کودکانی که رژیم بدون شیر دارند در معرض خطر قرار دارند.

• اگر نمی‌تواند ران، زانو یا مچ پا را به طور عادی حرکت دهد.
• اگر مفصل متورم دارد.
• اگر درد ساق پا در یک طرف بیش از 12 ساعت طول کشیده است.
• اگر بی حسی پای کودک بیش از 1 ساعت طول کشیده است.
• اگر کودک هنگام لمس یا حرکت پا درد یا گریه شدید دارد.
• اگر کودک شما بسیار بیمار به نظر می‌رسد.
• اگر فکر می‌کنید فرزند شما باید توسط پزشک معاینه شود و مشکل فوری است.

در این شرایط در عرض 24 ساعت با پزشک تماس بگیرید

• وقتی راه رفتن کودک طبیعی نیست مثلا می‌لنگد.
• اگر تب دارد و هر دو پایش درد می‌کند.
• اگر ناحیه قرمز روشن، روی پوست دیده می‌شود.
• اگر فکر می‌کنید فرزند شما باید توسط پزشک معاینه شود، اما مشکل فوری نیست.

در ساعات مطب با پزشک تماس بگیرید

• اگر علت درد پا مشخص نیست.
• اگر درد پا بیش از 7 روز طول کشیده است.
• اگر درد پا یا گرفتگی عضلات، یک مشکل مکرر است.
• اگر سئوالات، یا نگرانی‌های دیگری دارید.

این موارد نیاز به مراقبت در خانه دارد

• گرفتگی عضلات در یا یا ساق پا.
• کشیدگی عضلات ناشی از استفاده بیش از حد (ورزش یا کار).
• مشکوک به دردهای رشد.
• علت پادرد کودک، روشن و بی ضرر است. (مثلا پوشیدن کفش‌های تنگ یا کفش‌هایی که تازه خریداری شده)

اگر سئوال بیشتری دارید، می‌توانید آن را با پزشکان اورتوپدی و توانبخشی در بیا نی نی مطرح کنید.