دسته: قبل از بارداری

کیست پیلونیدال، یک کیسه پر از مو و بقایای پوست است که در انتهای دنبالچه ایجاد می‌شود. فولیکول‌های آلوده معمولا باعث ایجاد این کیست‌ها می‌شوند. در این مطلب، با جراحی سینوس پیلونیدال آشنا می‌شوید.
درمان‌های اولیه شامل حمام سیتز، کمپرس گرم و مصرف آنتی‌بیوتیک است. با این حال، اگر عفونت به اندازه کافی شدید باشد، ممکن است نیاز به جراحی داشته باشید.

در این مقاله می‌خوانید:

• انواع جراحی سینوس پیلونیدال
• چه کسی کاندید مناسبی برای برش و تخلیه کیست پیلونیدال است؟
• چه کسی کاندید مناسبی برای سیستکتومی پیلونیدال است؟
• از جراحی برش و تخلیه کیست پیلونیدال چه انتظاری باید داشته باشید؟
• از جراحی سیستکتومی پیلونیدال چه انتظاری باید داشته باشید؟
• بهبودی پس از جراحی کیست پیلونیدال چقدر طول می‌کشد؟
• احتمال بازگشت کیست چقدر است؟
• پرسش و پاسخ مخاطب بیا نی نی درباره جراحی سینوس پیلونیدال

انواع جراحی سینوس پیلونیدال
دو روش جراحی مورد استفاده برای درمان کیست پیلونیدال عبارتند از:
برش و سیستکتومی.

1- برش
در طی این روش، پزشک برشی ایجاد کرده و کیست را تخلیه می‌کند.

2- سیستکتومی
در طول این روش، پزشک کل کیست و بافت‌های اطراف آن را برمی‌دارد.

چه کسی کاندید مناسبی برای برش و تخلیه کیست پیلونیدال است؟
پزشک شما به احتمال زیاد یک روش برش و تخلیه را برای درمان کیست پیلونیدال توصیه می‌کند اگر:

• این اولین باری است که کیست شما تحت درمان قرار می‌گیرد.
• عفونت شما جزئی است.

چه کسی کاندید مناسبی برای سیستکتومی پیلونیدال است؟
در حالی که روش برش و تخلیه معمولا اولین گزینه جراحی برای کیست پیلونیدال است، پزشک شما ممکن است سیستکتومی را در موارد زیر توصیه کند:

قبل از انجام سیستکتومی، دستورالعمل‌های پزشک خود را دنبال کنید. ممکن است به شما توصیه شود که سیگار را ترک کنید و مصرف برخی از داروها را برای مدتی کنار بگذارید.

• شما قبلا یک عمل برش و تخلیه داشته‌اید، اما کیست شما دوباره برگشته.
• عفونت شما بسیار پیچیده، یا شدید است.

از جراحی برش و تخلیه کیست پیلونیدال چه انتظاری باید داشته باشید؟
برش و تخلیه کیست پیلونیدال، یک روش ساده است که معمولا در مطب پزشک و با بی‌حسی موضعی انجام می‌شود.
ابتدا، پزشک به شما آمپول بی‌حسی تزریق می‌کند، سپس یک برش کوچک در کیست ایجاد می‌کند تا چرک تخلیه شود. این کار باعث کاهش درد و التهاب می‌شود.
بعد از عمل درد خواهید داشت، بنابراین بهتر است شخصی شما را به منزل برساند.
برای این جراحی معمولا آنتی‌بیوتیک مورد نیاز نیست مگر اینکه عفونت به مناطق اطراف سرایت کرده باشد.

از جراحی سیستکتومی پیلونیدال چه انتظاری باید داشته باشید؟
این روش پیچیده‌تر از برش و تخلیه است، اما احتمال موفقیت آن هم بیشتر است.
قبل از انجام سیستکتومی، دستورالعمل‌های پزشک خود را دنبال کنید. ممکن است به شما توصیه شود که سیگار را ترک کنید و مصرف برخی از داروها را برای مدتی کنار بگذارید.
جراحی کیست پیلونیدال با بیهوشی عمومی در یک مرکز جراحی به صورت سرپایی انجام می‌شود. انجام جراحی حدود 45 دقیقه طول می‌کشد.
احتمالا چند ساعت پس از عمل به خانه خواهید رفت و لازم است شخصی شما را به خانه برساند.

بهبودی پس از جراحی کیست پیلونیدال چقدر طول می‌کشد؟
بعد از عمل، پزشک ممکن است زخم را باز بگذارد یا با بخیه ببندد. استفاده از بخیه ممکن است به بهبود سریع‌تر شما کمک کند، اما احتمال عود کیست شما بیشتر است.
مدت بهبودی شما به نحوه انجام عمل جراحی و دریافت بخیه، بستگی دارد. به طور کلی، بهبود کامل احتمالا بین یک تا سه ماه طول می‌کشد.
بیشتر افراد می‌توانند فعالیت‌های معمول خود را دو تا چهار هفته پس از جراحی از سر بگیرند.
ممکن است در حین بهبودی، کمی احساس درد یا حساسیت داشته باشید که می‌توانید با این روش‌ها آن را برطرف کنید:

• مصرف داروهای مسکن تجویز شده توسط پزشک
• اجتناب از انجام فعالیت‌های سنگین
  

  برش و تخلیه کیست پیلونیدال، یک روش ساده است که معمولا در مطب پزشک و با بی‌حسی موضعی انجام می‌شود.

• استفاده از بالشتک مخصوص برای نشستن
• عدم نشستن طولانی‌مدت بر روی سطوح سخت
• خرید کوسن مخصوص
• پزشک دستورالعمل‌هایی را برای تمیز نگه داشتن زخم به شما ارائه می‌دهد. برای جلوگیری از عفونت یا عود مجدد، این دستورالعمل‌ها را با دقت دنبال کنید.
• اگر پزشک برایتان آنتی‌بیوتیک تجویز کرد، حتما دوره مصرف آن را تکمیل کنید، حتی اگر قبل از اتمام بسته، احساس کردید که بهتر شده‌اید.

در صورت مشاهده موارد زیر با پزشکتان تماس بگیرید:

• تب
• خروج چرک از محل برش
• افزایش درد، تورم، گرما یا قرمزی در نزدیکی محل برش

احتمال بازگشت کیست چقدر است؟
متاسفانه، کیست‌های پیلونیدال پس از عمل عود می‌کنند. مطالعات نشان می‌دهد که میزان عود تا 30 درصد است.
کیست‌ها ممکن است به دلیل عفونت مجدد ناحیه، یا رشد مو در نزدیکی جای زخم برش، بازگردند.
افرادی که کیست پیلونیدال مکرر دارند، اغلب دچار زخم‌های مزمن و تخلیه سینوس‌ها می‌شوند.
چند راه برای جلوگیری از عود کیست پیلونیدال وجود دارد:

• دستورات پزشک بعد از جراحی را با دقت دنبال کنید.
• منطقه را تمیز نگه دارید.
• هر دو تا سه هفته یک‌بار این ناحیه را بتراشید یا از محصولات رفع موهای زائد استفاده کنید.

خلاصه
کیست‌های پیلونیدال می‌توانند تحریک‌کننده و دردناک باشند، اما خبر خوب این است که گزینه‌های موثری برای حذف آن‌ها وجود دارد. در اولین قدم، شما باید به پزشک مراجعه کنید.
در صورت نیاز به جراحی، شما و پزشکتان درباره مزایا و معایب گزینه‌های مختلف بحث می‌کنید. روش برش و تخلیه، معمولا ساده‌تر است و می‌تواند در مطب پزشک انجام شود، اما خطر عود بیشتر از سیستکتومی است.

پرسش و پاسخ مخاطب بیا نی نی درباره جراحی سینوس پیلونیدال
سوال مخاطب بیا نی نی: خانمی 32 ساله هستم. سال گذشته دچار سینوس پیلونیدال شدم که به وسیله آنتی‌بیوتیک مداوا شدم و تا به حال مشکلی نداشتم، پس از گذشت یک سال مجددا سینوس عود کرده. در حال حاضر سه ماه است که اقدام به بارداری کرده‌ام. با توجه به وضعیت موجود، سنم و شرایط پس از عمل خواستم بدانم بهتر است سینوس را عمل کنم سپس اقدام به بارداری کنم، یا اینکه پس از بارداری این کار را انجام دهم؟

پاسخ دکتر کتایون برجیس، متخصص زنان و زایمان و فلوشیپ نازایی:
دوست عزیز اول می‌توانید جراحی را انجام دهید چون دوران نقاهت عمل کوتاه است و پس از آن می‌توانید اقدام به بارداری کنید.

با پزشکان متخصص در کلینیک بیا نی نی آشنا شوید. 

ماموگرافی یکی از انواع تصویربرداری است که در آن از اشعه ایکس با دوز پایین برای بررسی پستان استفاده می شود. در این مقاله با انواع ماموگرافی آشنا می‌شوید و می‌فهمید که آیا ماموگرافی درد دارد یا نه.

انواع ماموگرافی
ماموگرافی به تشخیص زودرس سرطان پستان در خانمها کمک می کند دو فرم از ماموگرافی به نام های ماموگرافی دیجیتال و دریافت به کمک کامپیوتر وجود دارد .

ماموگرافی دیجیتال
ماموگرافی دیجیتال با محدوده کامل (FFDM) یکی از سیستم ماموگرافی می باشد که در آن مبدل های اشعه ایکس به سیگنال الکتریکی جایگزین فیلم ساده شده اند.
این مبدلها شبیه به دوربین های دیجیتال می باشند سیگنالهای الکتریکی جهت ایجاد تصاویر پستان بر روی صفحه کامپیوتر و یا پرینت بر روی فیلم شبیه ماموگرافی های قدیمی مورد استفاده قرار می گیرند . از نظر بیماران انجام ماموگرافی دیجیتال تفاوتی با ماموگرافی مرسوم قدیمی ندارد.

دریافت به کمک کامپیوتر (CAD) 
از تصاویر ماموگرافی دیجیتال استفاده می کند که منبع تهیه آنها میتواند فیلم ماموگرافی مرسوم و یا ماموگرافی دیجیتال باشد . سپس نرم افزار کامپیوتری هر گونه دانسیته غیر طبیعی ، توده و یا کلسیفیکاسیون را که میتواند مطرح کننده وجود سرطان پستان باشد جستجو می کند سیستم دریافت به کمک کامپیوتر (CAD) این نواحی مشکوک را برای رادیولوژیست جهت بررسی بیشتر تعیین می کند .

موارد استفاده ماموگرافی چیست؟
ماموگرافی جهت تشخیص زودرس سرطان پستان در خانمهایی استفاده می شود که هیچگونه علایمی ندارند و یا علائمی همچون لمس توده، درد و یا ترشحات در نوک پستان دارند.

غربالگری از طریق ماموگرافی
ماموگرافی به دلیل اینکه توانایی تشخیص تغییر دریافت پستان 2 سال قبل از ایجاد علایم را داراست نقش اساسی در تشخیص زودرس سرطان پستان دارد. گاید لاین های جامعه جراحان آمریکا و جامعه رادیولوژی آمریکا غربالگری سالیانه زنان بالای 40 سال را توصیه می کند .
تحقیقان نشان داده است که ماموگرافی سالیانه منجر به تشخیص زودرس سرطان پستان می کند یعنی موقعی که آنها اکثراً قابل درمان می باشند و نیازی به برداشتن کامل پستان نمی باشد .
انستیتوی ملی سرطان، غربالگری سرطان پستان را برای زنان زیر 40 سال و با توالی بیشتر برای خانمهایی که سابقه سرطان پستان دارند و همچنین آنهایی که از لحاظ ژنتیکی ریسک بیشتری دارند توصیه می کند .

ماموگرافی تشخیصی 
ماموگرافی تشخیصی جهت بررسی بیمارانی که یافته بالینی غیر طبیعی دارند (همچون لمس توده ) استفاده می شود ماموگرافی تشخیصی همچنین در افرادی که در قسمت غربالگری یافته غیر طبیعی دارند جهت بررسی بیشتر مورد استفاده قرار می گیرد .

چگونه باید برای ماموگرافی آماده شد؟
قبل از انجام ماموگرافی ، جامعه سرطان آمریکا توصیه می کند که هر گونه یافته غیر طبیعی یا مشکل در پستان خود را با پزشک خود در میان بگذارید به علاوه هر گونه سابقه جراحی ،استفاده از هورمون و سابقه سرطان پستان در خود و یا خانواده خود را به پزشک خود اطلاع دهید .

در روز ماموگرافی از اسپری، پودر تالک و یا لوسیون زیر بغل استفاده نشود. این مواد میتوانند همانند نقاط کلسیفیه در فیلم ماموگرافی ظاهر شوند.

اگر در زمان پریود،پستانهای شما سفت می شوند وقت قبلی برای ماموگرافی، یک هفته قبل از پریود نگیرد بهترین زمان برای انجام ماموگرافی یک هفته پس از دوران پریود می باشد . در صورت امکان بارداری همیشه به تکنسین رادیولوژی و یا پزشک خود اطلاع دهید .
جامعه جراحات آمریکا توصیه می کند:
• در روز ماموگرافی از اسپری، پودر تالک و یا لوسیون زیر بغل استفاده نشود. این مواد میتوانند همانند نقاط کلسیفیه در فیلم ماموگرافی ظاهر شوند.
• مشکل و یافته بالینی خود را به تکنسین در هنگام انجام ماموگرافی اطلاع دهید .
• در صورت امکان ماموگرافی قبلی خود را به همراه داشته باشد و به رادیولوژیست مربوطه نشان دهید .
• زمان جوابدهی را بپرسید و در صورت عدم تماس از طرف پزشک و یا موسسه رادیولوژی فرض را بر طبیعی بودن ماموگرافی خود نگذارید .

دستگاه ماموگرافی چگونه است؟
واحد ماموگرافی که شبیه جعبه ای مربعی می باشد حاوی تیوبی است که در آن اشعه ایکس تولید می شود این واحد برای بررسی پستان استفاده می شود.
وسیله ای به این دستگاه متصل می باشد که از آن جهت نگه داشتن و فشار دادن پستان و زاویه دادن به پستان در جهات مختلف استفاده می گردد.

ماموگرافی چگونه انجام می شود؟
ماموگرافی به صورت سرپایی انجام می شود. در حین ماموگرافی تکنسین رادیولوژی پستان شما را در واحد ماموگرافی قرار می دهد و سپس پستان شما به طور تدریجی توسط دستگاه فشرده می شود.
فشردن پستان به دلایل زیر ضروری است:

بعضی خانمها با پستان‌های حساس پس از ماموگرافی احساس ناراحتی می‌کنند که در این موارد باید ماموگرافی زمانی انجام شود که پستان‌های شما کمترین حساسیت را دارد.

• بافت پستان دارای ضخامت یکنواخت شود و تمام نسج آن قابل رویت گردد.
• بافت پستان پخش شود زیرا توده های کوچک در زمانی که بافت پستان روی هم قرار می گیرند غیر قابل تشخیص می باشد .
• امکان استفاده از دوز کم رادیولوژی را میسر می کند.
• سبب ثابت نگه داشته شدن بافت پستان می شود و مانع از کدورت تصویر ناشی از حرکت پستان می شود.
• وضوح تصویر را زیاد می کند. برای چندین ثانیه از شما خواسته می شود که نفس خود را حبس کنید تا مانع از کدورت تصویر شود. ماموگرافی در حدود 30 ثانیه طول می کشد .

ماموگرافی درد دارد؟
شما احساس فشار بر روی پستان خود می کنید. بعضی خانمها با پستانهای حساس پس از ماموگرافی احساس ناراحتی می کنند که در این موارد باید ماموگرافی زمانی انجام شود که پستان های شما کمترین حساسیت را دارد.
اگر در زمان فشرده شدن پستان در حین ماموگرافی احساس ناراحتی شدید می کنید به تکنسین اطلاع دهید تا فشار را کمتر کند.

چه کسی نتیجه ماموگرافی را تفسیر می کند و چگونه باید آن را گرفت؟
رادیولوژیست که یک پزشک متبحر در تفسیر رادیولوژی می باشد این تصاویر را بررسی می کند و یک گزارش امضاء شده به پزشک ارجاع دهنده شما میدهد و سپس پزشک شما نتیجه را به شما اطلاع می دهد.

مزایا و ریسکهای ماموگرافی
مزایا : تصویر برداری پستان توانایی پزشک در تشخیص توده های کوچک را بالا میبرد یعنی زمانی که سرطان کوچک میباشد و امکان مداوای آن بیشتر است،استفاده از ماموگرافی احتمال تشخیص رشد غیر طبیعی بافت پستان که محدود به مجاری شیریاست را بالا می برد. این توده ها سرطان مجاری شیری در جا نامیده می شوند .
در صورت برداشتن در این مرحله ابتدایی سبب ایجاد مشکل برای بیمار نمی شوند و ماموگرافی تنها روش اثبات شده برای تشخیص این توده ها می باشد . هیچگونه اشعه ای پس از اتمام ماموگرافی در بدن بیمار باقی نمی ماند میزان اشعه ایکسی که برای ماموگرافی استفاده می شود هیچ گونه عوارض جانبی برای بیمار ندارد .
ریسک ها : همیشه مقدار کمی احتمال ایجاد سرطان در صورت دریافت میزان بالای اشعه ایکس وجود دارد هر چند مزایای تشخیص صحیح بسیار بیشتر از این ریسک می باشد .

ماموگرافی مثبت کاذب
پنج تا پانزده درصد از ماموگرافی غربالگری نیاز به ماموگرافی مجدد و یا سونوگرافی دارد. بسیاری از این موارد در نهایت طبیعی می باشند در صورت وجود یافته غیر طبیعی ، پیگیری مجدد و یا بیوپسی ممکن است ضروری باشد و اکثر بیوپسی ها طبیعی می باشند.
تخمین زده شده است که در زنان بین 40 تا 49 سال که ماموگرافی سالیانه انجام می دهند احتمال نتیجه ماموگرافی مثبت کاذب حدود 30 درصد است و احتمال انجام بیوپسی حدود7 تا 8 درصد می باشد. خانمها همیشه باید تکنسین رادیولوژی را در صورت امکان بارداری مطلع سازند.

محدودیت های ماموگرافی
تصاویر ماموگرافی اولیه معمولاً جهت تعیین وجود یک بیماری خوش خیم یا بدخیم کافی نمی باشد. اگر یک یافته مشکوک وجود داشته باشد رادیولوژیست ممکن است توصیه کند که بررسی بیشتر انجام گردد. تفسیر ماموگرافی ممکن است مشکل باشد زیرا بافت پستان طبیعی در هر بیمار متفاوت می باشد همچنین پودر زیر بغل در تصاویر ماموگرافی ایجاد اشکال می کند .
بدلیل اینکه بعضی از پستانها بخوبی قابل رویت نمی باشند ممکن است رادیولوژیست بخواهد که تصاویر ماموگرافی را با تصاویر ماموگرافی قبلی شما مقایسه کند.
هر چند ماموگرافی بهترین روش غربالگری برای سرطان پستان است ، ماموگرافی قابلیت تشخیص تمام سرطانهای پستان را ندارد و همچنین درصدی از ماموگرافی ها ممکن است امکان وجود سرطان را نشان دهند. حال آنکه در واقع سرطان وجود نداشته باشد که همان نتایج مثبت کاذب است . 

ایمپلنت‌ها یا کپسولهای کاشتنی جلوگیری از بارداری، وسایلی هستند که زیر پوست زنان قرار می‌گیرند. آن‌ها هورمونی ترشح می‌کنند که از بارداری پیشگیری می‌کند.

در این مقاله می‌خوانید:

• کپسولهای کاشتنی جلوگیری از بارداری یا ایمپلنت ضد بارداری چیست؟
• ایمپلنت ضد بارداری چگونه کار می‌کند؟
• ایمپلنت ضد بارداری چقدر موثر است؟
• ایمپلنت ضد بارداری تا چه مدت قابل استفاده است؟
• مزایا و معایب ایمپلنت ضد بارداری چیست؟
• عوارض جانبی کاشت ضد بارداری
• در مطب پزشک چه اتفاقی می‌افتد؟
• برداشتن ایمپلنت ضد بارداری
• آیا همه زن‌ها می‌توانند از کپسولهای کاشتنی ضد بارداری استفاده کنند؟

کپسول های کاشتنی جلوگیری از بارداری یا ایمپلنت ضد بارداری چیست؟
ایمپلنت یک میله پلاستیکی به اندازه چوب کبریت است که نوعی از هورمون پروژسترون به نام «اتونوژسترل» etonogestrel در درون آن وجود دارد.
ایمپلنت موجود در ایالات متحده، Nexplanon است که نسخه جدیدتری از ایمپلنت Implanon است.

ایمپلنت ضد بارداری چگونه کار می‌کند؟
هنگامی که ایمپلنت زیر پوست شما قرار می‌گیرد، مقدار کمی «اتونوژسترل» آزاد می‌کند. این هورمون روی غده هیپوفیز اثر می‌گذارد و به تخمدان‌ها می‌گوید تخمک آزاد نکنید.
همچنین مخاط دهانه رحم را ضخیم‌تر می‌کند که باعث می‌شود که اسپرم نتواند به تخمک‌هایی که آزاد می‎شوند، برسد.

ایمپلنت ضد بارداری چقدر موثر است؟
ایمپلنت‌های هورمونی بیش از 99 درصد مواقع موثرند. شاید بپرسید سایر روش‌های جلوگیری از بارداری چقدر موثرند. خیلی زود به جوابتان می‌رسید.

• دستگاه‌های داخل رحمی (IUDs) هم 99درصد موثر هستند.
• تزریق‌های ضد بارداری 94 درصد موثرند.
• تاثیر قرص‌های ضد بارداری 91 درصد است.

لازم است بدانید که هیچ‌یک از این روش‌ها شما را در برابر بیماری‌های مقاربتی محافظت نمی‌کنند. فقط کاندوم از بیماری‌های مقاربتی پیشگیری می‌کند.

ایمپلنت ضد بارداری تا چه مدت قابل استفاده است؟
می‌توانید تا 3 سال از ایمپلنت جلوگیری از بارداری استفاده کنید، سپس باید آن را تعویض کنید.

مزایا و معایب ایمپلنت ضد بارداری چیست؟
مانند هر روش پیشگیری از بارداری، ایمپلنت هم مزایا و معایبی دارد.

مزایای ایمپلنت ضد بارداری
مزایای ایمپلنت ضد بارداری عبارتند از:

• آنها بسیار موثرند: کمتر از یک زن از هر 100 زن که از ایمپلنت استفاده می‌کنند، ممکن است باردار شود.
• برای استفاده آسان‌اند: برخلاف برخی از گزینه‌های پیشگیری از بارداری، نیازی نیست نگران استفاده نادرست از ایمپلنت‌ها باشید یا زمان مصرف آن‌ها را به خاطر بسپارید.
• برگشت سریع: اگر می‌خواهید باردار شوید، می‌توانید بلافاصله پس از بیرون آوردن ایمپلنت این کار را شروع کنید.
• پریودهای کمتر دردناک: در مطالعات انجام شده در مورد زنانی که از ایمپلنت استفاده می‌کردند، دوره‌های قاعدگی‌شان کمتر با درد همراه بود.
• پریود کوتاه یا توقف پریود: پریود شما ممکن است کوتاه‌تر شود، یا حتی به طور کامل متوقف شود.

معایب کاشت ایمپلنت
برخی از مشکلات مربوط به کپسول های کاشتنی جلوگیری از بارداری، عبارتند از:

• هزینه: برای معاینه و ایمپلنت و برای برداشتن آن باید هزینه کنید.
• عدم حفاظت در برابر بیماری‌های مقاربتی: ایمپلنت‌های ضد بارداری از HIV یا هر نوع بیماری مقاربتی دیگر جلوگیری نمی‌کنند. برای این کار باید از کاندوم استفاده کنید.

عوارض جانبی کاشت ضد بارداری
عوارض جانبی احتمالی شامل مشکلات ناشی از قرار دادن ایمپلنت است:

• درد
• کبودی یا تورم
• سرخی
• عفونت
• زخم

سایر عوارض جانبی احتمالی عبارتند از:

• خونریزی قاعدگی نامنظم
• افسردگی و سایر تغییرات خلقی
• افزایش وزن
• درد شکم یا حالت تهوع
• آکنه
• درد سینه، کمردرد یا سردرد
• واژینیت
• سرگیجه
• کیست تخمدان غیر سرطانی

در مطب پزشک چه اتفاقی می‌افتد؟
پزشک یا متخصص مراقبت‌های بهداشتی، به بازوی شما یعنی جایی که باید ایمپلنت را دریافت کنید، داروی بی‌حسی تزریق می‌کند که ممکن است کمی سوزش داشته باشد.
سپس از ابزاری استفاده می‌کند که میله را از طریق سوزن به داخل بازوی شما فشار می‌دهد. این کار درد چندان ندارد و بیشتر شبیه کمی کشش است.

بر خلاف برخی از گزینه‌های پیشگیری از بارداری، نیازی نیست نگران استفاده نادرست از ایمپلنت‌ها باشید یا زمان مصرف آن‌ها را به خاطر بسپارید.

این روند کمتر از یک دقیقه طول می‌کشد.
پس از آن، باید بتوانید ایمپلنت را زیر پوست خود احساس کنید، اما نباید قابل مشاهده باشد.

برداشتن ایمپلنت ضد بارداری
برداشتن ایمپلنت، سریع و ساده است. سعی نکنید خودتان این کار را انجام دهید، پزشک باید آن را حذف کند. در حالی که شما در مطب هستید پزشک برای برداشتن کپسول کاشتنی بارداری، این فرایند را طی می‌کند:

• نقطه‌ای را که روی ایمپلنت قرار دارد، روی بازوی شما مشخص می‌کند.
• برای جلوگیری از عفونت، منطقه را تمیز می‌کند.
• محل مورد نظر را بی‌حس می‌کند.
• یک برش کوچک در بالای ایمپلنت ایجاد می‌کند و آن را برمی‌دارد.
• اگر بافت اسکار زیادی در ناحیه وجود داشته باشد، امکان دارد این روند تا 20 دقیقه طول بکشد.
• اگر پزشک نتواند ایمپلنت را به راحتی پیدا کند، ممکن است از اشعه ایکس برای پیدا کردن آن استفاده کند.

بازوی شما ممکن است بعد از بیرون آمدن ایمپلنت درد داشته باشد، بنابراین این کارها را انجام دهید:

• به مدت 48 ساعت بانداژ را روی آن نگه دارید.
• محل را به مدت 24 ساعت خشک نگه دارید.

آیا همه زن‌ها می‌توانند از کپسول های کاشتنی پیشگیری از بارداری استفاده کنند؟
اگر فکر می‌کنید ممکن است باردار باشید یا موارد زیر را دارید، نباید از ایمپلنت‌های جلوگیری از بارداری استفاده کنید:

• حساسیت به ایمپلنت
• خونریزی واژینال بدون علت
• سرطان پستان (در حال یا در گذشته)
• بیماری کبدی، یا تومورهای کبدی
• سابقه لخته شدن خون (ترومبوز ورید عمقی)

در صورت داشتن موارد زیر با احتیاط از ایمپلنت استفاده کنید:

• دیابت
• کلسترول بالا
• تشنج
• سابقه افسردگی
• همچنین اگر اضافه‌وزن زیادی دارید، ممکن است ایمپلنت‌ها به خوبی کار نکنند.
• برخی از داروها می‌توانند ایمپلنت‌های جلوگیری از بارداری را کم‌اثر کنند.

پزشکان متخصص زنان و زایمان در کلینیک بیا نی نی می‌توانند در این‌باره اطلاعات بیشتری به شما ارائه بدهند.

انزال، عبارت است از خروج مایع منی از آلت تناسلی در هنگام ارگاسم. هنگامی که انزال سریع‌تر از آنچه شما یا همسرتان دوست دارید رخ می‌دهد، به آن انزال زودرس می‌گویند. با دلایل زود انزالی مردان و درمان آن آشنا شوید.
مهم است بدانید که انزال زودرس، رایج است و تقریبا از هر سه مرد بین 18 تا 59 ساله یک نفر آن را در مقطعی از زندگی تجربه می‌کند.

در این مقاله می‌خوانید:

• آیا انزال زودرس، نوعی اختلال عملکرد جنسی است؟
• علائم زود انزالی چیست؟
• دلایل زود انزالی مردان چیست؟
• چه موقع باید از پزشک کمک گرفت؟
• نحوه درمان زود انزالی
• خلاصه

آیا انزال زودرس، نوعی اختلال عملکرد جنسی است؟
انزال زودرس نوعی اختلال عملکرد جنسی محسوب می‌شود. اختلال عملکرد جنسی به انواع مختلفی از مشکلات اشاره دارد که باعث می‌شود زن و شوهر از فعالیت جنسی به طور کامل لذت نبرند.
انزال زودرس، همان اختلال نعوظ نیست. اختلال نعوظ، ناتوانی در دستیابی و حفظ نعوظ است که تجربه جنسی رضایت‌بخش را ناممکن می‌سازد. با این حال، ممکن است انزال زودرس را همراه اختلال نعوظ تجربه کنید.

علائم زود انزالی چیست؟
دوره‌های گاه به گاه زود انزالی معمولا جای نگرانی ندارد. اگر انزال زودرس به طور مکرر رخ می‌دهد، ممکن است به درمان نیاز داشته باشید.
علامت اصلی انزال زودرس، ناتوانی منظم در تاخیر در انزال بیش از یک دقیقه پس از نفوذ در حین مقاربت است.
انزال زودرس معمولا به صورت اولیه یا ثانویه طبقه‌بندی می‌شود.
انزال زودرس اولیه به این معنی است که شما این تجربه را همیشه یا تقریبا از اولین تجربه جنسی خود داشته‌اید.
انزال زودرس ثانویه به این معنی است که شما انزال طولانی‌مدت در زندگی خود داشته‌اید، اما گسترش یافته است.

دلایل زود انزالی مردان چیست؟
مولفه‌های روانی یا عاطفی وجود دارد، اما عوامل دیگری هم در ایجاد آن دخیل هستند.
برخی از عوامل روانشناختی ممکن است موقتی باشند. مثلا ممکن است فردی انزال زودرس را در طول تجربیات اولیه جنسی تجربه کرده باشد، اما با افزایش سن و داشتن روابط جنسی بیشتر، راهکارهایی را برای کمک به تاخیر در آن آموخته باشد.
انزال زودرس ممکن است با افزایش سن و مشکل بیشتر در حفظ نعوظ به یک مشکل دائمی تبدیل شود.
این مشکل ممکن است به دلیل شرایط زمینه‌ای یا نگرانی‌های مربوط به سلامت روان ایجاد شود:

سطوح غیرطبیعی هورمون‌های خاص مانند تستوسترون یا مواد شیمیایی تولید شده توسط سلول‌های عصبی به نام انتقال‌دهنده‌های عصبی ممکن است در انزال زودرس موثر باشد.

• تصویر بدنی ضعیف یا عزت نفس ضعیف
• افسردگی
• سابقه سوء استفاده جنسی به عنوان مرتکب، یا به عنوان قربانی
• احساس گناه هم ممکن است باعث شود تا در روابط جنسی عجله کنید که می‌تواند منجر به انزال زودرس شود.

موارد دیگری که می‌توانند منجر به آن شوند، عبارتند از:

• نگرانی درباره زود انزالی
• نگرانی از تجربه جنسی محدود
• مشکلات یا نارضایتی در رابطه فعلی شما
• فشار
• علل فیزیکی هم می‌توانند نقش مهمی در انزال زودرس داشته باشند. اگر به دلیل اختلال نعوظ در حفظ نعوظ مشکل دارید، ممکن است برای مقاربت عجله کنید تا قبل از از دست دادن نعوظ آن را کامل کنید.
• سطوح غیرطبیعی هورمون‌های خاص مانند تستوسترون یا مواد شیمیایی تولید شده توسط سلول‌های عصبی به نام انتقال‌دهنده‌های عصبی ممکن است در انزال زودرس موثر باشد.
• التهاب پروستات یا پیشابراه هم می‌تواند علائم متعددی از جمله انزال زودرس و اختلال نعوظ را ایجاد کند.

چه موقع باید از پزشک کمک گرفت؟
در این موارد با پزشک مشورت کنید:

• در حال رخ دادن است یا آنقدر رخ داده که در روابط شما مشکلاتی ایجاد کرده.
• شما را از انجام روابط صمیمی باز می‌دارد

ابتدا می‌توانید با پزشک عمومی مشورت کنید، یا به دنبال اورولوژیست باشید. اورولوژیست، پزشکی است که در زمینه سلامت سیستم ادراری و عملکرد جنسی مردان تخصص دارد.

هنگام مراجعه به پزشک، اطلاعات زیر را به پزشک ارائه دهید:

• چه مدت است که فعالیت جنسی دارید؟
• چه زمانی انزال زودرس برایتان نگران‌کننده شده؟
• چند وقت یکبار رخ می‌دهد؟
• معمولا چقدر طول می‌کشد تا حین مقاربت جنسی و هنگامی که خودارضایی می‌کنید انزال داشته باشید؟
• آیا از داروهایی استفاده می‌کنید که ممکن است بر عملکرد جنسی‌تان تاثیر بگذارد؟

علاوه بر کار با اورولوژیست، ممکن است به شما توصیه شود که با یک متخصص بهداشت روانی که متخصص در اختلالات جنسی است هم مشورت کنید.

نحوه درمان زود انزالی
در برخی موارد، ممکن است بتوانید انزال زودرس را با تغییراتی در روال جنسی خود درمان کنید.
ممکن است به شما توصیه شود یک ساعت قبل از رابطه جنسی خودارضایی کنید چون ممکن است به شما کمک کند تا انزال را با شریک زندگی خود به تاخیر بیاندازید.
همچنین ممکن است توصیه شود تا به طور موقت از دخول اجتناب کنید و با همسرتان معاشقه داشته باشد. این کار می‌تواند به کاهش فشار انجام حین مقاربت کمک کند.

اگر انزال زودرس را تجربه می‌کنید، مهم است که در مورد آن با همسر خود صحبت کنید، نه اینکه آن را نادیده بگیرید، یا وجود آن را انکار کنید.

1- روش شروع و توقف و فشار دادن
شما و همسرتان می‌توانید دو استراتژی به کار بگیرید که روش شروع و توقف و روش فشردن است.
با شروع و توقف، همسرتان آلت تناسلی شما را تحریک می‌کند تا به انزال نزدیک شوید. سپس او باید متوقف شود تا زمانی که احساس کنید انزال را دوباره تحت کنترل دارید.
از همسر خود بخواهید این کار را دو بار دیگر تکرار کند. سپس در چهارمین تلاش شرکت کنید و به خود اجازه دهید تا انزال شوید.
انجمن اورولوژی آمریکا توصیه می‌کند این کار را سه بار در هفته امتحان کنید تا زمانی که احساس کنید انزال‌تان را بهتر کنترل می‌کنید.
با روش فشار، همسرتان تا زمانی که به انزال نزدیک شوید، آلت تناسلی‌تان را تحریک می‌کند. سپس همسرتان آلت تناسلی شما را محکم فشار می‌دهد تا نعوظ شما شروع به ضعیف شدن کند.
تاثیر این استراتژی‌ها ممکن است چندین هفته طول بکشد و هیچ تضمینی وجود ندارد که آن‌ها به تنهایی مشکل را حل کنند.

2- تمرینات کف لگن
برخی از تمرینات عضلانی ممکن است کمک‌کننده باشد. به طور خاص می‌توانید از تمرینات کف لگن مردان سود ببرید.

3- کاهش حساسیت
کاهش حساسیت آلت تناسلی در هنگام مقاربت هم ممکن است موثر باشد.
استفاده از کاندوم ممکن است حساسیت شما را به اندازه کافی کاهش دهد تا در حفظ نعوظ بیشتر بدون انزال کمک کند.

حتی کاندوم‌هایی برای «کنترل اوج» به بازار عرضه شده‌اند. این کاندوم‌ها حاوی داروهای بی‌حس‌کننده مانند «بنزوکائین» هستند که به کاهش پاسخ‌های عصبی آلت تناسلی کمک می‌کند.
استفاده از داروهای بی‌حس‌کننده به طور مستقیم بر آلت تناسلی شما حدود 15 دقیقه قبل از مقاربت هم ممکن است مفید باشد، اما ابتدا با پزشک مشورت کنید.

4- داروهای اختلال نعوظ
با پزشک خود در مورد مصرف داروهای اختلال نعوظ، مشورت کنید.
ممکن است این داروها گاهی یک ساعت طول بکشد تا تاثیر کنند.

5- با همسر خود صحبت کنید
اگر انزال زودرس را تجربه می‌کنید، مهم است که در مورد آن با همسر خود صحبت کنید، نه اینکه آن را نادیده بگیرید، یا وجود آن را انکار کنید.
هر دو شما باید درک کنید که:
زود انزالی، معمولا یک بیماری قابل درمان و بسیار رایج است.

خلاصه
ممکن است بتوانید زود انزالی را پس از امتحان روش‌هایی مرکب از استراتژی‌های خانگی و مصرف دارو، درمان کنید.
شما و همسرتان می‌توانید از رابطه جنسی و صمیمی با تاکید کمتر بر مقاربت لذت ببرید، یا به دنبال راه‌هایی برای افزایش صمیمیت عاطفی خود از طریق فعالیت‌های غیرجنسی باشید.
نکته اصلی این است که بفهمید زود انزالی معمولا قابل حل است.

پزشکان متخصص اورولوژی در کلینیک بیا نی نی می‌توانند به سئوال‌های شما پاسخ دهند.

سوال : آیا تنبلی تخمدان درمان قطعی دارد؟

پاسخ : تنبلی تخمدان یا سندروم تخمدان پلی کیستیک یا به اصطلاح PCOS شایع ترین اختلال همراه با عدم تخمک گذاری مزمن است. در این خانم ها تعادل هورمونی بهم میخورد، مدام استروژن تولید میشود و به علت عدم تخمک گذاری پروژسترون تولید نمیشود.
علائم تنبلی تخمدان شامل اختلالات قاعدگی، ریزش مو، موی زائد، آکنه و نازایی است. تنبلی تخمدان درمان قطعی ندارد، بهترین و اولین قدم در خانم های چاق مبتلا به تنبلی تخمدان اصلاح سبک زندگی و کاهش وزن است. حتی کاهش وزن در حد 2 تا 5 درصد میتواند در این خانم ها منجر به پریودها و تخمک گذاری های منظم شود.
در این خانم ها از متفورمین برای کاهش اشتها، کاهش وزن و کاهش مقاومت به انسولین استفاده میشود پس به این خانم ها توصیه میکنیم که غذای سالم مصرف کنند، کالری دریافتی را کاهش دهند و ورزش منظم داشته باشند.
برای منظم شدن پریودها میتوان از قرص های جلوگیری یا پروژسترون استفاده کرد.
برای درمان ریزش مو و موی زائد و آکنه میتوان از قرص های جلوگیری یا قرص اسپیرونولاکتون که ضد هورمون های مردانه است استفاده کرد و در آخر اگر این خانم ها مشکل بارداری داشته باشند میتوان از داروهای محرک تخمک گذاری بسته به شرایط استفاده کرد.

برای آگاهی بیشتر از درمان تنبلی تخمدان به سراغ دکتر لاله صادقی رفتیم. از شما دعوت میکنیم ویدئو زیر را تماشا کنید. برای مراجعه به دکتر لاله صادقی یا دریافت نوبت از مطب دکتر لاله صادقی کلیک کنید. 

تخمدان پلی کیستیک یا pco که به اصطلاح عوام تنبلی تخمدان گفته می شود، یکی از بیماری های شایع در بین زنان و دختران نوجوان به شمار می آید .

تبنلی تخمدان یک بیماری ژنتیکی است . در سیکل تخمک گذاری هر ماه حدود 5-6 فولیکول شروع به رشد می کنند و در نهایت یکی از آن ها بزرگ می شود و آن فولیکول بزرگ شده فاکتورهای ماهر کننده برای مابقی فولیکول ها می فرستد و فولیکول های ریز دیگری که در اطراف آن در حال بزرگ شدن هستند، را از بین می برد و کوچک نگه می دارد.

در افراد مبتلا به بیماری تخمدان پلی کیستیک آن فولیکول های بزرگ شده به هر علتی نمی توانند به درستی فعالیت خود را انجام دهند . در صورتی که قادر نخواهند بود تخمک گذاری خوبی داشته باشند و هم اینکه نمی توانند فاکتورهای مهار کننده را به خوبی برای فولیکول های اطرافش القا نماید و آن ها را از رشد باز نگه دارند .

در نتیجه هر ماه چند فولیکول به صورت نیمه رشد کرده و بزرگ می شوند و این نوع فولیکول ها تخمک گذاری خوبی نداشته و کاملا از بین نمی روند . لذا در طول سالیان متمادی هر ماه که چند تا فولیکول ریز روی سطح تخمدان باقی می ماند، که از حالت عادی بزرگ تر اند . در این زمان سطح پوسته تخمدان یا کورتکس تخمدان پر از فولیکول های ریز می شود .

در حالت عادی زمانی که نمای تخمدان از طریق سونوگرافی مشاهده می شود. حدود 3-4 فولیکول ریز روی سطح تخمدان قابل مشاهده است ولی زمانی که فردی به بیماری تخمدان پلی کیستیک مبتلا باشد، در نمای سونوگرافی در سطح تخمدان یک حالت گردنبندی از فولیکول های ریز در اطرافش دیده می شود و به همین دلیل است که این بیماری را تخمدان پلی کیستیک نام گذاری کرده اند.

ولی تنها نمای سونوگرافی برای متخصص زنان ملاک نیست، نمای سونوگرافی یکی از فاکتورهای تشخیصی بیماری تنبلی تخمدان است . این فولیکول های ریزی که نتوانسته اند به خوبی کار خود را انجام بدهند و از بین نرفته و در سطح تخمدان باقی مانده اند . در واقع این فولیکول ها زنده هستند، بدین معنا این فولیکول ها هر ماه تعدادی هورمون مردانه و فاکتورهای را از خود در سطح خون آزاد می کنند بلکه این ها نباید در سطح تخمدان باقی بمانند و در سیکل طبیعی این فولیکول ها باید از بین بروند .

به دلیل اینکه این فولیکول ها روی سطح تخمدان باقی مانده اند و دائم در حال آزاد سازی فاکتورهای در خون هستند می توانند این فاکتورها علائم بالینی برای بیمار ایجاد نمایند .

علائم بالینی تخمدان پلی کیستیک

این علائم بالینی شامل : هورمون های مردانه می باشد . شما در نظر بگیرید از هر فولیکول ریز یک هورمون مردانه آزاد شود، زمانی که تعداد زیادی هورمون مردان از این فولیکول ها آزاد شود، تعداد زیادی از هورمون مردانه در خون یک خانم آزاد می شود .

در حالت طبیعی زنانی که به این بیماری مبتلا نیستند و سالم اند مقداری هورمون مردانه در خون آن ها وجود دارد، اما این میزان نسبت به مردان خیلی کمتر است . حال در مواردی که تنبلی تخمدان به وجود می آید سطح این هورمون در حالت طبیعی بالاتر می رود، حتی اگر نسبت به مردان پایین باشد اما برای زنان بالا است و علائم خود را نشان می دهد که عبارت است از :

• افزایش تدریجی موهای صورت
• رشد موهای زائد و ضخیم در نواحی پشت لب و چانه
• ضخیم شدن موهای بدن

در نواحی خاصی افزایش مو اتفاق می افتد. به طور مثال: در نواحی چانه، صورت، دور سینه ها، ناف و زیر ناف، تحت تاثیر هورمون مردانه دچار زیاد شدن، ضخیم شدن و سیاه تر شدن مو ها می شوند. همین طور زمانی که هورمون مردانه در یک مرد افزایش می یابد دچار ریزش مو می شود در زنان هم بدین صورت است و تحت تاثیر افزایش هورمون مردانه دچار ریزش مو می شوند . حتی گاهی اوقات همانند مردان نمای مردانه پیدا کرده و دچار کچلی مردانه و ریزش مو در نواحی شقیقه ها و وسط سر می شوند . لازم به ذکر است، این موارد در زمان تنبلی تخمدان شدید برای زنان اتفاق می افتد.

همچنین هورمون های مردانه سبب چرب شدن سطح پوست، جوش های سر سیاه و آکنه و اضافه وزن در فرد می شود .

مقاومت به انسولین در فرد بالا می رود و سبب می شود تا فرد به بیماری دیابت مبتلا شود. همچنین سبب می شود تا چربی خون در فرد افزایش می یابد .

در نهایت به دلیل اینکه تخم گذاری به درستی در فرد انجام نمی شود و بسته به شدت بیماری ممکن است فرد دچار دیرزایی و یا حتی نازایی شود و برای بارداری نیاز به درمان پیدا کند .

به دلیل اینکه تخمک های خوبی آزاد نمی شود، سیکل های قاعدگی نامرتب می شود و مدت زمان فاصله سیکل های قاعدگی طولانی است و حتی در مواردی ممکن است فرد در صورت عدم مصرف دارو حدود 6 – 7 ماه پریود نشود .

بعضی از خانم ها از این وضعیت خوشحال می شوند، ولی این بسیار برای فرد خطرناک است و به خاطر اینکه تحت تاثیر هورمون آندومتر داخل رحم ریز نمی شود و همین امر سبب شده تا احتمال ابتلا به سرطان رحم در سنین 40 – 50 سالگی در زنانی که به بیماری تنبلی تخمدان مبتلا هستند و سیکل های قاعدگی نامنظم دارند افزایش یابد .

علائم بالینی تخمدان پلی کیستیک بسته به شدت بیماری از طیف خفیف تا شدید متغیر است . لذا انتظار نداشته باشید تمامی علائم در یک فرد ظاهر شود بسته به فعالیت تخمدان علائم بیماری متفاوت است . گرفتن شرح حالی از وضعیت شخص به تشخیص بیماری کمک می نماید .

درمان تنبلی تخمدان

بیماری تنبلی تخمدان درمان قطعی ندارد. به دلیل اینکه این بیماری زمینه ژنتیکی دارد، نمی توان ژن تخمدان را تغییر داد تا همانند تخمدان های سالم شروع به فعالیت و تخمک گذاری نماید . ولی درمان علامتی است، بدین معنا که با توجه به تشخیص مشکل فرد، درمان انجام می شود.

در صورتی که فرد مشکل در سیکل قاعدگی داشته باشد درمان دارویی صورت می گیرد . در صورتی که فرد مشکل ریزش مو یا پرمویی داشته باشد مصرف داروهای ضد هورمون مردانه به بیمار کمک می کند تا بهبود یابد. اما اگر بیمار مشکل نازایی داشته باشد درمان نازایی برای فرد شروع می شود و تحریک تخمک گذاری انجام می شود تا تخمک بارور شود .

همچنین فرد باید تحت نظر باشد و کنترل وزن داشته باشد و حتما به این اشخاص باید گفت که این بیماری تا به آخر عمر همراه شماست اما شدت بیماری متغیر می باشد و نمی توان به طور کامل درمان نمود. پس به تمامی این افراد توصیه می شود تا سبک زندگی خود را تغییر دهند.

داشتن تغذیه مناسب، انجام فعالیت های ورزشی و استرس کم تاثیر بسزایی بر روی وضعیت بیماری این افراد می گذارد . زیرا ورزش کردن سبب می شود تا فرد دچار چاقی و اضافه وزن نشود . افراد مبتلا به بیماری PCO باید از مصرف غذاهای حاوی مواد قندی بپرهیزند تا مبتلا به بیماری دیابت نشوند و تمامی این موارد می تواند به بهبود عملکرد تخمدان تاثیر بسزایی دارد.

پس سبک زندگی برای این بیماران بسیار حائز اهمیت می باشد و به این بیماران توصیه می شود تا در سنین پایین ازدواج کنند و در اولین فرصتی که دارند، اقدام به بارداری کنند و این افراد نباید زمان بارداری را به تعویق اندازند زیرا زمینه تنبلی تخمدان در آن وجود داشته و هر چه باردار شدن در این افراد به تعویق افتد، احتمال مشکلات باردار شدن در آن ها افزایش می یابد.

افراد مبتلا به بیماری تنبلی تخمدان باید تحت کنترل باشند و با پزشک خود در تماس باشند و از پزشک خودنباید انتظار معجزه داشته باشند که با مصرف چند دوره قرص جلوگیری خوب نشدن یک درمان دیگر را شروع کنند یا پزشک خود را تغییر دهند بلکه بهتر است تحت نظر یک پزشک متخصص قرار بگیرند و در درمان خود صبور باشند و مدام به فکر تغییر درمان خود نباشند .

خیلی از افرادی که مشکل تنبلی تخمدان خفیف دارند، زمانی که سبک زندگی خود را تغییر می دهند و استرس محیطی را دور می کنند و رژیم غذایی مناسب دارند و به فعالیت های ورزشی ادامه می دهند نیاز به مصرف دراوهای هورمونی در این افراد کمتر است و حتی ممکن است برخی از این افراد را بدون درمان تنها تحت نظر گرفت و زمانی که علامت ها برگشتند به درمان علامت ها پرداخت .

عفونت قارچی واژن که به آن «کاندیدیازیس» هم می‌گویند، یک بیماری شایع محسوب می‌شود. یک واژن سالم حاوی باکتری‌ها و برخی سلول‌های مخمر است، اما وقتی تعادل باکتر‌ها و مخمرها تغییر می‌کند، سلول‌های مخمر می‌توانند تکثیر یابند که باعث خارش، تورم و سوزش می‌شود.
درمان عفونت قارچی واژن می‌تواند علائم را ظرف چند روز تسکین دهد. در موارد شدیدتر، ممکن است درمان بیشتر طول بکشد.
عفونت‌های قارچی واژن، عفونت مقاربتی در نظر گرفته نمی‌شوند. تماس جنسی می‌تواند آن‌ها را گسترش دهد، اما خانم‌هایی که فعالیت جنسی ندارند هم می‌توانند به آن‌ها مبتلا شوند.

در این مقاله می‌خوانید:

• علائم عفونت قارچی
• دلایل عفونت قارچی
• عفونت قارچی واژن چگونه تشخیص داده می‌شود؟
• درمان عفونت قارچی
• درمان خانگی عفونت قارچی
• پرسش و پاسخ درباره عفونت واژن در دختر باکره

علائم عفونت قارچی
عفونت‌های قارچی واژن دارای علائم مشترکی هستند که عبارتند از:

• خارش واژن
• تورم در اطراف واژن
• سوزش در هنگام ادرار، یا رابطه جنسی
• درد هنگام رابطه جنسی
• سرخی
• داشتن ترشحات واژن به رنگ زرد هم یکی دیگر از علائم است. برخی از افراد ترشحات خود را شبیه پنیر خامه‌ای توصیف می‌کنند. گاهی ممکن است ترشحات آبکی باشد.

دلایل عفونت قارچی
مخمر کاندیدا یک میکروارگانیسم طبیعی است که در ناحیه واژن وجود دارد. باکتری «لاکتوباسیلوس» رشد خود را کنترل می‌کند، اما در صورت عدم تعادل در سیستم شما، این باکتری‌ها به طور موثر کار نمی‌کنند که منجر به رشد بیش از حد مخمر می‌شود و علائم عفونت قارچی واژن را ایجاد می‌کند.
عوامل متعددی می‌توانند باعث عفونت قارچی شوند:

• آنتی‌بیوتیک‌ها که میزان «لاکتوباسیلوس» (باکتری‌های خوب) را در واژن کاهش می‌دهد
• بارداری
• دیابت کنترل‌نشده
• سیستم ایمنی ضعیف
• عدم تعادل هورمونی در نزدیک چرخه قاعدگی شما
• فشار

نوع خاصی از مخمرها به نام «کاندیدا آلبیکنس» باعث بیشتر عفونت‌های قارچی می‌شوند. این عفونت‌ها به راحتی قابل درمان هستند.
اگر به عفونت‌های مکرر قارچی مبتلا هستید، ممکن است نسخه دیگری از کاندیدا علت آن باشد. آزمایش می‌تواند نوع کاندیدا را معلوم کند.

عفونت قارچی واژن چگونه تشخیص داده می‌شود؟
تشخیص عفونت‌های قارچی ساده است. پزشک در مورد سابقه پزشکی شما سئوال می‌کند و می‌پرسد که آیا قبلا عفونت قارچی داشته‌اید، یا نه. همچنین ممکن است پزشک از شما بپرسد آیا تا به حال به بیماری مقاربتی مبتلا شده‌اید، یا نه.
مرحله بعدی، معاینه لگن است. پزشک، دیواره واژن و دهانه رحم شما را بررسی می‌کند.
بسته به آنچه پزشک شما می‌بیند، گام بعدی ممکن است جمع‌آوری نمونه از واژن شما باشد. این نمونه به آزمایشگاه فرستاده می‌شود.

درمان عفونت قارچی
هر عفونت قارچی متفاوت است، بنابراین پزشک درمان مناسب با نوع عفونت را به شما پیشنهاد می‌کند. درمان‌ها عموما بر اساس شدت علائم شما تعیین می‌شوند.

عفونت‌های ساده
برای عفونت‌های قارچی ساده، پزشک معمولا یک پماد، قرص یا شیاف ضد قارچ را برای 1 تا 6 روز تجویز می‌کند. این داروها می‌توانند با نسخه یا بدون نسخه باشند.
برخی از داروهای رایج عبارتند:

• بوتوکونازول
• کلوتریمازول
• میکونازول
• ترکونازول
• فلوکونازول

اگر علائم شما در عرض 2 ماه عود کرد، ویزیت مجدد را برای پیگیری مشکل خود برنامه‌ریزی کنید.

عفونت‌های پیچیده
پزشک در صورت موارد زیر، درمان‌هایی متفاوت را برایتان تجویز می‌کند:

• قرمزی شدید، تورم و خارش که منجر به زخم یا پارگی در بافت واژن شما می‌شود
• در سال بیش از چهار عفونت قارچی داشته‌اید
  

  در صورت مصرف داروهای بدون نسخه، یا داروهای تجویزی، با پزشک خود در مورد داروهای گیاهی مشورت کنید. برخی از گیاهان دارویی می‌توانند با داروهایی که مصرف می‌کنید تداخل داشته باشند.

• باردار هستید
• مبتلا به دیابت کنترل‌نشده یا سیستم ایمنی ضعیف ناشی از مصرف داروها هستید
• HIV دارید

درمان‌های احتمالی عفونت‌های شدید یا پیچیده قارچی عبارتند از:

• کرم، پماد، قرص یا شیاف
• فلوکونازول

تجویز طولانی‌مدت فلوکونازول هفته‌ای یک بار به مدت 6 هفته یا استفاده طولانی‌مدت از داروهای موضعی ضد قارچ.
اگر عفونت شما عود می‌کند، شاید بخواهید ببینید آیا شریک جنسی شما دارای عفونت قارچی است یا نه.
اگر مشکوک هستید که هر یک از شما به عفونت قارچی مبتلا شده‌اید، از روش‌های پیشگیری از بارداری مانند کاندوم در هنگام رابطه جنسی استفاده کنید. در مورد گزینه‌های درمان عفونت قارچی با پزشک خود مشورت کنید.

درمان خانگی عفونت قارچی
اگر نمی‌خواهید داروهای تجویزی پزشک را مصرف کنید، می‌توانید عفونت‌های قارچی واژن را با داروهای طبیعی درمان کنید، اما این داروها به اندازه داروهای تجویز شده توسط پزشک موثر یا قابل اعتماد نیستند. داروهای طبیعی محبوب عبارتند از:

• روغن نارگیل
• روغن درخت چای
• سیر
• شیاف واژینال اسید بوریک
• ماست معمولی که به صورت خوراکی مصرف می‌شود یا در واژن قرار می‌گیرد

قبل از استفاده از کرم یا روغن در واژن، از تمیز بودن دست‌های خود مطمئن شوید.
حتی شاید لازم باشد قبل از استفاده از داروهای طبیعی با پزشک مشورت کنید. اگر علائم شما به دلیل چیزی غیر از عفونت قارچی ساده باشد، پزشک می‌تواند به تشخیص بیماری شما کمک کند.
در صورت مصرف داروهای بدون نسخه، یا داروهای تجویزی، با پزشک خود در مورد داروهای گیاهی مشورت کنید.
برخی از گیاهان دارویی می‌توانند با داروهایی که مصرف می‌کنید تداخل داشته باشند، یا عوارض جانبی ناخواسته دیگری ایجاد کنند.

پرسش و پاسخ درباره عفونت واژن در دختر باکره
سوال مخاطب بیا نی نی: من دختری 19 ساله هستم. سه ماهه بعد از عادت ماهانه‌ام دچار خارش در قسمت خارجی واژنم میشم. ماه اول و دوم با فنازوپیریدین درمان شدم. ولی ماه سوم دو هفته است که طول کشیده و من نه با فنازوپیریدین نه با مترونیدازول نه با پماد کلوتریمازول خوب شدم. همه این‌ها رو پزشک تجویز می‌کنه برام.
خیلی اذیت می‌شم. بهداشتم رعایت می‌کنم. الان من باید چی کار کنم؟

پاسخ پروفسور فریبا الماسی، متخصص زنان، استاد دانشگاه و فلوشیپ جراحی لاپاراسکوپی:
احتمالا شما مبتلا به عفونت قارچی هستید. توصیه می‌شود یک ماه لباس تنگ نپوشید و در خانه از دامن استفاده کنید و در خارج از خانه هم از شلوارهای گشاد نخی با فاق بلند استفاده کنید.
به متخصص زنان جهت درمان دارویی برای عفونت قارچی مراجعه کنید تا داروی مناسب برایتان تجویز کند. پس از درمان حتما باید طریقه لباس پوشیدن خود را اصلاح کنید و علاوه بر رعایت بهداشت فردی، از مرطوب بودن دستگاه تناسلی و لباس زیر خود اجتناب کنید.

اگر دراین‌باره سئوال دیگری دارید، از پزشکان متخصص زنان و زایمان در کلینیک بیا نی نی کمک بگیرید.

سوال : علائم عفونت واژن چیست و چگونه درمان میشود؟

پاسخ : ترشحات طبیعی واژن قوام کرک مانند دارند، سفید رنگ هستند و بد بو نیستند.
عفونت های واژن در خانم های سنین باروری بسیار شایع است. سه نوع عفونت واژن وجود دارد، اولین عفونت، عفونت باکتریایی یا واژینوز باکتریال است، مشخصه این عفونت ترشحات خاکستری، بد بو بویی شبیه به بوی ماهی دارد و درمان این عفونت با آنتی بیوتیک های ضد باکتری انجام میشود و حتما قبل از آن باید معاینه توسط متخصص زنان انجام شود.
عفونت دوم، عفونت تریکومونایی است که عامل آن نوعی انگل است که از طریق جنسی منتقل میشود. مشخصه این عفونت ترشحات حجیم و بدبو است و میتواند گاهی همراه با خارش باشد. درمان این عفونت هم بعد از معاینه توسط متخصص زنان توسط داروهای ضد انگل انجام میشود، به خاطر این که این عفونت توسط شریک جنسی منتقل میشود حتما درمان شریک جنسی هم باید انجام شود.
عفونت آخر، عفونت قارچی یا عفونت کاندیدایی است که بسیار در خانم ها شایع است، تقریبا حدود %70 خانم ها در طول دوران زندگی یک بار به این عفونت دچار میشوند. مشخصه این عفونت ترشحات سفید پنیری شکل است و همراه با خارش است و علائم دیگری که میتواند داشته باشد سوزش ناحیه تناسلی، درد هنگام نزدیکی، و حتی سوزش زمان ادرار کردن است. درمان این عفونت هم توسط داروهای ضد قارچ انجام میشود.
نکته آخر اینکه اگر دچار علائم عفونت واژینال شدید حتما جهت معاینه به متخصص زنان مراجعه کنید و خودسرانه دارو مصرف نکنید.

برای آگاهی بیشتر از علائم و درمان عفونت واژن به سراغ دکتر لاله صادقی رفتیم. از شما دعوت میکنیم ویدئو زیر را تماشا کنید. برای مراجعه به دکتر لاله صادقی یا دریافت نوبت از مطب دکتر لاله صادقی کلیک کنید.

هر سال زنان زیادی به عفونت واژن مبتلا می شوند. این اختلال ممکن است در تمام سنین رخ دهد، اما زنان بیشتر در سنین باروری مستعد ابتلا به آن هستند. نوسان سطح هورمون ها، باکتری و فعالیت جنسی فقط چند مورد از دلایل رایج ابتلا به این ناراحتی در زنان است.

به طور کلی، سه نوع عفونت وجود دارد: عفونت قارچی واژن، عفونت باکتریایی واژن و تریکوموناس. ترشحات واژن، خارش و سوزش از علائم این سه نوع عفونت است. دانستن تفاوت میان انواع این عفونت ها و درمان اختصاصی هر یک برای کاهش علائم این بیماری ها ضروری است.

عفونت قارچی

عفونت قارچی واژن در زنان بسیار رایج است. در واقع، از هر ۴ زن، ۳ نفر در طول زندگی خود این عفونت را تجربه می کنند. قارچ کاندیدا معمولاً در دهان، دستگاه گوارش و واژن وجود دارد. اگر این قارچ زیاد شود، به بافت واژن حمله می کند. به طور معمول، قارچ کاندیدا در کنار میکروارگانیسم های دیگر در وضعیتی متعادل عمل می کند. اگر این تعادل از بین برود، رشد بیش از حد قارچ سبب عفونت می شود.

علائم عفونت قارچی واژن

همه ی زنانی که به عفونت قارچی مبتلا می شوند، تمام علائم آن را تجربه نخواهند کرد. اگر عفونت قارچی خفیف باشد، علائم آن هم خیلی خفیف است. آگاهی از وضعیت طبیعی بدنتان، به شما کمک می کند تا از هرگونه تغییری در وضعیت سلامتی واژنتان آگاه شوید. اگر اولین بار است که این علائم را تجربه می کنید، با پزشکتان مشورت کنید. بیشتر زنان مبتلا به عفونت قارچی یک یا چند مورد از علائم زیر را تجربه می کنند:

• خارش واژن
• ترشحات واژن که غلیظ، سفید، تکه تکه و پنیری شکل است.
• سوزش، زخم و درد
• درد به هنگام ادرار یا رابطه ی جنسی
• التهاب ناحیه ی خارجی آلت تناسلی (قرمزی، تورم، راش)

اگر یکی از علائم زیر را تجربه کردید، حتماً با پزشک متخصص مشورت کنید. زیرا این موارد ممکن است، نشانه ی ابتلا به عفونت های دیگر باشند.

• تب
• لرز
• راش یا کهیر
• درد در ناحیه ی زیر شکم، کمر یا شانه
• تهوع یا استفراغ
• ترشح بدبوی واژن به رنگ سبز یا خاکستری
• قاعدگی نامنظم
• تکرر ادرار، نیاز فوری به دفع ادرار و مشکل در دفع ادرار.

درمان عفونت قارچی واژن

چنانچه، اولین بار است که به این نوع عفونت واژن دچار شده اید، یا مطمئن نیستید که این عفونت را دارید یا خیر، برای تشخیص درست حتماً با پزشک متخصص مشورت کنید. عفونت قارچی را با دو روش درمان می کنند: مصرف داروهای موضعی واژن و استفاده از داروهای خوراکی (فقط با تجویز پزشک).

درمان کامل در هر دو نوع خوراکی و موضعی هفت روز طول می کشد. یادتان باشد، فقط محصولات ضد قارچ این عفونت را درمان می کنند. محصولات حاوی بنزوکائین یا هیدروکورتیزون تنها علائم این بیماری را از بین می برند و عفونت را درمان نخواهند کرد.

عفونت باکتریایی واژن

عفونت باکتریایی یا واژینوز باکتریال ناشی از ورود باکتری های بد به داخل واژن است. دلایل ابتلا به چنین عفونتی در زنان کاملاً روشن نیست، اما، این نوع عفونت واژن متداول ترین نوع عفونت در زنان در سن باروری است.

علائم عفونت باکتریایی واژن

۸۴ درصد زنان مبتلا به این عفونت هیچ علائمی را تجربه نمی کنند، هرچند، علائم احتمالی شامل موارد زیر است:

• ترشحات سفید (شیری) یا خاکستری واژن که به دیواره ی واژن می چسبد.
• بوی تند، مانند بوی ماهی که بعد از ادرار یا رابطه ی جنسی تشدید می شود.
• خارش یا سوزش در اطراف واژن

درمان عفونت باکتریایی واژن

عفونت باکتریایی معمولاً با آنتی بیوتیک های خاص خوراکی یا موضعی درمان می شود. پزشک باید این عفونت را تشخیص دهد و درمان مناسب آن را تجویز کند. عموماً، شریک جنسی زنان مبتلا به این نوع عفونت دچار این بیماری نمی شوند. اگر این عفونت درمان نشود، ممکن است خطر ابتلا به بیماری های زیر را افزایش دهد:

• بیماری التهابی لگن (PID)
• ایدز یا بیماری های آمیزشی دیگر

لازم است این نوع عفونت واژن را جدی بگیرید و بدانید که درمان علائمی نظیر بوی واژن، با محصولات عطری این عفونت را درمان نخواهد کرد.

عفونت تریکوموناس واژینالیس

تریکوموناس عفونتی است که با رابطه ی جنسی منتقل می شود. علت آن انگلی به نام تریکوموناس واژینالیس است. این بیماری با برقراری رابطه ی جنسی حفاظت نشده با فردی که این انگل را دارد گسترش می یابد. این عفونت شایع ‌ترین بیماری آمیزشی قابل درمان در آمریکاست. تریکومونیازیس در زنان بیشتر از مردان شایع است. حتی اگر تریکومونیازیس علائمی نداشته باشد، از شخصی به شخص دیگر انتقال می یابد. همین موضوع کنترل آن را دشوار می سازد.

علائم تریکوموناس واژینالیس

ناراحتی به هنگام ادرار کردن یکی از علائم عفونت تریکوموناس است.

در زنان، این انگل بیشتر در قسمت تحتانی دستگاه تناسلی حضور دارد و بخش خارجی آلت تناسلی، واژن و مجرای ادراری را درگیر می کند. موارد زیر از علائم تریکومونیازیس است:

• خارش، سوزش، قرمزی بخش خارجی آلت تناسلی و واژن
• ناراحتی به هنگام ادرار کردن
• درد به هنگام رابطه ی جنسی
• بوی بد واژن
• ترشح زرد یا سبز رنگ و کف مانند واژن

درمان تریکوموناس واژینالیس

این بیماری با بررسی پزشک متخصص یا انجام آزمایشی که وجود انگل را تأیید می کند، تشخیص داده می شود. عفونت تریکومونیازیس با آنتی بیوتیک های خوراکی تک دوز درمان می شود. این عفونت ممکن است بعد از درمان هم برگردد. در نتیجه، شریک جنسی شما هم باید از این عفونت آگاه شود تا به دنبال درمان آن برود. به طور میانگین، از هر پنج نفر، یک نفر، ۳ ماه پس از درمان دوباره به عفونت مبتلا می شود. این عفونت هیچ درمان بدون نسخه ای وجود ندارد.

بسیاری از افراد مبتلا به HPV (ویروس پاپیلومای انسانی) هستند و عفونت اغلب خود به خود و بدون درمان برطرف می‌شود. اما اگر به خودی خود از بین نرود، درمان قطعی اچ پی وی وجود دارد؟
به طور کلی، پزشک می‌تواند علائم عفونت را درمان کند که ممکن است شامل زگیل تناسلی مرتبط با انواع HPV کم‌خطر (که به طور کلی منجر به سرطان نمی‌شود) یا تغییرات پیش‌سرطانی که گاهی اوقات با انواع خاصی از HPV در ارتباط است، باشد.

در این مقاله می‌خوانید:

• تشخیص زگیل تناسلی
• درمان قطعی اچ پی وی وجود دارد؟
• درمان اچ پی وی با داروها
• عمل جراحی
• آماده شدن برای ملاقات با پزشک
• از پزشکتان چه سئوالاتی بپرسید؟
• از پزشک خود چه انتظاری باید داشته باشید؟

تشخیص زگیل تناسلی
زگیل‌های تناسلی اغلب با ظاهر تشخیص داده می شوند و گاهی ممکن است انجام بیوپسی نیاز باشد.

1- تست‌های پاپ
برای زنان، انجام معاینات منظم لگن و آزمایش پاپ‌اسمیر، ضروری است. این آزمایش‌ها می‌تواند به تشخیص تغییرات واژن و دهانه رحم ناشی از زگیل تناسلی یا علائم اولیه سرطان دهانه رحم کمک کند.
در طول آزمایش پاپ، پزشک از دستگاهی به نام «اسپکولوم» برای باز نگه داشتن واژن و دیدن گذرگاه بین واژن و رحم (دهانه رحم) استفاده می‌کند. سپس او از ابزاری برای جمع‌آوری نمونه کوچکی از سلول‌ها از دهانه رحم بهره می‌گیرد.
سلول‌ها از نظر وجود ناهنجاری‌ها مورد بررسی می‌شوند.

2- آزمایش HPV
تنها چند نوع HPV تناسلی با سرطان دهانه رحم ارتباط دارد. نمونه‌ای از سلول‌های دهانه رحم که در طول آزمایش پاپ گرفته شده است، می‌تواند برای گونه‌های HPV سرطان‌زا آزمایش شود.
این آزمون عموما به زنان 30 سال به بالا اختصاص دارد و برای زنان جوان مفید نیست چون اچ پی وی آن‌ها معمولا بدون درمان از بین می‌رود.

درمان قطعی اچ پی وی وجود دارد؟
اگر زگیل‌ها باعث ناراحتی نمی‌شوند، ممکن است نیازی به درمان نداشته باشید. اما اگر خارش، سوزش و درد دارید، یا در مورد گسترش عفونت نگران هستید، پزشک می‌تواند با تجویز دارو یا جراحی به شما در رفع بیماری کمک کند.
با این حال، زگیل‌ها اغلب پس از درمان عود می‌کنند و هیچ درمان قطعی برای خود ویروس وجود ندارد.

1- درمان اچ پی وی با داروها
درمان‌های زگیل تناسلی که می‌توانند مستقیما روی پوست شما اعمال شوند، عبارتند از:

• ایمیکیمود (آلدارا، زیکلارا)
  به نظر می‌رسد این کِرِم، توانایی سیستم ایمنی بدن شما در مبارزه با زگیل تناسلی را افزایش می‌دهد. تا زمانی که کرم روی پوست شما است، از تماس جنسی خودداری کنید.
  این کرم، ممکن است کاندوم و دیافراگم را ضعیف کرده و پوست همسرتان را تحریک کند.
  یکی از عوارض جانبی احتمالی، قرمزی پوست است. سایر عوارض جانبی ممکن است شامل تاول، درد، سرفه، بثورات و خستگی باشد.

• پودوفیلین و پودوفیلوکس (کاندیلوکس)
  پودوفیلین یک رزین گیاهی است که بافت زگیل تناسلی را از بین می‌برد. پودوفیلوکس، حاوی همان ترکیب فعال است، اما می‌توانید آن را در خانه استفاده کنید.
  هرگز از پودوفیلوکس به صورت داخلی استفاده نکنید. علاوه بر این، استفاده از این دارو در دوران بارداری توصیه نمی‌شود.
  عوارض جانبی می‌تواند شامل تحریک خفیف پوست، زخم یا درد باشد.
• تری کلرواستیک اسید
  این روش شیمیایی می‌تواند برای زگیل‌های داخلی استفاده شود. عوارض جانبی می‌تواند شامل تحریک خفیف پوست، زخم یا درد باشد.
• Sinecatechins (Veregen)
  این کرم برای درمان زگیل‌های تناسلی خارجی و زگیل‌های داخل، یا اطراف کانال مقعد استفاده می‌شود.
  عوارض جانبی مانند قرمزی پوست، خارش یا سوزش و درد اغلب خفیف است.
  سعی نکنید زگیل‌های تناسلی را با داروهای ضد زگیل بدون نسخه درمان کنید. این داروها برای استفاده در ناحیه تناسلی در نظر گرفته نشده‌اند.

2- عمل جراحی
ممکن است برای برداشتن زگیل‌های بزرگ‌تر و زگیل‌هایی که به داروها پاسخ نمی‌دهند یا در صورت بارداری و زگیل‌هایی که کودک شما می‌تواند در طول زایمان در معرض آن قرار گیرد، به جراحی نیاز داشته باشید.
گزینه‌های جراحی عبارتند از:

• انجماد با نیتروژن مایع (کرایوتراپی)
  انجماد باعث ایجاد تاول در اطراف زگیل شما می‌شود. با بهبودی پوست، ضایعات از بین می‌روند و اجازه می‌دهند پوست جدیدی ظاهر شود. ممکن است لازم باشد درمان را تکرار کنید. عوارض جانبی اصلی، شامل درد و تورم است.
  

  ممکن است پزشک از ابزارهای خاصی برای قطع زگیل استفاده کند. برای درمان جراحی نیاز به بی‌حسی موضعی یا عمومی دارید و ممکن است بعد از آن درد داشته باشید.

• الکتروکوتری
  در این روش از جریان الکتریکی برای سوزاندن زگیل استفاده می‌شود. ممکن است بعد از عمل، کمی درد و تورم داشته باشید.
• برش جراحی
  ممکن است پزشک از ابزارهای خاصی برای قطع زگیل استفاده کند. برای این درمان نیاز به بی‌حسی موضعی یا عمومی دارید و ممکن است بعد از آن درد داشته باشید.
• لیزر درمانی
  این روش که از پرتو شدید نور استفاده می‌کند، می‌تواند گران باشد و معمولا برای زگیل‌های وسیع و سخت مورد استفاده قرار می‌گیرد. عوارض جانبی می‌تواند شامل زخم و درد باشد.

آماده شدن برای ملاقات با پزشک
پیش از ملاقات با پزشک، لیستی از موارد زیر را تهیه کنید:

• علائم و زمان شروع آن‌ها
  علائم خود را شرح دهید و ببینید که آیا شریک جنسی شما علائم مشابهی داشته است، یا نه.
• سابقه جنسی
  شامل همه تماس‌های اخیر با منابع احتمالی عفونت است، به‌ویژه اگر رابطه جنسی محافظت نشده داشته‌اید.
• اطلاعات پزشکی کلیدی
  از جمله شرایطی که تحت درمان قرار گرفته‌اید. تمام داروها، ویتامین‌ها یا سایر مکمل‌هایی که مصرف می‌کنید و دوزهای آن‌ها.

از پزشکتان چه سئوالاتی بپرسید؟

برخی از سئوالات اساسی که باید از پزشک خود بپرسید، عبارتند از:

• به چه آزمایش‌هایی نیاز دارم؟
• آیا باید از نظر سایر عفونت‌های مقاربتی هم آزمایش شوم؟
• در صورت وجود سایر عفونت‌های مقاربتی چه درمانی را توصیه می‌کنید؟
• بعد از شروع درمان کی می‌توانم انتظار بهبودی داشته باشم؟
  

  انجماد باعث ایجاد تاول در اطراف زگیل شما می‌شود. با بهبودی پوست، ضایعات از بین می‌روند و اجازه می‌دهند پوست جدیدی ظاهر شود. ممکن است لازم باشد درمان را تکرار کنید. عوارض جانبی اصلی، شامل درد و تورم است.

• آیا بیماری من مسری است؟ چگونه می‌توانم خطر انتقال این عفونت به دیگران را کاهش دهم؟
• آیا همسرم باید از نظر این شرایط آزمایش شود؟
• چه موقع می‌توانم دوباره با خیال راحت رابطه جنسی داشته باشم؟
• آیا زگیل تناسلی من باز می‌گردد؟
• آیا من در معرض عوارض مربوط به زگیل تناسلی هستم؟
• هر چند وقت یک‌بار باید از نظر سایر بیماری‌های مربوط به زگیل تناسلی مورد بررسی قرار گیرم؟

• هر سئوال دیگری دارید، از پزشک خود بپرسید.

از پزشک خود چه انتظاری باید داشته باشید؟
به احتمال زیاد پزشک از شما سئوالاتی می‌پرسد:

• علائم شما چقدر شدید است؟
• آیا رابطه جنسی ایمن انجام می‌دهید؟ آیا همیشه این کار را انجام داده‌اید؟
• آیا اخیرا با شریک جدیدی رابطه جنسی داشته‌اید؟
• آیا شریک زندگی شما برای عفونت‌های مقاربتی آزمایش شده است؟
• آیا واکسن HPV دریافت کرده‌اید؟ چه زمانی؟
• آیا باردار هستید، یا قصد باردار شدن دارید؟

پزشکان متخصص زنان و زایمان در کلینیک بیا نی نی می‌توانند بیشتر شما را راهنمایی کنند.

پیشنهاد ویژه بیا نی نی: درمان ناباروری مردان وقتی هیچ اسپرمی ندارند

پیشنهاد ویژه بیا نی نی: بهترین سونوگرافی در تهران