دسته: خردسال و کودک

 سابقه خانوادگی مشکل شنوایی، نوزاد را در خطر بیشتری از ابتلا به این مشکل قرار می‌دهد. اما مطمئن باشید که شنوایی فرزندتان به دقت قابل بررسی است تا اگر مشکلی وجود داشت، درمان‌ها هر چه زودتر شروع شوند.

در بیشتر مناطق، بیمارستان قبل از مرخص کردن نوزاد، روی او تست شنوایی انجام می‌دهند. اما اگر این تست انجام نشد، یا بچه در خانه یا محلی دیگر متوبد شد، خیلی مهم است که طی ۳ هفته اول تولد او را برای انجام این تست به بیمارستان ببرید.

البته نوزادی که در تست شنوایی قبول نشده، لزوماً مشکل شنوایی ندارد. برای تایید مشکل شنوایی یک تست دوباره طی سه ماهه اول تولد گرفته می‌شود و اگر آن تست مشکل را تایید کرد، دکترها از شش ماهگی درمان‌ها را روی کودک آغاز می‌کنند.

حتی اگر از معاینات مقدماتی شنوایی با موفقیت عبور کند، باید به دنبال نشانه‌هایی باشید که مطمئن شوید خوب می‌شنود. معیارهای شنوایی که باید در یک سال ابتدای تولد مدنظر قرار گیرند، عبارتند از:

• بیشتر نوزادان با شنیدن صداهای بلند ناگهانی، تکان خورده و از جا می‌پرد.
• تا ۳ ماهگی، نوزاد معمولاً قادر به شناختن صداهای والدین خود هست.
• تا ۶ ماهگی، نوزاد می‌تواند سر خود را به سمت صدا برگرداند.
• تا ۱۲ ماهگی، نوزاد می‌تواند بعضی صداها را تقلید کند و چند کلمه مثل «ماما» یا «بای‌بای» را تولید کند.

در موارد زیر، نوزاد بیشتر در معرض مشکلات شنوایی قرار دارد:

• زودرس به دنیا آمده باشد.
• در بخش مراقبت‌های ویژه نوزادان نگهداری شده باشد.
• داروهایی به او داده شده باشد که موجب مشکلات شنوایی می‌شود.
• در موقع تولد مشکلاتی داشته باشد.
• دچار عفونت‌های مداوم گوش شود، عفونت‌هایی مثل مننژیت یا سیتومگالوویروس.

بچه‌هایی که به نظر می‌رسد شنوایی طبیعی دارند می‌بایست به طور منظم در طول زمان رشد خود تحت بررسی شنوایی قرار گیرند. تست‌های شنوایی معمولاً در سنین زیر انجام می‌شود: ۴، ۵، ۶، ۸، ۱۰، ۱۲، ۱۵ و ۱۸ سالگی. در موارد دیگر نیز در صورت مشاهده مشکل این تست‌ها قابل انجام هستند.

اگر درمورد شنوایی فرزندتان نگرانی دارید، حتماً با پزشک او مشورت کنید.

منبع : سلامت نیوز

مطالعه جدید، کودکانی که نخستین سال‌های زندگی‌شان در معرض باکتری‌های خانگی و حتی باکتری‌های جوندگان قرار گرفته بودند، کمتر احتمال داشت به آلرژی، آسم و خس‌خس سینه دچار شوند. محققان معتقدند زمان قرارگرفتن در معرض این باکتری‌ها برای سر و سامان‌گرفتن سیستم ایمنی در سن یک سالگی کلیدی است.

تحقیقات پیشین نشان داده‌ بود کودکانی که در مزارع بزرگ شده بودند، میزان آسم و آلرژی کمتری داشتند. این پدیده به قرارگرفتن مداوم آن‌ها در معرض میکروارگانیسم‌های موجود در خاک مزرعه نسبت داده می‌شود.

مطالعه جدید دانشمندان «مرکز کودکان جانز هاپکینز» و دیگر موسسه‌ها نشان می‌دهد کودکانی که در شهرها زندگی می‌کنند، دارای نرخ‌ ابتلا به آلرژی و آسم بالاتری هستند و کودکانی که پیش از نخستین سالگرد تولدشان در معرض چنین موادی قرار می‌گیرند، از این موضوع نفع می‌برند.

همچنین اثرات محافظتی هر دوی قرارگرفتن در معرض آلرژن‌ها و باکتری‌ها زمانی که کودک پس از سن یک سالگی و برای نخستین بار در معرض چنین موادی قرار گرفته بود، دیده نشد. قرارگرفتن در معرض آلرژن‌ها و باکتری‌ها می‌تواند با شکل‌دادن پاسخ‌های ایمنی کودکان دارای اثر محافظتی باشند.

یافته‌های جدید می‌تواند به محققان در ارائه استراتژی‌های پیشگیرانه برای آلرژی و خس‌خس سینه مفید باشد. هر دوی این موارد اجداد آسم به شمار می‌آیند.

این مطالعه در میان 476 نوزاد تازه‌ متولدشده شهرهای بالتیمور، بوستون، نیویورک و سنت‌لوئیز انجام و سلامتی آن‌ها طی سه سال رهگیری شد.

محققان منازل را برای اندازه‌گیری سطوح و انواع آلرژن‌های موجود در اطراف نوزادان بررسی کردند و با استفاده از آزمایش‌های خون دوره‌ای و خراش پوست، معاینه‌های جسمانی و پرسش‌نامه‌های والدین، ابتلای آن‌ها به آلرژی‌ها و خس‌خس سینه را بررسی کردند.

علاوه بر این، دانشمندان محتوای باکتریایی غبار جمع‌آوری‌شده از منازل 104 خانه این 465 نوزاد را تحلیل کردند.

نتایج نشان داد نوزادانی که در اولین سال زندگی‌شان در خانه‌های دارای مدفوع‌های موش، گربه و سوسک بزرگ شده بودند، در سن سه سالگی در مقایسه با کودکانی که پس از تولد در معرض این آلرژن‌ها نبودند، دارای نرخ پایین‌تر ابتلا به خس خس سینه بودند. همچنین نوزادنی که در معرض هر سه این آلرژن‌ها قرار گرفته بودند، نسبت به کودکانی که در معرض یک، دو یا هیچ‌کدام از این آلرژن‌ها بودند، در معرض خطر پایین‌تری بودند.

در این میان، خس‌خس سینه سه برابر بیشتر در میان کودکانی که بدون قرارگرفتن در معرض این آلرژن‌ها رشد کرده بودند، گزارش شد. همچنین کودکانی که در معرض انواع مختلف باکتری‌ها قرار گرفته بودند، کمتر احتمال داشت در سن سه سالگی به آلرژی‌های محیطی دچار شوند.

افزون بر این، محققان دریافتند کودکانی که عاری از آلرژی‌ها و خس‌خس سینه بودند، با بالاترین سطوح آلرژن‌های خانگی بزرگ شده بودند و بیشترین احتمال داشت در منازلی با غنی‌ترین آرایه گونه‌های باکتریایی زندگی کرده باشند.

جزئیات این پژوهش در مجله Allergy and Clinical Immunology منتشر شده است.

منبع : بیا نی نی

 به فرزندتان بگویید که اگر غریبه‌ای به او نزدیک شد و از او خواست که با او برود یا یک خوراکی به او داد یا از او خواست که در انجام کاری به او کمک کند، باید از او دوری کند و خیلی قوی به آن غریبه جواب “نه” بدهد و فوراً آن مکان را ترک کند. بعد باید به شما یا یک بزرگتر دیگر (مثل معلم یا مربی) اتفاق را توضیح دهد.

“با غریبه‌ها حرف نزن” نسل‌هاست که شعار خیلی از والدین بوده است. اما برخلاف این شعار قدیمی، گاهی اوقات فکر بدی نیست که بچه‌ها با غریبه‌ها حرف بزنند. اگر در خیابان گم شوند و نیاز به کمک داشته باشند سراغ چه کسی باید بروند؟ پس به جای اینکه بدون فکر این شعار را تکرار کرده و از جامعه گریزان کنید، بهتر است که به بچه‌ها آموزش دهید چه زمانی برای حرف زدن با غریبه‌ها مناسب است و چه زمانی نیست.

وقتی بچه‌ها همراه شما بیرون از منزل هستند، اشکالی ندارد که به آنها اجازه دهید با غریبه‌ها سلام و احوالپرسی کنند و با آدم‌های جدید برخورد کنند. شما روی موقعیت کنترل دارید و از آنها مراقبت خواهید کرد. اما اگر فرزندتان تنها باشد و غریبه‌ای به او نزدیک شود، داستان چیز دیگری است.

به فرزندتان بگویید که اگر غریبه‌ای به او نزدیک شد و از او خواست که با او برود یا یک خوراکی به او داد یا از او خواست که در انجام کاری به او کمک کند، باید از او دوری کند و خیلی قوی به آن غریبه جواب “نه” بدهد و فوراً آن مکان را ترک کند. بعد باید به شما یا یک بزرگتر دیگر (مثل معلم یا مربی) اتفاق را توضیح دهد. برای مواقعی که کسی چه یک غریبه، یکی از اعضای خانواده یا دوستان از فرزندتان می‌خواهد که رازی را نگه دارد، یا به اندام‌های جنسی او دست می‌زند و یا از کودک می‌خواهد که به اندام‌های جنسی او دست بزند هم وضع به همین منوال است.

بیشتر بچه‌ها از غریبه‌هایی که ظاهری ترسناک یا بدجنس دارند می‌ترسند. اما واقعیت این است که بیشتر کسانی که از بچه‌ها سوءاستفاده می‌کنند ظاهری کاملاً عادی دارند و خیلی‌ها هم حتی تلاش می‌کنند تا ظاهری بسیار دوستانه و جذاب برای بچه‌ها داشته باشند. پس به بچه‌ها آموزش دهید که به جای اینکه از روی ظاهر درمورد کسی قضاوت کنند، از روی رفتارشان آنها را بشناسند.

بچه‌ها را تشویق کنید که به غریزه خودشان هم اعتماد کنند. به آنها یاد بدهید که اگر کسی باعث ناراحتی آنها شد یا اگر احساس کردند که مشکلی وجود دارد حتی اگر نتوانند دلیل آن را توضیح دهند باید فوراً فرار کنند.

حالا اگر فرزندتان تنها بود و لازم بود که برای کمک به غریبه‌ای نزدیک شود چه؟ اول اینکه باید سعی کنند که کسی را پیدا کنند که یونیفرم رسمی به تن داشته باشد مثل افسر پلیس، نگهبان یا کارمند فروشگاه. اگر کسی با این ویژگی در اطرافشان نبود، افراد سالخورده، زنان و کسانیکه همراه خود بچه دارند قابل‌اطمینان‌تر هستند. و باز هم اعتماد کردن به غریزه‌شان را به آنها یادآور شوید: اگر احساس خوبی نسبت به یک فرد خاص نداشتند، باید به یک نفر دیگر نزدیک شوند.

بااینکه مقدور نیست که همیشه از بچه‌ها دربرابر غریبه‌ها محافظت کنید اما می‌توانید به آنها رفتار و برخورد درست را به آنها آموزش دهید و یادشان دهید که وقتی غریبه‌ای به آنها نزدیک شد چه بکنند. با به خاطر داشتن این نکات می‌توانید به فرزندانتان کمک کنید وقتی بیرون هستند در امان باشند.

منبع : سلامت نیوز

 در موارد زیر مراجعه به یک گفتار درمانگر الزامی است: ۱- تاخیر در شروع گفتار در کودکان ۲- اشکال در تلفظ اصوات گفتاری ۳-عدم برقراری ارتباط کلامی یا غیر کلامی از سوی کودک ۴-کم شنوایی یا ناشنوایی ۵-اشکال در درک کلام ۶–اختلال در بلع ۷-در صورت تشخیص بروز هر یک از اختلالات فلج مغزی، اوتیسم، اختلال یادگیری

آسیب شناس گفتار و زبان (گفتاردرمانگر) باید در آغاز از ماهیت گفتار و زبان و رشد طبیعی آن آگاه گشته و سپس با انواع اختلالات مربوط به آن آشنا شود و نحوه ارزیابی و درمان آنها را فرا بگیرد. در یک عبارت کوتاه می توان گفت هرگاه شیوه صحبت کردن گوینده بیش از محتوای سخن او, توجه شنونده را به خود جلب کند و یا محتوای کلام دچار نابسامانی شود وی مشکوک به نوعی اختلال گفتاری یا زبانی است. آسیب های گفتار و زبان متنوع بوده و از کودکی تا بزرگسالی مشاهده می شود از میان آنها می توان به لکنت, اختلالات تلفظی, اختلالات گفتار و زبان در کودکان دارای مشکل یادگیری زبان و کودکان کم شنوا, عقب مانده ذهنی, اتیستیک, بیماران سکته مغزی و اختلالات گفتاری ناشی از فقدان حنجره و آسیبهای آن اشاره نمود.

زبان از دو بخش درکی comprehensive و بیانی expressive تشکیل شده و گفتار دارای چهار قسمت می‌باشد که عبارتند از: تولید articulation، روانی fluency، صوت voice و تشدیدresonance.

هرگونه اشکال در نحوه گفتار و یا ناتوانی در درک گفته های دیگران می تواند موجب اختلال در روابط اجتماعی شخص مبتلا گشته و مانعی در راه پیشرفت تحصیلی فرد و در جامعه و شکوفائی کامل توانائی ها و استعدادهای بالقوه وی شود. این مساله به نوبه خود می تواند صدمات روحی و عاطفی و رفتارهایی نظیرگوشه گیری, پرخاشگری و … و در نهایت تزلزل بهداشت روانی فرد و خانواده او را در پی خواهد داشت.

نقش آسیب شناس گفتار و زبان در مرحله اول, پیشگیری از بروز اینگونه اختلالات از طریق آموزش های انفرادی و گروهی است و در مراحل بعدی, وظیفه او ارزیابی و تشخیص اختلال های گفتار و زبان و تلاش در درمان و اصلاح و جلوگیری از شدت آن ها می باشد .
امکان دارد به علت سکته مغزی، تصادف و یا اصابت ترکش، اختلالی در حوزه زبان فرد ایجاد شود که این اختلال می‌تواند به صورت بی‌ربط صحبت کردن و یا ناتوانی در سخن گفتن بروز پیدا کند. یا این که امکان دارد مشکل در حوزه گفتار باشد یعنی در تولید گفتار و یا روانی گفتار اختلالی به وجود بیاید. برای مثال کودکی که صدای «ر» را «ل» تلفظ می‌کند دارای اختلال در تولید گفتار است و همچنین فردی که در طول یک دقیقه به جای ۴ جمله (به طور متوسط) یک جمله را گفته و یا برعکس ۱۰ جمله را بیان می‌کند، دچار اختلال در روانی گفتار می‌باید. و بالاخره امکان دارد تارهای صوتی به دلایل مختلف آسیب ببینند که موجب خراب شدن کیفیت صوت می‌شود.
که در تمام موارد فوق یک گفتار درمان سعی می‌کند که به شیوه‌های غیرپزشکی و بدون استفاده از دارو آسیب ایجاد شده را درمان کند اما طول درمان و نحوه درمان متفاوت خواهد بود یعنی آسیب‌های حوزه زبان چون به سیستم عصب مرکزی در مغز برمی‌گردد، طولانی‌تر و دشوارتر بوده اما درمان اختلالات حوزه گفتار آسان‌تر و سریعتر می‌باشد.

رشته گفتار درمانی یکی از زیرمجموعه‌های علوم توانبخشی است و هدف آن یاری رساندن به افرادی است که دچار اختلالات گفتاری و زبانی هستند که این کمک شامل موارد زیر می‌شود.

الف ) کمک به افرادی که اختلالات تلفظی دارند. به گونه‌ای که بتوانند بدرستی تولید صداهای گفتاری را بیاموزند.
ب ) کمک به بیمارانی که اختلال در صوت دارند و یا به علل مختلف حنجره آنها جراحی شده و فاقد صورت طبیعی هستند.
ج ) کمک به بیمارانی که به دلیل آسیب‌های مغزی زبان پریش‌ شده‌اند (این دسته از بیماران قدرت سخن گفتن نداشته و یا بی‌ربط سخن می‌گویند)
د) یاری کردن ناشنوایان برای برقراری ارتباط کلامی .
هـ ) کمک به طیف گسترده‌ای از عقب‌ماندگان ذهنی برای برقراری ارتباط کلامی.
و ) توصیه و مشاوره به افراد جامه به منظور پیشگیری از اختلالات فوق.

کارشناسان رشته گفتار درمانی به یاری افرادی می‌آیند که می‌خواهند حرف بزند. می‌خواهند وقتی شاد یا غمگین هستند احساست خود  را به آرامی و بدون دغدغه با دیگران در میان بگذارند، اما نمی‌توانند. در واقع هدف این رشته بررسی ، تشخیص ، ارزیابی و درمان اختلالات گفتار و زبان است

گفتار درمانگران به درمان کودکانی می‌پردازند که در فراگیری زبان مادری یا استفاده صحیح از گفتار دچار مشکل هستند و نیز بزرگسالانی که به دلیلی، توانایی گفتاری خود را از دست داده‌اند.

 محققان طی پژ‍وهشی بر روی سه هزار و 166 دانش آموز کلاس سومی و مقایسه آن با داده‌های مرتبط با وضعیت تاهل والدین دریافتند که فرزندان والدین مطلقه 1.54 برابر بیش از سایر کودکانی که با هر دو والدین خود زندگی می‌کنند، در معرض خطر ابتلا به اضافه وزن قرار دارند.

در تحقیقی جداگانه که توسط پژوهشگران نرو‍ژی بر روی هفت هزار و 915 کودک از هشت کشور اروپایی صورت گرفته بود، نتایج نشان می‌داد کودکانی که با والدین خود صبحانه و شام می‌خورند، کمتر در معرض خطر ابتلا به چاقی قرار دارند.

در واقع کودکانی که پنج تا هفت وعده صبحانه در هفته را با والدین خود می‌خورند، در مقایسه با افرادی که دو تا چهار وعده صبحانه در هفته را در کنار پدر و مادر خود هستند، 40 درصد کمتر در معرض ابتلا به اضافه وزن قرار دارند.

برای کودکانی که پنج تا هفت وعده شام در هفته را با والدین خود می‌خورند، در مقایسه با افرادی که وعده‌های غذایی عصر خود را کمتر با والدین شریک می‌شوند، 30 درصد خطر کمتری برای چاقی‌شان وجود دارد.

اما برای وعده ناهار، نتایج چیز دیگری را نشان می‌داد؛ کودکانی که به طور منظم وعده ناهار را با والدین خود می‌خورند، 20 درصد بیشتر از سایرین در معرض خطر چاقی قرار دارند.

در تحقیقی که توسط پژوهشگران دانمارکی صورت گرفت، مشاجرات خانوادگی در زمان‌هایی نزدیک به وعده‌های غذایی، با کم غذایی و سختگیری کودکان در خوردن غذا نیز مرتبط بود.

یافته‌های این پژوهش در کنگره اروپا در رابطه با پیشگیری و درمان چاقی مطرح شد.

منبع : بیا نی نی

 دکتر مهناز باقری، روانشناس گفت: کمرویی و پرخاشگری نتیجه و پیامد منفی کاهش اعتماد به نفس و کمبود‌های مهارت ارتباطی و اجتماعی کودک است.

والدین همیشه سعی دارند تا فرزندان خود را به نحو احسن تربیت کنند. از اینرو والدین تلاش خود را برای تربیت فرزندان خود از همان دوران نوزادی آغاز می کنند.

یکی از نگرانی های خانواده هاُ انحراف کودکان از رفتارهای صحیح و مورد پسند خانواده است. به طور معمول هیچ والدینی علاقه ای ندارد تا کودک او حتی در کوچکترین موارد نیز به او دروغ بگوید با موضوعی را از او مخفی کند.

به طور معمول کودکان گاهی دروغ می گویند، اما آن ها در ابتدا حتی معنی دروغ گفتن را هم نمی دانند و تنها چیزی را که به فکرشان می آید بیان می کنند، اما اگر کودکان دریابند که دروع گفتن آن ها باعث می شود تا از مشکل پیش رو رهایی یابند یا با دروغ گفتن توجه افراد را به خود جلب می کنند، این کار را ادامه می دهند و برای آن ها تبدیل به یک عادت می شود.

به همین دلیل واکنش والدین در هنگام شنیدن دروغ از کودکان خیلی اهمیت دارد، زیرا اگر واکنش صحیح باشد می تواند کودکان را به سمت صدافت داشتن سوق دهد، در غیر این صورت واکنش های نادرست سبب می شود تا کودکان به شمت دروغ گفتن تمایل پیدا کنند.

به کودک خود نشان دهید که از شنیدن واقعیت بیشتر شاد می شوید

اگر کودک شما به این دلیل دروغ می گوید که می خواهد دچار دردسر یا مشکل نشود یا حتی با گفتن دروغ می خواهد شما (پدر یا مادر خود) را شاد کند، سعی کنید طوری رفتار کنید که نشان دهید از دروغ وی غمگین شده اید و از او حمایت کنید که در صورت گفتن واقعیت دچار مشکل نمی شود. باید به کودک خود نشان دهید که دروغ او را دچار مشکل می کند و شما را غمگین می سازد و باید به او اطمینان دهید که راستگویی برای شما خیلی اهمیت دارد.

والدین باید بدانند که راستگویی را باید از همان زمان کودکی به فرزندان خود آموزش دهید، به کودک خود بگویید دروغگویی باعث می شود تا آن ها از دوستان خود فاصله بگیرند و مردم و اطرافیان به ادم دروغگو اعتماد نمی کنند.

به کودک خود هشدار دهید

زمانی که مطمئن هستید کودکتان چیزی را از شما مخفی می کند و به شما دروغ می گوید، او را دروغگو خطاب نکنید، بلکه به طور قاطع به او هشدار دهید. برای مثال بگویید حرف او را در این زمینه شنیدید اما یک شانس دیگر به او می دهید تا بیشتر فکر کند که جریان چگونه رخ داده است و اگر چیزی را که برای شما تعریف می کند مشابه واقعیت نباشد، عواقب و نتیجه خوبی برای او نخواهد داشت.

راستگویی کودک را مورد تشویق و تحسین قرار دهید

 همانطور که زمانی متوجه می شوید کودک شما دروغ گفته باید نارحتی خود را از این رویداد نشان دهید، زمانی نیز که متوجه می شوید فرزندتان راست گفته و واقعیت را از شما پنهان نکرده باید اون را مورد تحسین قرار دهید. باید دقیت داشته باشید که این تحسین به گونه ای نباشد که وی را به انجام کارهای خطا سوق دهد. برای مثال اگر کودک شما ظرفی را شکست و شما از او سوال کردید که کی این ظرف را شکسته است؟ و او پاسخ شما را با راستگویی داد، باید به او بگوییی که من می دانم چقدر گفتن اینکه این ظرف را من شکاندم برای تو سخت بوده، اما من خوشحالم که این موضوع را با من در میان گذاشتی و مسوولیت کاری که کردی را قبول کرده ای. در نهایت از او بخواهید تا چگونگی رخداد را برای شما توضیح دهد و سعی کنید بدون واکنش و عصبانیت به حرف های کودک خود گوش دهید .

دروغگویی مکرر کودکان را جدی بگیرید

اگر دروغگویی برای کودک شما خیلی عادی شده است و یکی از عادت های او به حساب می آید، نباید بدون توجه از کنار آن گذشت. اگر تمام راه های ممکن برای تشویق کودک به راستگویی را امتحان کرده اید ولی هیچ نشانی از تغییر در کودک خود نمی بینید، باید به مشاور یا روانشناس کودک مراجعه کنید. زیرا اگر دروغگویی در کودک را در این دوران درمان نکنید، این عادت در طول زندگی از فرزندتان دور نخواهد شد و می تواند مشکلات زیادی را برای شما یا برای خود وی ایجاد کند.

 یک دکترای روانشناسی با بیان اینکه بازیهای رایانه‌ای موجب بروز رفتار خشونت در کودکان می‌شود گفت: استاندارد مشخص و تعریف شده‌ای برای تعیین یک بازی سالم از جمله مواردی است که همچنان در ابهام باقی مانده است و ضرورت دارد این استانداردها مطابق با نیازهای فرهنگی باشد.

دکتر مهرانگیز شعاع کاظمی با اشاره به اینکه آسیب‌های روانی و تقویت حس پرخاشگری مهمترین مشخصه بازیهای رایانه‌ای است که حالت جنگی دارند گفت: فرد باید برای رسیدن به مرحله بعدی بازی با نیروهای به اصطلاح دشمن بجنگد، استمرار چنین بازی‌هایی کودک را پرخاشگر و ستیزه‌جو بار می‌آورد.

وی گفت: خشونت مهمترین محرکه‌ای است که در طراحی جدیدترین و جذابترین بازیهای کامپیوتری به حد افراط از آن استفاده می‌شود. چهره‌های معروف هالیوود که در فرهنگ ما انسانهای ضد ارزش و غیر اخلاقی هستند، در این بازی‌ها به صورت قهرمان‌های شگفت ناپذیر جلوه‌نمایی می‌کنند.

این دانشیار دانشگاه الزهرا(س) با تاکید بر اینکه کودکانی که به طور مداوم با این بازی‌ها درگیرند درون‌گرا می‌شوند گفت: بر اساس پژوهش‌های بین‌المللی انجام شده، آثار منفی این بازی‌ها از قبیل اعتیاد، فراگیری رفتار خشونت‌آمیز یا تشویق آن، اختلال در زندگی خانوادگی و عملکرد تحصیلی و معضلات بهداشتی است.

شعاع کاظمی افزود: تأثیرات مثبت بازیهای رایانه‌ای پیشرفت مهارتهای شناختی، ادراکی و حرکتی، ارتقای تعامل با هم سن و سالان، گسترش آشنایی کودکان با رایانه است.

این دکترای روانشناسی خاطر نشان کرد: خشونت بازیهای خشن ویدیوئی به دلیل مضامین رقابتی می‌توانند سبب شکل گیری رفتار خشونت آمیز در مخاطبان شوند.

وی یادآور شد: تحقیقات انجام شده نشانگر آن است که شرکت‌های تولیدکننده بازی‌های رایانه‌ای برای جذب کودکان و نوجوانان و بدنبال آن فروش بیشتر، از سه عامل اصلی خشونت، وحشت و شهوت استفاده می‌کنند.

شعاع کاظمی با تاکید بر اینکه افزایش تنهایی در میان نوجوانان، یکی از صدها مشکل ایجاد شده برای آنان است گفت: یکی دیگر از این مشکلات، اعتیاد این رده سنی به بازی است. اعتیاد به بازی رایانه‌ای در میان بسیاری از افرادی که وقت زیادی برای این بازی‌ها می‌گذارند دیده می‌شود، به طوری که نوجوان نمی‌تواند برای مدت طولانی بازی نکند و از لحاظ ذهنی خود را نیازمند بازی کردن می‌بینند.

وی افزود: بسیاری از این افراد، هنگام خواب هم راحت نیستند و دچار کابوس می‌شوند. گرایش نوجوانان و جوانان به بازی‌های رایانه‌ای این نگرانی را در بین خانواده‌ها بوجود آورده‌اند که ممکن است پرداختن بیش از حد به این مساله نوعی اعتیاد الکترونیک را بوجود آورد.

این دکترای روانشناسی با بیان اینکه محتوای بازی‌های تعاملی و آموزشی در بازی‌های رایانه‌ای مغفول مانده است گفت: نکته حائز اهمیت این است که بعضی افراد از توجه به عواقب بازی‌های جنگی غافل می‌مانند. تاثیرات رفتاری ایجاد شده ناشی از خو گرفتن بیش از حد به بازی‌های رایانه‌ای، ایجاد برخی مشکلات جسمانی، ناهنجاری‌های اجتماعی و اخلاقی متعدد است.

شعاع کاظمی در پایان گفت: باید توجه داشت کنترل ناهنجاری‌های ناشی از انجام بازی‌های رایانه‌ای تا حدی دشوار است اما این نکته که چگونه می‌توان به استاندارد مشخص و تعریف شده‌ای برای تعیین یک بازی سالم دست یافت، از جمله مواردی است که همچنان در ابهام باقی مانده است.

منبع : بیا نی نی