ده مشکل تناسلی پسران

ده مشکل تناسلی پسران

بهترین روش برای انجام ختنه پسران، روش جراحی است که یک روش استاندارد دارد که توسط ارولوژیستها انجام می‌شود.

در این مطلب به ده نکته اصلی جهت آموزش مادران محترمه که دارای فرزند پسر هستند اشاره می‌شود.  
بیضه نزول نکرده
متاسفانه در حال حاضر تعداد قابل توجهی از نوزادان پسر که دارای بیضه نزول نکرده هستند، تشخیص داده نمی‌شوند. و در کمال تعجب موقعی تشخیص داده می‌شود که پسر می‌خواهد به سربازی برود و توسط پزشک معاینه می‌‌شود.
هنگام تولد هر دو بیضه باید در داخل کیسه بیضه قرار گرفته باشند. والدین باید حتما از پزشک متخصص اطفال که فرزندشان تحت نظر وی است بخواهند که فرزند آنها را از نظر بیضه نزول نکرده معاینه کند. گاهی بیضه نزول نکرده دو طرفه است و اگر به موقع درمان نشود، فرزند آنها در آینده قدرت باروری نخواهد داشت، ضمن اینکه بعلت داشتن ظاهر دستگاه تناسلی غیر طبیعی ناشی از خالی بودن کیسه های بیضه، از نظر روحی همیشه تحت فشار خواهند بود.
مادران باید بدانند که حداکثر سنی که ما می‌توانیم منتظر بمانیم تا بیضه ها در محل طبیعی خود قرار گیرند، 12 ماهگی است. در پایان 12 ماهگی این بیضه‌ ها باید حتما توسط عمل جراحی پائین آورده شوند. در ضمن بیضه های نزول نکرده استعداد به سرطان زیاد دارند، حتی اگر به موقع جراحی شده باشند. بنابراین اینگونه پسرها باید تا آخر عمر از نظر احتمال ابتلا به سرطان بیضه تحت نظر باشند.  
 
آب آوردن کیسه بیضه یا هیدروسل
در تعدادی از نوزادان پسر هنگام تولد کیسه بیضه متورم است و پس از بررسی مشخص می‌شود که کیسه بیضه دارای مایع یا همان هیدروسل است. هیدروسل در نوزادان پسر دو نوع است: ارتباطی و غیر ارتباطی. اکثر موارد نوع هیدروسل ارتباطی است، در نوع ارتباطی اگر کیسه بیضه به آهستگی با دو انگشت فشرده شود مایع داخل آن وارد شکم می شود و کیسه بیضه کوچک می شود، ولی بعدا دوباره مایع وارد کیسه بیضه می گردد. هیدروسل ارتباطیمعمولا تا سن دو سالگی بعلت بسته شدن راه ارتباطی شکم با کیسه بیضه بهبود پیدا می‌‌کند و باید قبل از جراحی تا دو سالگی منتظر شد.  
 
تنگی مجرای ادرار
نوزادان پسر که در دوره شیر خوارگی ختنه می شوند بعلت برداشته شدن پوست محافظ کلاهک آلت تناسلی، اسید ادرار مجرای ادرار را سوزانده و کم کم مجرای ادرار تنگ می‌شود و گاها بقدری تنگ می‌شود که به آن مجرای ادرار سوزنی می‌‌گویند. در اینگونه پسر بچه ها باید با یک عملی که سرپائی است، مجرای ادرار تنگ شده باز شود، چون تنگی مجرای ادرار سبب افزایش فشار داخل مثانه و سبب فشار بر روی کلیه ها می‌شود.   
 
هیپوسپادیاس
هیپوسپادیاس به معنای باز شدن سوراخ مجرای ادرار پائین تر از محل طبیعی در سطح تحتانی آلت تناسلی می‌باشد. در این کودکان باید ختنه را تا زمان اصلاح هیپوسپادیاس به تاخیر انداخت چون از پوست ناحیه ختنه گاه جهت ترمیم هیپوسپادیاس استفاده می شود.
  
 
ختنه
اگر فرزند شما بیش از 2 ماه دارد و هنوز ختنه نشده است بهتر است از روش جراحی برای ختنه استفاده شود. والدین نباید ختنه را یک عمل ساده بدانند، انجام ختنه خوب یک هنر است. بهترین روش برای انجام ختنه، روش جراحی است که یک روش استاندارد دارد که توسط ارولوژیستها انجام می شود.
شاید از هر 100 پسر بچه ای که ختنه می شوند حتی یک نفر آنها نیز به روش استاندارد ختنه نمی شود. استفاده از حلقه برای ختنه هم پر عارضه بوده و هم اینکه تمام پوست ناحیه ختنه گاه برداشته نمی شود. ختنه یک عمل جراحی است و نباید آنرا دست کم گرفت. اینکه یک نفر پای بچه و یک نفر دست بچه را می گیرد و بعد بچه ختنه می شود، بدترین کار است، و ضربه روحی آن تا آخر عمر در کودک باقی می‌ماند.  
 
عفونت ادراری
اگر پسر بچه ای یک بار مبتلا به عفونت ادراری ثابت شده باشد، باید از نظر وجود احتمالی ریفلاکس (برگشت ادرار از مثانه بطرف بالا به حالب و کلیه ها.) بررسی شود  
 
شروع بلوغ
والدین باید فرزندان خود را از نظر شروع به موقع بلوغ تحت نظر داشته باشند. در فرایند بلوغ دو مشکل می تواند اتفاق بیفتد: شروع دیررس و عدم شروع. فاجعه موقعی اتفاق می افتد که بلوغ شروع نشود و والدین متوجه آن نشوند. اولین نشان بلوغ بزرگ شدن بیضه ها است. آن معمولا ما بین 13-12 سالگی اتفاق افتاده و حداکثر باید تا 14 سالگی اتفاق بیفتد.
 
 
بهداشت ناحیه تناسلی  
تا زمانیکه کودک ختنه نشده است نگه داشتن بهداشت ناحیه تناسلی خیلی مهم است. باید با دست پوست ناحیه ختنه گاه هر چند وقت یکبار به طرف عقب رانده شود تا مابین پوست ختنه گاه و کلاهک آلت تناسلی چسبندگی ایجاد نشود، در ضمن باید از تجمع ترشحات ما بین پوست ختنه گاه و کلاهک آلت تناسلی جلوگیری کرد.
  چرخش آلت تناسلی
اگر کودک شما کج ادرار می‌کند احتمالا دچار چرخش آلت تناسلی است و بهتر است با یک پزشک متخصص مشورت نمائید. 
دستگاه تناسلی مبهم  
در مواردیکه بچه با دستگاه تناسلی مبهم بدنیا آمده است (از روی دستگاه تناسلی نمی‌توان قضاوت کرد که کودک دختر است یا پسر) به هیچ وجه نباید بدون بررسی کودک را پسر تلقی کرد و او را مثل پسر بزرگ کرد.

منبع: عصر ایران

مطالعه زیاد در کودکی عامل بروز نزدیک بینی

مطالعه زیاد در کودکی عامل بروز نزدیک بینی

مطالعه زیاد در کودکی عامل بروز نزدیک بینی

کودکانی که حامل ژن APLP۲ هستند در صورتی که زمان زیادی را صرف خواندن کتاب کنند بعدها دچار مشکل نزدیک بینی در چشم خواهند شد.
این در حالی است که افراد حامل این ژن در صورت عدم صرف زمان زیاد برای خواندن، از مشکل نزدیک بینی در امان خواهند بود.
محققان مرکز پزشکی دانشگاه کلمبیا در نیویورک داده های مربوط به ۱۴،۰۰۰ نفر را در مورد مطالعه خود مورد بررسی قرار دادند.

تیم تحقیقاتی فوق می گوید این ژن با افزایش تولید پروتئین APLP۲، که می تواند باعث کشیده شدن چشم شود، موجب بروز نزدیک بینی می شود.
محققان می گویند با کاهش سطح این ژن در چشم، احتمال بروز نزدیک بینی در فرد کاهش می یابد.
دانشمندان از والدین می خواهند زمان کافی برای گذران وقت فرزندان خود خارج از منزل فراهم آورند، چرا که بحرانی ترین دوره در بروز نزدیک بینی در طول دوره ابتدایی و راهنمایی است. بنابراین زمانی که بچه ها در مدرسه هستند، مطمئن شوید که آنها حداقل دو ساعت وقت در روز نیز صرف خارج از منزل می کنند.

منبع: خبرگزاری مهر

درمان خشکی لب کودک، با چند راهکار ساده

درمان خشکی لب کودک، با چند راهکار ساده

درمان خشکی لب کودک، با چند راهکار ساده

مرطوب نگه داشتن لب‌های کودک از آن دسته کارهای مؤثر و هوشمندانه‌ای است که والدینی که به سلامت عمومی فرزندشان توجه کافی دارند انجام می‌دهند. اما چرا مرطوب نگه داشتن لب‌ها تا این حد از اهمیت برخوردار است؟ کودکی که دچار کم آبی می‌شود معمولا به سرعت تحت تأثیر قرار گرفته و دچار خشکی لب و ترک می‌شود که این فرآیند معمولا برای کمتر کودکی تحمل‌پذیر خواهد بود.

عوامل بروز خشکی لب در کودک

خشکی زدن و ترک خوردن لب‌های کودک به عوامل مختلفی مربوط می‌شود که لیس زدن تنها یکی از این موارد است. در چنین موردی آماس پوست لب نتیجه‌ای معمولا حتمی خواهد بود. در ادامه زوائد فلس مانندی در لبه لب‌های بالا و پایین ایجاد می‌شود. در مواجهه با این موارد ابتدا بررسی کنید که آیا کودک عادت به لیس زدن لب‌هایش دارد؟ در ادامه می توانید مقدار کمی وازلین طبی روی لب‌های کودک بمالید. مراقب باشید که از وازلین‌های قوی استفاده نکنید زیرا این دسته از وازلین‌ها حاوی ذرات الکل هستند که با تبخیر سریع، به تنش پوستی به وجود آمده دامن می‌زنند.

خشک شدن لب نوزاد

وازلین، دوای خشکی لب کودک

مطمئن شوید که در ماه‌های سرد سال، کودکتان بدون اینکه وازلین طبی مناسبی به لب‌هایش مالیده شده باشد از خانه خارج نمی‌شود. شما می توانید به جای وازلین از لانولین و سایر مرطوب کننده‌ها نیز استفاده کنید. به خاطر داشته باشید جریان هوای سرد محیط بیرون موجب خشک شدن سریع‌تر سطح پوست لب و ایجاد شکاف‌های ریزدردآورد می‌شود.

روغن نارگیل مخصوص استفاده کنید

کم نیستند مادرانی که به روغن نارگیل اعتقاد زیادی دارند و با مالیدن آن بر روی لب‌های خشکی زده کودک خود، این مشکل موقت پوستی را برطرف می‌کنند. به خاطر داشته باشید برای اثرگذاری بهتر آن را اندکی گرم کرده و یا قبل از آغشته کردن لب‌ها با آن، به خوبی بین دستانتان بمالید و سپس روی لب‌های کودک قرار دهید. مطالعات پزشکی ثابت کرده که روغن نارگیل نه تنها لبها را مرطوب می‌کند بلکه به عنوان یک عامل ضد باکتریایی عمل کرده و التهابات پوستی را نیز تسکین می‌دهد. توصیه می‌شود برای این کار به سراغ روغن نارگیلی که برای چرب کردن مو استفاده می‌شود نروید و از مسؤول داروخانه بخواهید که نسخه مناسب برای استفاده بر روی لب‌ها را در اختیار شما قرار دهد.

روغن زیتون لب‌ها را مرطوب می‌کند

این روغن یکی از بهترین و سازگارترین روغن‌ها با پوست نوزاد و کودک نوپاست. نه تنها می‌توانید از این روغن جهت مرطوب ساختن لب‌ها استفاده کنید بلکه مالیدن آن به کل پوست بدن نیز توصیه می‌شود. تمام پزشکان اطفال توصیه می‌کنند که با مالیدن روغن زیتون به سراسر پوست نوزاد و کودک، سلامت آن را بهبود بخشید. برای التیام پوست لب ترک خورده و خشکی زده، مقدار کمی از این روغن را به سر انگشتان مالیده و آن را بر روی پوست سراسر لب کودک بکشید. می‌توانید این کار را به دفعات انجام دهید.

عسل، التیام لب‌های خشک کودک

استفاده از عسل برای التیام لب‌های خشکی زده نیز توصیه می‌شود اما بهتر است این کار را درخصوص نوزادان انجام ندهید زیرا ممکن است آن را لیس بزنند که در این صورت شیرینی زیاد آن ممکن است مشکل ساز شود. پس اگر فرزندتان در سنی قرار دارد که توصیه‌های شما را درک می‌کند، آنگاه از عسل برای مالیدن روی لب‌های ترک خورده و خشکی زده استفاده کنید.

عسل برای درمان خشکی لب نوزاد

گلیسیرین، سوزش لب را برطرف می‌کند

درصورتی که به عسل دسترسی نداشتید به سراغ گلیسیرین بروید. یک یا چند قطره از آن را با کرم مخصوص بچه مخلوط کرده و بر روی لب‌های ملتهب شده بمالید. از گلیسیرین به تنهایی استفاده نکنید زیرا می‌تواند سوزش شدیدی در لب‌های خشکی زده ایجاد کند.

آب به کودک بدهید

هیچ چیز ساده‌تر از نوشیدن آب برای رفع کم آبی و کمک به التیام خشکی لب‌ها نیست. همواره نوزاد و کودک را زیر نظر قرار دهید تا مطمئن شوید در طول روز به میزان کافی آب می‌نوشد. یادتان باشد کم آب شدن بدن نتیجه خود را به شکل لب‌های ترک خورده و خشکی زده نشان می‌دهد.

مراقبت‌های مهم بعد از واکسن زدن نوزاد

مراقبت‌های مهم بعد از واکسن زدن نوزاد

مراقبت‌های مهم بعد از واکسن زدن نوزاد

نوزادانی که تازه به دنیا آمده‌اند به دلیل بیماری‌های مختلف و باکتری‌ها و ویروس‌هایی که هر روز شکل جدیدی به خود می‌گیرند باید واکسینه شوند. اما شاید بسیاری از شما ندانید که این واکسن‌ها دقیقا در چه سنی و برای مقابله با کدام بیماری‌ها به نوزاد زده می‌شوند. به همین دلیل ما نام انواع واکسن‌ها در سنین مختلف و مراقبت‌های پس از واکسن‌زدن را از دکتر وحیده صباغی، متخصص کودکان و نوزادان، پرسیدیم.
 

واکسن‌های ضروری بیمار کدام‌ها هستند؟

هفت واکسن ضروری و اولیه‌ای که در دوره شیرخواری و کودکی باید تزریق شود عبارت است از:
1- بدو تولد: واکسن سل (ب.ث.ژ)،‌ واکسن سه‌گانه (دیفتری، کزاز، سیاه‌سرفه)
2- دو ماهگی: پنج‌گانه (دیفتری، کزاز، سیاه‌سرفه، هپاتیت ب، هموفیلوس پنومونیه)- قطره خوراکی فلج اطفال
3- چهار ماهگی: پنج‌گانه (دیفتری، کزاز، سیاه‌سرفه، هپاتیت ب، هموفیلوس پنومونیه) – قطره خوراکی فلج اطفال- IPV (فلج اطفال تزریقی)
4- شش ماهگی: پنج‌گانه (دیفتری، کزاز، سیاه‌سرفه، هپاتیت ب، هموفیلوس پنومونیه) – فلج اطفال
5- دوازده ماهگی: MMR (بر ای سرخک، سرخجه و اوریون )
6- هجده ماهگی: سه‌گانه- فلج اطفال- MMR
7- شش سالگی: سه‌گانه- فلج اطفال

واکسن نوزاد

تب بعد از واکسیناسیون طبیعی است؟

بروز تب پس از واکسیناسیون در کودکان طبیعی است و نباید بیش از حد نگران شد. برای بهبودی هرچه زودتر نوزادان، توصیه میشود بعد از هر واکسیناسیون، روز اول کمپرس با حوله سرد و روز دوم کمپرس با حوله گرم روی جای واکسن بگذارید. مادران باید بدانند درد و تورم و تب برای دو سه روز امکان‌پذیر است که در این صورت باید از قطره استامینوفن استفاده کرد. بعد از واکسن 12 ماهگی، علائم تب بعد از 1 تا 2 هفته در کودک بروز می‌کند. بعد از واکسن 18 ماهگی 2 تا 3 روز اول تب در کودک بروز می‌کند و همچنین بعد از 1 تا 2 هفته ممکن است دوباره تب داشه باشد. اگر پس از یک تا دو هفته علائم آبریزش بینی، تب، ورم گلو و مخصوصا ضایعات پوستی به صورت دانه‌های ریز همراه با تب بروز کرد،‌ باید به مرکز بهداشت مراجعه شود چون ممکن است کودک مشکوک به بیماری سرخجه باشد.
 

تب مساوی تشنج است؟

مادران نباید به هیچ ‌وجه تب کودک پس از واکسن زدن را سرسری بگیرند چون ممکن است،‌اکسیژن به مغز او نرسد و کودک تشنج کند. بر همین اساس مادران بچه‌هایی که درجه تبشان بالا می‌رود و به حد خطرناک می‌رسد باید هرچه زودتر به پزشک متخصص مراجعه کنند. چون ممکن است اکسیژن کافی به مغز بچه نرسد و او تشنج کند. به همین دلیل ما در این موارد برای کنترل تب کودک شربت استامینوفن تجویز می‌کنیم که هر 6 ساعت یک‌بار این دارو  باید به کودک داده شود.»

عکس های خلاقانه و رویایی مادر ژاپنی از خواب دوقلوها

عکس های خلاقانه و رویایی مادر ژاپنی از خواب دوقلوها

عکس های خلاقانه و رویایی مادر ژاپنی از خواب دوقلوها

  • >
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • <

مطمئنا یکی از بهترین موقعیت هایی که مادران صاحب فرزند دوقلو می توانند استراحت کنند، زمان خواب بچه هاست اما یک مادر ژاپنی از این فرصت به نحو دیگری استفاده می کند. دوقلوهای او معمولا در طول روز زمان خواب مشخصی ندارند و در وضعیت های جالبی به خواب می روند. همین مسئله باعث شده آئومی از این فرصت برای خلق موقعیت های ماجراجویانه استفاده کند و جالب این است که برای این کار فرزندانش را از خواب بیدار نمی کند.

او با طراحی و اجرای سناریوی های جالب با استفاده از وسایلی که در دسترس دارد، فضایی جالب از خواب کودکان خود خلق می کند و خاطرات گرانبهای کودکی فرزندانش را با عکاسی از آنها به زیباترین شکل ممکن ثبت می کند.

 

 

9 روش برای درمان شپش سر در کودک/ چگونه این دشمنان سِمِج را از بین ببریم؟

9 روش برای درمان شپش سر در کودک/ چگونه این دشمنان سِمِج را از بین ببریم؟

9 روش برای درمان شپش سر در کودک/ چگونه این دشمنان سِمِج را از بین ببریم؟

  • >
  • 1
  • 2
  • <

شپش سر کودکان کابوس بزرگ خانواده‌هاست. بیشتر مادران زمانی که می‌بینند موهای فرزندشان دچار شپش شده، طوری وحشت می‌کنند که انگار دنیا به آخر رسیده است. آن‌ها به سرعت سراغ انواع شامپو‌هایی می‌روند که در داروخانه‌ها برای درمان این عارضه موجود است. در صورتی که راه‌های دیگری هم برای درمان شپش سر وجود دارد که ساده هستند؛ معرفی همین راه‌ها بهانه ما برای گفتگو با دکتر وحیده صباغی، پزشک عمومی شد. در این مصاحبه از دکتر صباغی خواسته‌ایم  چند روش ساده برای درمان شپش سر کودک به مادران پیشنهاد کند.

شپش سر کودکان
شپش سر کودکان در دخترها بیشتر است یا پسرها؟

دکتر صباغی می‌گوید با توجه به اینکه شپش سر در دختران فضای بیشتری برای تخمگذاری دارد، لازم است بدانید برای درمان شپش سر در کودکان، اجباری به کوتاه کردن موهای او نیست؛  اما اگر موها کوتاه شوند، درمان کردن شپش آسان‌تر می‌شود. در کنار کوتاه کردن مو به عنوان یک روش مکمل از روش‌های زیر هم به عنوان روش کمکی استفاده کنید. 

درمان شپش سر کودکان با استفاده از اسپند!

یکی از راه‌هایی که مادران می‌توانند با روش خانگی شپش سر کودکان را درمان کنند، آسیاب کردن اسپند و پودر کردن آن است. سپس به اندازه دو الی سه قاشق غذاخوری از آن را در یک قوری دم کنند و بگذارند کمی سرد شود. این عصاره خنک شده برای استفاده روی سر کودکان مناسب است. بعد از آن به همین صورت موهای بچه را شانه بزنند و سپس موهای او را بشویند. 

پاک کردن تخم شپش از سر کودک با اتوی مو

پیشگیری از ابتلا به شپش سر آسان‌تر از درمان آن است؛ اما اگر این کار موثر واقع نبود، استفاده از اتوی مو برای از بین بردن شپش سر کودکان یکی دیگر از راه‌هایی است که می‌توان سراغش رفت. اتوی مو ممکن است به دلیل حرارت زیادی که دارد در از بین بردن تخم شپش موثر باشد؛ اما یادتان باشد که اتو، تخم‌ها را از مو جدا نمی‌کند. همچنین چون پاک کردن اتوی مو سخت است، امکان انتقال آن به دیگران وجود دارد.

از سس مایونز استفاده کنیم؟

یکی از ترفندهای غیر علمی برای از بین بردن شپش سر کودکان استفاده از سس مایونز است؛ بعضی‌ها معتقدند از این روش نتیجه خوبی گرفته‌اند و بعضی‌ها هم به دلیل علمی نبودن این روش آن را تایید نمی‌کنند. اگر می‌خواهید از این روش استفاده کنید باید در فاصله بین دو بار شامپو کردن با استفاده از شامپوی مخصوص شپش سر،  سس مایونز ساده را به سر بچه بمالید. سس مایونز ساده باید مثل رنگ مو با مو‌های کودک مخلوط شود؛ سپس یک کلاه یا کیسه پلاستیکی روی سرش بگذارید تا چند ساعت به همان صورت بماند. این سس با روغن و سرکه‌ای که دارد باعث لغزندگی رِشک‌ها می‌شود. مادران بهتر است این کار را  در شب انجام دهند و بگذارند این ماده تا صبح روی سر بچه باقی بماند. سپس صبح  با حوصله مو‌های بچه را شانه کنند. همچنین بهتر است روزی این کار را انجام دهند که کودک در خانه باشد و به مدرسه نرود.

شپش سر

ضد عفونی کردن لباس‌ها با آب جوش

لباس‌هایی که فرزندتان در یک یا دو هفته اخیراز آن‌ها استفاده کرده، مستعد پرورش شپش سر کودکان هستند. آن‌ها را در کنار لباس‌های سایر اعضای خانواده قرار دهید و با آب جوش ضدعفونی کنید. اگر می‌خواهید لباس‌ها را در ماشین بشویید، ماشین لباسشویی را روی حرارت 90 درجه قرار دهید.  

کشتن شپش سر کودکان با خفگی!

اگر فرزندتان عادت دارد با عروسکش در تخت بخوابد، لباسی دارد که در آب با حرارت بالا خراب می‌شود و نمی‌خواهید آن را دور بیندازید یا بالشی دارد که روکش آن به هر دلیلی جدا نمی‌شود، بهتر است این موارد را   در کیسه‌های زباله رنگی ضخیم بیندازید، هوایشان را خارج کنید و سرشان را محکم گره بزنید. بگذارید این کیسه‌ها و محتویاتشان به مدت 10 تا 14 روز باقی بمانند. اگر حشره‌ یا تخم شپش در آن‌ها باشد، کشته می‌شود چون اکسیژن به آن نخواهد رسید. بعد از این کار می‌توان لباس‌هارا با درجه حرارت کمتری شست. 
از بین بردن شپش سر کودکان

عوض کردن مرتب ملحفه‌ها

همه ملحفه‌ها، روکش بالش‌ها و تشک‌ها حتما باید با آب جوش شسته شوند. همچنین اگر وعده اول شامپوی مخصوص شپش سر را به سر کودک زده‌اید، نباید او را دوباره در همان رختخواب بخوابانید؛ بلکه حتما باید ملحفه‌های قبلی کودک را بشویید و هر شب آن را عوض کنید. بعضی‌ها می‌گویند شستن یک روز در میان ملحفه هم موردی ندارد. در هر حال باید این کار را تا تمام شدن این دوره انجام داد؛ چون اگر سر کودک از رِشک و شپش پاک شود اما شپش سر کودکان همچنان در ملحفه و بالش باقی مانده باشد، باز هم وارد مو‌های او می‌شود و روی سرش تخم‌گذاری خواهد کرد. 

تمیز کاری خانه برای رهایی از شپش سر

با آخرین درجه جاروبرقی همه فرش‌ها و مبل‌ها را جارو بکشید و کیسه آن را داخل یک پلاستیک بگذارید. در آن را محکم گره بزنید و سپس دور بیندازید. اگر کیسه آن قابل دور انداختن نیست محتویاتش را خالی کنید و کیسه را با آب جوش بشویید. 
شپش سر یا رشک

تعویض مقنعه ممنوع

به فرزندتان آموزش دهید  در مدرسه مقنعه‌اش را با همکلاسی‌اش عوض نکند چون همین کار باعث شیوع شپش سر کودکان بین دانش‌آموزان دیگر می‌شود. همچنین مرتب مقنعه‌اش را بشویید و بعد اتمام دوره مقنعه دیگری برایش تهیه کنید. 

یک باور اشتباه درباره شپش سر کودکان

بهتر است بدانید خوابیدن با مو‌های خیس نمی‌تواند به تنهایی باعث ابتلا به شپش سر کودکان باشد؛ چون اگر حشره‌ای وجود داشته باشد، چه موهای بچه خیس باشد و چه خشک، روی مو‌های او تخم خواهد گذاشت. بنابر‌این به جای نگرانی‌های بیهوده، هر هفته به خوبی سر فرزندتان را بررسی کنید و از اصول بهداشتی غافل نشوید.

روش‌ صحیح استفاده از شامپوی ضد شپش چیست؟

روش‌ صحیح استفاده از شامپوی ضد شپش چیست؟

روش‌ صحیح استفاده از شامپوی ضد شپش چیست؟

تقریبا همه مادران بعد از اینکه متوجه می‌شوند سر کودک‌شان شپش گرفته، قبل از استفاده از روش‌های خانگی به سراغ شامپو‌های مخصوص درمان شپش سر می‌روند. با این حال خیلی از آنها نحوه درست استفاده از این شامپو‌ها را نمی‌دانند و یا در مراحل استفاده از شامپو‌اشتباه می‌کنند و شپش سر فرزند‌شان درمان نمی‌شود. بنابر‌این ما از دکتر وحیده صباغی، پزشک عمومی، نحوه درست شامپو زدن برای درمان شپش سر کودک، مراحل و نکات مربوط به آن را پرسیدیم.
 

1.موهای کودک را بیا نی نی کنید

مادر باید مو‌های کودک را بیا نی نی کنند به‌طوری که مو‌‌های او تر باشد و شامپو به همه مو‌ها آغشته شود.
 

2.شانه زدن موی کودک برای درمان شپش

در مرحله بعد مادر باید با شانه‌ریزی که در جعبه شامپو قرار دارد یا شانه‌های دندانه‌ریزی که برای تقسیم مو به کار می‌رود، مو‌های بچه را به خوبی شانه کند. مادر می‌تواند برای شانه زدن بهتر، از لای دندانه‌‌های شانه، نخ‌های نامرئی رد کند چون باعث می‌شود تخم شپش بهتر به شانه گیر کند. این نخ‌های نامرئی در خیاطی به کار می‌روند. آنها باید شانه کردن را به دقت از ریشه مو شروع کنند چون معمولا رِشک‌ها نزدیک به ریشه مو‌ها قرار می‌گیرند.‌همچنین جا‌هایی مانند پشت گوش‌ها، پشت سر و شقیقه‌ها بیشتر دچار رِشک می‌شود. شانه کردن مرحله بسیار مهمی است و موی بچه‌ها باید درست و دقیق شانه شود.

3.شامپو کردن موی کودک به مدت 10 دقیقه

شامپو باید 8 تا 10 دقیقه روی سر بچه باقی می‌ماند و در این 10 دقیقه مادر باید موی سر بچه را شانه کند. بهتر است این کار در حمام اجام شود تا مادر بتواند به وسیله آب تخم‌‌های شپش را بشورد. معمولا روی برچسب شامپو‌ها درج شده: فاصله 7 روزه یا دوهفته‌ایِ بینِ دو وعده شامپو زدن، باید  10 روز باشد. در فاصله بین دو بار شامپو زدن، مادر اجاز ندارد مجددا از شامپو استفاده کنند چون جذب پوستی می‌شود و ما به هیچ‌وجه نمی‌توانیم اجازه دهیم میزان سموم بدن بچه افزایش پیدا کند.
 

4. از سرکه استفاده کنید

در فاصله بین دو وعده شامپو زدن (فاصله 10 روزه تا دوهفته‌ای)، مادر می‌تواند از ‌شانه و سرکه استفاده کند. به این صورت که شانه را به سرکه آغشته کنند یا آن را با استفاده از افشانه‌‌ها به مو‌های بچه بپاشد و شروع کند به شانه کردن مو‌های او.
مادران باید برای شانه کردن مو‌های کودک حوصله به خرج دهند و حتی اگر نیم ساعت هم طول کشید این کار را ادامه بدهند. بعد از آن باید سرکه را از روی سر بچه به خوبی بشویند تا روی پوستش نماند و او را دچار حساسیت نکند.

5. میتوانید آب را جایگزین سرکه کنید

اگر پوست بچه به سرکه حساس است، می‌توانند آن را با آب رقیق کنند. مادران می‌توانند از سرکه روزی دو تا سه ‌بار استفاده کنند چون از نظر شیمیایی مشکلی ندارد و بهد از آن به خوبی سر بچه را بشویند.

درمان شپش سر کودک

اگر در مرحله دوم به سر بچه دو بار شامپوی پِرمِترین زدند و جواب نداد، مشخص می‌شود شپش به این شامپو مقاوم است. در این شرایط مادران باید از محلول دایمِتیکون 4 درصد (محلول دای‌لیس) استفاده کنند. این محلول مانند سس مایونز باید 8 ساعت روی سر بماند. روش استفاده از آن به این صورت است که این محلول را به سر کودک می‌مالند و روی سر را با پلاستیک فریزر یا کلاه مخصوص رنگ می‌پوشانند. آنها باید اجازه دهند محلول روی مو‌های سر کودک خشک شود و بعد از 8 ساعت آن را به خوبی شانه کنند و بشورند.
مادران باید بدانند هنگامی که موهای کودک آغشته به شامپو، سرکه یا سس است آنها را شانه کنند. چون شانه باید همراه ماده‌ای باشد که سر به آن آغشته شده است. معمولا اگر شامپوی پِرمِترین نتواند شپش سر بچه را درمان کند، باید مو‌های او را کوتاه کنند.
با کوتاه کردن موی بچه، هنگام شانه زدن، شانه راحت‌تر از انتهای مو تا آخر مو می‌آید و شپش‌ها را جمع می‌کند. از طرفی خانواده‌ها هم به موی بلند فرزند‌شان حساس شده‌اند و به هیچ‌وجه حاضر نیستند موی آنها را کوتاه کنند. در صورتی که موی کوتاه برای بچه بهتر است و شستشو و بازرسی آن هم برای پزشک آسان‌تر می‌شود. علاوه بر آن چون چشمان پزشکان به دیدن شپش آشناست می‌توانند آن را زود تشخیص داده و درمان کنند اما مطمئنا مادرانی که حوصله داشته باشند هر هفته حجم زیاد مو‌های فرزندشان را با دقت بررسی کنند بسیار کم هستند.

اگر در مدرسه فرزندم تنبیه شد چه کنم؟

اگر در مدرسه فرزندم تنبیه شد چه کنم؟

اگر در مدرسه فرزندم تنبیه شد چه کنم؟

 بهنوش خرم‌روز- کارشناس ارشد روانشناسی بالینی کودک و نوجوان

چند روزی است خبر و عکس‌های ناراحت‌کننده تنبیه بدنی دانش‌آموزی توسط معلمش در شبکه‌های اجتماعی دست به دست می‌چرخد. البته که همه قبول دارند تنبیه بدنی دانش‌آموزان ناپسند است و کسی آن را تایید نمی‌کند، اما هستند دانش‌آموزانی که گه‌گاه در مدارس تنبیه بدنی می‌شوند و خبر آن را کسی منتشر نمی‌کند. والدین قبل از هر فرد دیگری باید بدانند در مواجهه با چنین اتفاقی چه باید کرد و به بچه‌ها چه باید آموخت تا کمتر در چنین موقعیتی قرار بگیرند.
 
1. پیشگیری همیشه بهتر است
به فرزندتان بیاموزید که هیچکس، هیچکس حق ندارد او را کتک بزند. هیچ دلیلی، عذر موجه برای فرود آمدن دست سنگین یا چوب یا خط‌کش معلمش بر پیکر او نخواهد بود. به او جملاتی بیاموزید که در این مواقع استفاده کند. حتی ممکن است از این جملات در دفاع از دوستانش استفاده کند. اینکه دانش‌آموز در کمال ادب بتواند یاداوری کند که حق و حقوقش را می‌داند، شاید بتواند معلم خشمگین را آرام کند. مثلا بگوید: 
شما عصبانی هستید لطفا آرام باشید.
شما حق دارید به خاطر درس نخواندن مرا تنبیه کنید اما نه تنبیه بدنی.
 
2. بگذارید راحت در موردش حرف بزند
اگر فرزندتان از بدرفتاری معلمش می‌گوید او را دعوا نکنید، حرفش را قطع نکنید و اتفاقا دقیقا به حرف‌هایش گوش بدهید. شما باید پایگاه امن فرزندتان باشید و در هر شرایطی او بداند که حامی او خواهید بود. البته مراقب باشید آموزش اصل “هر کس باید پیامد کارهایش را بپذیرد” را با این موضوع قاطی نکنید. 
این که هر کس باید پیامد و مسئولیت رفتارهایش را بپذیرد، یعنی اگر فرزند شما با این که می‌دانسته برای فردا باید تکلیف خاصی را انجام بدهد، انتخاب کرده که تمام وقت جلوی تلویزیون باشد، باید پیامد آن که جریمه فردا در مدرسه خواهد بود را بپذیرد. در این مورد نباید از او دفاع کنید یا اصلا مداخله کنید. 
اما این که معلم یا هر مسئول دیگری در مدرسه روی او دست بلند کند، رد کردن خط قرمزها است و باید قاطعانه از فرزندتان حمایت کنید. در این مورد حتما باید مداخله کنید.
 
3. به نشانه‌ها حساس باشید
ممکن است فرزند شما خجالت بکشد یا بترسد کتک خوردنش از معلم را برای شما تعریف کند. مثلا ممکن است نگران باشد بابت نمره بدی که آورده یک دور هم شما دعوایش کنید یا این که معلمش او را ترسانده باشد که با شما در میان نگذارد. حتما حواستان به نشانه‌ها باشد، اگر کم‌رو و ساکت شده، نشانه‌ای از کبودی یا قرمزی یا زخم می‌بینید که می‌خواهد مخفی کند یا درست و حسابی در مورد آن حرف نمی‌زند، بهانه می‌آورد تا به مدرسه نرود و غیره، بیخیال موضوع نشوید و او را به حال خودش رها نکنید. با ایجاد فضای امن و پرمحبت، حرف او را بشنوید و به او اطمینان بدهید در هر شرایطی دوستش دارید و از او دفاع می‌کنید. 
 
4. سریع واکنش نشان بدهید
در مواردی که تنبیه بدنی یا آسیب اتفاق می افتد، واکنش شما باید به موقع و سریع باشد. نگذارید زمان بگذرد، فرزندتان را دوباره زیر دست آن فرد نفرستید و همان روز با او به مدرسه بروید. لازم نیست جلوی فرزندتان با معلم و مسئول مدرسه صحبت کنید، اما باید برخوردتان جدی و قاطعانه و سریع باشد.
 
5. در موضع خود بمانید و پیگیری کنید
روی موضع خود بمانید. اگر لازم است دیگر والدین را با خود همراه کنید. یادتان باشد اگر معلم یا مسئول مدرسه‌ای کودکی را بزند، این اتفاق ممکن است برای دیگر کودکان هم بیافتد. پس، هم شما از دیگر والدین در این موارد حمایت کنید و هم، دیگران را با خود همراه کنید. اگر اقدام اجرایی مناسبی از سوی مدرسه صورت نگرفت، می‌توانید از طریق قانونی اقدام کنید. لازم است شواهد و مدارک نشان‌دهنده بدرفتاری یا تنبیه بدنی را همان ابتدا جمع‌آوری کنید، چون با گذشت مثلا یک هفته، اگر نیاز به اقدام قانونی باشد، ممکن است دیگر مدرکی نداشته باشید. 
 
6. مراقب حل و هوای فرزندتان باشید
آن‌قدر غرق اقدام قانونی و پیگیری نشوید که فرزندتان آسیب بیشتری ببیند. قرار نیست او در این تنش پابه‌پای شما باشد. همین که بداند پیگیر هستید کافی است. او را در شرایط امن و آرام قرار دهید. به علاوه کاری نکنید در مدرسه همه در مورد کتک خوردن او حرف بزنند. حواستان به حفظ اعتمادبه ‌نفس و آرامش فرزندتان هم باشد
 

نویسنده درون کودکتان را بیدار کنید

نویسنده درون کودکتان را بیدار کنید

نویسنده درون کودکتان را بیدار کنید

امروز روز فردوسی است، بزرگ‌مردی که گفته می‌شود زبان فارسی یا در واقع پارسی را مدیون او هستیم. به همین بهانه، به سراغ توانایی بالقوه نوشتن درون کودکان رفتیم؛

اول، نوشتن مترادف با نویسندگی نیست.

دوم، نوشتن به ما کمک می‌کند افکارمان را سروسامان بدهیم و کلاف سردرگم ذهنمان را تبدیل به جمله‌های قابل فهم و مرتب کنیم و بعد با خواندن آنچه نوشته‌ایم، بتوانیم بهتر و در مسیر و متمرکز فکر کنیم.

سوم، نوشتن به ما کمک می‌کند استرسمان را تحت کنترل در آوریم و آرام شویم.

چهارم، نوشتن به خلاقیت و خلق ایده‌های تازه کمک می‌کند.

پنجم. نوشتن در روابط بین فردی می‌تواند بسیار موثر باشد.

تازه، با نوشتن استعداد نویسندگی هم شاید خودش را بروز دهد. کسانی که مهارت نوشتن بالایی دارند، فقط و فقط نویسنده کتاب نمی‌شوند، آن‌ها ممکن است به عنوان خبرنگار، کارشناس یا بعدها سردبیر مشغول به کار شوند، همچنین استعداد نوشتن در روابط عمومی و تبلیغات به کار می‌آید. مشاغل بسیاری به توانمندی و مهارت در نوشتن وابسته هستند، مانند مشاورین، وکلا، آموزگاران و …

هنوز اما نوشتن کاری است که اغلب بچه‌ها زیر بار آن نمی‌روند. چرا؟ چون بچه‌ها نوشتن را با تکلیف نوشتن برای مدرسه آغاز می‌کنند. نوشتن برای آن‌ها مترادف است با به زور تکلیف مدرسه را در خانه انجام دادن، دیکته نوشتن، انشا نوشتن و … پس در قدم اول، مفهوم نوشتن را برای کودکتان از تکلیف مدرسه جدا کنید.

1. یادداشت‌نگاری خانوادگی

تعدادی برگه یادداشت، ساده یا رنگی، چسبدار یا معمولی، بسته به علایق خودتان و فرزندتان، تهیه کنید. لازم نیست چیزی را توضیح بدهید یا تکلیف کنید. فقط خودتان شروع به عمل کنید. برای فرزندتان یادداشت محبت‌آمیزی بنویسید و روی بالش بگذارید تا قبل از خواب ببیند. برای همسرتان یادداشت بنویسید و روی یخچال بزنید تا صبح جلوی بچه‌ها ببیند. برای هر یک از اعضای خانواده روزی یکی دو یادداشت بنویسید و جاهایی بگذارید که کشف کنند و بخوانند. همسرتان را در این کار با خودتان همراه کنید. نشان بدهید که خودتان هم از دریافت این یادداشت‌ها حسابی هیجان‌زده و خوشحال می‌شوید تا فرزندتان ترغیب شود او هم برایتان یادداشت بنویسد. حواستان باشد این یک تکلیف نیست، پس اجباری در آن نیست و قانون هم ندارد. شاید فرزندتان دلش بخواهد در یادداشتش گلایه کند، یا یک راز را به شما بگوید. در هر حال از آن استقبال کنید.

2. نامه‌نگاری با دوستان و آشنایان

انگار رسم نوشتن نامه و کارت پستال با فراگیر شدن اینترنت و گوشی‌های هوشمند رو به منسوخ شدن است. جلوی آن را بگیرید. دست‌کم وقتی به سفر می‌روید و قرار است برای اطرافیان سوغاتی بیاورید، داشتن یک کارت پستال و نوشته روی آن را یک رسم خانوادگی بدانید. اگر فرزندتان می‌خواهد به دوستش هدیه بدهد حتما از او بخواهید به رسم ادب و محبت، کارت هدیه برایش بنویسد، او را راهنمایی کنید چه چیزهایی می‌تواند بنویسد، مثلا می‌تواند تشکر کند، یا بهترین خاطره‌ای که فراموش نمی‌کند را برایش بازگو کند یا حتی احساسی که دارد را بنویسد.

3. قصه بسازید

یکی از بازی‌های سرگرم‌کننده و آموزنده، قصه‌سازی است. می‌توانید از موقعیت‌های مختلف برای قصه‌سازی استفاده کنید. مثلا وقتی جمع هستید، بازی مشابه پانتومیم ا اجرا کنید، هر کس باید برای پانتومیم اجرا شده یک قصه ده جمله‌ای بگوید. یا وقتی از دور افرادی را می‌بینید که نمی‌شناسید، برای کارهایی که می‌کنند یک قصه بسازید. حتی بچه‌ها دوست دارند برای رفتار حیوانات قصه بسازند و به جای آن‌ها فکر کنند و حرف بزنند. با این کار، هم قدرت تخیل و تجسم فرزندتان را بهبود می‌بخشید، هم به طور ضمنی به او مشاهده و توانایی برداشت از رفتارها را می‌آموزید و هم، استعداد او در قصه‌پردازی و روایت داستان معلوم خواهد شد.

3. سفرنامه بسازید

حتی بزرگترها هم دوست دارند یادگاری از سفر داشته باشند، یادگاری می‌تواند یک گل، برگ، بلیط استفاده‌شده، پر پرنده، عکس، یا هر چیز دیگری باشد. بعد از هر سفر یک مقوای بزرگ تهیه کنید و به فرزندتان اجازه بدهید با یادگاری‌هایی که جمع کرده و خاطراتی که دارد، یک سفرنامه بسازد. به این ترتیب که یادگاری‌ها را بچسباند و لابه‌لای آنها آنچه از سفر یادش هست و برایش جالب بوده را به بیان خودش بنویسد. با این کار، یادگیری را در او تشویق می‌کنید، در سفرها برای ساخت سفرنامه‌اش هم که شده، به توضیحات بیشتر دقت خواهد کرد، کلی اطلاعات تاریخی جغراقیایی که درمدرسه بی‌علاقه حفظ می‌کند را با انگیزه به خاطر خواهد سپرد و کلا  نگرشش در مورد یادگیری تغییر می‌کند. مهم است اجازه دهید کاملا به سبک خودش سفرنامه بسازد. سفرنامه‌اش را دستکاری نکنید، توضیح اضافه نکنید، کارش را بی‌ارزش نکنید و دائم بالای سرش نباشید. اگر سوالی داشت حتما جواب بدهید یا کمکش کنید جوابش را با جستجو در اینترنت یا کتاب‌ها پیدا کند. در نهایت هم برای این که نشان دهید کارش باارزش بوده، مدتی سفرنامه را در خانه نصب کنید تا مهمان‌ها ببینند و در موردش با او حرف بزنند.

این معلم‌ها را انتخاب نکنید

https://www.ninisite.com/article/7020/این معلم‌ها را  انتخاب نکنید

https://www.ninisite.com/article/7020/این معلم‌ها را  انتخاب نکنید

معلمی شاید از بهترین شغل‌های دنیا است. همه آدم‌ها، سهم زیادی از آن چه هستند و بلدند را به معلم‌هایشان مدیونند. البته، همه خاطره‌های خوب و بد از دوران تحصیل دارند،‌ اما سهم معلم‌ها را در آن‌چه الان هستند، نمی‌توانند انکار کنند.
با این وجود، معلم‌ها مثل همه انسان‌ها، می‌توانند رفتار شایسته یا برعکس ناشایست داشته باشند. مثل همه شغل‌های دیگر، افرادی که وارد شغل معلمی می‌شوند، گذشته‌های متنوعی دارند و اصلا مانند هم نیستند. البته انگیزه‌های متفاوتی هم دارند و هرکدام،‌ داستان منحصربه فردی از زندگی خود دارد.
اغلب ما، پیش‌فرضمان این است که یک معلم، انسانی سالم، باوجدان، مهربان و درستکار است. در اغلب موارد همین‌طور هم هست. اما هیچ تضمینی برای آن وجود ندارد. شاید در جریان اخبار دستگیری عده زیادی از افراد در کشورهای مختلف دنیا که به نوعی در آزار و سواستفاده از کودکان سهیم بوده‌اند باشید. از اخبار وحشتناک این پرونده‌ها، وجود تعداد زیادی معلم در بین دستگیرشده‌ها است. بنابراین، نمی‌توان تنها به سابقه شغلی یا عنوان کسی اکتفا کرد.
اگر می‌خواهید فرزندتان را به صورت خصوصی و تنها به دست کسی بسپارید، ‌باید خیالتان از بابت همه چیز راحت باشد. بهتر است انگیزه‌های مختلف معلمین را هم بدانید تا دید بازتری داشته باشید. برخی انگیزه‌ها، خودشان گویای همه چیز هستند و اگر معلمی با چنین انگیزه‌‌هایی دیدید، زیاد به او اعتماد نکنید. هرچند بسیاری از این انگیزه‌ها در نگاه اول آشکار نمی‌شوند.

1-آن‌ها که فقط دنبال پول هستند…..

برخی از افرادی که می‌خواهند معلم خصوصی فرزند شما باشند، شما را کیسه پول بزرگی می‌بینند که باید از آن سهمی داشت. متاسفانه هستند معلمینی که حتی به دروغ، والدین را راضی می‌کنند که فرزندشان نیاز به تدریس خصوصی دارد،‌ برای این که بتوانند پولی به جیب بزنند. بله، شنیدنش، نوشتنش، ‌خواندنش، همه جوره‌اش آدم را آزار می‌دهد. هیچ‌کس انتظار ندارد معلمی چنین دیدی داشته باشد، ‌اما حتی در اقلیت هم که باشند، باید حواستان را جمع کنید و واقع‌بین باشید. گوش به زنگ باشید و هر چه به شما گفتند را دربست قبول نکنید. خودتان هشیاری به خرج بدهید و اگر لازم شد نظر دیگری را هم جویا شوید. در این مورد به فرزندتان اعتماد کنید. او بهتر از هر کسی می‌داند اوضاع خودش چه‌طور است و به قول امروزی‌ها، با خودشان چند- چند هستند.

2-  آن‌ها که چاره دیگری ندارند……

برخی هستند که از سر ناچاری سراغ تدریس خصوصی می‌روند، دانشجوهایی که مهارتی غیر از درس ندارند، افرادی که شغل خود را به هر دلیلی از دست داده‌اند و با درسی که خوانده‌اند می‌خواهند کار کنند و … این افراد شاید کفایت‌های لازم را نداشته باشند و به دلیل نیازی که دارند، ‌خیلی هم خسته و کلافه باشند. البته در عین حال ممکن است برای از دست ندادن کارشان، خیلی بیشتر هم تلاش کنند و مایه بگذارند. این زرنگی و تیزبینی شما است که طی چند جلسه کوتاه، بتوانید تشخیص بدهید که معلمی که به کار گرفته‌اید و می‌دانید به کارش نیاز دارد، با انزجار و ناراحتی و مجبوری این کار را انجام می‌دهد، یا توان و انرژی خود را به بهترین نحو صرف آن کرده است. اگر حالت اول بود، در رد کردن او درنگ نکنید چون به فرزندتان آسیب می‌زند. اگر حالت دوم بود، برای این انتخاب به خودتان جایزه بدهید!

3- آن‌ها که قصد سواستفاده از کودک یا خانواده‌اش را دارند….

بدترین حالت وقتی است که به دلیلی، فردی قصد سواستفاده از شما یا فرزندتان را دارد. این سواستفاده همیشه مالی نیست، می‌تواند آزار، دزدی اطلاعات، تلاش برای نزدیکی به فردی از خانواده، یا هر چیز دیگری باشد، به خصوص اگر جلسات در خانه شما برگزار شود.

اگر دیدید فردی بیش از حد برای معلمی چرب‌زبان به نظر می‌رسد، اگر بیش از اندازه با معیارهای شما جور درمی آید، اگر حرف‌های خودش را در راستای نظر شما تغییر می دهد و مثلا دائم می‌گوید که نظرش همان نظر شما است، اگر از خودش روش تدریسی ندارد و فقط منتظر می‌ماند شما حرف در دهانش بگذارید تا همان را با آب‌وتاب بیشتری تحویلتان بدهد، حتما به او و تدریسش شک کنید. مخصوصا اگر از اول اعلام کرده‌اید که مکان تدریس قرار است در منزل خودتان باشد،‌ در این مورد بسیار محتاط باشید. سابقه فردی که برای تدریس نزدتان می‌آید را بخواهید و در مورد صحت آن‌چه می‌گوید حتما تحقیق کنید. به هر حال قرار است عزیزترین فرد زندگی‌تان را به دستش بسپارید و او را وارد حریم امن و خصوصی خانواده کنید. پس ارزش وقت و انرژی که می‌گذارید را حتما دارد.