
ابداع بازی ویدئویی برای درمان تنبلی چشم

به گزارش از پایگاه اطلاع رسانی سی نت، پیش از این محققان دریافته بودند که بازی های ویدئویی تاثیر مثبتی بر افزایش سرعت تصمیم گیری و بهبود عملکرد مغز در فرآیند یادگیری دارد.
بر این اساس محققان بازی ویدئویی ارایه کرده اند که در صورت استمرار در انجام آن تنبلی چشم به میزان قابل توجهی درمان می شود.
بدون شک مهمترین ویژگی این ابداع تازه در این است که هر دو چشم به طور همزمان درمان می شود این درحالی است که در روش های فعلی درمان تنبلی بینایی، چشم ها به طور همزمان درمان نمی شوند.
این بازی جدید مبتنی بر همان بازی سنتی موش و گربه است. در این بازی ساده ویدئویی موجود شکارچی و شی قربانی که شبیه یک توپ ساده است به شکل خط های عمودی هستند که در صفحه ای با خطهای افقی حرکت می کنند.
این تفاوت با هدف کمک به افزایش تاثیرگذاری بازی بر سرعت عمل چشم ها و در نهایت بهبود تنبلی چشم بکار گرفته شده است.
محققان در آزمایش های اولیه این بازی متوجه شدند پس از انجام آن در یک بازه زمانی هشت ماهه، تنبلی چشم در دو داوطلب بزرگسال به میزان قابل قبولی بهبود یافته است.
تنبلی چشم نوعی اختلال بینایی مربوط به دوران کودکی است که طی آن گذرگاه های عصبی میان مغز و چشم به درستی رشد نمی کنند و چشم تصاویر مبهمی به مغز می فرستد.
درصورتی که این بیماری به موقع تشخیص داده و درمان نشود، فرد از یک چشم بسیار کم بینا یا نابینا می شود اما با تشخیص به موقع، به سادگی درمان می شود.
منبع : بیا نی نی
کامپیوتر برای استخوانهای پسربچهها مضر است

یافتههای جدید نشان میدهد رشد استخوانها از بدو تولد آغاز شده و در نوجوانی ادامه پیدا کرده و به بیشترین سطح تراکم در ابتدای بزرگسالی میرسد. در کنار مساله تغذیه مناسب، ورزش و تحرک جسمی نیز تاثیر بسیاری بر روند رشد استخوانها دارد و در مقابل بیتحرکی کودکان تاثیر نامطلوبی در رشد نامناسب استخوانهای آنها دارد.
در این بررسی روی 463 دختر و 484 پسر 15 تا 18 سال در نروژ میزان تراکم استخوانی در ناحیه لگن آنها با استفاده از روش «DXA» سنجیده شد و همچنین از طریق مصاحبه و پرسشنامه در خصوص زمان اختصاص داده شده به تماشای تلویزیون و کامپیوتر و از مدت زمان انجام فعالیتهای جسمی، اطلاعاتی درباره این کودکان جمعآوری شد.
به نقل از «نیو ایج»، یافتهها نشان داد هرچقدر استفاده از کامپیوتر و تلویزیون در کودک به خصوص پسران بیشتر باشد، تراکم استخوان آنها کمتر است.
منبع : بیا نی نی
جدیدترین روش برای تشخیص زودهنگام دیابت در کودکان

در یک مطالعه جدید، محققان ادعا می کنند یک نشانگر شیمیایی برای دیابت نوع 1 در نفس کودکان و توسعه یک تست نفسی در آن ها می تواند بیماری دیابت را زودهنگام شناسایی کند.
تیم تحقیقاتی، از جمله پروفسور گاس هنکاک از گروه شیمی در دانشگاه آکسفورد در انگلستان، یافته های خود را در مجله پژوهش نفس منتشر کرده است و دریافته است دیابت نوع 1 می تواند از طریق یک آزمایش خون تشخیص داده شود اما پروفسور هنکاک اشاره می کند که می تواند برای کودکان آسیب زا باشد.
با توجه به مراکز کنترل و پیشگیری از بیماری ها (CDC)، دیابت نوع 1 تقریبا 2 در هر 1000 کودک و نوجوان را تحت تاثیر قرار می دهد و تعداد آن در حال افزایش است. یک مطالعه اخیر نشان داد که بین سال های 2001 و 2009، بروز دیابت نوع 1 در میان کودکان زیر 9 سال 21 درصد افزایش یافته است.
نتایج مطالعات نشان می دهند امروزه با کمک تست های تنفسی تشخیص بیماری دیابت در کودکان آسان تر می شود و برای درمان آن ها سریع تر می توان اقدامات لازم را انجام داد.
منبع : بیا نی نی
مقایسه کردن، ترور شخصیت کودک توسط والدین است

دکتر هاتف زمانی، روانشناس بالینی گفت: اگر والدین به صورت مکرر فرزندانشان را مورد مقایسه با دیگری قرار دهند، در طولانی مدت باعث میشوند تا آنها دچار خودکمبینی شده و لذا رابطه فرزند با والدین کاملا تخریب شود و همچنین باعث میشود تا فرد از کسی که مورد مقایسه با آن قرار گرفته شده خشمگین شود.
مشارکت را به کودکان آموزش دهیم

با قوانین کوچک شروع کنید
کودک تا 5 سالگی به درستی معنی مشارکت و تقسیم کردن را نمی فهمد. اما به هر حال کودک می تواند بعضی از قوانین پایه را درک کند. مثلا صبر کردن و رعایت برای نوبت ( زهرا می رود و بعد تو می روی ) یا اگر تو یک اسباب بازی را کنار بگذاری، هر کسی می تواند با آن بازی کند و اگر اسباب بازی ات را برای بازی به جایی می بری، پس همه کسانی که آنجا هستند می توانند با آن بازی کنند.
زمان مشخص کنید
دفعه بعدی که فرزندتان نمی خواهد چیزی را با دیگران تقسیم کند، از زمان سنج استفاده کنید. به کودک بگویید که برای مدتی محدود، مثلا 10 دقیقه می تواند با آن بازی کند و بعد با اتمام زمان، نوبت خواهرش است که 10 دقیقه با آن بازی کند. این شیوه به کودک نشان می دهد که چگونه نوبت را رعایت کند و او را متوجه این مسئله می کند که اسباب بازی اش را برای همیشه به کسی نمی دهد.
وسایل خاص را کنار بگذارید
حتما شما هم وسایلی دارید که برایتان بسیار با ارزش است و دوست ندارید که آنها را در اختیار دوستانتان قرار دهید، پس چرا از کودک توقع دارید اسباب بازی ها یا سایر وسایل مورد علاقه اش را با دیگران قسمت کند؟! اگر کودک به اسباب بازی یا کتاب خاصی علاقه زیادی دارد، او را مجبور نکنید که آن را به دیگران بدهد. اما در عین حال او را متوجه کنید که نباید وسایل مورد علاقه اش را در حضور دوستانش بیرون بیاورد. این وسایل تا زمان ترک مهمانانش داخل کمد باقی می مانند.
الگو باشید
کودکان به آنچه که والدین انجام می دهند، توجه ویژه ای دارند، پس اجازه بدهید کودک شما را در حال مشارکت ببیند. مثلا اگر در حال خوردن ساندویچ هستید، از کودک سوال کنید که آیا تکه ای از آن را می خواهد. شما و همسرتان حتی باید توجه کودک را به اینکه چگونه می توان با دیگران مشارکت کرد نیز جلب کنید. مثلا انتخاب نوبتی فیلمی که قرار است در سینما ببینید یا تقسیم فضا برای وسایل شخصی در حمام می تواند چگونگی مشارکت و تقسیم کردن را به کودک بیاموزد.
برای بازی ها یک موضوع انتخاب کنید
یک کودک نوپا، کودک دیگری را می بیند که در حال بازی با یک اسباب بازی است و ناگهان تصمیم می گیرد با همان وسیله بازی کند. با وجود اینکه این رفتار کاملا طبیعی است اما می تواند برای شما آزار دهنده باشد. برای آرام کردن این وضعیت می توانید یک موضوع خاص را برای بازی کودکان انتخاب کنید. ( ساحل، مزرعه، آشپزی و …) تا همه بچه ها با اسباب بازی های مشابه بازی کنند. حتی می توانید رنگ بعضی از اسباب بازی ها را هم یکسان انتخاب کنید تا سر رنگ آن باهم دعوا نکنند.
به خیریه ها کمک کنید
مناسبت ها و تعطیلات فرصت مناسبی است تا با کودک در مورد قسمت کردن وسایل با کودکانی که ممکن است وضعیت مناسبی نداشته باشند، صحبت کنید. به همراه کودک در برنامه های خیریه که برای بچه های اسباب بازی جمع آوری می کنند، شرکت کنید تا کودک بتواند بعضی از اسباب بازی ها یا لباس هایی که دیگر از آنها استفاده نمی کند را به خیریه اهدا کند. یا می توانید کودک را به فروشگاه ببرید و از او بخواهید که چند اسباب بازی نو برای هدیه به خیریه انتخاب کند.
نقش بازی کنید
اگر پاسخ کودک شما به درخواست مشارکت و تقسیم کردن همیشه “نه” است، بد نیست کمی به تلافی فکر کنید! وقتی در حال بازی با کودک هستید و او از شما چیزی می خواهد – مثلا لگوی زرد رنگ – به سادگی به او “نه” بگویید و زمانی که کودک ناراحت و عصبانی می شود، با او در مورد اینکه چه احساسی دارد صحبت کنید و به او بگویید که مطمئنا نمی خواهد باعث به وجود آمدن این حس در دوستانش شود. با این شیوه می توانید هر بار که کودک برای مشارکت و تقسیم دچار دودلی شد، احساسش را به او یادآوری کنید.
به رفتارهای مثبت پاداش دهید
ما زمان زیادی را برای آموزش رفتارهای مناسب به کودک صرف می کنیم و به آسانی فراموش می کنیم به رفتارهای مناسب و درست کودک پاداش دهیم. وقتی کودک وسایلش را با دیگران تقسیم می کند، او را مورد تشویق قرار دهید. اجازه بدهید کودک متوجه شود که شما چقدر از دیدن مهربانی او با دوستان یا خواهر و برادرش خوشحال می شوید و به او بگویید که با این رفتارش بچه های دیگر را هم چقدر خوشحال کرده است.
تمرین کلید موفقیت است
در کنار کودکان بودن و تعامل با آنها در خلال بازی می تواند درسی برای مشارکت و تقسیم کردن باشد. پس سعی کنید هرچه زودتر کودک را به بودن در کنار همسالانش عادت دهید. شرکت در برنامه های گروهی بازی طی سال های می تواند اعتماد و اطمینان میان دوستان را تقویت کند و هر چه قدر این حس اعتماد بیشتر گسترش پیدا کند، کودک بیشتر به مشارکت و تقسیم کردن با دیگران تمایل نشان خواهد داد.
چاقی؛ مانعی در پیشرفت تحصیلی کودکان

به نقل از دیلی میل، دختران و پسرانی که اضافهوزن در آنها به پدیدهای خطرناک بدل شده است عملکرد چندان خوبی در مدرسه از خود نشان نمیدهند. البته دختران در برابر این موضوع بسیار آسیبپذیرتر از پسران هستند. از طرف دیگر گزارش اغلب معلمان حاکی از آن است که، کودکان چاق برای انجام تکالیف درسی خود مشکلات بسیاری دارند.
گرچه دلیل اصلی اثرگذاری چاقی بر موفقیت تحصیلی کودکان هم چنان ناشناخته است، اما پزشکان احتمال میدهند که نادیده گرفته شدن کودکان توسط معلمان در کنار عملکرد کُند فعالیت مغز در کودکان چاق مانع از پیشرفت تحصیلی آنها میشود. همین موضع باعث میشود کودکان چاق یا دارای اضافهوزن هیچگاه در برخی دروس مانند ریاضی خوب عمل نکنند. البته چنین تأثیری در همه مقاطع تحصیلی دیده نمیشود، کودکانی ازایندست در دوران ابتدایی و راهنمایی با مشکلات بیشتری مواجه هستند نسبت به دوران پسازآن.
همانطور که گفته شد تأثیر این پدیده بیشتر بر روی دختران دیده میشود، زیرا آنها ترس و خجالت بیشتری نسبت به خود و شرایط که رد آن به سر میبرند دارند. از طرف دیگر معلمان این کودکان را با القابی هم چون تنبل یا سرکش و شیطان میخوانند، همین موضوع به صورتی ناخودآگاه ذهن و روح کودک را تحت تأثیر قرار میدهد. همچنین اثر چاقی بر توسعه مغز و افزایش احتمال ابتلا به دیابت و اختلال در خوابیدن ارتباط مستقیمی با میزان بازدهی آنها در مدارس دارد.
منبع : سلامانه
یک سوم وظیفه دفاعی بدن تا پنجسالگی به عهده لوزههاست

نظامالدین قهاری اظهار کرد: تا اوایل 5 سالگی یک سوم دفاع بدن در مقابل عوامل بیماریزا بر عهده لوزههاست بنابراین نباید به این لوزهها به عنوان اعضای زائد نگاه کرد.
وی تصریح کرد: لوزهها حلقه دفاعی بدن هستند و حتیالامکان باید حفظشان کرد و این موضوع به خصوص در مورد 2 لوزه دهانی مصداق دارد. قهاری خاطر نشان کرد: لوزه سوم پشت زبان کوچک در راه بین بینی و حلق موسوم به حلق بینی قرار دارد بنابراین وقتی این لوزه بزرگ شود راه تنفسی بیمار را سد میکند و مشکلساز است.
این متخصص گوش، حلق و بینی افزود: اگر لوزه سوم بزرگ شود فرد مجبور خواهد شد از دهان نفس بکشد بنابراین عوارضی همچون ایجاد عفونت در بینی، گرم نشدن هوای تنفس شده، خشک شدن دهان، ناراحتی حنجره، آلودگی ریه و در نهایت عفونت ریه وجود دارد.
وی تأکید کرد: با توجه به موارد ذکر شده ابتدا باید لوزه سوم را توسط دارو درمان کرد تا کوچک شود و اگر دارودرمانی پاسخ نداد باید آن را جراحی کرد. قهاری علت بزرگ شدن لوزه را حساسیت، عفونتهای مکرر به علت سرماخوردگی، آلودگی هوا در محیط خارج از خانه و داخل خانه عنوان و تصریح کرد: اگر در داخل منزل بخاریها اکسیژن هوا را مصرف کنند و CO2 تولید کنند این آلودگی نیز بزرگ شدن لوزهها را در پی خواهد داشت.
این متخصص گوش، حلق و بینی تصریح کرد: لوزه سوم تقریباً در تمام افراد وجود دارد ولی به مرور زمان کوچک شده و دیده نمیشود اما در کسانی که سابقه ژنتیکی دارند این لوزه به صورت بزرگ بر جا میماند که مسئله خاص و خطرناکی نیست.
وی گفت: اگر لوزه سوم راه تنفسی را سد کرد و اختلالاتی برای کودک همچون بیمار شدن پی در پی، بیحوصلگی کودک و غذا نخوردن وی را در پی داشت باید نسبت به درمان آن اقدام کرد. این متخصص گوش، حلق و بینی افزود: معمولاً لوزهها برای دفاع از بدن در مقابل عوامل بیماریزا رشد کرده و بزرگ میشوند ولی گاهی چهره بیمار و تغذیه بیمار را مختل میکنند و در راه تنفس فرد اختلال ایجاد میکنند که در این صورت جراحی الزامی است.
منبع : فارس
علائم تشنج در کودکان

فاطمه خمسه ، تشنج را تخلیه الکتریکی غیرطبیعی در مغز عنوان کرد که این تخلیه به دو سمت مغز انتشار یافته و فرد را دچار اختلال هوشیاری میکند. وی اظهار داشت: گاهی پیش از تشنج فرد مبتلا علائمی مانند احساس ناخوشایند در شکم، استنشاق بوی خاص، دیدن یک تصویر یا سرگیجه را تجربه میکند و بعد از آن تشنج رخ میدهد.
همچنین در تشنج گردن به سمت عقب رفته، دستها سفت میشوند و فرد مبتلا سقوط کرده و حرکات باز و بسته شدن دستها و پاها را تجربه میکند. همچنین خروج کف از دهان، بیاختیاری ادرار و گازگرفتگی زبان و بیهوشی پیامدهای تشنج هستند.
این نورولوژیست ادامه داد: گیجی و سردرد علائمی هستند که بعد از تشنج رخ میدهند و از چند دقیقه تا چند ساعت رخ میدهد. این در حالی است که خود حمله از چند ثانیه تا یک دقیقه اتفاق میافتد. مبتلایان پس از حمله چند ساعت میخوابند و پس از آن احساس بهبودی میکند. این متخصص مغز و اعصاب گفت: حالت غایب از محیط حالتی است که در کودکان و نوجوانان دیده میشود در این حالت کودک مات میشود و زمان را از دست میدهد. اگر معلمان نسبت به این حالت آگاه نباشند ممکن است فکر کنند کودک بازیگوش است. یکی از موقعیتهایی که کودک دچار حالت مات شدن میشود موقع نوشتن دیکته است که معمولاً این کودکان یک یا دو خط را جا میاندازند.
وی افزود: مبتلایان حملات بعد از تشنج را تجربه نمیکنند و مات شدن و هوشیاری آنها به صورت ناگهانی است. معمولاً 30 ثانیه تا یک دقیقه طول میکشد تا کودک هوشیار شود. این نورولوژیست ادامه داد: حالت تشنج در کودکان با تند تند نفس کشیدن اتفاق میافتد بنابراین این کودکان موقع دویدن و ورزش دچار حملات تشنجی میشوند.
وی افزود: آگاهی والدین و معلمان از این نوع تشنج میتوانند نقش موثری در کنترل اختلال داشته باشد. همچنین وقوع این تشنج یادگیری کودکان را به ویژه در مدرسه با مشکل مواجه میکند.
خمسه اظهار داشت: چنانچه حملات تشنج در کودکان زیاد باشد آگاهی بین حملات از بین میرود و ممکن است ظرفیت هوشی کودک پایین تلقی شود در حالی که این گونه نیست. وی ادامه داد: نوعی تشنج نیز به خنده مربوط است و فرد مبتلا به طور ناگهانی میخندد و این رفتار را به یاد نمیآورد. همچنین نوع دیگری از تشنج با علامتی مانند درد شکم، مات شدن و ملچ و ملوچ کردن همراه است که در این تشنج فرد رفتارهای خودکار مانند باز و بسته کردن دکمههای پیراهن را انجام میدهد. معمولاً این افراد بعد از این مرحله میخوابند و پس از بیدار شدن احساس بهبودی دارند در واقع مبتلایان رفتارهای خود را به یاد نمیآورند و اطرافیان آنها را از رفتارهایشان مطلع میکنند.
این نورولوژیست گفت: برخی موارد ابتلا به تشنجها ممکن است علت زمینهای مانند سکتهها و ضربههای مغزی داشته باشند. همچنین ممکن است تشنج بر اثر افت قند، کمبود کلسیم و مشکلات تیروئید رخ دهد بنابراین لزوم بررسی نوار مغزی و آزمایشهای خونی ضروری است. وی خاطرنشان کرد: درمان تشنج بر اساس شرح حال و نوع آن مشخص میشود و ضروری است افرادی که سابقه خانوادگی ابتلا به انواع تشنجها را دارند به متخصصان مغز و اعصاب مراجعه کنند.
منبع : فارس
شما از چه شیوه تربیتی استفاده میکنید؟

شیوه تربیتی در هر خانواده از مسائل مختلفی نظیر فرهنگ، تعداد اعضای خانواده، سطح سواد و بسیاری از عوامل دیگر منشا میگیرد. اطلاعات موجود درباره انواع مختلف تکنیکهای تربیتی در خانوادهها، ریشه در تحقیقات دهه 1960 میلادی توسط «دیانا بامریند»، روانشناس آمریکایی دارد. وی در مطالعات خود صدها کودک و والدینشان را مورد بررسی قرار داد و شیوه تربیتی در این خانوادهها را به سه گروه تقسیم بندی کرد. پس از آن در مطالعات بعدی یک الگوی تربیتی دیگر نیز به این تقسیمبندی اولیه افزوده شد. اکنون ما با آگاهی از این الگوهای تربیتی چهارگانه میتوانیم نتیجه و پیامدهای نحوه برخوردهای والدین با فرزندانشان را پیشبینی کنیم.
بامریند، سبکهای تربیتی را در یک نمودار بر اساس دو مقیاس درجهبندی کرده که مقیاس اول درجه پاسخگویی والدین از «نقطه پاسخگو بودن کامل تا بیاهمیتی کامل» و مقیاس دوم از «نقطه متوقع بودن تا نقطه خونسردی و بیتوقعی کامل» درجه بندی میشود.
به گزارش بیا نی نی به نقل از روزنامه هرالد تایمز، والدین پاسخگو کسانی هستند که به فرزندانشان پاسخهای حمایتی میدهند و در واقع آنها با توجه به نیازهای فرزندانشان به آنها واکنشهایی نشان میدهند که موجب تشویق و خودانضباطی آنها میشود. والدین متوقع والدینی هستند که از فرزندشان انتظار دارند طبق انتظارات آنها و خانوادهشان رفتار کنند و همچنین از خانواده نیز انتظار دارند تا انضباط و نظارتی را فراهم کنند که فرزندان را به انجام این انتظارات تشویق نماید. اما این گروهبندیها درجات مختلفی دارند که به طور کلی در تقسیمات چهارگانه زیر گنجانده میشوند و نتایج بکارگیری هر شیوه روی رفتار کودک تاحدودی قابل پیشبینی است:
– استبدادی (از مقیاس غیرپاسخگو و متوقع): برای این خانوادهها مطابقت فرزندانشان با خواستهها و توقعات آنها بسیار مهم است و خواستههای آنها هرگز نباید زیر سوال برود و همیشه باید برآورده شود. اگر از آنها چرایی انتظاراتشان سوال شود، تنها پاسخی که دارند این است که «چون من میخواهم!»؛ این والدین از روشهای تنبیهی و تهدید برای مطیع شدن فرزندانشان استفاده میکنند.
نتیجه: کودکان مطیعی که اغلب شاد نیستند، اعتماد به نفس کمی دارند و به لحاظ برخوردهای اجتماعی در سطح پایینی قرار دارند.
– بخشنده (از مقیاس پاسخگو و غیرمتوقع): در این والدین پذیرش و رابطه دوستانه با فرزندان موجب رفتار صحیح فرزندانشان میشود. آرامش و نداشتن درگیری در این خانوادهها خود موجب اطاعت از قوانین خانه میشود. اما این گونه والدین عمدتا توقعات کمی از فرزندانشان نیز دارند.
نتیجه: فرزندان با اعتماد به نفس بالا و افسردگی کم، اما با این حال این گونه کودکان اغلب عملکرد خوبی در مدرسه و دانشگاه نداشته و در معرض خطرات بیشتر مصرف مواد مخدر هستند.
– مسامحه کار (از مقیاس غیرپاسخگو و غیرمتوقع): این دست والدین در کارهای روزانه فرزندانشان هیچ گونه مداخلهای نمیکنند. شاید این موضوع به دلیل استرسهایشان باشد. این گروه نیازهای اصلی فرزندانشان را تامین میکنند اما با آنها صمیمی نیستند. این والدین همچنین انتظارات بسیار کمی از فرزندانشان دارند.
نتیجه: این فرزندان بدترین حالت را در این چهار گروه دارند و به احتمال بیشتری در معرض کارهای پرمخاطره، مصرف مواد هستند و عملکرد ضعیف آموزشی در مدرسه و دانشگاه دارند. آنها اغلب ضعف اعتماد به نفس دارند و خودکنترلی پایینی دارند.
– مقتدر (از مقیاس پاسخگو و متوقع): این والدین فرزندان خود را دعوت به استقلال بیشتر در کارها و اطاعت از قوانین خانه میکنند. آنها تعامل گرم و خوبی با فرزندانشان دارند اما انتظارات زیادی نیز از آنها دارند. تکنیکهای انضباطی آنها با اقدامات حمایتی همراه است. مطرح شدن هر گونه سوالی از سوی فرزندان مجاز است اما در پایان والدین تصمیم نهایی را میگیرند.
نتیجه: این کودکان بهترین حالت را در این چهار گروه دارند. آنها رفتارهای معقول و صمیمی دارند، برخوردهای اجتماعی سالم داشته، شاد هستند و به لحاظ عاطفی بالغ هستند.
منبع : بیا نی نی