سایتی برای نی نی ها و مامانا
در حال حاضر قطعیترین روش همان تشخیص ژنتیکی پیش از لانه گزینی جنین یا PGD – IVF است. در این روش پس از تحریک تخمکگذاری، با استفاده از تزریق داخل سیتوپلاسمی اسپرم (میکرواینجکشن)، اسپرم به داخل تخمک تزریق شده عمل لقاح صورت میگیرد. سپس با بیوپسی از جنین 8-6 سلولی یک بلاستومر را جدا کرده و با روش FISH یا روشهای مولکولی جنس بلاستومر تعیین میشود. بعد از کشت، جنین با جنسیت مورد نظر به رحم منتقل میشود. دقت این روش در تعیین جنسیت مورد نظر بیش از 95 درصد است. این روش نیاز به تجهیزات پیشرفته و گران قیمتی مانند لیزر و میکروسکوپهای مخصوص دارد که تنها در مراکز فوق تخصصی موجود است. معمولا این روش برای فرزند دوم به بعد انجام میگیرد.
در روش اریکسون اسپرمها با روشهای خاصی شستشو داده میشوند و با روش IUI در داخل رحم قرار داده میشوند تا لقاح در درون رحم اتفاق بیفتد. این روش ساده و نسبت به روش اول، بسیار کم هزینهتر است . این روش برای اولین بار توسط دکتر رونالد اریکسون مورد استفاده قرار گرفت و از اواسط دهه 70 میلادی در سراسر جهان برای تعیین جنسیت کاربرد دارد. اریکسون و همکارانش اعتقاد دارند که اسپرمهای حاوی کروموزوم Y (پسر) به علت وزن کمتر فعالتر از اسپرمهای حاوی کروموزوم X (دختر) هستند و از همین خصوصیت در این روش استفاده میشود. کارایی این روش برای دستیابی به جنس مورد نظر، در حدود 60 تا 70 درصد است.
تغذیه اگر چه روشی تضمینی برای تعیین جنس جنین نیست اما به علت سادگی و در دسترس بودن و هزینه کم، طرفداران زیادی دارد. در طب سنتی ایران بیشترین توصیهها درباره تغذیه است زیرا حکیمان این مکتب طبی معتقد بودند تا وقتی میتوان از غذا برای درمان استفاده کرد نباید از دارو استفاده کرد.
پرهیزات:
توصیه میشود زن در دوران قاعدگی از روز اول تا سوم روزی یک قاشق غذا خوری تخم هویج را در یک استکان آب دم کرده بنوشد.
یک قاشق مرباخوری تخم کاسنی را همراه یک تکه 2 سانتیمتری از ریشه کاسنی را در یک لیوان آب جوش دم کرده و از روز پاک شدن از خونریزی ماهانه تا هجدهمینروز، روزی یک لیوان میل کنند.
زن و مرد هر روز روزی سه عدد خرما بخورند.
علم امروز هم توصیههای تغذیهای حکمای طب سنتی را تا حد زیادی تایید میکند. محققان متوجه شدهاند، احتمال دختردار شدن با مصرف غذاهای کلسیمدار مانند لبنیات، سبزیجات، میوههای تازه و هر نوع غذایی که حاوی کلسیم باشد، بیشتر میشود. بنابراین برای پسردارشدن باید از خوردن این مواد غذایی دوری کرد.
علاوه بر این محققان معتقدند برای پسردار شدن لازم است مادر از مواد غذایی که خون را قلیایی میکنند استفاده کنند مانند: انگور، توت فرنگی، تمشک، زرشک، کاسنی، فندق.
برای قلیایی کردن محیط واژن در حین مقاربت میتوانید دو قاشق مرباخوری جوش شیرین را در یک لیوان آب حل کرده و قبل از مقاربت ناحیه تناسلی را با آن شستشو دهید.
از دو ماه قبل از تصمیم به بارداری هر دو از مواد غذایی زیر در برنامه غذاییتان بیشتر مصرف کنید:
حتما میدانید که مسئولیت نیمی از ژنهای فرزند با پدر است و نیم دیگر را مادر تامین میکند. بعضی از مواد شیمیایی و کمبود مواد غذایی میتواند بر سلامت DNA اثر بگذارد در حالی که غذاهای سلامت حاوی DNAهای سلامت که از مواد مغذی و آنتی اکسیدانها مراقبت میکند میتواند آسیب DNA را که در اثر مصرف سیگار، مواد سمی، الکل یا مواد شیمیایی ایجاد شده، معکوس کند.
داشتن رژیم غذایی مغذی نه تنها از آسیب رسیدن به اسپرم جلوگیری میکند بلکه باعث افزایش سلامت اسپرم نیز میشود. مواد غذایی مانند روی، سلنیوم و ویتامین C باعث افزایش سلامت اسپرم و تحرک آن میشود. باید بدانید که بعد از 50 سالگی تعداد اسپرمها کاهش پیدا میکند. به طور کلی تعداد طبیعی اسپرم تا پیش از این 500 میلیون عدد است ولی حالا به کمتر از 20 میلیون میرسد.
فرزند شما از مشارکت ژنهای شما و همسرتان ایجاد میشود. آمادگی برای لقاح میتواند به بارداری سالم و کودک سلامت کمک کند. عوض کردن عادتهای غذایی حداقل 3 ماه پیش از بارداری میتواند در ایجاد اسپرم سالم کمک کند. آنچه امروز میخورید اسپرمی که سه ماه بعد قرار است استفاده شود، تولید میکند.
رژیم غذایی مملو از چربیها و عاری از مواد مغذی میتواند منجر به کمبود میل جنسی و هورمونی در مردان شود. این موضوع ایجاد رابطه جنسی را برای زوجین سخت کرده و سلامت اسپرم را تحت تاثیر قرار میدهد. این موضوع به آن معناست که رژیم باروری سالم برای مردان از اهمیت زیادی برخوردار است.
کمبود روی میتواند سطوح تستوسترون را کاهش دهد. برای مردانی که کمبود تستوسترون دارند فلز روی میتواند سطح تستوسترون را بالا برده و باعث افزایش باروری شود. کمبود روی یکی از کمبودهای رایج در مردان و زنان است. دلیل این امر آن است که روی هنگامی که غذاها پخته میشوند آسیب میبیند. بنابراین مهم است که در رژیم غذاییتان 50 درصد غذاها خام باشند. غذاهای غنی از روی شامل گوشت گاو، گوسفند، صدف و میگوست. اما از جایگزینهای مناسب گوشت میتوان به دانههای کنجد، دانه کدو تنبل و نخود سبز اشاره کرد.
تحقیقات جدید نشان میدهد اسید فولیک میتواند سلامت اسپرم را افزایش دهد. مردان با سطوح پایین فولات با احتمال بیشتری اسپرمی حاوی کروموزومهای کم یا زیاد دارند. اگر تخمک با یک اسپرم غیرطبیعی بارور شود میتواند باعث نقص مادرزادی مانند سندرم داون یا حتی سقط جنین شود. اسید فولیک در عدس، لوبیا (یک فنجان در روز) لوبیا چیتی، مارچوبه، اسفناج، لوبیا سیاه، لوبیا قرمز و خربزه پیدا میشود.
ثابت شده است B12 میتواند تعداد اسپرم را افزایش دهد. بسیاری از افراد کمبود ویتامین B12 دارند. خوراکیهای غنی از B12 اغلب لبنیات است. برای بسیاری از افراد سطوح سلامت B12 به سلامت گوارش بستگی دارد. B12 یک ماده مغذی مهم است که نیاز به مصرف مکمل برای تامین اندازه مورد نیاز دارد
ویتامین C اسپرم را از آسیب اکسیداتی محافظت کرده و کمک میکند کیفیت اسپرم افزایش یابد. ویتامین C یکی دیگر از مواد مغذی است که به پخته شدن حساس است، بنابراین مهم است که مواد خوراکی حاوی این ویتامین خام مصرف شود. آب پرتقال میتواند نیاز به ویتامین c را برآورده کند. یادتان باشد آب پرتقال باید تازه استفاده شود. برخی دیگر از غذاهای غنی از ویتامین C عبارتند از پاپایا، فلفل، بروکلی، جوانه برنج، توت فرنگی، پرتقال و گل کلم هستند.
این اسید آمینه یک ماده غذایی ضروری برای سلولهای اسپرم است. در مطالعات تکمیلی مشخص شده که این اسید آمینه به تحرک اسپرم و البته افزایش کیفیت آن کمک میکند. غذاهای غنی از ال کارنتین عبارتند از آجیل، سبزیجات، چغندرقند، مارچوبه، کلم بروکلی، سیر، خردل، بامیه و جعفری.
کوآنزیم Q10 به عنوان یک انتی اکسیدان عمل میکند که از سلولهای اسپرم محافظت میکند. مطالعات مختلف ارتباط بین اندازه کوآنزیم Q10 و سلامت اسپرم را نشان میدهد. همچنین مشخص شده است کوآنزیم Q10 با افزایش سن کاهش پیدا میکند. غذاهای غنی از کوآنزیم Q10 شامل گوشت گاو، شاه ماهی، ماهی قزل آلا، بادام زمینی، پسته، دانه کنجد، بروکلی خام، توت فرنگی، پرتقال، تخم مرغ و دانه های کامل است.
مطالعات نشان میدهد یوگا به کاهش استرس کمک میکند. متخصصان معتقدند استرس یکی از علل ایجاد مشکلات باروری در میان زنان و مردان است. با توجه به مشکلات مختلف زندگی، چه در خصوص مسائل مالی و چه درزمینه مشکلات مربوط به زندگی شخصی بهآسانی میتوان به علل فشارهای عصبی و استرس در افراد پی برد. ازآنجاییکه احساس استرس و اضطراب منجر به کاهش توان باروری میشود، جای تعجب نیست که چرا متخصصان به زوجها توصیه اکید میکنند تا برای بچهدار شدن ابتدا به دنبال راهی باشند که سطح استرسشان را کاهش دهند. یوگا یک راه عالی برای کاهش میزان استرس است و درنتیجه کاهش استرس، میتواند شانس باروریتان را نیز افزایش دهد.
سیستم غدد درونریز مسئول تعادل هورمونی شما هستند و نقش بسیار مهمی در باروری بر عهده دارند. یوگا با تقویت سیستم غدد درونریز باعث به وجود آمدن تعادل مطلوبی در هورمونها میشود و همین امر منجر به بالا بردن امکان باروری خواهد شد.
هرچه خون بیشتری به سمت ارگانهای باروری شما در جریان باشد به همان میزان اکسیژن و مواد مغزی بیشتری دریافت خواهند کرد. افزایش جریان خون، مواد مغزی را به مخاط رحم میرساند و درنتیجه موجب افزایش لقاح و باروری میشود. یوگا خون را به سمت ارگانهای مربوط به بارورسازی بیشتر میکند.
آرامش و انرژی که از یوگا دریافت میکنید به شما در ایجاد افکار مثبت کمک میکند. تکنیکهای تنفسی که در یوگا استفاده میشود، در طول دورانی که با نگرانی یا اضطراب روبهرو هستید، کمک زیادی در جهت رسیدن به آرامش میکند. زمانی که افکار منفی تلاش میکنند وارد ذهنتان شوند با بازدم آنها را بیرون برانید و تمرکز خودتان را بهجای آن بر روی افکار مثبت بگذارید. یوگا به شما یاد میدهد تا کنترل بیشتری بر روی بدنتان داشته باشید. یوگا کمک میکند تا احساس مثبت و بهتری نسبت به بدنتان داشته باشید.
سبک زندگی یک عامل مهم برای رابطه جنسی است و مطالعات نشان میدهد که ورزش منظم باعث افزایش میل جنسی میشود. با تمرین منظم یوگا متوجه این نکته خواهید شد که میل جنسیتان افزایش پیدا میکند. اگر در طی تخمکگذاری احساس نگرانی و اضطراب دارید، تکنیکهایی که در یوگا استفاده میشود باعث آرامش شما خواهد شد و با کاهش استرس، سطح باروری را بالا خواهد برد.
اگر در یوگا تازهکار هستید، کافی است در یک کلاس یوگا ثبتنام کنید. یک مربی باتجربه، اصول یوگا را به شما خواهد آموخت و شما را با روشهای یوگای باروری آشنا خواهد کرد. اگر هم یک کلاس مخصوص یوگای باروری میشناسید که چهبهتر.
چنانچه در حال حاضر بهطور مرتب یوگا تمرین میکنید، میتوانید تمرینهایی را انتخاب کنید که در بالا بردن شانس باروری مؤثرتر باشند.
آی یو دی (iud) یا دستگاه داخل رحمی، یک راه برگشتپذیر و نسبتا قابل اعتماد برای جلوگیری از بارداری در دراز مدت است. گرچه آی یو دی ها به دلیل تاثیری که بر جلوگیری از بارداری میگذارند، سالهاست که محبوبیت خود را حفظ کردهاند، اما در تمامی این سالها، زنانی که تصمیم به استفاده از این ابزار میگرفتند، از عوارضی که با این روش جلوگیری از بارداری گرفتار آن میشدند، شکایت داشتند.
خونریزی نامنظم در طول ماه، بر هم خوردن چرخه قاعدگی و خونریزی بعد از انجام عمل جنسی، از عوارض شایع استفاده از IUD است. اگر شما هم به فکر استفاده از این دستگاه افتادهاید، بد نیست بدانید که بدن شما برای سازگار شدن با آن، به چند ماه زمان نیاز دارد و در طول این مدت، نه تنها بینظمی در شروع و پایان گرفتن عادت ماهانه را تجربه میکنید، بلکه در طول ماه یا حتی بعد از مقاربت هم ممکن است لکههای خون را مشاهده کنید.
گرچه خونریزی بعد از مقاربت، در میان افرادی که از IUD استفاده میکنند شایع است، اما نباید آن را طبیعی تلقی کنید. این دستگاه در یک طرف خود، رشتههای پلاستیکی و سفتی دارد تا پزشک در زمان خارج کردنش از دهانه رحم، بتواند از آن رشتهها استفاده کند. اگر این زائدهها بلندتر از آنچه که باید باشند، ممکن است همسر شما در زمان انجام رابطه جنسی، آنها را احساس کند یا خود شما هم احساس ناراحتی یا خونریزی بعد از برقراری این رابطه را تجربه کنید. اما نگران نباشید، در صورت روبرو شدن با این مشکلات، شما میتوانید درخواست کوتاهتر شدن رشتهها را با پزشکتان در میان بگذارید.
دلیل دیگری که ممکن است خونریزی بعد از رابطه جنسی را در میان این افراد ایجاد کند، جا به جایی آی یو دی است. بعید نیست که در طول رابطه جنسی، این دستگاه در رحم شما، تغییر موفقیت جزئی بدهد و همین اتفاق ناراحتی و خونریزی را موجب شود. پس در صورتی که درد و خونریزی در زمان مقاربت یا پس از آن را تجربه کردید، موضوع را با پزشکتان در میان بگذارید. شما باید مطمئن شوید که دستگاه داخل رحمی، در جای مناسب خود قرار گرفته است. چراکه در غیر این صورت، نه تنها درد یا خونریزی، بلکه عفونت دهانه رحم را تجربه خواهید کرد.
کسانی که در سنین پایین از iud استفاده میکنند، زنانی که بلافاصله بعد از زایمان سراغ آن میروند و خانمهایی که قاعدگی شدیدی دارند، بیشتر از دیگران در معرض جابه جایی این دستگاه در رحم خود هستند و به این دلیل خونریزی، درد یا نشانههای عفونت را تجربه میکنند. اما متخصصان میگویند خونریزی بعد از عمل جنسی، به این دلایل هم ممکن است اتفاق بیفتد:
درصورتی که احساس کردید مشکلات شما به IUD مربوط میشود، موضوع را با پزشکتان در میان بگذارید. او با معاینه، خواهد فهمید که این دستگاه در محل مناسب خود قرار دارد یا خیر. گذشته از این، در صورتی که به دلیل مشکلات ناشی از استفاده از IUD دچار عفونت شده باشید، او با انجام تست پاپاسمیر سلامت جداره و دهانه رحم شما را بررسی خواهد کرد. گذشته از این، پزشک شما با انجام سونوگرافی لگنی، خواهد فهمید که بافت لگن شما دچار آسیب شده است یا خیر.
تجربه عوارض جانبی به دلیل استفاده از دستگاههای داخل رحمی، در میان زنانی که سراغ آن میروند شایع است. بسیاری از این زنان، از گرفتگی عضلات، عقب افتادن عادت ماهانه، دورههای پریود شدیدتر، نامنظمی قاعدگی و خونریزی یا لکهبینی بین دورهها شکایت میکنند و برخی دیگر، از کاهش قابل توجهی خونریزی قاعدگی صحبت میکنند. اغلب این نشانههای شایع، عوارض ماندگاری را برای این زنان ایجاد نمیکند، اما اگر در این دوران، احساس ضعف شدید کردید، دچار گرفتگی شدید یا درد در زمان مقاربت یا پس از آن شدید و خونریزی شدیدی را تجربه کردید، حتما با پزشکتان مشورت کنید. علائمی چون تب، لرز، یا مشکل تنفس، ممکن است از وجود عفونت خبر دهد و خونریزی یا بوی بد واژن، ممکن است نشانه تخریب بافت آن باشد.
IUD معمولا یک روش مطمئن و موثر برای پیشگیری از بارداری است. با این حال، اگر در زمان استفاده از آن به بارداری بودنتان شک کردید یا اینکه هر یک از عوارض گفته شده را تجربه کردید، حتما از پزشکتان برای بررسی و کنترل شرایط کمک بگیرید.
سفیدکننده خانگی معمولی در هر خانهای پیدا میشود. بنابراین شما یک گزینه ارزان قیمت برای تایید بارداریتان دارید. به راحتی بخشی از سفید کننده را درون یک ظرف بریزید و کمی از ادرارتان را به آن اضافه کنید و واکنش شیمیایی آن را ملاحظه کنید. اگر کف کرد و حبابدار و گازدار شد، این احتمال وجود دارد که باردار باشید اما اگر هیچ واکنشی ایجاد نشد شانس بارداریتان را از دست دادهاید.
مشکل اصلی در تست حاملگی با سفید کننده و البته همه تستهای بارداری خانگی این است که هیچ مقدار مشخصی از ادرار و سفید کننده وجود ندارد (میتوانید نصف نصف امتحان کنید) و هیچ حد مجاز توصیه شدهای که در آن واکنش شیمیایی رخ میدهد، وجود ندارد. به یاد داشته باشید که سفیدکننده یک ماده بالقوه خطرناک است. برای حفاظت و ایمنی خودتان از دستکشهای لاستیکی یا یکبار مصرف استفاده کنید و ظرف حاوی سفید کننده را پیش از اضافه کردن ادرار بیرون ببرید تا از عوارض گازهای مضری که ممکن است ایجاد کند، در فضای محدود جلوگیری شود.
شکر یکی دیگر از اقلام معمولی و ارزان قیمت است که برای تست بارداری خانگی میتوان از آن استفاده کرد. چند قاشق چایخوری شکر را داخل کاسهای ریخته و بعد ادرارتان را اضافه کنید یا به طور کلی روی شکر ادرار کنید. این دفعه باید منتظر تشکیل تودههای قند باشید. اگر شکر به صورت پودر دربیاید نشانه آن است که شما باردارید اگر شکر در زمان اضافه کردن ادرار حل شود، احتمالا باردار نیستید.
همه تستهای حاملگی خانگی از جمله همین تست بهتر است صبح و بلافاصله بعد از بیدار شدن انجام شود. اگر آزمایش صبحگاهی امکانپذیر نبود نمونهای از اولین ادرار روز را در یک ظرف نگهدارید و بعد از آن استفاده کنید.
این تست در مصر باستان یکی از روشهای تست حاملگی خانگی به حساب میآید. مصریان بر این باورند که گندم و جو میتواند حاملگی را مشخص کند. ادرار خودتان را روی دانههای گندم و جو قرار دهید و منتظر واکنش شوید. نتایج این آزمایش به تخمیر دانههای گندم و جو بستگی دارد. اگر بذر گندم و جو شروع به تخمیر کنند نتیجه آزمایش شما مثبت است همچنین اگر دانه گندم رشد کند نشانه این است که جنین پسر است و اگر دانه جو رشد کند فرزندتان دختر است.
در صورتی که عادت ماهانهتان به تاخیر افتاد از این روش میتوانید برای تشخیص بارداریتان استفاده کنید. برای انجام این کار باید دو مرحله ساده را دنبال کنید. وان حمام را با آب گرم پر کنید و کمی پودر خردل را به آن اضافه کنید. زمانی که پودر در آب حل شد، کل بدنتان را به مدت 10 تا 15 دقیقه در این محلول قرار دهید و بعد با آب معمولی دوش بگیرید و تا روز بعد صبر کنید. اگر روز بعد عادت ماهانه شدید به این معنی است که شما باردار نیستید اما اگر شروع نشد تست بارداریتان مثبت است.
میشود تست بارداری خانگی کلم قرمز در اصل تست تشخیص جنسیت نیز هست و اگر خانمی این آزمایش را انجام دهد میتواند از جنسیت فرزندش نیز مطلع شود. در ابتدا ظرف را روی گاز قرار داده و نصف یک کلم قرمز را به آن اضافه کرده و سپس به آن آب بیافزایید تا کلمها کامل در آن قرار بگیرد. 10 دقیقه اجازه دهید تا آب بجوشد و سپس سردش کنید. در ظرف دیگر نمونه ادرار جمه کنید. بعد از آنکه کلم خنک شد آب آن را به ظرف دیگری منتقل کنید و نمونه ادرار را به آن اضافه کرده و منتظر تغییر باشید. تغییر در رنگ نشانه بارداری شماست. اما اگر رنگش به سمت صورتی- قرمز متمایل شد یعنی شما نوزاد پسر دارید و اگر رنگ آن به همان صورت بنفش باقی ماند شما نوزاد دختر دارید.
یکی دیگر از تستهای بارداری خانگی خمیر دندان است. برای این کار نیاز به خمیردندان سفید دارید نه انواع ژلهای رنگی. بعد از اضافه کردن ادرار دو اتفاق میافتد تا به شما نشان دهد باردار هستید یا نه. خمیر دندان ممکن است به رنگ آبی روشن دربیاید یا اینکه شروع به کف کردن کند. هر یک از این واکنشها ممکن است به عنوان نشانهای مثبت از حاملگی تفسیر شود. متاسفانه هیچ میزان مشخصی از استفاده از خمیردندان یا ادرار وجود ندارد یا اینکه چه مدت باید منتظر باشید تا این تغییرات را مشاهده کنید. دقیقا به همین دلیل نتیجهای که میگیرید چندان قابل استناد نیست و باید یک تست معتبر دیگر انجام دهید.
وجود برگهای قاصدک در آزمایش حاملگی قرنها پیش که زنان با دنیای طبیعی و علم گیاهان ارتباط برقرار میکردند، استفاده میشود. هنوز هم این گیاه در پارکها و باغ ها وجود دارد البته قاصدکی که در سیاه رشد کرده باشد، گزینه مناسبی برای تست حاملگی است زیرا تماس با نور مستقیم خورشید میتواند کارایی این تست را مختل کند. برگهای قاصدک را در یک ظرف پلاستیکی قرار دهید و ادرار صبحگاهی را روی آن بریزید تا کاملا خیس شوند. بعد از 10 دقیقه بررسی کنید تا ببینید برگها قرمز شدهاند یا نه. نقطههای قرمز روی برگ نشانه مثبت بودن تست حاملگی است. اگر این نشانه وجود نداشته باشد 10 دقیقه دیگر هم صبر کنید تا مطمئن شوید برگها به ادرار واکنش ندارند. این عدم واکنش نشانه این است که شما باردار نیستید.
تست بارداری با شوینده قوی یکی دیگر از تستهای حاملگی است که میتوانید در خانه انجام دهید. کاری که شما باید انجام دهید این است که مقداری ادرار را روی این شوینده بریزید و منتظر تغییر رنگ شوید. اگر تغییری اتفاق نیفتاد یعنی اینکه شما باردار نیستید.
سرکه سفید یکی از ارزانترین موادی است که میتوانید برای تست حاملگی خانگی استفاده کنید. اگر هزینه برای شما مهم است روی این تست حساب کنید. ادرار صبحگاهی را به لیوان سرکه سفید اضافه کنید. تغییر رنگ مایع شاخص مثبت بودن تست بارداری است. صحت و خطای این آزمایش بسته به میزان نسبی دو مایع و همچنین مقدار زمانی است که منتظر تغییر رنگ هستید.
برای انجام این تست صابون را در یک ظرف پلاستیک قرار دهید و ادرار را روی آن بریزید. 10 دقیقه صبر کنید در صورتی که تست بارداریتان مثبت باشد صابون کف کرده و حالت فومی پیدا میکند و اگر باردار نباشید صابون هیچ واکنشی نشان نمیدهد.
در تست حاملگی استامینوفن دو عدد استامینوفن و نصف پیمانه پراکسید را در ظرفی پلاستیکی بریزید و یک چهارم پیمانه ادرار صبحگاهی را روی آن بریزید. ده دقیقه صبر کنید اگر جواب تست مثبت باشد محلول به رنگ آبی درآمده یا فومی میشود و اگر منفی باشد محلول هیچ تغییری نمیکند.
در تست بارداری جوش شیرین دو قاشق غذاخوری جوش شیرین را باید در یک ظرف پلاستیکی بریزید و ادرار صبحگاهی را روی آن بریزید و 10 دقیقه صبر کنید. اگر تست بارداریتان مثبت باشد محلول به رنگ آبی درآمده یا حالت فومی پیدا میکند. اگر منفی باشد محلول هیچ تغییری نمیکند.
تست بارداری خانگی ارزان بوده و به آسانی در دسترس است و شما حتی نیاز به خارج شدن از خانه برای تهیه مواد تشکیل دهنده تست ندارید. این کار دستورالعمل پیچیده ندارد و براساس مشاهده استوار است.
همه آزمایشهای خانگی بارداری یک وجه مشترک دارند و آن اینکه اطلاعات علمی درباره دقت آنها وجود ندارد. در نهایت به نظر میرسد قبل از اینکه بتوانید نتیجه قطعی را به دست بیاورید لازم است تستهای بارداری را به طور پیوسته انجام دهید. تستهای حاملگی خانگی همگی براساس ترکیب ادرار با سایر مواد است اما در تستهای پزشکی میتوان میزان HCG را در نمونه خون تنها 11 روز بعد از تخمکگذاری انجام داد. تستهای بارداری خانگی در صورتی که پیش از 6 روز از تاریخ قاعدگی بعدی انجام شود، موثر نیست.
بچهدار شدن یک عمل فردی و شخصی نیست بلکه یک امر عمومی است. زیرا کودکی که به دنیا میآید قرار است فردی از یک جامعه بزرگ باشد. این تصور که هر زمان دلمان خواست میتوانیم بچهدار شویم و هرطور دوست داریم میتوانیم تربیتش کنیم فکر اشتباهی است. به عقیده من باید روی این مساله تاکید شود به صورتی که جزوی از برنامه دولتها قرار گیرد؛ به این صورت که قبل از بچهدار شدن، ابتدا صلاحیت افراد برای بچهدار شدن تایید شود. برای مثال چقدر خوب است از یک مرجع قانونی گواهینامهای برای تایید صلاحیت خانواده ها برای باردار شدن به آنها داده شود.
متاسفانه در بسیاری از شهرستانهای کشور آمار ازدواج در سنین پایین بالاست. ازدواج یک دختر 13 ساله با پسر 15 ساله و بچهدار شدن آنها درست نیست. هرچند ممکن است افراد 30 یا 35 ساله هم در مواردی صلاحیت بچهدار شدن نداشته باشند.
وقتی دو نفر با یکدیگر ازدواج میکنند نقشهایی برایشان تعریف میشود که از کودکی تعاریف این وظایف و چگونگی انجام آنها به افراد آموزش داده شده است. در نظر بگیرید انجام دادن وظایف زناشویی بر پایه تعاریفی که وجود دارد بهتنهایی سنگین است و کار چندان سادهای نیست. برای رسیدن به یک تفاهم باید زمان زیادی صرف کرد تا زن و شوهر به یک هماهنگی برسند.
زن و شوهر بعد از 2 الی 3 سال بعد از ازدواج به یک ثبات نسبی میرسند. اما در این زمینه هیچ استانداردی وجود ندارد و این عدد را بر اساس تجربیات شخصی و برخی آمارها عنوان کردم. بهتر است زن و شوهر 2 الی 3 سال بعد از این ثبات نسبی که ایجاد شده اقدام به بچهدار شدن کنند زیرا آمادگی قبل از بچهدار شدن اهمیت کلیدی در آینده فرزند دارد.
منظور از ثبات نسبی چیست؟ چه رفتارهایی باید در زن و شوهر مشاهده شود که بتوان گفت آماده بچهدار شدن هستند؟
منظور از ثبات نسبی این است که زن و شوهر در ارتباط با یکدیگر همدیگر را توبیخ و سرزنش نکنند، برای یکدیگر تنبیهاتی مانند قهر کردن در نظر نگیرند، از بالا به پایین با یکدیگر صحبت نکنند و گله و غر نداشته باشند. به جای انجام چنین کارهایی بهتر است در مورد احساساتشان با یکدیگر صحبت کنند. درواقع در یک رابطه باثبات زن و شوهر وقتی از یکدیگر خواستهای دارند بدون متهم کردن و سرزنش یکدیگر از خواسته و نیازهای خودشان صحبت کنند. یعنی بهجای اینکه مدام بگویند تو فلان مشکل را داری، از نیازها و خواستهای که دارند صحبت کنند. آمادگی برای بچهدار شدن از همین نکات ساده اما مهم الهام میگیرد.
متاسفانه بیشتر افراد این باور غلط را دارند که «دعوا نمک زندگی است.» در حالیکه اینطور نیست و زن و شوهر اصلا قرار نیست که با یکدیگر دعوا کنند. دعوا نه تنها نمک زندگی نیست بلکه زندگی را نابود میکند. اگر زندگی زناشویی را به یک گوی بلورین تشبیه کنیم هر دعوای زناشویی باعث ایجاد یک ترک بر روی این گوی میشود و به تدریج با بیشتر شدن ترکها گوی هم از هم میپاشد.
شناخت از یکدیگر باید قبل از ازدواج صورت گیرد و این امکان از لحاظ شرعی برای افراد وجود دارد که قبل از ازدواج به صورت صیغه محرمیت با یکدیگر آشنا شوند و بهتر یکدیگر را بشناسند. خیلی اوقات خانوادهها بر روی دختر و پسر فشار وارد میکنند که بدون شناخت با یکدیگر ازدواج کنند و نتیجه این نوع ازدواجها در بعضی اوقات به طلاق منجر میشود. در این بین بیشتر افراد از بالا رفتن آمار طلاق ناراحت هستند و دلیل آن ازدواج هایی است که غلط و اشتباه پایهریزی شده است.
یکی از اقدامات قبل از بچهدار شدن این است که زن و شوهرها قبل از تصمیم گیری برای باردار شدن، در کلاسهای فرزندپروری خصوصا کلاسهای فرزندپروری در مورد نوزاد شرکت کنند؛ یا کتابهایی که در این مورد نوشته شده را حتما مطالعه کنند.
من مراجعینی دارم که در جلسات مشاوره، سوالاتی را در رابطه با بچههای 6 الی 8 ماهه میپرسند و این نشان میدهد مادر یا پدر آن کودک، هیچ نوع شناختی در مورد یک نوزاد 6 الی 8 ماهه ندارد. مثلا موردی را در بین مراجعهکنندگانم داشتهام که از گریه نوزاد به عنوان «لجبازی» نام میبرد و این نشان میدهد این خانواده شناختی از نیازهای نوزاد ندارد.
اگر والد نتواند نیازهای کودک را به درستی برطرف کند و یا خیلی با تاخیر به نیازهای کودک جواب دهد، کودک مجبورمیشود برای برطرف شدن نیازش گریه زیادی کند تا مادر متوجه نیازش شود. در نتیجه در ذهن بچه اینطور معنا میشود که باید برای برطرف شدن نیازهایش خیلی زیاد گریه کند. در واقع این الگوی شناختی را والدینی به کودکشان یاد دادهاند که قبل از بچهدار شدن برای این اتفاق بزرگ آماده نبودهاند. این تنها یک مثال ساده است و فرایند کلی این موضوع بسیار پیچیدهتر از چیزی است که تصور میکنید. بنابراین والدین باید قبل از به دنیا آوردن فرزند، کاملا از نیازهای کودک آگاه باشند و نسبت به شناخت فرزندشان در ردههای سنی مختلف دانش کسب کنند. برای مثال در 2 سال اول زندگی کودک، باید این الگوی شناختی در ذهن کودک شکل بگیرد که دنیا جای امنی است. برای به وجود آوردن چنین الگویی در ذهن کودک، والدین باید در هر شرایطی در خدمت کودک باشند.
چه برای فرزند دوم خود اقدام کنید چه برای فرزند اول دو نکته مهم را در مورد آمادگی برای بارداری باید در نظر گرفت که آن داشتن وقت کافی برای رسیدگی به نوزاد و دیگری داشتن شرایط اقتصادی مناسب است. وقتی مادر یا پدر آرزوهای سرکوب شده و نیازهایی دارد که هنوز برآورده نشده چطور می تواند مادر یا پدر خوبی برای فرزند آیندهاش باشد.
برای مثال مادر و پدرانی که روی درس و تحصیل فرزندانشان تاکید و فشار زیادی دارند و گاه فرزندشان را مجبور میکنند رشتهای که دوست ندارد را بخواند، نمونهای از والدینی هستند که بخاطر آرزوهای سرکوب شدهشان، بر روی کودک خود فشار بیش از اندازه وارد میکنند.
قبل از باردار شدن زن و مرد از نظر اقتصادی و یا از لحاظ زمانی باید به جایی رسیده باشند که ابتدا نیازهای خود را تامین کرده باشند. یعنی هم وقت اضافی برای نگهداری کودک داشته باشند و هم از لحاظ اقتصادی بتوانند مبلغی را برای فرزند آیندهشان هزینه کنند. در مورد فرزند دوم نیز همین موضوع صدق میکند یعنی باید مجددا نیازهای زن و شوهر و از همه مهمتر فرزند اول تامین باشد و سپس اقدام به بارداری کرد.
نکته مهم در مورد به دنیا آوردن فرزند دوم این است که باید بین فرزند اول و دوم حداقل 4 الی 5 سال تفاوت سنی وجود داشته باشد. فرزند اول باید به حدی از رشد رسیده باشد که بتواند درک کند که اگر فرزند دوم دایما در آغوش مادر است دلیل بر این نیست که دیگر او را دوست ندارد و به او حسادت نکند.
بسیاری از افراد تصور میکنند با وجود تولد فرزند، مشکلات زناشویی آنها حل خواهد شد در حالیکه این تصور اشتباهی است. اگر در شرایطی که با همسرتان دچار اختلاف و تنش هستید اقدام به بچهدار شدن کنید نه تنها رابطه تان بهبود نخواهد یافت بلکه بدتر نیز خواهد شد. دو نفر که هنوز نتوانستهاند نقش زن و شوهری خود را به خوبی ادا کنند چطور میتوانند با نقش پدر و مادر کنار بیایند. قطعا اوضاع بدتر خواهد شد. اگر با وجود چنین اختلافاتی اقدام به بچهدار شدن کنید هم خیانت به فرزندی است که قرار است به دنیا بیاید و هم در حق خودتان. ما برای خود همسر انتخاب میکنیم و برای فرزندمان پدر و مادر. قبل از بچهدار شدن ابتدا باید تشخیص دهیم آیا طرف مقابلمان پدر یا مادر خوبی برای کودک آینده است یا خیر و بعد اقدام به بچهدار شدن کنیم.
تست تشخیص بارداری خانگی با آزمایش از نمونه کوچک ادرار و اندازهگیری هورمون hCG (هورمون گنادوتروپین جفتی انسان) در آن انجام میشود. هورمون hCG هورمون بارداری است که توسط تخمک لقاح یافته و بعد از آن توسط جفت تولید میشود. در تستهای بارداری خانگی این هورمون در ادرار بررسی میشود و نتایح میتواند به شما «بله» یا «نه»، یا «مثبت» یا «منفی» را بگوید.
دکتر استوارت اسپیتالنیک، استاد دانشگاه براون معتقد است دلیل اصلی جواب منفی گرفتن از تست بارداری خانگی، استفاده زودهنگام از آن است. اگر آزمایش را خیلی زود انجام دهید، سطح هورمون hCG یا گنادوتروپین جفتی انسان برای تشخیص در تست بسیار کم است. اگر پریود نشدهاید ممکن است دلیلش این باشد که دیرتر از زمان معمول تخمکگذاری کردهاید. دو هفته بعد از اینکه از زمان پریودتان گذشت، دوباره تست را تکرار کنید. نتیجه دقیقتری به دست خواهید آورد.
دکتر اسپیتالنیک میگوید ادرار رقیق یکی دیگر از دلایلی است که ممکن است تست بارداری شما منفی شود. قبل از انجام تست، زیاد آب ننوشید. برای دریافت بهترین نتیجه، از اولین ادرار صبح استفاده کنید که ادرار غلیظتر است.
تست بارداری خانگی با اندازهگیری هورمون hCG کار میکند. اگر شما علایم اولیه بارداری را دارید و به همین دلیل حس میکنید که حامله هستید اما از تست جواب منفی گرفتهاید، شایعترین دلیل میتواند این باشد که زود تست را انجام دادهاید و بدن شما هنوز به اندازه کافی هورمون hCG را تولید نکرده که تست بتواند آن را تشخیص دهد. هورمون hCG میتواند حداقل دو هفته بعد از لقاح به اندازهای برسد که بتوان آن را در تستهای بارداری خانگی تشخیص داد. بنابراین برای اینکه بتوانید به تست اعتماد کنید باید صبر کنید تا دو هفته از عقب افتاده عادت ماهانهتان بگذرد.
حامله بودن دو یا سه بچه باعث میشود زنان مقدار زیادی از هورمون hCG را تولید کنند. تستهای بارداری خانگی قادر به تشخیص این مقدار نیستند زیرا مقدار بالاست.
دکتر گرونوفسکی توضیح میدهد که آزمایش هورمون hCG شبیه «ساندویچ» عمل میکند. دو آنتیبادی وجود دارند که مثل نان گوشت توی ساندویچ را دربر میگیرند. وقتی غلظت هورمون زیاد باشد آنتیبادیها را آغشته میکند و نتیجهی تست حاملگی منفی میشود. بعضی از این زنان بعد از اینکه ادرار را با آب قاطی میکنند جواب مثبت میگیرند اما به هر حال در این جالت بهترین انتخاب آزمایش خون بارداری است.
بارداری خارج از رحم معمولا وقتی اتفاق میافتد که تخمک بارور شده به جای رحم خود را در جای دیگری (مثلا در لولههای فالوپ) متصل میکند. این اتفاق با درد شکمی که معمولا به یک طرف کشیده میشود همراه است و در یک مورد در هر 40 مورد حاملگی اتفاق میافتد. بارداری خارج از رحم معمولا خطرناک است و باید زود تشخیص داده شود.
چند اتفاق میتواند باعث به تاخیر افتادن دوره ماهیانه شما شود. از جمله پرکاری تیرویید، بیماری تخمدان پلیکیستیک، کیست تخمدان، یائسگی، چاقی یا سرطان. تغییر در رژیم غذایی هم میتواند روی چرخه قاعدگی شما تاثیر بگذارد.
گنادوتروپینها داروهای باروری هستند که هورمون تحریک فولیکول (FSH)، هورمون لوتئینیزه (LH) یا ترکیبی از این دو را در خود دارند. این داروها برای تحریک تخمکگذاری مورد استفاده قرار میگیرند و ممکن است که شما به جای شنیدن این نام، آنها را با نامهای تجاری دیگری بشناسید.
گنادوتروپینها، از متداولترین داروهای درمان ناباروری بوده و در تحریک تخمدان برای تخمکگذاری تاثیرگذار هستند. مصرف این داروها باعث میشود بدن شما تعداد تخمک بالغ بیشتری در یک زمان آزاد کند و راهتان برای مادر شدن، کوتاهتر شود. این داروی هورمونی معمولا در ترکیب با داروهای باروری دیگری مورد استفاده قرار گرفته و به تحریک تخمدان برای آزاد کردن تخمکهای بیشتر یا افزایش قدرت باروری تخمکهای آزاد شده کمک میکنند.
گنادوتروپینها، از طریق تزریق، به احیای قدرت باروری شما کمک میکنند و تاثیر آنها در برخی موارد، شاید شبیه داروهای دیگر باشد، اما روش تاثیرگذاریشان بر بدن با سایر داروها متفاوت بوده و امکان تجویز خوراکی و غیرتزریقی آنها وجود ندارد.
ماجرا از این قرار است که هورمونهای FSH و LH بهطور طبیعی در بدن وجود دارند و غده هیپوفیز شما در ابتدای دوره قاعدگی، مسئولیت تولید آنها را برعهده میگیرد. این هورمونها تا قبل از تخمکگذاری در بدن شما ذخیره میشوند و نقش قابل توجهی را در این چرخه بازی میکنند. FSH تخمدانهای شما را بیدار میکند و قابلیت باروری آنها را افزایش میدهد، اما وقتی به هر دلیل، حجم این هورمونها در بدنتان کم میشود، چارهای جز تزریق آنها برای افزایش قدرت باروری شما باقی نمیماند.
گنادوتروپینها به تنهایی میتوانند قدرت بارداری شما را افزایش داده و به تنهایی برای درمان ناباروری مورد استفاده قرار گیرند اما در برخی موارد، تزریق آنها روشی مکملی برای افزایش تاثیر درمان IUI یا IVF تلقی میشود.
گرچه سالهاست که از این روش برای درمان ناباروری استفاده میشود، اما شمایی که سراغ گنادوتروپینها میروید، حتما باید آزمایش خون دورهای را با تجویز پزشک انجام دهید و با سونوگرافی واژینال، وضعیت بدنتان را کنترل کنید. این تزریق، حتما باید به شکل زیرپوستی یا عضلانی صورت گیرد. شما میتوانید روش تزریق را از پزشکتان یاد بگیرید و با دستور او، در زمان مناسب خودتان این کار را انجام دهید.
اینکه فواصل تزریق شما باید چگونه باشد، بستگی به عوامل زیادی دارد. میزان اثربخشی دارو بر بدنتان و فاصله میان دورههای تخمکگذاری شما، از عوامل تعیین کننده در این زمینه هستند.
معمولا در خانمهایی که ناباروری آنها به دلیل نداشتن تخمکگذاری است و البته دچار نارسایی اولیه تخمدان نیستند، 5000 تا 10000 واحد از این دارو، از راه عضلانی تزریق میشود و اغلب 32 تا 36 ساعت بعد از تزریق دارو، تخمکگذاری آغاز میشود. با وجود این، هرچه سن فرد بالاتر باشد، زمان دوبرابر شدن سطح این هورمون در بدن بیشتر میشود و در برخی موارد، تا 96 ساعت نیز این زمان به درازا میکشد.
بعید نیست که پزشکتان مصرف پروژسترون را پس از این درمان توصیه کند اما همه کسانی که این روش درمانی را امتحان میکنند، به افزایش سطح پروژسترون در بدنشان نیاز ندارند. اما در صورتی که تخمدانهای شما بیش از اندازه تحریک شده باشند، بعید نیست که نیازمند توقف درمان شوید یا حتی به شما گفته شود که تا مدتی، باید از مقاربت خودداری کنید.
یکی از عوارض درمان با گنادوتروپینها، چندقلوزایی است. گزارشها حاکی از آن است که 30 درصد افرادی که سراغ این روش میروند، صاحب دو فرزند یا بیشتر میشوند و در میان بقیه افراد نیز خطر سقط جنین و حاملگی غیرطبیعی بالا میرود. گذشته از این، محققان میگویند خطر ابتلا به فشارخون بارداری یا دچار شدن به مشکلات ناشی از غیرطبیعی بودن وضعیت جفت نیز در این روش بارداری افزایش پیدا میکند.
مطالعاتی که در زمینه تاثیر گنادوتروپین درمانی بر باروری انجام شد، نشان داده است که 12 درصد زنانی که سراغ این روش میروند، بارداری را تجربه میکنند و 7.7 درصد آنها، نوزاد زندهای را به دنیا میآورند. به گفته محققان، هرچه سن فردی که تحت درمان قرار گرفته کمتر باشد، احتمال موفقیت او در به دنیا آوردن نوزاد زنده، بالاتر میرود.
