دسته: بارداری و زایمان

عفونت گوش در بارداری چرا و چطور ایجاد می شود؟

عفونت گوش می تواند آزار دهنده باشد و ممکن است در اثر عفونت قارچی، تجمع موم گوش، یا در اثر فشار ایجاد شده در حین استراحت ایجاد شود. عفونت گوش وقتی رخ می دهد که باکتری یا ویروس خاصی به گوش میانی حمله کند و سپس در پشت پرده گوش قرار می گیرد که باعث درد شدید خواهد شد.

عفونت گوش ممکن است حاد یا مزمن باشد. عفونت های حاد دردناک هستند اما تنها برای یک دوره کوتاه باقی می مانند. عفونت های مزمن نیز ممکن است باعث آسیب دائمی در گوش داخلی و میانی شوند. در این قسمت از بارداری و نوزاد بیا نی نی قصد داریم عوامل موثر، علل و درمان های احتمالی و داروهای خانگی برای عفونت گوش را برایتان شرح دهیم.

دلایل عفونت گوش در دوران بارداری

عوامل بسیاری ممکن است باعث عفونت گوش شوند. پزشک علت دقیق درد و عفونت گوش را شناسایی خواهد کرد. برخی از عوامل احتمالی عبارتند از:

1. پاتوژن ها:

هنگامی که پاتوژن هایی مانند باکتری یا ویروس به داخل گوش راه پیدا کنند، ممکن است که عفونت گوش رخ دهد. این پاتوژن ها ممکن است باعث بیماری های شایع مانند مخاط اضافی، سرما خوردگی، آلرژی، عفونت سینوس و تورم آدنوئیدها شده و باعث التهاب شوند.

التهاب منجر به انسداد شیپور استاش ( لوله ای که قسمت میانی گوش و حلق را به هم متصل می کند) خواهد شد. این انسداد می تواند باعث تجمع مایعات در گوش میانی و در نتیجه عفونت شود که در برخی موارد ممکن است باعث کم شنوایی موقت نیز شود.

سایر علل عفونت گوش در بارداری

• تجمع موم گوش
• فشار ایجاد شده بر روی گوش هنگام استراحت یا خوابیدن به پهلو

علائم عفونت گوش در دوران بارداری

علائم مختلفی از عفونت گوش وجود دارد که عبارتند از:

• درد گوش که می تواند شدید باشد و حس گز گز کردن در داخل گوش ایجاد کند.
• از دست دادن شنوایی
• سر درد
• ترشح مایعات از گوش
• احساس فشار در داخل گوش
• تورم در گوش میانی یا داخلی

ممکن است شخصا متوجه تورم گوش خود نشوید بلکه تنها پزشک است که با استفاده از ابزار می تواند آن را تشخیص دهد. عفونت ها معمولا به خودی خود برطرف می شوند. اگر عفونت برای اولین بار خفیف باشد می توانید به دنبال برخی از درمان های خانگی باشید. اما با این وجود، اگر عفونت مزمن باشد نیاز به ارزیابی پزشکی دارد.

روش های درمان عفونت گوش در دوران بارداری

داروهای خانگی برای درمان عفونت گوش در بارداری

روش های خانگی امتحان و آزمایش شده می توانند گزینه بهتری باشند اما بهتر است قبل از استفاده از آن ها با پزشک مشورت کنید.

1. سرکه:

سرکه سیب و سرکه سفید به عنوان مبارزان خوبی برای از بین بردن انواع عفونت های قارچی محسوب می شوند. سرکه بر روی قارچ ها اثر کرده و آن ها را حین فرآیند ترشح از بین می برد. بدین منظور:

• یک قاشق چای خوری از سرکه سفید و سیب را با هم به خوبی مخلوط کنید.
• به پهلو دراز بکشید به گونه ای که گوش عفونت کرده رو به بالا باشد.
• اکنون یک تکه پنبه را در این مخلوط خیس کرده و آن را روی گوش عفونت کرده قرار دهید.
• اجازه دهید به مدت 15 دقیقه بر روی گوش بماند و سپس با چرخاندن سر خود به جهت مخالف، مایع را تخلیه کنید.
• بعد، اجازه دهید تا گوش تان با جریان هوا کاملا خشک شود.
• این کار را 2 مرتبه در روز انجام دهید و به مدت 2 تا 3 روز آن را تکرار کنید تا از شر عفونت گوش خلاص شوید.

همچنین می توانید با استفاده از یک قطره چکان این محلول را در داخل گوش خود بریزید. کمی مایع را در گوش تان بریزید و حرکت دهید، سپس کمی پنبه را داخل گوش کنید. اجازه دهید تا به مدت 15 دقیقه بماند و سپس پنبه را خارج کرده و درنهایت گوشتان را با استفاده از یک سشوار تمیز و خشک کنید.

2. کمپرس نمک:

گوش درد به علت عفونت سینوس ها یا سرما خوردگی را می توان با قرار دادن کمپرس نمک گرم یا بطری آب گرم بر روی گوش عفونی تسکین داد. این یک درمان سنتی است.

اینگونه که مقدار 100 گرم از نمک را داخل یک قابلمه ریخته و حرارت دهید و سپس آن را درون کیسه ای پارچه ای بریزید.

کیسه را بر روی گوش قرار داده و کمی فشار دهید تا زمانی که حرارت آن از بین برود. این کار همچنین فشار ایجاد شده در گوش را هم تسکین می دهد.

3. روغن سیر:

سیر دارای خواص ضد باکتریایی است و می تواند عفونت گوش را از بین ببرد. برخی بر این باورند که ریختن 3 قطره از روغن سیر در داخل گوش عفونی با استفاده از گوش پاک کن برای درمان کافی است. این یک درمان بی خطر است اما اگر عفونت شدید باشد، ممکن است این روش درمانی اثری نداشته باشد.

4. روغن زیتون یا روغن معدنی:

2 قطره روغن زیتون یا روغن معدنی را در داخل گوش عفونی خود بریزید. این روغن احتمالا مومی که باعث انسداد گوش شده است را باز کرده و ممکن است به سرعت از گوش خارج کند. اگر همچنان درد داشتید و موم سخت تر از آن است که سریعا نرم شود به پزشک مراجعه کنید.

5. بخور دادن:

بخور دادن مخاط را نرم کرده و درد گوش و عفونت ناشی از سرماخوردگی، سینوس یا آنفولانزا را کاهش می دهد.

6. حوله گرم:

یک حوله یا لباس را با استفاده از بخاری یا سشوار حرارت دهید تا گرم شود و سپس حوله گرم را بر روی گوش عفونی خود قرار دهید. این کار می تواند درد را تسکین دهد.

درمان های پزشکی عفونت گوش در بارداری

1. آنتی بیوتیک ها:

در صورت بروز عفونت شدید و مزمن گوش، پزشک ممکن است بعد از اطمینان از عدم تاثیر منفی بر روی جنین، آنتی بیوتیک را تجویز نماید. پزشک آن دسته از داروهایی را تجویز می کند که قابل استفاده در دوران بارداری می باشند زیرا آن ها طبق دستورالعمل سازمان غذا و دارو دسته بندی شده اند.

• آموکسی سیلین و تایلنول در دسته B برای زنان بارداری که از عفونت گوش رنج می برند، تجویز می شود. تایلنول همچنین به عنوان استامینوفن، یک تسکین دهنده درد شناخته می شود که درد همراه با عفونت گوش را تسکین می دهد.
• تجویز قطره های دارویی گوش نیز شایع است. قطره ها مستقیما بر روی گوش پاک کن ریخته شده و سپس وارد گوش می شوند. در این صورت، دارو سریع تر اثر کرده و ممکن است تاثیر ناچیزی بر جنین داشته باشد.

2. جراحی:

جراحی گزینه آخر و مورد نادری است که پزشک ممکن است در نظر بگیرد. اگر عفونت گوش برطرف نمی شود، پزشک جراحی (که با نام میرینگوتومی شناخته می شود) انجام می دهد تا مایعات را از قسمت میانی گوش خارج کند.

همچنین ممکن است لوله ای را به گوش بچسباند تا مایعات اضافی را خارج کند. خارج کردن این مایعات اضافی می تواند کمک کند تا بهتر بشنوید و همچنین بسیاری از علائم را تسکین می دهد.

اگر آدنوئیدها بسیار بزرگ شوند جراحی از گزینه های درمانی محسوب می شود. این روش در موارد شدید انتخاب می شود و معمولا تا بعد از زایمان به تاخیر می افتد تا هیچ گونه خطری برای مادر و جنین نداشته باشد.

آیا عفونت گوش به جنین آسیب می رساند؟

تا زمانی که عفونت موجود در گوش وارد جریان خون نشود به جنین آسیبی نمی رساند.

اقدامات احتیاطی برای جلوگیری از عفونت گوش در بارداری

• از ورود آب به گوش خود جلوگیری کنید. وجود آب در گوش باعث افزایش محتوای میکروبی شده زیرا باعث مرطوب شدن گوش خواهد شد.
• برای حفظ بهداشت، گوش خود را به طور دوره ای با استفاده از تکه پنبه تمیز کنید.
• اگر درد ناشی از ایجاد موم باشد، داخل گوش خود از گوش پاک کن استفاده نکنید زیرا گوش پاک کن های پنبه ای موم را بیشتر به داخل گوش فشار می دهند که خود فشار و درد در گوش را افزایش می دهد.
• عفونت های گوش باید فورا درمان شوند. روش های درمانی جایگزین مانند هومیوپاتی ممکن است امتحان شود.

عفونت گوش شناگر در دوران بارداری

عفونت گوش شناگر که به آن «اُتیت خارجی» نیز گفته می شود، عفونتی است که در کانال بین گوش خارجی و پرده گوش رخ می دهد. اگر چه این عفونت به دلایل مختلف رخ می دهد اما عمدتا در هنگام ورود آب در طول شنا یا استحمام است. همچنین ممکن است به دلیل وجود یک فولیکول موی آلوده در گوش یا تمیز کردن سخت گوش نیز رخ دهد.

علائم عفونت گوش شناگر:

علائم بیماری اُتیت خارجی در دوران بارداری به شرح زیر است:

• احساس گرفتگی یا انسداد
• خارش گوش
• تب
• درد در گوش
• کاهش شنوایی
• تورم غدد لنفاوی

این بیماری باید بلافاصله درمان شود زیرا می تواند منجر به افت شنوایی موقت شود و عفونت را به عصب مغز و جمجمه منتقل کند. اگر متوجه این علائم شدید، اقدامات فوری را برای درمان این بیماری انجام دهید.

چگونه می توان عفونت گوش شناگر را درمان کرد؟

• قطره گوش را به نسبت مساوی با الکل مخلوط کنید. این داروی طبیعی آب باقیمانده موجود در گوش را خشک می کند. در صورت آسیب دیدن پرده گوش، شیپور استاش و یا وجود چرک در گوش، از قطره گوش استفاده نکنید.
• استفاده از حوله گرم یا بطری آب گرم نیز ممکن است درد را تسکین دهد.

اگر درمان های خانگی فوق موثر نیستند، باید با پزشک مشورت کنید. آن ها ممکن است قطره های گوش حاوی اسید استیک یا بوریک را تجویز نمایند. اگر عفونت شدید باشد، آنتی بیوتیک های خوراکی ممکن است به مبارزه با عفونت کمک کند.

آیا می توان از بروز عفونت گوش شناگر جلوگیری کرد؟

در مطالب قبلی بخش بهداشت و سلامت بیا نی نی خواندید که برخی از اقدامات ساده وجود دارند که در محافظت از گوش کمک می کند که برخی از آن ها عبارتند از:

• در هنگام شنا کردن، کامل خود را در داخل آب فرو نکنید. سعی کنید هنگام شنا کردن سرتان را در بالای آب نگه دارید.
• در هنگام شنا از گوش گیر و کلاه شنا استفاده کنید.
• از خاراندن گوش اجتناب کنید.
• هنگامی که از استخر خارج شدید سر خود را کج کنید تا آب باقیمانده تخلیه شود.
• گوش ها را با استفاده از حوله خشک یا سشوار خشک کنید.

توصیه های مهم و نکات حیاتی در مورد بارداری در پاییز

فصل پاییز یکی از بهترین فصل ها برای بارداری است زیرا در این فصل زیبا هوا معتدل بوده و خانم باردار اذیت نمی شود اما با توجه به اینکه در این فصل سرما خوردگی بیشتر است خانم ها باید نکاتی را رعایت نمایند تا به خود و جنینشان آسیب نرسد. در ادامه این بخش از بارداری و نوزاد بیا نی نی ، توصیه های مهمی را که هر خانم باردار باید در فصل پاییز رعایت کند ، آورده ایم .

خانم هایی که بارداری در فصل پاییز را تجربه می کنند بدانند:

خانم های باردار در فصل پاییز ویتامین D مصرف کنند

در فصل پاییز هوا آفتابی نیست ممکن است خانم های باردار دچار کمبود ویتامین دی شوند . ویتامین دی در تشکیل و رشد استخوانهای جنین نقش مهمی دارد. اگر زن بارداری کمبود ویتامین دی داشته باشد، احتمال اینکه فرزندش در بزرگسالی به پوکی استخوان مبتلا شود بسیار زیاد است.

زنان باردار بهتر است در روزهای آفتابی کمی زیر نور خورشید قدم بزنند و مواد غذایی سرشار از ویتامین دی مانند ماهی های چرب و تخم مرغ مصرف کنند و از ابتدای ماه 7 مصرف مکمل ویتامین D را آغاز نمایند.

مراقب سرما خوردگی در بارداری در فصل پاییز باشید

خانم های باردار باید در فصل پاییز مراقب باشند سرما نخورند زیرا در این فصل سرماخوردگی زیاد است و سرما خوردگی می تواند بر میزان ترشح پروژسترون تاثیر بگذارد و باعث ضعیف شدن سیستم ایمنی بدن شود.

اگر در این فصل دچار علائمی مانند سرگیجه، آبریزش بینی، سرفه، عطسه، خستگی، سنگینی سر و… شده اید ممکن است سرما خورده باشید . سرماخوردگی و آنفلوانزا در دوران بارداری سخت تر و طولانی تر از همیشه است وممکن است به ذات الریه تبدیل شود که خطر زایمان زودرس را افزایش می دهد.

برای اینکه در این دوران به سرماخوردگی مبتلا نشوید :

• روزهای آخر شهریور و هفته اول مهرماه واکسن آنفولانزا بزنید .
• غذا های مقوی مصرف کنید تا بدنتان قوی باشد.
• ماست دارای باکتری های لاکتیکی است و سیستم ایمنی را قوی می کند و مدت زمان عفونت ها و میزان آنها را کاهش می دهد پس مصرف ماست فراموش نشود.
• ویتامین ها را از برنامه غذایی خود حذف نکنید ومیوه و سبزیجات غنی از ویتامین C میل کنید.
• برای اینکه دچار کمبود آهن نشوید، ماهی، اسفناج، سبزیجات خشک ، حبوبات و مکمل غذایی آهن و زینک مصرف کنید زیرا کمبود آهن احتمال عفونت های اُ آر ال افزایش می دهد.
• اگر دچار تب شده اید، با استفاده از استامینوفن آن را کاهش دهید (البته تحت نظر پزشک).
• به اندازه کافی استراحت کنید .
• در غذای روزانه خواز یک یا دو عدد سیر استفاده کنید.
• مخلوط آب گرم، عسل و آبلیموی تازه بنوشید.
• دست های خود را قبل از خوردن غذا و بعد از پیاده روی، خرید و عطسه کردن با آب و صابون به خوبی بشویید.
• مایعات را به مقدار زیاد بنوشید.
• تا جایی که امکان دارد خوردن کافئین یا نوشیدنی های شیرین را کم کنید.
• زمانی که احساس خستگی می کنید استراحت کنید و سعی کنید هر گونه استرس را از خود دور نگه دارید.
• ورزش کنید. ورزش سرعت گردش خون را تنظیم کرده و به بدن در مبارزه با میکروب ها کمک می کند.
• سیگار علاوه بر اینکه برای نوزاد مضر است، سیستم دفاعی بدن را ضعیف می کند پس اگر سیگار می کشید سعی کنید تا آن را ترک کنید.

اگر در بارداری در پاییز به سرما خوردگی مبتلا شدید :

• اگر دچار سرماخوردگی شدید به پزشک مراجعه کرده و به هیچ وجه خودسرانه دارو مصرف نکنید.
• خود را گرم نگه دارید و مرتب آب یا مایعات گرم بنوشید تا خوب شوید.
• برای تسریع بهبود برخی داروهای گیاهی که پزشک متخصص تان اجازه استفاده از آنها را داد ، مصرف نمایید.
• بهترین خوراک در این دوران غذاهای سبک و سوپ جوجه هستند که سرشار از مواد مغذی اند.
• رژیم غذایی سرشار از آنتی اکسیدان و مواد مغذی مانند میوه ها، سبزیجات و حبوبات را انتخاب کنید تا به مبارزه با میکروب ها کمک کنند.

ورزش کنید

اگر بارداری شما مقارن با فصل پاییز است ، ورزش را از دست ندهید زیرا در این فصل چون هوا خنک تر است و شما کمتر عرق می کنید بهتر می توانید ورزش کنید . بهتر است ورزش های سبک مانند پیاده روی را انتخاب کنید .

ورزش و پیاده روی سرعت گردش خون را تنظیم کرده و به بدن در مبارزه با میکروب ها کمک می کند پس یک کفش مناسب بپوشید و به پیاده روی بروید و از مناظر پاییزی لذت ببرید اما هنگام پیاده روی باید مراقب سرخوردن باشید زیرا احتمال پیچ خوردگی مچ یا رگ به رگ شدن به دلیل کاهش تعادل بسیار بالاست.

هیچ گاه در بارداری ورزش هایی مانند کوهنوردی و اسکی و در کل ورزش های سنگین که ممکن است به جنین و شما آسیب برساند را انتخاب نکنید.

جلوی افسردگی را بگیرید

در فصل پاییز نور کم است به همین دلیل موجب می شود ساعت بیولوژیک به هم ریخته و سبب بروز افسردگی فصلی شود. از علائم این افسردگی خستگی شدید، بدخلقی و علاقه زیاد به خوردن شیرینی ها است.

از دیگر اثرات پاییز و زمستان بر خانم های باردار افزایش حالت استرس در آنها است . استرس در بارداری سبب ترشح کورتیزول و آدرنالین می شود که 2 هورمون کندکننده پاسخ گویی سیستم ایمنی است و بنابراین فرد را در برابر عفونت ها ضعیف می کند. همچنین استرس احتمال سقط را افزایش می دهد.

برای آنکه دچار استرس و افسردگی نشوید:

• به کلاس های یوگا یا ریلکسیشن بروید.
• روزهای آفتابی پیاده روی کنید.
• از لحظات زندگی لذت ببرید.
• با دوستان تان به گردش بروید .
• احساسات تان را بروز دهید و در مورد آنها با همسر، دوستان خود صحبت نمایید.

لباس های گرم بپوشید

در مطالب قبلی بخش بارداری و نوزاد بیا نی نی هم گفته شد که زنان بارداربه علت نامنظم بودن سطح هورمونها بیشتر از همیشه عرق می کنند پس بیشتر در معرض سرما خوردن هستند . در بارداری در فصل پاییز برای اینکه به مشکلات کلیوی دچار نشوید لباس مناسب و نخی و گرم بپوشید و پهلوهایتان را بپوشانید تا شکم و پهلوها عرق نکند و سرما نخورد.

در بارداری در فصل پاییز آب بیشتری بنوشید

پاییز دارای هوای خشک است بنابراین بدن در این فصل به آب بیشتری نیاز دارد پس باید برای تامین آب مورد نیاز سیستم بدن آب بیشتری بنوشید . کمبود آب در بدن منجر به زایمان زودرس می شود.

مراقب پوستتان باشید

به دلیل به هم ریختن هورمون ها در بارداری ، پوست تحریک شده و باعث بروز جوش در افرادی که پوست چربی دارند می شود .اگر فصل بارداری همزمان با پاییز نیز باشد بر مشکلات پوستی خانم های باردار اضافه می شود زیرا در فصل پاییز پوست خشک شده و موجب خارش های شدید می شود. برای مقابله با این مسایل باید از پوست خود اینگونه مراقبت کنید :

گرچه نور آفتاب در فصل پاییز کمتر است اما پوست به اشعه ماورای بنفش خورشید حساس است و ممکن است لکه های قهوه ای یا ماسک بارداری روی پوستتان ایجاد شود پس حتما از ضد آفتاب استفاده کنید.

• بدن خود را با ژل دوش بدون صابون یا ژل با PH خنثی بشویید تا بافت هیدرولیپیدی شما حفظ شود.
• از محصولات آرایشی بهداشتی طبیعی استفاده کنید.
• هر روز به پوست خود کرم مرطوب کننده بزنید .

از میکروب ها دور بمانید

در فصل پاییز بیماری های عفونی فصلی مانند سرماخوردگی و آنفلوانزا زیاد است که این بیماری ها در مکان های سربسته و عمومی قابل انتقال هستند زیرا برخی افراد مبتلا به این بیماری ها هنگام عطسه یا سرفه کردن، نکات بهداشتی را رعایت نمی کنند و جلوی دهان یا بینی خود را نمی پوشانند. مبتلا شدن خانم باردار به این بیماری های واگیردار تاثیری منفی بر رشد مناسب جنین باقی می گذارد.

از این رو، توصیه می شود :

خانم های باردار در فصل پاییز به مکان های عمومی مانند فروشگاه های زنجیره ای، سینما، اتوبوس، مترو و… نروند و در صورت رفتن به این مکان ها حتما از ماسک فیلتردار و دستکش استفاده کنند.

هنگام خروج از منزل یک دستکش نخی بپوشند و هنگام کار با وسایل عمومی مانند دستگاه خودپرداز، دستگیره های در وسایل حمل ونقل عمومی، کیبورد کامپیوتر در کتابخانه و محل کار و… حتما این دستکش را دستشان کنند سپس بعد از رسیدن به منزل، این دستکش را با آب گرم و ماده شوینده به خوبی بشویند.

پیش از میل کردن هر ماده غذایی دست های خود را به خوبی بشویند و از خشک کردن دست ها با دستگاه های خشک کن برقی موجود در سرویس های بهداشتی اکیدا خودداری کنند.

توصیه های کوتاه برای بارداری در پاییز

• برای پیاده روی صبح و عصرهای دل انگیز پاییزی را انتخاب کرده و همیشه یک بطری آب همراه خود داشته باشید.
• در پاییز دمای هوا پایین می آید و خانم های باردار میل بیشتری به غذاخوردن پیدا می کنند بنابراین بهتراست غذاها سرشار از مواد مغذی مثل خوراک لوبیای پر ادویه، پودینگ و یا سوپ جوجه بخورند.
• اگر هنگام پیاده روی احساس خستگی یا گرما کردید، پس از برگشت به خانه یک لیوان آب سیب میل کنید.
• در این فصل خوردن سیب یا آب سیب را فراموش نکنید زیرا سیب میوه ای سرشار از فیبر بوده و به وفور در این فصل وجود دارد.
• هنگام پیاده روی همیشه یک ژاکت سبک به همراه خود ببرید.
• هنگام پیاده روی همیشه یک چتر همراه خود داشته باشید تا در مواقعی که باران های فصلی شروع می شوند از آن استفاده کنید.

زایمان زودرس و چیزهایی که باید در مورد آن بدانید

همه ی زنان باردار به این امید دارند که می توانند نوزاد خود را به موقع به دنیا بیاورند. در واقع تولد زودرس یکی از ترس های اصلی هر پدر و مادری است. در این قسمت از بارداری و نوزاد بیا نی نی به شما خواهیم گفت که چه عواملی می تواند منجر به زایمان زودرس شود و چه علائمی نشان می دهد فرزند شما ممکن است زودتر از آنچه که انتظار دارید، به دنیا بیاید.

زایمان زودرس زایمانی است که زود تر از موعد مقرر اتفاق می افتد، به ویژه پس از هفته 21 و قبل از هفته 37 بارداری. طبق تحقیقات انجام شده، نوزادانی که بین هفته های 37 تا 40 به دنیا می آیند، “نوزادان نارس” هستند.

براساس داده ها، متولدین قبل از هفته بیست و هشتم 65٪ شانس زنده ماندن دارند، در حالی که متولدین بعد از آن 95٪ شانس بقا دارند اما این سوال همچنان باقی است که چه عواملی باعث تولد زودرس می شوند؟

علل و عواملی که می توانند باعث زایمان زودرس شوند

دلایل احتمالی زایمان زودرس بسیار است و بحث در مورد آن ها بدون ارزیابی هر مورد خاص دشوار است. به طور کلی عوامل اصلی که می توانند باعث زایمان زودرس شوند عبارتند از:

1- دیابت بارداری

دیابت بارداری یک تهدیدی است که می تواند منجر به زایمان زودرس شود. با این حال هیچ اطلاعات قطعی وجود ندارد تا اطمینان حاصل شود که این بیماری می تواند خطر تولد زودهنگام نوزاد را افزایش دهد.

2- بیماری های قلبی و کلیوی

خطر سلامتی مادر می تواند روند طبیعی بارداری او را تحت تأثیر قرار دهد. بیماری قلبی یا کلیوی زن بیمار می تواند منجر به زایمان زودرس شود.

3- مسمویت بارداری با تشنج و یا بدون آن

مسمومیت حاملگی زمانی اتفاق می افتد که کمبود اکسیژن در جفت وجود داشته باشد. این وضعیت می تواند به طور جدی روند بارداری را تحت تاثیر خود قرار بدهد و منجر به زایمان زودرس و حتی آسیب جدی به سلامتی کودک شود. در عین حال، مسمومیت می تواند منجر به یک سری تشنج شود که باعث به کما رفتن خواهد شد.

4- مشکلات مربوط به تیروئید

هورمون تیروئید در رشد و تکامل کودک، خصوصاً در ابتدای بارداری مهم است. به اضافه ی این که برای رشد جفت بسیار حیاتی است. طبق تحقیقات انجمن تیروئید آمریکا، تغییرات عملکرد تیروئید در طول بارداری ممکن است با زایمان زودرس در ارتباط باشد.

5- جدا شدن جفت و جفت سرراهی

قطع جفت یک وضعیت نادر در دوران بارداری است، و زمانی اتفاق می افتد که جفت از دیواره رحم جدا شود. به همین نحو جفت در جای نامناسبی قرار می گیرد و در حالت دوم، جفت معمولاً در دهانه رحم قرار دارد. هر دو شرایط ازعواملی هستند که می توانند منجر به زایمان زودرس شوند.

6- عفونت ادراری

عفونت های دستگاه ادراری و همچنین عفونت های واژن دارای ریسک زیادتری برای وقوع زایمان زودرس هستند. در مطالعات مختلف، محققان مشاهده کردند که عفونت ادراری می تواند باعث زایمان زودرس یا پارگی غشاها شود.

7- مصرف مواد مخدر، تنباکو و الکل

قرار گرفتن در معرض مواد سمی می تواند بارداری را در معرض خطر قرار دهد، به ویژه هنگامی که با رژیم غذایی نامناسب، مراقبت های ضعیف پیش از تولد و احتمال انتقال بیماری های آمیزشی یا ویروسی همراه باشد.

علاوه بر این، تحقیقات نشان داده که مصرف برخی مواد خاص مستقیماً با وزن کم هنگام تولد، ناهنجاری های قلبی، جدا شدن زودرس جفت، جفت سرراهی و زایمان زودرس در ارتباط است.

8- اضطراب و استرس

طبق تحقیقاتی که انجام شده است، زنانی که قبل از اتمام دوره ی بارداری نوزاد خود را به دنیا می آورند، در مقایسه با زنانی که به موقع زایمان می کنند، در هفته ی دهم تا بیستم دوره ی بارداری خود از سطح استرس بالایی برخوردارد بوده اند. با این حال مطالعات مختلفی که رابطه بین زایمان زودرس و استرس را تجزیه و تحلیل می کنند، به اطلاعات قطعی دست پیدا نکردند.

9- افسردگی

بعضی از پزشکان ادعا می کنند عوامل ایجاد زایمان زودرس که هیچ توضیحی ندارند، ممکن است به افسردگی در دوران بارداری مربوط باشند. وقتی که این اتفاق می افتد، هورمون استرس (کورتیزول) و همچنین کورتیکوتروپین، بیش از حد تحریک می شوند. این ترکیب می تواند باعث زایمان پیش از موعد شود.

10- فشار خون بالا

فشار خون بالا در دوران بارداری می تواند بارداری را پیچیده کند و خطر ابتلا به مسمومیت حاملگی بدون تشنج را افزایش دهد و در نتیجه منجر به تولد زودرس شود. به همین دلیل، متخصصان اغلب زنان باردار با سابقه ی فشار خون را مدام تحت نظر می گیرند.

11- سن

نوجوانان باردار در معرض خطر زایمان زودرس قرار دارند زیرا ممکن است خود رشد کامل نداشته باشند. در مورد زنان باردار بالای 35 سال، خطر نیز افزایش می یابد زیرا سایر موارد مانند دیابت یا فشار خون بالا بسیار شایع تر است.

12- فاصله کوتاه بین بارداری ها

دو بارداری متوالی می تواند خطر زایمان زودرس را افزایش دهد. با این حال داشتن دو بارداری در مدت زمان کوتاه دلیل قطعی برای تولد زودرس نیست.

13- چند قلو زایی

هنگامی که بارداری شامل دو یا چند نوزاد می شود، وزن اضافی در رحم می تواند کیسه آب را پاره کرده و منجر به انقباضات رحمی زودرس شود.

علائم زایمان زودرس

اگر فکر می کنید در حال زایمان هستید و هنوز طول بارداری خود را تمام نکرده اید، هرچه سریع تر به بیمارستان بروید. این یک فوریت پزشکی است که نیاز به توجه فوری دارد. علائمی که می توانند شما را از زایمان زودرس مطلع کنند عبارتند از:

• انقباضات شدید و منظم که با گذشت زمان همچنان برقرار هستند
• درد در روده، شرمگاه و حتی کمر.
• درد کمر خفیف.
• گرفتگی هایی که شبیه قاعدگی و کمی شدید تر هستند
• فشار در ناحیه شرمگاه که به شما هشدار می دهد کودک قصد خارج شدن از آن را دارد.
• افزایش ترشحات واژن و دفع پلاگ مخاطی
• خون ریزی واژن
• پاره شدن کیسه آب