۱۰ نکته مهم برای بغل کردن نوزاد

۱۰ نکته مهم برای بغل کردن نوزاد

۱۰ نکته مهم برای بغل کردن نوزاد

بغل کردن نوزادی که تازه متولد شده کار ساده ای به نظر می رسد، اما همین کار به نظر ساده برای مادر و پدرهایی که برای اولین بار این حس را تجربه می کنند ، خیلی هم راحت و آسان نیست. اما بهترین راه برای بغل کردن نوزاد تازه متولد شده چیست؟ در این مطلب بغل کردن نوزاد را قدم به قدم با تصویر آموزش می دهیم.

۱- لطفا قبل از بغل کردن کودک آرام باشید. نوزادان اغلب می توانند آرامش شما را حس کنند به همین دلیل اعتماد به نفس خیلی مهم است. بغل کردن نوزاد برای اولین بار شاید برای بعضی افراد وحشتناک باشد، اما باید به خاطر داشته باشید که می‌توانید این کار را انجام بدهید و شادی بغل کردن نوزاد از همه اضطراب ها فراتر می رود! با اینکه همیشه باید نکات ایمنی را رعایت کنید اما نوزادان به اندازه ای که ما فکر می کنیم شکننده نیستند.

۲- سر نوزاد تازه متولد شده سنگین ترین قسمت بدن اوست، به همین دلیل سر و گردن کودک به مراقبت بیشتری در بغل کردن نیاز دارد. یک دست را زیر سر نوزاد ببرید و با یک دست دیگر باسن او را بگیرید و همزمان او را بلند کنید. سر را به آرامی با یک دست نگه دارید.
 

۳- تماس سینه به سینه بهترین نوع به آغوش گرفتن نوزادان است. کودک را نزدیک قفسه سینه خود نگه دارید تا سرش به راحتی روی سینه شما قرار بگیرد. نوزادان با شنیدن ضربان قلب مادر به طور غریزی احساس راحتی می کنند. دست و بازوی شما باید بیشتر وزن بدن کودک را پشتیبانی کند، در این حالت دست چپ شما سر و گردن را حمایت می‌کند و دست راست زیر باسن و پاهای نوزاد است. فقط حواستان به موقعیت سر نوزاد باشد که مشکلی در نفس کشیدن پیدا نکند.

۴- در این نوع آغوش گرفتن می‌توانید از پیوند با کودکتان لذت ببرید. نوزاد را روی شانه چپتان بگذارید و با دست راست کمرش را نگه دارید. دست چپتان هم که زیر باسن اوست. این نوع آغوش بهترین فرصت برای لالایی خواندن و صحبت کردن با نوزاد است. البته هر از گاهی باید دست را عوض کنید. زمانی که می خواهید این کار را انجام دهید ، حواستان به موقعیت سر نوزاد باشد و همیشه یک دست را زیر سر نوزاد نگه دارید. این آغوش بهترین راه برای آرام کردن نوزادی است که از دل درد به خود می پیچد و نا آرامی می‌کند.

۵- متداول ترین روش برای نگه داشتن کودک و بهترین راه برای تماس چشمی با نوزاد همین بغل کردن گهواره ای است. آغوش گهواره ای طبیعی ترین و آسان ترین راه برای نگهداری نوزاد است. ساده ترین حالت نگه داشتن کودک به این روش است. یک دست را زیر گردن و سر او ببرید و با دست دیگر باسنش را بگیرد و بلند کنید. در این حالت سرش روی بازو و پاهایش روی ساعد دست دیگر جای می گیرد. نوزاد را به بدن خود نزدیک کنید و اگر دوست دارید به آرامی او را به عقب و جلو تکان بدهید.

۶- آغوش گرفتن صورت به صورت. این روش بهترین راه برای یک تعامل عالی با نوزاد شما است. یک دست را پشت سر و گردن نوزاد قرار دهید. با دست دیگر درست زیر همان دست باسن نوزاد را نگه دارید. کودک را جلوی خود ، درست زیر سینه نگه دارید.

۷- بعضی از نوزادان بی قراری می کنند این نوع آغوش بهترین راه برای آرام کردن نوزادان بی قرار و نا آرام است. سر و سینه کودک را روی ساعد خود بکشید. مطمئن شوید که سر کودک به بیرون خم شده و به راحتی می تواند نفس بکشد. کمر نوزاد را با دست دیگر خود ماساژ بدهید.

۸- آغوش مخصوص شیردادن. یک دست را زیر سر و گردن نوزاد قرار دهید و پشت کودک را روی قسمت داخلی همان ساعد دستی که برای نگه داشتن سر استفاده می کنید ، بگذارد. نوزاد را به بدنتان نزدیک کنید، طوری که پاهایش به پهلوی شما برخورد داشته باشد.

۹- نوزادان بعد از سه چهار ماهگی عاشق این نوع آغوش هستند. او دوست دارد ببیند در جهان اطرافش چه اتفاق‌هایی میفتد. با دست راست باسن کودک را بگیرید و با دست چپ او را به سینه خودتان بچسبانید طوری که پشت سرش به راحتی روی سینه قرار بگیرد. اطمینان حاصل کنید که سر کودک توسط سینه شما پشتیبانی می‌شود. اگر اگر در حالت نشسته هستید می‌توانید کودک را در دامان خود قرار دهید.

۱۰- این نوع آغوش گرفتن برای زمانی است که کودک می‌تواند سرش را روی گردنش نگه دارد. یعنی نوزاد ۴ تا ۶ ماهه است. دراین حالت سینه نوزاد رو به شماست و کمرش روی بازو قرار می گیرد. با همان دستی که کمر به آن تکیه کرده زیر باسن او را نگه دارید، می‌توانید از دست آزاد خود برای پشتیبانی اضافی در زیر پاهای کودک، پشت، پایین یا هر جای دیگر کودک استفاده کنید چون ممکن است کودک به حمایت بیشتری نیاز داشته باشد.

مراقبت از کودکان در ایام محرم

مراقبت از کودکان در ایام محرم

روزهای عزاداری محرم آغاز شده است و هیئت‌ها و تکایای مختلف پذیرای مهمانان و عزاداران حسینی هستند. حال و هوای خاص این روزها به گونه‌ای است که همه از بزرگ و کوچک علاقه و اشتیاق وافری برای شرکت در مراسم آن دارند که اوج آن در روزهای تاسوعا و عاشورای حسینی و همزمان با بیرون آمدن دسته‌های عزاداری اتفاق می‌افتد.
شاید یکی از دشوارترین کارها برای مادران کنترل و مراقبت از کودکان در ایام محرم باشد؛ کودکانی که دوست دارند همراه این دسته‌ها باشند و در مراسم عزاداری حضوری فعال داشته باشند. حتی کودکان کم سن و سال‌تر نیز نسبت به این مراسم واکنش و کنجکاوی زیادی نشان می‌دهند و  به سختی می‌توان آنها را برای لحظاتی از تماشای دسته‌های عزاداری و سیل جمعیت دور نگه داشت.

برای شرکت در این مراسم مخصوصا حضور کودکان باید نکاتی رعایت شود که سلامت و ایمنی آنها به خطر نیفتد. 
 

حواستان به ساعت خوابش باشد

باید مراقب باشید که حضور در مجالس عزاداری که عموما در ساعاتی از شب برگزار می‌شود اختلالی در ساعات خواب و استراحت کودک به وجود نیاورد. همچنین شام خوردن در مجالس عزاداری می‌تواند برنامه غذایی کودک را نیز به هم بریزد. بهتر است حضور کودک خود را در این مجالس به گونه‌ای تنظیم کنید که علاوه بر استفاده از این فضای معنوی به این موارد لطمه‌ای وارد نشود.

کودکان در عزاداری امام حسین

از بیماری دور نگهشان دارید

بچه‌های کوچک‌تر معمولا آسیب‌پذیرتر هستند و زودتر و بیشتر دچار بیماری می‌شوند. امکان ابتلا به بیماری‌هایی مانند سرماخوردگی و آنفلوآنزا در تجمع‌ها زیاد است. بنابراین توصیه میشود از بردن کودکان زیر چهار سال به هیات و تکایا خودداری کنید. چون هر جایی که افراد زیادی در آن تجمع کرده باشند احتمال وجود ویروس بیشتر است و از آنجا که در این دست مراسم افراد مختلف و بسیاری شرکت می‌کنند احتمال وجود انواع ویروس‌ و میکروب‌های تنفسی و گوارشی بیشتر است.

از صداهای بلند دوری کنید

تکایا و هیات‌های عزاداری اغلب با صداهای بلند و باندهای بزرگ عجین شده‌اند. کودکان نوپا از این صداها می‌ترسند اما ممکن است خردسالان به آنها علاقه نشان دهند و نزدیک منابع صدا باشند. مراقب باشید که حتما کودکان در ایام محرم خود را از منابع صدا دور نگه دارید تا برای دستگاه شنوایی آنها مشکلی ایجاد نشود.

مراسم عاشورایی کودکانه

از برنامه روتین دورش نکنید

والدین باید مراقب کودکان با نیازهای خاص باشند. اگر کودک شما بیماری خاصی دارد باید همیشه داروهای او را به همراه داشته باشید و ملاحظات رفتاری که موظف به رعایت آنهاست، مرتب به او گوشزد کنید. حضور در این مراسم و شلوغی نباید او را از باید و نبایدهایی که موظف به رعایت‌شان است، دور کند. به عنوان مثال، کودکانی که دچار مشکلات مزمن قلبی و ریوی هستند نباید در محل‌های پر ازدحام حضور داشته باشند؛ در مورد این کودکان باید تهمیداتی بیندیشید که همزمان با شرکت در این مراسم از جمعیت دور بماند.

بازی‌های جذاب برای بالا بردن اعتماد به نفس کودکان

بازی‌های جذاب برای بالا بردن اعتماد به نفس کودکان

بازی‌های جذاب برای بالا بردن اعتماد به نفس کودکان

یکی از فعالیت‌هایی که باعث افزایش اعتماد به نفس در کودکان می‌شود بازی است. بازی تعاملی است که کمک می‌کند کودکان خصوصیات مثبت را بشناسند و به آنها فرصت می‌دهد که درباره خودشان چیزهای مثبت بشنوند. اگر میخواهید با بازی اعتماد به نفس کودک را بالا ببرید بهتر است این مقاله را تا انتها بخوانید.

چطور بازی اعتماد به نفس کودک را بالا می‌برد؟

اعتماد به نفس تنها از راه پیروزی و موفقیت به دست نمی‌آید. در حقیقت آموزش کودک برای یادگیری زندگی همراه با شکست می‌تواند سنگ بنای هوش هیجانی او باشد و به طور مثبت اعتماد به نفس را در ارزش‌های شخصی او ایجاد کند.
تعریف شنیدن و تعریف کردن بدون شک برای بالا بردن اعتماد به نفس کودک مهم است. انجام این کار باعث تقویت اعتماد به نفس در کودک می‌شود و به او کمک می‌کند تا نقاط قوت خود را درک کند.

1. بازی تعریف کردن از یکدیگر

تعریف کردن اولین بازی برای تقویت اعتماد به نفس کودک اسبت چون باعث می‌شود کودک درباره خود و دیگران فکر کند. این نشان می‌دهد که دوست داشته شدن می‌تواند چقدر مهم باشد و ارزش فرد به تحقق انتظارات دیگران وابسته نیست.
این بازی ساده می‌تواند با افراد در هر سنی باشد. تمام آنچه شما نیاز دارید، خودتان، فرزندتان و سایر افرادی است که در بازی شرکت می‌کنند. در این بازی کافی است یک ویژگی مثبت از دیگران را تعریف کنید و نظر دیگران را بدانید. کودک در این وضعیت به خوبی به تعریف دیگران درباره خودش فکر می‎‌کند و حس مثبتی در خود پیدا می‎کند.

بازی با کودک در یک حلقه و استفاده از توپ

چه چیزی نیاز دارید:

  • فضای بازی می‌تواند سرپوشیده یا باز باشد اما بهتر است به اندازه کافی بزرگ باشد تا همه بازیکنان در آن جا شوند.
  • توپ‌های نرم و سبک به اندازه‌های مختلف

چطور بازی کنید

  • بازیکنان را در یک حلقه جمع کنید.
  • بازیکنان در نوبتشان یک توپ را به بازیکنی دیگر در حلقه می‌اندازند. در هر بار چرخش توپ، بازیکنی که توپ به او رسیده یک تعریف از بازیکنی که توپ را به سمت او پرتاب کرده می‌کند.
  • بازیکن دریافت کننده توپ، سپس آن را به شخص دیگری پرتاب می‌کند و یک تعریف از فرد دریافت کننده توپ، میگیرد.
  • در پایان بازی وقت بگذارید و از بازیکنان بپرسید سخت‌ترین، آسان‌ترین و جالب‌ترین جنبه‌های بازی کدام است.

نکته مهم برای بزرگسالان

به عنوان بزرگسالی که با فرزند خود بازی می‌کند، سعی کنید تعریف‌هایتان واقعا با شخصیت فرزندتان مطابقت داشته باشد. به عنوان مثال اگر او نمیتواند یک کلمه را به درستی هجا کند، او را ستایش نکنید. بچه‌ها می‌توانند تفاوت بین ستایش نادرست و واقعی را بفهمند و این می‌تواند نتیجه معکوس داشته باشد.

بازی را خانوادگی کنید
یکی از مزایای این بازی این است که می‌توانید قوانین و روش خود را به آن اضافه کنید. شاید بتوانید دور دیگری به بازی اضافه کنید که در آن کودکان مجبور باشند یک تعریف هم از خودشان ارائه کنند.

2. بازی دست چپ اول

این بازی سرگرم کننده کودک را به تسلط بر یک کار ساده با استفاده از دست غیرغالب کمک می‌کند. آنها قدرت خودت را در انجام وظایف با دست غیرغالب می‌بیند و می‌آموزد که چطور میتوان با تمرین توانایی خود را بهبود بخشید.
  
بازی با دست چپ

چه چیزی نیاز دارید:

  • به یک کرنومتر یا یک تایمر در تلفن هوشمند نیاز دارید.

چطور بازی کنید

  • یک کار را با یک شروع و پایان مشخص انتخاب کنید. بچه‌های کوچکتر میتوانند یک کار خانه مانند چیدن میز و پر کردن لیوان آب یا درست کردن ساندویچ را انجام دهند و بچه‌های بزرگتر هم می‌توانند نقاشی کردن، نوشتن نامه با دست چپ یا شستن ظروف را امتحان کنند.

نکته مهم برای بزرگسالان

از کودک بخواهید در حالی که وقت را نگه داشته‌اید با دست غالب و سپس با دست غیرغالب انجام دهد. او را ترغیب کنید تا زمان رسیدن دست غیرغالب به دست غالب تلاش کند.

3. مجله دستاورد روزانه بسازید

هر کودکی روزهایی دارد که در آن احساس خوب دارد و روزهایی دارد که نمی‌تواند حس خوب داشته باشد. یک مجله موفقیت روزانه برای او بسازید. از او بخواهید یک مجله خالی بسازد و هر شب یک تا پنج نکته مثبت درباره خود به آن اضافه کنند. یک خواهر یا برادر بزرگتر می‌تواند در نوشتن این موارد کمک کند. این مجله راه مناسبی برای دستاوردهایی است که در زندگی به دست می‌آورند. این مجموعه از شناخت به بچه‌ها امکان میدهد که هنگام احساس کمبود به سرعت نقاط قوتشان را یادآوری کنند.

علائم وسواس در کودکان چیست؟

علائم وسواس در کودکان چیست؟

علائم وسواس در کودکان چیست؟

با وسواس کودکان آشنا هستید؟ چه عواملی باعث بروز وسواس در کودکان می شود؟ وسواس کودکان چه علائم و نشانه هایی دارد؟ آیا می توان وسواس کودکان را کنترل و درمان کرد؟

وسواس چیست؟

روانشناسان معتقدند وسواس یک اختلال اضطرابی است که با افکار غیر قابل کنترل، ناخواسته و رفتارهای متداول و رفتارهای تکراری بروز پیدا می‌کند. این اختلال عملکرد فرد را کنترل و ذهنش را درگیر می‌کند. یعنی کسانی که به وسواس مبتلا هستند خودشان می‌دانند افکارشان غیر منطقی است اما نمی‌توانند در برابر این افکار مقاومت کنند. به همین دلیل کارهایی انجام می‌دهند تا این افکار را از ذهنشان دور کنند. مثلا کودکانی که وسواس دارند مدام فکر می‌کنند دستشان کثیف است و با اینکه بارها دستشان را شسته‌اند اما دوباره می‌خواهند این کار را انجام بدهند. وسواس در کودکان به دو نوع فکری و عملی تقسیم می شود:

1. وسواس فکری در کودکان

کودک مدام دچار افکار و تصاویر مزاحم و غیر منطقی می‌شود. این افکار وسواسی خیلی فراتر از نگرانی درباره دوست داشته شدن و تکالیف، میزان محبویبت میان دیگر کودکان و .. است. این افکار مزاحم باعث بروز اضطراب و نگرانی در کودک می‌شود و او نمی‌تواند به راحتی این افکار مراحم را از ذهنش دور کند.

وسواس در کودکان

2. وسواس عملی در کودکان

در وسواس عملی کودک رفتارهای تکراری از خود نشان می‌دهد تا از طریق آنها نگرانی و اضطرابش را کنترل کند. یعنی برای رهایی از این افکار، رفتارهای اجباری انجام می‌شود.

وسواس در کودکان چه دلایلی دارد؟

با اینکه روانشناسان و متخصصان علوم رفتاری نتوانسته‌اند علت و زمان دقیق شروع این اختلال را شناسایی كنند اما معتقدند این عوامل می‌توانند باعث بروز وسواس در کودکان شوند:

  • سروتونین

محققان معتقدند کمبود انتقال‌دهنده‌ی شیمیایی در مغز به نام سروتونین می‌تواند یکی از عوامل ایجاد وسواس در کودکان باشد.

  • ژنتیک

وراثت هم می‌تواند در بروز وسواس در کودکان دخالت باشد. روانشناسان معتقدند اگر والدین کودکی به وسواس دچار باشد ۴ تا ۸ درصد احتمال دارد که این عارضه در فرزندش هم بروز پیدا کند.

  • عفونت

در موارد خیلی نادر، اختلال وسواسی اجباری می‌تواند به سرعت و با علائم شدید در کودک ظاهر شود که نام آن سندرم عصبی روانی کودکان با شروع حاد است. این بیماری می‌تواند در اثر گلودرد استرپتوکوکی یا عفونت‌های دیگر مانند بیماری لایم و مونونوکلئوزیس به وجود بیاید.

  • استرس

تحقیقات ثابت کرده که استرس نمی‌تواند وسواس را ایجاد کند، اما می‌تواند در تشدید علائم آن تاثیر داشته باشد. استرس و وسواس خیلی خوب با هم کنار می‌آیند. هرچه کودک استرس بیشتری داشته باشد چه استرس امتحانات مدرسه یا اتفاقات آسیب‌زای درون خانواده، راحت‌تر دچار وسواس می‌شود.

استرس بالا حین انجام تکالیف در کودکان ابتلا به وسواس

وسواس در کودکان را با چه نشانه هایی می توان تشخیص داد؟

تکرار مهمترین نشانه وسواس در کودکان است. کارشناسان معتقدند کودکانی که وسواس دارند در رفتار یا مدل صحبت کردنشان تکرار زیادی دیده می شود. یعنی جملاتی را پشت سر هم تکرار می‌کنند، سوالهای زیادی می‌پرسند و زمان زیادی برای انجام تکالیف مدرسه می‌گذرانند. اما مهمترین نشانه های وسواس در کودکان به شرح زیر است:

  • استرس
  • خواب ناکافی
  • افسردگی
  • ترس مداوم از اینکه اتفاق بدی در حال رخ دادن است یا رخ می‌دهد
  • چک کردن مداوم برای مطمئن شدن از سلامتی خود و خانواده
  • احساس خجالت يا شرمندگی
  • بی‌قراری
  • کندی در انجام اعمال روزانه مثل لباس پوشيدن يا آماده شدن برای خواب
  • مشکلات درسی و‌ افت تحصيلی
  • مشکلات رفتاری مثل خشم و عصبانیت و پرخاشگری و اشکال در روابط بين فردی

انواع وسواس در کودکان

وسواس در همه کودکان به یک شکل نیست و انواع و مدلهای مختلف دارد مثل:

  • شستن و تمیز کردن
  • پاک کردن اشیاء، پاک نویس کردن، مجددا انجام دادن کاری
  • تکرار یک کلمه، پاراگراف یا مطالعه یک قسمت بارها و بارها
  • چک کردن های مکرر مثل چک کردن قفل بودن در، چک کردن تکالیف خانگی یا روشن و خاموش بودن چراغ
  • خوردن، پوشیدن، یا انجام کارها به یک شکل به خصوص
  • خواسته ها به یک شکل تکراری باید برآورده شوند

وسواس در کودکان چه عوارضی به همراه دارد؟

  • وسواس به عزت نفس و خودباوری کودک آسیب می‌زند.
  • ممکن است کودک دوران مهمی از رشد خود را از دست بدهد، چون کودکان در هر مرحله ای از رشد خود مهارت های متفاوتی را به دست می آورند و وسواس مانع کسب این مهارت ها در دوره های مختلف رشد کودک می‌شود.
  • خیلی وقت ها کودکان وسواسی توسط همسالان خود مورد تمسخر قرار می گیرند و اگر والدین بخواهند رفتار آنها را کنترل کنند این کودکان مجبور به پرخاشگری می‌شوند.

درمان وسواس در کودکان

وسواس کودکان چگونه درمان می‌شود؟

به اعتقاد روانشناسان بهترین درمان برای وسواس، رفتار درمانی شناختی و درمان دارویی است. اگر دلیل بروز وسواس عفونت استرپتوکوکی باشد، با مصرف آنتی بیوتیک درمان می‌شود اما اگر دلایل دیگری داشته باشد روش رفتار درمانی شناختی انتخاب می شود.
رفتار درمانی شناختی نوعی روش روان‌درمانی است که روی تأثیر باورها، تفکرات و نگرش‌های فرد بر احساسات و رفتارها تمرکز می‌کند. هدف از رفتار درمانی شناختی این است که به شما آموزش دهد چگونه در طول زندگی‌تان فعالانه با مشکلات یا اتفاقات مختلف مواجه شوید و آنها را پشت سر بگذارید. یکی از مهمترین اصول رفتار درمانی شناختی این است که ثابت کند افکار غیرواقعی و غیرمنطقی و افکار تحریف‌شده‌‌ ، باعث ایجاد ناراحتی و رفتارهای دردرسرساز می‌شوند. در عوض با تفکرات معقول و مبتنی بر واقعیت‌های عینی زندگی، می‌توانید نه تنها اختلالاتی مانند افسردگی و اضطراب را دور کنید، بلکه در سخت‌ترین چالش‌های زندگی واکنش مناسب نشان دهید. تحقیقات و پژوهش‌های متعدد علمی، دانشگاهی و بالینی نشان داده‌اند که رفتار درمانی شناختی در درمان افسردگی، اضطراب، هراس، وسواس فکری و بسیاری از بیماری‌های روانی و حتی جسمی کاملا مؤثر است.

رفتار درمانی در وسواس کودکان چگونه است؟

در رفتار درمانی به کودک آموزش داده می شود که به تدریج با ترسهایش روبرو شود. کودک در می یابد که نباید رفتارهای تشریفاتی و تکراری انجام بدهد . کودک اضطراب هایش را می شناسد.وقتی ترسها و اضطرابهایش را می شناسد، با شناخت آن ها از شدت آن ها کاسته می شود و متوجه می شود که قرار نیست فاجعه رخ بدهد. مثلا کودکانی که از آلودگی و میکروب ها می ترسند ابتدا باید با اجسام کمتر آلوده مواجه شوند، سپس با شدت متوسط آلودگی و در نهایت با اجسام کاملا آلوده مواجه شوند تا متوجه شوند قرار نیست اتفاق خاصی بیفتد. در صورتی این روش جواب می دهد که زمان مواجه شدن با اجسام آلوده کودک از رفتارهای تشریفاتی و وسواس های عملی گذشته استفاده نکند. مثلا جسم آلوده را پرت نکند و فرار نکند.

نکات مهم در درمان کودکان مبتلا به وسواس

  • خانواده ها باید بپذیرند وسواس یك نوع بیماری و ناراحتی است. بعضی خانواده ها فكر می كنند بچه ها بی دلیل و برای جلب توجه این كارها را انجام می دهند و با توبیخ و سرزنش كردن آنها سعی می كنند جلوی رفتارشان را بگیرند. روانشناسان معتقدند سرزنش و توبیخ اضطراب بچه ها را بیشتر می كند .
  • در انتخاب درمانگر خیلی دقت کنید چون وسواس در صورت درمان نشدن می تواند بدتر شود، بنابراین برای درمان وسواس کودک خود، درمانگر حرفه ای بیابید.
  • همه اعضای خانواده باید به درمان کودک وسواسی کمک کنند و نسبت به این موضوع حساس و هوشیار باشند. اعضای خانواده باید تا حد امكان شرایط را برای كودك آرام و عادی نگه دارند تا او بتواند مشكلات و سختی های درمان را راحت تر تحمل كند. خانه ای پرتنش و اضطراب هیچ وقت نمی تواند به كودك كمك كند تا با نگرانی و تشویش ناشی از شیوه های درمانگری مقابله کند.

تک فرزندی چه مشکلاتی دارد؟

تک فرزندی چه مشکلاتی دارد؟

تک فرزندی چه مشکلاتی دارد؟

کارشناسان جمعیت معتقدند رواج تک‌فرزندی باعث می‌شود جمعیت کشور رو به پیری برود و فضای جوانی و شادابی کمتر دیده شود. ادامه روند تک‌فرزندی در خانواده ها و تداوم آن در جامعه باعث می‌شود که در طول زمان جمعیت کشور کم شود.

آمار تک فرزندی در ایران

بر اساس آمار رسمی بیش از ۳۳ تا ۳۴ درصد خانواده های ایرانی تک فرزند و بدون فرزند هستند .البته رقم دقیقی درباره تک فرزندی در سال ۹۸ مطرح نشده است، اما طبق آخرین آماری که شهین دخت ملاوردی معاون سابق امور زنان و خانواده ریاست جمهوری در همایش روز ملی جمعیت در سال ۹۵ اعلام کرد حدود ۱۴ و ۴ دهم درصد خانواده های ایرانی بدون فرزند و ۱۸ و ۹ دهم درصد نیز فقط یک فرزند دارند.

تک فرزندی چه پیامدهایی دارد؟

پیامدهای تک فرزندی را باید در خانواده و اجتماع بررسی کرد.

مادر و فرزند و پدر در حال بازی، تک فرزندی

پیامدهای تک فرزندی در جامعه

جامعه روز به روز پیرتر می‌شود. بررسی نتایج سرشماری سال ۹۵نشان داد در فاصله سال‌های ۹۰ تا ۹۵، جمعیت و خانوار به ترتیب با رشد سالانه ۲۴/۱درصد و ۳/۳ درصد همراه بود اما نرخ رشد سالانه جمعیت، نشان از تداوم شیب منفی آغاز شده از سال ۸۵ داشت. یکی از مباحث مهمی که در تحلیل نتایج سرشماری سال ۹۵ مطرح و بر آن تاکید شده در مورد نسبت جمعیتی کشور بود؛ آمارها نشان می دهد سهم جمعیت سالمند با سن بیش از۶۵ سال از ۷/۵ درصد در سال ۹۰به ۱/۶ درصد در سال ۹۵ افزایش پیدا کرده است. براساس آمار سرشماری سال ۹۵سهم میانسالان از کل جمعیت کشور به ۸/۴۴درصد رسیده و با در نظر گرفتن سهم سالمندان، یعنی حدود ۵۱درصد از کل جمعیت ایران را میانسالان و سالمندان تشکیل می‌دهند.

پیامدهای تک فرزندی در خانواده و شخصیت فرزند

  • توجه بیش از حد پدر و مادر

توجه بیش از حد پدر و مادر تاثیر منفی بر شخصیت کودک دارد. رشد در چنین محیطی باعث می‌شود کودک از جامعه انتظار داشته باشد که مثل پدر و مادرش با او رفتار کنند. روانشناسان معتقدند فرزند سالاری مانع شکل گیری شخصیت فعال کودک می‌شود. شخصیت فعال یعنی فرد نسبت به نگرش و رفتار خود هوشیار است، به راحتی تصمیم می‌گیرد، با اعتماد به نفس کارهایش را انجام می‌دهد و خیلی کم مردد می‌شود. توجه بیش از حد پدر و مادر بر روی تک فرزند باعث تقویت غرور کاذب در او می‌شود و توقعات او را تا جایی بالا می‌برد که تحمل هر شکست و ناکامی برای او در جامعه سخت می‌شود.

  •  بلوغ زودرس

وقتی کودک خواهر و برادر بزرگتر ندارد، به والدینش متکی می‌شود و در نتیجه تجربه ای از کودکی و نوجوانی خود ندارد و با بازی‌ها، کارهای این گروه سنی آشنا نیست و یک دفعه پرشی به دوران مسئولیت پذیری بزرگسالان پیدا می‌کند و دچار بلوغ زودرس می‌شود.

  • افزایش ابتلا به افسردگی

این افسردگی می‌تواند دو طرفه باشد. یعنی هم پدر و مادر را درگیر می‌کند و هم تنها فرزند خانواده را. جدا شدن از فرزند به دلیل ازدواج یا مهاجرت و حتی مرگ می‌تواند پدر و مادرهای دارای یک فرزند را دچار افسردگی کند. تک فرزندها هم در معرض ابتلا به افسردگی هستند. تک فرزندها آن قدر در خانواده مورد توجه بی دریغ والدین قرار می‌گیرند که با وارد شدن به جامعه و دیدن کوچکترین بی‌توجهی، سرخورده می‌شوند.

کودک تنها در هنگام بازی از معایب تک فرزندی
  • نداشتن تجربه در دوران کودکی و نوجوانی

کودکان در دومین دوره کودکی شان مهارتهای زیادی از همسالانشان یاد می‌گیرند. وجود خواهر یا برادر بزرگتر می‌تواند مهارتهای لازم را برای اجتماعی شدن او فراهم کند. اگر فرزند تک باشد و به دلیل تربیت سختگیرانه والدین اجازه ارتباط با همسالان خود را نداشته باشد. مجبور است در کنار بزرگسالان بزرگ شود، به همین دلیل او تجربه‌های از کودکی و نوجوانی خود ندارد و با بازی‌ها، کارها و نقش های این گروه سنی آشنا نیست و ناگهان پرشی به دوران مسئولیت پذیری بزرگسالان پیدا می‌کند.

  • ضعیف شدن روابط اجتماعی

رشد و زندگی در کنار برادر یا خواهر روحیه جامعه گرایانه کودک را تقویت می‌کند و مدیریت در روابط اجتماعی را به او می‌آموزد. وقتی کودک در خانواده فقط با پدر و مادرش رابطه داشته باشد در روابط اجتماعی دچار ضعف و سرخوردگی در جامعه می‌شود. گرایش به انزوا، افسردگی، ضعف در برقراری ارتباط با همسالان، توجه بیش از حد به بازی‌های رایانه ای و انفرادی، ترس یا تنفر از حضور در گروه های اجتماعی از جمله خصوصیات تک فرزندهاست.

  • نبود رابطه خویشاوندی

کارشناسان می‌گویند روابط انسانی در قالب زندگی خانوادگی همراه با خواهر و برادر و داشتن عمه و دایی و خاله و عمو شکل می‌گیرد. سیاست تک فرزندی می‌تواند تبعات مخرب عاطفی داشته و نسل برآمده از این خانواده ها را به سمت انزوا و تنهایی سوق دهد.

سکسکه نوزاد را چطور متوقف کنیم؟

سکسکه نوزاد را چطور متوقف کنیم؟

سکسکه نوزاد را چطور متوقف کنیم؟

یکی دو بار اول، به نظرتان بامزه است. نگاهش می‌کنید، لبخند می‌زنید؛ اما وقتی تکرار می‌شود، شیرینی این صداهای ناگهانی، جایش را به نگرانی می‌دهد. همه نوزادها، سکسکه می‌کنند، اما فراگیر بودن این اتفاق، به معنای بی‌ضرر بودنش نیست. اگر می‌خواهید دلایل سکسکه کردن کوچولوها و راه‌های متوقف کردن آن را بدانید و در ادامه این مطلب با ما همراه باشید. ما به شما می‌گوییم که سکسکه نوزاد در چه مواردی خطرساز است و چه زمان‌هایی، نشانه وجود مشکلی دیگر در سلامت فرزندتان است.

1. ریفلاکس معده

یکی از مشکلات شایع سلامت در میان نوزادان، ریفلاکس معده است. در این اختلال، دریچه مری توان مهار اسید را ندارد و محتویات معده و اسید آن در مجرای گوارش برمی‌گردد. ریفلاکس معده، مشکلی است که نه تنها بچه‌ها، بلکه بزرگسالان هم از آن شکایت می‌کنند و در صورت مزمن شدن و طولانی شدن دوره ابتلا به آن، بافت معده و مری آسیبی جدی می‌بیند.
بچه‌های ریفلاکسی، مدام گریه و بی‌قراری می‌کنند و تا زمانی که در حالت نیمه نشسته و عمودی قرار نگیرند، آرام نمی‌شوند. سکسکه مداوم، یکی از نشانه‌هایی است که از ریفلاکس پنهان خبر می‌دهد و ضرورت مراجعه به متخصصان گوارش کودک را مشخص می‌کند.

بالا آوردن نوزاد بعد از خوردن شیر و حالت رفلاکس

2. نفخ

اگر کودک شما با شیشه‌شیر تغذیه می‌شود، احتمالا در جریان شیر خوردن، حجم زیادی از هوا به معده او وارد می‌شود. بلعیدن هوا، زمینه را برای سکسکه کردن فراهم می‌کند و اگر به موقع آروغ نوزاد را نگیرید، احتمال دچار شدنش به شکم درد نیز بالا می‌رود. در مورد از بین بردن نفخ نوزاد بیشتر بخوانید.

3. آلرژی

نوزادانی که حساسیت غذایی خاصی دارند، دچار التهاب مری و تغییراتی در وضعیت دیافراگم شده و بیشتر سکسکه می‌کنند. حساسیت به پروتئین‌های موجود در لبنیات گاوی و دیگر مواد غذایی که پس از مصرف توسط مادر به شیر وارد می‌شوند، می‌تواند بر وضعیت گوارش آنها تاثیر بگذارد و سکسکه را به عنوان یکی از نشانه‌های این مشکل، ایجاد کند.

4. تنگی نفس

اگر ریه‌های فرزندتان ملتهب باشد و تنفس برایش دشوار شده باشد، بیشتر سکسکه می‌کند. نوزادانی که هوا به خوبی در ریه‌هایشان جریان پیدا نمی‌کند و به مشکلات تنفسی دچار هستند، مشکل خود را با سکسکه نشان می‌دهند و در خصوص بالا بودن احتمال افزایش مشکلات تنفسی یا حتی وجود خطر خفگی، به والدین خود هشدار می‌دهند. از طرف دیگر، اگر نوزادان آلرژی تنفسی خاصی داشته باشند و به دلیل وجود رایحه یا عامل تحریک کننده دیگری در جریان هوا دچار مشکلات تنفسی شوند، بیشتر سکسکه می‌کنند.

5. تغذیه بیش از حد

به بهانه سریع‌تر شدن رشد نوزادتان، بیش از اندازه طبیعی به او شیر نخورانید. شاید فرزند شما مقاومتی نکند و همه شیری که بی‌قاعده به او می‌دهید را بخورد، اما این اتفاق، به مرور زمینه را برای ابتلا به مشکلات معده و دستگاه گوارش فراهم کرده و احتمال چاقی او در سال‌های بعد را بیشتر می‌کند. نوزادانی که بیشتر از اندازه لازم شیر می‌خورند، اغلب زیاد سکسکه می‌کنند.

شیر دادن به نوزاد

سکسکه نوزاد را جدی بگیرید! اما نگران نباشید!

نگران نباشید؛ اغلب بچه‌ها به خاطر یک یا چند عامل و از موارد گفته شده، سکسکه می‌کنند. آنچه در این خصوص اهمیت دارد، هشیاری شما در مورد زمان و دفعات تکرار این صداهاست. در یک دفترچه، زمان سکسکه کردن نوزادتان و طول آن را یادداشت کنید. آیا او بعد از شیر خوردن سکسکه می‌کند، یا وقتی به پارک می‌روید دچار این مشکل می‌شود؟ اگر بدانید که سکسکه در چه شرایطی اتفاق می‌افتد، می‌توانید راهی برای از میان بردن مشکل اصلی پیدا کنید.

چطور احتمال سکسکه نوزاد را کمتر کنیم؟

  • وقت شیر دادن به نوزادتان، سر و کتف او را کمی بالاتر نگه دارید. شیر دادن در زاویه بدنی 35 تا 45 درجه، می‌تواند به کاهش مشکلات گوارشی بچه‌ها کمک کند.
  • سعی کنید دفعات تغذیه نوزادتان را بیشتر و حجم شیر در هر وعده را کمتر کنید. اگر نوزادتان شیر را بهتر هضم کند، کمتر سکسکه می‌کند.
  • به صدای شیر خوردن فرزندتان توجه کنید. شاید سر بطری یا نوک سینه به خوبی در دهان او قرار نگرفته است و به همین دلیل هوای زیادی به معده‌اش وارد می‌شود.
  • سر شیشه‌شیر را به‌طور مرتب تمیز کنید تا به دلیل گرفتگی سوراخ‌های آن، مکیدن شیر برای نوزاد سخت نشود.

چطور سکسکه نوزاد را متوقف کنیم؟

  • یک روش قدیمی برای متوقف کردن سکسکه، کمک گرفتن از شکر است. انگشتتان را به شربت آغشته کنید و در دهان نوزاد بگذارید تا سکسکه‌اش بند بیاید.
  • نوزاد را در حالت عمودی روی شانه‌تان بگذارید و به آرامی با دست پشت او را ماساژ دهید.
  • بعد از هر بار تغذیه، نوزادتان را به مدت حداقل 15 دقیقه، در حالت عمودی قرار دهید.
  • گاهی سکسکه ناشی از اسپاسم عضلانی است. در این شرایط منحرف کردن حواس نوزاد و وادار کردنش به تغییر موقعیت، می‌تواند باعث توقف سکسکه شود. اگر بتوانید او را بخندانید، متعجب کنید و با بازی‌های حرکتی موقعیت بدنش را تغییر دهید، احتمالا موفق به متوقف کردن سکسکه‌اش می‌شوید.
نوزاد در آغوش مادر در حال سکسکه
چه کارهایی نکنیم؟
  • هرگز به بهانه متوقف کردن سکسکه، فرزندتان را نترسانید و هیجان شدیدی را به او وارد نکنید.
  • هرگز او را نغلتانید یا با حرکت سریعی سعی در متوقف کردن سکسکه‌اش نکنید.
  • هرگز خودسرانه به او دارو ندهید یا از جوشانده‌های گیاهی کمک نگیرید.
  • هرگز او را مجبور به نوشیدن آب یا شیر نکنید. ممکن است در زمان سکسکه کردن، پرش مایعات باعث خفگی نوزادان شود.
چه زمانی با دکتر مشورت کنیم؟

اگر فرزندتان دیگر نشانه‌های ابتلا به ریفلاکس، مثل در هم کشیدن گاه به گاه چهره، مزه مزه کردن مداوم دهان، ریزش آب زیاد از دهان و گریه‌های بیش از اندازه را هم بروز می‌دهد، با پزشکش مشورت کنید. سکسکه در این موارد ، تنها یک نشانه برای آگاه شدن شماست.
اگر سکسکه فعالیت‌های عادی کودک را دچار اختلال کرده، از پزشک برای خلاص شدن از آن کمک بگیرید. کودکانی که به خاطر سکسکه نمی‌تواند به خوبی غذا بخورند یا به اندازه کافی بخوابند، حتما باید توسط متخصصان بررسی شوند.
اگر سکسکه ساعت‌ها یا روزها ادامه پیدا کرده و قطع نمی‌شود، حتما از متخصصان کمک بگیرید. شاید مشکل پنهانی سلامت فرزندتان را تهدید می‌کند.
 

با بچه‌ای که به مدرسه نمی‌رود چه کنیم؟

با بچه‌ای که به مدرسه نمی‌رود چه کنیم؟

با بچه‌ای که به مدرسه نمی‌رود چه کنیم؟

بسیاری از بچه‌ها از رفتن به مدرسه هراس دارند؛ شاید دو سه روز اول را با ترس راهی مدرسه شوند اما گاهی پدر و مادرها با یک معضل جدی روبه‌رو می‌شوند؛ آن هم درست وقتی که فرزندشان مقابل آنها می‌ایستد و می‌گوید دیگر خیال مدرسه رفتن ندارد!
برخی از بچه‌ها بر اثر مواجهه با مشکل طولانی مدت ترس از مدرسه دچار علائم فیزیکی و احساسی می‌شوند که به دلیل امتناع و خودداری از رفتن به مدرسه و چه بسا فوبیای مدرسه شکل می‌گیرد.

علائم ترس یا فوبیای مدرسه را شناسایی کنید

کودکانی که دچار فوبیای مدرسه هستند معمولا به لحاظ عاطفی احساس ناامنی می‌کنند. آنها می‌خواهند نزدیک والدینشان باشند و وقتی قرار است از آنها جدا شوند اضطراب به سراغشان می‌آید. بنابراین والدین باید نشانه‌های ترس بچه‌ها از مدرسه را که با عنوان فوبیای مدرسه هم شناخته می‌شود بشناسند و اگر در فرزند خود مشاهده کردند برای رفع آن اقدام کنند.

  • نشانه‌های مکرر فیزیکی مانند دل درد، حالت تهوع و استفراغ، اسهال و خستگی بیش از حد. این علائم بدون دلیل پزشکی مشخصی بروز می‌کنند.
  • کج خلقی، وابستگی بیش از حد به والدین، احساس نگرانی در زمان‌های دور بودن از والدین
  • ترس بیش از حد از تنها بودن یا ترس‌های غیر منطقی
  • بدخوابی و کابوس دیدن‌های مکرر
  • بروز این علائم در روزهای مدرسه و رفع آنها در آخر هفته که به مدرسه نمی‌روند و دیگر تعطیلات

کودک به همراه پدر در حال رفتن به مدرسه

چه چیزی باعث ترس بچه‌ها از مدرسه می‌شود؟

نتایج یک تحقیق 5 عامل را به عنوان فاکتورهای اصلی ترس بچه‌ها از مدرسه معرفی می‌کند؛

  • متغیرهای سوشیو دموگرافیک
  • اضطراب
  • افسردگی
  • فاکتورهای آکادمیک
  • فاکتورهای خانوادگی

همچنین برخی دلایل اساسی در این زمینه وجود دارند که والدین باید نسبت به آنها آگاه باشند؛ از جمله:

  • تغییر و گذار؛ مانند رفتن به یک مدرسه جدید، یک کلاس بالاتر و شروع کلاس‌های جدید
  • تغییرات در زندگی خانوادگی مانند اسباب کشی، جدایی، مرگ یا دیگر اتفاقات بالقوه آسیب‌زا
  • نگرانی برای وضعیت یکی از اعضای خانواده (بیماری یک عضو خانواده)
  • خجالتی بودن یا اضطراب اجتماعی
  • اذیت شدن در مدرسه توسط هم‌کلاسی‌ها
  • ترس از ضعف در دروس و نمرات بد
  • ترس از تمسخر یا تنبیه در مدرسه
  • بهره‌مندی از والدین خوب اما بیش از حد حمایت کننده

 

مدرسه رفتن

چطور به کودکی که از مدرسه می‌ترسد کمک کنیم؟

  • با فرزند خود صحبت کنید؛ گاهی اوقات بچه‌ها احساسات خود را بروز نمی‌دهند مگر اینکه در این باره از آنها سوال کنید. از فرزند خود سوالاتی با پایان باز بپرسید تا بتوانند همه احساساتشان را ابراز کنند؛ سراغ پرسش‌هایی که پاسخ آری/نه دارند نروید. به عنوان مثال سوال خود را اینطور مطرح کنید: چه چیزی بیشتر از همه تو را در مدرسه ناراحت می‌کند؟
  • موانع یادگیری را شناسایی کنید؛ اگر ضعفی در مهارت‌های آکادمیک یا ناتوانی در یادگیری به مشکل ترس فرزند شما از مدرسه کمک کرده آن را مشخص کنید. ترس از شکست یکی از دلایل اساسی فوبیای مدرسه است؛ حتی برای بچه‌هایی که شرایط درسی خوبی دارند.
  • به او اطمینان خاطر بدهید؛ همیشه به فرزندتان یادآوری کنید که اوضاع برای او خوب پیش می‌رود. از رفتارهای خودتان هم برای انتقال این اطمینان استفاده کنید اما مراقب باشید سهوا نشانه‌های نگرانی را ابراز نکنید.
  • یک متحد پیدا کنید! یک معلم یا فرد بزرگسال قابل اعتماد دیگری را در مدرسه پیدا کنید که می‌تواند در مواقعی که فرزند شما مضطرب شده، ترس به سراغش می‌آید یا به کمک نیاز دارد برای او یک منبع قابل اطمینان باشد.
  • به شکل گرفتن دوستی‌هایش کمک کنید؛ با دعوت کردن از دیگر بچه‌ها به خانه، ثبت نام فرزندتان در کلاس‌های مختلف از جمله ورزشی و اقداماتی مانند اینها به پیدا کردن دوست‌های بیشتر توسط کودک خود کمک کنید.
  • برنامه داشته باشید؛ مطمئن باشید فرزند شما از فرصت‌های لازم برای کسب موفقیت در مدرسه بهره می‌برد در همان حالی که فعالیت‌هایی را که برایش جالب است نیز انجام می‌دهد.
  • به فرزند خود قدرت بدهید؛ استراتژی‌های مختلف را برای کمک به بازگرداندن قدرت به فرزندتان جستجو کنید. در این زمینه خودتان را از کمک یک متخصص محروم نکنید.
  • وقتی ضرورت دارد، دخالت کنید! اگر واقعا تهدیدی در مدرسه یا هر جای دیگری برای فرزند شما وجود دارد که ترس از مدرسه را به جان او انداخته حتما قدم‌های جدی برای شناسایی این مشکل بردارید. یادتان باشد متاسفانه همیشه توصیه‌های اشتباهی که منجر به قلدری بچه‌ها در مدرسه می‌شود وجود دارد!
  • آهسته و پیوسته پیش بروید؛ اگر فوبیای مدرسه فرزندتان را اذیت می‌کند ابتدا ساعت‌های حضور او در مدرسه را کوتاه کنید و به مرور زمان حضورش را افزایش بدهید تا در نهایت بتواند بدون ترس و اضطراب زمان کامل را در مدرسه سپری کند.
  • از پاداش استفاده کنید! از گزینه سیستم اصلاح رفتار برای پاداش دادن به فرزندتان بابت حضورش در مدرسه بهره ببرید. از طرف دیگر وقتی کودک شما در دوران ترس از مدرسه است، از انجام فعالیت‌های تفریحی در خانه تا حدودی پرهیز کنید تا مشکل او برطرف شود چون این اقدام می‌تواند باعث شود فرزندتان از رفتن به مدرسه سر باز بزند.

چگونه از گاز گرفتن کودک جلوگیری کنیم؟

چگونه از گاز گرفتن کودک جلوگیری کنیم؟

چگونه از گاز گرفتن کودک جلوگیری کنیم؟

گاز گرفتن یک رفتار معمولی است که اغلب در نوزادان و کودکان نوپا مشاهده می‌شود. هرچه کودک بالغ‌تر می‌شود خودکنترلی به دست آورده، مهارت حل مسئله در او پرورش پیدا کرده و از این رفتار خودداری می‌کند. گاز گرفتن کودک می‌تواند یک رفتار ناراحت کننده و بالقوه مضر باشد. در ادامه راهکارهای پیشگیری از این رفتار را می‎خوانید.

چرا کودکان گاز می‌گیرند؟

برخی کودکان به طور غریزی گاز می‌گیرند چون خودکنترلی ندارد. به عنوان مثال کودک 3 ساله عروسک خواهر 2 ساله‌اش را می‌گیرد، اولین پاسخ کودک 2 ساله گاز گرفتن برادر برای گرفتن عروسک است. او به راه حل دیگری فکر نمی‌کند اما دلایل دیگری برای گاز گرفتن کودک وجود دارد.
دلایل گاز گرفتن کودک ممکن است هرکدام از موارد زیر باشد:

  • برای تسکین دندان درد
  • کمبود مهارت زبانی برای بیان نیازهای مهم و احساسات
  • نیاز به فعالیت بیشتر
  • خستگی بیش از حد
  • کنجکاوی (وقتی گاز میگیرم چه اتفاقی می‌افتد؟)
  • تجربه احساس گاز گرفتن
  • ارضای نیاز به تحریک دهانی- حرکتی
  • تقلید از کودکان و بزرگسالان
  • احساس قدرت و کنترل
  • دریافت توجه
  • واکنشی برای دفاع
  • ارتباط با نیازهایی مانند گرسنگی و خستگی
  • ارتباط با ابراز احساسات دشوار مانند سرخوردگی، عصبانیت، سردرگمی و ترس

 

کودک در حال گاز گرفتن انگشت خود

راههای پیشگیری از گاز گرفتن کودک در خانواده

کارهای مختلفی وجود دارد که خانواده‌ها می‌توانند برای جلوگیری از گاز گرفتن کودک انجام دهند:

  • انتظارات مناسب سن برای رفتار فرزندتان براساس مهارت‌ها و توانایی‌های فعلی او داشته باشید.
  • اطمینان حاصل کنید که برنامه‌های فرزندتان قابل پیش‌بینی و مداوم است از جمله زمان وعده‌های غذایی و خواب. سعی کنید کارها را به همان روش انجام دهید.
  • فعالیت‌هایی را انجام دهید که به کودکتان احساس آرامش و رهایی از تنش بدهد.
  • برخی کودکان یوگا یا تنفس عمیق را دوست دارند. زمین توپ، حباب بازی، موسیقی آرام و مواردی از یان دست کاهش دهنده استرس است.
  • لوازمی را برای گاز گرفتن کودک در نظر بگیرید مانند حلقه‌های دندانپزشکی یا دستمال تمیز و مرطوب تا کودک بدون آسیب رساندن به شخص دیگری به راحتی بتواند گاز بگیرد.
  • زمانی که حس می‌کنید کودک ممکن است گاز بگیرد حواس کودک را با عروسک یا کتاب پرت کنید.
  • کتاب‌هایی درباره گاز گرفتن بخوانید

واکنش به گاز گرفتن کودک

با اینکه هر موقعیتی متفاوت است برخی راهکارها برای واکنش به گاز گرفتن کودک می‌تواند کمک کننده باشد.

  • نوزاد: نوزاد دنیای اطراف خود را با دستان، چشم‌ها و دهانش کشف می‌کند اما نوزاد برای آموزش آنچه باید گاز بگیرد و آنچه نباید، نیاز به آموزش دارد. اگر نوزاد سینه مادر یا مثلا شانه پدربزرگش را گاز گرفت بهتر است آرام باشید و طوری رفتار کنید که این رفتار مناسب نیست. اگر به تندی به او «نه» بگویید منتظر واکنش مناسب نباشید.
  • خردسال و پیش دبستانی: خردسالان احساسات قوی دارند که سعی در مدیریت آن دارند. آنها از گاز گرفتن برای بیان عصبانیتشان استفاده می‌کنند زیرا مهارت زبانی کامل برای ابراز احساسات خود را ندارند.

گاز گرفتن در کودکان پیش دبستانی کمتر از خردسالان است. هنگامی که یک کودک پیش دبستانی گاز می‌گیرد ممکن است به دلیل اتفاقی در خانه باشد که باعث ناراحتی، ناامیدی، گیجی یا ترس کودک شود. همچنین ممکن است برای جلب توجه یا اقدام به دفاع گاز بگیرد.

کودک در حال گاز گرفتن کودک دیگر

راهکارهای مفید در زمان مواجهه با گاز گرفتن کودک

اگر دیدید گاز گرفتن کودک عمدی نیست واکنش نشان دهید و با لحنی جدی و محکم یک جمله قوی بیان کنید: «گاز نگیر. گاز گرفتن درد داره! نمیتونم بذارم اینجوری به کسی صدمه بزنی»
به کودکی که مورد گاز گرفتن قرار گرفته بگویید « متاسفم. میخواهی برایت یخ بیاورم؟» در صورت لزون از کمک‌های اولیه استفاده کنید. کودکی که گاز گرفته می‌تواند به کودکی که گاز گرفته شده کمک کند.
در نهایت با کودکی که گاز گرفته صحبت کنید. تماس چشمی برقرار کنید و با کلمات ساده و صدای آرام صحبت کنید. سعی کنید دریابید که چه اتفاقی افتاده که منجر به حادثه شده است. این قانون را تکرار کنید که «گاز گرفتن مجاز نیست» از کلماتی استفاده کنید که احساسات را توصیف کند: علی توپت رو گرفت، تو عصبانی شدی و گازش گرفتی. ولی نمیتونی به علی آسیب بزنی. گاز گرفتن ممنوعه»

اگر گاز گرفتن کودک تبدیل به عادت شود…

اگر گاز گرفتن کودک برای او تبدیل به عادت شود و راهکارها مثبت نباشد وقت آن است که جلسه‌ای با مربی کودک داشته باشید. در نهایت شما و مربی می‌توانید برنامه‌ای برای رفع علل این اتفاق تهیه کنید و به کودک کمک کنید تا این رفتار را جایگزین کند. برنامه را برای چند هفته امتحان کنید و صبور باشید. برای تغییر رفتارهایی که تبدیل به عادت شده‌اند زمان لازم است.

حواستان به میزان مصرف نمک کودکتان هست؟

حواستان به میزان مصرف نمک کودکتان هست؟

حواستان به میزان مصرف نمک کودکتان هست؟

بسیاری از والدین این روزها برای پیشگیری از هرگونه بیماری از همان ابتدا مصرف نمک را در کودکان محدود می‌کنند اما واقعا کودک چقدر نیاز به نمک دارد؟ آیا نمک به طور کلی ماده‌ایمضر برای کودکان و بزرگسالان است یا می‌توان با ایجاد تعادل در مصرف از منافع این ماده معدنی نیز بهره برد؟ با هم می‌خوانیم.
اینفوگرافی زیر را کامل دانلود کنید.
 








 

چرا بعضی از کودکان اعتماد به نفس ندارند؟

چرا بعضی از کودکان اعتماد به نفس ندارند؟

چرا بعضی از کودکان اعتماد به نفس ندارند؟

اعتماد به نفس خیلی زود شکل می‌گیرد به همین دلیل هم هست که روانشناسان معتقدند از همان دوران کودکی باید به اعتماد به نفس کودکان توجه داشته باشید. اما چطور می‌توان اعتماد به نفس کودکان را تقویت کرد؟ چرا بعضی از کودکان اعتماد به نفس ندارند؟ چگونه می‌توان نبود اعتماد به نفس در کودکان را تشخیص داد.

اعتماد به نفس چگونه تعریف می‌شود؟

اعتماد به نفس مجموعه‌ای از احساسات و باورهایی که ما نسبت به خودمان داریم . اینکه ما چطور شخصیت خود را تعریف می‌کنیم، انگیزه، نگرش و رفتار ما را تحت تأثیر قرار می‌دهد و بر سازگاری عاطفی ما تأثیر می‌گذارد. کودکانی که اعتماد به نفس دارند معمولا حس خوبی نسبت به خود دارند، به همین دلیل بهتر می‌توانند با مشکلاتی که در دوره های مختلف زندگی و چالشهایی که می‌بینند، مقاومت کنند. این بچه ها تمایل شادترند و از زندگی لذت می‌برند.

نشانه‌های کودک با اعتماد به نفس بالا چیست؟

  • کودک به توانایی های خود اعتماد دارد.
  • از انجام کارهای جدید هراس ندارد.
  • کودک برای خود ارزش و احترام قائل است.
  • با دوستان و هم سن و سالانش به راحتی رابطه برقرار می‌کند.
  • توانایی پذیرش شکست را دارد.
  • می‌تواند در جمع صحبت کند و یا حتی خودش شروع کننده صحبت باشد.
  • به راحتی می‌تواند نظرش را برای دیگران بیان کند.
  • در بازی‌های دسته جمعی شرکت می‌کند.

کودک عینکی با اعتماد به نفس بالا و قدرت

چگونه می توان عدم اعتماد به نفس در کودکان را تشخیص داد؟

کودکانی که اعتماد به نفس ندارند همیشه یک جمله تکراری دارند:« من نمی توانم» اما مهمترین نشانه ها عبارتند از:

  • کودک از انجام کارهای جدیدی که در آن تجربه‌ای ندارد سرباز می‌زند.
  •  کودک خود را حقیر و بی‌ارزش می‌داند.
  • آرزو می کند فرد دیگری باشد.
  • انتخاب و تصمیم گیری برایش سخت است.
  • کنار همسالانش و کودکان بزرگتر احساس ضعف می‌کند.
  • معمولا در مدرسه یا مهدکودک و زمین بازی تحت سلط بقیه هم بازی‌هایش قرار می‌گیرد.
  • دوست ندارد سر صحبت را باز کند و در مهمانی‌ها و مدرسه گوشه گیر است.
  • در رویایی با شرایط جدید مضطرب می‌شود. و در مدرسه یا مهدکودک کم حرف می‌زند و وارد بازیهای دسته جمعی نمی‌شود.
  • در دوست‌یابی و حفظ دوستانش عملکرد خوبی ندارد.

چه عواملی باعث عدم اعتماد به نفس کودکان می‌شود؟

کمالگرایی والدین

کمال‌گرایی شدید والدین در پرورش کودک می‌تواند باعث پایین آمدن اعتمادبه‌نفس در کودک شود.یعنی وقتی والدین از فرزندشان توقعهای غیر طبیعی دارند و می خواهند او در هر کاری نفر اول باشد، در واقع اعتماد به نفس او را پایین می آورند چون ممکن است از شکست و برآوردن نکردن توقع والدین بترسد.

تنبیه بیش از حد

با اینکه تنبیه کردن یکی از اصول تربیتی است اما تنبه بیش از حد و به خصوص تنبیه غیر اصولی و بدنی باعث کاهش اعتمادبه‌نفس در کودکان می‌شوند.

سرزنش و تحقیر کردن کودک

تحقیرکردن و سرزنش زیاد و مسخره کردن اعتماد به نفس کودک را از بین می‌برد.

کنترل کردن و توجه بیش از حد به کودک

بعضی والدین به دلیل توجه و کنترلی که روی فرزندشان دارند به اشتباه باعث کم شدن اعتماد به نفس در کودک می شوند. وقتی کودک آزادی عمل نداشته باشد کم کم اعتماد به نفسش از بین می رود.

اعتماد به نفس پایین در والدین

وقتی خود پدر و مادر اعتماد به نفس نداشته باشند نمی‌توانند این ویژگی اخلاقی را به کودک خود منتقل کنند.بیشتر بخوانید اعتماد به نفس در زندگی مشترک.

کودک خجالتی در بغل مادر

چگونه می توان اعتماد به نفس کودکان را تقویت کرد؟

  • کودک خود را بدون قید و شرط دوست بدارید و به او محبت کنید. یعنی او را با همه توانایی ها و ضعفهایش دوست داشته باشید و مدام به او بگویید که چقدر برای ششما مهم است.روانشناسان معتقدند باید محبت خود را به کودک نشان دهید و به او بگویید که چقدر دوستش دارید.
  • به او گوش بدهید. وقتی کودکتان با شما حرف می زند، فقط به اوتوجه کنید و حواستان به جای دیگری نباشد. با دقت به حرف هایش گوش کنید. در چشمان او نگاه کنید تا متوجه شود همه کلماتش را می شنوید و حواستان جای دیگری نیست. او متوجه می شود عقاید و حرف هایش برای شما ارزش دارند. در برابر غم ها و خوشحالی هایش پاسخی داشته باشید که حس همدردی را نشان بدهد.سعی کنید از نصیحت کردن و انتقاد بپرهیزید.
  • سعی کنید انتظاراتی که از او دارید با با سن، هوش، توانایی و مهارت‏های کودک تطبیق داشته باشد.
  • کودک را تحت فشار نگذارید و از امر ونهی های بی‏ مورد پرهیز کنید.
  • به کودکتان اجازه بدهید خودش تصمیم بگیرد و به نظر و انتخاب او برای امور شخصی (انتخاب لباس، نوع غذا، وسایل مورد نیاز و …) احترام بگذارید.
  •  اشتباهات کوچک را بزرگ نکنید. بیشتر به رفتارهای مثبت او توجه کنید.
  •  کودکتان را با بچه های دیگر و به خصوص بچه های موفق تر مقایسه نکنید و مدام اسم آنها را نبرید. هر کودکی توانایی های خاص خودش را دارد و قرار نیست همه بچه ها مثل هم باشند. حتی مقایسه های مثبت هم میتواند به روحیه و اعتمادبه‌نفس کودکان لطمه وارد کند.
  • تجربه کردن را به او بیاموزید. این شهامت را در وجود فرزند خود پرورش دهید تا از تجربه های جدید نترسد. امتحان کند. با افراد جدید دوست شود یا سه‌چرخه سواری را امتحان کند. به او بیاموزید بدون خطر کردن در زندگی نمی تواند موفق شود. شهامت دادن به کودک در خلال انجام کارها باعث می شود تا با توان بیشتری مسوولیت هایش را انجام بدهد.
  • برای کارهایی که انجام می دهد ارزش قائل شوید. هیچ وقت کارهایش را بی ارزش نشمارید و کارهایی که انجام می دهد را کوچک نبینید. کارهای مثبت را تشویق کنید. همه از بزرگ و کوچک گرفته از تحسین و تشویق لذت می برند. همین باعث می شود تا کارهای مثبت بیشتر انجام دهند و بیشتر مورد تشویق قرار بگیرند.
  • به افکار غیر منطقی کودک پر و بال ندهید. اگر می‌گوید نمی‌توانم نقاشی بکشم یا نمی‌توانم این پازل را درست کنم بقیه کار را خودتان انجام ندهید. با کمک و راهنمایی از خودش بخواهید کارهایش را انجام بدهد.بیشتر بخوانید بازی های جذاب برای بالا بردن اعتماد به نفس کودکان