دسته: خردسال و کودک

 افسردگی در کودکان، مانند بزرگسالان ممکن است علل متفاوتی داشته باشد. علت مهمی که در کودکان باعث پیدایش افسردگی می‌شود و با بزرگسالان فرق دارد، محرومیت از مادر یا کمبود محبت مادر است بخصوص اگر غیبت مادر با جانشینی فرد دیگر تامین نشود، در این حالت کودک بعد از مدت کوتاهی اضطراب، دچار افسردگی می‌شود که اگر مدت زیادی ادامه پیدا کند در رشد هوشی و متوقف شدن رشد کودک تاثیر زیادی دارد.

معنی افسردگی در کودکان

فرهادی فوق تخصص روان‌پزشکی، با اشاره به علل اضطراب در کودکان می‌گوید: افسردگی در کودک و بزرگسال معانی مشابهی ندارد و نشانه‌های هر کدام متفاوت است. بطور کلی، افسردگی عبارت است از احساس درماندگی و به بن بست رسیدن، گاهی این اختلال علائم جسمانی دارد و گاهی نیز علائم روانی؛ در بسیاری از موارد نیز علائم جسمانی و روانی همزمان باهم دیده می شوند. افسردگی می‌تواند از آغاز زندگی یعنی دوران نوزادی هم پدید آید.

علل افسردگی در کودکان

وی ادامه می‌دهد: افسردگی یک بیماری است که علت‌های آن می‌تواند ژنتیکی، محیطی یا زیستی باشد و هر کدام از این عوامل، هم برای کودکان و هم برای بزرگسالان به بروز افسردگی می‌انجامد.

افسردگی به معنای فقدان یا از دست‌دادن است. کودکان افسرده، محیط یا چیزی که دوست داشته‌اند را از دست داده‌اند. شاید گاهی اوقات به نظر برسد که کودک چیزی را از دست نداده، اما بدون شک در بین چیزهایی که دارد، فقدان چیزی را احساس می‌کند. به عنوان مثال کودک یک مادر دارد، اما مادرش دل‌خواه او نیست. اینگونه مضامین هم به عنوان فقدان سمبلیک مطرح هستند و باعث افسردگی می‌شوند. بطور کلی اگر محیط زندگی کودک، از نظر محبت و توجه مطلوب نباشد و نیاز‌هایش ارضا نشود خطر ابتلا به افسردگی برای او وجود دارد.

 دلایل بالقوه افسردگی در کودکان

فرهادی معتقد است: علل افسردگی کاملا شناخته شده نیست. به نظر می‌رسد تغییراتی در مواد شیمیایی مغز باعث آن می‌شود. این مواد شیمیایی که انتقال دهنده‌های عصبی خوانده می‌شوند، پیام‌ها را بین سلول‌های عصبی در مغز رد و بدل می‌کنند. بعضی از این انتقال دهنده‌های عصبی، مسئول تنظیم حالت و وضع روانی انسان هستند.

 عوامل ایجاد استرس در خانواده

گفتنی است که خانواده اولین محیط اجتماعی است که کودک تجربه می‌کند و در ایجاد اضطراب‌های کودک سهم بسیار زیادی دارد. نزاع و کشمکش‌های والدین، بیماری‌های سخت و طولانی والدین، جدایی‌های موقت و طولانی از والدین، طلاق والدین، مرگ یکی از نزدیکان، تضاد‌های انضباطی والدین، تولد نوزاد جدید و سبک تربیتی مستبدانه والدین که جایی برای اظهار نظر فرزندان باقی نمی‌گذارد از عوامل مهم ایجاد استرس کودکان در خانواده است.

 علائم استرس تا 5 سالگی کودکان

این فوق تخصص روان‌پزشکی می‌گوید: کودکان تا سن 5 سالگی نمی‌توانند به شما بگویند که دچار استرس هستند اما رفتارشان آن را آشکار می‌کند. آنها استرس خود را با چسبیدن به پای والدین نشان می‌دهند و گاهی نیز گریه‌های شدید و بلند می‌کنند. این کودکان در ایستادن و صحبت‌کردن با دیگران خیلی سریع خسته می‌شوند.

 علائم استرس از سن 6 تا 11 سالگی

فرهادی معتقد است: این گروه نسبت به گروه سنی قبل بهتر می‌توانند درباره‌ی استرس خود به شما پیام بدهند و به شما بگویند که استرس دارند. کودکان مدرسه‌ای که استرس دارند معمولا دچار دل درد، سردرد، مشکلات تنفسی، مشکلات خواب، بی‌اشتهایی یا پر اشتهایی می‌شوند. گاهی نیز در صحبت کردن خود دچار مشکل و لکنت زبان می‌شوند.

این کودکان اغلب بینی‌شان را زیاد می‌گیرند و ناخن‌هیشان را خیلی کوتاه می‌کنند و کابوس می‌بینند گاهی نیز ممکن است به رفتار‌های خردسالی برگردند.

 علائم استرس 12 تا 18 سالگی

وی در ادامه می‌گوید: در این سن کودکان کمتر صحبت می‌کنند. آنها ممکن است تاثیر همه چیز بر خود را رد کرده و از صحبت کردن بپرهیزند. در زمان استرس، نوجوانان رفتار‌های ابتدایی از خود بروز می‌دهند و معمولا زیر بار مسئولیت نمی‌روند و تمایلی برای رفتن به دانشگاه ندارد و این موضوع را چندین بار بیان می‌کنند. بچه‌ها قادر نیستند که دلایلی برای استرسشان بیان کنند یا حداقل اینکار برای آنها ساده نیست اما رفتار‌ها و نشانه‌های فیزیکی از خود بروز می‌دهند که برای ما نشانه‌ای است تا با یک روان‌شناس مشاوره کنیم.

 افسردگی ارثی است

فرهادی در پایان می‌گوید: بانوان قبل از بارداری می‌توانند منتقل‌کننده‌ی صفات ژنتیکی اکتسابی باشند. فرایند مغزی که باعث بروز استرس، اضطراب و افسردگی در کودکان می‌شود. از والدین به ارث می‌رسد. اما عوامل محیطی و تجربه‌های شخصی در طول عمر نیز در کاهش خطر ابتلا به این بیماری‌ها موثر است.

 راهکار‌های ساده اما مهم

توصیه می‌شود والدین به کودک خود توجه بیشتری کنند. کودک خود را بشناسند و استرس آنها را شناسایی کنند. تلویزیون را در ساعتی از روز خاموش کنند. برنامه‌های تلویزیونی چه خوب باشند و چه بد روی روح و روان آنها اثرگذار است. شنونده‌ی خوبی برای فرزندانتان باشید و به حق انتخاب دهید. اگر که با فرزندتان ورزش کنید و همراه او بخندید دارای روحیه شادی می‌شوید. آرامش در محیط خانه بسیار مهم است پس در آخر سعی کنید که یک رابطه‌ی دوستانه و صمیمی با فرزندتان برقرار کنید.

 

 

 

منبع: بیا نی نی

دکتر آذر مهری افزود: کودکانی که از سن 3 یا سه و نیم سالگی شروع به جمله گفتن نمی کنند و خطاهای تلفظی دارند، دچار مشکلات تکلمی اند و باید به متخصص مراجعه کنند.وی خاطرنشان کرد: گاهی کودکان اصلا صحبت نمی کنند یا اینکه شمار کلمات جملات آنان مانند تعداد کلمات کودکان دیگر نیست؛ برخی دیگر از کودکان اصلا دستورات اعضای خانواده را متوجه نمی شوند یا اینکه تعداد کلمات و جملات آنان محدود است؛ اینها علایم هشدار دهنده برای والدین است که کودک آنان دچار مشکلات تکلمی است.

این متخصص گفتاردرمانی، گفت: اگر کودکان دیرتر از بقیه صحبت کردن را شروع کنند، آنگاه یادگیری آنان دیرتر رخ می دهد و دوران مدرسه نیز برایشان طولانی تر می شود و حتی ممکن است از رفتن به مدرسه عادی باز مانند و برچسب کند ذهنی به آنان بخورد.مهری اظهارداشت: بنابراین بی توجهی به مشکلات تاخیر گفتاری کودکان ، عواقب تحصیلی و یادگیری برای کودکان به همراه دارد.

 

وی در ادامه به روش های درمانی گفتاری اشاره کرد و گفت: برای گفتار درمانی اغلب از روش های قدیمی و سنتی استفاده می شود و به نظر می رسد که نیاز به تحول در گفتار درمانی وجود دارد.وی با اشاره به تعداد زیاد کودکان مبتلا به اوتیسم ( در خود ماندگی، یکی از بیماری های جدی گروه بیماری های رشد) و بیش فعالی، خاطرنشان کرد: با توجه به تعداد روز افزون این بیماری ها، نیاز خانواده ها و کادر پزشکی به روش های درمانی جدید ضروری است.

 

 

 

منبع: بیا نی نی

 از جیغ و گریه در تاریکی شروع می‌شود تا فرار کردن از تنهایی و جدا نشدن از آغوش مادر. ترس، همین که بچه‌ها با ناشناخته‌های دنیای واقعی رو به رو می‌شوند، در دل بچه‌ها می‌آید و با آنها قد می‌کشد. وقتی فرزند شما از هر چیز کوچک و بزرگی می‌ترسد چه واکنشی باید نشان دهید؟بیشتر بچه‌ها از تنهایی و تاریکی می‌ترسند. ترس‌هایی که با احساس ناامنی همراه است و می‌تواند خواب و آسایش آنها را مختل کند. اما واکنش و رفتار درست شما در مقابل کودکی که می‌ترسد می‌تواند در ایجاد احساس امنیت برای او موثر باشد.

ترس از تاریکی:وقتی فرزندتان از تاریکی وحشت می‌کند، باید سعی کنید او را با واقعیت تاریکی رو به رو کنید. به او نگویید که تاریکی ترس ندارد. بلکه دست او را بگیرید و با هم به اتاق تاریک بروید و بگویید: «آدما معمولا از تاریکی می‌ترسن. بیا بریم ببینیم چی تو این اتاق تاریک بوده که تو رو ترسونده؟!» با هم به اتاق بروید و چراغ را روشن کنید و همه اشیا و سایه‌های آنها را در روشنایی و تاریکی ببینید و بررسی کنید. با او سایه بازی کنید و مفهوم سایه را به صورت عینی به او بفهمانید. به او اطمینان بدهید که هر آنچه در روز و روشنایی وجود دارد، در شب تاریک هم هست. بخشی از ترس بچه‌ها اکتسابی است. آنها ممکن است ترسیدن را از شما یاد گرفته باشند. اگر شما یا یکی از اعضای خانواده تان از تاریکی بترسد، کودک یاد می‌گیرد که در تاریکی چیزی برای مضطرب شدن وجود دارد. پس حساس می‌شود و واکنش ترس نشان می‌دهد.

کابوس: اگر کودک شما خواب‌های ترسناک می‌بیند باید کمی ‌برای شنیدن رویاهای او وقت بگذارید. بچه‌های زیر ۳ سال تفاوت خواب و واقعیت را نمی‌دانند و حتی بعد از باز کردن چشم‌ها و در حالی که در آغوش شما هستند، حس می‌کنند همچنان خوابند. مانع حرف زدن او و تخلیه هیجان‌هایش نشوید. بگذارید کابوسش را تعریف کند. گاهی در خلال همین گفتگوها علت کابوس و دلایل اضطراب کودک مشخص می‌شود. کابوس‌های ترسناک اگر ادامه دار شوند، باید با کمک روانشناس مورد بررسی قرار گیرند.

ترس از تنهایی: ترس از تنهایی را باید با دادن احساس امنیت به کودکتان از بین ببرید. بچه‌هایی که زیاد به والدینشان می‌چسبند، دچار اضطراب جدایی هستند. اگر قبل از خارج شدن از منزل به اندازه کافی فرصت در اختیارکودک قرار بگیرد راحت‌تر جدا شدن را می‌پذیرد. از توجیه کردن بیش از حد کلامی ‌کودک بپرهیزید، یعنی در حالی که کودک مضطرب است بیش از اندازه با او صحبت نکنید. این کار باعث می‌شود اضطراب او تشدید شود. با لبخند و روحیه مثبت به او بگویید که باید بروید و به محض آنکه کارتان تمام شد پیش او برمی‌گردید. در این مدت هم او می‌تواند بازی کرده یا تلویزیون تماشا کند و سرگرم باشد.

 

منبع: روزنامه ایران

 «در دوران کودکی‌ام همواره آرزوی داشتن یک حیوان خانگی را داشته‌ام. یک سگ، یک گربه یا یک جوجه. در فصل بهار دستفروشانی در کوچه و خیابان بودند که جوجه‌های رنگی می‌فروختند. صورتی، زرد، بنفش اما من هر وقت از مادرم می‌خواستم یکی از آنها رابرایم بخرد، می‌گفت: این‌ها هزار جور مریضی دارند.

این آرزو برای من هیچگاه محقق نشد و من به نوعی حسرت به دل ماندم. اما حالا برای فرزندم یک جوجه خریده‌ام. یک جوجه‌اردک زرد و زیبا. باور کنید شاید من بیشتر از فرزندم از دیدن آن لذت می‌برم. چیزی که پس از خریدن این پرنده زیبا کاملا درک می‌شود این است که فرزندم از وقتی صاحب جوجه شده است رفتارهای اجتماعی و خلقی‌اش بسیار ملایم‌تر شده و مهارت‌های بسیاری پیدا کرده است. در پی پژوهش‌های متعدد مشخص شده که نگهداری و ارتباط با حیوانات خانگی می‌تواند اثرات مثبتی در بهبود سلامت درونی افراد داشته باشد. برخی پزشکان و روانشناسان اعتقاد دارند که با حضور حیوانات خانگی ، روابط بین انسان‌ها افزایش می‌یابد و امروزه در این شکی وجود ندارد که حیوانات به‌نوعی تسریع‌دهنده بهبود رفتاری در اجتماع هستند. به طور مثال نگهداری از جوجه، به کودک کمک می‌کند تا احساسات مثبتش را درباره حیوانات رشد داده و باعث افزایش عزت نفس و اعتماد به نفس او شود. به‌طور کلی ارتباط مثبت با حیوانات می‌تواند به رشد ارتباط‌های معتمدانه با دیگران کمک کند.

در نگاه کلی کودکان در نگهداری از حیوانات دو خصیصه را رشد می‌دهند؛ یکی مسئولیت‌پذیری و دیگری مراقبت از حیوان. کودک در این جریان یاد می‌گیرد که با به موقع غذا دادن به حیوان، از او مراقبت کند. او در این ارتباط نظم و انضباط را فرا می‌گیرد چرا که حیوان به موقع نیاز به آب، غذا و مراقبت‌های دیگر دارد. 

مطالعات متعددی نشان داده اند که کودکانی که در خانه‌های خودبا یک حیوان پشمالو زندگی کرده اند احتمال بروز آلرژی و آسم در بزرگسالی برایشان کمتر است زیرا سیستم ایمنی آنها قوی‌تر شده است.

حیوانات آغاز کننده مکالمات هستند. اگر کودکان‌تان اضطراب اجتماعی یا شرم مزمن دارند حیوانات می‌توانند به آنها در ملاقات افراد کمک کنند.

کودکانی که از حیوان خانگی نگهداری می‌کنند از افسردگی کمتری رنج می‌برند و در موقعیت‌های استرس‌زا بهتر می‌توانند شرایط را تحمل کنند.

نکته مهم دیگر مواجهه کودک با پدیده مرگ است. همستر ۲ سال عمر می‌کند، خرگوش ۶ سال و گربه ۸ تا ۱۲ سال بنابراین انسان حتی اگر یک سوم عمر طبیعی خودش را داشته باشد حتما مرگ حیوان خانگی‌اش را می‌‌بیند. بنابراین کودک تمرین می‌کند که چطور مرگ عزیز را ببیند و تحمل کند. برای مثال هنگام مرگ جوجه، کودک یک گام جلوتر افتاده و او از نظر عاطفی احساس تعلق خاطر و فقدان را تجربه می‌کند. بنابراین در بسیاری از مواقع فرآیند سوگ و عزاداری را در کودکی که جوجه اش را از دست داده است، می‌بینیم. این فرآیند، یک گام کودک را جلوتر برده و کودک درک می‌کند که اگر اکنون جوجه‌اش را از دست داده، دیگر قابل برگشت نیست و جوجه مثل عروسک او نبوده که در صورت خراب شدن دوباره تعمیر شود.

 

 

منبع: روزنامه قانون

 دکتر بهزاد کاظمی متخصص تغذیه و همچنین عضو بسیج جامعه پزشکی در خصوص کم آب شدن بدن کودکان در فصل تابستان گفت: مقدار دریافت آب در افراد باید بین پنج تا هشت لیوان آب باشد.

این متخصص تغذیه با تاکید بر اینکه افزایش تعریق به علت گرمای فصل تابستان علاوه بر از دست رفتن آب بدن سبب دفع نمک هم می‌شود تصریح کرد: دریافت حدود پنج گرم نمک در طول روز باید توسط بدن انجام گیرد.

وی همچنین پیرامون راهکار‌های جلوگیری از مواجهه با کمبود آب در بدن اظهار داشت: مصرف آب میوه‌های متفاوت علاوه بر جبران آب از دست رفته از طریق تعریق زیاد می‌تواند در روند افزایش ویتامین‌های لازم برای بدن اثر مطلوبی داشته باشد.

کاظمی تصریح کرد: میزان آب دریافتی در بدن کودکان بستگی به سن و همچنین وزن آنها دارد اما نوشیدن دو لیتر آب برای این گروه افراد ضروری است.

وی در پایان خاطرنشان کرد: میزان آب اضافی دریافت شده توسط بدن به مقدار کار و فعالیت انجام شده بستگی دارد.

 

 

 

منبع: بیا نی نی

 فرهاد سالاری استادیار دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی افزود: سل، مالاریا و اسهال از بیماری‌های بسیار شایع در بین افراد جوامع مختلف هستند که از لحاظ جانی و مالی بسیار پر هزینه و مشکل آفرین بوده و متأسفانه هنوز در اغلب مناطق دنیا کنترل نشده‌اند. 

سالاری تأکید کرد: براساس گزارش‌های سازمان بهداشت جهانی، در هر سال کودکان بین 3 تا 10 بار در سال دچار اسهال می‌شوند و به طور میانگین 10 تا 20 درصد روزهای زندگی کودکان به ویژه کودکان کمتر از 5 سال با اسهال سپری می‌شود. وی یادآور شد: براساس بررسی‌های انجام شده در اغلب مناطق جهان به استثنای کشورهای فقیر و دارای سطح پایین بهداشت، هر کودک به طور تقریبی حدود 3 مرتبه در سال به بیماری اسهال مبتلا می‌شود.  سالاری با اشاره به اینکه موارد بروز اسهال و برخی دیگر از بیماری‌های مشابه در روزهای گرم سال بسیار بالاتر از دیگر روزها است، خاطر نشان کرد: آمارهایی که در خصوص میزان ابتلا، ناتوانی، مرگ و میر و هزینه‌های مالی ناشی از بیماری‌هایی نظیر اسهال منتشر می‌شود نشان می‌دهد که جلوگیری از بیماری‌های شایع تابستانه به ویژه اسهال در کودکان، ضرورت و اهمیت بیشتری می‌یابد. 

 

 

 

منبع: بیا نی نی

 جعفر بای آسیب شناس اظهار کرد: بعضی از کودکان از بازی با وسایلی که پیچیده است می‌ترسند که همین امر موجب وابسته شدن آنها به والدین خود حین بازی کردن می‌شود که در مواردی حتی آنان از بازی کامپیوتری که برای خیلی از بچه‌ها شیرین و جذاب است بیم دارند.

وی افزود: والدین باید توجه کنند مانع بازی کودکان نشوند و بگذارند که کودک هر طور که می‌خواهد بازی کند حتی اگر در محیط آپارتمان نشینی قرار دارند باز هم کودک خود را برای بازی کردن آزاد بگذارند.

این آسیب شناس در پایان گفت: والدین باید بدانند که در رفع ترس کودک عجله کنند تعجیل و شتاب زدگی آنها در کاهش ترس کودک می‌تواند به جای درمان، اضطراب و ترس او را افزایش دهد و این ترس معمولا به تدریج از بین می‌رود بنابراین لازم است والدین با خونسردی و آرامش اقدام به کاهش این ترس کنند.

 

 

منبع: بیا نی نی

بسیاری از کودکان در تاریکی احساس راحتی نمی‌کنند و پریشان می‌شوند، اما اگر در آغوش مادرشان باشند، اینکه شب است یا روز برای آنها فرقی نمی‌کند.

زمانی که کودک شما به سنین نوپایی می‌رسد، شب از نظر او کمی ترسناک تر و اشباح گونه به نظر می‌رسد، و تاریکی شب برای یک کودک 4ساله به دلیل رشد شناختی و تخیل او در این سنین، به طور جدی می‌تواند ترسناک و وحشت آور باشد.

با این حال ترس از تاریکی در این سنین اتفاق بسیار رایجی است و با گذشت زمان و بزرگ تر شدن کودکتان که باعث ایجاد اضطراب شدید و پریدن از خواب می‌شد، کاهش می‌یابد و به قدری باهوش شده است که با ترس های خود در همان آغاز خواب مبارزه کند. در حقیقت، در نوزادان که برای انجام امور خود به پدر و مادرشان وابسته اند احتمال شب بیداری بیشتر است.

یکی از راه‌هایی که می توانید کودک خود را از ترس تاریکی دور کنید، قرار دادن یک آباژور یا نور و یا وسیله ای که با آن احساس راحتی می‌کند (مانند یک عروسک یا اسباب بازی) در اتاق اوست. تحقیقات نشان داده است که خوابیدن به همراه اسباب بازی یا عروسکی که کودک با آن احساس راحتی می‌کند (مثل یک عروسک خرسی یا یک سگ کوچولو)، به طور قابل توجهی ترس‌های زمان خواب را کاهش می‌دهد و بعد از گذشت تنها یک ماه در سه چهارم از بچه‌ها بهبودهایی را در خواب آن‌ها نشان می‌دهد.

برای شروع این کار، عروسکی را در اختیار کودک خود قرار دهید و از او بخواهید که از آن عروسک مراقبت کند. و یا برای مثال به او بگویید که عروسک خرسی تو برای محافظت از هر دوی شما اینجاست.

 

 

 قدرت بینایی در چند سال اول زندگی، تکامل پیدا می کند اما متأسفانه با افزایش قدرت دید، امکان بروز مشکلاتی وجود دارد. رفتار و عادت های کودک تأثیر عمده و ماندنی در عملکرد چشم و قدرت بینایی وی می گذارد. بنابراین لازم است والدین درباره مراقبت از چشم های کودکانشان اطلاعات بیشتری به دست بیاورند.

اهمیت نور خورشید

شیوه زندگی بدون تحرک یا کم تحرک به چشم آسیب زیادی می رساند. نتایج بررسی های زیادی ثابت کرده است که نور طبیعی در خارج از منزل، مانع از نزدیک بینی می شود و تأثیر آن چشم گیر است. در کودکانی که طی روز ساعاتی را خارج از منزل سپری می کنند و در معرض نور خورشید قرار می گیرند، احتمال نزدیک بینی ۲درصد کاهش می یابد.

ورزش

ورزش علاوه بر این که مانع از چاقی می شود، راه خوبی برای بهبود عملکرد چشم هاست، زیرا مشکلات مرتبط با اضافه وزن می تواند روی بینایی تأثیر منفی بگذارد؛ رتینویاتی به علت بیماری دیابت یا فشارخون بالا از جمله این موارد است. در هر دو مورد، رگ های ریز در چشم ها آسیب می بیند. ابتلای طولانی مدت به فشارخون یا قند خون در صورت درمان نشدن می تواند باعث اسکار وسیع در داخل چشم شود و بالاخره باعث از دست دادن بخشی از بینایی یا نابینایی کامل شود.

بنابراین کودکان را به ورزش کردن تشویق کنید. به آن ها عادت دهید ورزش چشم انجام دهند. به آن ها قانون ۱۰-۱۰-۱۰ را یاد بدهید. به این معنا که هنگام کار با رایانه هر ۱۰ ثانیه، ۱۰ ثانیه به اشیایی که حداقل ۱۰ فوت (حدود ۳m) فاصله دارد خیره شوند این کار فشار چشم را کاهش می دهد.به کارگیری این روش در هر سنی مفید است.

عادت های غذایی سالم

همانند بزرگسالان، کودکان نیز به مصرف شیرینی، نمک و غذاهای چرب تمایل دارند اما بر خلاف بزرگسالان، کودکان نمی توانند به خوبی مضرات این گونه مواد غذایی را درک کنند. اگرچه سخت است اما آن ها را وادار به خوردن غذای سالم کنید اگر کودکان از خردسالی به خوردن غذاهای سالم عادت کنند، در بزرگسالی هم همین عادت را ادامه می دهند.

به عنوان مثال آب مروارید و ماکولار دژنراسیون، هر دو بیماری چشمی مربوط به سن است و علت ۵۶ درصد موارد نابینایی در سراسر جهان محسوب می شود. نتایج بررسی ها نشان می دهد که این دو مشکل را می توان با برنامه غذایی غنی از لوتئین و زیزانتین کاهش داد.این دو ماده در سبزی های برگ دار، ذرت، زرده تخم مرغ و برخی از غلات یافت می شود.

*کودکان را به طور مرتب برای معاینه چشم به چشم پزشک ببرید:

در بسیاری از کودکانی که مشکل چپ چشمی دارند این مشکل رفع می شود اما برخی نیاز به درمان پیدا می کنند. چپ چشمی می تواند مشکلات زیادی ایجاد کند به ویژه هنگام مطالعه کردن. سردرد و فشار روی چشم پیامدهای دیگر این اختلال چشمی است. توجه نکردن و درمان نشدن اختلالات می تواند تأثیر جدی بر بینایی کودک بگذارد اما در صورت تشخیص به موقع به راحتی قابل درمان است.

 

 

منبع: روزنامه خراسان