دسته: قبل از بارداری

اختلال نعوظ بیماری شایعی است که به ناتوانی مکرر در حفظ نعوظ و سفت نگه داشتن آلت در مدت زمان مناسب برای انجام عمل جنسی (مقاربت) اطلاق می‌شود. این ناتوانی جنسی در هر سنی سراغ آقایان می‌آید اما بیشتر در مردان بالای 75 سال رواج دارد و بیش از یک سوم مردان را تحت تاثیر قرار می‌دهد. البته درمان این ناتوانی جنسی به علت ایجاد اختلال بستگی دارد.

داروهای تجویز متخصص، دستگاه‌های وکیوم، یا حتی عمل جراحی همگی از گزینه‌های درمان نعوظ هستند. اما گاهی تغییر سبک زندگی و روش‌های درمانی طبیعی و طب سنتی می‌توانند به رفع مشکل نعوظ کمک کنند.

مردان مسنی که دیابت یا فشارخون بالا دارند، یا از آسیب نخاعی، آلت یا لگن رنج می‌برند، مردانی که داروهای ضدافسردگی یا فشار خون مصرف می‌‌کنند، افراد بیش از حد چاق که اضافه وزن دارند، از استرس و اضطراب رنج برده و سیگار می‌کشند بیشتر با مشکل عدم نعوظ مواجهند. داروهای تجویز متخصص، دستگاه‌های وکیوم، یا حتی عمل جراحی همگی از گزینه‌های درمان نعوظ هستند. اما گاهی تغییر سبک زندگی و روش‌های درمانی طبیعی و طب سنتی می‌توانند به رفع مشکل نعوظ کمک کنند. هرچندکه به‌لطف پیشرفت علم، هرروزه روش‌های درمانی جدیدی برای کاهش این مشکل ارائه می‌شوند اما افراد زیادی هم هستند که مکمل‌های گیاهی و طب سنتی را به‌عنوان جایگزین داروهای صنعتی و شیمیایی انتخاب می‌کنند.

طب سنتی گیاهان مختلفی را برای درمان نعوظ تجویز می‌کند که پتانسیل بهبود کارکرد جنسی مردان را دارند البته رعایت احتیاط در میزان مصرف مکمل‌های گیاهی لازم و ضروری است.

درمان طبیعی اختلال نعوظ

روش‌های درمانی طبیعی مختلفی برای اختلال نعوظ وجود دارند مانند تغییر سبک زندگی و رژیم غذایی، ورزش کردن، ارتقای سلامت روان و مشاوره درمانی. بهتر است پیش از هر اقدام جدیدی برای درمان نعوظ در طب سنتی حتما با پزشک خود مشورت کنید تا هم علت ناتوانی مشخص شود و هم روش‌های درمانی موثر سنتی، طبیعی و خانگی مناسب‌تان را تجویز کند. در ادامه برخی از روش‌های درمان نعوظ در طب سنتی را برای افرادی آورده‌ایم که از ناتوانی جنسی ناشی از اختلال نعوظ رنج می‌برند:

ال-آرژینین

ال-آرژینین (L-arginine) نوعی آمینو اسید و گشاد کننده عروق است که باعث باز شدن رگ‌های خونی می‌شود. در تئوری مصرف آرژینین باعث افزایش گردش خون به‌سمت آلت تناسلی شده و به نعوظ کمک می‌کند. بررسی‌های علمی نشان می‌دهند که میزان ال-آرژینین پایین با اختلال نعوظ رابطه دارد. مصرف این مکمل همزمان با داروهایی مثل ویاگرا ممنوع است چرا که ترکیب این دو باعث افت شدید فشار خون می‌شود و خطر سردرد و گرگرفتگی دارد. حالت تهوع، کرامپ شکم، فشار خون پایین و افزایش قند خون از عوارض احتمالی مصرف ال-آرژینین هستند.

یوهیمبین

یوهیمبین (Yohimbine) نوعی مکمل از پوست درخت آفریقایی است که پزشکان پیش از داروی ویاگرا رای درمان اختلال نعوظ تجویز می‌کردند. طب سنتی معتقد است که یوهیمبین باعث تحریک رسپتورها در بدن و انتشار هورمون‌های اپینفرین و نوراپی نفرین می‌شود. انتشار این هورمون‌ها جلوی تاثیر ترکیباتی را می‌گیرد که باعث شده خون کمتری به عروق آلت جنسی برسد. افزایش فشار خون، ضربان قلب بالا، و اضطراب از عوارض جانبی مصرف یوهیمبین هستند بنابراین بدون مشورت با پزشک نباید مصرف شود

جینسینگ قرمز

جینسینگ قرمز گیاهی است که طب سنتی و گیاهی کره تاکید زیادی بر قابلیت آن در درمان اختلال نعوظ دارد. البته نحوه تاثیرگذاری جینسینگ قرمز روی کاهش علایم اختلال نعوظ و درمان نعوظ در طب سنتی دقیقا مشخص نیست. شاید این ماده گیاهی روی هورمون‌های نعوظ تاثیر می‌گذارد یا اینکه با افزایش میزان اکسید نیتریک باع افزایش جریان خون ورودی به آلت می‌شود. بیخوابی از عوارض شایع مصرف جینسینگ است اما در کوتاه مدت خطری ندارد.

گیاه اپیدیوم (علف بز شاخدار)

نوعی گیاه چینی که در گذشته برای رفع علل اختلالات جنسی از جمله اختلال نعوظ در طب سنتی استفاده می‌شد. به‌علاوه اینکه برای کاهش مقاربت دردناک و جلوگیری از کاهش میل جنسی در خانم‌ها هم تجویز می‌شد. البته مکانیسم دقیق گیاه اپیدیوم برای درمان نعوظ در طب سنتی مشخص نیست اما ظاهرا این گیاه تغییراتی در میزان برخی هورمون‌ها در بدن ایجاد کرده که باعث بهبود عملکرد جنسی می‌شود. البته بیماران قلبی مجاز به مصرف گیاه اپیدیوم نیستند چرا که باعث بی ‌نظمی ضربان قلب می‌شود. ضمن اینکه مصرف آن با سایر داروها تداخل دارد.

گیاه دارویی جینکو بیلوبا

جینکو بیلوبا (Ginkgo biloba) گیاهی است که هزاران سال در طب سنتی برای بیماری‌های مختلف از جمله زوال عقل، استرس، جریان خون ضعیف به مغز تجویز می‌شود. مصرف جینکو برای درمان نعوظ در طب سنتی باعث رقیق شدن خون عروق شده و جریان خون بیشتری را به اندام‌های جنسی می‌رساند. افزایش خون‌ریزی از ریسک‌های مصرف این گیاه برای درمان اختلال نعوظ است بنابراین افرادی که داروی رقیق کننده خون مصرف می‌کنند مجاز به مصرف جینکو نیستند. حالت تهوع، سردر، درد معده و زخم دهان از جمله عوارض جانبی مصرف این مکمل گیاهی به‌شمار می‌آیند.

مکمل دهیدرواپی آندروسترون (DHEA)

دهیدرواپی آندروسترون (Dehydroepiandrosterone) باعث تولید هورمون‌های جنسی مثل تستوسترون و استروژن می‌شود. با افزایش سن، میزان دهیدرواپی اندروسترون طبیعی در بدن فرد پایین می‌آید درنتیجه عملکرد جنسی فرد ضعیف می‌شود. طب سنتی مصرف این مکمل گیاهی برای رفع اختلال نعوظ را موثر می‌داند. هرچند که مصرف آن، عوارض جانبی مثل خستگی، سردرد، جوش و آکنه، و ضربان قلب نامنظم به دنبال دارد.

پروپیونیل ال کارنیتین

مصرف پروپیونیل ال کارنیتین (Propionyl-L-Carnitine) همراه با سیلدنافیل (sildenafil) در مردانی که اختلال نعوض دارند باعث بهبود کارکرد نعوظ آلت می‌شود. درست است که پروپیونیل ال کارنیتین برای درمان عوظ در طب سنتی تجویز می‌شود اما عوارض جانبی مثل خارش و قرمز شدن پوست، اسهال، تهوع، و سوزش معده به‌دنبال دارد. بیماران قلبی، افرادی که فشار خون، دیابت یا سیروز کبدی دارند نباید از این نوع کارنیتین مصرف کنند.

مارچوبه

مارچوبه از گیاهان موثر برای رفع ناتوانی‌های جنسی، بهبود سلامت و عملکرد جنسی محسوب می‌شود که روی سیستم تولید مثل مردان تاثیر می‌گذارد و برای درمان اختلال نعوظ در طب سنتی توصیه می‌شود.

دارچین

نوعی دارچین به‌نام کاشیا (Cassia) که برای بهبود عملکرد جنسی توصیه شده و زودانزالی و اختلال نعوظ را برطرف می‌کند.

موصلی

دیگر داروی گیاهی که برای درمان نعوظ در طب سنتی توصیه می‌شود موصلی است که مصرف آن باعث افزایش تعداد اسپرم‌ها می‌شود.

راهکارهای درمان نعوظ در طب سنتی

طب سنتی معتقد است که برای درمان اختلال نعوظ باید علت آن یعنی بلغم، قی و اسهال موجود در مغز را برطرف نمود. سپس سراغ درمان اختلال رفت. دستورالعمل‌های بهبود و درمان نعوظ در طب سنتی مختلف هستند که سه ترکیب متداول و محبوب سنتی موثر بر تقویت نعوظ را در ادامه آورده‌ایم:

• ترکیب 20 گرم از گلنار فارسی، زیره سبز، زیره سیاه، دارفلفل، زنجبیل، صمغ عربی، مصطکی، بلوط، زنیان، تخم کرفس، تخم بالنگ، همراه با 30 گرم از میخک، شقایق، گیاه دم اسب، خارخاسک، کندر خوراکی، خولنجان، و عود قماری را با 40 گرم سیاه دانه و یک مثقال زعفران آسیاب کرده و ترکیب پودری به‌دست آمده را با عسل مخلوط کنید تا به‌شکل خمیر سفتی در بیاید. ترکیب را به اندازه قرص‌های کوچک دایره‌ای دربیاورید و پس از اینکه کاملا خشک شدند آن‌ها را در ظرف در دار نگهداری کنید و روزی دو وعده صبح و شب هربار ده عدد بخورید. مصرف این ترکیب به تدریج مشکل اختلال نعوظ را رفع می‌کند.
• برای درمان اختلال نعوظ، طب سنتی مصرف روغن زیتون، عسل، لیمو ترش و پودر جوانه گندم همراه سالاد یا غذا را توصیه می‌کند. ترکیبی که علاوه بر تقویت نعوظ باعث درمان انزال زودرس هم می‌شود.
• 50 گرم میخک، دارچین، زنجبیل، هل و دارفلفل را با هم ترکیب و آسیاب کرده و با عسل ترکیب کنید. روزی 2 تا 3 قاشق در وعده صبحانه یا به‌صورت میان‌وعده مصرف کنید.
  رژیم غذایی برای درمان نعوظ در طب سنتی

طب سنتی همچنین مصرف خوراکی‌های زیر در رژیم غذایی را برای درمان اختلال نعوظ تجویز می‌کند:

• مصرف نعنا برای تقویت اندام تناسلی
• نخود، شلغم، لوبیا و انگور شیرین
• مصرف غذاهای سالم، ورزش، کاهش نمک مصرفی، و گنجاندن روغن‌های سالم مثل کنجد و زیتون در رژیم غذایی
• مصرف روزانه زنجبیل به‌صورت دمنوش، چای یا همراه وعده غذایی
• مصرف دارچین همراه با غذا یا چای
• کاهش مصرف نعنا، پونه و ترکیبات ضدنفخ
• از زالو درمانی کمک بگیرید.
• کاهش یا حذف مصرف خوراکی‌های آماده و فرآوری شده، پرکالری، چرب و شور
• مصرف نخود، عدس و شیره انگور برای تقویت عضلات اندام جنسی
• مصرف سردیجات باید به حداقل برسد بخصوص افرادی که طبع سرد دارند.
• روزی یک لیوان آب هویج همراه یک قاشق مغز آفتابگردان به‌مدت 40 روز باعث رفع عدم نعوظ می‌شود.

اقدامات موضعی جهت درمان نعوظ در طب سنتی

طب سنتی برای رفع مشکل نعوظ، ناتوانی جنسی و درمان زودانزالی روش‌های درمانی موضعی هم توصیه می‌کند مانند:

• ورزش
• ماساژ با روغن گیاهی (روزی 10 تا 20 دقیقه به‌مدت 40 روز)
• بادکش کردن قسمت‌های پایین کمر باعث بهبود تقویت جنسی و درمان اختلال نعوظ و زودانزالی می‌شود.
• قرص کمر
• کاهش مصرف سیگار و نوشیدنی‌های الکلی

کلام آخر

اختلال نعوظ بیماری است که روی اعتماد بنفس، روابط خصوصی و کیفیت زندگی‌ مردان تاثیر می‌گذارد. بهترین درمان عدم نعوظ به علت ایجاد این مشکل بستگی دارد. روش‌های طبیعی مختلفی برای درمان نعوظ در طب سنتی توصیه شده‌اند. پژوهش‌های زیادی روی تاثیر داروهای گیاهی برای درمان اختلال نعوظ در طب سنتی انجام شده‌اند، اما هنوز اطلاعات دقیقی درباره دوز مناسب این داروهای گیاهی، واکنش‌شان با داروهای شیمیایی و تاثیرشان روی نعوظ در دست نیست.

بنابراین بهتر است پیش از مصرف هر داروی گیاهی حتما با پزشک خود مشورت کنید. این نکته مهم را هم به‌خاطر داشته باشید که درمان بخصوص تغییر سبک زندگی مثل کاهش وزن و ورزش کردن زمان می‌برد. پس صبور باشید!

یکی از مشکلات شایع یائسگی چاقی شکمی یا تجمع چربی در ناحیه شکم در خانم‌ها است. انجام فعالیت‌های بدنی نقش بسزایی در حفظ سلامت و تناسب اندام در آستانه یائسگی و پس از اتمام دوران پریودی در خانم‌ها ایفا می‌کند چرا که ورزش می‌تواند تغییرات جسمی ناشی از این دوران را مدیریت کند. ورزش‌ها و حرکات ورزشی مشخصی هستند که به کمک آن‌ها می‌توانید از شر برخی علایم و نشانه‌های یائسگی خلاص شوید. در ادامه با ما باشید تا با بهترین ورزش برای تناسب اندام و کاهش استرس در دوران یائسگی آشنا شوید.

تغییرات بدن به خاطر یائسگی

پایان دوره پریودی که به آن یائسگی می‌گویند فرایند بیولوژیکی طبیعی و نرمالی در بدن است که معمولا بین سنین 40 تا 50 سالگی روی می‌دهد. در کنار گرگرفتگی که از شایع‌ترین نشانه‌های بدنی این دوره در خانم‌های یائسه است، اختلال خواب، کاهش سطح انرژی و اختلال در سلامت عاطفی از دیگر نشانه‌های توقف دوران پریودی در خانم‌ها است. گاهی به‌خاطر تغییر سطح هورمون‌ها، علایم و نشانه‌های یائسگی از چند سال قبل ظاهر می‌شوند. یائسگی باعث ایجاد تغییراتی در بدن شده و نشانه‌هایی دارد مانند:

• گر گرفتگی
• افزایش وزن و چاقی بخصوص چاقی شکمی
• درد مفاصل
• بی اختیاری (از دست دادن کنترل مثانه و یا روده)
• کاهش میل/لذت جنسی

البته که علم مثل همیشه راهگشا بوده و راهکارهای درمانی موثری مثل هورمون تراپی دارد که مشکلات و نوسانات خلقی را به حداقل می‌رسانند. اما راهکار ساده‌تری هم هست که برای سلامت کل بدن مفید است: ورزش و تغییر سبک زندگی.

چرا ورزش مهم است؟

هرچند که هنوز ثابت نشده که انجام منظم حرکات ورزشی می‌تواند نشانه‌های یائسگی را کاهش دهد با این حال می‌توان گفت که ورزش با کاهش استرس و بهبود کیفیت کلی زندگی می‌تواند این تغییر مهم و برجسته در زندگی خانم‌ها را راحت‌تر کند. به‌علاوه اینکه ورزش منظم بهترین راه برای جلوگیری از افزایش وزن و کاهش جرم عضلانی به‌شمار می‌آید که دو نمونه از شایع‌ترین علایم یائسگی هستند.

انجام 150 دقیقه فعالیت هوازی متوسط یا 75 دقیقه فعالیت هوازی شدید هفته‌ای یکبار برای خانم‌های سالم به کاهش عوارض این دوره کمک می‌کند.

بهترین ورزش برای یائسگی

داشتن تحرک و فعالیت بدنی برخی علایم یائسگی را بهبود می‌بخشد. بهترین راهکار برای اینکه مطمئن شوید هیچ چیز تناسب اندام شما را به هم نمی‌زند ورزش منظم در دوران یائسگی است که:

• میزان گرگرفتگی را کاهش می‌دهد
• باعث حفظ وزن مناسب و تناسب اندام می‌شود
• روحیه‌تان را تقویت می‌کند
• باعث افزایش عزت نفس و اعتماد به‌نفس می‌شود
• خواب بهتری برایتان به ارمغان می‌آورد
• استرس و اضطراب را کاهش می‌دهد

از آنجایی که بعد یائسگی، هورمون استروژن کمتری در بدن تولید می‌شود، تراکم استخوان کاهش پیدا کرده و ریسک پوکی استخوان بعد از شروع این دوره جدید چندبرابر می‌شود. اما ورزش باعث حفظ سلامت استخوان‌ها شده و احتمال شکستگی استخوان در اثر زمین خوردن و افتادن را کاهش می‌دهد. هرچقدر بیشتر از استخوان‌های‌تان کار بکشید آن‌ها قوی‌تر و محکم‌تر می‌شوند.

خداحافظی با چربی‌ های شکم بعد از یائسگی

یکی از شایع‌ترین نشانه‌هایی که خانم‌ها در یائسگی با آن مواجه می‌شوند تجمع چربی یا همان چاقی شکمی است که تاثیر مهمی روی اعتماد بنفس خانم‌ها گذاشته و باعث ایجاد حس ناامیدی در آن‌ها می‌شود. اما این واقعیت که چربی‌های دور شکم به سختی آب می‌شوند قضیه را بغرنج‌تر می‌کند. اما نگران نباشید، با راه حل ساده ورزش منظم می‌توانید با چربی‌های شکم بعد از یائسگی خداحافظی کنید.

7 ورزش مناسب دوران یائسگی

در اینجا بهترین ورزش‌ها برای یائسگی را آورده‌ایم که با انجام آن‌ها هیچ چیز نمی‌تواند تناسب اندام شما را به هم بزند، و از شر چربی‌های اضافی دور شکم و چاقی ناشی از دوران یائسگی خلاص شوید.

 طناب زدن

طناب زدن نوعی تمرین هوازی مناسب و درواقع بهترین ورزش برای سورزاندن کالری و چربی‌های شکم در یائسگی است. طناب زدن به‌صورت منظم به عنوان بهترین ورزش برای یائسگی باعث تقویت ساق پا، سفت شدن عضلات، تقویت استقامت بدن و بهبود ظرفیت ریه‌ها می‌شود. تقویت عضلات پا، باسن، شانه، بازو و شکم را هم به مزایای این ورزش در یائسگی اضافه کنید. روزی 15 دقیقه طناب زدن برای خانم‌های یائسه باعث حفظ تناسب اندام و حس شادابی می‌شود.

طناب زدن نوعی تمرین هوازی مناسب و درواقع بهترین ورزش برای سورزاندن کالری و چربی‌های شکم در یائسگی است. طناب زدن به‌صورت منظم به عنوان بهترین ورزش برای یائسگی باعث تقویت ساق پا، سفت شدن عضلات، تقویت استقامت بدن و بهبود ظرفیت ریه‌ها می‌شود.

پیلاتس

پیلاتس ورزشی برای تقویت عضلات و کل بدن است. بهترین قسمت ماجرا در رابطه با پیلاتس این است که این ورزش مشخصا برای تقویت عضلات کمر و بهبود انعطاف‌پذیری طراحی شده است درنتیجه با چربی‌سوزی بیشتر بدن، چربی‌های اطراف شکم را کاهش می‌دهد.

ژست قایق

ژست قایق (Navasana) یکی از حرکات یوگا برای تقویت کمر، عضلات ران و ستون فقرات است به‌علاوه اینکه استرس را برطرف کرده و باعث بهبود گوارش می‌شود. ژست قایق بخصوص برای آب کردن چربی‌های پهلو و جلوی شکم مناسب است و چربی‌های اضافی که پس از توقف پریودی بعد از 50 سالگی اطراف شکم جمع شده را آب می‌کند.

کرانچ دوچرخه

کرانچ دوچرخه برای عضلات راست و مایل شکمی مناسب است اما به شرط اینکه درست انجام بدهید. حرکت ورزشی مخصوص شکم که شما را از شر ذره ذره چربی‌های شکمی خلاص می‌کند و علاوه بر تقویت عضلات میانی، کمر باریکی هم برایتان هدیه می‌آورد و باعث بهبود انعطاف‌پذیری می‌شود.

 پلانک

بهترین ورزش برای تقویت عضلات میانی که نقش مهمی هم در چربی‌سوزی ایفا می‌کند. پلانک به چربی‌سوز معروف است که چربی‌های شکمی را آب کرده و باعث سفت شدن عضلات شکم می‌شود چرا که همزمان چند تا از عضلات شکم را باهم درگیر می‌کند و به‌همین خاطر یکی از بهترین ورزش‌ها برای یائسگی است که چربی‌های اطراف شکم را آب کرده و باعث حفظ تناسب اندام می‌شود.

بالا آوردن پاها

بالا آوردن پاها (leg raise) تمرین قدرتی مناسب عضلات شکم و عضلات مایل است که باعث تقویت عضلات پا، شکم و بهبود انعطاف پذیری بدن و حذف چربی‌ها در ناحیه شکم می‌شود.

تمرینات کاردیو پایدار

تمرینات کاردیو حالت پایدار باعث شده که توانایی چربی‌سوزی بدن بیشتر شود. انجام حرکات ورزشی هوازی به‌صورت مستمر بهتر از حرکات ورزشی با شدت بالا می‌توانند توزیع چربی در بدن را سروسامان بدهند. حرکاتی مثل پیاده‌روی، دویدن، کوهنوردی، یا دوچرخه سواری از جمله تمرینات ورزشی کاردیو هستند که به کاهش چربی شکم در دوران یائسگی کمک می‌کنند.

لزومی ندارد که سراغ ورزش‌های سخت و سنگین بروید. فقط کافی است چند حرکت هوازی کالری سوز را در برنامه روزانه‌تان بگنجانید.

کلام آخر

لزومی ندارد که سراغ ورزش‌های سخت و سنگین بروید. فقط کافی است چند حرکت هوازی کالری سوز را در برنامه روزانه‌تان بگنجانید مثل دویدن روی تردمیل. رقصیدن هم حرکت ورزشی مناسبی برای عضله‌سازی، انعطاف‌پذیری و آب کردن چربی‌های اضافی است که بعد از یائسگی به سراغ‌تان می‌آیند.

بسیاری از افراد، هرماه در دوره پریودی خود، ورزش کردن را کنار می‌گذارند. ممکن است شما نیز جز این دسته از افراد باشید و این کار را به دلایل مختلفی انجام دهید. با این حال، واقعاً دلیلی ندارد که ورزش کردن را صرفاً به علت این‌که پریود شده‌اید، رها کنید! به خواندن ادامه دهید تا با همه چیز درباره‌ی ورزش در پریودی آشنا شوید.

در این مقاله می‌خوانید:

• فواید ورزش در پریودی
• معرفی ورزش‌های دوران پریودی
• ورزش‌های نامناسب در دوران پریودی

فواید ورزش در پریودی

فواید جسمی و روحی ورزش کردن، وقتی پریود می‌شوید، متوقف نمی‌شوند.

فواید جسمی و روحی ورزش کردن، وقتی پریود می‌شوید، متوقف نمی‌شوند. اتفاقاً داشتن یک برنامه‌ی روتین و رعایت کردن آن می‌تواند بعضی از شکایات رایج همراه با قاعدگی را کاهش دهد.
دوران قاعدگی از نظر هورمونی، پیچیده است. در واقع، هر دو هورمون زنانه یعنی استروژن و پروژسترون در تمام طول قاعدگی، پایین‌ترین حد را دارند. اهمین باعث می‌شود که شما در این دوران، احساس خستگی کنید و انرژی کمتری داشته باشید.

با این حال، ورزش نکردن باعث حس بهتر یا صرفه جویی در مصرف انرژی از سمت شما نمی‌شود. بنابراین به جای این‌که ورزش در پریودی را به طور کامل کنار بگذارید، از این یک هفته، به عنوان فرصتی برای امتحان یک سری تمرینات جدید استفاده کنید.

فواید ورزش در پریودی عبارتند از:

کاهش علائم پی ام اس

اگر در روزهای نزدیک به قاعدگی و در طول سیکل خود دچار خستگی و نوسانات خلقی می‌شوید، انجام دادن منظم ورزش‌های هوازی می‌تواند این علائم را کاهش دهد.

افزایش اندورفین

ورزش کردن، از همان روز اول پریود می‌تواند قدرت و نیروی شما را افزایش دهد.

ورزش کردن اندورفین طبیعی شما را بالا می‌برد که می‌تواند خلق و خو و احساس بهتری به شما بدهد. بنابراین، یکی از مزایای اصلی ورزش در پریودی، ترشح زیاد اندورفین است. این هورمون مانند یک مسکن طبیعی عمل می‌کند و درد قاعدگی شما را در حین ورزش کردن کاهش می‌دهد.

افزایش قدرت و نیرو

در دو هفته‌ی اول چرخه‌ی قاعدگی، هورمون‌های زنانه‌ی شما در سطح پایین قرار دارند. بنابراین ورزش کردن، حتی از همان روز اول پریود می‌تواند قدرت و نیروی شما را افزایش دهد.

بهبود خلق و خو

ورزش در پریودی خلق و خوی شما را بهبود می‌بخشد و گردش خون را افزایش می‌دهد.

ورزش در پریودی خلق و خوی شما را بهبود می‌بخشد و گردش خون را افزایش می‌دهد. هم‌چنین ورزش کردن، گرفتگی، سردرد یا کمردرد ناشی از قاعدگی را کاهش می‌دهد. پس، از این نظر نیز می‌تواند به بهبود حس و حال شما کمک کند.

مبارزه با قاعدگی‌های دردناک

اگر پریودهای شما دردناک هستند، به خوبی می‌دانید که این زمان از ماه چقدر می‌تواند برایتان اذیت کننده باشد. خبر خوب این است که ورزش‌هایی مانند پیاده روی سبک می‌توانند علائم قاعدگی‌های دردناک را کاهش دهند و از این نظر، به شما کمک کنند.

معرفی ورزش‌های دوران پریودی

بهترین ورزش در دوران قاعدگی، ورزشی است که خودتان بخواهید آن را انجام دهید.

چند روز اول پریود می‌تواند از همه، ناراحت کننده‌تر باشد. به خصوص اگر خونریزی شما زیاد باشد، این موضوع را بهتر درک می‌کنید. به همین دلیل هم باید برنامه‌ی ورزش در قاعدگی شما، بر حرکات و تمرینات ملایم تمرکز داشته باشد.

بهترین ورزش در دوران قاعدگی، ورزشی است که خودتان بخواهید آن را انجام دهید. با این حال، مهم است که آن ورزش را تا حدودی متناسب با دوران پریودی خود تغییر دهید. عادت ماهیانه می‌تواند بهترین زمان باشد برای این‌که شما از شدت ورزش‌هایتان کم کنید. با در نظر گرفتن این موضوع، شما را با چند نمونه از ورزش های دوران پریودی آشنا می‌کنیم:

پیاده روی سبک یا سایر ورزش‌های هوازی

تمرینات هوازی سبک، کاردیو و پیاده روی‌های معمولی بهترین هستند.

ورزش‌های هوازی یا قلبی عروقی خود را با شدت کمتری انجام دهید یا حداقل، از مقدار زمان انجام دادن آن‌ها، تا حدودی کم کنید. تمرینات هوازی سبک، کاردیو و پیاده روی‌های معمولی بهترین هستند. یک منبع معتبر تحقیقاتی بیان می‌کند که ریه‌های شما در روزهای آخر پریودتان بهتر کار می‌کند. پس می‌توانید این تمرینات را در نزدیکی پایان دوره‌ی خود انجام دهید.

تمرینات و فعالیت‌های قدرتی کم حجم

با توجه به پتانسیل شما برای افزایش قدرت در دوران قاعدگی، بسیار خوب است که تمرینات ورزشی طولانی‌تر که شامل ترکیبی از کار کاملاً قدرتی و کاردیو هستند را انجام دهید.

یوگا و پیلاتس

اگر هیچ ناراحتی خاصی در دوران پریودی خود ندارید، روال معمول ورزش خود را ادامه دهید.

چند روز مانده به قاعدگی، بهترین زمان است برای این‌که فعالیت‌هایی مانند یوگا را شروع کنید. حرکات یوگا می‌تواند به طور بالقوه، علائمی مانند گرفتگی، حساسیت سینه‌ها، خستگی و درد عضلانی را کاهش داده و به آرامش بدن شما کمک کند.
اگر هیچ ناراحتی خاصی در دوران پریودی خود ندارید، با خیال راحت، روال معمول ورزش خود را ادامه دهید. فقط مراقب تغییرات بدن‌تان در این مدت باشید و اگر متوجه شدید که عملکرد معمول بدن‌تان تغییر کرده است، از شدت ورزش‌هایتان کم کنید و به خودتان استراحت بدهید.

ورزش‌های نامناسب در دوران پریودی

• استرس و حجم تمرین را کاهش دهید.
• اگر احساس خستگی غیرعادی می‌کنید، تمرینات قلبی عروقی شدید یا تمرینات استقامتی را کاهش دهید.
• حذف تمرینات مهارتی و دقیق نیز در دوران قاعدگی ایده آل است.

جمع‌بندی

ورزش منظم به سلامت ذهن و بدن کمک می‌کند و هیچ دلیل علمی وجود ندارد که شما را از ورزش در پریودی منع کند. اتفاقاً برعکس، شواهدی وجود دارد که نشان می‌دهد ورزش در این دوران می‌تواند حتی مفید باشد! نکته‌ی اصلی این است که ورزش کردن را ادامه دهید، اما از شدت آن کم کنید. مخصوصاً اگر احساس خستگی می‌کنید، به خودتان فشار نیاورید و تمرینات ورزشی خود را تغییر دهید.

به کلینیک بیا نی نی هم سر بزنید.

می‌توان گفت عفونت واژن یا واژینیت یکی از مشکلات شایع در بین زنان است که هر زن به طور متوسط حداقل یک بار درگیر آن می‌شود. عفونت واژن به دلایل مختلفی ایجاد می‌شود و برخی از بیماری‌ها و ویروس‌های مربوط به دستگاه تناسلی زنان نیز می‌توانند آن را ایجاد کنند یا این مشکل را شدت ببخشند. اگر شما هم نگران سلامتی خود هستید و می‌خواهید همه چیز درباره عفونت واژن در زنان را بدانید، با ما همراه شوید.

در این مقاله می‌خوانید:

• عفونت واژن یا واژینیت چیست؟
• علائم عفونت واژن یا واژینیت
• انواع عفونت واژن و دلایل ایجاد آن‌ها
• انواع عفونت واژن چگونه درمان می‌شود؟

آمارهایی که توسط متخصصین زنان و زایمان گزارش شده است، نشان می‌دهد یک سوم زنان حداقل یک بار دچار عفونت واژن یا واژینیت می‌شوند. این آمارها نشان از رواج این مشکل در بین زنان دارد. میزان ابتلا به این عفونت در سال‌های باروری یعنی از اواخر نوجوانی تا اوایل دهه چهل در زنان شایع‌تر است. در ادامه همه چیز درباره عفونت واژن را در اختیارتان قرار می‌دهیم.

عفونت واژن یا واژینیت چیست؟

عفونت واژن یا واژینیت می‌تواند در اثر رشد باکتری‌ها، قارچ‌ها، انگل‌ها یا ویروس‌ها در داخل و اطراف واژن و فرج (ناحیه اطراف واژن) ایجاد شود. برخی از این باکتری‌ها به صورت طبیعی در واژن شما وجود دارند و هیچ مشکلی برای شما ایجاد نمی‌کنند. اما اگر برخی عوامل شرایط را در واژن تغییر دهند و روند سالم آن را مختل کنند، این باکتری‌ها خارج از کنترل رشد خواهند کرد و باعث عفونت این ناحیه و اطراف آن می‌شوند.

عفونت واژن معمولا به دلیل رشد بیش از حد باکتری‌های موجود در واژن یا ورود برخی از انواع قارچ‌ها، انگل‌ها یا ویروس‌ها به محیط واژن، ایجاد می‌شود.

هنگامی که شما به عفونت واژن مبتلا می‌شوید، می‌توانید علائم مختلفی را از خود نشان دهید که در ادامه به آن‌ها اشاره خواهیم کرد.

علائم عفونت واژن یا واژینیت

در برخی موارد عفونت‌ واژن علائم مشهودی ایجاد نمی‌کند و خاموش خواهد ماند. اما این کاملا به نوع عفونت و شرایط بدن فرد وابسته است.

از جمله علائم عفونت واژن می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

• خارش و سوزش واژن
• احساس درد و ناراحتی در قسمت واژن و اطراف آن
• پوست ملتهب، برافروخته یا متورم در اطراف واژن و فرج
• تغییر در میزان ترشحات واژن
• تغییر رنگ ترشحات واژن
• درد یا سوزش در هنگام ادرار
• درد در حین رابطه جنسی نفوذی واژینال
• خونریزی واژینال یا لکه بینی

ممکن است شما در صورت ابتلا به عفونت واژن فقط یک یا چند مورد از علائم ذکر شده در بالا را داشته باشید. اگر علائم شما ظرف چند روز از بین نرفت یا بدتر شد، بهتر است برای تشخیص و درمان به یک متخصص مراقبت‌های بهداشتی زنان مراجعه کنید.

انواع عفونت واژن و دلایل ایجاد آن‌ها

عفونت واژن یا همان واژینیت بسته به دلایل ایجاد آن، دارای انواع مختلفی است. با وجود این که علائم بیشتر این عفونت‌ها شبیه به هم است نمی‌توان از روی علائم، نوع آن را تشخیص داد و برای شناسایی نوع عفونت باید به متخصص زنان مراجعه کرد.

از جمله انواع عفونت واژن می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

واژینوز باکتریال

اغلب باعث ترشحات غیر معمول با رنگ مایل به سفید، سبز یا زرد می‌شود. این ترشحات می‌تواند بوی ماهی مانندی می‌دهد که بعد از رابطه جنسی واژینال قوی‌تر خواهد شد. در این نوع عفونت ممکن است متوجه خارش زیادی نشوید.

دلایل ابتلا:

در برخی شرایط، عواملی باعث می‌شوند که رشد باکتری‌های طبیعی موجود در محیط واژن بیش از حد طبیعی شود. از جمله این عوامل می‌توان به رابطه جنسی دهانی و واژینال در شرایط غیر بهداشتی یا نامناسب اشاره کرد.

عفونت‌ قارچی واژن

این نوع عفونت معمولاً با خارش واژن و فرج، درد و سوزش همراه است. در برخی موارد نیز ممکن است فرد شاهد تورم در لابیا یا قسمت بیرونی واژن نیز شود. ترشحات واژن در طی این عفونت معمولاً به صورت سفید و توده‌ای خواهد بود که بافتی شبیه به پنیر دلمه‌شده دارد.

دلایل ایجاد:

عفونت قارچی واژن معمولا توسط نوعی قارچ به نام «کاندیدا آلبیکنس» ایجاد می‌شود. عوامل مختلفی از جمله مصرف طولانی مدت آنتی‌بیوتیک‌ها، تغییرات هورمونی، سیستم ایمنی ضعیف و استرس، همگی می‌توانند باعث کاهش تعداد باکتری‌های مفید موجود در واژن شوند که این شرایط منجر به رشد قارچ‌ها در محیط واژن خواهد شد.

تریکومونیازیس

این عفونت به طور معمول باعث خارش واژن و بوی ماهی مانند، همراه با ترشحات کف آلود و زرد مایل به سبز می‌شود. در این نوع عفونت نیز ممکن است تورم و التهاب واژن و فرج مشاهده شود. از علائم دیگر ابتلا به عفونت تریکومونیازیس می‌توان به درد در هنگام رابطه جنسی واژینال، درد زیر شکم و سوزش و درد در هنگام ادرار اشاره کرد.

دلایل ایجاد:

از جمله عوامل ابتلا به عفونت تریکومونیازیس می‌توان به رابطه جنسی واژینال، دهانی یا مقعدی بدون کاندوم، استخر آلوده، استفاده از حوله مرطوب یا لباس زیر مرطوب اشاره کرد.

این نوع عفونت معمولا توسط نوعی انگل تک یاخته به نام «تریکوموناز» ایجاد می‌شود. بیشتر افراد با داشتن رابطه جنسی واژینال، دهانی یا مقعدی بدون کاندوم به این نوع عفونت مبتلا می‌شوند.

با این حال، برخی از شواهد نشان می‌دهد که عوامل دیگری مانند استخر آلوده، نشستن روی سطح مرطوب و آلوده، استفاده از حوله مرطوب یا لباس زیر مرطوب، می‌تواند باعث ابتلا به این عفونت شود.

واژینیت آتروفیک

واژینیت آتروفیک را نمی‌توان به طور دقیق نوعی از عفونت واژن دانست. اما این مشکل می‌تواند شانس ابتلا به عفونت‌های واژن و UTI را افزایش دهد. در واژینیت آتروفیک ممکن است علائمی را که شبیه علائم سایر عفونت‌ها هستند مانند خارش واژن، سوزش، خشکی و تغییرات در ترشحات، مشاهده کنید.

دلایل ایجاد:

این مشکل معمولا در اثر کاهش سطح استروژن و در نتیجه آن خشکی و نازک شدن پوست واژن ایجاد می‌شود. این مشکل بیشتر در خانم‌های یائسه یا باردار دیده می‌شود اما عوامل دیگری مانند مصرف قرص ضد بارداری، دوش واژینال، استفاده از مواد شوینده قوی و  مصرف داروهایی که سطح هورمون استروژن را در بدن کاهش می‌دهند نیز خطر ابتلا به این عفونت را افزایش خواهند داد.

انواع عفونت واژن چگونه درمان می‌شود؟

درمان عفونت واژینال بسته به نوع آن و عامل ایجاد عفونت متفاوت است. در چنین شرایطی بعد از مشاهده علائم و مراجعه به متخصص زنان، پزشک ابتدا با معاینه و انجام برخی آزمایش‌ها، عامل ایجاد عفونت را شناسایی می‌کند. سپس نسبت به نوع عفونت درمان مناسب را آغاز خواهد کرد.

• برای عفونت باکتریایی، مترونیدازول یا کلیندامایسین به صورت کرم یا ژل تجویز می‌شود.
• برای عفونت‌های قارچی، کرم‌ها یا شیاف‌های ضد قارچ تجویز خواهد شد.
• برای عفونت تریکومونیازیس، معمولا از قرص مترونیدازول یا تینیدازول استفاده می‌شود.
• برای درمان واژینیت آتروفیک، کرم یا قرص استروژن برای درمان خشکی شدی واژن و سوزش آن تجویز می‌شود.
  

  در طی مدت درمان بهتر است از انجام کارهایی که عفونت واژن را تحریک می‌کنند مانند استفاده از شوینده‌های قوی و معطر، استفاده از تامپون و پدهای معطر و دوش واژینال، اجتناب کنید.

همچنین متخصصین زنان در طول دوره درمان توصیه می‌کنند که از هرگونه عاملی که رشد این عفونت‌ها در ناحیه واژن را تشدید می‌کنند، اجتناب کنید. از جمله این عوامل می‌توان به استفاده از شوینده‌های قوی و معطر، استفاده از تامپون و پدهای معطر و دوش واژینال اشاره کرد.

کلام آخر

در این مقاله سعی داشتیم تا همه چیز درباره عفونت واژن را که می‌تواند سطح آگاهی شما را نسبت به این مشکل افزایش دهد، در اختیارتان قرار دهیم. همان‌طور که اشاره کردیم عفونت واژن یا واژینیت انواع مختلفی دارد و برای تشخیص عامل ابتلا و نوع عفونت، بهتر است به محض مشاهده علائم به متخصص زنان مراجعه کنید. فراموش نکنید که چکاپ‌های مرتب به همراه رعایت نکات بهداشتی خصوصا هنگام رابطه جنسی، می‌توانند خطر ابتلا به این عفونت‌ها و عوارض آن‌ها را کاهش دهند.

سوال : آیا ویروس HPV می تواند باعث سرطان دستگاه تناسلی شود؟

پاسخ : زگیل تناسلی و سرطان در بعضی موارد با مرتبط هستند. بعضی از انواع ویروس پاپیلومای انسانی می‌تواند منجر به سرطان و یا به اصطلاح عامیه زگیل سرطانی ،شود ولی مبتلا بودن به این ویروس به این معنی نیست که شما حتما سرطان دارید.

برای آگاهی بیشتر از ویروس HPV و سرطان دستگاه تناسلی به سراغ دکتر مژگان السادات دادگر رفتیم. از شما دعوت میکنیم ویدئو زیر را تماشا کنید. برای مراجعه به دکتر مژگان السادات دادگر یا دریافت نوبت از کلینیک دکتر مژگان السادات دادگر کلیک کنید.

آیا HPV باعث سرطان می‌شود؟

بیماری HPV یکی از رایج‌ترین بیماری‌های آمیزشی است. تقریبا همه افرادی که رابطه جنسی پر خطر دارند، روزی به HPV مبتلا می‌شوند. در بیشتر اوقات این بیماری به‌ طور خود به‌ خود طی 2 سال درمان می ‌شود و مشکل جدی بوجود نمی ‌آورد ولی گاهی اوقات بیماری HPV می‌تواند منجر به موارد زیر شود:

• سرطان مقعد
• سرطان دهانه رحم
• سرطان دهان یا گلو
• سرطان آلت تناسلی مردانه
• سرطان واژن زنانه
• سرطان مهبل

راه های زیادی وجود دارد که احتمال مبتلا شدن به سرطان HPV را کاهش می‌دهد. تزریق واکسن HPV و داشتن رابطه جنسی سالم (هر زمان که رابطه جنسی از طریق مقعد، واژن یا دهان برقرار می‌شود، استفاده از کاندوم و کاندوم زبانی یا دهانی (دِنتال دَم) توصیه می‌شود) می‌تواند به جلوگیری از این نوع سرطان ‌‌ها جلوگیری کند.

چگونه بیماری HPV تبدیل به سرطان می‌شود؟

بیشتر از 200 نوع ویروس و بیماری HPV وجود دارد که بیشتر آنها کاملا بی ضرر هستند و خود‌ به‌ خود درمان می‌شوند. ولی 13 نوع از این بیماری می‌تواند منجر به سرطان دهانه رحم و یک نوع از این 13 نوع می‌تواند باعث سرطان گلو، مقعد، مهبل، واژن و آلت تناسلی مردانه شود.

آن دسته از بیماری‌های HPV که منجر به سرطان می‌شوند، HPV پرخطر نامیده می‌شوند. انواع دیگر HPV می‌تواند باعث ایجاد زگیل مثل زگیل تناسلی شود. این نوع بیماری‌ها، HPV کم خطر نامیده شده و منجر به سرطان نمی‌شوند. ولی عده ای به اشتباه به آن زگیل سرطانی می گویند.

بیشتر افرادی که به HPV مبتلا هستند، اطلاعی از آن ندارند زیرا معمولا علائمی ندارد. در بیشتر مواقع، سیستم ایمنی بدن به ‌طور طبیعی عفونت بیماری HPV را طی دو سال از بین می‌برد ولی در شرایطی دیگر ممکن است سیستم ایمنی بدن نتواند با HPV پرخطر مبارزه کند و عفونت در بدن باقی بماند.

زمانی‌که HPV پرخطر خودش درمان نمی‌شود، می‌تواند سلول‌های دهانه رحم، دهان یا گلو، مقعد، آلت تناسلی مردانه، مهبل و واژن را به ویروس آلوده کند.

چه کسانی در خطر ابتلا به سرطان ناشی از بیماری HPV هستند؟

در حین رابطه جنسی، زمانیکه واژن، مهبل، دهانه رحم، آلت تناسلی مردانه، مقعد و دهان با آلت تناسلی فرد دیگری که به این بیماری آلوده است تماس پیدا کند، می‌تواند باعث ابتلا به بیماری HPV شود.

HPV از طریق تماس پوستی و مخاط منتقل می‌شود؛ یعنی حتی زمانیکه افراد در رابطه جنسی به ارگاسم نرسند و یا از طریق واژن، مقعد یا دهان دخول صورت نگیرد هم بیماری منتقل می‌شود(در صورتی که یکی از طرفین آلوده باشد).

ابتلا به HPV به معنی ابتلا به سرطان نیست. بیشتر بیماری‌های HPV خود به‌ خود درمان می‌شوند و هیچ آسیبی به بدن نمی‌رسانند. با این حال بهتر است برای حفظ سلامتی‌، تمام تلاشتان را بکنید. برای جلوگیری از ابتلا به بیماری HPV باید به یک سری نکات توجه کنید.

نکاتی در مورد پیشگیری از ابتلا به ویروس hpv وجود دارد که خواندن آن ها خالی از لطف نیست. می توانید بعد خواندن ادامه ی مقاله با کلیک بر روی گزینه ی زیر در مورد پیشگیری از زگیل تناسلی اطلاعاتی بدست آورید.

سوال : نکات حائز اهمیت پس از درمان بی اختیاری ادرار با لیزر شامل چه مواردی است؟

پاسخ :  بی اختیاری ادراری بیماری هست که در آن خانمها بدون اینکه کنترلی روی ادرار داشته باشند، به طور ناگهانی ادرار آنها چکه می کند و یا حتی لباس آنها کاملا خیس می شود. در درمان بی اختیاری با لیزر، بیمار به مراقبت های خاصی قبل و بعد از انجام لیزر نیاز ندارد. به دلیل اینکه این روش به صورت سرپایی در مطب انجام می شود، نیازی به بستری شدن نیست و دوره نقاهت بسیار کوتاه است. 

برای آگاهی بیشتر از نکات مهم پس از درمان بی اختیاری ادرار با لیزر به سراغ دکتر مژگان السادات دادگر رفتیم. از شما دعوت میکنیم ویدئو زیر را تماشا کنید. برای مراجعه به دکتر مژگان السادات دادگر یا دریافت نوبت از کلینیک دکتر مژگان السادات دادگر کلیک کنید.

انواع بی اختیاری ادرار کدام موارد است؟

استرسی Stress incontinence:

به هنگام سرفه ، عطسه و کار با اجسام سنگین رخ می دهد.

فوریتی Urge incontinence :

در مورد معمولاً در شب ها رخ می دهد و فرد نیاز فوری به دستشویی رفتن دارد. برخی عوامل دیگر مثل عفونت، بیماری هایی مثل دیابت در این نوع بی اختیاری ادرار موثر هستند.

سر ریز شده یا لبریزی Overflow incontinence:

نشت مکرر ادرار صورت می گیرد که علت آن تخلیه نشدن کامل مثانه می باشد.

عملکردی Functional incontinence:

به دلیل آسیب های جسمی یا روحی فرد نتواند به موقع به دستشویی برود، مثلاً ممکن است مبتلا به آرتروز شدید باشد 

ترکیبی Mixed incontinence:

ممکن است فرد د ویا چند مورد از انواع بی اختیاری های ادرار را با هم داشته باشد.

از چه راه هایی می توان بی اختیاری ادرار را درمان کرد؟

در صورتی که بی اختیاری ادرار دارید، سریعاً به دنبال راهی برای درمان مشکل خود باشید؛ زیرا ممکن است این موضوع مشکلات بیشتری را برای شما به وجود آورد و باعث لطمه زدن به روح و جسم شما شود.

با مراجعه به پزشک متخصص اورولوژی می توانید درمانی را برای مشکل خود شروع کنید. درمان های مختلفی برای از بین بردن مشکل بی اختیاری ادرار وجود دارد که راه های آسانی نیز هست. برخی از روش هایی که می توانید بی اختیاری ادرار را درمان کنید شامل موارد زیر می باشد:

از درمان های بی اختیاری ادرار رعایت رژیم غذایی مناسب است. مصرف مواد غذایی که باعث تحریک مثانه می شود را کاهش دهید. دیگر درمان انجام ورزش های برای تقویت عضلات لگن می باشد که بتوانید روی مثانه خود کنترل داشته باشید، از ورزش های لگن تمرین کگل می باشد. تاثیرات مثبت این ورزش بعد از گذشت سه ماه قابل مشاهده می باشد.

روش دیگر تزریق کلاژن در بافت اطراف مجرای ادرار می باشد که باعث مقاوم شدن مجرای دفع ادرار می شود. درمان بی اختیاری ادرار با استفاده از پساری، این وسیله درون واژن قرار می گیرد و مشکل بی اختیاری ادرار را حل می کند.

از دیگر راه های درمان بی اختیاری ادرار عمل جراحی، بالا کشیدن مثانه می باشد، روش های جراحی دیگری نیز وجود دارد که موجب افزایش حجم مثانه می شود.

بهترین روش برای درمان بی اختیاری ادرار چیست؟

روش استفاده از لیزر بهترین راهکار برای درمان بی اختیاری ادرار در زنان می باشد و می تواند مشکل عدم کنترل مثانه را حل کند. این دستگاه بر طبق سیستم واژن زنان طراحی شده است و نسبت به سایر روش ها نتیجه بهتری را در پی دارد.

امروزه با پیشرفت تکنولوژی درمان مناسبی برای بی اختیاری ادرار به وجود آمده است که استفاده از لیزر می باشد، با استفاده از این دستگاه مشکلات ناحیه آلت تناسلی زنان درمان می شود.

این روش متدی نوین و پرطرفدار می باشد و نتایج زیادی را در پی دارد. از جمله مشکلات زنان که با این دستگاه حل می شود عبارت است از روشن سازی واژن، لابیاپلاستی، تنگ کردن واژن، درمان مشکلات یائسگی، جوانسازی واژن که نتایج فوق العاده و شگفت انگیزی را به همراه دارد.

روش لیزر مورد بررسی های زیادی قرار گرفته است و به تایید سازمان غذا و داروی آمریکاه رسیده است، قابل ذکر است این دستگاه گواهی CE اروپا را نیز دارد. در کشور ایران نیز روش لیزر تاییده شده است و از وزارت بهداشت تاییدیه دارد.

این روش از پیشرفت های پزشکی می باشد که باعث برطرف کردن مشکلات زنان شده است. لیزر یک روش غیر تهاجمی و بدون نیاز به جراحی است که انجام شدن آن به صورت سرپایی می باشد.

در درمان بی اختیاری ادراری به وسیله‌ی لیزر قسمت های خارجی اندام تناسلی، دهانه مجرای خروجی ادرار و دیواره های واژن درمان می شود.

مراقبتهای بعد از درمان بی اختیاری ادرار با لیزر 

در درمان بی اختیاری با لیزر، بیمار به مراقبت های خاصی قبل و بعد از انجام لیزر نیاز ندارد. به دلیل اینکه این روش به صورت سرپایی در مطب انجام می شود، نیازی به بستری شدن نیست و دوره نقاهت بسیار کوتاه است. بیماران بلافاصله بعد از لیزر می توانند به زندگی عادی خود برگردند. همچنین این روش درمانی نیازی به مصرف آنتی بیوتیک ندارد چون هیچ زخم یا برشی ایجاد نمی شود که احتمال عفونت وجود داشته باشد.