دسته: خردسال و کودک

 مهرانگیز علیرضایی روان‌شناس با بیان این مطلب افزود: در یک خانواده فرزندان باید احساس کنند که والدین آنها را به یک اندازه دوست دارند، ولی گاهی برخورد والدین با فرزندان طوری است که باعث تحریک حس حسادت و ایجاد حس حسادت نسبت به فرد دیگر در کودک می‌شوند. 

علیرضایی با اشاره به اینکه کودکان از سنین یک تا پنج سالگی به دلیل نرسیدن به تکامل فکری تصور می‌کنند نوزاد تازه متولد شده رقیب آنها است، اظهار داشت: کودک فکر می‌کند والدین مهر و محبت خود را از کودک گرفته و دیگر چیزی برای او باقی نمی‌ماند به همین دلیل نسبت به نوزاد حسادت می‌کنند. 

وی ادامه داد: اگر والدین مراقب رفتار خود نباشند و احساس حسادت در فرزند اول باقی بماند در بزرگسالی به شکل‌های مختلف حسادت ظاهر می‌شود. 

علیرضایی عنوان کرد: سن کودک هر اندازه که باشد با آمدن کودک جدید دنیایش دگرگون می‌شود پس تا حد ممکن او را در پذیرفتن نوزاد جدید شرکت دهید و اجازه دهید فرزند صدای ضربان قلب کودک را بشنود و او را در خرید لباس نوزاد شریک کنید تا حس حسادت از بین برود. 

وی خاطرنشان کرد: کودک را با خواهر و برادرش مقایسه نکنید چون باعث تحریک حس حسادت می‌شود، یادمان باشد آنها دو فرد جدا و شخصیت‌ متفاوت هستند، به فرزندان یاد دهید چطور به حل و رفع اختلاف‌هایشان بپردازند و آنها را برای دوستی و همکاری با هم تحسین کنید تا حس حسادت را در آنها از بین ببرید. 

منبع : بیا نی نی

 دکتر عباس  مومن زاده، متخصص اطفال اظهار داشت: لوزه‌ها و لوزه سوم یک توده برآمده از بافت بدن هستند، همانند غددی که در گردن و سایر قسمت‌های بدن وجود دارند.

 حشمت‌الله نادی تصریح کرد: اوتیسم نوعی اختلال مغزی است که موجب بروز مشکل در برقراری ارتباط یک فرد با دیگران می‌شود.

 رضا رضایی طاهری متخصص کودکان افزود: برخورد روزمره‌ با نشانه‌های مختلف نزد کودکان در سنین دندان در  آوردن که غالبا به عنوان عفونت‌های دستگاه تنفسی، ادراری و گوارشی تحت درمان‌های مختلف و از جمله تجویز بی رویه آنتی بیوتیک‌هاست از موضوعات اساسی که باید به آن توجه نمود.

 فاطمه منفردپویا، روانشناس در گفتگو با خبرنگار بهداشت و درمان بیا نی نی گفت: اوج یادگیری زبان دوم از 4 ساله دوم سن کودک است. زمانی که زبان اول برای کودک جاافتاده و تثبیت شده است.همچنین لازمه‌ی یادگیری لهجه قرارگیری کودک در محیط آن لهجه است.

 محققان علوم پزشکی در دانشگاه کالیفرنیا در آمریکا اعلام کردند مغز کودکان چاق در برابر قند ،‌حساسیت بیشتری دارد.

 تحقیقاتی که در انجمن مجازی به نام «کافه مام» منتشر شده نشان می‌دهد نیمی از مادران فکر می‌کنند کودکانشان زشت هستند و از این تعداد فقط 8 درصد افراد به این موضوع اعتراف می‌کنند. حال اگر چیزی که در ذهن این والدین است حتی با تخفیف بسیار در رفتار آنان اثر بگذارد و گهگاهی در کلام آنها جاری شود، چه روی خواهد داد؟

جام جم سرا: گاهی از برخی والدین کودکان شنیده‌ایم: «میمون هرچی زشت‌تره، اطوار و بازیش بیشتره.» آنها چنین ضرب‌المثل‌هایی را در مورد کودکان زشت به کار می‌برند خصوصا اگر مربوط به کودک خودشان نباشد.

سهیلا مستوفی، روان‌شناس و مشاور خانواده در این باره می‌گوید: وقتی مادری صاحب یک فرزند زشت می‌شود، ممکن است واکنش منفی از خود نشان دهد و خانواده کودک بسته به درکی که از موضوع دارند واکنش متفاوتی نشان دهند.

یکی از واکنش‌های رایج نسبت دادن چهره کودک به طرف مقابل است که این خود سبب تنش در خانواده می‌شود.

این روان‌شناس می‌گوید: موفقیت یک فرد در زندگی بیش از هرچیز وابسته به توانمندی‌های اوست پس اگر خانواده‌ای‌صاحب یک کودک واقعا زشت شدند، بهتر است به او کمک کنند تا توانایی‌هایش بیش از چهره‌اش دیده شود. او می‌افزاید: برجسته‌سازی توانایی‌های کودک و پرهیز از برجسته کردن اهمیت زیبایی در نظر او می‌تواند از آسیب‌های روحی و تخریب اعتماد به نفس وی بکاهد.

مستوفی حمایت والدین از کودک با صحبت نکردن در مورد زشتی او نزد دیگران را یکی از ابزارهای مهم مقابله با این مساله می‌داند.

او می‌افزاید: امروزه عمل‌های زیبایی فک، صورت، پیشانی، بینی، گونه و… تا حدی پیشرفت کرده که فرم بومی چهره‌ها را کلا متحول کرده و پیچیده‌ترین عیوب را ترمیم می‌کند. بنابراین حتی کودک زشت شما اگر دختر هم باشد باز جای نگرانی نیست و می‌توانید از همین امروز برای سال‌های جوانی او پس‌انداز کنید تا بموقع بتوانید کاری را که لازم است انجام دهید.

مستوفی می‌گوید: وقتی کودک ببیند والدین او پذیرای چهره او نیستند دچار ناامیدی و سرخوردگی می‌شود و از حضور در جمع کناره خواهد گرفت. پس بهتر است دراین مورد سخن نگویید و نگذارید دیگران نیز به این موضوع دامن بزنند.