علت استفراغ خونی در بارداری چیست؟ علائم و راه‌ های درمان

استفراغ خونی در بارداری
استفراغ خونی یکی از مشکلات نگران کننده برای خانم‌های باردار است. حتماً باید علت استفراغ خونی در بارداری را پیدا کرده و آن را درمان کنید. این مشکل می‌تواند با علایمی مانند تنگی نفس یا سرگیجه همراه باشد.

 استفراغ خونی در بارداری
 
بیا نی نی | بخش سلامت – علت استفراغ خونی در بارداری چیست؟ آیا این موضوع می‌تواند نگران کننده باشد؟ چه باید کرد؟ برای اینکه بتوانید به این سوال‌ها جواب دهید، اول باید بدانید که چه عواملی باعث بروز این مشکل می‌شوند. اگر چه ممکن است افراد زیادی در طول زندگی‌شان استفراغ خونی را تجربه کرده باشند، اما بروز این مشکل برای خانم‌های باردار و کودکان و نوزادان نگران کننده‌تر است. در این مقاله از بیا نی نی درباره علائم، دلایل و روش‌های درمان استفراغ خونی در بارداری سخن خواهیم گفت.


در این مطلب می‌خوانید:

  • بروز  استفراغ خونی در خانم‌های باردار
  • حقایقی درباره استفراغ خونی
  • رنگ خون در استفراغ خونی در بارداری
  • علت استفراغ خونی در بارداری
  • علائم
  • تشخیص
  • عوارض

بروز استفراغ خونی در خانم‌های باردار

استفراغ خونی مشکلی است که بسیاری از خانم‌های باردار در اوایل دوران بارداری‌شان تجربه می‌کنند. اگر چه وجود استفراغی که رگه‌هایی از خون در آن وجود دارد در مراحل اولیه بارداری طبیعی است، اما این موضوع می‌توان نشانه‌ای از یک بیماری خاص باشد.
یکی از دلایل ظاهر شدن خون در استفراغ، ویار طولانی مدت است. با استفراغ‌های متعدد صبحگاهی، دستگاه گوارش صدمه می‌بیند و احتمال اینکه خون در استفراغ دیده شود افزایش پیدا می‌کند.
برای اینکه متوجه شوید علت استفراغ خونی در بارداری چیست، باید به پزشک مراجعه کنید و تحت درمان قرار بگیرید.
 

حقایقی که باید درباره استفراغ خونی بدانید

حقایقی که باید درباره استفراغ خونی یا Hematemesis در بارداری بدانید عبارتند از:
  • خونریزی در قسمت دستگاه گوارش فوقانی یکی از علت‌های استفراغ خونی است.
  •  استفراغ خونی مداوم، خطر ملنا را افزایش می‌دهد. (ملنا شرایطی است که در آن خون مدفوع به صورت قیری و سیاه رنگ در می‌آید)
  •  اسید Haematin ، عامل اصلی استفراغ خونی در بارداری است.
  •  موقعی که رگ‌های بزرگ خونی شروع به خونریزی می‌کنند، خون تازه در استفراغ دیده می‌شود.
  •  استفراغ خونی باعث سرگیجه و درد‌های جزئی شکمی می‌شود.
  •  استفراغ خونی ممکن است منجر به افت فشارخون شود.
  •  استفراغ شدید باعث پارگی در مخاط مری شده و منجر به استفراغ خونی شود.

 

حقایقی که باید درباره استفراغ خونی بدانید

 

رنگ خون در استفراغ خونی در بارداری نشان دهنده چیست؟

با توجه به رنگ خونی که در استفراغ خونی دیده می‌شود، می‌توان علت رخ دادن آن را متوجه شد.
  1. اگر علت خونریزی بروز پارگی در دستگاه گوارش تحتانی باشد، ممکن است خون به مدفوع هم منتقل شود و مدفوع را سیاه و قیری کند.
  2. اگر خونریزی در اثر صدمه وارد شدن به معده یا اثنی عشر رخ داده باشد، خون موجود در استفراغ به رنگ قهوه‌ای مایل به قرمز یا قهوه‌ای تیره خواهد بود.
  3. اگر خونریزی در اثر پارگی در مری رخ داده باشد، خون به صورت تازه و به رنگ قرمز روشن خواهد بود.
 

علت استفراغ خونی در بارداری

استفراغ خونی در بارداری دلایل مختلفی دارد. در اینجا برخی از علت‌هایی که منجر به این مشکل می‌شود را به همراه روش‌های درمان آن آورده‌ایم.

۱. گاستریت یا التهاب معده

التهاب معده در اثر باکتری‌های مضر Helicobacter pylori که لایه‌های درونی شکم را آلوده کنند و منجر به گاستریت می‌شوند رخ می‌دهد. گاستریت جزئی منجر به ورم معده جزئی شده و گاستریت حاد این التهاب را بیشتر می‌کند. این اتفاق در نهایت منجر به استفراغ شدید می‌شود که رگه‌هایی از خون دارد. همچنین بیمار به احتمال زیاد با درد و ضعف در ناحیه شکمی مواجه خواهد شد.
روش درمان‌های خانگی
برای درمان ورم یا التهاب معده باید این مواد غذایی را مصرف کنید.
  •  ریحان
  •  نعنا
  •  توت فرنگی
  •  زنجبیل
  •  شیرین بیان
  • ماست
  •  بابونه
  •  سیب زمینی
همچنین باید این نکات را رعایت کنید.
  • اجتناب از خوردن غذای محرک (غذا‌های تند یا ترش)
  •  اجتناب از خوردن الکل
  •  تغییر دارو‌های تحریک کننده
  •  خواب کافی
  • نوشیدن آب
  •  کاهش استرس و اضطراب
روش درمان دارویی
  • انجام آزمایش‌های لازم برای تشخیص بیماری
  • مصرف مکمل‌های غذایی مانند ویتامین E و ویتامین D
  •  مصرف آنتی بیوتیک‌های تجویز شده توسط پزشک
  • مصرف دارو‌های کاهش دهنده اسید معده

 

 گاستریت یا التهاب معده

 

۲. کم آبی بدن

یکی دیگر از علت‌های استفراغ خونی در بارداری کم آبی بدن است، هنگامی که بدن از مایعات تهی می‌شود، فشار زیادی به آن وارد می‌شود که زمینه ساز استفراغ خونی است. در حقیقت، این کمبود مایعات در بدن است که منجر به حالت تهوع و استفراغ می‌شود.
روش درمان
  • نوشیدن آب معمولی یا آب طعم دار در طول روز
  • مصرف مایعات و آبمیوه‌های طبیعی

 

۳. گرسنگی

این یک واقعیت است که در دوران بارداری باید به طور منظم مواد غذایی مصرف کنید تا گرسنگی‌تان برطرف شود. اگر در دوران بارداری گرسنه بمانید، احتمال دارد که بیمار شوید و در استفراغی که دارید خون دیده شود. ممکن است این موضوع به نظرتان عجیب برسد، اما باید باور کنید که اگر به اندازه کافی در دوران بارداری غذا نخوردید، بدنتان با استفراغ خونی، شورش و نارضایتی خودش را نشان خواهد داد.
روش درمان
  •  داشتن الگوی مناسب برای مصرف مواد غذایی
  •  داشتن میان وعده‌های سالم در طول روز

 

گرسنگی

 

۴. پارگی مری

بروز حالت تهوع و استفراغ در دوران بارداری بسیار متداول است؛ اما در صورتی که استفراغ به صورت مداوم تکرار شود، این امر منجر به پارگی مری خواهد شد. پارگی مری هم استفراغ خونی را در پی خواهد داشت. از جمله علایمی که پارگی مری در پی دارد می‌توان به این موارد اشاره کرد.
  • نفس کشیدن تند
  • تنگی نفس
  •  کبودی پوست
  •  تب
  •  افت فشارخون
روش درمان
اگر دچار پارگی معده شده باشید، باید هر چه سریع‌تر به پزشک مراجعه کنید. چرا که ممکن است خون زیادی از دست بدهید و سلامتی‌تان به خطر بیفتد.
 

۵. رژیم غذایی ناسالم

از دیگر مواردی که علت استفراغ خونی در بارداری است می‌توان به رژیم غذایی ناسالم اشاره کرد. در صورتی که از برنامه غذایی خاصی پیروی نکنید، بعد از هر وعده غذایی و موقع صبح حالت تهوع و استفراغ را تجربه خواهید کرد. چرا که بدن روش خودش را برای مبارزه با چیز‌هایی که نمی‌تواند قبول کند دارد و غذا‌های ناسالم را پس می‌زند.
روش درمان
  • اجتناب از مصرف غذا‌های تند و شور
  •  اجتناب از مصرف نوشیدنی‌های حاوی الکل
  •  اجتناب از مصرف زیاد کافئین
  •  مصرف بیشتر سبزیجات و میوه‌های تازه

 

۶. افزایش فشارخون

در دوران بارداری، احتمال ابتلا به بیماری فشارخون افزایش پیدا می‌کند. به همین خاطر پزشکان به خانم‌های باردار توصیه می‌کنند که همیشه استراحت کافی داشته باشند و در محیط‌های شاد حاضر شوند. استرس در دوران بارداری می‌تواند منجر به افزایش خون، درد معده و در نهایت استفراغ خونی شود.
روش درمان
  • اجتناب از زیاده روی در مصرف نمک و غذا‌های نمکی
  •  قرار گرفتن در محیط‌های شاد و آرام
  •  اجتناب از استرس و اضطراب
  •  مصرف فراوان آب
  •  خواب و استراحت کافی
  • مصرف دارو‌های تنظیم کننده فشار تجویز شده توسط پزشک

 

افزایش فشارخون

 

۷. مسمومیت غذایی

مسمومیت غذایی یک مشکل گوارشی است. مصرف مواد غذایی مانده یا مسموم در دوران بارداری می‌تواند مشکلات جدی برایتان ایجاد کند. یکی از این مشکلات استفراغ خونی است.
روش پیشگیری
  •  حتماً نکات بهداشتی را به خوبی رعایت کنید
  • مواد غذایی را قبل از خوردن بشویید
  •  از خوردن مواد غذایی که منجر به مسمومیت می‌شوند اجتناب کنید
روش درمان خانگی
  • نوشیدن آب فراوان برای دفع سموم از بدن
  • خوردن موز
  •  مصرف برنج
  •  مصرف بلغور جو دوسر
  •  مصرف آب مرغ
  •  خوردن پوره‌ی سیب‌زمینی
  •  خوردن سبزیجات آب‌پز
  • مصرف نان تست

 

۸. مصرف دارو‌های مختلف

یکی دیگر از مشکلاتی که منجر به استفراغ خونی در بارداری می‌شود، دارو‌ها هستند. از جمله این دارو‌ها می‌توان به آسپرین و ایبوپروفن اشاره کرد. مصرف این قبیل دارو‌ها تولید مخاط را کاهش می‌دهند و دیواره معده را تحریک می‌کنند. البته استفاده از برخی از ویتامین‌ها هم ممکن است استفراغ خونی را در پی داشته باشد.
روش درمان
اگر داروی خاصی مصرف می‌کنید که منجر به بروز استفراغ خونی می‌شود، باید با پزشک معالجتان مشورت کنید تا دارو‌های جایگزین برایتان تجویز کند.
 

۹. پارگی دستگاه گوارش

استفراغ کردن به شکم، مری و سینه فشار وارد کرده و منجر به صدمه دیدن و پارگی دستگاه گوارش می‌شود. اگر این مشکل رخ داده باشد، ممکن است در ناحیه سینه درد داشته باشید و احساس تنگی نفس و تعریق را تجربه کنید.
روش درمان
برای درمان پارگی دستگاه گوارش باید هر چه سریع‌تر به پزشک مراجعه کنید.
 

۱۰. سیروز یا التهاب شدید کبد

مصرف الکل و ابتلا به بیماری‌های خود‌ایمنی مانند هموکروماتوز، منجر به ابتلا به سیروز یا التهاب شدید کبد می‌شود. سیروز کبدی هم باعث گشاد شدن رگ‌های خونی می‌شود که در نهایت پارگی رگ‌ها را در پی خواهد داشت. همچنین این مشکل مری را هم تحت تأثیر قرار می‌دهد.
سیروز یک بیماری جدی کبدی است و کسانی که به این بیماری مبتلا هستند، استفراغ خونی دارند که در آن مقدار زیادی خون قرمز روشن دیده می‌شود.
روش درمان خانگی
  • خوردن چای سبز
  • مصرف ویتامین C
  • مصرف غذا‌های غنی از آنتی اکسیدان‌ها
  • اجتناب از مصرف الکل
  • اجتناب از نوشیدنی‌های کافئین دار
  • اجتناب از مصرف غذا‌های تند و شور
  • اجتناب از مصرف غذا‌های چرب و پر ادویه
روش درمان دارویی
  •  مصرف دارو‌های تجویز شده توسط پزشک

سیروز یا التهاب شدید کبد

علائم استفراغ خونی در بارداری چیست؟

از جمله علائمی که استفراغ خونی در بارداری دارد می‌توان به این موارد اشاره کرد:
  •  حالت تهوع
  •  شکم درد
  •  استفراغ حاوی محتویات معده
  • استفراغ حاوی خون
  • تاری دید
  •  سرگیجه
  •  سرد شدن بدن
  •  ضربان قلب سریع
  •  مشکلات تنفسی
  •  احساس گیجی و غش کردن
در صورتی که هر یک از این علائم را مشاهده کردید خودتان را به نزدیک‌ترین مرکز درمانی برسانید تا پزشک شما را معاینه کند.
 
علایم استفراغ خونی در بارداری چیست؟
 

تشخیص استفراغ خونی در بارداری

برای تشخیص استفراغ خونی در بارداری از این روش‌ها استفاده می‌شود.
  •  سونوگرافی
  •  سی تی اسکن
  •  اشعه ایکس
  •  MRI
  •  اسکن هسته‌ای
  • آندوسکوپی

 

عوارض ناشی از استفراغ خونی در دوران بارداری

عوارض ناشی از استفراغ خونی در دوران بارداری شامل این موارد است.
  • خفگی
  • کم خونی
  • تنفس سریع و پی در پی
  • پوست سرد و کمرنگ
  • سرگیجه هنگام ایستادن
  • کم شدن حجم ادرار

 

سخن آخر

علت استفراغ خونی در بارداری می‌تواند گرسنگی یا کم آبی بدن باشد. همچنین در صورتی که مشکلی برای یکی از اندام‌های گوارشی مانند معده یا مری رخ داده باشد، احتمال دارد که درون استفراغ رگه‌های خون دیده شود. به محض مشاهده علائم استفراغ خونی، باید نزد پزشک بروید و تحت درمان قرار بگیرید. پزشک ابتدا علت استفراغ را بررسی کرده و در صورتی که نیاز باشد، برایتان دارو‌ تجویز می‌کند.
شما باید به رژیم غذایی‌تان توجه داشته باشید تا دیگر این مشکل به سراغتان نیاید. غذا‌های خیلی تند و محرک نخورید، به اندازه کافی آب بنوشید و خودتان را از استرس و اضطراب دور نگه دارید. انجام ورزش یوگا به صورت منظم می‌تواند کمکتان کند تا دوران بارداری را به خوبی پشت سر بگذارید.
پیشنهاد می‌کنیم مقاله‌های علت عرق کردن زیاد در بارداری و علت ترش کردن در بارداری را هم در بیا نی نی بخوانید و درباره مشکلاتی که احتمال دارد در دوران بارداری برایتان رخ دهد دانش بیشتری کسب کنید.
برگرفته از: momjunction

تفاوت شیر مادر با شیر خشک چیست؟

تفاوت شیر مادر با شیر خشک چیست؟

تفاوت شیر مادر با شیر خشک چیست؟

برخی مادران در مورد نحوه شیردهی به نوزادشان تردید دارند و نمی‌دانند شیر مادر بهتر است یا شیر خشک. ممکن است ذهن شما هم در اوایل بارداری یا حتی قبل از آن درگیر نوع تغذیه فرزندتان باشد. اگر می‌خواهید درست تصمیم بگیرید بهتر است تفاوت شیر مادر با شیر خشک را بدانید.

چه چیزی در شیر هست؟

  • شیر مادر: این شیر حاوی آب، چربی، پروتئین، کربوهیدرات، مواد معدنی و ویتامین است. شیر مادر حاوی عوامل مهم دیگری است که در شیر خشک وجود ندارد. این شامل هورمون‌ها، آنزیم‌ها، عوامل رشد، اسیدهای چرب ضروری و عوامل ایمنی است. شیر مادر در هر بار تغذیه براساس نیاز کودک تغییر می‌کند.
  • شیر خشک: از شیر گاو تهیه شده که برای نوزاد فرآوری شده است. شیرخشک ممکن است شامل پروتئین سویا، روغن‌های گیاهی، آنتی اکسیدان و روغن ماهی باشد. برندهای متعددی از شیر خشک و انواع مختلف آن وجود دارد. اگر از شیرخشک استفاده میکنید باید توجه داشته باشید که کدام نوع شیر برای فرزندتان بهتر است. همیشه برچسب روی شیرخشک‌ها را با دقت بخوانید.

شیر مادر و شیر خشک

کدام شیر راحت‌تر است؟

  • شیرمادر: بسیار غذای راحتی است، همیشه آماده است و در دمای مناسب قرار داشته و هر زمان لازم باشد می‌توانید با آن کودک را تغذیه کنید. علاوه بر همه اینها رایگان است.
  • شیرخشک: پودر شیرخشک یک محصول استریل نیست بنابراین بسیار مهم است که در هر بار تغذیه آن را آماده کنید. این به آن معناست که اگر بخواهید با نوزادتان بیرون بروید نیاز به برنامه‌ریزی قبلی برای این موضوع دارید که تجهیزات کامل برای تهیه شیر خشک را داشته باشید.

آیا به راحتی قابل هضم است؟

  • شیر مادر: بله. این شیر مخصوص سیستم گوارشی نوزاد طراحی شده است. پروتئین و چربی موجود در آن به راحتی توسط بدن استفاده می‌شود و مواد مغذی به راحتی جذب می‌شوند.
  • شیرخشک: هضم شیرخشک سخت‌تر است بنابراین مدت طولانی‌تری در معده می‌ماند. نوزادان بیشتر مستعد ابتلا به یبوست با شیرخشک هستند.

سلامت دندان با مصرف شیر

  • شیرمادر: اگرچه ممکن است همان ابتدا مشخص نشود اما دهان نوزاد با سینه مادر هماهنگ می‌شود. این به آن معناست که با حمایت و تمرین اولیه نوزاد به خوبی می‌تواند به سینه مادر چسبیده و تغذیه کند. در عین حال فک، لثه و دندان‌ها و پلاک‌های دندانی با این مدل تغذیه خود را برای بهداشت دندان آماده می‌کنند.
  • شیرخشک: مزایایی ندارد.

شیر دادن به نوزاد

حفاظت در برابر بیماری‌ها

  • شیر مادر: بله. شیر مادر احتمال بروز عفونت‌هایی مانند گاستروانتریت، عفونت‌های قفسه سینه، عفونت‌های گوش و دستگاه ادراری را کم می‌کند. شیر مادر باعث می‌شود سیستم گوارش شما بیشتر اسیدی شود و از رشد باکتری‌های مضر جلوگیری کند و خطر ابتلا به عفونت را کاهش دهد. عوامل رشد، دستگاه گوارش نابالغ نوزاد را تقویت می‌کند تا او را در برابر عفونت محافظت کند. شیرمادر همچنان حاوی آنتی بادی‌هایی است که تولید کرده‌اید و این از نوزاد شما مراقبت می‌کند. تحقیقات نشان می‌دهد تغذیه با شیر مادر همچنین نوزاد را در برابر برخی سرطان‌های دوران کودکی، سندرم مرگ ناگهانی نوزاد و بیماری‌های قلبی محافظت می‌کند.
  • شیرخشک: نه. شیر خشک نوزاد را در برابر هیچ بیماری محافظت نمی‌کند.

محافظت در برابر آلرژی با کدام شیر

  • شیرمادر: بله. شیرخشک معمولا توسط نوزاد به خوبی تحمل میشود زیرا شما آن را تولید می‌کنید. علاوه بر این شواهد نشان می‌دهد احتمال ابتلا به آسم و اگزما در نوزادانی که با شیر مادر تغذیه می‌کنند بسیار کمتر است.
  • شیرخشک: هیچ شواهد علمی وجود ندارد که احتمال کاهش ابتلا به آلرژی با مصرف شیر خشک را تایید کند.

تاثیر شیر بر دستگاه گوارش

  • شیرمادر: احتمال یبوست در نوزادانی که با شیر مادر تغذیه می‌کنند بسیار کمتر است. مدفوع کودکی که با شیرمادر تغذیه می‌کند خردلی، نرم و با بوی ملایم است.
  • شیرخشک: مدفوع نوزادی که با شیر خشک تغذیه می‌کند شبیه نوزادی است که با شیرمادر تغذیه می‌کند. اما ممکن است کمی سفتتر بوده و بیشتر در معرض یبوست باشد.
شیر دادن به نوزاد
ارتباط بین چاقی در بزرگسالی
  • شیر مادر: تحقیقات نشان داده است نوزادانی که با شیر مادر تغذیه می‌کنند نسبت به آنهایی که با شیرخشک تغذیه می‌کنند کمتر دچار چاقی می‌شوند. این به این دلیل است که نوزادی که با شیرمادر تغذیه می‌کند تا زمانی که سیر شود، می‌خورد اما نوزادی که با شیر خشک تغذیه می‌کند همیشه می‌تواند مقدار بیشتری شیر بخورد.
  • شیرخشک: هیچ محافظتی ایجاد نمی‌کند و می‌تواند سنگ بنای اضافه وزن باشد. این به این دلیل که نوزاد اغلب تشویق می‌شود تا همه بطری شیرخشک را بخورد و این الگوی غذایی ناسالمی را در آینده ایجاد می‌کند.

تماس با نوزاد هنگام شیردهی

  • شیرمادر: زمانی که نوزاد را با شیر مادر تغذیه می‌کنید باید آرامش داشته باشید و از این وقت لذت ببرید. به این ترتیب ارتباط قوی‌تری با فرزندتان خواهید داشت و این فرصتی عالی برای استراحت خود شما نیز هست.
  • شیرخشک: شیر دادن نوزاد فرصت خوبی برای ایجاد ارتباط با اوست با این حال شیر دادن با شیر خشک اولین پیشنهاد اطرافیان برای کمک به شماست. به این ترتیب شما حتی فرصت استراحت در کنار فرزندتان را هم ندارید.

هپارین در بارداری به جنین ضرر می‌رساند؟

هپارین در بارداری به جنین ضرر می‌رساند؟

هپارین در بارداری به جنین ضرر می‌رساند؟

هپارین یک داروی ضدانعقاد خون است. این به آن معناست که از لخته شدن خون جلوگیری کرده یا خون را رقیق می‌کند. انواع متنوعی از هپارین وجود دارد اما آن نوعی که اغلب استفاده می‌شود LMWH مانند انوکساپارین (کلگزان) یا دالتپارین است.
ترومبوز وریدی شرایطی است که در آن خون در رگ‌ها لخته می‌شود. بیشترین حالت ترومبوز وریدی در رگه‌های عمیق در پاها، ران یا لگن بروز می‌کند که DVT نامیده می‌شود. DVT باعث محدودیت در جریان خون پاها شده و موجب ورم و درد می‌شود و این خطر وجود دارد که باعث حرکت در جریان خون شود که به آن آمبولی می‌گویند. در طول بارداری و بلافاصله بعد از زایمان خطر ترومبوز ریوی افزایش پیدا می‌کند.

هپارین در بارداری چرا مصرف می‌شود؟

سه دلیل رایج در مورد زنانی که هپارین در دوران بارداری یا بعد از تولد استفاده می‌کنند عبارتند از:
لخته ای که در طول این بارداری یا بارداری قبلی ایجاد شده است.
افزایش خطر ایجاد لخته در دوران بارداری یا بعد از تولد، به عنوان مثال بعد از برخی از زایمان‌های سزارین یا اگر شما برای مدت زمانی بی‌حرکت هستید.
به طور کلی مصرف داروی ضد انعقاد طولانی مدت، به عنوان مثال به دلیل ترومبوز مکرر.
بیشتر بخوانید: داروهای مجاز بارداری کدامند؟

هپارین در بارداری و تاثیر آن بر جنین

آیا وزن کم مولکولی هپارین برای نوزاد متولد نشده من ایمن است؟

برای خانم‌های باردار و زنانی که زایمان کرده‌اند هپارین یک ضد انعقاد کننده است و توسط کالج سلطنتی متخصص زنان و زایمان توصیه می‌شود. این دارو از جفت عبور نمی‌کند و به همین دلیل ایمن در نظر گرفته می‌شود.

مصرف هپارین در شیردهی مجاز است؟

هیچ مدرکی دال بر این نیست که هپارین، از جمله مورد استفاده ما (آنوکساپارین)، به دلیل ماهیت دارویی به شیر مادر منتقل می‌شود. اگر مقدار بسیار کمی به شیر مادر منتقل شود، توسط اسیدهای معده شکسته میشود، بنابراین هرگونه جذب توسط کودک تغذیه شده با شیر مادر ناچیز است. هیچ عوارض جانبی بر روی هر نوزاد گزارش نشده است. بنابراین در نظر گرفته میشود که هپارین در هنگام شیر دادن بی‌خطر است.

آیا گزینه های دیگری وجود دارد؟

وارفارین، یکی دیگر از داروهای ضد انعقادپذیر به شکل قرص است که از جفت عبور می‌کند و ممکن است به جنین آسیب برساند. آسپرین دارای خاصیت محافظتی ضعیفی است اما در صورت در در معرض خطر متوسط ​​و زیاد بودن ، توسط متخصصان توصیه نمی‌شود چون از ابتلا به DVT جلوگیری نمی‌كنند. جوراب های فشرده سازی DVT الاستیک دارای خاصیت محافظتی در برابر DVT هستند، اما پوشیدن آن میتواند ناراحت کننده باشد و در مقابل ترومبوز هیچ جای دیگری جز پاها محافظت نمی‌کنند.

هپارین گلبول قرمز خون

چطور هپارین مصرف می‌شود؟

هپارین توسط اسیدهای معده شکسته می‌شود و بنابراین نمی‌توان آن را به صورت خوراکی دریافت کرد و باید از طریق تزریق به لایه چربی بافت زیر پوست تزریق شود. این نوع LMWH معمولاً یك بار در روز تجویز می‌شود اما ممكن است دو بار در روز خصوصاً در دوران بارداری تجویز كنیم.

آیا مصرف هپارین با خطری همراه است؟

عوارض جانبی هپارین شامل موارد زیر است:

  • کبودی در محل تزریق
  • ممکن است تمایل به خونریزی افزایش یابد.
  • در صورت سزارین، خطر کبودی (هماتوم زخم) کمی افزایش می‌یابد.
  • به ندرت ممکن است در محل تزریق یا در بدن واکنشهای آلرژیک وجود داشته باشد، افزایش سطح پتاسیم خون، یک واکنش ایمنی به نام HIT (ترومبوسیتوپنی ناشی از هپارین) یا احتمالاً نازک شدن استخوان.
  • با مصرف LMWH در بارداری عوارض جانبی جدی‌تر تقریباً هرگز مشاهده نمی‌شود.

چه زمانی هپارین را شروع می کنم؟

این بستگی به این دارد که چرا هپارین دریافت می‌کنید تا چه زمانی تزریقات شروع شود. برخی از افراد در اوایل بارداری شروع به تزریق هپارین می‌کنند اما برخی دیگر تنها پس از زایمان هپارین دریافت می‌کنند.

قبل از بارداری بالای ۳۰ سال چه اقداماتی لازم است؟

قبل از بارداری بالای ۳۰ سال چه اقداماتی لازم است؟

قبل از بارداری بالای ۳۰ سال چه اقداماتی لازم است؟

آمارهای جدید نشان می‌دهد که در مقایسه با مادرانی که بین ۲۰ تا ۲۹ سالگی باردار می‌شوند، آمار بارداری بالای ۳۰ سال روز به روز بیشتر می‌شود.
در واقع این روزها خیلی از خانم‌ها احساس می‌کنند که دهه ۳۰ سالگی می‌تواند دوره خوبی برای مادر شدن باشد چراکه در این سن و سال، معمولا وضعیت شغل و دوام زندگی مشترک‌شان مشخص شده و با ثبات فکری بیشتری اقدام به بزرگ‌تر کردن خانواده دو نفره‌شان می‌کنند.
اما نقطه تاریک ماجرا این است که توانایی شما برای بارداری بالای ۳۰ سال تفاوتی عظیمی با توانایی بارداری‌تان قبل از ۳۰ سالگی خواهد کرد.
با گذشت این دهه (بین ۲۰ تا ۳۰ سالگی) قدرت باروری در بسیاری از خانم‌ها تا حد بسیار زیادی کاهش می‌یابد و به همین خاطر است که بسیاری از متخصصان زنان و زایمان هشدار می‌دهند که بارداری بالای ۳۰ سال خیلی دیر است، به خصوص اگر شما بخواهید بیش از یک فرزند داشته باشید.
بارداری در هر سن و سالی محاسن و معایب خاص خود را دارد. در ادامه با انواع مزایا و معایب بارداری بالای ۳۰ سال آشنا خواهید شد.

 
 

بارداری

مزایای بارداری بالای ۳۰ سال

به گفته روانشناسان، خوشبختانه مادران در دهه ۳۰ سالگی هنوز استقامت و انعطا‌ف‌پذیری خوبی دارند؛ کیفیت‌هایی که برای بزرگ کردن یک بچه کوچک مفید است. البته هر فردی متفاوت است اما مادران در این سن و سال معمولا خودشناسی بهتری نسبت به مادران ۲۰ ساله دارند و به اندازه مادران ۴۰ ساله هم بر رفتارها و روش‌های خاص خودشان پافشاری ندارند.
از بسیاری جهات بارداری بالای ۳۰ سال و بچه‌دار شدن در این سن از لحاظ مالی و عملی مناسب است. احتمالا در این سن و سال درآمد شما و وسواس‌تان برای خرج کردن پول بیشتر از ۲۰ سالگی‌تان است که تازه وارد بازار کار شده بودید. همچنین که نسبت به یک خانم ۴۰ سال به بالا- که از لحاظ شخصیتی و حرفه‌ای برایش سخت است شغل عالی رتبه‌اش را به خاطر بچه خدشه‌دار کند- هم انعطاف‌پذیری بیشتری دارید.
بیشتر بخوانید: بارداری بالای 40 سال امکان پذیر است؟

معایب بارداری بالای ۳۰ سال

وقتی بحث به بارداری بالای ۳۰ سال به خصوص بعد از ۳۵ سالگی می‌رسد، همه مطالعات محققان نشان می‌دهند که بارداری در این سن می‌تواند سخت باشد.
قدرت باروری شما در اوایل ۳۰ سالگی فقط مقدار کمی نسبت به دهه ۲۰ سالگی‌تان فرق کرده و احتمال سقط جنین یا تولد نوزادی با سندرم داون فقط اندکی بالاتر از ۲۰ سالگی شماست اما قدرت باروری بعد از ۳۵ سالگی، با شتاب بیشتری کاهش می‌یابد. 
ضمن اینکه افزایش احتمال بروز بقیه مشکلات و اختلالات ژنتیکی هم در بارداری‌های بالای ۳۰ سال و ۳۵ سال، یکی دیگر از نگرانی‌های متخصصان است و به همین خاطر در بارداری‌های بالای ۳۰ سال با سابقه اختلالات ژنتیکی و در تمام بارداری‌های بالای ۳۵ سال (با سابقه یا بدون سابقه اختلالات ژنتیکی) متخصصان انجام آزمایش‌های خون برای بررسی DNA آزاد جنینی در پلاسمای خون مادر، آزمایش آمنیوسنتز، نمونه‌گیری از پرزهای جفتی (نمونه‌گیری از پرزهای کوریونی) یا سایر غربالگری‌های دقیق بارداری را تجویز می‌کنند.

دکتر در حال صحبت با بیمار

خطرات بارداری بالای ۳۰ سال

بارداری بالای ۳۰ سال می‌تواند احتمال بروز اختلالات و پیچیدگی‌های بارداری را افزایش دهد:

  • تولد نوزاد نارس
  • زایمان زودرس
  • پره اکلامپسی
  • دیابت بارداری
  • تولد نوزاد کم‌وزن
  • سزارین اورژانسی

همزمان با افزایش سن خانم‌ها، احتمال سقط جنین به تدریج اما به صورت ثابت افزایش می‌یابد. همچنین که احتمال بارداری خارج رحمی در زنان ۳۵ سال به بالا بیش از زنان جوانتر است.
نرخ سزارین در زنان بالای ۳۵ سال هم بیشتر است: زنان بالای ۳۵ سال با احتمال ۴۳ درصد سزارین روبرو هستند و این مقدار در زنان ۲۰ ساله (۲۰ تا ۲۹ ساله) به سختی به ۳۰ درصد می‌رسد.
به گفته محققان، این افزایش احتمال سزارین به خاطر افزایش مشکلات بارداری مثل دیسترس جنین یا طولانی شدن مرحله دوم زایمان است که در مادران مسن‌تر بیشتر رخ می‌دهد.

قدرت باروری بعد از ۳۰ سالگی

البته قدرت باروری هم در هر خانمی متفاوت است اما محققان می‌گویند در ۳۵ سالگی، اگر خانمی بخواهد بچه‌دار شود، باید این مسئله را به شکل جدی‌تری دنبال کند؛ به خصوص اگر بخواهد بیش از یک فرزند داشته باشد.
متخصصان معمولا به خانم‌های بالای ۳۵ سال توصیه می‌کنند که حواس‌شان به بارداری دوم هم باشد؛ چراکه اگر برای بارداری در سن ۳۵-۳۶ سالگی نیاز به دارو داشته باشند، بسیار از زنان با مقدار کمی دارو بچه‌دار خواهند شد اما همین خانم‌ها زمانی که آماده بارداری دوم هستند- حدود ۳۹ سالگی- داروهای قبلی تاثیر کمی برایشان خواهد داشت.
به گفته متخصصانی که در مراکز ناباروری فعالیت دارند، میزان باروری بین ۲۹ تا ۳۵ سالگی خانم‌ها تا حد زیادی کاهش می‌یابد، با این حال بیشترِ خانم‌های ۳۵ ساله هم همچنان مشکلی برای بارداری نخواهند داست. اما در سنین ۳۸ و ۳۹ سال، سن و سال به یک معضل جدی تبدیل می‌شود.
به طور کلی، شما در دهه ۳۰ سالگی در هر دوره تخمک گذاری تنها ۱۵ درصد احتمال بارداری دارید. به عبارت دیگر احتمال بارداری شما در یک سال ۷۵ درصد است. اما قدرت باروری همزمان با افزایش سن، کاهی می‌یابد. بنابراین شما در اواخر ۳۰ سالگی، کمتر از ۶۵ درصد احتمال باروری در یک سال خواهید داشت.
همچنین ریسک سقط جنین از اوایل ۳۰ سالگی به آرامی افزایش پیدا می‌کند اما از اواسط تا اواخر ۳۰ سالگی، سرعت افزایش بیشتری خواهد داشت: احتمال سقط جنین در ۳۵ سالگی ۱۸ درصد است اما اواخر ۳۰ سالگی و نزدیک به دهه ۴۰ سالگی این مقدار به ۳۴ درصد می‌رسد.

زایمان بعد از سن 30 سالگی

تغییرات بدن در بارداری بالای ۳۰ سال

شکی نیست که بارداری در هر سنی باعث تغییرات زیادی در بدن شما می‌شود. هر قدر سنِ بارداری شما بالاتر باشد، تغییرات فیزیکی‌تان هم چالش بیشتری برای شما خواهد داشت.
بسیاری از خانم‌ها در سنین ۳۰ تا ۳۹ سالگی همچنان از لحاظ فیزیکی فعالند و برنامه ورزشی و تناسب اندام مشخصی را دنبال می‌کنند. داشتن تناسب اندام و حفظ آن برای فعال ماندن در دوره بارداری، به شما کمک می‌کند احساس قدرت کنید و علائم جسمی مربوط به بارداری‌تان به حداقل می‌رسد.
اگر در حال حاضر ورزش می‌کنید، معمولا دلیلی برای قطع ورزش به خاطر بارداری وجود ندارد؛ مگر اینکه پزشک برای شما استراحت مطلق یا کاهش فعالیت ورزشی تجویز کند. در غیر این صورت، یک برنامه ورزشی متناسب می‌تواند بسیاری از مشکلات بارداری که باعث درد و فشارهای بدنی می‌شود، از شما دور کند.
ورزش‌هایی مثل شنا، یوگا، پیاده‌روی و … با اجازه پزشک بسیار مناسب هستند و به کاهش استرس و فشار بارداری کمک می‌کند. برخی مطالعات نشان داده‌اند زنانی که در دوره بارداری همچنان از نظر فیزیکی فعال هستند، درد زایمان سبک‌تری داشته و مدت زمان زایمان‌شان کوتاه‌تر است.

احتمال چندقلوزایی در بارداری بالای ۳۰ سال

البته سن ۳۵ تا ۳۹ سالگی زمانی است که معمولا خانم‌ها دوقلودار می‌شوند؛ حتی بدون استفاده از داروهای درمان ناباروری که احتمال چندقلوزایی را افزایش می‌دهند.
به طور خاص، شما در هر دوره تخمک گذاری یک تخمک آزاد می‌کنید. اما وقتی سن‌تان بالاتر می‌رود، سطح هورمون تحریک‌کننده فولیکولِ شما (FSH) هم افزایش می‌یابد. با این افزایش هورمونی، شانس آزاد شدن بیش از یک تخمک در یک دوره تخمک‌گذاری افزایش می‌یابد و به این ترتیب احتمال چند قلوزایی هم بیشتر می‌شود.
بنابراین خانم‌های مسن‌تر بر اساس آمارها، شانس کمتری برای بارداری دارند اما اگر باردار شوند، احتمال دوقلوزایی یا چندقلوزایی‌شان بیشتر است.

دوقلو زایی

اقدامات لازم برای بارداری بالای ۳۰ سال

برای این که احتمال بارداری نرمال و طبیعی و داشتن یک فرزند سالم را برای خودتان افزایش دهید، باید به چند نکته مهم قبل از اقدام به بارداری دقت کنید.
۱. پیش از اقدام به بارداری به مطب پزشکتان بروید.
۲. غربالگری‌های ژنتیکی را انجام دهید
۳. فولیک اسید میل کنید و کمبود ویتامین A را هم بررسی کنید.
۴. نوشیدن الکل، کشیدن سیگار و مصرف دارو را کنار بگذارید و در صورت نیاز، از متخصصان ترک کمک بگیرید.
۵. یخچال‌تان را پر از غذاهای سالم کنید.
۶. مصرف کافئین خود را کنترل کنید.
۷. به وزن سالم برسید.
۸. مراقب نوع ماهی مصرفی‌تان باشید.
۹. یک برنامه ورزشی مناسب را شروع و دنبال کنید.
۱۰. به دندانپزشکی بروید.
۱۱. بودجه مالی‌تان را بررسی کنید.
۱۲. سلامت روان‌تان را کنترل کنید.
۱۳. مراقب انواع عفونت‌ها باشید.
۱۴. خطرات محیطی را کاهش دهید.
۱۵. به تصمیم‌تان فکر کنید.
۱۶. زمان تخمک گذاری‌تان را محاسبه کنید.
۱۷. روش‌های پیشگیری از بارداری را کنار بگذارید.
ضمنا اگر سن‌تان کمتر از ۳۵ سال است و در یک سال اخیر به طور مرتب (هفته‌ای ۲-۳ بار) رابطه محافظت‌نشده برای بارداری داشته‌اید اما نتیجه‌ای نداشته، حالا وقتش است که با یک متخصص بیماری‌های زنان و نازایی مراجعه کنید.
اگر ۳۵ سال یا بیشتر سن دارید، در صورتی‌که ظرف ۶ ماه اخیر به صورت مرتب رابطه زناشویی محافظت نشده به قصد بارداری داشته‌اید و هنوز باردار نشده‌اید، به متخصصان باروری مراجعه کنید. البته اگر مشکلاتی دارید که باردار شدن را سخت می‌کنند- مثلا سابقه پریودهای نامنظم یا پریود نشدن، بیماری‌های منتقله جنسی یا لگن درد دارید- باید قبل از اقدام به بارداری به متخصصان مراجعه کنید.
 

اندازه و شکل جنین در هفته های مختلف بارداری

جنین در بارداری

جنین در بارداری

بارداری هفته به هفته و وضعیت جنین در هر هفته از حاملگی

هر خانمی آرزوی مادر شدن را دارد اما شاید آگاهی لازم را درمورد بارداری و زایمان نداشته باشد بخصوص اگر بارداری اول باشد ، اما نگران نباشید می توانید با تحقیق بیشتر در این زمینه اطلاعات لازم را کسب کنید .در این بخش از بیا نی نی به بررسی هفته به هفته بارداری می پردازیم.

بررسی اندازه و شکل جنین و وضعیت مادر در هفته های مختلف بارداری

هفته یکم تا سوم:

هفته اول بارداری در اولین روز پس ازآخرین عادت ماهانه شروع می شود و در هفته دوم تخمک گذاری صورت می گیرد. اگر تخم در 12 تا 24 ساعت تخمک گذاری بارور شود، (تخم بارور) در هفته سوم وارد لوله فالوپ می شود. تخم بارور تحت تکثیر سلولی قرار می گیرد تا یک بلاستوسیت تشکیل دهد، که در نهایت به رحم متصل و منجر به باروری می شود.

چه احساسی خواهید داشت:ممکن است خونریزی کمی را تجربه کنید، که معمولا بصورت لکه ها صورتی رنگ یا قرمز دیده می شود. علایم دیگر عبارتند از:گرفتگی عضلات، خستگی، حالت تهوع، ترشحات واژینال و افزایش دمای بدن.

هفته چهارم :

جفت، هورمون گونادوتروپین را تولید می کند که برای حفظ پوشش رحمی ضروری است. همچنین، به تخمدان هشدار می دهد که آزاد سازی تخم را متوقف کند تا چرخه ماهانه برای چند ماه متوقف شود.

جنین شامل سه لایه یعنی اکتودرم، مزودرم و اندودرم است. این لایه ها پس از رشد بافت ها و اندام های مختلف بدن را تشکیل می دهند.

چشم ها و اندام ها بوجود می آیند و گردش خون وضربان قلب شروع می شود ، در هفته چهارم جنین اندازه دانه خشخاش است و کمتر از یک گرم وزن دارد.

چه احساسی خواهید داشت: ممکن است نفخ شکم، گرفتگی عضلات ، حساس شدن سینه، خستگی و حالت تهوع را در طول این هفته تجربه کنید.

هفته پنجم:

جنین در هفته پنجم شبیه خزنده و به اندازه دانه فلفل است و هنوز کمتر از یک گرم وزن دارد. اکتودرم با تشکیل لوله عصبی باعث رشد نخاع و مغز می شود هم چنین رشد سیستم عصبی و دستگاه گوارش شروع می شود. دست و انگشتان شروع به بوجود آمدن می کند.

چه احساسی خواهید داشت :ترشحات واژن ، خستگی، یبوست، میل به غذا، تکرر ادرار ، حساس شدن سینه ها علائمی است که شاید در طول این هفته تجربه کنید.

هفته ششم:

دست و پای کودک در این هفته شکل گرفته است و گوش ها ، دهان ، غدد بزاقی و دیافراگم ، قشر مخ و پوسته مغزی شروع به شکل گیری و رشد می کند علاوه براین لوزالمعده شروع به تولید گلوکاگون کرده و پوسته آدرنالی در اطراف کلیه شکل می گیرد.اندازه جنین در این هفته تقریبا به اندازه دانه انار است.

چه احساسی خواهید داشت:احساس خستگی ،تکرر ادرار، ویار ، حس بویایی حساس و نوسانات روحی را شاید در طول این هفته تجربه کنید.

هفته هفتم:

چشم ها، گوش ها، دهان و بینی در حال حاضر متمایز به نظر می رسند ، بندناف آغاز بکارمی کند. سلول های مغز با سرعت 100 دقیقه تولید و مغز به بخش پیش و میان مغز خلفی تقسیم می شوند و جنین با پوست شفاف و نازکی که دارد به اندازه تمشک است .سایز جنین دوبرابر شده و دارای 8 میلیمتر قد است.

نفرون در کلیه ها شروع به شکل گرفتن می کند آن ها واحدهای اولیه تصفیه کلیه ها هستند. فرآیند هضم با رشد روده آغاز می شود . کبد شروع به تولید سلول های خونی و پانکراس تشکیل انسولین را آغاز می کند.

چه احساسی خواهید داشت: تهوع صبحگاهی، خستگی، آکنه، ولع غذا، تولید بزاق بیش از حد، درد ملایم را در طول این هفته تجربه می کنید.

تهوع صبحگاهی

هفته هشتم :

اندازه سر متناسب با اندازه بدن جنین نیست و تقریبا اندازه ای مثل لوبیا دارد. تمام چهار دریچه قلب در این هفته رشد کرده و ستون فقرات ایجاد می شود و سیستم عصبی و مغز شروع به تبادل سیگنال های الکتریکی می کنند ،خون به طور مداوم از طریق بندناف به جنین پمپاژو روده ها بزرگتر می شود.در این هفته جنین شما می تواند حرکت کند و 1.6 سانتیمتر قد دارد.

چه احساسی خواهید داشت: برخی از علائم حاملگی در طول این هفته شامل نفخ، یبوست، خستگی، ترشحات واژینال، میل و یا تنفر نسبت به غذا است.

هفته نهم :

در هفته نهم بارداری چشم ، دهان ، حس چشایی ، ماهیچه های جنین کامل تر می شود و سلول های خونی در کبد و کیسه های ترشحی مو و نوک پستان ، اسکلت بدن شروع به شکل گیری می کنند.بازوها ، آرنج ، انگشان دست و پا و اعضای بدن در این مرحله در حال تکامل هستند.

رگ های خونی را می توان به دلیل پوست شفاف جنین دید .در این هفته جنین به اندازه گیلاس است و حدود 2 گرم وزن دارد و طول قدی او 2.3 سانتیمتر خواهد بود.حالت کلی چشم تشکیل می شود اما تکامل پلک ها و باز و بسته شدن چشم ها تا 27 هفته به طول می انجامد.

چه احساسی خواهید داشت:ممکن است سوزش معده ، نفخ، خستگی، افزایش ادرار، سینه های حساس، یبوست و نوسانات روحی را تجربه کنید.

هفته دهم:

جنین در هفته دهم ظاهری شبیه انسان دارد و سر متناسب با بدن است و نیمی از اندازه بدن را تشکیل می دهد . ساختار اسکلتی استخوان ها ،گوش ها و پلک ها در حال شکل گیری است و ناخن ها روی انگشتان دست، پا رشد می کنند. اندازه جنین در این هفته اندازه یک کامکوات است و حدود 4 گرم وزن و 3.1 سانتیمتر قد است.

چه احساسی خواهید داشت: افزایش وزن، درخشش بارداری، آکنه، سردرد، علائم این هفته هستند.

هفته یازدهم:

کودک در هفته یازدهم شروع به باز و بسته کردن مشت ها می کند و مغز ، سیستم عصبی و ناخن ها هنوز در حال رشد هستند.قلب شروع به پمپاژ خون کرده و روده با جذب آب و گلوکز از مایع آمنیوتیک که توسط نوزاد بلعیده می شود، عمل می کند.

دستگاه تناسلی را می توان از طریق دستگاه سونوگرافی دید.در این هفته جنین به اندازه انجیر است و 7 گرم وزن و 4.1 سانتیمتر قد خواهد داشت.

چه احساسی خواهید داشت:حالت تهوع در این هفته شروع به کاهش می کند و اشتها افزایش می یابد. هم چنین ممکن است علائم دیگری مثل تغییر رنگ پوست، یبوست، تپش قلب و تکرر ادرار را نیز تجربه کنید.

هفته دوازدهم:

در هفته دوازدهم جنین به اندازه یک لیمو است و حدود 14 گرم وزن و 5.4 سانتی متر قد است . انگشتان دست و پا از یکدیگر قابل تشخیص هستند. اندام های اصلی بدن شکل می گیرند اما کاملا کاربردی نیستند.

پلک ها همچنان بسته اند و ضربان قلب به صورت الکترونیکی تشخیص داده می شود و کلیه ها هم اکنون ادرار تولید می کند. در حال حاضر تارهای صوتی شکل گرفته اند و دست ها متناسب با اندازه بدن است. پاها در مقایسه با بازوها آهسته تر رشد می کنند و ممکن است متناسب نباشند.

چه احساسی خواهید داشت: ممکن است خستگی، سردرد، سرگیجه، خون ریزی لثه، نفخ در طول این هفته بارداری را تجربه کنید.

هفته سیزدهم:

پلک ها برای حفاظت از چشم ها بسته می مانند بینی و لب ها به طور کامل شکل می گیرند و حالات صورت از هم اکنون متمایز می شوند. در حال حاضر استخوان ها به وسیله رباط ها به هم متصل شده اند و 27 استخوان در دست کودک وجود دارد.

ظاهر تنیده انگشتان دست و پا از بین می رود و اثر انگشت منحصر به فرد ایجاد می شود. جفت به تولید هورمون های پروژسترون و استروژن که بارداری را حفظ می کند ادامه می دهد و در این هفته جنین حدود 27 گرم وزن و 7.4 سانتیمتر قد دارد.

چه احساسی خواهید داشت:ممکن است سرگیجه، نفخ، افزایش سطح انرژی، ترشحات واژینال، نوسانات خلقی، رنگ دانه های پوستی و غیره داشته باشید.

تغییرات جنین در هر هفته

هفته چهاردهم:

در هفته چهاردهم حس چشایی در تمام دهان و زبان جنین وجود دارد و بازوها بلند و لاغر و متناسب با اندازه بدن هستند.موهای کرکی روی بدن شکل می گیرد. غده تیروئید در حال رشد ، ترشح هورمون را آغاز کرده و دستگاه تناسلی بطور کامل رشد می کند. جنین در این هفته دارای 43 گرم وزن و 8.3 سانتیمتر قد است.

چه احساسی خواهید داشت:تیرگی پوست ، نوک سینه و هاله تیره تر ، رگه ها آبی و غیره با افزایش اشتها، گرفتگی بینی و ..تجربه خواهید کرد.

هفته پانزدهم:

در این هفته جنین به اندازه یک سیب است و 70 گرم وزن و 10 سانتی متر قد دارد ،نیش دندان و ماهیچه ها ، اسکلت در حال تکامل هستند. آن ها به نور حساس هستند و حرکات دست ها، پاها ، مچ ها و حرکاتی مانند مکیدن، بلعیدن و تنفس شروع می شوند.

چه احساسی خواهید داشت: ممکن است بی خوابی، گیجی، کمر درد و یبوست و …را در طول این هفته تجربه کنید.

هفته شانزدهم:

در هفته شانزدهم غدد تعریق شروع به رشد می کنند و جنین می تواند گردن خود را صاف نگه دارد .ماهیچه های صورت در حال رشد هستند و حالت های چهره با اخم و خنده در سونوگرافی دیده می شوند.

پاها بلندتر ، مژه ها و ابرو از هم متمایز و دستگاه تناسلی تشخیص داده می شود. در این هفته جنین به اندازه آوکادو است و حدود 100 گرم وزن دارد و قد او 11 سانتیمتر است.

چه احساسی خواهید داشت:گرگرفتگی بارداری، ، یبوست، گرفتگی عضلات پا و سوزش معده در این هفته ادامه دارد. علاوه بر اینها، ممکن است اولین لگد نوزادتان را حس کنید، احساسی شبیه این است که در شکم خود پروانه ها دارید.

هفته هفدهم:

سر متناسب با اندازه بدن است و ناخن انگشتان پا تا نوک پا رشد و سلول های خونی شروع به تشکیل مغز استخوان می کنند. صفرا که برای فرآیند هضم ضروری است، بوسیله کیسه صفرا مخفی و بندناف محکم تر و ضخیم تر می شود.

هر 50 دقیقه ، ادرار یک بار توسط کلیه تخلیه شده و این مایع آمنیوتیک توسط نوزاد بلعیده می شود. حس چشایی اکنون می تواند بین تلخ و شیرین تفاوت ایجاد کند. وزن جنین 140 گرم و قد او 13 سانتیمتر است.

چه احساسی خواهید داشت: افزایش اشتها، درد سیاتیکی، تجمع رنگدانه پوست، سندرم تونل کارپ و …در طول این هفته وجود دارد.

هفته هیجدهم:

در هفته هیجدهم توانایی شنوایی در جنین بهبود می یابد و استخوان ها در پاها و ترقوه شروع به سفت شدن می کنند و چشم ها می توانند به نور پاسخ دهند.

نایژک ها داخل ریه ها تکامل می یابند و گوش ها از کنار سر بیرون می زند. در این هفته جنین به اندازه یک فلفل دلمه است و 190 گرم وزن و 14.2 سانتی متر قد دارد.

چه احساسی خواهید داشت:بیشتر علائم هفته های گذشته نیز این هفته ادامه دارند. علاوه بر آن ممکن است ، بیخوابی، و ورم را تجربه کنید.

هفته نوزدهم:

در هفته نوزدهم چربی قهوه ای شروع به رشد می کند تا نوزاد را گرم نگه دارد ،گوش ها هنوز در حال تکامل هستند در حالیکه جنین می تواند صداهای بلند را بشنود . مادر می تواند لگد زدن ها را احساس کند.تخمدان جنین مونث شامل 6 میلیون تخم است. در این هفته جنین به اندازه شلغم است و حدود 240 گرم وزن و 15.3 سانتیمتر قد است.

چه احساسی خواهید داشت:سرگیجه، کمردرد، تاری دید، ورم در این هفته ، از بارداری ادامه دارد.

هفته بیستم :

غدد چربی در پوست شروع به کار می کنند همچنین حرکات مکیدن را می توان در یک دستگاه سونوگرافی دید. موهای کرکی شروع به ناپدید شدن می کند و دندان های دائمی داخل لثه شکل می گیرند . قلب جنین 120 تا 160 بار در دقیقه می تپد.جنین در این هفته به اندازه یک موز کوچک به اندازه 15.4 سانتیمتر طول و 300 گرم وزن دارد.

چه احساسی خواهید داشت: ترشحات واژینال، تنفس های کوتاه، تورم، ومیل به غذا در این هفته ادامه دارند.

هفته بیست و یکم:

در هفته بیست و یکم حرکات بدن، تپش قلب و حرکت تنفس از الگوی یکنواخت شبانه روزی پیروی می کنند. حرکات کودک از قبل قوی تر شده اند و واکنش ها تقریبا پیشرفته هستند.

کبد ، طحال از تشکیل سلول پشتیبانی و دستگاه گوارش کار می کند و سلول های خونی در مغز استخوان شکل می گیرند. مغز جنین در حال رشد و سطح آن صاف است و درکل این هفته جنین 360 گرم وزن دارد و قد او به 26.7 سانتیمتر رسیده است.

چه احساسی خواهید داشت:شاید در طول این هفته انقباض برکستون هیکس رخ دهد.

هفته بیست و دوم:

در هفته بیست و دوم روده حاوی مامیزه است و اعضای پایین بدن رشد و چشم ها سریع حرکت می کنند و لگد های جنین قوی تر می شود.در این هفته جنین حدود 430 گرم وزن دارد و قد او به 27.8 سانتیمتر رسیده است.

چه احساسی خواهید داشت:ورم، یبوست، سوزش معده،هموروئید ،ترک های پوستی ، نوسانات خلقی، عفونت مجاری ادرار در هفته بیست و دوم بارداری مادر را آزار می دهد .

هفته بیست و سوم:

چربی زیر پوست جمع می شود و مجاری هوایی در شش ها تکامل می یابد درحالیکه هنوز پوست نوزاد چروکیده است. سلول های خونی هنوز در مغز استخوان شکل می گیرند و کودک به نور و صدا پاسخ می دهد. در هفته بیست و سوم جنین 501 گرم وزن دارد و به اندازه انبه ای بزرگ با قد 29 سانتی متر است.

چه احساسی خواهید داشت:ورم، سندرم تونل ، گرفتگی بینی، انقباضات برکستون هیکس در این هفته وجود دارد.

جنین به اندازه انبه

هفته بیست و چهارم:

در هفته بیست و چهارم جنین پوستی قرمز و چروکیده دارد و همچنان در حال افزایش وزن است. مژه ها و ابروها را می توان به وضوح مشاهده کرد و چشم ها به وضوح از هم جدا شده اند، اما همچنان بسته می مانند. قلب این هفته 30 میلیون بار می تپد. وزن جنین در این هفته 600 گرم و قد او به 30 سانتیمتر رسیده است.

چه احساسی خواهید داشت : بیشتر علائم ادامه دارند و ممکن است تاری دید، خارش ، درد پایین شکم، ترک های پوستی و ترشحات پستان و نوسانات روحی را تجربه کنید.

هفته بیست و پنجم:

در هفته بیست و پنجم نوزاد 44 بار در دقیقه نفس می کشد و سورفاکتانت بوسیله حفره های کوچک ایجاد می شود تا فشار سطحی را در ریه ها حفظ کند.گوش درونی در حال تکامل است و رسوب چربی زیر پوست شروع می شود.خواب منظم و الگوی خواب در این هفته ایجاد می شود. وزن جنین در حدود 660 گرم و قد او به 34.6 سانتیمتر رسیده است.

چه احساسی خواهید داشت: اختلال عملکرد سمفیز در طول این هفته به همراه علایم قبل ادامه دارند.

هفته بیست و ششم :

در هفته بیست و ششم چشم های جنین باز شده و می تواند پلک بزند و حدود 760 گرم وزن و 35.6 سانتیمتر قد دارد . مو های سر نوزاد و مژه ها رشد کرده اند.اثر انگشت و پا منحصر به فرد شکل می گیرد. در این هفته هنوز ریه ها به طور کامل شکل نگرفته اند و واکنش ،حرکات کودک می تواند باعث افزایش ضربان قلب شود

چه احساسی خواهید داشت : ممکن است نتوانید همه کارهای خود را انجام دهید ،از دست دادن حافظه، ورم و یا حداقل درد رباط را تجربه می کنید.

هفته بیست و هفتم :

کبد، ریه ها و سیستم ایمنی هنوز در حال توسعه هستند و کودک می تواند صداهایی را تشخیص دهد.شبکیه چشم تقریبا توسعه یافته است و باعث می شود کودک به وضوح بین نور و تاریکی تمایز قایل شود.

استخوان های پا و استخوان های ران حدود (5 سانتی متر)هستند. جنین در این هفته به اندازه یک کلم است و حدود 875 گرم وزن و 36.6 سانتیمتر قد دارد.

چه احساسی خواهید داشت:ناخن ها به سرعت رشد کرده و شکننده اند، سینه های بزرگ می شود و نوک پستان و هاله تیره تر می شود و کمی تغییرات فیزیکی ممکن است در این هفته ایجاد شود.

هفته بیست و هشتم:

درهفته بیست و هشتم شیارهای مغز و چین ها در حال توسعه هستند وچربی که دمای بدن نوزاد را کنترل کرده به زیر پوست رسوب می کند. سیستم عصبی شروع به کنترل چند کار بدن و چشم ها شروع به تولید اشک می کند وبینی می تواند ببوید. نوزاد در این هفته به اندازه یک بادمجان بزرگ است و دارای حدود 1 کیلو وزن و 37.6 سانتی متر قد می باشد.

در این هفته چه احساسی خواهید داشت:ترشحات سینه، درد سیاتیک ، دردهای عصبی، و ترک های پوستی شما را در طول این هفته آزار می دهد.

هفته بیست و نهم :

در هفته بیست و نهم نوزاد فعالیت بیشتری دارد و گلبول های قرمز خون در مغز استخوان شکل می گیرند. ریه ها شروع به تنفس می کنند . پلک ها می توانند باز و بسته شوند و چشم ها به نور واکنش نشان می دهند.وزن جنین در این هفته1153 گرم و قد او به 38.6 سانتیمتر رسیده است.

چه احساسی خواهید داشت:گرگرفتگی ، سردرد، تنفس کوتاه و سوزش معده در این هفته وجود دارد.

هفته سی ام :

رسوب چربی زیر پوست نوزاد او را چاق می کند و پوست کم تر چروکیده به نظر می رسد. الگوی خواب او تغییر می کند و مغز ، ریه ها هنوز در حال تکامل هستند. نوزاد در این هفته تقریبا به اندازه کاهو پیچ است و یک کیلو و سی دو گرم وزن دارد و قد او به 39.6 سانتیمتر می رسد.

چه احساسی خواهید داشت: بی خوابی، خستگی، ورم، ترکهای پوستی را مثل قبل تجربه خواهید کرد.

هفته سی و یکم :

در هفته سی و یکم نوزاد اغلب ادرار و روده شروع به جذب مواد معدنی مانند آهن و کلسیم می کند. در پسرها،بیضه به کیسه بیضه فرو می رود و حدود 40 میلیون بار قلب می تپد. استخوان ها نرم و کاملا توسعه یافته هستند .نوزاد در این هفته به اندازه نارگیل است .وزن جنین1502 گرم و قد او به 41.4 سانتیمتر رسیده است.

چه احساسی خواهید داشت :اسهال ، کمردرد، اضطراب را ممکن است در این هفته تجربه کنید.

جنین اندازه نارگیل

هفته سی و دوم :

ریه ها به تنفس ادامه می دهند و کلیه ها به طور کامل توسعه یافته اند. قوی تر شدن ضربات و حرکات نوزاد احساس می شود. نوزاد برای مدتی طولانی می خوابد و به سمت پایین می چرخد. وزن جنین1702 گرم و قد او 42.4 سانتیمتر می شود.

چه احساسی خواهید داشت: ترشحات سفید شیری از مهبل، تپش های قلب، خارش شکم و رگه های آبی اطراف پستان نشانه هایی هستند که ممکن است در این زمان تجربه کنید.

هفته سی و سوم :

مغز هنوز در حال توسعه با جهش در تشکیل نورون ها است. چشم ها به نور از طریق منقبض شدن و باز کردن مردمک چشم واکنش نشان می دهند و به سرعت حرکت می کنند.ریه ها به رشد خود ادامه می دهند. وزن جنین 1918 گرم و قد او 43.7 سانتیمتر می باشد.

چه احساسی خواهید داشت: ممکن است کمردرد، ورم وسندرم تونل کارپ را همچنان داشته باشید.

هفته سی و چهارم :

کودک به سمت پایین و فضای درون رحم حرکت می کند. لگدها قوی تر احساس می شود و پوست صاف و صورتی به نظر می رسد. در هفته سی و چهارم نوزاد به اندازه خربزه است. 2 کیلوگرم وزن دارد و قد او به 45 سانتیمتر رسیده است.

چه احساسی خواهید داشت :علاوه بر همه نشانه ها، ممکن است فشار شکمی را نیز تجربه کنید، به خاطر اینکه کودک به سمت کانال تولد می رود.

هفته سی و پنجم:

در هفته سی و پنجم استخوان ها هنوز نرم هستند و ماهیچه ها تقریبا تکامل یافته اند. به دلیل فضای ناکافی، حرکات کمتری احساس می شود.وزن جنین به 2383 گرم و قد او به 46.2 سانتیمتر رسیده است.

چه احساسی خواهید داشت: اگر متوجه ترشحات غیر معمول شدید به پزشک مراجعه کنید علایم دیگر همان طور که در هفته های پیش تجربه شده، ادامه دارد.

هفته سی و ششم:

استخوان های جمجمه نرم هستند تا اجازه عبور آسان از طریق کانال زایمان را بدهند. دست ها به طور کامل با ناخن شکل گرفته اند و ماهیچه ها به کودک کمک می کنند تا گردن را حرکت دهد و لاله گوش غضروف نرمی دارند. وزن جنین در این هفته به 2622 و قد او به 47.2 سانتیمتر رسیده است.

چه احساسی خواهید داشت :ممکن است فشار شکمی، درد باسن را در طی این هفته بیشتر تجربه کنید.

هفته سی و هفتم :

قلب جنین در این هفته بیش از 50 میلیون بار می تپد و یک الگوی خواب قطعی و حرکات محدود دارد. وزن جنین 2859 گرم و قد او به 48.2 سانتیمتر می رسد.

چه احساسی خواهید داشت:ممکن است ترشحات خونی را ببینید این نشان می دهد زایمان نزدیک است.

هفته سی و هشتم:

این هفته دوران بارداری کامل می شود اما همچنان رسوب چربی ادامه دارد ، رشد کودک در این هفته متوقف و پوست صاف می شود. ورنیکس و موم نرم از بدن ریخته می شوند. موهای سر در این هفته ضخیم و زبر شده است و نوک سینه می تواند در هر دو جنس دیده شود. جنین در این هفته 3038 وزن دارد و قد او به 49.8 رسیده است.

چه احساسی خواهید داشت:دشواری در خوابیدن، کمر درد ، ورم نگرانی این هفته هستند.

هفته سی و نهم

بندناف حدود 20 تا 24 اینچ طول دارد و جفت به تغذیه جنین با آنتی بادی ها و اکسیژن ادامه می دهد. در هفته سی و نهم نوزاد به اندازه هندوانه است و حدود 3288 گرم وزن دارد و قد او به 50 سانتیمتر رسیده است .

چه احساسی خواهید داشت:فشار لگن،کمی خون ریزی ، کمردرد همچنان باعث ناراحتی می شود.

هفته چهلم:

درهفته چهلم ،نه ماه انتظار مادر به پایان می رسد و نوزاد متولد می شود. در این هفته وزن جنین به 3462 گرم و قد او به 51.2 سانتیمتر رسیده است.

نکته :

میانگین وزن جنین هنگام تولد 3400 گرم است که ممکن است بین 2500 گرم تا 4500 گرم متغیر باشد . قد جنین نیز میانگینی برابر با 50 سانتی متر دارد و از 45 سانتی متر تا 55 سانتی متر می تواند متغیر باشد ، بنابراین اگر نوزاد شما در این محدوده وزنی و قدی باشد نگران نباشید.ز

یرا ممکن است برخی از مقایسات قابل قبول نباشد ، سازمان FDA آمریکا این مقایسات را براساس اندازه جنین به نزدیکترین اندازه میوه و سبزیجات استفاده کرده است.

چگونه ترک های بارداری را از بین ببریم؟

چگونه ترک های بارداری را از بین ببریم؟

چگونه ترک های بارداری را از بین ببریم؟

ترکهای شکم با اینکه یادگار روزهای خوش بارداری است، اما خیلی از زنان بعد از زایمان دنبال راهکاری برای از بین بردن آن هستند؟ اگر می خواهید برای همیشه با ترکهای روی شکم خداحافظی کنید این مطلب راهکارهای مفیدی به شما پیشنهاد می دهد.

ترک های پوستی چگونه تشکیل می‌شوند؟

وقتی پوست شکم نمی‌تواند رشد جنین در بارداری را تحمل کند، باعث می‌شود فیبرهای کشسان زیر سطح پوست بشکنند و ترک‌های پوستی به وجود بیایند. ترک های پوستی بیشتر در شکم و سینه دیده می‌شوند زیرا این نواحی جزو نواحی هستند که در طول بارداری بیشتر رشد می‌کنند. البته ترک های پوستی ممکن است روی ران، باسن و سایر قسمت های بدن نیز دیده شوند. این ترکها قرمز یا بنفش روشن هستند.

۱- ماساژ با روغن

ماساژ دادن پوست شکم یکی از بهترین راه‌های درمان علائم کشش و ترکهای بعد از بارداری است. یک ماساژ ملایم جریان خون را افزایش داده و بافت زخم را که باعث ایجاد علائم کشش می شود، از بین می‌برد. برای ماساژ با روغن می‌توانید از روغن زیتون یا روغن بادام استفاده کنید. مقداری روغن در کف دست بریزید و سپس شکم خود را به آرامی ماساژ دهید. چند دقیقه روی ترکها را ماساژ بدهید. بهتر است قبل از ماساژ با آب گرم حمام کنید تا پوست شما نرم و منافذ باز شود.

رفع ترک های شکم در بارداری

۲-آب بنوشید

بهتر است برای خداحافظی با ترکهای بارداری بیشتر از همیشه آب بنوشید. آبی که می‌نوشید، هیدراتاسیون لازم برای سالم ماندن را برای پوست شما فراهم می‌کند. وقتی سلول های پوستی از آب کافی برخوردار هستند، می‌توانند به درستی کار کنند و بهتر و راحت‌تر خود را ترمیم کنند. پیشنهاد می‌کنیم هر روز حداقل هشت لیوان آب بنوشید تا سلول های پوستی سالم و هیدراته شود!

۳- ورزش کنید

ورزش می‌تواند روشی سرگرم کننده و مؤثری برای ترمیم علائم کشش بعد از بارداری باشد. حتی ورزش سبک، مانند پیاده روی و یوگا، می‌تواند عضلات باسن، ران و شکم شما را تقویت کند . تقویت این عضلات به سفت شدن پوستهای شل و کشیده کمک می‌کند و باعث بهبود سریع‌تر می‌شود. شنا، پیاده روی، دویدن، یوگا و پیلاتس می‌تواند به از بین بردن ترکهای بارداری کمک زیادی کند.

۴- استفاده از جادوی سفیده تخم مرغ

سفیده تخم مرغ حاوی پروتئین، پتاسیم، ریبوفلاوین و منیزیم است. این مواد مغذی به التیام علائم کششی در دوران بارداری کمک می‌کند. پروتئین موجود در سفیده تخم مرغ باعث حفظ خاصیت ارتجاعی پوست، ترمیم بافت و رشد می‌شود. پتاسیم رطوبت را به پوست بر می‌گرداند. ریبوفلاوین هم رادیکالهای آزاد سمی را در پوست از بین می‌برد. منیزیم روند پیری را به تأخیر می‌اندازد و باعث جوانی و درخشندگی پوست می‌شود. پس در یک کاسه کوچک ۲ سفیده تخم مرغ را از زرده جدا کنید. سفیده تخم مرغ را تا زمانی که کف کند هم بزنید. سفیده تخم مرغ را روی پوست و ترکها بمالید و بگذارید به مدت ۱۵ دقیقه بماند و خشک شود. بعد از این مدت پوست را بشویید و با یک حوله نرم خشک کنید.

۵- آلوئه ورا

مواد درون برگهای آلوئه ورا به بهبودی پوست کشیده شده کمک می‌کند. برای درمان ترکهای بارداری می‌توانید ژل را مستقیماً روی آنها مالش بدهید. بگذارید ژل آلوئه ورا را به مدت ۱۵ دقیقه روی ترکها بماند. بعد از ۱۵ دقیقه می‌توانید ژلها را پاک کنید.

استفاده آلوئه ورا برای رفع ترک شکم

۶- لیمو ترش

بعضی از ترکهای شکم از صورتی به قهوه ای تغییر رنگ می‌دهند و تیره می‌شوند، لیمو ترش با خواصی که دارد می‌تواند این تیرگی را برطرف کند. آب لیمو به طور طبیعی اسیدی است‌، این خاصیت اسیدی به کاهش ظاهر علائم کشش و تسریع روند بهبودی کمک می‌کند. می‌توانید با آب لیمو ترش را روی ترکهای بارداری ماساژ بدهید. حدود ۱۰ دقیقه بگذارید روی پوست بماند تا پوست شما آب لیمو را جذب کند. بعد از ۱۰ دقیقه می توانید با آب گرم آب لیمو را بشویید.

۷- لایه برداری

برای از بین بردن علائم ترکهای بارداری می‌توانید هفته‌ای یک بار لایه برداری کنید. لایه برداری به از بین بردن لایه بالای سلولهای مرده پوست کمک می‌کند و باعث رشد و بهبودی در لایه‌های عمیق تر پوست می‌شود.

8- سرکه سیب

سرکه سیب علاوه بر همه خواصی که دارد، می تواند در بهبود ترکهای بارداری هم مفید باشد. یک پیمانه سرکه سیب طبیعی، یک دوم پیمانه آب را با هم مخلوط کنید و درون یک بطری اسپری بریزید. آن را روی ترک های پوستی اسپری کنید و اجازه دهید به طور طبیعی خشک شود.اجازه بدهید یک شب بماند. صبح روز بعد دوش بگیرید و از مرطوب کننده مناسب استفاده کنید. این کار را هر شب قبل از رفتن به رختخواب می توانید انجام بدهید.

سرکه سیب

9-تغذیه مناسب

یک رژیم غذایی سالم می تواند به بهبودی ترکها کمک زیادی کند. مصرف میوه و سبزیجات همیشه شروع خوبی است. بهتر است از خوردن غذاهای سرخ شده و فرآوری شده خودداری کنید. گوشت و غذاهای چرب را با اعتدال بخورید. مراقب میزان سدیم بدنتان هم باشید. دور نوشابه های قندی و گاز دار هم خط قرمز بکشید. مصرف مواد غذایی حاوی ویتامین به خصوص ویتامین دی می تواند به بهبود ترکهای بارداری کمک زیادی کند. البته از ویتامین ث هم غافل نباشید و مصرف ویتامین ث را بیشتر کنید. متخصصان معتقدند مصرف ۵۰۰ میلی گرم ویتامین ثمی تواند ظاهر ترک های پوستی را بهبود ببخشد. ویتامین ث به تولید کلاژن و کاهش ترک های پوستی کمک می کند. غذاهایی را مصرف کنید که به کشسانی پوست کمک می کند. مثلا آنتی اکسیدان های قوی مثل اسفناج، توت فرنگی. آجیل، آووکادو و بروکلی را فراموش نکنید. از غذاهای حاوی ویتامین A برای کمک به ترمیم بافت های پوستی استفاده کنید. ازغذاهای حاوی اسیدهای چرب امگا ۳ که غشاهای سلولی را سالم نگه می دارند و درخشندگی خاصی به پوست می بخشند استفاده کنید. روغن ماهی، گردوو تخم مرغ جزو بهترین ها هستند.

نکات مهم درباره تاثیر ویروس کرونا بر بارداری و شیردهی

نکات مهم درباره تاثیر ویروس کرونا بر بارداری و شیردهی

نکات مهم درباره تاثیر ویروس کرونا بر بارداری و شیردهی

«ویروس کرونا یک ویروس کاملا جدید و در دست مطالعه است و اطلاعات درباره ویروس ناکافی است و از زمانی که این آلودگی در چین شناسایی شد مقالاتی منتشر شده اما انگشت شمار است و در موارد مختلف از جمله مادران باردار تاثیر آن چندان شناخته شده نیست و هر اطلاعاتی که در حال حاضر به دست شما می‌رسد ممکن است، تغییر کند.» دکتر نازنین صفایی با تاکید بر این موضوع اعلام می‌کند: «به طور کلی اطلاعاتی که در مورد این ویروس و تاثیر آن بر مادران باردار و نوزادان متولد شده از این مادران وجود دارد مبتنی بر مجموعه اطلاعاتی است که سال‌ها پیش روی سندرم سارس و مرس و البته تحقیقاتی که در شهر ووهان چین انجام شده است.»
در حال حاضر تاثیر ویروس کرونا بر مادران باردار شاید به 20 مادر باردار هم نرسیده باشد. به همین دلیل آنچه در ادامه دکتر نازنین صفایی، متخصص زنان و زایمان توضیح می‌دهد بر همین مبناست.

قرنطینه نوزاد متولد شده از مادر مبتلا به کرونا لازم است؟

نوزادان متولد شده از مادران مبتلا به ویروس کرونا هم از ترشحات گلویشان و هم از بندنافشان و هم از خونشان و هم از مایع آمنیوتیکشان نمونه‌گیری شده و نتیجه همگی منفی بوده است. بنابراین براساس اطلاعاتی که تا امروز وجود دارد انتقال عمودی یا انتقال از مادر به جنین ثابت نشده است. البته اغلب موارد زایمان سزارین داشته‌اند ولی حتی در مورد آنهایی که زایمان طبیعی داشتند نتیجه کشت بعد از تولد منفی بوده است. بنابراین بر این اساس نوزادان متولد شده از مادران قطعی مبتلا به ویروس کرونا، مبتلا نیستند و نیازی به قرنطینه ندارند. 

نوزاد متولد شده در بیمارستان

شیردهی مادر آلوده به ویروس کرونا باید چگونه باشد؟

مادر آلوده به ویروس کرونا می‌تواند شیرش را بدوشد و از طریق شیشه شیر نوزاد را تغذیه کند ولی تماس نزدیک با نوزاد و به آغوش کشیدن نوزاد با توجه به اینکه گفته میشود فاصله استاندارد بین افراد باید 2 متر باشد، ممنوع است.

آیا امکان دارد مادر مبتلا به کرونا ویروس نباشد ولی نوزاد مبتلا شود؟

با توجه به اینکه نوزادان در اتاق زایمان ممکن است با شخص آلوده دیگری در تماس باشد و این آلودگی را از فرد دیگری دریافت کند، به عنوان یک فرد می‌تواند گیرنده ویروس باشد ولی مستقیم از مادر نگیرد. اما در صورتی که مسائل بهداشتی در نظر گرفته شود این احتمال کم می‌شود.

اگر بعد از تولد نوزاد، مادر علائم کرونا داشته باشد، چه باید کرد؟

اگر مادر و نوزاد هر دو سالم باشند اما بعدا در مادر علائم کرونا ایجاد شود با توجه به اینکه در ارتباط نزدیک مادر و نوزاد احتمال انتقال ویروس کرونا وجود دارد در صورتی که مادر ارتباط خیلی نزدیک با نوزاد داشته باشد و مراعات مسائل بهداشتی نشده باشد، نوزاد هم باید بررسی شود و در صورت مثبت بودن ابتلا به کرونا در نوزاد هم به شکل درمانی اقدامات انجام شود. بر همین اساس باید ترشحات گلوی نوزاد تست شود.

کرونا بیشتر چه باردارهایی را بیمار می‌کند؟

دوران بارداری به دلیل آنکه مادر باردار پذیرای جنینی است که از نظر ژنتیکی نیمی از آن از اوست و نیمی دیگر غریبه تلقی می‌شود به شکل خودکار یک وضعیت افت سیستم ایمنی پیدا می‌کند تا بتواند جنین را پذیرش کند. بنابراین با این دید بدن یک مادر باردار نسبت به فرد غیرباردار از نظر سطح ایمنی ضعیف‌تر عمل می‌کند. به همین دلیل در تماس با فرد آلوده راحت‌تر می‎تواند مبتلا شود. البته این به آن معنا نیست که هر مادر بارداری با فرم شدید و کشنده ویروس آلوده می‌شود ولی بالتبع حساسیت او بیشتر است. در کل خانم‌های باردار نسبت به همه عفونت‌ها از جمله کرونا ویروس حساس‌تر هستند ولیکن مادران بارداری که علاوه بر بارداری یک بیماری زمینه‌ای هم دارند به طور مثال بیماری قلبی، دیابت، بیماری کلیوی، بیماری خودایمنی مانند لوپوس به واسطه ماهیت بیماری که بدن آنها را ضعیف کرده بیشتر در معرض خطر قرار دارند. بیشتر بخوانید: مادران باردار و شیرده در مورد کرونا نگران باشند؟

رفتار پرخطر باردارها در مقابل ویروس کرونا چیست؟

خانم‌های باردار مثل سایرین اگر موارد ساده‌ای مانند شستشوی مرتب دست، پرهیز از تماس با دیگران و محدودیت رفت و آمد را رعایت کنند، لازم نیست نسبت به دیگران کار اضافه‌تری انجام دهند چون تک تک این مسائل به اندازه کافی اهمیت دارد به خصوص قرنطینه کردن خود. فقط در مورد مراجعه ماهانه مادران باردار به پزشک یا ماما نیز دستورالعمل‌هایی داده شده که می‌توان براساس آن تصمیم گرفته شود.

رفتارهای پرخطر در بارداری و کرونا

مادران مشکوک به کرونا هنگام شیردهی چه مواردی را رعایت کنند؟

نکته اصلی پوشیدن ماسک، شستشوی درست دست‌ها و شستن ظروفی که با آن به نوزاد شیر می‌دهند، رعایت کردن فاصله و البته دوشیدن شیر و جلوگیری از تماس نزدیک با نوزاد.

احتمال ابتلا به کرونا در چه ماهی از بارداری بیشتر است؟

این مورد تحقیقات کافی نیست و نمی‌توان به صورت تخمینی اشاره به سه ماهه اول یا دوم کرد. اما در مورد سندرم سارس و مرس خانم‌های باردار در سه ماهه اول احتمال سقط بیشتری داشتند و خانم‌هایی که در سه ماهه سوم بارداری دچار این عفونت شدند، دچار زایمان زودرس شدند. اما آنقدر مقاله وجود ندارد که بتوان گفت که سه ماهه اول یا سه ماهه سوم از نظر مبتلا شدن به کرونا تفاوت آماری معناداری وجود داشته است. احتمال مبتلا شدن به کرونا در چه ماهی از بارداری بیشتر است؟

آسیب دیدگی بیضه مردان باعث ناباروری می‌شود؟

آسیب دیدگی بیضه مردان باعث ناباروری می‌شود؟

آسیب دیدگی بیضه مردان باعث ناباروری می‌شود؟

بیضه ها مهمترین قسمت دستگاه تناسلی مردان هستند چون باید هورمونهای مردانه تستوسترون و اسپرمها را تولید کنند به همین دلیل هر آسیب یا صدمه ای می تواند وظایف این عضو مهم را با اختلال روبرو کند.

آسیب دیدگی بیضه چقدر مهم است؟

بیضه‌ها به دلیل موقعیت خاصی که دارند بیرون از بدن هستند همین بیرونی بودن آنها آسیب پذیری و احتمال صدمه در حادثه‌ها و سوانح را بالا می برد.وارد شدن ضربه و آسیب‌دیدگی مستقیم دلیل ۷۵ درصد از آسیب‌های بیضه است. پزشکان متخصص توصیه می کنند اگر بیضه در اثر سانحه‌ها و اتفاقی آسیب دید نباید به درمان خانگی رو بیاورید و خیلی سریع به پزشک متخصص مراجعه کنید.

آسیب‌دیدگی‌ بیضه چگونه است؟

نوع آسیب دیدگی با نوع ضربه یا حادثه فرق می کند. مثل:

  • کوفتگی و خون‌مردگی

وقتی رگ‌های خونی بیضه در سانحه آسیب می بینند بیضه دچار کوفتگی و خون‌مردگی می شود که با خونریزی و کبودی همراه است.
 

درد بیضه در آقایان

 

  • پیچ خوردگی

لوله‌ای به نام طناب اسپرماتیک از شکم به بیضه می رود و رگ‌های خونی را دربرمی‌گیرد . آسیب دیدن کیسه بیضه باعث پیچ خوردن این طناب می‌شود و مشکل پیچ‌خوردگی بیضه بروز پیدا می کند. البته این آسیب گاهی خود به خود و بدون هیچ‌گونه ضربه خوردن به بیضه ایجاد می‌شود.

  • پاره شدن

ضربه به بیضه ممکن است باعث پاره شدن پوشش سخت و محافظ اطراف آن شود و در نتیجه بیضه آسیب ببیند.به این نوع آسیب دیدی پارگی بیضه می گویند.

  • شکستگی

بعضی آسیب‌ها باعث شکستگی بافت بیضه می شود که ممکن است همراه با پارگی پوشش محافظ هم باشد.

  • هماتوسل

در این حالت خون زیر لایه محافظ پوشش‌دهنده اطراف بیضه جمع می‌شود.

  • دررفتگی بیضه

ممکن است بیضه در اثر بعضی آسیبها از کیسه بیضه به بیرون رانده شود و از شکم، نزدیک استخوان شرمگاهی بالای آلت تناسلی یا دیگر ناحیه‌های نزدیک کیسه بیضه بیرون بزند.

  • التهاب اپیدیدیم

وارد شدن ضربه به بیضه گاهی به اپیدیدیم آسیب می‌زند و باعث التهاب یا عفونت آن می‌شود. اپیدیدیم لوله مارپیچی است که اسپرم را پس از خروج از بیضه مدتی نگه می‌دارد.

  • عفونت

نیش حشرات باعث عفونت کیسه بیضه می‌شود.

دکتر و مراجع مرد برای درمان ناباروری

آسیب دیدگی بیضه چه نشانه هایی دارد؟

وارد شدن ضربه به بیضه همراه با درد شدید در بیضه و شکم است. اما این موارد هم می تواند نشانه آسیب به بیضه ها باشد:

  • ورم کردن کیسه بیضه
  • حالت تهوع
  • کبودی یا جابجا شدن کیسه بیضه
  • وجود خون در ادرار
  • دشواری همراه با درد و سوزش هنگام ادرار کردن
  • تب

آیا آسیب دیدگی بیضه باعث ناباروری می شود؟

بیضه‌ها به دلیل اسفنجی بودن در سوانح و ضربه ها بخشی از ضربه را جذب می‌کنند، بدون این که آسیب جدی ببینند، اما اگر ضربه وارده خیلی شدید باشد ممکن است باعث پارگی و تورم و حتی ناباروری شود. مثلا در مورد پیچ‌خوردگی بیضه‌ها باید خیلی زود درمان شود اگر پزشک زود تشخیص بدهد شاید مشکلی پیش نیاید، اما اگر زمان زیادی از شروع درد بگذرد و این مشکل درمان نشود ممکن است بیمار با مشکل از دست دادن بیضه و یا کاهش همیشگی تولید اسپرم در بیضه مواجه شود. کاهش همیشگی تولید اسپرم هم یعنی ناباروری.

آنتی بیوتیک مجاز و ممنوع در بارداری

آنتی بیوتیک در بارداری

آنتی بیوتیک در بارداری

همه چیز درباره مصرف آنتی بیوتیک در بارداری

دوران بارداری از حساس ترین دوران زندگی مادر و فرزند است. نوع تغذیه و استفاده از داروها در این دوران بر جنین تاثیر می گذارد. مصرف برخی داروها در دوران بارداری ایمن و برخی دیگر ناامن محسوب می شوند و گاهی حتی منجر به سقط جنین می شوند. هرچند در اغلب موارد پزشک در صورت اطلاع از بارداری در تجویز دارو دقت کافی دارد اما دانستن یکسری اطلاعات برای همه خانم های باردار و کسانی که قصد بارداری دارند میتواند مفید باشد. در این بخش از بهداشت و سلامت بیا نی نی داروهای نا امن و ایمن دوران بارداری را آورده ایم.

بارداری

آیا مصرف آنتی بیوتیک ها طی بارداری امن و بی خطر است ؟

آنتی بیوتیک ها معمولا در دوران بارداری تجویز می شوند با این حال این داروی خاص باید با دقت مصرف شود زیرا برخی از آنتی بیوتیک ها ایمن بوده در حالی که برخی دیگر ناامن محسوب می شوند. ایمنی دارو به عوامل مختلفی از جمله نوع آنتی بیوتیک، مقدار مصرف، عاملی که سبب مصرف آنتی بیوتیک در بارداری شده است و مدت زمان مصرف بستگی دارد.

به چه علت آنتی بیوتیک ها در دوران بارداری تجویز می شوند ؟

  • اگر بیمار در داخل دندانش عفونت ادنتوژنیک مانند آبسه داشته باشد.
  • اگر بیمار عفونت غیر ادنتوژنیک مانند عفونت غده بزاقی داشته باشد.
  • اگر بیمار در معرض خطر ابتلا به اندوکاردیت عفونی به دلیل عفونت دندان باشد.

عفونت دندان

دندان پزشکان آنتی بیوتیک ها را با دقت تجویز می کنند زیرا استفاده نادرست از آن ها ممکن است بدن را نسبت به باکتری های دارو مقاوم کند. طبق گفته کلینیک دندانپزشکی به طور کلی انجام امور دندانپزشکی بر روی زنان باردار بی خطر است خصوصا اگر او دارای درد شدید دهان یا تورم باشد زیرا عدم درمان عفونت دراین دوران می تواند عواقب جدی به همراه داشته باشد.

آنتی بیوتیک های امن و نا امن در بارداری

برای مصرف آنتی بیوتیک ها در دوران بارداری باید دقت بسیاری داشته باشید زیرا برخی از آن ها برای شما خطرناک است و ممکن است موجب سقط جنین شود.

نمونه ای از آنتی بیوتیک های ایمن در دوران بارداری عبارتند از:

  • پنی سیلین ها از جمله آموکسی سیلین ، آمپی سیلین
  • سفالوسپورین ها از جمله سفالکور،سفالکسین
  • اریترو مایسین
  • کلیندا مایسین

اعتقاد بر این است که برخی دیگر از آنتی بیوتیک ها در دوران بارداری خطراتی را ایجاد می کند.

به عنوان مثال تتراسایکلین می تواند سبب تغییر رنگ دندان های در حال رشد کودک شود.

این دارو پس از هفته 15 بارداری برای مصرف توصیه نمی شود. این تغییر رنگ ممکن است شدید باشد و در اینده به درمان تهاجمی دندان مانند بلیچینگ، روکش یا تاج احتیاج باشد.

آنتی بیوتیک

آنتی بیوتیک هایی که مصرف آن ها در دوران بارداری ناامن محسوب می شوند عبارتند از:

  • باکتریم
  • سیپروفلوکساسین
  • داکسی سایکلین
  • فرادانتین
  • ماکروودانتین
  • مینوسیکلین
  • سپترا
  • تتراسایکلین

محققان بررسی کردند که مصرف ماکرو لیدها از جمله آزیترومایسین و کلاریترومایسین در دوران بارداری با نقص نوزاد هنگام تولد همراه است.

قرص در بارداری

مصرف کدام آنتی بیوتیک ها در بارداری موجب سقط جنین می شود ؟

برخی از آنتی بیوتیک ها مانند ماکرولیدها، کینولون ها، تتراسایکلین ها، سولفونامیدها و مترونیدازول ها با افزایش خطر سقط جنین در اوایل بارداری مرتبط هستند. مصرف بعضی از داروهای غیر استروئیدی ضدالتهابی و ضدافسردگی هم با خطر سقط همراه است. مصرف نوعی از خانواده ماکرولیدها مانند اریترومایسین با افزایش خطر سقط همراه نیست.

اگر مصرف آنتی بیوتیک ها بهترین گزینه درمانی برای شرایط شما محسوب می شود ارائه دهنده خدمات درمانی با اطمینان بیشتر و با دوزی مناسب آن را به شما تجویز خواهد کرد. چنان چه در مورد استفاده از آنتی بیوتیک ها در دوران بارداری سوال یا نگرانی دارید با پزشک یا مسئول ارائه دهنده خدمات درمانی خود مشورت کنید 

علت بی اشتهایی در بارداری چیست و چگونه باید آن را مدیریت کرد؟

مدیریت بی‌اشتهایی در بارداری
بی‌ اشتهایی عصبی نوعی اختلال غذایی است که در آن فرد مبتلا ترس و وسواس بیش از حدی نسبت به افزایش وزن خود دارد. بی‌ اشتهایی در بارداری زندگی فرد را درگیر کرده و سلامت مادر و جنین را به خطر می‌اندازد.

مدیریت بی‌اشتهایی در بارداری


بیا نی نی |
دسته سلامت –
 دوره بارداری برای مادرانی که با نوعی اختلال غذایی مثل بی‌اشتهایی دست و پنجه نرم می‌کنند یا در گذشته سابقه‌ی آن را داشته‌اند، با احساسات و چالش‌های پیچیده همراه است. علاوه بر انتظارات خود فرد، فرهنگ ما نیز همیشه مادر را برای بازگرداندن اندام پیش از بارداری تحت فشار فراوان قرار می‌دهد؛ از این رو بی‌ اشتهایی در بارداری و پس از آن از رایج‌ترین ناهنجاری‌های این دوره بوده که به کررات در اطراف خود مشاهده می‌کنیم. در این مقاله به بررسی دانستنی‌هار مربوط به بی‌ اشتهایی در بارداری می‌پردازیم. با ما همراه باشید.


در این مطلب بخوانید:
  • اختلالات غذایی
  • اثرات بارداری بر بی‌ اشتهایی عصبی
  • اثرات بی‌ اشتهایی عصبی بر بارداری
  • بی‌ اشتهایی عصبی مادران در دراز مدت چه تأثیری بر کودکان خواهد داشت؟
  • مدیریت بی‌ اشتهایی در بارداری
  • مراقبت‌های دوره زایمان
  • مراقبت‌های پس از زایمان

اختلالات غذایی

اختلال غذایی زمانی اتفاق می‌افتد که فرد با مواد غذایی، وزن و تصویر بدن خود رابطه دوستانه و سالمی نداشته باشد. این ناهنجاری مشکلات فراوانی برای فرد مبتلا ایجاد می‌کند و سبب ناراحتی و نگرانی دوستان و اطرافیان او خواهد بود. بی‌اشتهایی و پرخوری عصبی از شایع‌ترین انواع اختلالات غذایی به شمار می‌آیند. علائم این ناهنجاری عبارت اند از:

  • نگرانی زیاد در ارتباط با وزن و شکل بدن
  • پرهیز از اجتماعاتی که غذای فراوان سرو می‌شود
  • کم خوری
  • بیمار کردن خود با دستان خود
  • ورزش بیش از حد
  • عادات غذایی بسیار سختگیرانه
  • روحیه دمدمی مزاج و به اصطلاح مودی

افراد مبتلا به اختلالات غذایی معمولاً بیماری خود و کمک دیگران را راحت نمی‌پذیرند؛ به عنوان عضوی از خانواده به آن‌ها با محبت یادآوری کنید که باید تحت نظر پزشک عمومی قرار گیرند و به حمایت و مراقبت نیاز دارند.

اثرات بارداری بر بی‌ اشتهایی عصبی

هرچند به نظر می‌رسد بارداری با تأثیر ذهنی مثبت بر اختلالات غذایی، به طور موقت علائم بی‌اشتهایی را بهبود می‌بخشد؛ اما طی مطالعات انجام شده، تغییرات چشمگیری در اشتهای زنان باردار مبتلا به بی‌اشتهایی عصبی مشاهده نشده است. به طور کلی عوارض دوره بارداری در بانوان تحت درمان، چه در مراحل بهبودی و چه مبتلایان به بی‌اشتهایی خفیف پیش از بارداری، به مراتب کمتر از افرادی است که به هنگام آبستن شدن مبتلا به بی‌اشتهایی هستند. این مادران وزن بیشتری داشته و وزن تولد نوزاد نیز بیشتر خواهد بود. با این حال، علیرغم پیشرفت‌های متداول در رفتارهای مرتبط با اختلال غذایی در دوران بارداری، میزان نگرانی در مورد وزن، شکل و نارضایتی از فرم بدن همچنان بالا است.

از سوی دیگر تأثیر منفی بارداری بر بی‌اشتهایی عصبی نیز گزارش شده است. شدت این عارضه به طور ویژه در زنان جوان با آموزش کم، کسانی که سابقه سقط جنین داشته و افرادی که در زمان بارداری بیماری آن‌ها فعال بوده، افزایش می‌یابد. در یک مطالعه، میزان عود بی‌ اشتهایی در بارداری ۲۲٪ گزارش شده که البته ممکن است به ظهور اختلالات دیگر مثل پرخوری عصبی منجر گردد.

 

اثرات بی‌ اشتهایی عصبی بر بارداری

اختلالات غذایی از جمله بی‌اشتهایی عصبی، پرخوری عصبی (بولیما) و سایر اختلالات شایع به طور عمده در دوران نوجوانی یا بزرگسالی مشاهده شده و بیشتر بانوان را تحت تأثیر قرار می‌دهد. طی یکی از مطالعات انجام شده، زنان مبتلا به بی‌اشتهایی عصبی از نظر نرخ بارداری، میانگین تعداد بارداری‌ هر زن یا سن اولین بارداری تفاوتی با سایر افراد نداشتند و ۸۳٪ از زنان مبتلا به بی‌اشتهایی عصبی بدون نیاز به دارو باردار می‌شوند، در حالی که ۱۷٪ دیگر به درمان با داروی کلومیفن نیاز داشتند. به طور کلی این‌طور برآورد می‌شود که اختلالات غذایی ممکن است بین ۵ تا ۸ درصد زنان باردار را تحت تأثیر قرار دهد و از نتایج آن وزن کم مادر باردار است.

بی‌اشتهایی عصبی پیش از تولد

علائمی چون تهوع و استفراغ، نفخ شکم، خستگی و آمنوره در هر دو حالت بی‌اشتهایی عصبی و بارداری رایج است و این تشابه، به تأخیر در تشخیص حاملگی و تاریخ‌گذاری اشتباه منجر خواهد شد.

در مراحل پیشرفته‌تر، هایپرمسیس گراویداروم (تهوع شدید بارداری) با بی‌اشتهایی عصبی در دوران بارداری همراه است که در اغلب موارد بیمار در بیمارستان بستری می‌شود. این عارضه کمتر به درمان پاسخ می‌دهد و با خطر بیماری‌های ترومبوآمبولیک همراه خواهد بود.

وزن مادر باردار مبتلا به بی‌اشتهایی عصبی در حد طبیعی افزایش نمی‌یابد و نوزاد او با وزن تولد پایین و رشد محدود به دنیا می‌آید. محدودیت رشد جنین عمدتاً در سه ماهه سوم بارداری رخ می‌دهد.

برنامه‌ریزی تغذیه مادر، پاسخ استرس جنین به سطح بالای کورتیزول مادر، کاهش حجم پلاسما در مادران کم‌وزن و کمبود فولات و آهن همگی به عنوان مکانیسم‌های ممکن برای پاسخ به محدودیت رشد جنین پیشنهاد می‌شوند.

از دیگر عوارض بی‌اشتهایی عصبی در بارداری می‌توان به اضطراب و کم خونی مادر، احتمال ناهنجاری‌های مربوط به جنین، سقط جنین و پارگی زودرس کیسه آب اشاره کرد.

لازم به ذکر است که هیچ ارتباطی بین شدت بی‌ اشتهایی عصبی با مدت زمان مرحله بهبودی، مدت بستری شدن مادر در بیمارستان، عوارض حاملگی یا پیامدهای پس از تولد مشاهده نشده است.

مدیریت بی‌اشتهایی در بارداری

بی‌ اشتهایی عصبی در طول زایمان

آمار زایمان سزارین در زنان مبتلا به بی‌اشتهایی عصبی (مراحل پیشرفته بی‌اشتهایی عصبی) به میزان قابل توجهی بیشتر است که البته دلیل این امر هنوز مشخص نیست؛ همچنین زایمان این افراد دشوارتر بوده و نیازمند مداخلات پزشکی است.

زایمان طبیعی با ابزارهای کمکی و مشکلات مربوط به ترمیم اپیزوتومی (بریدگی) در افراد مبتلا به بی‌اشتهایی عصبی کمتر مشاهده می‌شود.

 

بی‌اشتهایی عصبی پس از زایمان

استرس زایمان، تغییرات هورمونی سریع، کمبود خواب و فشار عادت کردن به نوزاد تازه متولد شده، خانم‌هایی که سابقه بی‌اشتهایی عصبی داشته‌اند را در معرض خطر عود مجدد این عارضه پس از زایمان قرار می‌دهد و شدت علائم تا حدود دو سوم قبل از بارداری گسترش می‌یابد.

اکثر خانم‌های مبتلا به اختلالات غذایی از اختلالات عاطفی نیز رنج می‌برند.

برقراری ارتباط میان مادر و نوزاد در بیش از ۹۰٪ زنان مبتلا به بی‌اشتهایی عصبی به دلیل ناسازگاری مادران تا ۳ ماه پس از زایمان از مشکلات اساسی این مادران است. همچنین ضعف در شیردهی و قطع زودهنگام شیر از دیگر مشکلات شایع است؛ نوزادان این بیماران از بدو تولد تا ۶ ماهگی در معرض خطرات مربوط به تغذیه قرار دارند.

 

بی‌ اشتهایی عصبی مادران در دراز مدت چه تأثیری بر کودکان خواهد داشت؟

اکثر مادران مبتلا به اختلالات غذایی نمی‌توانند مانند سایر مادران با کودک دلبند خود ارتباط برقرار کنند؛ این مادران به طور ویژه به هنگام بازی یا غذا خوردن بیش از حد مراقب کودکان خود بوده و حساسیت زیادی به نوزاد زیر یک سال خود نشان می‌دهند. وزن گیری این کودکان نیز علی‌رغم نگرانی مادر چندان قابل توجه نیست.

مدیریت بی‌ اشتهایی در بارداری

بارداری فرصتی برای هدایت مادر به سمت عادات سالم تغذیه‌ای و آگاهی از وضعیت سلامت اوست؛ از این رو مراقبت‌های پزشکی، مدیریت تغذیه، روان درمانی و اصلاح رفتار غذایی به عنوان راهکارهای موفقیت‌آمیز در مدیریت بی‌اشتهایی عصبی توصیه می‌شود. همچنین خانواده درمانی به عنوان یک عامل مهم در مدیریت کامل این وضعیت شناخته شده می‌شود. 

۱. مشاوره بارداری برای مبتلایان به بی‌اشتهایی

در حالت ایده‌آل، خانم‌های مبتلا به بی‌اشتهایی در صورت تمایل به بچه دار شدن باید به مشاور مراجعه کنند؛ معمولاً به این افراد توصیه می‌شود تا حد امکان بارداری را به آینده یا حداقل تا زمان بهبودی کامل موکول کنند. آموزش و مشاوره در مورد تصویر بدن در کنار مشاوره‌ تغذیه فرد را برای بارداری آماده خواهد کرد.

۲. مراقبت‌های پیش از تولد

در روند تولد مادران مبتلا به بی‌اشتهایی یا افرادی که سابقه‌ی این عارضه را دارند، نیاز است یک تیم پزشکی خبره متشکل از ماما با تجربه، متخصص تغذیه، متخصص اختلالات غذایی، یک تیم بهداشت روانی پس از زایمان، یک پزشک عمومی، یک متخصص عکس‌برداری و یک متخصص زنان و زایمان حضور داشته و مراقبت‌های ویژه را انجام دهند.

پزشک ماما و متخصص زایمان در مورد مصرف هرگونه دارو از جمله ملین‌ها، داروهای ادرارآور و داروهای کاهش اشتها سوالاتی مطرح خواهد کرد؛ پاسخ صادقانه به این سؤالات و بازگو کردن تاریخچه پزشکی برای داشتن یک بارداری ایمن ضروری است. پزشک وضعیت بیمار و پیشرفت عارضه را در طول بارداری تا زمان تولد کنترل خواهد کرد.

۳. رژیم غذایی

رژیم غذایی زنان مبتلا به بی‌اشتهایی عصبی نه تنها به لحاظ مقدار کاهش می‌یابد؛ بلکه مواد مغذی موجود در آن متعادل نیست. بیشتر خانم‌های مبتلا به بی‌اشتهایی عصبی در مورد نیازهای غذایی خود در دوران بارداری اطلاعی ندارند و تنها نگرانی آن‌ها افزایش وزن است! این افراد آن‌ها بیشتر به خوردن سبزیجات و کمتر به سمت پروتئین و چربی تمایل دارند و به آن‌ها توصیه می‌شود برای بهره‌گیری از یک رژیم غذایی سالم در دوره بارداری به یک متخصص تغذیه مراجعه نمایند. به طور کلی در سه ماهه اول بارداری نیازی به افزایش میزان کالری دریافتی نیست؛ اما انتظار می‌رود در سه ماهه دوم میزان کالری دریافتی به ۳۵۰ کیلوکالری در روز و در سه ماهه سوم به ۵۰۰ کیلوکالری در روز افزایش یابد.

مدیریت بی‌اشتهایی در بارداری؛ رژیم غذایی

۴. داروها و روان درمانی بی‌ اشتهایی در بارداری

پایه اصلی درمان بی‌ اشتهایی عصبی، روان درمانی است که هیچ آسیبی به کودک وارد نمی‌کند. در این دوره آنالیز دقیق خطر حائز اهمیت فراوان است و فقط باید از داروهایی استفاده شود که مزایای بالقوه آن‌ها مانند بهبود علائم و افزایش اشتها، از خطرات احتمالی ناشی از آن‌ها مانند ناهنجاری‌های مادرزادی در سه ماهه اول بارداری بیشتر باشد. گاهی ممکن است روش‌های قوی‌تر روان درمانی مثل شناخت درمانی، به عنوان جایگزینی برای مصرف دارو ارائه شود.

 

مراقبت‌های دوره زایمان

تاکنون اکثر مادران مبتلا به بی‌اشتهایی کودکان خود را به شیوه سزارین به دنیا آورده‌اند؛ البته زایمان طبیعی در صورت صلاح‌دید پزشک زنان و ماما مانعی ندارد. به طور کلی عمل سزارین فرایندی بسیار دقیق و انرژی بر بوده و باید میزان آب بدن مدام کنترل شود؛ حتی گاهی نیاز به تزریق محلول ایزوتونیک است.

یک مسئله بسیار مهم در طول زایمان، دوز بیهوشی است که برای مادرانی که وزن آن‌ها در اواخر بارداری به طرز غیرطبیعی کم است، مطابق دوز استاندارد نخواهد بود. انتخاب نوع بیهوشی (موضعی یا عمومی) توسط یک متخصص بیهوشی زایمان انجام می‌شود.

 

مراقبت‌های پس از زایمان

تمام مادران پس از زایمان و به دنیا آوردن کودک خود به حمایت و مراقبت نیاز دارند. پیوند میان مادر و کودک باید به طور جدی تشویق شود. گاهی مشاهده می‌شود که مادران پس از به دنیا آوردن کودک خود، عادات تغذیه ناسالم را از سر می‌گیرند؛ در حالی که هنوز کودک از شیر مادر تغذیه می‌کند و از رژیم غذایی مادر تأثیر می‌پذیرد.

توجه داشته باشید که تغییرات هورمونی، کمبود خواب و استرس مادر شدن گاهی خطرناک است. از این رو تازه مادران مبتلا به بی‌اشتهایی عصبی باید از نظر عود مجدد علائم و یا افسردگی پس از زایمان از نزدیک تحت مراقبت باشند.

اهمیت حمایت خانوادگی و نظارت متخصص را نباید فراموش کرد. پس از ترخیص مادر و فرزند از بیمارستان، رشد نوزاد و افزایش وزن او باید از نزدیک مورد بررسی قرار گیرد.

اگرچه کمبود نسبی استروژن در دوران شیردهی ممکن است خطراتی برای سلامت استخوان مادران مبتلا به سوءتغذیه به همراه داشته باشد، اما هیچ اطلاعاتی درباره اهمیت دریافت کلسیم معمولی یا سایر مکمل‌های غذایی در دوران شیردهی در دسترس نیست.

مدیریت بی‌اشتهایی در بارداری؛ مراقبت‌های پس از زایمان

کلام آخر

مطالعات انجام شده نشان می‌دهد که بی‌ اشتهایی در بارداری خطراتی که در کمین مادر و جنین هستند را تا حد زیادی افزایش می‌دهد؛ از این رو تمام زنان مبتلا به بی‌اشتهایی، در طول بارداری و پس از آن نیازمند مراقبت‌های ویژه و مستقیم خواهند بود. بسیاری از بانوان مبتلا به این عارضه تصور می‌کنند که شدت بیماری آنان چندان زیاد نیست؛ در حالی که همگی باید از مشاوره رژیم غذایی و بارداری با نظارت دقیق برخوردار باشند.

توجه داشته باشید که پس از تولد کودک، خطر عود علائم بی‌ اشتهایی و افسردگی پس از زایمان بسیار بالا است. در پایان بد نیست با راه‌های درمان بی‌ اشتهایی با گیاهان اشتهاآور نیز آشنا شویم. تا داروی طبیعی و گیاهی هست، داروی شیمیایی چرا؟! اگر شما مادر عزیز تجربه بی‌ اشتهایی در بارداری را داشته‌اید؛ اطلاعات و تجربیات خود را با ما و همراهان بیا نی نی به اشتراک بگذارید. از همراهی شما سپاس‌گزاریم.

 

برگرفته از: onlinelibrary