دسته: بارداری و زایمان

بیا نی نی:فرد معمولا دچار سرگیجه و حالت تهوع می‌شود. آشنایی با راه‌های پیشگیری و درمان این عارضه می‌تواند این حالت را بهبود بخشد. ‌بیماری حرکت زمانی رخ می‌دهد که حرکتی‌که گوش داخلی حس می‌کند با نوع حرکت واقعی متفاوت باشد. این وضعیت شایعی است که معمولا در افرادی که با خودرو، قطار و هواپیما سفر می‌کنند، رخ می‌دهد. این بیماری معمولا از نوعی کسالت و سرگیجه آغاز می‌شود و به سرعت با حالاتی چون تهوع، استفراغ و تعریق همراه می‌شود.

چه کسانی در معرض این عارضه هستند؟
با وجود این که زنان باردار، افرادی که سابقه میگرن دارند و کودکان 2 تا 12 سال بیش از هر گروه دیگری مستعد ابتلا به بیماری حرکت هستند، همه افرادی که مسافرت می‌کنند و نیز افرادی که نسبت به حرکت حساس هستند، بیشتر در معرض خطر این عارضه قرار دارند. در افرادی که با قایق و کشتی سفر می‌کنند، بیماری حرکت دریا رخ می‌دهد. از دیگر عوامل پرخطر می‌توان به ترس و اضطراب مسافرت، نوع مسافرت و نبود تهویه مناسب وسیله نقلیه اشاره کرد.

عوامل پدیدآورنده بیماری حرکت کدام‌ است؟
بیماری حرکت معمولا به دنبال ارسال سیگنال‌های پیچیده‌ای از چشم‌ها و گوش داخلی به مغز ایجاد می‌شود. اگر قادر به مشاهده حرکتی که بدن آن را احساس می‌کند، نیستید یا برعکس و اگر حرکتی را که چشم‌هایتان می‌بیند حس نمی‌کنید، مغز این سیگنال‌های آشفته را دریافت می‌کند و حالتی به نام بیماری حرکت ایجاد می‌کند. در واقع، علائم این بیماری از گوش داخلی و به دلیل تغییرات ایجاد شده در حس تعادل بدن ایجاد می‌شود.

علائم بیماری حرکت
علامت‌ها و نشانه‌های بیماری‌ حرکت معمولا با احساس حال‌ به هم خوردگی همراه با عرق سرد و سرگیجه آغاز می‌شود. برخی افراد رنگ پریده می‌شوند و ترشح بزاق دهانشان افزایش می‌یابد. در این میان، سردرد، خستگی، حالت تهوع و استفراغ نیز غالبا به‌دنبال علائم اولیه می‌آید.

چه راه‌های درمانی وجود دارد؟
درمان بیماری حرکت معمولا علاوه بر درمان‌های پزشکی، برخی تغییرات ساده در محیط را نیز شامل می‌شود. به عنوان مثال، نشستن کنار شیشه باز خودرو، استفاده از داروهای قابل دسترس و برای برخی افراد، استفاده از درمان‌های خانگی می‌تواند مؤثر باشد. ‌برخی مطالعات صورت گرفته، تأثیر مثبت درمان‌های خانگی را در کاهش علائم بیماری حرکت اثبات کرده‌ است. به عنوان مثال، مصرف داروهای گیاهی مانند زنجبیل، نعنا و چای خانگی می‌تواند مؤثر باشد. عده‌ای هم به طب سوزنی واکنش مثبت نشان می‌دهند. در بسیاری از افراد نیز استفاده از داروهای شیمیایی از قبیل دیفن‌هیدرامین، سیکلیزین، پرومتازین، مکلیزین و دیمن‌هیدرینات مؤثر واقع می‌شود. مصرف این داروها در شماری از مبتلایان به بیماری حرکت و نیز در موارد خفیف، علائم را بهبود می‌بخشد ولی در موارد شدید، استفاده از چسب‌های مخصوص توصیه می‌شود که در جلوگیری از بیماری حرکت مؤثر است.

چگونه از بروز این حالت جلوگیری کنیم؟
معمولا مصرف داروهایی که اشاره شد بویژه پیش از آغاز مسافرت و پیش از بروز هر گونه علامتی، تا حد زیادی از ایجاد علائم بیماری حرکت پیشگیری می‌کند. اما در این میان، انجام برخی کارهای ساده بدون مصرف دارو هم می‌تواند مانع از بروز بیماری حرکت شود.

• حدود 24 ساعت قبل از مسافرت غذای سبک میل کنید و از خوردن غذاهای چرب، پرادویه و سنگین و نیز مصرف الکل خودداری کنید زیرا باعث تشدید علائم بیماری حرکت می‌شود. همچنین پیش از سفر از مواد غذایی یا نوشیدنی‌هایی که به مزاجتان سازگار نیست استفاده نکنید.

• خودداری از قرار گرفتن در معرض بوی تند مواد غذایی مانع از حالت تهوع می‌شود.

• هنگام مسافرت نقطه‌ای از وسیله نقلیه را انتخاب کنید که کمترین حرکت را در شما القا کند. اگر مسافرت هوایی دارید، برای جلوگیری از بروز علائم بیماری حرکت، سعی کنید در صندلی‌های نزدیک به وسط و در نزدیکی بال‌های هواپیما بنشینید.

• اگر مسافرت دریایی دارید، سعی کنید روی عرشه و به سمت جلوی قایق یا کشتی و در کابین‌های پایین‌تر و نزدیک مرکز کشتی بنشینید. کابین‌های پایین‌تر نسبت به کابین‌های بالایی حرکت کمتری دارد.

• همیشه هنگام حرکت، مستقیم نگاه کنید و تا جایی که می‌توانید به خشکی یا افق خیره شوید. سر را ثابت نگه دارید و آن را به پشتی سر صندلی تکیه دهید.

• هرگز در هنگام حرکت در وسیله نقلیه، به عقب برنگردید و راستای پشت سر را نگاه نکنید.

• در داخل خودرو، صندلی جلویی را برای نشستن انتخاب کنید.

• اگر در معرض بیماری حرکتید ‌ و خود از شرایط‌‌تان مطلع هستید، در داخل وسیله نقلیه از خواندن کتاب و نگاه کردن به گوشی خودداری کنید.

• در داخل هواپیما، قطار و خودرو تهویه هوا یا پنجره را طوری تنظیم کنید که هوای تازه به صورتتان برخورد کند.

• از کشیدن سیگار خودداری کنید.

• در مسافرت از افرادی که سابقه بیماری حرکت دارند، دور باشید. حرف زدن درباره این بیماری و علائم آن، وضعیت را تشدید می‌کند.

• تنفس کوتاه، کم عمق و سریع می‌تواند باعث بروی علائم بیماری حرکت شود بنابراین، روی تنفس خود تمرکز و آن را عمیق و آهسته کنید.

برخی کمپانی‌ها مدعی شده‌اند دستبندها و نوارهایی ابداع کرده‌اند که با استفاده از فناوری طب فشاری عمل می‌کند و با اعمال فشار روی نقاطی خاص از بدن می‌تواند علائم بیماری حرکت را بهبود بخشد در نتیجه، حالت تهوع پیش از آن که سیگنال‌هایش به مغز برسد، از بین می‌رود. با وجود این که استفاده از چنین روش‌هایی ممکن است در عده‌ای مؤثر باشد و علائم بیماری را در آنها کاهش دهد، ولی تحقیقات صورت گرفته به طور کامل این فناوری را مورد تائید قرار نمی‌دهد.

منبع:جام جم آنلاین

بیا نی نی: اگر اطرافیان به شما می‌گویند که در دوره‌ی بارداری تنگی نفس مسئله‌ی عادی است بهتر است حرف‌شان را تأیید کنید اما کار خودتان را بکنید و حتما این مسئله را با پزشک متخصص‌تان در میان بگذارید. دکتر رویا نصیری متخصص زنان و زایمان این توصیه را به خوانندگان «نی‌نی سایت» می کند و توضیحات جالبی را برای‌تان دارد که در ادامه می‌خوانید.
چرا نفس تنگ می­شود؟
زمانی که در بدن مادر هورمون پروژسترون ترشح می­شود وظیفه­ اش افزایش ظرفیت ریه­ ها برای تنفس است. مادر برای اینکه بتواند به جنین خون برساند مجبور می‌شود بیشتر تنفس کند و تعداد نفس­ هایش را بالا ببرد و زمانی که دیگران این حالت را می ‌بینند فکر می­ کنند مادر دچار تنگی نفس شده است. علاوه بر این‌ها به دلیل افزایش فشار رحم در دیافراگم و کم شدن حجم ریه، زنان باردار دچار تنگی نفس می‌شوند که برای این مشکل در این مرحله نمی‌توان کار خاصی کرد. 
اما اگر خانمی که باردار است از شدت تنگی نفس نتواند کارهای روزمره­ اش را انجام بدهد و مدام از این مسئله شکایت کند باید به پزشک مراجعه کند و این مشکل را با او در میان بگذارد. بیمار نباید خودش به فکر درمان باشد یا علائم را جدی نگیرد، مراجعه به پزشک جزو الزامات این مشکل است.
این تنگی تنفس در سه ماهه­ی سوم بارداری که جنین بسیار رشد کرده بیشتر خودش را نشان می­ دهد اما به محض اینکه جنین از بدن خارج می­ شود این مشکل به طور کلی از بین می­رود. تنگی نفس دوره­ ی بارداری فقط مربوط به
همین زمان است و ادامه پیدا نمی­ کند.

راهکارهایی برای کاهش تنگی نفس
اگر مشکل تنگی نفس دارید، شاید نتوانید به شکل کامل آن را در دوره­ ی بارداری به طور کامل از بین ببرید اما می‌توانید کارهایی کنید که نفس تنگی­ تان را بیشتر از چیزی که هست، نکند.
·    اگر قبل از بارداری­تان ورزش می‌کردید باید بعد از بارداری و خصوصا ماه‌های بالاتر ورزشی مانند یوگا انتخاب کنید که هم سبک است هم برای جنین شما مشکلی بوجود نمی‌آورد و برای انجام آن نیاز به تنفس زیاد ندارید.
·    از قرار گرفتن در محیط­­ هایی که دود سیگار، بوی شدید عطر، دوده و آلودگی در آن وجود دارد دوری کنید چرا که این مسائل تنگی نفس را تشدید می­کند.
·    موقع نشستن بهتر است حتما به جایی تکیه بدهید و با قرار دادن پشتی، کمی خودتان را به جلو متمایل کنید. این کار باعث می شود فشار رحم به دیافراگم شما تا حد زیادی کاهش پیدا کند. فشاری که بیش از هر چیزی باعث بروز تنگی نفس می‌شود.
·    زمانی که قصد خوابیدن دارید به پهلوی سمت چپ­تان دراز بکشید تا فشار کمتری به بدن­تان وارد شود.
·    استرس و هیجانات زیاد هم باعث تشدید تنگی نفس می‌شود، بهتر است خودتان را از قرار گرفتن در این حالت خودداری کنید.

بیا نی نی: در گذشته تصور می‌شد که بعد از زایمان به شیوه سزارین، دیگر وضع حمل به روش طبیعی ممکن نیست ولی اخیرا تعدادی از پزشکان حاضر به این کار شده‌اند که زایمان خانم‌هایی را که قبلا سزارین کرده‌اند به شیوه طبیعی انجام دهند. با این حال هنوز تردیدهای بسیاری در این زمینه وجود دارد. برای روشن شدن مزایا و معایب این کار با خانم دکتر رویا نصیری پزشک متخصص زنان گفتگو کرده‌ایم.
این تصور بین خانم‌ها وجود دارد که بعد از یک بار سزارین، در بارداری دوم دیگر نمی‌شود به صورت طبیعی زایمان کرد. آیا این تصور درستی است؟
خیر این تصور غلطی است و امکان زایمان طبیعی، بعد از یک بار سزارین وجود دارد اما برای این مسئله باید از همان ماه های اول بارداری تصمیماتی گرفت و با پزشک مشورت کرد و از او خواست تا با اطلاعاتی که در این زمینه دارد به یک جمع‌بندی کامل برسد.
بعضی از مسائل در این خصوص خیلی علمی است و اگر درباره‌ی آن صحبت کنم به جز پزشکان کسی از این مسئله سر در نمی‌آورد اما اطلاعاتی مانند نوع و شکل برش زمان سزارین و اینکه علت سزارین چه چیزی بوده مشخص می‌کند که چرا فرد در بارداری قبلی سزارین انجام داده است. اگر دلیل سزارین این باشد که آن خانم به علت آناتومی بدن نمی تواند طبیعی وضع حمل کند، پس پزشک هم نمی­ تواند برای بار دوم شرایط بارداری طبیعی را برای او فراهم کند.

بزرگ ترین مشکلی که ممکن است برای خانم­ هایی که این خواسته را دارند به وجود بیاید چیست؟
پارگی رحم مشکلی است که ممکن است در درصد کمی از زایمان‌های طبیعی هم به وجود بیاید، اما اگر قرار باشد بعد از سزارین عمل زایمان طبیعی انجام شود، امکان رخ دادن این اتفاق بیشتر می‌شود. اتفاقی که ممکن است خطرات جانی برای مادر و جنین داشته باشد. این تصمیم زمانی عملی می‌شود که رضایت پزشک، بیمار و همراه بیمار هر سه با هم جلب شده باشد.
چرا بعضی از پزشکان انجام چنین عملی را قبول نمی‌کنند؟
پزشک با قبول این مسئله تقبل می‌کند که یک کار پر خطر را انجام دهد. کاری که ریسکش به شدت بالاست و چه موفقیت آمیز باشد و چه نباشد برای پزشک شرایط پر استرسی را به وجود می‌آورد. پزشکانی از قبول این مسئله طفره می‌روند که به آنها هم نمی­شود خرده گرفت چون با قبول این کار مسئولیت زیادی روی دوش­شان می‌افتد و تصمیم می‌گیرند این ریسک را انجام ندهند.
اصولی وجود دارد تا خانمی که سزارین انجام داده بتواند با زایمان طبیعی نوزادش را به دنیا بیاورد؟
اگر علت زایمان مسائلی مانند فرم لگن، شرایط بچه، شرایط مادر و … بوده و راهی جز سزارین برایش وجود نداشته باشد، قطعا پزشک بعدی هم نمی تواندکاری کند، اما اگر شرایط سختی وجود نداشته باشد می­ توان فرد با تشویق به حضور در کلاس­­های آمادگی برای زایمان طبیعی کرد و تا بتواند با کمک پزشک یک زایمان خوب داشته باشد.
چرا برخی خانم­ ها بعد از سزارین تصمیم می­ گیرند بچه­ شان را طبیعی به دنیا بیاورند؟
خیلی‌ها فکر می‌کنند پزشکان این توصیه را به بیمارشان می‌کنند در حالی که این‌طور نیست. تصمیم در خصوص نوع زایمان معمولا بر عهده‌ی خود شخص است مگر در مواردی که علت پزشکی داشته باشد. درباره­ ی سوال شما هم باید بگویم بعضی از خانم‌های باردار در سزارین درد و ترسی را متحمل می‌شوند که دیگر نمی‌خواهند در زایمان بعدی آن را تجربه کنند. بعضی دیگر، خانم‌هایی را که هم‌زمان با آنها به شیوه‌ی طبیعی زایمان کرده­ اند و برشی روی بدن‌شان نیست و از نظر جسمی ظاهری متناسب­ تر دارند، می بینند و ناراحت می­ شوند که چرا تن به سزارین داده‌اند. به همین علت است که معمولا در بارداری  دوم زیر بار سزارین نمی‌روند. البته خانم هایی هم هستند که از سزارین رضایت دارند و نمی‌توان سختی­ هایی که عده‌ای از خانم‌های باردار در این عمل کشیده‌اند را به دیگران تعمیم داد.