دسته: شیرخوارگی تا …

اسپینا بیفیدا چیست؟

اسپینا بیفیدا یا مهره شکاف دار به دلیل وجود نقص در لوله های عصبی نوزاد بروز پیدا می‌کند در این اختلال ستون فقرات درست شکل نمی‌گیرد . بعد از گذشت ۲۸ روز از تشکیل تخم لوله های عصبی جنین بسته می‌شوند . اما در مواردی که جنین مبتلا به اسپینا بیفیداست این ساختار به طور طبیعی و درست بسته نمی‌شود. همین عارضه باعث ایجاد نقص در نخاع می‌شود. اسپینا بیفیدا تقریبا در هر ۸۰۰ زایمان یک نوزاد را گرفتار می‌کند و بیشتر بر جنین دختر اثر می‌گذارد. این عارضه در نوزادان می‌تواند باعث بی‌‌اختیاری ادرار و مدفوع، فلج شدن نوزاد و حتی عقب ماندگی ذهنی شود.

اسپینا بیفیدا در سه نوع با درجه و شدت کم و زیاد شناخته شده است:

• اسپینا بیفیدا مخفی

کم اثرترین و خفیف ترین حالت در اسپینا بیفیدا مخفی رخ می‌دهد. یعنی نخاع سالم است. و کودکان با این وضعیت دچار مشکل خاصی نمی‌شوند. شاید این عارضه در بعضی از آنها با پرمویی یا تجمع چربی یا کمی فرو رفتگی در پوست پشت کمر درست در جایی که تغییر استخوانی در مهره ایجاد شده خودش را نشان بدهد.
 

• مننگوسل

در مننگوسل، حلقه مهره از پشت باز است و مننژ یعنی پرده ای که دور نخاع را پوشانده است از این شکاف به بیرون زده است.
  

• میلومننگوسل

در این وضعیت مهره از پشت باز است و هم مننژ و هم خود نخاع از این شکاف بیرون زده است. بیرون زدگی مننژ و نخاع در پشت کمر باعث ایجاد یک کیسه برجسته می‌شود. ممکن است پوست کمر روی این کیسه را بپوشاند اما در بیشتر موارد پوستی روی نخاع نیست . میلومننگوسل شایعترین نوع اسپینا بیفیدا است . در این مدل از اسپینا بیفیدا نخاعی که از شکاف بیرون می‌زند، خوب کار نمی‌کند به همین دلیل کودک در اندام‌هایش دچار فلجی و اختلال حس می‌شود. البته هر چه محل عارضه در ستون مهره بالاتر باشد شدت علائم عصبی و فلجی هم بیشتر می‌شود.

چه عواملی در بروز اسپینا بیفیدا در جنین نقش دارند؟

• عوامل ژنتیکی و سابقه خانوادگی در بروز این اختلال نقش مهمی دارد.
• کمبود اسید فولیک در بدن مادر قبل از بارداری و در اوایل آن، نقش مهمی در بروز این بیماری دارد. در مراحل ابتدایی بارداری یعنی در بیست و هشت روز اول که مغز و ستون فقرات جنین در حال رشد هستند، اسید فولیک اهمیت زیادی دارد. با اینکه علت دقیق اختلال لوله‌عصبی جنین ناشناخته است، ولی اگر مایع اطراف مغز و ستون فقرات جنین در حال رشد، کمبود اسید فولیک داشته باشند، احتمال بروز اختلالات مادرزادی بیشتر می‌شود.

اسپینا بیفیدا را در جنین چگونه می‌توان تشخیص داد؟

• آزمایش خون

در طول سه ماهه دوم بارداری، زنان باردار باید آزمایش خون بدهند.در این غربالگری‌ها ابتلای جنین به بیماری‌هایی مثل اسپینابیفیدا، سندرم داون و دیگر بیماری‌های مادرزادی مشخص می‌شود. در آزمایش خون اندازه گیری ماده‌ای به نام آلفا فتو پروتئین در خون مادر در هفته‌های ۱۶ تا ۱۸ بارداری می‌تواند به تشخیص این بیماری کمک کند. اگر مقدار این ماده در خون مادر بالا باشد ممکن است نشانه وجود اسپینابیفیدا در جنین باشد.

• سونوگرافی

با سونوگرافی ناهنجاری ستون فقرات جنین تشخیص داده می‌شود .

• آمنیوسنتز

در این روش، با یک سوزن کمی از مایع دور جنین در رحم مادر برداشته می‌شود تا مورد آزمایش و بررسی قرار گیرد. اندازه گیری آلفا فتو پروتثین در مایع کیسه آب اطراف جنین می‌تواند به تشخیص این بیماری کمک کند.

اسپینابیفیدا چه نشانه‌هایی دارد؟

با ابنکه بعضی از انواع اسپینا بیفیدا مخفی است و نشانه ظاهری خاصی ندارد اما این علائم می‌تواند سرنخهایی درباره بروز این بیماری بدهد:

• غیرطبیعی بودن سطح کمر نوزاد
• مشکلات ادرار و مثانه
• بی حس بودن سطح صدمه دیده
• عدم توانایی برای حرکت اندام تحتانی

همچنین ممکن است مشکلاتی مثل ناراحتی قلبی ، هیدروسفالوس (تجمع آب در مغز)، مشکلات استخوانی، سطح هوشی پایین با اسپینابیفیدا مشاهده شود.
  

اسپینا بیفیدا چه عوارضی به همراه دارد؟

این بیماری با توجه به شدت و نوع آن می‌تواند با این عوارض همراه شود:

• مشکلات فیزیکی و عصبی
• تجمع مایع در مغز یا هیدروسفالی
• عفونت در بافت اطراف مغز یا مننژیت
• ناتوانایی‌های یادگیری مثل مشکلات تمرکزی، مشکلات زبان، درک مطلب و مشکل در یادگیری ریاضی

درمان اسپینا بیفیدا چگونه است؟

درمان اسپینا بیفیدا با توجه به انواع آن انجام می‌شود:

• اسپینا بیفیدا مخفی

این نوع از این عارضه چون خیلی خفیف است نیازی به درمان ندارد و مشکلی برای کودکان درست نمی‌کند.

•  مننگوسل

در این نوع از بیماری پزشک جراح مغز و اعصاب پرده مننژ را که از پشت کمر نوزاد بیرون زده به درون کانال نخاعی برمی‌گرداند و روی شکاف را می‌بندد. معمولا این جراحی می تواند مشکل را حل کند.

• میلومننگوسل

در این نوع از عارضه جراح مغز و اعصاب نخاع و پرده مننژ را به درون کانال عصبی برمی‌گرداند و روی شکاف را می‌بندد. در میلومننگوسل به دلیل اختلالات اعصاب نخاعی عضلات اندام تحتانی دچار ضعف و فلجی می‌شوند. شدت و وسعت این فلج عضلانی به محل میلومننگوسل در ستون مهره‌ها بستگی دارد. این کودکان به انجام نرمش‌های خاصی نیاز دارند که باید توسط والدین در منزل انجام شود.

راه‌های پیشگیری از اسپینا بیفیدا چیست؟

محققان توصیه می‌کنند حتما چند ماه قبل از بارداری قرص اسید فولیک مصرف کنید و در زمان بارداری هم مصرف آن را ادامه بدهید. برای جلوگیری از اختلال اسپینا بیفیدا (مهره شکاف دار) باید قبل از لقاح جنین، مصرف اسید فولیک را شروع کرد. چون لوله‌عصبی ساختاری توخالی است که مغز و ستون فقرات را شکل می‌دهد و در روز بیست و هشتم بارداری بسته می‌شود. در این زمان خیلی از بانوان هنوز متوجه نشده‌اند که باردارند. مصرف روزانه چهار تا پنج دهم میلی‌گرم اسید فولیک، هم پیش و هم پس از لقاح جنین، می تواند اختلال ستون فقرات را تقریب ۷۰ درصد کم کند.

هیدرونفروز را بهتر بشناسید

هیدرونفروز یا ورم کلیه وقتی اتفاق می‌افتد که لگنچه‌ها که مسئول جمع کردن ادرار هستند بزرگتر از حد معمول باشند.همین موضوع باعث بزرگ شدن بیش از حد کلیه‌ها یا سرریز شدن ادرار می‌شود. هیدورنفروز کلیه انواع متفاوتی دارد که بسیاری از آنها هیچ آسیبی به کلیه‌ها نمی‌زند، هرچند بعضی موارد هیدرونفروز همراه با نقص عملکرد کلیه است. ورم کلیه ممکن است یک کلیه یا هر دو کلیه را درگیر کند. این اختلال در جنین پسر بیشتر از جنین دختر رخ می‌دهد.

هیدرونفروز کلیه جنین را چگونه می‌توان تشخیص داد؟

این عارضه معمولا در زمان سونوگرافی در سه ماهه دوم به بعد مشخص می‌شود. ۹۰ درصد حجم مایع داخل رحمی (مایع آمنیوتیک) از ادرار جنین است. جنین از هفته ۱۱ بارداری ادرار تولید می‌کند. به همین دلیل كاهش حجم مایع آمنیوتیک كه توسط سونوگرافی تشخیص داده می‌شود، اهمیت زیادی دارد و نشان دهنده اختلال در عملكرد هر دو كلیه جنین و یا انسداد در مسیر خروجی مثانه است. پزشک شکل کلیه‌های نوزاد و مقدار مایع آمنیوتیک در رحم مادر را بررسی و عامل انسداد مجرای ادرار را تشخیص می‌دهد.

چه دلایلی باعث بروز هیدرونفروز کلیه می‌شود؟

هیدرونفروز به دلیل بسته شدن بخشی از مجرای ادرار یا برگشت ادرار یعنی جریان رو به بالای ادرار از مثانه به سمت کلیه‌ها رخ می‌دهد. رشد غیرطبیعی یا شکل‌گیری نابه‌هنجار کلیه‌ها هم می‌تواند باعث بروز ورم کلیه شود. عوامل ژنتیکی هم در بزرگ شدن کلیه ها بی تاثیر نیستند. اما هیدرونفروز کلیه جنین در سه حالت بروز پیدا می‌کند:

• هیدرونفروز خفیف

وقتی اندازه لگنچه کلیه در سه ماهه دوم بارداری بین ۴ الی ۷ میلی متر و در سه ماهه سوم بارداری تا ۹ میلی مترباشد، هیدرونفروز خفیف است. در بیشتر موارد هیدرونفروز خفیف دربارداری برطرف می‌شود و مشکل کلیوی جدی برای نوزاد ایجاد نمی کند، اما ممکن است در بعضی موارد بعد از تولد نوزاد نیاز به درمان داشته باشد.

• هیدرونفروز متوسط

اگر اندازه لگنچه کلیه در سه ماهه دوم بارداری ۷ الی ۱۰ میلی متر و در سه ماهه سوم ۹ الی ۱۵ میلی متر باشد، یعنی هیدرونفروز متوسط است.

• هیدرونفروز شدید

اگر اندازه لگنچه کلیه در سه ماهه دوم بیش از۱۰ میلی متر و در سه ماهه سوم بیش از ۱۵ میلی متر شود، هیدرونفروز شدید نامیده می‌شود. در موارد هیدرونفروز متوسط تا شدید، احتمال اختلالات مادرزادی کلیوی در جنین افزایش می‌یابد و احتمالا جنین به درمان و جراحی بعد از تولد نیاز پیدا می‌کند.

کنترل هیدرونفروز در دوران بارداری چگونه است؟

اگر پزشک تشخیص بدهد که کلیه جنین دچار هیدرونفروز شده است تا پایان بارداری وضعیت جنین را به طور منظم بررسی می‌کند تا متوجه تشدید احتمالی عارضه بشود و مقدار مایع آمنیوتیک را بررسی کند. متخصص اورلوژی کودکان هم نتیجه سونوگرافی جنین را بررسی می‌کند. متخصص اورولوژی روش‌های ارزیابی و درمان پس از تولد نوزاد را به والدین توضیح می‌دهد. در بیشتر مواقع نیازی به زایمان زودهنگام نیست و نوزاد در زمان مقرر و پس از طی شدن کامل دوران بارداری متولد می‌شود. اما در موارد نادر وقتی پزشک تشخیص می دهد مایع آمنیوتیک در رحم خیلی کم شده، مداخله در دوران بارداری را انتخاب می کند، چون ممکن است جان جنین در خطر باشد. در این وضعیت پزشک شانت یا لوله را در سوزن بزرگی قرار می‌دهد، سپس آن را وارد شکم می‌کند و آن را مستقیما وارد مثانه بزرگ شده نوزاد می‌کند. پزشک با شانت‌گذاری ادرار جمع شده و گیر افتاده در مثانه را تخلیه و وارد کیسه آمنیوتیک می‌کند. بعد از تولد نوزاد هم آزمایش‌های متعددی برای تعیین علت هیدرونفروز انجام می‌شود. بعضی آزمایش‌ها روی نمونه خون گرفته شده از نوزاد انجام می‌شود و بعضی عکس‌های رادیولوژی خاصی است. معمولا سونوگرافی نوزاد، شبیه سونوگرافی دوران بارداری، به منظور بررسی اندازه، شکل و محل کلیه‌ها انجام می‌شود.

آیا نوزاد متولد شده با هیدرونفروز باید دارو مصرف کند؟

همه نوزادانی كه سابقه هیدرونفروز جنینی یا هیدرونفروز نوزادی دارند تا زمان بررسی تشخیصی كامل و تعیین تكلیف قطعی باید از آنتی بیوتیک برای پیشگیری از عفونت‌های ادراری استفاده كنند. البته فقط پزشک متخصص می‌تواند نوع و دوز مصرفی آنتی بیوتیک را مشخص کند. زمانی كه نوزاد به عمل جراحی نیاز نداشته باشد، باید با انجام سونوگرافی های مكرر و اسكن كلیه مدام وضعیتش بررسی شود. بررسی میزان عملكرد كلیه، كنترل فشار خون، وضعیت رشد جسمی كودك و آزمایش‌های مكرر ادراری از نظر بررسی عفونت ادراری از فاكتورهای مهم است.

سوراخ دهلیزی یکی از شایع‌ترین بیماری‌های قلبی در نوزادان است که برای بعضی از آنها حسابی دردسر‌ساز می‌شود. در گزارش پیشین درباره دلایل تولد نوزادان با سوراخ دهلیزی نوزاد و علائم و زمینه‌های آن برایتان نوشتیم. حالا در قسمت دوم گزارش سوراخ دهلیزی قلب در نوزادان، با دکتر فریدون آشنایی، فوق تخصص قلب نوزادان، درباره انواع سوراخ‌های بین دهلیزی، تشخیص و درمان آنها گفتگو کردیم.
 

انواع سوراخ بین دهلیزی قلب در نوزادان

سوراخ‌های بین دهلیزی سه نوع هستند و شایع‌ترین آنها این‌گونه است که سوراخ بین دهلیزی دقیقا در وسط دیواره بین دهلیزی قرار داشته باشد. به این حالت، سوراخ بین دهلیزی ثانویه می‌گویند که خوشبختانه بهترین فرم این نوع بیماری قلبی است چون تعدادی از این‌نوع سوراخ‌ها در صورتی که اندازه‌شان کوچک باشد، ممکن است خود‌به خود بسته شوند. نوع دیگری از این سوراخ‌های قلبی، سوراخ بین دهلیزی اولیه است که محل آن به سمت نوک قلب است و معمولا خود به خود بسته نمی‌شود. سوراخ بین دهلیزی به سمت پایه قلب، نوع دیگری از این سوراخ‌ها که این‌ها هم خود به خود بسته نمی‌شوند.
 

تشخیص سوراخ بین دهلیزی در غربالگری

علت این که نمی‌توان سوراخ دهلیزی قلب را در نوزادان تشخیص داد این است که همه جنین‌ها به‌طور طبیعی در دوران جنینی یک سوراخ بین دهلیزی کوچک دارند. پس وقتی برای جنین اکوی قلب انجام می‌شود می‌توانیم این سوراخ‌ها را ببینیم اما ‌این سوراخ بین دهلیزی با بیشتر شدن سن جنین در انتهای بارداری و در زمان تولد بسته می‌شود. بنابر‌این با اینکه در اکوی قلب جنین سوراخ بین دهلیزی دیده می‌شود، اما مشخص نیست که طبیعی است یا غیر‌طبیعی. به همین دلیل این اختلال معمولا در غربالگری قابل تشخیص نیست و بعد از تولد تشخیص داده می‌شود. البته در صورتی که سوراخ بین دهلیزی از نوع اولیه باشد می‌توان آن را تشخیص داد اما سوراخ بین دهلیزی ثانویه را نمی‌شود تشخیص داد.

درمان سوراخ دهلیزی قلب در نوزادان

خوب است بدانید نوزاد ممکن است تنها سوراخ بین دهلیزی قلب داشته باشد و یا همراه با این اختلال به بیماری‌های قلبی مادرزادی دیگر هم دچار باشد. سوراخ‌دهلیزی قلب با اکوی قلب تشخیص داده می‌شود. اگر سوراخ بین دهلیزی کوچک و از نوع ثانویه باشد، معمولا نوزادان را فقط تحت‌نظر می‌گیریم چون بیشتر این سوراخ‌ها خود به خود بسته می‌شوند. اما اگر سوراخ بین دهلیزی از نوع اولیه و یا اندازه‌اش بزرگ یا متوسط باشد، معمولا بسته نمی‌شود. سوراخ‌دهلیزی ثانویه از طریق آنژیوگرافی (گذاشتن فنر) و یا جراحی بسته می‌شوند.
همچنین بر اساس اینکه اندازه سوراخ دهلیزی قلب چقدر است و در کجای دیواره دهلیزی قلب قرار دارد، متخصصان تصمیم می‌گیرند که عمل آنژیوگرافی برای نوزاد مناسب‌تر است یا عمل جراحی قلب.

دوران نقاهت بعد از درمان سوراخ دهلیزی 

معمولا وقتی سوراخ دهلیزی قلب در نوزادان از طریق عمل جراحی یا آنژیوگرافی بسته می‌شود، بیشتر آنها برای همیشه بهبود پیدا می‌کنند.‏ تعداد زیادی از این بچه‌ها به دارو نیاز ندارند اما بعضی از آنها که سوراخ بین دهلیزی‌شان بزرگ شده باید دارو مصرف کنند. باید بدانید بچه‌هایی که سوراخ بین دهلیزی بزرگ دارند، مستعد سرماخوردگی‌های مکرر هستند. بنابر‌این‌متخصصان به پدر و مادر‌ها توصیه می‌کنند که بچه‌های مبتلا به این اختلال قلبی بعد از 6 ماهگی، هر سال یک‌بار واکسن آنفلوآنزا بزند.
عوامل ژنتیکی تا حدی در بروز سوراخ بین دهلیزی قلب در نوزادان تأثیر دارند و تعدادی از این بچه‌ها هم سابقه خانوادگی بیماری قلبی مادرزادی دارند. اما گاهی ممکن است بیماری قلبی مادرزادی و یا سوراخ بین دهلیزی برای اولین‌بار در یک خانواده مشاهده شود که می‌تواند به دلیل جهش ژنتیکی باشد.

پیشگیری از ابتلا به سوراخ دهلیزی قلب

تنها عاملی که تا حدودی از سوراخ بین دهلیزی در نوزادان جلگیری می‌کند، این است که ازدواج فامیلی انجام نشود. در موارد ازدواج فامیلی، شیوع سوراخ بین دهلیزی بیشتر است. بیشتر این بچه‌ها از نظر تغذیه و روش زندگی مشکل ندارند اما مشکل عمده آنها سرماخوردگی‌های مکرر است و امکان دارد افزایش وزنشان مناسب نباشد. هیچ منعی برای فعالیت‌های بدنی و ورزش ندارند و تغذیه‌شان مانند نوزادان و شیرخواران دیگر هست. اما غذا‌هایی که می‌خورند نباید زیاد شور باشد.
قسمت اول این گزارش را می توانید اینجا بخوانید.     

بیماری‌‌های شایع قلبی در نوزادان بعد از تولد، سوراخ دهلیزی قلب است که بسیاری از آنها نگران‌کننده نیستند. به همین دلیل ما به سراغ دکتر فریدون آشنایی، فوق‌تخصص بیماری‌های قلب اطفال، رفتیم و درباره سوراخ دهلیزی قلب در نوزادان از او سوال کردیم.
 

دلیل بروز سوراخ دهلیزی در نوزاد

قلب دارای 4 حفره است، دو حفره بالایی که دهلیز راست و چپ هستند و دو حفره پایینی که به آنها بطن‌های چپ و راست می‌گویند. دهلیز‌های قلبی که دو تا هستند، در قسمت بالای قلب به سمت سر بیمار قرار دارند و بطن‌ها پایین‌تر هستند. بین این دو دهلیز، دیواره‌ای قرار دارد که معمولا بیشترین مشکلی که ممکن است برای آن اتفاق بیفتد، این است که دیواره بین دهلیزی سوراخ باشد. علت به وجود آمدن سوراخ دهلیزی این است که در دوران جنینی، دو دهلیز قلب به صورت یک حفره هستند و هرچه سن جنین بالاتر‌می‌رود بین آنها یک دیواره تشکیل می‌شود. اگر این دیواره به صورت کامل تشکیل نشود، سوراخ بین دهلیزی ایجاد می‌شود.

سوراخ دهلیزی قلب ژنتیکی است؟

سوراخ بین دهلیزی قلب بیماری مادرزادی است و شایع‌ترین زمان بروز آن، در زمان نوزادی است. هرچقدر سن نوزادان مبتلا به این عارضه بالا می‌رود تعدادی از آنها سوراخ بین دهلیزی‌‌شان بسته می‌شود. در اکثر نوزادان مبتلا به سوراخ بین دهلیزی، این اختلال در دوره نوزادی تشخیص داده نمی‌شود. چون در بسیاری از موارد ممکن است این نوزادان صدای اضافی قلب نداشته باشند. تنها تعداد کمی از این نوزادان در معایناتشان صدای اضافی یا صدای غیر‌طبیعی دارند. البته در همان دوران هم ممکن است پزشک اطفال نوزاد را معاینه کرده و آن صدای غیر‌طبیعی را تشخیص دهد. بنابر‌این اکوی قلب برای نوزاد انجام شده و این بیماری در او تشخیص داده می‌شود. 

باید بدانید که در تعدادی از این نوزادان چون صدای غیر‌طبیعی‌شان خیلی واضح و مشخص نیست، ممکن است سوراخ دهلیزی در قلبشان تشخیص داده نشود.
 

علائم سوراخ بین دهلیزی قلب در نوزادان

معمولا نوزادان مبتلا به بیماری قلبی سوراخ دهلیزی قلب در ماه‌ها یا سال‌های اول هیچ علامتی ندارند اما ممکن است هرچه سنشان بالاتر رود صدای غیر‌طبیعی قلب هم واضح‌تر شده و مشخص‌تر شود. معمولا این کودکان دچار سرماخوردگی‌های مکرر می‌شوند. در نهایت وقتی به دلیل سرماخوردگی از آنها عکس گرفته می‌شود و معاینه می‌شوند، ممکن است صدای غیر‌طبیعی قلب داشته باشند. همچنین  قلب آنها در عکس کمی بزرگ است. به همین دلیل پزشک اطفال آنها را به متخصص قلب ارجاع می‌دهد.
علامت سوراخ بین دهلیزی در کودکان و نوزادان برخلاف سوراخ بین بطنی، ممکن است خیلی واضح نباشد. معمولا مهم‌ترین علامتی که پدر و مادر‌ها در این بچه‌ها مشاهده می‌کنند، این ‌است که امکان دارد قلبشان نسبت به نوزادان طبیعی تند‌تر بزند و تپش قلب داشته باشند. همچنین ممکن است افزایش وزنشان مطلوب نباشد که به دلیل سرماخوردگی‌های مکرر است. چون بچه‌هایی که سوراخ بین دهلیزی دارند، مستعد سرماخوردگی‌های مکرر هستند.

انواع سوراخ  دهلیزی و درمان آن در نوزادان

اندازه سوراخ‌های بین دهلیزی در نوزادان متفاوت است و در درمان این اختلالات بسیار اهمیت دارد. اندازه سوراخ‌های بین دهلیزی با توجه به نوعشان فرق می‌کند. بهترین نوع این اختلال، سوراخ بین دهلیزی ثانویه است که در وسط دیواره سوراخ دارد. چون اگر این سوراخ‌ها کوچک باشند احتمال بسته شدن خود به خودی آنها وجود دارد اما دو نوع دیگر هیچ‌وقت خود به خود بسته نمی‌شوند و تنها از طریق آنژیوگرافی و یا عمل جراحی بسته می‌شوند. اگر اندازه سوراخ کوچک باشد مخصوصا وقتی سوراخ بین دهلیزی از نوع ثانویه باشد، معمولا خود به خود بسته می‌شوند. اما اگر اندازه سوراخ متوسط یا بزرگ باشد معمولا خود به خود بسته نمی‌شود. بنابر‌این اندازه سوراخ بین دهلیزی و محل آن در این دیواره بسیار مهم است.
قسمت دوم گزارش را اینجا بخوانید.

   
رئیس سازمان بهزیستی کشور با بیان اینکه در ۹۳ نیز ۸۶۸ خانوار فرزند سه قلو به دنیا آورده‌اند، به بیا نی نی گفت:« در سال ۹۴ نیز ۸۸۳ خانوار، در سال ۹۵ ۷۷۴نیز و در سال۹۷ هم ۶۴۶ خانوار فرزندان ۳ قلو به دنیا آورده‌اند. خانواده‌های دارای دوقلو که مشکل معیشتی دارند هم هم کمک‌هایی انجام می شود. حمایت‌های مذکور از زمان تولد تا پایان ۶ سالگی ادامه دارد و این خانواده‌ها ماهانه کمک‌هزینه دریافت می‌کنند. درمجموع تعداد خانوارهای دارای سه قلو به بالا و خانوارهای دهک‌های پایین دارای فرزند دوقلو ، بیش از ۱۷ هزار خانوار است که واریز کمک‌ها از بهمن ماه آغاز شده است. تعداد خانوارهای دارای فرزندان بیش از سه قلو ۴۵۰۰ خانوار خانوار هستند و مبلغ ‌اریز شده برای آنها بین ۴۰۰ تا ۵۰۰ هزار تومان بوده است و در ماه‌های آینده هم تا ۱۵ هر ماه واریز می شود.» بیشتر بخوانید آیا دوقلویی زایی ارثی است؟

شیرخشک رایگان برای خانواده‌های نیازمند دارای چندقلو

حبیب الله مسعودی معاون امور اجتماعی سازمان بهزیستی کشور نیز اعلام کرد شیرخشک تامین شده از سوی بهزیستی به افراد دارای چند قلو در شیرخوارگاه‌ها توزیع می‌شود. همچنین براساس برنامه نظام سلامت مادران این چند قلوها می توانند برای دریافت شیرخشک به مرکز بهداشت مراجعه کنند.
او با بیان اینکه در صورتی که نیازمند بودن این افراد به کمک‌ سازمان بهزیستی احراز شود آنها می‌توانند از شیرخشک رایگان بهره‌مند شوند، گفت: «میزان شیرخشک‌ مذکور براساس نیاز کودک است.»

علائم بیماری دیستروفی عضلانی

به دلیل حالت تدریجی و غافلگیرکننده بیماری، تعیین دقیق سن شروع بیماری و ظهور علائم اولیه کار مشکلی است. والدین معمولا از هیچ ناهنجاری آگاه نیستند. یکی از علائمی که والدین را متوجه می‌کند تاخیر کودک در راه رفتن است و زمانی که راه می‌رود، می‌لنگد، ایستادن برایش مشکل است و به روش خاصی بلند می‌شود. به این صورت که ابتدا چهاردست و پا قرار می‌گیرد، پاها را کاملا از هم باز کرده و دست‌ها را به زانو گرفته و به تدریج بلند می‌شود.

از جمله علائم دیگر عبارتند از:

• راه رفتن روی سرپنجه
• ضعف زانوها
• زمین خوردن مکرر
• مشکل در بالا رفتن و پایین آمدن از پله
• بزرگ شدن غیرطبیعی ماهیچه‌های ساق پا
• ضعیف شدن دستگاه گوارش و اشکال در دفع

در حالت شدید بیماری، مشکلات تنفسی یا تحلیل ماهیچه‌های قلب نیز دیده می‌شود.

درمان بیماری دیستروفی عضلانی

در حال حاضر درمانی برای این بیماری وجود ندارد و تنها با کمک روش‌های حمایتی می‌توان مشکلات حرکتی و تنفسی را بهبود بخشید. در موارد خاصی ژن درمانی به کمک بعضی از حالات این بیماری آمده است ولی تعداد بسیار کمی می‌توانند از این روش استفاده کنند وهنوز این روش در مراحل آزمایشی است.

روش تشخیص بیماری دیستروفی عضلانی

در بیماران و تا حدی در ناقلین میزان آنزیم‌های ماهیچه‌ای در سرم از جمله کراتین فسفوکیناز (CPK) به شدت بالا می‌رود که بیانگر آسیب‌های عضلانی است. بررسی سطح CPK سرمی و بیوپسی عضله در مرحله بعد می‌تواند دیستروفی را شناسایی کند. در 65 درصد بیماران که جهش‌ها به راحتی قابل تشخیص هستند، آنالیز DNA علاوه بر اینکه بیماری تایید می‌کند امکان تشخیص ناقلین بیماری و همچنین تشخیص قبل از تولد را فراهم می‌کند. در بقیه موارد برای تشخیص هزینه و وقت زیادی نیاز است.

تشخیص پیش از تولد با انجام آزمایش

تشخیص قبل از تولد بهترین راه پیشگیری از بیماری‌های ژنتیک است. بهترین زمان آزمایش بعد از هفته 10 بارداری و قبل از اتمام هفته 18 است. بعد از هفته 18 اجازه سقط داده نمی‌شود.
به طور کلی بهترین زمان مراجعه برای انجام آزمایشات ژنتیکی و تعیین وضعیت ژنتیکی افراد قبل از بارداری است زیرا در برخی موارد تعیین وضعیت ژنتیکی فرد پیچیده بوده و نیاز به زمان دارد. بنابراین توصیه می‌شود زوجین ناقل یا مشکوک به ناقل بودن قبل از تصمیم به بارداری به آزمایشگاه مراجعه کنند تا بتوان در مدت زمان کافی وضعیت ژنتیکی فرد ناقل و لزوم انجام آزمایش قبل از تولد را به طور قطعی مشخص کرد.

تشخیص پیش از تولد در مرحله دوم و سوم بارداری

چناچه زوجین برای مرحله اول قبلا مراجعه کرده باشند و نتیجه مرحله اول مشخص شده باشد و در زمان بارداری بخواهند مراجعه کنند معمولا توصیه می‌شود قبل از مراجعه به آزمایشگاه بین هفته 8 تا 10 بارداری سونوگرافی از جنین انجام دهند تا سن دقیق جنین مشخص شود.
برای گرفتن نمونه جنینی هفته دهم به بعد بارداری مناسب است. نمونه گیری از پرزهای جفتی برای تعیین وضعیت ژنتیکی وضعیت جنین لازم است. اگر جنین دختر باشد اقدام دیگری ندارد ولی اگر پسر باشد باید مشخص شود که سالم است یا مبتلا
در صورت مراجعه خانواده برای اولین بار در هنگام بارداری با توجه به زمان کم و در نظر داشتن زمان قانونی سقط درمانی توصیه می‌شود زوجین در هفته‌های ابتدای بارداری به این مرکز مراجعه کنند تا قبل از رسیدن زمان نمونه گیری از جنین نتیجه آزمایش مرحله اول مشخص شده باشد سپس نمونه جنینی در مدت زمان کافی بررسی شود تا خانواده نیز تحت استرس کمتری قرار گیرد.

تشخیص پیش از تولد دیستروفی مشمول بیمه است؟

تشخیص پیش از تولد دیستروفی عضلانی دوشن و بکر تحت پوشش بیمه است و فقط کافی است با آزمایشگاه هماهنگی لازم را انجام دهید و سوال کنید.