دسته: خردسال و کودک

شما از دوران شیرخوارگی به تخیل کودک خود به اندازه کافی میدان داده اید ولی می توانید با انجام کارهای خاصی او را تشویق کنید حتی هنگامی که شما نیستید تا او را تحریک کنید از تخیل خود استفاده کند. یکی از بهترین چیزهایی که می توانید به کودک خود بیاموزید نقاشی، رنگ آمیزی و استفاده از رنگهاست. اما مدل سازی با گل یا موم نیز مفید است. موم مخصوصا مناسب است چون رنگی است، بوی خوبی دارد، جایی را کثیف نمی کند، می تواند بارها مورد استفاده قرار بگیرد، و به نظر می رسد جان دار است زیرا وقتی گرم می شود راحت تر شکل می گیرد. کافی است یک تکه موم عسل رنگی به کودک خود بدهید و بگویید آن را در دستهایش گرم کند. صرف تغییر شکل آن، قوه تخیل کودک را برای مدل سازی کردن با آن تحریک می کند. همزمان یک تکه موم را نیز در دستهای خودتان گرم کنید و شروع به تعریف یک داستان کنید، هر قدر هم که این داستان ساده باشد چیزی را برای ساختن به ذهن شما خطور خواهد داد. می توانید بعد از پرسیدن عقیده فرزند خود، عقیده خود را نیز بیان کنید و تصمیم بگیرید چه چیزی را به اتفاق بسازید. حتما کار خود را بعد از کودکتان به پایان ببرید. تا به این طریق به قوه خلاق کودک خود میدان کامل را داده باشید. می توانید از سن خیلی پایین از موم عسل استفاده کنید زیرا کودکان خردسال از جنس آن، فشردن آن، و کش دادن آن لذت می برند و امکانات فوق العاده ای نیز برای خیالپردازی دارد.

مدتی بعد می توانید کودکتان را وادارید خودش اسباب بازیهایی بسازد. همه این کارها  علاوه بر خلاقیت، مهارت، عشق به زیبایی و قدرت تشخیص و تصمیم گیری او را نیز تقویت می کند. چیزهای بسیاری وجود دارد  که فرزند شما می تواند درست کند، بخصوص اگر شما به فعالیت های معینی علاقمند باشید. طریقه خیاطی، گلدوزی، بافتنی، قلابدوزی، منجوق دوزی، عروسک سازی و درست کردن هدیه ای ساده مثل دستمال یا رومیزی برای دوستانش را به او بیاموزید. پسرها هم می توانند مانند دختران این کارها را انجام دهند.

مواد طبیعی زیادی وجود دارند می توانید ضمن گردش خارج از منزل آنها را پیدا کنید. پوست درختان، شاخه های خوش فرم، بریده هایی از تنه درختان، پر پرندگان و برگهایی با اشکال جالب را جمع آوری کنید و در منزل با آنها تصاویر، تابلوها و طرحهای مختلفی درست کنید. البته همیشه می توانید لوازم  کارهای دستی و هنری را از مغازه ها تهیه کنید، ولی بهتر است به کودک اجازه بدهید مواد کار را خودش انتخاب کند تا بیشتر به قوه تخیل فرزندتان میدان داده باشد.

بسیار مفید خواهد بود که کودک شما بتواند الگوهایی از وقایع زندگی، اعم از الگوهای برنامه ریزی و سیاست گذاری و نیز الگوهای طراحی و راهبردی، استنتاج و ترسیم کند. شما می توانید با استفاده از پازلهای ساده، از سن پایین عادت فکر کردن را در کودک تقویت کنید. از کودک خود بخواهید روی یک تکه کاغذ نقاشی بکشد سپس از او بخواهید آن را به کمترین تعداد، یعنی دو قسمت ببرد و مجددا با استفاده از آن دو قسمت تصویر اصلی را بسازد، و بعد آن را به بیشترین تعداد ببرد و همین کار را انجام دهد. به تدریج که کودکتان بزرگتر می شود می توانید نقاشیهای مفصلتری بکشید و مانند یک پازل پیچیده آن را به قطعات بیشتری تقسیم کنید.

شما می توانید با خواستن از کودکتان که صورتهای شاد و صورتهای غمگین بکشد(ابتدا با راهنمایی شما) به او کمک کنید تا با احساسات خود ارتباط برقرار کند و احساسات دیگران را بشناسد. سپس عکسهای افراد مختلفی را که می شناسد به او نشان دهید و از او بخواهید احساس افراد داخل عکس را بیان کند. این کار به کودک شما کمک می کند تا نه تنها احساسات مختلف را بشناسد، بلکه با دیگران همدلی کند و ارتباط نزدیکتری با آنها برقرار کند. بعدها می توانید او را با روزنامه ها و مجلات آشنا کنید. بعضی از بچه ها حتی در سن 18 ماهگی به تماشای مجلات رنگی علاقه دارند و نام اشیائی را در آنها می گویند و به چیزهایی که نام آنها گفته می شود اشاره می کنند. در سنین بالاتر می توان چهره ها را به آنها نشان داد و سوالهایی مانند ((فکر می کنی آن شخص چه احساسی دارد؟)) یا (( چهره او چه احساسی را نشان می دهد؟)) از آنها بپرسید. آنگاه می توان درباره اینکه چطور می توان با آنها همدردی کرد یا آنها را آرام نمود، صحبت کرد.

وقتی کودکتان کمی بزرگتر شد می توانید آدمهایی بکشید و از او بپرسید وضعیتهای مختلف آنها از نظر احساسی چه مفهومی دارد. بعدا از کودک خود بخواهید آدمکهایی بکشد و احساسات مختلف آنها را نشان دهد.

از نقاشی برای گسترش دید کودک خود از جهان نیز می توانید استفاده کنید. یک فکر خیلی ساده این است که وقتی آب از دستتان می ریزد چه اتفاقی می افتد. شما و کودکتان می توانید یک نقاشی بکشید که در آن یک ظرف آب واژگون شده و آب آن روی کف اتاق ریخته و یک حوضچه کوچک ساخته است، یا از لبه میز بصورت قطره ها و ترشحات درشت روی کف اتاق می ریزد. این نوع تمرینات حافظه کودک شما را تقویت می کند و ادراکات او از دنیای اطراف عمق می بخشد.

هر وقت که مشغول گفتن یا نوشتن یک داستان هستید، یا زمانیکه کودکتان آنقدر بزرگ شده است که این کارها را خودش انجام دهد، همیشه از او بپرسید که آیا می توان قسمتی از داستان را به تصویر کشید. ابتدا به او کمک کنید و بعدا از او بخواهید تصویری بکشد تا آنچه را در مخیلیه خود دارد تجسم کند و آن را با تصاویر نشان دهد نه فقط با کلمات. حتی در حین گفتگو می توانید موضوع تصاویر ذهنی را مطرح کنید و او را وادار کنید تا تصویر ذهنی خود را با کلام و نه فقط با نقاشی، بیان کند.

 به گزارش سلامت نیوز به نقل از روزنامه ایران،<تو نمی‌توانی> از آن کلمات جادویی است که انگار آدم را سنگ می‌کند آن هم نه برای یک لحظه که برای همه عمر؛ خصوصاً اگر در زمان کودکی زیاد آن را شنیده باشیم.

 امروزه کودکان به جای بازی کردن با هم سن و سالانشان، سرگرم بازی با تبلت و موبایل هستند که گاهی استفاده آنها از این وسایل ساعتها زمان می‌برد و ارتباط آنها را با دنیای اطرافشان قطع می‌کند این در حالیست که استفاده زودهنگام کودکان از تکنولوژی می‌تواند تبعاتی به همراه داشته باشد که گاهی والدین به علت مشغله‌های زیاد از آنها بی‌خبرند.

 

آمار فروش تبلت و موبایل افزایش چشم‌گیری یافته و هنگامی که والدین در خانه از تکنولوژی استفاده کنند، فرزندان نیز نسبت به استفاده از آن کنجکاو و ترغیب می‌شوند. حال باید دید آیا والدین مجازند چنین وسایلی را در اختیار فرزندانشان قرار دهند؟

 

دکتر امیر محمود حریرچی، متخصص سلامت عمومی در گفت‌وگو با خبرنگار «اجتماعی» بیا نی نی، درباره تبعات استفاده زودهنگام کودکان از تکنولوژی معتقد است که استفاده زیاد کودکان از وسایلی همچون تبلت وموبایل می‌تواند خلاقیت کودک را از بین ببرد، چرا که خلاقیت از سنین کودکی شکل می‌گیرد و کودک باید بیاموزد آنچه را که می‌خواهد با آن سرگرم شود خودش بسازد، اما تکنولوژی همه چیز را آماده در اختیار کودک قرار می‌دهد و به او اجازه فکر کردن نمی‌دهد.

 

حریرچی در ادامه افزود: اصل مساله این است که باید دید چرا کودکان از این تکنولوژی‌ها استفاده می‌کنند؟ والدین نمی‌توانند برای کودکان خود وقت بگذارند بنابراین برایشان وسایلی تهیه می‌کنند تا سرگرم کننده باشد.

 

وی با بیان اینکه خانواده‌ها باید احساس مسئولیت کنند، اظهار کرد: خانواده‌ها باید آموزش بینند و بیاموزند که اعتماد به نفس لازم را به کودکانشان بدهند. آنها باید آگاهی پیدا کنند که چه خطراتی کودکانشان را تهدید می‌کند مثلا مضرات استفاده از موبایل به والدین آموزش داده شود.

 

وی در راستای آموزش به خانواده‌ها، ساخت برنامه‌های آموزشی در رسانه را مهم می‌داند اما ضمن بیان اینکه برنامه‌های موثر در این زمینه تولید نمی‌شود افزود: رسانه‌ها تنها اعلام خطر می‌کنند در حالی‌که آنها باید به فکر ارائه راه حل باشند. باید برنامه‌هایی تولید شود که کارشناسانه باشد اما در این قضیه تنبلی می‌کنیم و صدمه‌اش را بعدها متوجه می‌شویم.

 

این متخصص سلامت معتقد است که سن استفاده از تکنولوژی بستگی به محیط رشد کودک دارد اما به طور معمول از سه سالگی به بعد می‌تواند از این وسایل استفاده کند. از سوی دیگر خانواده‌هایی هستند که به علت شاغل بودن پدر و مادر تبلت و موبایل را جایگزینی برای پر کردن خلأ خودشان می‌دانند در حالی که برخی روان‌شناسان این روش را توصیه نمی‌کنند.

 

حریرچی مهد کودک‌ها را جایگزین تقریبا مناسبی برای پر کردن خلأ والدین شاغل دانست و عنوان کرد: روی سیستم مهد‌کودک‌ها کنترلی نیست و مربی‌های مهد آموزش دیده نیستند، در حالی که آنها باید روش‌های یادگیری را بلد باشند و بدانند چگونه باید با کودکان رفتار کرد.

 

وی سپس با هشدار اینکه جای خالی خانواده امروزه احساس می‌شود بیان کرد: همه خانواده‌ها باید روان شناس شوند و اطلاعات کافی درباره تربیت کودکان داشته باشند.

 

هم چنین دکتر محمد حسن فیروزی، روانپزشک و روان درمان کودک نیز در گفت‌وگویی با بیا نی نی، درباره تبعاتی که ممکن است استفاده زودهنگام از تکنولوژی برای کودکان داشته باشد معتقد است: تمرکز کودکانی که زیاد از تکنولوژی استفاده می‌کنند در آینده روی دروس کم خواهد بود و دچار افت تحصیلی می‌شوند.

 

وی کاهش اعتماد به نفس کودکان را از دیگر معایب استفاده از تکنولوژی دانست و عنوان کرد: کودک باید بتواند به اسباب بازی مسلط باشد و دائما برنده شود تا احساس توانمندی کند و اعتماد به نفسش بالا رود؛ در بازیهای تبلت و موبایل این اتفاق نمی‌افتد و کودکان پیاپی دچار شکست می‌شوند، درنتیجه اعتماد به نفس آنها پایین می‌آید.

 

وی ادامه داد: این کودکان در ارتباط گیری با هم سن و سالانشان نیز دچار مشکل می‌شوند چرا که بیشتر سرگرم تبلت و موبایل خواهند بود و ارتباطشان با اطراف قطع می‌شود.

 

فیروزی با بیان اینکه والدین آموزش کافی درباره فرزند پروری ندیده‌اند گفت: پدر و مادرها با کودکان خود بازیهای فعالیتی انجام نمی‌دهند بلکه از سنین پایین بازی‌های فکری تهیه و تصور می‌کنند این عمل می‌تواند قدرت ذهنی کودک را بالا ببرد، در حالی که از لحاظ تقویت حس و حرکت نسبت به شناخت اولویت دارد و اگر کودک خوب رفتار حرکتی نکرده باشد، در مسائل و حل ریاضی دچار مشکل خواهد بود.

 

وی سپس درباره سن مناسب استفاده از موبایل و تبلت برای کودکان گفت: استفاده از تکنولوژی سن خاصی ندارد، اما اگر خانواده‌ها می‌خواهند از این وسایل برای کودکانشان استفاده کنند، اول باید بازیهای حرکتی و فعالیتی انجام شود. والدین می‌توانند اجازه استفاده از بازیهای تبلت و موبایل را به عنوان جایزه و امتیاز با در نظر گرفتن محدودیت زمانی در اختیار کودکان قرار دهند که زمان مناسب بین 1 تا 4 ساعت است.

 

این روان شناس در تشریح ویژگی‌های اسباب بازی خوب گفت: کودک باید بر اسباب بازی مسلط شود، ‌ارزان قیمت باشد، اسباب بازی خریده شده به دنیای واقعی کودک نزدیک باشد تا بتواند خلاقیت کودک را بالا ببرد، مثلا اسباب بازیهایی مثل وسایل آشپزخانه، وسایل دکتری و … از وسایل واقعی شبیه سازی شده‌اند و می‌تواند تخیل کودک را تقویت کند .

 

وی هم چنین اظهار کرد: قبل از اینکه کودکان سنین پایین با تکنولوژیهایی مثل موبایل و تبلت آشنا شوند، باید حس‌های آنها مثل حس دیداری، شنوایی و … تقویت شود، بعد از آن باید روابط بین اندام‌ها مثل ارتباط چشم و دست توسط بازیهای تقویتی شکل گیرد.

 

وی ادامه داد: وقتی کودکان با وسایلی مثل تبلت بازی می‌کنند از فعالیت باز می‌مانند در نتیجه هماهنگی بین اندام‌ها خوب شکل

نمی‌گیرد و دچار مشکلات حسی و حرکتی می‌شوند.

 

فیروزی در پایان تجربه غربی‌ها در این زمینه را بیان کرد و گفت: آنها برای هر سن اسباب بازی خاص خود را دارند، مثلا تبلت‌هایی برای سنین پایین دارند که کودک دائم در آنها برنده می‌شود و در تقویت اعتماد به نفسشان موثر است.

 

منبع: بیا نی نی

 خاطرات نخستین روز مدرسه کودکتان را ثبت کنید!

برای یک بچه کم سن شاید مرحله‌ای مهم‌تر از رفتن به مهد کودک وجود نداشته باشد. اولین روز مهد کودک، هم برای والدین و هم برای کودکان هیجان‌انگیز و احساس برانگیز است.

همان طور که پدر و مادرها می‌دانند، کودکان به سرعت بزرگ می‌شوند و اولین روز کودکستان در یک چشم بر هم زدن می‌گذردو تا چشم باز کنید فرزند شما در دبیرستان خواهد بود.

به گزارش سلامت نیوز به نقل از روزنامه ایران،ADHD یا اختلال در توجه نوعی بیماری است که کودکان از توانایی تمرکز و توجه محروم هستند و کودکان و نوجوانان مبتلا به ADHD معمولاً بی‌قرار بوده و براحتی نمی‌توانند کارهای خود را انجام دهند. این کودکان برای انجام کارها یا گوش دادن و تمرکز به گفته معلم مشکل دارند و در به پایان رساندن کارهای عادی و روزمره توانایی لازم را ندارند. علامت اصلی این بیماری یا اختلال، ‌ناتوانی در توجه است و کودکان و نوجوانان ممکن است در گوش دادن به سخنران مشکل داشته باشند و در به پایان رساندن وظایف یا پیگیری‌های خود با مشکلاتی رو به رو باشند. اغلب این کودکان و نوجوانان افکار پوچ و اشتباه دارند و در انجام کارهای خود بی‌دقت هستند. کودکان مبتلا به بیش‌فعالی از انجام فعالیت‌ها اجتناب می‌کنند و ممکن است خیلی زود از انجام کارها خسته شوند . بسیاری از کودکانی که به اختلال ADHD مبتلا هستند برای نشستن و یک جا ماندن توانایی لازم را ندارند و ممکن است به طور مداوم در داخل خانه دست به کارهای عجیب بزنند. آن‌ها تمایل زیادی به پیچ و تاب خوردن دارند، بی‌قرار هستند و برخی از آن‌ها گزافه گویی می‌کنند. این کودکان معمولاً بیش از حد صحبت می‌کنند و در پیدا کردن وسایل شان و هنگام بازی سر و صدا می‌کنند.

عملکردهای روزانه

یکی دیگر از علائم این اختلال رفتارهای تکانشی است. این کودکان در پاسخ دادن به معلم خود به سرعت حرف او را قطع می‌کنند و قبل از به پایان رسیدن سؤال حرف می‌زنند. رفتار با این کودکان بسیار دشوار است و به نوبه خود باید صبر زیادی در رفتار با آن‌ها داشت. اگر این اختلال درمان نشود در رشد کودک به لحاظ اجتماعی و تحصیلی تأثیر می‌گذارد. ناتوانایی در تمرکز، اغلب منجر به عملکرد ضعیف آن‌ها در محیط مدرسه می‌شود. این موانع به کاهش عزت نفس و افزایش رفتارهای پر خطر منجر می‌شود. بیش فعالی خطر ابتلا به اختلالات افسردگی کودکی و اضطراب را افزایش می‌دهد.

علل بیش فعالی

کودکان مبتلا به بیش‌فعالی از فعالیت مغزی کمتری برخوردارند. همچنین مواد شیمیایی مغزشان نامتعادل است. البته هنوز کاملاً مشخص نیست که چه چیزی باعث این بی‌نظمی می‌شود اما بسیاری از کارشناسان بر این باورند این اختلال ریشه در ژنتیک دارد.

تشخیص

هیچ تست آزمایشگاهی برای تشخیص این اختلال وجود ندارد اما پزشکان و متخصصان در پاسخ بیمار به سؤالات، ‌توضیحاتی که خانواده ارائه می‌دهد و مشکلات رفتاری و ارزیابی مدرسه بیماری را تشخیص می‌دهند. کودک مبتلا به بیش‌فعالی باید حداقل به مدت 6ماه این علائم را داشته باشد این علائم تا سن 12سالگی ادامه دارد.

انواع بیش فعالی

شایع‌ترین نوع بروز بیش فعالی، بی‌توجهی و رفتارهای تکانشی است. گروهی کودکان بی‌قرار هستند ولی توانایی کنترل انگیزه‌های خود را دارند. 

 

داروهای کنترل کننده

داروهای محرک به افزایش دامنه توجه کودک کمک می‌کند و رفتارهای ناشی از بیش فعالی، تکانشی و… را کنترل می‌کند. مطالعات نشان می‌دهد این داروها تا 80 درصد در کار و فعالیت کودکان اثرات نگران‌کننده دارد و داروهای غیر محرک گزینه خوبی برای این کودکان است.

کمک‌های مشاوره‌ای

مشاوره و بهره‌مند شدن از خدمات مشاوره‌ای به کودک بیش‌فعال یاد می‌دهد چگونه مسئولیت کارهای خود را به عهده بگیرد و اعتماد به نفس داشته باشد همچنین پدر و مادر با استراتژی‌های حمایتی‌شان به بهبودی کودک کمک می‌کنند. نوع خاصی در درمان به عنوان آموزش مهارت‌های اجتماعی وجود دارد که به کودکان در نوبت گرفتن و به اشتراک‌گذاری کمک می‌کند. همچنین مطالعات نشان می‌دهد درمان طولانی مدت با استفاده از دارو و رفتار درمانی تنها راهکارهای درمانی به شمار می‌رود. 

 

آموزش و پرورش ویژه

اکثر کودکان مبتلا به ADHD در کلاس‌های درس که استاندارد هستند آموزش می‌بینند در حالی که بودن در محیطی که به لحاظ آموزشی ساختار یافته‌تر باشد بهتر است. آموزش این کودکان ویژه است که باید با نیازهای خاص و توانایی یادگیری آن‌ها طراحی شود همچنین بهتر است اختلالات رفتاری این کودکان نیز در نظر گرفته شود.

 

نقش خانواده

والدین این کودکان باید روال مشخصی را در خانواده دنبال کنند. طراحی یک برنامه روزانه و تعریف آن برای کودک هر روز باید یادآوری شود. این موضوع کودک مبتلا به بیش‌فعالی را تا حدودی منظم می‌کند و باید والدین زمان‌های خاصی را برای بیدار شدن از خواب، غذاخوردن، بازی کردن، مشق شب، کارها و فعالیت‌های دیگر اختصاص دهند.

رژیم‌های غذایی

برخی از کارشناسان بهداشت بر این باورند برخی مواد غذایی نشانه‌های ADHD را کاهش می‌دهد. غذاهایی که حاوی پروتئین بالا هستند مانند تخم مرغ، گوشت، حبوبات، آجیل و… این مسأله را بهبود می‌بخشد. بهتر است به جای استفاده از کربوهیدرات ساده مانند آب نبات و نان سفید از کربوهیدرات‌های پیچیده مانند گلابی و نان سبوس دار استفاده کنند. برخی کارشناسان معتقدند کودکانی که علاقه زیاد به مصرف تنقلات دارند ممکن است به این اختلال مبتلا شوند در حالی که هنوز نقش افزودنی‌های مواد غذایی و تأثیر آن در این اختلال مشخص نشده است.

 

تلویزیون و بیش فعالی

ارتباط بین تلویزیون و ADHD هنوز نامشخص است، اما آکادمی اطفال امریکا گزارش می‌کند بهتر است کودکان خردسال در تماشای تلویزیون محدودتر شوند و کودکان زیر دو سال در طول روز دو ساعت به تماشای تلویزیون بنشینند و والدین برای توسعه مهارت‌ها و توجه کودکان بهتر است در فعالیت‌هایی مانند بازی، بلوک سازی، پازل و خواندن با او همراهی کنند. همچنین متخصصان نسبت به توجه مراقبت‌های دوران بارداری هشدار می‌دهند زیرا کودکانی که در معرض دود سیگار در دوران بارداری بوده‌اند دو برابر بیشتر به اختلال ADHD مبتلا می‌شوند

منبع: سلامت نیوز

متخصصان اطفال می‌گویند ملاقات با پزشک متخصص در سال‌های اولیه‌ زندگی کودک به طور کامل بین والدین و پزشک صورت می‌گیرد و واضح است که این موضوع به دلیل پایین بودن سن کودک است اما وقتی کودک به سن مدرسه می‌رسد باید بتواند خودش با پزشک صحبت کرده و برخی از دردها و مشکلاتش را به او بگوید. در دوران نوجوانی نیز دیگر انتظار می‌رود که اغلب صحبت‌ها و گزارش احوالات بیمار به پزشک توسط خود بیمار انجام شود.

زمانی که فرزندان به سن بلوغ می‌رسند والدین تشویق به ترک اتاق معاینه و تنها گذاشتن پزشک و بیمار می‌شوند. متخصصان نیز باید متعهد شوند که والدین را از موقعیت‌های خطرناکی که فرزندشان احتمالا در معرض آن است آگاه سازند برای مثال زمانی که کودک یا نوجوان تمایل به خودکشی یا قتل دارد، والدین باید از آن مطلع شوند و یا در صورتی که کودکان مورد آزار و اذیت قرار گرفته باشند در کنار مطلع ساختن والدین، خدمات حمایت‌های روانی نیز باید صورت بگیرد. وظیفه‌ حمایت از نوجوانان معتاد نیز بر عهده پزشک است و نحوه‌ درمان به او بستگی دارد.

به گزارش واشنگتن‌پست، آمادگی کودکان برای مواجهه‌ با دکتر در افراد مختلف، متفاوت است؛ گاهی یک نوجوان در سنین پایین آمادگی‌ای را دارد که هم سن و سال‌های او در حد مرگ از مواجهه با این موقعیت می‌ترسند. پزشکان پیشنهاد می‌کنند زمانی که نوجوانی در سن 14 سالگی نتوانست تنها با پزشکش ملاقات کند، متخصصان خودشان باید از والدین این را درخواست کنند. اما در مجموع والدین نقش مهمی در آماده کردن فرزندانشان برای ملاقات با پزشک ایفا می‌کنند و در این زمینه باید بدون نگرانی به توصیه‌های پزشک و مشاور گوش دهند.

 

منبع: بیا نی نی

 به گزارش خبرنگار کلینیک بیا نی نی، صبحانه مهم ترین وعده غذایی برای رشد کودکان است. و مطالعات نشان داده است که خوردن صبحانه باعث ارتقای درسی و بهتر شدن نمره ها می شود.