دسته: قبل از بارداری

برای برخی از افراد، تعریق شبانه ممکن است در طول دوره قاعدگی آن‌ها اتفاق بیفتد. حتما می‌خواهید بدانید علت تعریق شبانه در قاعدگی چیست؟ در این مقاله با ما همراه باشید تا پاسختان را دریافت کنید.

در این مقاله می‌خوانید:

• علت تعریق شبانه در قاعدگی چیست؟
• علت تعریق شبانه در قاعدگی، یائسگی زودرس است؟
• چه دلایل دیگری می‌تواند باعث تعریق شبانه شود؟
• آیا راهی برای مدیریت تعریق شبانه حین قاعدگی وجود دارد؟
• کی باید به پزشک مراجعه کنید؟
• خلاصه

غیرعادی نیست که گاهی اوقات با احساس تعریق از خواب بیدار شوید. برای برخی از افراد، تعریق شبانه ممکن است در طول دوره قاعدگی آن‌ها اتفاق بیفتد که با نزدیک شدن به یائسگی در اواسط دهه 30 یا 40زندگی، شایع‌تر می‌شود یا برای اولین بار رخ می‌دهد.

علت تعریق شبانه در قاعدگی چیست؟
تعریق شبانه اغلب با سندرم پیش از قاعدگی (PMS) اتفاق می‌افتد، البته ممکن است پس از شروع قاعدگی هم رخ بدهد.
هورمون‌های شما به عنوان بخشی طبیعی از چرخه قاعدگی، در نوسان هستند. به طور خاص، تغییرات در سطوح استروژن و پروژسترون می‌تواند به علائم سندروم پیش از قاعدگی مثل گرگرفتگی و تعریق شبانه منجر شود.
با افزایش سطح پروژسترون، سطح استروژن کاهش می‌یابد. این افت می‌تواند هیپوتالاموس شما را تحت تاثیر قرار بدهد. هیپوتالاموس، بخشی از مغز است که دمای داخلی بدن را کنترل می‌کند.
در نتیجه، مغز شما ممکن است حتی به تغییرات جزئی دما، بیشتر پاسخ بدهد و سیگنال‌هایی را به بدنتان ارسال کند که با تعریق شما را خنک نگه دارد.

علت تعریق شبانه در قاعدگی، یائسگی زودرس است؟
نارسایی اولیه تخمدان، شامل علائم یائسگی است که قبل از 40 سالگی رخ می‌دهد. در گذشته، این وضعیت را یائسگی زودرس، یا نارسایی تخمدان می‌نامیدند.
کارشناسان به این نتیجه رسیده‌اند که تخمدان‌ها همچنان می‌توانند با این وضعیت کار کنند.
علائم نارسایی اولیه تخمدان عبارتند از:

• پریودهای نادر، نامنظم یا از دست‌رفته
• تعریق شبانه و گرگرفتگی
• تغییر در خلق و خو، یا توانایی تمرکز
• کاهش علاقه به رابطه جنسی
• خشکی واژن
• درد هنگام رابطه جنسی

نارسایی اولیه تخمدان می‌تواند خطر ابتلا به بیماری قلبی و احتمال شکستگی استخوان را افزایش دهد.
همچنین معمولا منجر به ناباروری می‌شود، بنابراین مهم است که در صورت داشتن علائم، به‌ویژه اگر می‌خواهید بچه‌دار شوید، زودتر به پزشک مراجعه کنید.

چه دلایل دیگری می‌تواند باعث تعریق شبانه شود؟
تعریق شبانه می‌تواند دلایل مختلفی بجز مشکلات هورمونی داشته باشد.
اگر گاهی اوقات تعریق شبانه خارج از دوره قاعدگی دارید، ممکن است به این دلایل باشد:

• آپنه خواب
• عفونت‌ها مثل عفونت‌های خفیف یا شایع و همچنین عفونت‌های جدی‌تر مانند سل یا اندوکاردیت
• بیماری ریفلاکس معده
• اضطراب و استرس
• نوشیدن الکل
• سبک زندگی مثل ورزش سنگین، مصرف نوشیدنی‌های گرم، یا غذاهای تند درست قبل از خواب
• اتاق خواب بیش از حد گرم

تعریق شبانه گاهی اوقات به دلیل عارضه جانبی داروها رخ می‌دهد. رایج‌ترین داروهایی که می‌‌توانند باعث تعریق شبانه شوند عبارتند از:

• یا داروهای ضد افسردگی
• آنتی‌سایکوتیک‌های فنوتیازین
• داروهای دیابت
• داروهای هورمون درمانی
• استروئیدها مانند کورتیزون و پردنیزون
• مسکن‌ها مانند استامینوفن و آسپرین
• گاهی اوقات سرطان هم می‌تواند باعث تعریق شبانه شود، اما شایع نیست. در سرطان، شما معمولا علائم دیگری مثل کاهش وزن غیرقابل توضیح و خستگی خواهید داشت.

آیا راهی برای مدیریت تعریق شبانه حین قاعدگی وجود دارد؟
تعریق‌های مکرر شبانه می‌تواند باعث ناراحتی شود و حتی ممکن است خواب شما را تحت تاثیر قرار بدهد، اما می‌توانید برای رفع آن‌ها اقدامات لازم را انجام دهید. برخی تغییرات سبک زندگی ممکن است به بهبود تعریق شبانه بدون دارو یا سایر درمان‌های پزشکی کمک کند.
این نکات را برای کمک به تسکین تعریق شبانه امتحان کنید:

1- دمای اتاق خواب خود را کاهش دهید
شاید لازم باشد پنجره را در طول شب باز بگذارید، یا از پنکه استفاده کنید.

قرار دادن یک بسته کیسه یخ سرد، زیر بالش قبل از رفتن به رختخواب می‌تواند به خنک شدن محیط خواب شما کمک کند.

2- پتوهای خود را تغییر دهید
از ملحفه‌ها و پتوهای نخی سبک استفاده کنید. همچنین می‌توانید از ملحفه‌هایی استفاده کنید که از پارچه‌هایی که به سرعت خشک می‌شوند یا رطوبت‌گیر هستند، ساخته شده‌اند. لایه‌های سبک ملحفه می‌تواند به شما کمک کند خنک‌تر بمانید.

3- یک کیسه یخ زیر بالش خود بگذارید
قرار دادن یک بسته کیسه یخ سرد، زیر بالش قبل از رفتن به رختخواب می‌تواند به خنک شدن محیط خواب شما کمک کند. هنگامی که شب از خواب بیدار می‌شوید، می‌توانید بالش خود را برگردانید تا صورتتان خنک شود.

4- کنار خود آب سرد بگذارید
از فلاسک، یا قمقمه عایق استفاده کنید تا آب در طول شب خنک بماند. نوشیدن چند جرعه آب هنگام بیدار شدن از خواب می‌تواند به شما کمک کند تا خنک بمانید.

به طور منظم ورزش کنید
ورزش، فواید زیادی از جمله کمک به کاهش استرس دارد. استرس می‌تواند باعث تعریق شبانه شود. فقط یادتان باشد که قبل از رفتن به رختخواب از انجام ورزش‌های سنگین خودداری کنید. گرفتن دوش آب خنک بعد از ورزش هم ممکن است موثر باشد.

یادتان باشد که قبل از رفتن به رختخواب از انجام ورزش‌های سنگین خودداری کنید. گرفتن دوش آب خنک بعد از ورزش هم ممکن است موثر باشد.

5- از محرک‌ها اجتناب کنید
محرک‌های رایج تعریق شدید شبانه شامل غذاهای تند، الکل، سیگار و کافئین است. اجتناب از این موارد در ساعات قبل از خواب، یا به طور کامل، ممکن است به کاهش تعریق شبانه کمک کند. کافئین کمتر هم ممکن است به بهبود علائم سندروم پیش از قاعدگی کمک کند.

6- نوشیدن مقدار زیادی آب
دریافت آب کافی در طول روز برای سلامتی مهم است. همچنین می‌تواند به خنک نگه داشتن بدن شما کمک کند که ممکن است باعث کاهش احتمال تعریق شدید در شب شود.
اگر تعریق شبانه شما به طور منظم ادامه دارد و باعث بی‌خوابی یا ناراحتی‌های دیگر می‌شود، لازم است که به پزشک مراجعه کنید.

کی باید به پزشک مراجعه کنید؟
تعریق شبانه ممکن است در هر سنی اتفاق بیفتد، اما ممکن است در اواخر دهه 30 یا اوایل دهه 40 زندگی خود آن را تجربه کنید.
اگر فقط قبل یا در طول قاعدگی تعریق شبانه را تجربه می‌کنید، احتمالا نیازی نیست نگران شوید، به‌ویژه اگر علائم غیرعادی یا نگران‌کننده دیگری ندارید.
اگر علائم یائسگی قبل از اواخر 30سالگی شروع شده، لازم است به پزشک مراجعه کنید تا احتمال نارسایی اولیه تخمدان را رد کند. نارسایی اولیه تخمدان می‌تواند منجر به ناباروری و افزایش خطر ابتلا به بیماری قلبی و شکستگی استخوان شود.
گاهی اوقات، تعریق شبانه می‌تواند نشان‌دهنده وضعیتی جدی‌تر باشد. اگر این علائم را دارید بهتر است که با پزشک خود در مورد تعریق شبانه مشورت کنید:

تعریق شبانه ممکن است در هر سنی اتفاق بیفتد، اما ممکن است در اواخر دهه 30 یا اوایل دهه 40 زندگی خود آن را تجربه کنید.

• مشکل داشتن خواب خوب شبانه
• تب
• اشتهای بیشتر یا کمتر از حد معمول
• کاهش وزن غیرقابل توضیح
• بثورات غیر قابل توضیح
• تورم غدد لنفاوی

اگر تعریق شبانه بر کیفیت زندگی شما تاثیر منفی می‌گذارد، مطرح کردن آن با پزشک ضرری ندارد. پزشک می‌تواند به شما در کشف گزینه‌های درمانی احتمالی برای تسکین کمک کند.
تعریق‌های شدید شبانه، حتی آن‌هایی که همراه با یائسگی اتفاق می‌افتند، ممکن است بدون دارو بهبود نیابند. داروهایی که گاهی برای کمک به مدیریت تعریق شبانه تجویز می‌شوند شامل هورمون‌درمانی، یا دوز پایین یک داروی ضد افسردگی هستند.

خلاصه
تعریق شبانه در طول قاعدگی می‌تواند یک علامت طبیعی از نوسانات هورمونی باشد. اما اگر با علائم غیرمعمول دیگر مانند کاهش وزن غیر قابل توضیح، تب، تورم غدد لنفاوی و مشکل داشتن خواب خوب شبانه همراه است، به پزشک مراجعه کنید. برخی از راهکارها مانند کاهش دمای اتاق، نوشیدن آب کافی و پرهیز از محرک‌ها مانند کافئین در بهبود علائم تعریق شبانه موثر است.

برای یافتن متخصصان مورد نظر خود به کلینیک بیا نی نی سر بزنید.

آندومتریوز شرایطی است که بافتی شبیه به پوشش داخلی رحم، یا همان آندومتر در سایر نقاط بدن رشد می‌کند. در این مقاله راهکارهایی برای زندگی با آندومتریوز را به شما ارائه می‌کنیم.

در این مقاله می‌خوانید:

• تاثیر آندومتریوز بر زندگی
• چرا تشخیص آندومتریوز طول می‌کشد؟
• تاخیر در تشخیص آندومتریوز چه مشکلاتی را به همراه دارد؟
• درمان و مدیریت درد در آندومتریوز
• راهکارهایی برای زندگی با آندومتریوز
• درمان‌های مرسوم آندومتریوز
• خلاصه

تاثیر آندومتریوز بر زندگی
تخمین زده می‌شود که 10 تا 15درصد از زنان که در سنین باروری قرار دارند، به آندومتریوز دچار هستند.
زندگی با آندومتریوز می‌تواند دشوار باشد. تشخیص و درمان این بیماری برای پزشکان دشوار است. علائمی مانند درد، مشکلات گوارشی و ناباروری می‌توانند به طور قابل توجهی بر کیفیت زندگی افراد مبتلا تاثیر بگذارند.
در ادامه این مقاله متوجه می‌شوید زندگی با آندومتریوز چگونه است.

چرا تشخیص آندومتریوز طول می‌کشد؟
از زمان شروع علائم تا زمانی که آندومتریوز تشخیص داده شود، ممکن است بین 4 تا 11سال طول بکشد. اما چرا اینقدر تشخیص آندومتریوز طولانی است؟
به این دلیل که علائم آندومتریوز مبهم است و می‌تواند با علائم سایر بیماری‌ها همپوشانی داشته باشد. ممکن است آندومتریوز در ابتدا به عنوان یک مشکل دیگر تشخیص داده شود، برخی از این مشکلات عبارتند از:

• دیسمنوره اولیه
• کیست‌های تخمدان
• فیبروئید رحم
• سندرم روده تحریک‌پذیر
• بیماری التهابی روده
• بیماری التهابی لگن
• مثانه تحریک‌پذیر
• مشکلات اسکلتی‌عضلانی
• اختلالات سلامت روان مثل اضطراب یا افسردگی

عدم آگاهی در مورد آندومتریوز و اثرات آن هم می‌تواند تشخیص را به تاخیر بیندازد.

تاخیر در تشخیص آندومتریوز چه مشکلاتی را به همراه دارد؟
تاخیر در تشخیص آندومتریوز می‌تواند باعث این مشکلات شود:

• پریشانی، یا اضطراب ناشی از تجربه علائم دردناک و ناراحت‌کننده برای ماه‌ها یا سال‌ها
• پذیرش علائم به عنوان علائم طبیعی در طی چرخه قاعدگی
• مورد قضاوت قرار گرفتن و انگ خوردن که اغراق می‌کنید یا بیش از حد حساس هستید
• احساس انزوا یا عصبانیت به دلیل درک نشدن توسط پزشکان یا افراد دیگر

درمان و مدیریت درد در آندومتریوز
هنگامی که آندومتریوز تشخیص داده می‌شود، یافتن یک درمان موثر هم می‌تواند سخت باشد، پس لازم است که صبوری پیشه کنید و همکاری لازم را با پزشک انجام دهید تا یک استراتژی درمانی مناسب برای شما پیدا کند.
شایع‌ترین علامت آندومتریوز، درد است. درد به این دلیل اتفاق می‌افتد که بافت آندومتر به همان روش پوشش داخلی رحم، هر ماه خونریزی می‌کند، اما جایی برای خروج از بدن ندارد که منجر به التهاب و درد می‌شود.

شایع‌ترین علامت آندومتریوز، درد است. درد به این دلیل اتفاق می‌افتد که بافت آندومتر به همان روش پوشش داخلی رحم، هر ماه خونریزی می‌کند، اما جایی برای خروج از بدن ندارد که منجر به التهاب و درد می‌شود.

مقدار دردی که افراد مبتلا احساس می‌کنند بسیار متفاوت است. برخی ممکن است درد نداشته باشند، یا فقط دردی خفیف را تجربه کنند، در حالی که برخی دیگر ممکن است درد شدیدی داشته باشند که حتی زندگی روزمره آن‌ها را مختل می‌کند.
درد ناشی از آندومتریوز به این شکل‌ها ظاهر می‌شود:

• دردهای قاعدگی دردناک
• درد هنگام، یا بعد از رابطه جنسی
• درد مزمن در لگن یا کمر
• درد دستگاه گوارش
• درد هنگام دستشویی رفتن در طول قاعدگی

اکثر درمان‌ها بر کاهش درد متمرکز هستند و عبارتند از:

1- داروهای ضد بارداری هورمونی
استفاده از درمان‌های ضد بارداری هورمونی مثل قرص‌های ضد بارداری یا دستگاه هورمونی داخل رحمی (آی یو دی) می‌تواند به کاهش علائمی مانند درد و خونریزی کمک کند.

2- آگونیست‌های هورمون آزادکننده گنادوتروپین
آگونیست‌های هورمون آزادکننده گنادوتروپین، بدن را از تولید هورمون‌هایی که برای چرخه قاعدگی مهم هستند، باز می‌دارند و باعث ایجاد یک یائسگی موقت می‌شوند. آن‌ها به کنترل رشد بافت آندومتر کمک می‌کنند و علائمی مانند درد را کاهش می‌دهند.

3- داروهای بدون نسخه
داروهای بدون نسخه می‌توانند به درد خفیف آندومتریوز کمک کنند. ایبوپروفن، ناپروکسن و استامینوفن، برخی از این داروها هستند.

داروهای بدون نسخه می‌توانند به درد خفیف آندومتریوز کمک کنند. ایبوپروفن، ناپروکسن و استامینوفن، برخی از این داروها هستند.

4- طب مکمل و جایگزین
برخی از افراد گزارش کرده‌اند که با درمان‌هایی مثل طب سوزنی، ماساژ، استفاده از گیاهان دارویی و مکمل‌ها احساس دردشان کاهش یافته، البته مطالعات بیشتری درباره تاثیر این روش‌ها نیاز است.

5- عمل جراحی
جراحی، روشی است که معمولا فقط برای درد شدید آندومتریوز مورد استفاده قرار می‌گیرد و شامل مکان‌یابی و برداشتن نواحی بافت آندومتریوز است.
بسیاری از زنان مبتلا به آندومتریوز از ترکیبی از روش‌های درمانی استفاده می‌کنند. برخی از این روش‌ها ممکن است که برای همه جواب ندهد. شاید لازم باشد درمان‌های مختلف را امتحان کنید تا ببینید کدام‌یک برای شما موثرند.

راهکارهایی برای زندگی با آندومتریوز
مقابله با آندومتریوز می‌تواند هم از نظر جسمی، هم از نظر احساسی خسته‌کننده باشد. برخی از این روش‌ها می‌تواند به شما کمک کند:

1- رژیم غذایی خود را تنظیم کنید
اثرات رژیم غذایی بر آندومتریوز هنوز هم در حال بررسی است. با این حال، خوردن انواع خاصی از غذاها و پرهیز از غذاهای دیگر می‌تواند به کاهش التهاب و درد ناشی از آندومتریوز کمک کند. غذاهایی که باید مصرف کنید، عبارتند از:

• میوه‌ها و سبزیجات تازه
• غلات کامل
• آجیل‌ها و دانه‌ها
• ماهی‌های چرب مثل سالمون

غذاهایی که ممکن است بر افراد مبتلا به آندومتریوز تاثیر منفی داشته باشد، عبارتند از:

• غذاهای مانند لبنیات، لوبیا و پیاز
• گوشت قرمز
• غذاهای حاوی چربی‌های اشباع و ترانس
• غذاهای حاوی گلوتن
• کافئین
• الکل

استرس را کاهش دهید
راه‌های مختلفی برای کاهش استرس وجود دارد. ممکن است لازم باشد چند روش مختلف را امتحان کنید تا بالاخره روشی را که برایتان مفید است، پیدا کنید.

• ورزش کردن
• انجام یوگا
• یک سرگرمی پیدا کنید که از آن لذت می‌برید
• پیاده‌روی
• کتاب خواندن
• گوش دادن به موسیقی آرام‌بخش
• گرفتن حمام آب گرم
• مدیتیشن، تکنیک‌های تنفسی، یا رایحه‌درمانی

آرام بمانید
افراد مبتلا به آندومتریوز اغلب کیفیت خواب پایینی دارند که به دلیل علائم فیزیکی، استرس مربوط به مدیریت آندومتریوز، یا هر دو این‌هاست.
خوب است بدانید که کیفیت خواب ضعیف با این مشکلات همراه است:

• کیفیت زندگی ضعیف‌تر
• افزایش علائم افسردگی
• درد مثانه

با این روش‌ها خواب بهتر را تجربه کنید:

• اتاق خواب خود را تاریک، ساکت و دمای آن را مناسب نگه دارید.
• زمان خواب و بیدار شدنتان را مشخص کنید و به آن پایبند بمانید.
• استفاده از وسایل الکترونیکی را نزدیک به زمان خواب کاهش دهید، به جای آن بر فعالیت‌های آرامش‌بخش مثل خواندن کتاب، یا حمام آب گرم تمرکز کنید.
• چرت زدن در طول روز را محدود کنید.
• ورزش منظم داشته باشید.
• از مصرف کافئین در اواخر روز اجتناب کنید.
• مکمل ملاتونین مصرف کنید.

فعال باشید
ورزش منظم می‌تواند برای سلامت کلی شما مفید باشد و این شرایط را بهبود ببخشد:

• بهبود سلامت قلب و عروق
• حفظ سلامت عضلات و استخوان‌ها
• کاهش درد
• مدیریت وزن
• افزایش سطح انرژی
• بهبود خلق و خو
• کمک به خواب بهتر

در بیشتر روزهای هفته حداقل 30دقیقه ورزش کنید. اگر مطمئن نیستید که از چه ورزشی باید شروع کنید، از پزشک خود در مورد برنامه ورزشی مناسب سئوال بپرسید.

به دنبال حمایت باشید
درست است که داشتن آندومتریوز، شرایط سختی را به همراه دارد، اما به یاد داشته باشید که شما تنها نیستید. با این روش‌ها به دنبال دریافت حمایت باشید:

• به نزدیکانتان بگویید چه فکر و احساسی دارید و به آن‌ها بگویید چگونه به کمک و حمایتشان نیاز دارید.
• تا جایی که می‌توانید در مورد آندومتریوز و روش‌های مختلف درمان آن بیشتر یاد بگیرید.
• با روانشناس صحبت کنید و حس‌ها و عواطف خود، یا علائمی را که دارید با او در میان بگذارید.
• با افرادی که شرایطی مثل شما دارند در ارتباط باشید و یک گروه پشتیبانی تشکیل دهید.

درمان‌های مرسوم آندومتریوز
اولین قدمی که ممکن است پزشک به شما توصیه کند، درمان آندومتریوز با داروهای مسکن بدون نسخه است.
اگر این درمان‌ها موثر نباشند، گام بعدی ممکن است هورمون‌درمانی باشد که شامل این موارد است:

• داروهای ضد بارداری هورمونی
• پروژسترون‌درمانی
• مهارکننده‌های آروماتاز
• آگونیست‌ها و آنتاگونیست‌ها
• اگر این درمان‌ها هم موثر نبودند، مرحله آخر ممکن است جراحی باشد.
• ممکن است پزشک جراحی لاپاراسکوپی را برای برداشتن بافت آندومتر توصیه کند. در برخی موارد، پزشک هیسترکتومی و شاید برداشتن تخمدان‌ها را توصیه می‌کند.

خلاصه
علائم مبهم یا عدم آگاهی از آندومتریوز، زندگی با آن را به یک چالش تبدیل می‌کند. به دلیل علائم مبهم یا عدم آگاهی از آندومتریوز، ممکن است تشخیص آن طولانی شود. بعد از تشخیص هم ممکن است لازم باشد درمان‌های مختلف را امتحان کنید تا ببینید کدام‌یک برای شما موثرند.
اندومتریوز می‌تواند بر زندگی جنسی، زندگی اجتماعی و مالی شما هم تاثیر بگذارد.
راهکارهایی را که در این مقاله به آن‌ها اشاره کردیم، در سبک زندگی خود پیاده کنید تا علائم آندومتریوز را کاهش دهید. پزشک هم درمان‌های مختلفی را به شما پیشنهاد خواهد کرد.

برای یافتن متخصصان مورد نظر خود به کلینیک بیا نی نی مراجعه کنید.

بر اساس تعریفی که پزشکان ارائه می‌دهند اختلال برانگیختگی تناسلی مداوم (PGAD) یک برانگیختگی تناسلی بی‌وقفه، خود به خود و غیرقابل کنترل است که بیشتر در زنان اتفاق می‌افتد.

در این مقاله می‌خوانید:

• اختلال برانگیختگی تناسلی مداوم
• علائم اختلال برانگیختگی تناسلی مداوم
• پریاپیسم، اختلال برانگیختگی تناسلی مداوم و یک سندرم مرتبط
• علل اختلال برانگیختگی تناسلی مداوم
• تشخیص اختلال برانگیختگی تناسلی مداوم
• درمان اختلال برانگیختگی تناسلی مداوم
• خلاصه

اختلال برانگیختگی تناسلی مداوم
فرد مبتلا به اختلال برانگیختگی تناسلی مداوم، ارگاسم‌های خود به خودی را تجربه می‌کند که برانگیختگی را برطرف نمی‌کند و این برانگیختگی ناشی از میل جنسی نیست، بلکه یک اختلال است.
اختلال برانگیختگی تناسلی مداوم، می‌تواند منجر به درد مداوم جسمی، استرس و مشکلات روانی ناشی از ناتوانی در انجام وظایف روزمره شود. این بیماری می‌تواند زنان را در هر سنی تحت تاثیر قرار بدهد.
با این حال، متخصصان از نظر بالینی بروز اختلال برانگیختگی تناسلی مداوم را تایید نکرده‌اند، چون بسیاری از افراد مبتلا به این عارضه به دلیل احساس خجالت، به دنبال کمک‌های پزشکی نیستند.

علائم اختلال برانگیختگی تناسلی مداوم
علامت اولیه این اختلال، مجموعه‌ای از حس‌های مداوم و ناراحت‌کننده در داخل و اطراف بافت‌های تناسلی از جمله کلیتوریس، لابیا، واژن، پرینه و مقعد است.
این حس‌ها را که فرد تجربه می‌کند به عنوان «دیسستزی» می‌شناسند.
آن‌ها می توانند شامل موارد زیر باشند:

• رطوبت
• خارش
• فشار
• سوزش
• سوزن‌سوزن شدن

این علائم باعث می‌شود که فرد مبتلا به اختلال برانگیختگی تناسلی به طور مداوم احساس کند که در حال تجربه ارگاسم است.

به اوج رسیدن جنسی ممکن است به طور موقت علائم را کاهش دهد، اما ممکن است علائم به طور ناگهانی در عرض چند ساعت دوباره عود کند.

با این حال، این علائم در شرایطی که میل جنسی هم وجود ندارد، ممکن است رخ بدهد.
به اوج رسیدن جنسی ممکن است به طور موقت علائم را کاهش دهد، اما ممکن است علائم به طور ناگهانی در عرض چند ساعت دوباره عود کند. دوره‌های برانگیختگی می‌تواند چندین بار در روز برای هفته‌ها، ماه‌ها یا حتی سال‌ها رخ دهد.
این وضعیت به دلیل ناراحتی مداوم و تاثیر در زندگی روزمره می‌تواند به علائم روانی منجر شود که شامل این موارد است:

• اضطراب
• وحشت‌زدگی
• افسردگی
• پریشانی
• ناامیدی
• احساس گناه
• بیخوابی

افراد مبتلا به اختلال مزمن، یا غیرقابل درمان ممکن است در نهایت مفهوم لذت جنسی را از دست بدهند چون ارگاسم آن‌ها به جای یک تجربه لذت‌بخش با درد ارتباط دارد.

پریاپیسم، اختلال برانگیختگی تناسلی مداوم و یک سندرم مرتبط
برخی از پزشکان، «پریاپیسم» را در مردان به عنوان نوعی اختلال برانگیختگی تناسلی مداوم طبقه‌بندی می‌کنند. پریاپیسم، نعوظ مداوم آلت تناسلی بدون داشتن میل جنسی است.
اختلال برانگیختگی تناسلی مداوم هیچ ارتباطی با بیش‌جنس‌گرایی یا نیاز شدید به ارضای جنسی ندارد. اگر چنین شرایطی باشد به آن در مردان «ساتیریازیس» و در زنان، «نیمفومانیا» گفته می‌شود.
این بیماری قبلا به عنوان «سندرم» برانگیختگی جنسی مداوم شناخته می‌شد، اما این اصطلاح به «اختلال» برانگیختگی تناسلی مداوم تغییر نام پیدا کرد، چون «سندرم» برانگیختگی جنسی مداوم، نشان‌دهنده میل جنسی فعال است.

علل اختلال برانگیختگی تناسلی مداوم
تحریک جنسی، خودارضایی، اضطراب و استرس می‌تواند باعث تحریک این اختلال شود. در برخی افراد رفتن به توالت باعث برانگیختگی شدید و درد می‌شود.
با این حال، فرد مبتلا معمولا نمی‌تواند محرک‌ها را شناسایی و از آن‌ها اجتناب کند. دلایل این وضعیت مداوم تا حد زیادی ناشناخته است.

فرد مبتلا معمولا نمی‌تواند محرک‌ها را شناسایی و از آن‌ها اجتناب کند. دلایل این وضعیت مداوم تا حد زیادی ناشناخته است.

فشار خون
در برخی از زنان، استرس باعث شروع این اختلال می‌شود. هنگامی که استرس کاهش می‌یابد، وضعیت آرام می‌شود. با در نظر گرفتن این موضوع، برخی معتقدند که اختلال برانگیختگی تناسلی مداوم ممکن است ماهیت روانی داشته باشد.
با این حال، این مورد در همه موارد صادق نیست. تحقیقات قدیمی‌تر ارتباط بین این اختلال و رگ‌ها، هورمون‌ها، سیستم عصبی و تعادل شیمیایی را پس از استفاده از برخی از انواع داروها نشان می‌دهد.

کیست تارلوف
بر اساس نتایج تحقیقات دیگر، کیست تارلوف هم ممکن است باعث این اختلال شود. کیست‌های تارلوف، کیسه‌هایی متشکل از مایع نخاعی هستند که روی ریشه عصب ساکرال ظاهر می‌شوند. اعصاب خاجی در پایین ستون فقرات سیگنال‌های الکتریکی را از مغز دریافت و این دستورالعمل‌ها را به مثانه، روده بزرگ و اندام تناسلی منتقل می‌کنند.
نتایج یک تحقیق در سال 2012، نشان داده بود که 66.7درصد زنانی که علائم اختلال برانگیختگی تناسلی مداوم را دارند، کیست تارلوف هم دارند.

نتایج یک تحقیق در سال 2012، نشان داده بود که 66.7درصد زنانی که علائم اختلال برانگیختگی تناسلی مداوم را دارند، کیست تارلوف هم دارند.

سایر علل
محققان همچنین اختلال برانگیختگی تناسلی مداوم را به عنوان یک علامت ثانویه تشخیص داده‌اند:

• سندرم تورت
• ضربه به سیستم عصبی مرکزی
• صرع

برخی از مطالعات هم به بررسی ارتباط بین این اختلال و تغییرات در هورمون‌ها یا داروها پرداخته‌اند.
داروهای ضد افسردگی مثل ترازودون، با التهاب علائم و همچنین ترک ناگهانی مهارکننده‌های انتخابی بازجذب سروتونین برای درمان افسردگی ارتباط دارند.
با این حال، در بسیاری از موارد، علت ناشناخته است که تشخیص و درمان را با دشواری همراه می‌کند.

تشخیص اختلال برانگیختگی تناسلی مداوم
تا سال‌های اخیر امکان تشخیص رسمی اختلال برانگیختگی تناسلی مداوم وجود نداشت.
پزشکان اکنون می‌توانند به طور رسمی یک فرد مبتلا به این اختلال را تشخیص دهند.

درمان اختلال برانگیختگی تناسلی مداوم
درمان این اختلال معمولا بر مدیریت علائم متمرکز است.

1- درمان روان‌شناختی
درمان‌های روان‌شناختی می‌تواند به زنان کمک کند تا محرک‌های خود را شناسایی کنند و برخی از تکنیک‌های مقابله و حواس‌پرتی را برای کمک به مدیریت علائم فیزیکی یاد بگیرند.
در موارد شدید، درمان با شوک الکتریکی می‌تواند اثرات مثبتی را ایجاد کند.
در این روش، پزشک بارهای الکتریکی کوچکی را تحت آرامبخشی از طریق مغز بیمار عبور می‌دهد. این بارهای الکتریکی باعث ایجاد تغییرات سریع در شیمی مغز برای درمان علائم روانی می‌شوند.

2- داروها
تجویز دارو یا تغییر در داروها هم می‌تواند به مدیریت این بیماری کمک کند.
تغییر داروهای فعلی بیمار با حذف داروهای حاوی استروژن گیاهی یا تشدیدکننده‌های شناخته‌شده اختلال برانگیختگی تناسلی مداوم باعث بهبود علائم می‌شود.
پزشکان همچنین بیان می‌کنند که داروهای ضد افسردگی و داروهای ضد تشنج بسیار موثر هستند. داروهایی که سطح پرولاکتین، یا هورمون محرک شیر را در خون افزایش می‌دهند هم تاثیرگذاری خوبی در درمان این اختلال دارند.

3- عمل جراحی
در موارد مرتبط با عصب مثل کیست تارلوف، پزشک ممکن است جراحی را پیشنهاد دهد.

4- مسکن 
فرد مبتلا به اختلال برانگیختگی تناسلی مداوم همچنین می‌تواند از نظر فیزیکی درد و ناراحتی را با گذاشتن یخ در ناحیه لگن یا حمام یخ کنترل کند. طیف وسیعی از داروهای موضعی تسکین‌دهنده درد هم موجود است که فرد می‌تواند برای کمک به کاهش علائم، آن‌ها را روی پوستش بمالد.

فرد مبتلا به اختلال برانگیختگی تناسلی مداوم همچنین می‌تواند از نظر فیزیکی درد و ناراحتی را با گذاشتن یخ در ناحیه لگن یا حمام یخ کنترل کند.

خلاصه
با توجه به دلایل ناشناخته اختلال برانگیختگی تناسلی مداوم، جلوگیری از شروع این بیماری اغلب دشوار است.
اگر فکر می‌کنید که دارای علائم اختلال برانگیختگی تناسلی مداوم هستید، خجالت را کنار بگذارید و به دنبال کمک پزشکی باشید. بله درست است شما احساس خجالت می‌کنید، اما پزشک می‌تواند راهکارهایی را برای مدیریت علائم به شما پیشنهاد کند تا کمتر رنج ببرید.
اختلال برانگیختگی تناسلی مداوم هنوز به طور کامل قابل درمان نیست. با این حال، پزشکان می‌توانند در کاهش علائم مداوم برای بهبود کیفیت زندگی و کاهش آسیب روانی به بیماران کمک کنند.

برای یافتن متخصص مورد نظر خود به کلینیک بیا نی نی سر بزنید.

تزریق ژل به واژن یکی از روش‌های رایج درمانی برای برخی از مشکلات زنان است. این روشی است که در آن ژل مبتنی بر اسید هیالورونیک مستقیماً با یک سوزن یا سرنگ به داخل واژن تزریق می‌شود. هدف از این روش بهبود ضخامت دیواره‌های واژن و افزایش روان‌کاری و در نتیجه بهبود راحتی در حین فعالیت جنسی و کاهش درد ناشی از برخی شرایط پزشکی است. قبل از تصمیم‌گیری درباره اینکه آیا این روش برای شما مناسب است یا خیر، مهم است که از خطرات و مزایای مرتبط با این روش آگاه شده و با مشکلاتی که توسط این روش بهبود می‌یابند نیز آشنا شوید.

در این مقاله می‌خوانید:

• تزریق ژل به واژن چگونه انجام می‌شود؟
• موارد استفاده از تزریق ژل واژینال چیست؟
• فواید تزریق ژل به واژن
• عوارض تزریق ژل به واژن
• تزریق ژل واژینال برای چه کسانی مناسب است؟

تزریق ژل واژینال روشی جدید برای درمان مشکلات مربوط به واژن است. بسیاری از زنان به دلیل تغییرات هورمونی در بدن خود، مانند دوران یائسگی یا بعد از بارداری، شرایط نامطلوب واژن را تجربه می‌کنند. این شرایط می‌تواند منجر به علائم ناخوشایندی از جمله سوزش، خارش، درد و مشکل در مقاربت شود. با تزریق ژل به واژن، پزشک یا متخصص یک ماده ژل مانند را به واژن تزریق می‌کند تا خاصیت ارتجاعی طبیعی را به آن بازگرداند و ناراحتی ناشی از این شرایط را از بین ببرد. در ادامه بیشتر درباره این روش صحبت خواهیم کرد.

تزریق ژل به واژن چگونه انجام می‌شود؟

تزریق ژل واژینال روشی است که در آن پزشک یک ماده ژل مانند با فرمول خاص را به واژن تزریق می‌کند تا شرایط ناراحت کننده ناشی از تغییرات هورمونی تسکین یابند. این ژل از مولکول‌های اسید هیالورونیک تشکیل شده است که به بازگرداندن رطوبت و قابلیت ارتجاعی دیواره‌های واژن کمک می‌کند.

تزریق ژل واژینال روشی است که در آن پزشک یک ماده ژل مانند بر پایه هیالورونیک اسید را به واژن تزریق می‌کند تا شرایط نامطلوب ناشی از تغییرات هورمونی در فرد بهبود یابند.

همچنین به افزایش اعتمادبه‌نفس فرد در طی رابطه جنسی و کاهش درد در حین دخول کمک کرده و امکان مقاربت راحت‌تر را برای زن فراهم می‌کند. علاوه بر این، تزریق ژل به واژن می‌تواند به کاهش ظاهر چین‌وچروک‌ها و چین‌های لابیای واژن کمک کند و آن را جوان‌تر نشان دهد.

موارد استفاده از تزریق ژل واژینال چیست؟

همان طور که اشاره کردیم، تزریق ژل به واژن یک روش نسبتاً جدید است که می‌تواند بسیاری از مشکلات مربوط به واژن مانند خشکی و سفتی لابیا را که یکی از رایج‌ترین مشکلات در زنان است، بهبود بخشد.

تزریق ژل واژینال برای درمان شرایط مختلفی استفاده می‌شود که از جمله آن‌های می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

• احساس عدم اعتمادبه‌نفس در حین مقاربت
• درد هنگام مقاربت
• مشکل در رسیدن به ارگاسم
• بی اختیاری ادرار
• خشکی واژن
• منافذ بیش از حد تنگ واژن ناشی از زایمان
• کاهش چین‌وچروک‌های اطراف واژن
• بهبود خاصیت ارتجاعی واژن

فواید تزریق ژل به واژن

مزایای تزریق ژل به واژن فراوان است. به طور مثال از تزریق ژل واژینال می‌توان برای درمان انواع بیماری‌ها به ویژه ولوودینیا و اندومتریوز استفاده کرد.

تزریق ژل به واژن می‌تواند عوارض ناشی از برخی بیماری‌ها مانند ولوودینیا و اندومتریوز را به طرز مؤثری کاهش دهد.

ولوودینیا یک اختلال درد مزمن فرج است، در حالی که آندومتریوز اختلالی است که در آن بافتی شبیه به بافت موجود در داخل رحم در خارج از رحم رشد می‌کند. هر دوی این بیماری‌ها می‌توانند باعث درد و ناراحتی در حین رابطه جنسی شوند و مطالعات نشان داده‌اند که استفاده از تزریق ژل واژینال می‌تواند به کاهش علائم مرتبط با این شرایط کمک کند.
علاوه بر این، تزریق ژل واژینال مزایای دیگری را نیز شامل می‌شود که از جمله آن‌ها می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

• رهایی از مقاربت دردناک
• بهبود عملکرد و اعتمادبه‌نفس هنگام مقاربت
• افزایش لذت حین رابطه جنسی
• کاهش خطر بی اختیاری ادرار
• بهبود خاصیت ارتجاعی واژن
• کمک به رسیدن به ارگاسم
• کاهش چین‌وچروک لابیا و چین‌های واژن

عوارض تزریق ژل به واژن

هنگامی که این درمان توسط یک پزشک مجرب انجام شود، تزریق ژل واژینال به طور کلی بی خطر در نظر گرفته می‌شود. با این حال مانند هر روش دیگری، ممکن است برخی عوارض جانبی را به دنبال داشته باشد.

از جمله عوارض تزریق ژل واژینال می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

• احساس ناراحتی خفیف در محل تزریق
• کبودی، قرمزی یا تورم در اطراف محل تزریق
• تغییر رنگ موقت پوست در نزدیکی محل تزریق
• احساس سنگینی موقت در ناحیه لگن
• عفونت

تزریق ژل واژینال برای چه کسانی مناسب است؟

تزریق ژل واژینال می‌تواند برای زنانی که با برخی مشکلات مربوط به واژن دست‌وپنجه نرم می‌کنند مفید باشد.

از جمله افرادی که ممکن است این درمان برای آن‌ها مناسب باشد، می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

افرادی که به مشکلاتی مانند ولوودینیا و اندومتریوز، خشکی و سفتی واژن، مشکل در رسیدن به ارگاسم و درد حین مقاربت مبتلا هستند، می‌توانند کاندید مناسبی برای این درمان محسوب شوند.

• زنانی که در حین فعالیت جنسی به دلیل برخی شرایط پزشکی مانند ولوودینیا و اندومتریوز درد یا ناراحتی را تجربه می‌کنند.
• زنانی که به دلیل یائسگی یا دلایل پزشکی دیگر دچار خشکی و سفتی واژن یا افتادگی لابیا شده‌اند.
• زنانی که حین رابطه جنسی درد شدیدی دارند و در رسیدن به ارگاسم دچار مشکل هستند.
• زنانی که بعد از بارداری و زایمان، واژن آن‌ها دچار شرایط نامطلوبی شده است و منجر به ناراحتی‌شان می‌شود.
• زنانی که برای بازیابی اعتمادبه‌نفس خود حین رابطه جنسی، به دنبال کاهش چین‌وچروک ظاهری واژن خود هستند.

کلام آخر

همان طور که اشاره کردیم، تزریق ژل به واژن می‌تواند راه حل مؤثری برای تسکین علائم مرتبط با برخی شرایط و مشکلات پزشکی واژن باشد. فراموش نکنید برای تشخیص این موضوع که آیا این روش برای شما مناسب است یا خیر و آگاهی بیشتر درباره خطرات احتمالی یا عوارض جانبی آن بهتر است به یک پزشک مجرب و متخصص در این زمینه مراجعه کرده و با او مشورت کنید. این درمان اگر به روش اصولی و توسط پزشکی مجرب انجام شود، می‌تواند راهی مطمئن و مؤثر برای بهبود سلامت جنسی و روانی شما باشد.

تستوسترون پایین در مردان با افزایش سن شیوع می‌یابد. علائم آن ممکن است نامحسوس باشد. در این مقاله با نشانه‌های پایین بودن تستوسترون و درمان پایین بودن تستوسترون در مردان آشنا می‌شوید.

در این مقاله می‌خوانید:

• علائم تستوسترون پایین
• دلایل کاهش تستوسترون
• تشخیص تستوسترون پایین
• درمان پایین بودن تستوسترون در مردان
• عوارض جانبی درمان جایگزینی تستوسترون
• شرایط پزشکی که برای درمان جایگزینی تستوسترون مناسب نیستند
• خلاصه

علائم تستوسترون پایین
تستوسترون، هورمونی است که توسط بیضه‌ها تولید می‌شود. تستوسترون بر ظاهر و رشد جنسی مردها تاثیر می‌گذارد، باعث تولید اسپرم و تحریک میل جنسی می‌شود و به ساخت عضلات و توده استخوانی کمک می‌کند.
تولید این هورمون به طور معمول با افزایش سن کاهش می‌یابد. اگر تولید تستوسترون، کاهش قابل توجهی داشته باشد، ممکن است طیف وسیعی از علائم را تجربه کنید.

علائم تستوسترون پایین شامل این موارد است:

1- میل جنسی کم
تستوسترون، نقشی کلیدی در میل جنسی دارد. برخی از افراد ممکن است با افزایش سن کاهش میل جنسی را تجربه کنند، اما آن‌هایی که پیش از افزایش سن، تستوسترون پایینی دارند، احتمالا کاهش میل جنسی بیشتری را تجربه خواهند کرد.

2- مشکل در به دست آوردن و حفظ نعوظ
تستوسترون در دستیابی و حفظ نعوظ کمک می‌کند. وقتی سطح تستوسترون خیلی پایین باشد، ممکن است در نعوظ قبل از رابطه جنسی یا داشتن نعوظ خود به خود مثل داشتن نعوظ هنگام خواب، دچار مشکل شوید.

گرگرفتگی یکی از نشانه‌های تستوسترون پایین است. گرگرفتگی مانند یک احساس ناگهانی گرما است.

اگر دچار برخی از مشکلات سلامتی باشید ممکن است اختلال نعوظ را تجربه کنید. این بیماری‌ها عبارتند از:

• دیابت
• اختلالات تیروئید
• فشار خون بالا
• کلسترول بالا
• افسردگی
• اضطراب
• استعمال دخانیات و الکل هم می‌تواند نعوظ را با اختلال مواجه کند.

3- گرگرفتگی
گرگرفتگی یکی از نشانه‌های تستوسترون پایین است. گرگرفتگی مانند یک احساس ناگهانی گرما است و می‌تواند علائمی مثل تعریق شدید، قرمزی پوست و تعریق شبانه را هم به همراه داشته باشد.

4- ریزش مو
عملکرد بخش‌هایی از بدن تحت تاثیر تستوسترون قرار دارد که تولید مو هم یکی از آن‌هاست. طاسی، بخشی طبیعی از افزایش سن برای بسیاری از مردها است و با این‌که ممکن است ارثی باشد، اما افرادی که تستوسترون پایینی دارند بیشتر در معرض از دست دادن موهای سر، بدن و صورت خود هستند.

5- خستگی
مردهایی که تستوسترون پایینی دارند، علائمی مثل خستگی شدید و کاهش انرژی را تجربه می‌کنند. اگر شما با وجود خواب خوب و زیاد، احساس خستگی مداوم دارید، یا اگر انگیزه ورزش کردن برایتان سخت‌تر است، ممکن است تستوسترون پایینی داشته باشید.

6- کاهش توده عضلانی
کاهش توده عضلانی به این دلیل رخ می‌دهد که تستوسترون به عضله‌سازی کمک می‌کند.

7- افزایش چربی بدن
مردهایی که تستوسترون پایین دارند افزایش چربی بدن یا ژنیکوماستی را تجربه می‌کنند که در آن بافت سینه بزرگ می‌شود. ژنیکوماستی زمانی رخ می‌دهد که عدم تعادل تستوسترون و استروژن در بدن به هم بخورد.

8- کاهش توده استخوانی
شاید شما هم مانند بسیاری از افراد فکر کنید که پوکی استخوان عارضه‌ای است که بسیاری از خانم‌ها را درگیر می‌کند، اما مردهایی هم که تستوسترون پایینی دارند، از دست دادن استخوان را تجربه می‌کنند.

مردهایی که تستوسترون پایین دارند افزایش چربی بدن یا ژنیکوماستی را تجربه می‌کنند که در آن بافت سینه بزرگ می‌شود.

تستوسترون در تولید و تقویت استخوان‌ها موثر است، به همین دلیل هم مردهایی که تستوسترون پایین دارند، به‌ویژه مردهای مسن، ممکن است حجم استخوان کمتری داشته باشند و بیشتر در معرض شکستگی استخوان قرار دارند.

9- تغییر خلق و خو
مردهایی که دچار تستوسترون پایین هستند، تغییرات خلقی را تجربه می‌کنند. به این دلیل که تستوسترون بر بسیاری از فرآیندهای فیزیکی بدن تاثیر می‌گذارد، می‌تواند بر خلق و خو و ظرفیت ذهنی هم تاثیر بگذارد.

10- حافظه را تحت تاثیر قرار می‌دهد
سن شما که افزایش پیدا کند، هم سطح تستوسترون، هم عملکردهای شناختی، به‌ویژه حافظه‌تان، کاهش می‌یابد. سطوح پایین‌تر تستوسترون می‌تواند در آسیب‌پذیرتر شدن حافظه موثر باشد.

11- کوچک‌تر بودن اندازه بیضه و آلت تناسلی
بدن برای رشد آلت تناسلی و بیضه‌ها به تستوسترون نیاز دارد، بنابراین سطوح پایین تستوسترون باعث کوچک‌تر شدن آلت تناسلی یا بیضه‌ها می‌شود. شرایط و شرایط دیگری هم هست که می‌تواند باعث این اتفاق شود. این شرایط عبارتند از:

• هیپوگنادیسم
• واریکوسل
• بیضه‌های نزول‌نکرده
• جراحی پروستات
• بیماری پیرونی
• سالخوردگی
• چاقی

12- شمارش خون پایین
در سال 2017 میلادی، پزشکان به این نتیجه رسیدند که تستوسترون پایین با افزایش خطر کم‌خونی مرتبط است.
برخی از علائم کم‌خونی عبارتند از:

• مشکل در تمرکز
• سرگیجه
• گرفتگی پا
• مشکل در خوابیدن
• ضربان قلب سریع

دلایل کاهش تستوسترون
سطح تستوسترون به طور طبیعی با افزایش سن مردها کاهش پیدا می‌کند، اما شرایط دیگر هم می‌تواند باعث کاهش تستوسترون شود که شامل این موارد است:

• آسیب‌های بیضه
• درمان‌های سرطان مثل شیمی‌درمانی و پرتودرمانی
• فشار خون بالا
• ایدز
• اختلال مصرف الکل
• بیماری‌های کلیوی
• سیروز کبدی
• مشکلات غده هیپوفیز
• بیماری خودایمنی
• عفونت
• چاقی
• سندرم متابولیک
• استفاده از داروهای خا

مشکلات کاهش تستوسترون
داشتن تستوسترون پایین ممکن است خطر ابتلا به بیماری‌های دیگر را افزایش دهد. این بیماری‌ها عبارتند از:

• پوکی استخوان
• دیابت
• بیماری قلبی

تشخیص تستوسترون پایین
سطح تستوسترون معمولا بین 300 تا 1000نانوگرم در دسی‌لیتر است. تستوسترون پایین به شرایطی گفته می‌شود که سطح تستوسترون به زیر 300نانوگرم در دسی‌لیتر برسد.
آزمایش خون تستوسترون سرم می‌تواند سطح تستوسترون را تعیین کند.
شاید لازم باشد آزمایش‌های دیگری هم برای تعیین علت کاهش تستوسترون انجام شود.
این آزمایش‌ها عبارتند از:

• تستوسترون سرم
• هورمون رنگدانه‌ساز
• سطح پرولاکتین خون

پیشگیری از کاهش تستوسترون
محققان پزشکی هنوز نمی‌دانند چگونه می‌توان از کاهش تستوسترون ناشی از شرایط ژنتیکی، یا آسیب به بیضه‌ها، هیپوتالاموس یا غده هیپوفیز جلوگیری کرد.
عادات سبک زندگی که ممکن است به حفظ سطح تستوسترون کمک کند عبارتند از:

• تغذیه سالم
• ورزش
• مدیریت وزن.
• پرهیز از مصرف الکل و مواد مخدر

درمان پایین بودن تستوسترون در مردان
درمان جایگزینی تستوسترون، یک درمان رایج برای کاهش تستوسترون است.
خوب است بدانید برخی از آزمایشگاه‌ها انجام آزمایش تستوسترون را در منزل هم انجام می‌دهند.

درمان جایگزینی تستوسترون
اگر علائم تستوسترون پایینی دارید و این علائم شما را آزار می‌دهد، می‌توانید با پزشک‌تان مشورت کنید تا ببینید آیا درمان جایگزینی تستوسترون برای شما مناسب است یا نه.
درمان جایگزینی تستوسترون به روش‌هایی مختلف انجام می‌شود که برخی از آن‌ها شامل این موارد است:

شما باید ژل‌های پوستی تستوسترون را هر روز بر روی پوست تمیز و خشک استفاده کنید. مهم است که ژل را از طریق تماس پوست به پوست به فرد دیگری منتقل نکنید.

ژل‌های پوستی تستوسترون
در این روش شما باید ژل را هر روز بر روی پوست تمیز و خشک استفاده کنید. مهم است که ژل را از طریق تماس پوست به پوست به فرد دیگری منتقل نکنید.

چسب‌های تستوسترون
این چسب‌ها را باید هر روز طبق دستور پزشک، روی پوست خود قرار بدهید. مراقب واکنش‌های پوستی این چسب‌ها باشید.

قرص‌های زیرپوستی تستوسترون
در این روش، یک متخصص هر سه تا شش ماه یک بار این قرص‌ها را زیر پوست شما قرار می‌دهد. این روش، دوزهای ثابت و طولانی‌مدت تستوسترون را ارائه می‌دهد.

تزریقات تستوسترون عضلانی
در این روش لازم است هر 1 تا 2هفته یکبار، تزریق عضلانی انجام دهید.

قرص‌های تستوسترون 
در این روش شما باید این قرص‌های چسبناک را روزی دو بار روی لثه‌های خود قرار بدهید. تستوسترون به سرعت از طریق لثه به جریان خون شما جذب می‌شود.

ژل بینی تستوسترون
در این روش، باید ژل تستوسترون را سه بار در روز در هر سوراخ بینی خود اعمال کنید.

تستوسترون خوراکی
قرص‌های خوراکی تستوسترون هم در دسترس هستند.
به این نکته توجه کنید که درمان جایگزینی تستوسترون یک درمان همیشگی است. اگر درمان را متوقف کنید، سطح تستوسترون شما دوباره کاهش می‌یابد.

عوارض جانبی درمان جایگزینی تستوسترون
درمان جایگزینی تستوسترون دارای عوارض جانبی است که می‌تواند شامل این موارد باشد:

• آکنه
• پروستات بزرگ‌شده
• کوچک شدن بیضه‌ها
• کاهش تعداد اسپرم
• تعداد گلبول‌های قرمز خون بالا
• احتباس مایعات
• تورم پاها یا مچ پاها

شرایط پزشکی که برای درمان جایگزینی تستوسترون مناسب نیستند
برخی از شرایط پزشکی برای درمان جایگزینی تستوسترون مناسب نیست:

• اگر بیماری قلبی درمان‌نشده دارید.
• اگر سرطان سینه یا پروستات دارید.
• اگر آپنه خواب دارید.
• اگر دچار افزایش تعداد گلبول‌های قرمز خون هستید.
• اگر برای بچه‌دار شدن تلاش می‌کنید.

خلاصه
مردها با افزایش سن، کاهش تدریجی تستوسترون را تجربه می‌کنند. هر چه سن شما افزایش یابد، احتمال اینکه تستوسترون پایینی داشته باشید بیشتر است.
عوامل مختلفی بر باعث کاهش تستوسترون تاثیر می‌گذارند. اگر سطح تستوسترون شما کمتر از 300نانوگرم در دسی‌لیتر است، یعنی سطح تستوسترون پایینی دارید که می‌تواند نشانه‌هایی مانند ریزش مو، گرگرفتگی، افزایش ضربان قلب، یا خستگی را به همراه داشته باشد. پزشک برای بررسی سطح تستوسترون شما آزمایش خون تجویز می‌کند.

برای یافتن متخصصان مورد نظر خود به کلینیک بیا نی نی سر بزنید.

زنان ممکن است طیف وسیعی از علائم را قبل و در طول دوره پریود خود تجربه کنند. اسهال، درد شکم و سایر مشکلات گوارشی از علائم رایج قاعدگی هستند که بسیاری از زنان در هر سیکل قاعدگی خود با آن دست و پنجه نرم می‌کنند. اسهال و مشکلات گوارشی در دوران پریود از جمله مشکلاتی هستند که بسیاری از خانم‌ها به آن دچار شده و فعالیت‌های روزانه‌شان تحت تاثیر قرار می‌گیرد. در ادامه بیشتر درباره روش درمان اسهال در پریود صحبت خواهیم کرد و علل ابتلا به آن را بررسی می‌کنیم.

در این مقاله می‌خوانید:

• علت ابتلا به اسهال در پریود چیست؟
• آیا راهی برای درمان اسهال در پریود وجود دارد؟
• چه زمانی باید به پزشک مراجعه کنم؟

مطالعه‌ای در سال ۲۰۱۴ با مشارکت ۱۵۶ زن نشان داد که درد شکمی و اسهال از شایع‌ترین علائم گوارشی مرتبط با پریود هستند. از میان زنان مورد بررسی، ۲۴ درصد اسهال را قبل از شروع قاعدگی گزارش کردند و ۲۸ درصد علائم اسهال را در طول دوره قاعدگی خود تجربه کردند. افرادی که احساس افسردگی یا اضطراب داشتند، حتی میزان بیشتری از این علائم را داشتند. اما علل و روش درمان اسهال در پریود چیست؟ در ادامه به آن خواهیم پرداخت.

علت ابتلا به اسهال در پریود چیست؟

برخی از افراد ممکن است در طول یا قبل از پریود خود دچار اسهال شوند. این احتمالاً به دلیل افزایش تولید هورمون پروستاگلاندین در بدن است. پروستاگلاندین ها مواد شیمیایی هورمون مانندی هستند که به عملکردهای خاصی در بدن کمک می کنند.

این عملکردها عبارتند از:

• انقباضات عضلانی
• گشاد شدن و انقباض رگ‌های خونی
• لخته شدن خون

قبل از شروع قاعدگی، سلول های پوشش داخلی رحم تولید پروستاگلاندین ها را افزایش می دهند. این افزایش پروستاگلاندین ها باعث انقباض ماهیچه های رحم شده و در نتیجه پوشش داخلی رحم می‌ریزد. این فرایندی است که یک زن در دوران قاعدگی خود تجربه می کند. هر چه بدن پروستاگلاندین بیشتری در دوران قاعدگی بسازد، رحم بیشتر منقبض می شود. به این ترتیب، تولید بیش از حد پروستاگلاندین ها می تواند باعث گرفتگی و درد قاعدگی شود.

هنگامی که سطح پروستاگلاندین بالا باشد، ممکن است برخی از پروستاگلاندین ها وارد جریان خون شوند. سپس می توانند به قسمت های مختلف بدن از جمله روده ها بروند. روده ها دارای پوشش ماهیچه ای صافی هستند که تقریبا شبیه رحم است. سطوح بالای پروستاگلاندین ها می تواند باعث انقباض روده ها، آزاد شدن محتویات آن‌ها و در نتیجه اسهال شود.

ترشح پروستاگلاندین بیش از حد همچنین می تواند باعث سایر علائم مرتبط با پریود شود، از جمله:

• سردرد
• حالت تهوع
• استفراغ

علاوه بر ایجاد درد و ناراحتی در دوران پریود، تولید بیش از حد پروستاگلاندین هیچ خطری برای سلامتی ایجاد نمی کند.

آیا راهی برای درمان اسهال در پریود وجود دارد؟

شما می توانید برای درمان اسهال در پریود از همان روشی که هر اسهال دیگری را درمان می کنید، استفاده کنید. ابتدا مطمئن شوید که مایعات زیادی می نوشید تا با از دست دادن مایعات ناشی از اسهال مقابله کنید. به عنوان یک قاعده کلی، زمانی که ادرار شما زرد کم رنگ است، مایعات کافی مصرف کرده اید. همچنین برخی اقدامات باعث پیشگیری از تشدید علائم اسهال در دوران قاعدگی می‌شود که در ادامه به آن‌ها خواهیم پرداخت.

رژیم غذایی خود را تغییر دهید

ایده خوبی است که در دوران پریود رژیم غذایی خود را کمی تغییر دهید. سعی کنید چند روز قبل از قاعدگی، شروع به خوردن فیبر بیشتری کنید. فیبر به مدفوع شما حجم می دهد و آن را جامدتر می کند. علاوه بر این، برخی از غذاهای پروبیوتیک را به رژیم غذایی خود اضافه کنید. این غذاها میزان باکتری های سالم را در روده افزایش می‌دهند و ممکن است به کاهش علائم اسهال کمک کند. همچنین از خوردن غذاهایی که اسهال را تشدید می‌کنند در دوران قاعدگی اجتناب کنید.

از جمله غذاهایی که اسهال را تشدید می‌کنند، می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

• شیرین کننده های مصنوعی
• کافئین
• محصولات لبنی
• غذاهای ادویه دار
• غذاهای بسیار شیرین

از قرص‌های ضدبارداری و تنظیم هورمون کمک بگیرید

مصرف قرص های ضد بارداری می‌تواند به تنظیم چرخه شما، تنطیم میزات ترشح هورمون پروستاگلاندین و کاهش اسهال کمک کند. بهتر است برای چنین کاری اول با پزشک خود مشورت کنید و بعد از بررسی‌های مربوطه و در صورت لزوم با تجویز پزشک این قرص‌ها را مصرف کنید.

استرس خود را کنترل کنید

استرس و اضطراب بیش از حد می تواند علائم قاعدگی، از جمله گرفتگی عضلات و اسهال را بدتر کند. پس مهم است که در این دوران با انجام برخی روش‌ها استرس خود را کاهش دهید و کمتر خود را در معرض عوامل استرس‌زا قرار دهید.

از جمله اقداماتی که می‌توانند به کاهش استرس در این دوران کمک کنند، می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

• مدیتیشن: ۱۰ دقیقه در روز را به مدیتیشن اختصاص دهید. این می تواند به شما کمک کند ذهن خود را در طول روز متمرکزتر کنید. نیازینیست به صورت حرفه‌ای این کار را انجام دهید. یک برنامه مدیتیشن نصب کنید و با آن جلو بروید.
• کاهش فعالیت مغزی در شب: یک ساعت مشخص برای خاموشی و استراحت در شب‌ها مشخص کنید و یک ساعت قبل آن دیگر به ایمیل‌های خود پاسخ ندهید یا تلویزیون تماشا نکنید. این می تواند به شما کمک کند ذهن خود را آرام کنید و استرس را کاهش دهید.
• ورزش: ورزش به کاهش استرس کمک می کند، حتی اگر فقط ۱۵ دقیقه پیاده روی در خارج از خانه باشد.
• اگر متوجه شدید که در کنترل استرس خود مشکل دارید، با یک درمانگر یا سایر متخصصان سلامت روان تماس بگیرید. آن‌ها می توانند به شما کمک کنند تا از روی استرس خود کار کنید و کنترل آن را تا حدی به دست بگیرید.

چه زمانی باید به پزشک مراجعه کنم؟

اسهال گاه به گاه قبل یا در طول قاعدگی کاملا طبیعی است. اما اگر این مشکل فعالیت های روزمره شما را تحت تاثیر جدی قرار می‌دهد، ممکن است مشکل دیگری پجود داشته باشد.

در صورتی که در دوران قاعدگی موارد زیر را مشاهده کردید، بهتر است به پزشک مراجعه کنید:

• اسهال یا سایر علائم گوارشی که بیش از دو روز طول بکشد
• درد یا گرفتگی در معده یا لگن که با مصرف دارو نیز بهبود نمی‌یابد
• مدفوع با مخاط قابل مشاهده

این موارد می تواند علائم یک بیماری زمینه ای باشد که در طول قاعدگی شما بدتر می شود. پزشک می‌تواند به شما کمک کند تا علت را پیدا کنید و گزینه های درمانی را در اختیار شما قرار دهد.

کلام آخر

همان طور که اشاره کردیم، ترشح بیش از حد هورمون پروستاگلاندین در طول دوره قاعدگی برای تخلیه دیواره رحم، می‌تواند دلیل اصلی ابتلا به اسهال و دیگر مشکلات گوارشی در زنان شود. در این مقاله سعی داشتیم تا با بررسی راه‌های درمان اسهال در پریود شما را در کنترل و بهبود این مشکل یاری دهیم. توجه داشته باشید که اگر در دوران قاعدگی علائم شما بهبود پیدا نکرده و شما را با مشکلات جدی روبرو می‌کند، در اسرع وقت به یک پزشک متخصص مراجعه کنید و از او کمک بگیرید.

چرا خارش واژن شب‌ها شدید می‌شود؟

7 علت شایع خارش شبانه واژن 

1. عفونت قارچی 
2. عفونت باکتریایی
3. بیماری‌های مقاربتی
4. انواع محرک و آلرژن
5. بیماری‌های پوستی 

2) عفونت باکتریایی و خارش شبانه واژن 

• علائم عفونت باکتریایی واژن: نشانه‌های این عفونت در زنانی که زندگی جنسی خود را شروع کرده‌اند؛ بیشتر و شدیدتر است اما افراد مجرد هم در صورت آلوده شدن ناحیه واژن، مثلا در استخر دچار آن می‌شوند. نشانه‌های این عفونت عبارتند از: 
  • ترشح رقیق سفید یا خاکستری از واژن 
  • درد یا خارش واژن
  • گرفتن بوی ماهی
  • احساس سوزش در هنگام ادرار کردن
  • خارش فرج

اگر متاهلید؛ هنگام ارتباط با همسر اصول بهداشتی را رعایت کنید که دچار عفونت‌های مقاربتی و خارش واژن نشوید.

• تشخیص عفونت باکتریایی واژن: برای تشخیص دقیق این مشکل باید از ناحیه واژن نمونه میکروسکوپی برداشته شود؛ سپس بعد از مشخص شدن، نوع باکتری، آنتی بیوتیک موثر برای درمان عفونت باکتریایی واژن، تجویز شود.

با درمان دقیق آنتی بیوتیک واژینوز باکتریایی، خارش شبانه واژن به مراتب، کمتر می‌شود؛ با این‌حال باید حتما به بهداشت شخصی در زندگی روزمره و جنسی در ارتباط با همسر، بیشتر دقت شود.

3) بیماری های مقاربتی ایجادکننده خارش شبانه واژن

1. تریکومونیازیس 
2. شپش شرمگاهی

تریکومونیازیس یک عفونت است امام شپش شرمگاهی آلودگی به نوعی آفت محسوب می‌شود.

• علائم تریکومونیازیس واژن: بیشتر کسانی که دچار این عفونت هستند؛ علائمی ندارند اما شاید دچار این مشکلات شوند:
  • خارش لبه‌های خارجی و کمی از داخل واژن
  • بوی نامطبوع واژن
  • لکه‌بینی غیرطبیعی
  • سوزش یا قرمزی ناحیه تناسلی
• درمان تریکومونیازیس: برای درمان این بیماری عفونی ابتدا باید پزشک آن را تشخیص دهد؛ سپس می‌تواند با داروی آنتی بیوتیک، آن را درمان کند. 

بعد از این‌که علت خارش واژن مشخص شود؛ مثلا بدانید که عفونت ناشی از تریکومونیازیس است، دیگر خارش واژن شما در شب خیلی کم می‌شود و می‌توانید، راحت‌تر بخوابید.

• تشخیص شپش شرمگاهی: این مشکل را خودتان هم می‌توانید تشخیص دهید؛ کافی‌ست اگر خارش دارید؛ به این بخش نگاهی بیاندازید تا مشخص شود که در ناحیه تناسلی شما و موهای زاید؛ شپش دارید یا خیر اما برای تشخیص دقیق باید حتما به پزشک متخصص مراجعه کنید. 
• درمان خارش شبانه واژن ناشی از شپش: پزشک برای درمان این بیماری به شما شامپو لوسیون مخصوص از بین بردن شپش می‌دهد؛ همچنین از شما می‌خواهد که تمام لباس‌ها و ملحفه‌های خود را به طور منظم ضدعفونی و استریل کنید. مثلا آنها را بجوشانید. در صورتی‌که این درمان‌ها برای شما موثر نباشد؛ باید دوباره به پزشک‌تان مراجعه کنید تا برای‌تان داروهای خوراکی هم تجویز کند. 

خارش واژن به دلیل مصرف محرک و آلرژن 

انواع مواد شیمیایی که در ناحیه واژن خارش و تحریک، ایجاد می‌کنند؛ عبارتند از: 

1. صابون
2. محلول‌های ایجادکننده کف در وان حمام
3. مواد شوینده
4. لباس زیر نایلونی
5. انواع خاصی از لباس
6. دوش واژینال و مواد به کاررونده در آن
7. اسپرم‌کش ها یا روان کننده‌ها
8. پودر تالک
9. عطرها
10. داروها
11. دستمال مرطوب نوزاد
12. کاندوم‌های لاتکس
13. آستر شورت 

اگر هر یک از این 13 عامل شیمیایی را اخیرا استفاده کرده‌اید و دچار خارش واژن شده‌اید؛ بهتر است استفاده از آن را قطع کنید. اگر بعد از مدتی خارش شبانه واژن، از بین نرفت؛ باید برای بررسی مشکل حتما به پزشک مراجعه کنید. 

بیماری‌های پوستی ایجادکننده خارش واژن در شب

برخی بیماری‌های پوستی که ناشی از پاسخ سیستم ایمنی به شرایطی خاص هستند؛ نیز می‌توانند سبب خارش واژن در هنگام استراحت شبانه شوند. به همین دلیل نیاز است که برای بررسی دقیق علت خارش واژن در شب، به پزشک متخصص مراجعه کنید.

1.  لیکن پلان
2. لیکن اسکلروزوس

• علائم لیکن پلان در واژن: اگر خانمی دچار بیماری پوستی لیکن پلان شود؛ لکه‌ها و زخم‌های سفیدی در ناحیه واژن او ایجاد می‌شوند که ممکن است درد هم داشته باشند. از دیگر علائم این بیماری می‌توان به این موارد اشاره کرد:  برآمدگی‌های صاف، خارش‌دار و آلویی رنگ. این بیماری یک پاسخ ایمنی غیرطبیعی است که در آن سیستم ایمنی به غشای مخاطی و پوست حمله می‌کند. در صورت ابتلا به این مشکل برخی عوامل می‌توانند خارش واژن را تحریک کنند؛ از جمله: واکسن آنفلوانزا، هپاتیت C، مصرف داروهای ضد التهابی غیر استروئیدی (NSAIDs) و برخی داروهای خاص.
• درمان لیکن پلان: برای درمان این بیماری پزشک برای شما انواع داروهای سرکوب‌کننده سیستم ایمنی را تجویز می‌کند. مثلا کورتیکواستروئید و آنتی هیستامین‌ها. 

• علائم لیکن اسکلروزوس: لیکن اسکلروزوس یک بیماری مزمن پوستی است که در زنان یائسه شیوع دارد. این بیماری سبب نازک شدن پوست و ایجاد تاول و خارش در آن می‌شود. به طوری‌که ممکن است ناحیه دچار خارش شدیدی هم بشود. این بیماری درناحیه واژن و مقعد زیاد خودش را نشان می‌دهد. علت ابتلا به لیکن اسکلروزیس مشخص نیست اما می‌توان به دلیل برهم خوردن تعادل هورمونی و مشکلات ایمنی باشد. لیکن اسکلروزوس ممکن است در ابتدا علائمی ایجاد نکند، اما با پیشرفت خود، این علائم را نشان می‌دهد:
  • لکه‌های سفید روی پوست که بعداً رشد کرده و به زوائد نازک تبدیل می‌شوند.
  • خارش فرج
  • مقاربت دردناک
  • خارش مقعد یا خونریزی
  • درد همراه با ادرار
  • تاول 
• درمان لیکن اسکلروزیس: برای درمان این بیماری پزشک ابتدا شما را معاینه می‌کند؛ سپس بر اساس تشخیص خود ممکن است این داروها را برای‌تان تجویز کند. 
  • استروئیدهای موضعی برای تسکین هرگونه درد یا خارش
  • تزریق استروئید
  • داروی خوراکی
  • داروهای ضدافسردگی 

پیش‌گیری از خارش شبانه واژن

برای این‌که از خارش ناحیه واژن خلاص باشید؛ لازم است که نکات پیش‌گیرانه را رعایت کنید. شاید این نکات نتواند به طور صد در صد از ابتلا به مشکلات مختلفی که توضیح دادیم؛ جلوگیری کند اما تا حد زیادی خطر درگیری با آنها را کاهش می‌دهد. برای این منظور: 

• به طور منظم به پزشک متخصص زنان و زایمان مراجعه کنید تا شما را معاینه کند.
• آزمایش‌های غربالگری دوره‌ای خود را انجام دهید تا هرگونه بیماری در مراحل ابتدایی مشخص شود. 
• در هنگام رابطه با همسر، اصول بهداشت جنسی را رعایت کنید. 
• مواد بهداشتی غیراستاندارد را در ناحیه واژن مصرف نکنید. چراکه سبب تحریک این ناحیه می‌شوند. 

جمع‌بندی 

در این صفحه بیا نی نی به طور کامل عوامل و عللی که سبب خارش واژن در شب هنگام می‌شوند را توضیح دادیم؛ این عوامل می‌توانند شما را در وضعیت پرالتهابی قراردهند و پوست ناحیه وازن‌تان در پاسخ به این التهاب برای مطلع کردن شما، به شدت خارش می‌گیرد. عوامل عفونی این خارش را باید با داروی خوراکی یا موضعی مناسب درمان کنید. انواع محرک‌های شیمیایی را هم باید از زندگی روزمره خود حذف کنید. همچنین لازم است برای درمان بیماری‌های خودایمنی پوستی مسبب خارش واژن، داروهای کورتونی مصرف کنید. در پایان یادتان باشد برای درمان این خارش، بهتر است خوددرمانی نکنید و برای مشخص شدن علت دقیق به پزشک متخصص زنان و زایمان، مراجعه کنید. 

علائمی که شما تجربه می‌کنید، به نوع کیست تخمدانی که دارید وابسته هستند. در نتیجه، برای این‌که ببینید آیا کیست ها مانع بارداری می شوند یا نه، باید اطلاعات جامع و کاملی داشته باشید که با خواندن این مقاله به آن دست می‌یابید.

در این مقاله می‌خوانید:

• کیست تخمدان چیست و چه انواعی دارد؟
• علت کیست تخمدان در بارداری
• آیا کیست تخمدان مانع بارداری میشود؟
• علائم کیست تخمدان
• تشخیص کیست تخمدان
• درمان کیست تخمدان
• بارداری بعد از درمان کیست تخمدان

کیست تخمدان چیست و چه انواعی دارد؟

کیست تخمدان کیسه‌ای پر از مایع است که روی تخمدان رشد می‌کند. کیست‌ها شایع هستند و اغلب علائمی ندارند. علاوه بر این، بسیاری از آن‌ها بدون ایجاد مشکل یا نیاز به درمان خود به خود بهبود می‌یابند. ۲ نوع اصلی از انواع کیست تخمدان عبارتند از:

• کیست‌های عملکردی تخمدان: رایج‌ترین نوع کیست‌ها که به عنوان بخشی از چرخه قاعدگی ایجاد می‌شوند و معمولاً بی ضرر و کوتاه‌مدت هستند.
• کیست‌های پاتولوژیک تخمدان: کیست‌های کمتر رایجی هستند که در نتیجه‌ی رشد غیرطبیعی سلول‌ها ایجاد می‌شوند.

علت کیست تخمدان در بارداری

اکثر کیست‌های تخمدان در نتیجه‌ی چرخه قاعدگی شما ایجاد می‌شوند. در بخش قبل گفتیم که به این‌ها، کیست‌های عملکردی می‌گویند و ۲ نوع دارند:

• کیست فولیکولار: در اواسط چرخه قاعدگی، یک تخمک از فولیکول خود می‌ترکد و سپس، به سمت لوله‌ی فالوپ حرکت می‌کند. کیست فولیکولی زمانی ایجاد می‌شود که فولیکول به جای پاره شدن و آزاد کرذن تخمک، به رشد خود ادامه دهد.
• کیست جسم زرد: پس از این‌که فولیکول تخمک خود را آزاد می‌کند، کوچک می‌شود و شروع به تولید استروژن و پروژسترون می‌کند. در این حالت به آن جسم زرد می‌گویند. حال اگر دهانه‌ای که تخمک از آن‌جا آمده مسدود شود، مایع در داخل جسم زرد جمع شده و کیست جسم زرد را ایجاد می‌کند.

انواع دیگری از کیست‌ها وجود دارند که مربوط به چرخه قاعدگی نیستند. این کیست‌ها و علت تشکیل آن‌ها عبارتند از:

• کیست درموئید یا تراتوم که از سلول‌های زاینده‌ای تشکیل می‌شود که در تخمدان‌ها وظیفه‌ی ساختن تخمک را برعهده دارند. این کیست می‌تواند شامل بافت‌هایی مانند مو، پوست یا دندان باشد و به ندرت سرطانی است.
• سیستادنوما که از سلول‌های سطح تخمدان ایجاد شده و ممکن است با مواد آبکی یا مخاطی پر شود. این کیست می‌تواند رشد کند و بسیار بزرگ شود.
• اندومتریوما که بر اثر آندومتریوز و چسبیدن برخی از بافت‌ها به تخمدان ایجاد می‌شود.

آیا کیست تخمدان مانع بارداری میشود؟

برخی از کیست‌های تخمدان می‌توانند با کاهش شانس باروری همراه باشند. با این حال، این کاملاً به نوع کیست تخمدان شما بستگی دارد. اما چه نوع کیستی باعث ناباروری میشود؟ کیست‌های تخمدانی که می‌توانند بر باروری شما تأثیر بگذارند، عبارتند از:

• کیست‌های اندومتریوما: گفتیم که این کیست‌ها در اثر آندومتریوز ایجاد می‌شوند و به وضعیتی گفته می‌شود که در آن اندومتر یا پوشش داخلی رحم، در خارج از رحم رشد می‌کند.
• کیست‌های تخمدان ناشی از سندرم تخمدان پلی کیستیک: این سندرم وضعیتی را توصیف می‌کند که شما با چندین کیست‌ کوچک روی تخمدان‌ها، پریودهای نامنظم و سطوح بالایی از هورمون‌های خاص مواجه می‌شوید. سندرم تخمدان پلی کیستیک با تخمک گذاری نامنظم همراه است که ممکن است در برخی از زنان منجر به مشکلات باروری شود.

هر چند که کیست تخمدان و بارداری همزمان یا بارداری با کیست تخمدان می‌تواند برای بسیاری از زنان استرس زا باشد، اما بعضی از کیست‌های تخمدانی نیز هستند که معمولاً تاثیری روی باروری نمی‌گذارند. این کیست‌ها عبارتند از:

• کیست‌های عملکردی مانند کیست‌های فولیکولی یا کیست‌های جسم زرد که در واقع نشان می‌دهند عملکردهای لازم منجر به باروری در حال انجام هستند.
• کیست‌های سیستادنوما که اگرچه ممکن است نیاز به درمان داشته باشند، اما بر باروری تأثیری ندارند.
• کیست‌های درموئیدی هم که با ناباروری مرتبط نیستند.

علائم کیست تخمدان

شباهت علائم بارداری و کیست تخمدان ممکن است برای بعضی از افراد گیج کننده باشد. البته باید گفت که اغلب اوقات، کیست تخمدان هیچ علامتی ایجاد نمی‌کند. با این حال، علائم می‌تواند با رشد کیست ظاهر و معمولاً موارد زیر را شامل شود:

• نفخ یا تورم شکم
• حرکات روده‌ی دردناک
• درد لگن قبل یا در طول سیکل قاعدگی
• مقاربت دردناک
• درد در قسمت پایین کمر یا ران
• حساسیت سینه
• تهوع و استفراغ

سایر علائم کیست تخمدان که شدید‌تر هستند و نیاز به مراقبت فوری پزشکی دارند نیز عبارتند از:

• درد شدید یا تیز لگن
• تب
• غش یا سرگیجه
• تنفس سریع و پی در پی

این علائم می‌توانند نشان دهنده‌ی پارگی کیست یا پیچ خوردگی تخمدان باشند که هر دوی این‌ها در صورت عدم درمان به موقع می‌توانند شما را با عواقب جدی رو به رو کنند.

تشخیص کیست تخمدان

پزشک شما می‌تواند کیست تخمدان را در طول معاینه‌ی معمول لگن تشخیص دهد.

پزشک شما می‌تواند کیست تخمدان را در طول معاینه‌ی معمول لگن تشخیص دهد. در واقع پزشک ممکن است متوجه‌ی تورم در یکی از تخمدان‌های شما شده و برای تایید وجود کیست، از شما بخواهد که سونوگرافی انجام دهید. نتایج سونوگرافی می‌تواند به تعیین اندازه، محل، شکل و ترکیب (جامد یا پر از مایع) کیست کمک کند. البته علاوه بر این، از سی تی اسکن و ام آر آی نیز می‌توان برای تشخیص کیست تخمدان استفاده کرد.
از آن‌ جایی که اکثر کیست‌ها پس از چند هفته یا چند ماه ناپدید می‌شوند، ممکن است که پزشک بلافاصله درمانی را برای شما مشخص نکند. در عوض، ممکن است از شما بخواهد که چند هفته یا چند ماه سونوگرافی انجام دهید تا وضعیت شما را زیر نظر بگیرد. در نهایت اگر هیچ تغییری در وضعیت‌تان وجود نداشته باشد یا اندازه‌ی کیست افزایش یابد، پزشک آزمایش‌های بیشتری را برای تعیین علل دیگر علائم شما درخواست می‌کند که عبارتند از:

• تست بارداری برای اطمینان از این‌که باردار نیستید.
• آزمایش سطح هورمون برای بررسی مسائل مرتبط با هورمون، مانند استروژن یا پروژسترون بیش از حد
• آزمایش خون CA-125 برای غربالگری سرطان تخمدان

درمان کیست تخمدان

اگر کیست شما به خودی خود از بین نرفت یا بزرگتر شد، پزشک ممکن است درمان‌هایی را برای کوچک کردن یا برداشتن کیست به شما توصیه کند که عبارتند از:

• قرص‌های ضد بارداری: اگر کیست‌های تخمدانی مکرر دارید، پزشک می‌تواند به شما داروهای ضد بارداری خوراکی تجویز کند تا تخمک گذاری شما متوقف شود و در نتیجه، تخمدان شما کیست‌های جدید ایجاد نکند. ناگفته نماند که این داروها می‌توانند خطر ابتلا به سرطان تخمدان را نیز کاهش دهند.
• لاپاراسکوپی: اگر کیست شما کوچک باشد، پزشک می‌تواند آن را با جراحی لاپاراسکوپی بردارد. در این روش، پزشک یک برش کوچک در نزدیکی ناف شما ایجاد می‌کند و سپس ابزار کوچکی را برای برداشتن کیست در شکم شما قرار می‌دهد.
• لاپاراتومی: اگر کیست شما بزرگ باشد، پزشک می‌تواند آن را از طریق یک برش بزرگ در شکم شما با جراحی خارج کند. به این کار بیوپسی فوری می‌گویند و اگر تشخیص داده شود که کیست شما سرطانی است، ممکن است عمل هیسترکتومی نیز برای برداشتن رحم و تخمدان‌هایتان لازم باشد.

بارداری بعد از درمان کیست تخمدان

از ۳ تا ۶ ماه برای اقدام به بارداری صبر کنید.

اگر کیست خود را با لاپاراتومی یا لاپاراسکوپی برداشته باشید، بهترین کار این است که از ۳ تا ۶ ماه برای اقدام به بارداری صبر کنید. البته این مدت زمان به سطح بهبودی و آمادگی خود شما بستگی دارد و می‌توان گفت منعطف است.
فقط یادتان باشد که در این مدت باید سبک زندگی و رژیم غذایی معقول و معتدلی داشته باشید و تمام توصیه‌ها و دستورالعمل‌های پزشک برای بهبودی را مو به مو اجرا کنید.

کلام آخر

کیست‌های تخمدان کیسه‌های پر از مایعی هستند که در داخل تخمدان‌ها یافت می‌شوند. اکثر زنان در طول زندگی خود به این کیست‌ها مبتلا می‌شوند، اما این کیست‌ها معمولاً غیرسرطانی هستند و درد ندارند. با این حال، اگر کیست تخمدان دارید و در تلاش برای باردار شدن هستید، خوب است کیست‌هایی که می‌توانند مانع از بارداری شوند را بشناسید.

برای اطلاعات بیشتر و آشنایی با متخصص زنان، به کلینیک بیا نی نی سر بزنید.