تغییر میل جنسی در بارداری، آن‌قدر که فکر می‌کنید چیز بدی نیست!

در طول بارداری، بدن شما گردبادی از عواطف و احساسات جدید را تجربه خواهد کرد. هورمون‌های شما در این دوران نوسان می‌کنند و جریان خون شما را افزایش می‌دهند. بسیاری از زنان نیز می‌بینند که سینه‌هایشان بزرگ‌تر و اشتهایشان بیشتر شده است. تغییر میل جنسی در بارداری نیز یکی از این تغییرات است که در این مقاله با آن آشنا می‌شوید.

تغییر میل جنسی در بارداری

یادتان باشد که تجربه هر زنی از بارداری متفاوت است، اما میل جنسی، خلق و خو، وزن، عادات غذایی و الگوهای خواب شما احتمالاً تغییر می‌کند و بیایید امیدوار باشیم که قرار است همه چیز برای شما بهتر شود! به خواندن ادامه دهید تا به طور کامل با تغییر میل جنسی در بارداری آشنا شوید. 

راه‌های تغییر میل جنسی در بارداری

۱- هورمون‌های شما دچار نوسان می‌شوند

در سه ماهه اول بارداری، سطح استروژن و پروژسترون شما افزایش می‌یابد. علائمی که شما در اوایل بارداری تجربه می‌کنید، می‌توانند به کاهش میل جنسی در بارداری منجر شوند. این علائم عبارتند از:

  • تغییرات هورمونی
  • فرسودگی
  • دلتنگی
  • حساسیت سینه

در حدود هفته دهم، این افزایش سطح هورمون کاهش می‌یابد و احتمالاً خستگی و حالت تهوع شما نیز کمتر می‌شود. با از دست دادن این دو علامت نه چندان جالب، ممکن است افزایش میل جنسی در بارداری را تجربه کنید. 
بعداً در سه ماهه سوم، افزایش وزن، کمردرد و علائم دیگر ممکن است دوباره میل جنسی شما را کاهش دهد. پس تغییر میل جنسی در بارداری بیشتر از یک بار رخ می‌دهد.

راه‌های تغییر میل جنسی در بارداری

۲- سینه‌های شما حساس‌تر می‌شوند و جریان خون شما نیز افزایش می‌یابد

وقتی باردار می‌شوید، جریان خون به ویژه به اندام‌های جنسی، سینه‌ها و فرج افزایش می‌یابد. افزایش جریان خون به برانگیختگی راحت‌تر و افزایش حساسیت شما کمک می‌کند. پس این مورد نیز نوعی تغییر میل جنسی در بارداری محسوب می‌شود. هم‌چنین اغلب کاری می‌کند که تجربه جنسی لذت بخش‌تری با همسر خود داشته باشید. 

در این دوران، اگر نوک سینه‌های شما کمی ترشح دارند، تعجب نکنید. بدن شما به سرعت در حال تغییر است و شما نباید اجازه دهید که این تغییرات جدید شما را نگران کنند. در عوض، تغییر میل جنسی در بارداری خود را در آغوش بگیرید و با آن صلح کنید. 

تغییر میل جنسی

۳- میل جنسی شما ممکن است افزایش یابد

بسیاری از زنان در اواخر سه ماهه اول و در سه ماهه دوم بارداری با افزایش میل جنسی خود رو به رو می‌شوند. همراه با افزایش میل جنسی، جریان خون نیز در ناحیه تناسلی شما افزایش می‌یابد.
قدر این دوران طلایی را بدانید و در شادی تغییرات بدن خود شریک شوید؛ چرا که رابطه جنسی در دوران بارداری یک راه عالی برای حفظ ارتباط ذهنی، عاطفی و فیزیکی بین شما و همسرتان است.

کاهش میل جنسی در بارداری

۴- نوعی رهایی احساسی را تجربه می‌کنید

بارداری در زندگی زنان، یک دوره منحصر به فرد است. شما چاق یا ژولیده و به هم ریخته نیستید. شما باردار هستید! این می‌تواند برای بسیاری از زنان عامل رهایی باشد. در واقع، بسیاری از آن‌ها وسواس انتقاد کردن از بدن خود را کنار می‌گذارند و به خودشان استراحت می‌دهند.

از طرفی در این دوران نیازی نیست که دیگر استرس‌های مربوط به پیشگیری از بارداری را تحمل کنید. پس می‌توانید با آرامش و صمیمیت بیشتری با همسر خود رابطه داشته باشید.
تمرکز روی نکات مثبت و پذیرش تغییر میل جنسی در بارداری بسیار مفید است و باعث می‌شود که زندگی جنسی شما سالم‌تر باشد و سطح استرس شما نیز کاهش پیدا کند. در نهایت، بدن شما برای کودک در حال رشدتان نیز از سلامت بهتری برخوردار است.

افزایش میل جنسی در بارداری

۵- با اندام تغییر یافته اما هم‌چنان جذاب خود مواجه می‌شوید

افزایش وزن شما در طول چهل هفته بارداری طبیعی است. در حالی که برخی، ظاهر جدید، در حال تغییر و در حال رشد خود را ناراحت کننده می‌دانند، بعضی دیگر از زنان سعی می‌کنند که به این تغییرات با دیدی مثبت نگاه کنند. 
سینه‌های پرتر و باسن‌های گردتر، بعضی از زنان را خوشحال می‌کند و باعث می‌شود که در حین رابطه زناشویی نیز اعتماد به نفس بیشتری داشته باشند. 

کاهش میل جنسی

کلام آخر

تغییر میل جنسی در بارداری یک فرآیند طبیعی است که امکان دارد زنان باردار را ناراحت و نگران کند. با این حال، کاهش میل جنسی در اوایل بارداری و افزایش آن در ادامه، قابل درک است و شما می‌توانید با آن سازگار شوید. 

به کلینیک بیا نی نی سر بزنید.

درمان خونریزی های غیرطبیعی رحم

در این ویدئو به این سوال پاسخ داده می‌شود که دلایل خونریزی های غیرطبیعی رحم چیه و درمان آن چیست؟

سوال: دلایل خونریزی های غیرطبیعی رحم چیه و درمان آن چیست؟

پاسخ:  خونریزی غیرعادی رحمی به معنای هر گونه خونریزی شدید یا غیرمعمول از رحم (از طریق مهبل) است. این نوع خونریزی می‌تواند هر زمان در طول عادت ماهانه اتفاق بیفتد.همچنین خونریزی پیش بینی نشده در افرادی که در دوران یائسگی به سر می برند و تحت هورمون درمانی هستند. خونریزی مهبلی بین دوره‌های قاعدگی یکی از علایم خونریزی غیر طبیعی رحم است. خونریزی شدید در طول دوره قاعدگی همچنین می‌تواند به عنوان خونریزی غیرعادی رحمی در نظر گرفته شود. خونریزی شدید در طول قاعدگی و خونریزی که بیشتر از 7 روز طول بکشد منوراژی (menorrhagia) نامیده می‌شود. برای مثال خونریزی ممکن است آنقدر زیاد باشد که هر ساعت فرد را مجبور به تعویض یک یا بیش از یک تامپون یا نواربهداشتی کند.

برای آگاهی بیشتر از درمان خونریزی های غیرطبیعی رحم به سراغ دکتر الهام فرهادی، متخصص زنان زایمان و زیبایی رفتیم. از شما دعوت میکنیم ویدئو زیر را تماشا کنید. برای مراجعه به دکتر الهام فرهادی یا دریافت نوبت از دکتر الهام فرهادی کلیک کنید.

درمان خونریزی های غیرطبیعی رحم

علل خونریزی غیر طبیعی رحم

خونریزی غیر طبیعی در هر سنی اتفاق می‌افتد و بسته به آن علل متفاوتی دارد. برای مثال در اوایل بلوغ به علت نامنظم بودن تخمک گذاری پریودها نامنظم است و یا در حوالی یائسگی (اواسط دهه چهارم) الگوی سیکل‌های ماهانه تغییر می‌کند، مقدار خونریزی کم و زیاد شده و ممکن است در بعضی ماه‌ها اصلاً خونریزی رخ ندهد. علل اصلی خونریزی غیر طبیعی عبارتند از:

مشکلات تخمک گذاری
پولیپ‌ها، فیبروم‌ها و آدنومیوز
استفاده از IUD و یا داروهای هورمونی
عوارض بارداری نظیر سقط جنین یا بارداری نابجا
مشکلات انعقادی
سرطان‌هایی نظیر رحم یا تخمدان

چه عواملی باعث بهم ریختن الگوی پریود می شود؟

فیبروم ها
پولیپ
افزایش ضخامت اندومتر ( هیچی پلازید، کانسر )
اختلالات هورمونی ( DUB)
اندومتریت
ابتدا ارگان های ژنیکولوژیک خانم ها در نظر گرفته می شود. اختلال در نواحی واژن، سرویکس و رحم ممکن است منجر به خونریزی شوند. پس اولین کاری که می توان کرد این است که بیمار را معاینه کرد.

ممکن است علت خونریزی در جداره رحم باشد و یا اینکه در دهانه رحم به صورت زخم، پولیپ، میوم باشد و یا سلول های اندوسرویس دچار اشکال شده باشند.

در لایه داخلی رحم که اندومتر اطلاق می شود، با سونوگرافی بررسی می شود و ممکن است آن ناحیه دچار انواع ضایعات مثل پولیپ، میوم و یا اینکه افزایش ضخامت اندومتر شده باشد.

پس در مرحله اول آزمایش بارداری و در مراحل بعدی آزمایش دیگر چک می شود و حتما بیمار باید معاینه شود.

درمان خونریزی های غیرطبیعی رحم

راه های پیشگیری از خونریزی غیرطبیعی واژن چیست؟

داشتن وزن بدنی ایده آل. خانم هایی که چاق هستند و یا کمبود وزن دارند، بیشتر در معرض مشکلات این چنینی قرار دارند.
– در صورت استفاده از قرص های پیشگیری از بارداری، این قرص ها باید هر روز و طبق دستور پزشک مصرف شوند.
– اهمیت دادن به ورزش می تواند از میزان استرس که خود یکی از دلایل خونریزی غیر طبیعی از واژن می باشد، کم کند.
– مصرف داروهای ضد التهابی و غیر استروئیدی مانند ناپروکسن و ایبوبروفن می تواند به کمتر شدن خونریزی کمک کند. مصرف این داروها باید روز اول سیکل آغاز و تا زمان توقف خونریزی ادامه پیدا کند.
توجه داشته باشید که از مصرف دارو در صورت سابقه واکنش آلرژیک باید خودداری شود. خانم های باردار، باید قبل از مصرف دارو این موضوع را به پزشک اطلاع دهند.

درمان خونریزی های غیرطبیعی رحم

در این ویدئو به این سوال پاسخ داده می‌شود که دلایل خونریزی های غیرطبیعی رحم چیه و درمان آن چیست؟

سوال: دلایل خونریزی های غیرطبیعی رحم چیه و درمان آن چیست؟

پاسخ:  خونریزی غیرعادی رحمی به معنای هر گونه خونریزی شدید یا غیرمعمول از رحم (از طریق مهبل) است. این نوع خونریزی می‌تواند هر زمان در طول عادت ماهانه اتفاق بیفتد.همچنین خونریزی پیش بینی نشده در افرادی که در دوران یائسگی به سر می برند و تحت هورمون درمانی هستند. خونریزی مهبلی بین دوره‌های قاعدگی یکی از علایم خونریزی غیر طبیعی رحم است. خونریزی شدید در طول دوره قاعدگی همچنین می‌تواند به عنوان خونریزی غیرعادی رحمی در نظر گرفته شود. خونریزی شدید در طول قاعدگی و خونریزی که بیشتر از 7 روز طول بکشد منوراژی (menorrhagia) نامیده می‌شود. برای مثال خونریزی ممکن است آنقدر زیاد باشد که هر ساعت فرد را مجبور به تعویض یک یا بیش از یک تامپون یا نواربهداشتی کند.

برای آگاهی بیشتر از درمان خونریزی های غیرطبیعی رحم به سراغ دکتر الهام فرهادی، متخصص زنان زایمان و زیبایی رفتیم. از شما دعوت میکنیم ویدئو زیر را تماشا کنید. برای مراجعه به دکتر الهام فرهادی یا دریافت نوبت از دکتر الهام فرهادی کلیک کنید.

درمان خونریزی های غیرطبیعی رحم

علل خونریزی غیر طبیعی رحم

خونریزی غیر طبیعی در هر سنی اتفاق می‌افتد و بسته به آن علل متفاوتی دارد. برای مثال در اوایل بلوغ به علت نامنظم بودن تخمک گذاری پریودها نامنظم است و یا در حوالی یائسگی (اواسط دهه چهارم) الگوی سیکل‌های ماهانه تغییر می‌کند، مقدار خونریزی کم و زیاد شده و ممکن است در بعضی ماه‌ها اصلاً خونریزی رخ ندهد. علل اصلی خونریزی غیر طبیعی عبارتند از:

مشکلات تخمک گذاری
پولیپ‌ها، فیبروم‌ها و آدنومیوز
استفاده از IUD و یا داروهای هورمونی
عوارض بارداری نظیر سقط جنین یا بارداری نابجا
مشکلات انعقادی
سرطان‌هایی نظیر رحم یا تخمدان

چه عواملی باعث بهم ریختن الگوی پریود می شود؟

فیبروم ها
پولیپ
افزایش ضخامت اندومتر ( هیچی پلازید، کانسر )
اختلالات هورمونی ( DUB)
اندومتریت
ابتدا ارگان های ژنیکولوژیک خانم ها در نظر گرفته می شود. اختلال در نواحی واژن، سرویکس و رحم ممکن است منجر به خونریزی شوند. پس اولین کاری که می توان کرد این است که بیمار را معاینه کرد.

ممکن است علت خونریزی در جداره رحم باشد و یا اینکه در دهانه رحم به صورت زخم، پولیپ، میوم باشد و یا سلول های اندوسرویس دچار اشکال شده باشند.

در لایه داخلی رحم که اندومتر اطلاق می شود، با سونوگرافی بررسی می شود و ممکن است آن ناحیه دچار انواع ضایعات مثل پولیپ، میوم و یا اینکه افزایش ضخامت اندومتر شده باشد.

پس در مرحله اول آزمایش بارداری و در مراحل بعدی آزمایش دیگر چک می شود و حتما بیمار باید معاینه شود.

درمان خونریزی های غیرطبیعی رحم

راه های پیشگیری از خونریزی غیرطبیعی واژن چیست؟

داشتن وزن بدنی ایده آل. خانم هایی که چاق هستند و یا کمبود وزن دارند، بیشتر در معرض مشکلات این چنینی قرار دارند.
– در صورت استفاده از قرص های پیشگیری از بارداری، این قرص ها باید هر روز و طبق دستور پزشک مصرف شوند.
– اهمیت دادن به ورزش می تواند از میزان استرس که خود یکی از دلایل خونریزی غیر طبیعی از واژن می باشد، کم کند.
– مصرف داروهای ضد التهابی و غیر استروئیدی مانند ناپروکسن و ایبوبروفن می تواند به کمتر شدن خونریزی کمک کند. مصرف این داروها باید روز اول سیکل آغاز و تا زمان توقف خونریزی ادامه پیدا کند.
توجه داشته باشید که از مصرف دارو در صورت سابقه واکنش آلرژیک باید خودداری شود. خانم های باردار، باید قبل از مصرف دارو این موضوع را به پزشک اطلاع دهند.

بارداری دوقلو یا چندقلویی: مراقبتهای دوران بارداری

بارداری دوقلو یا چندقلویی: مراقبتهای دوران بارداری

حتی اگر شما جوان و کاملا سالم نیز باشید، چندقلو حامله بودن، “پر خطر” تلقی می شود. چند قلو حامله بودن، احتمال زایمان زودرس (زایمان پیش از هفته سی و هفتم بارداری)، و همچنین عوارض دیگر را افزایش می دهد. مراقبتهای مناسب دوران بارداری، کمک می کند تا شما و کودکانی که در شکم دارید، در طول دوران حاملگی از وضعیت مناسبی برخوردار باشید.
شما در مقایسه با خانمهایی که تنها یک کودک در شکم دارند، باید دفعات بیشتری در دوران حاملگی توسط پزشک معاینه شوید. یک قانون کلی می‌تواند این باشد که در 24 هفته اول از حاملگی، هر ماه یک بار توسط پزشک معاینه شوید؛ سپس تا 32 هفتگی به صورت یک هفته در میان به دیدار پزشک بروید؛ و پس از آن نیز هر هفته (یا بیشتر) با پزشک خود قرار ملاقات بگذارید.

انتخاب پزشک در بارداری دوقلو و چند قلو

اکثر خانمها پیش از آنکه بدانند دوقلو یا چندقلو باردار هستند، یک پزشک متخصص زنان و زایمان یا ماما را برای خود انتخاب می کنند. اگر تا کنون توسط پزشک متخصص زنان و زایمان معاینه نشده اید، باید به محض اینکه از دو یا چند قلو حامله بودن خود باخبر شدید، با یکی از این پزشکان قرار ملاقات بگذارید.
ممکن است لازم باشد که در مقطعی از دوران بارداری، توسط یک متخصص پریناتولوژیست معاینه شوید. این متخصصین که به نام “متخصص مادر و جنین” هم شناخته می شوند، در واقع متخصص زنان و زایمان هستند که در زمینه حاملگیهای پرخطر فوق تخصص دارند.
برخی از این متخصصین، خودشان به تنهایی مسوولیت زایمان را بر عهده نمی گیرند، بلکه به همراه یک متخصص زایمان وضعیت شما را تحت نظر می گیرند.
در صورتی که سه قلو یا بیشتر حامله هستید، یا اگر با وضعیت حاد پزشکی یا عوارض بارداری مواجه شده اید، باید به سرعت با یک پریناتولوژیست تماس بگیرید.

اکثر خانمها پیش از آنکه بدانند چندقلو حامله هستند، یک پزشک متخصص زنان و زایمان یا ماما را برای خود انتخاب می کنند

آزمایش‌های ضروری در بارداری دوقلو و چند قلو

در بارداری دوقلو و بارداری چندقلویی، آزمایشهای شما تفاوت چندانی با خانمهایی که یک قلو حامله هستند، ندارد؛ صرفا ممکن است این آزمایشها را زودتر یا به دفعات بیشتر انجام دهید.
به عنوان مثال، مادرانی که یک قلو حامله هستند صرفا یک یا دو بار از سونوگرافی استفاده می کنند؛ اما شما ممکن است پنج بار یا دفعات بیشتری این آزمایش را انجام دهید. احتمالا شما اولین سونوگرافی خود را در سه ماهه اول بارداری خواهید داشت تا مشخص شود که چندقلو حامله هستید.
سپس از حدود هفته هجدهم بارداری تا زمان زایمان، شما ممکن است ماهیانه یکبار سونوگرافی داشته باشید. پس از نیمه حاملگی، پزشک شما ممکن است از معاینات داخلی (از طریق واژن) به همراه سونوگرافی برای تشخیص علامتهای زایمان زودرس استفاده کند.
در مقایسه با خانمهایی که یک جنین در شکم دارند، پزشک ممکن است خون شما را به دفعات بیشتری مورد آزمایش قرار دهد تا نشانه های احتمالی کم خونی ناشی از فقر آهن را بررسی کند. هنگامی که چندقلو حامله هستید، ذخیره آهن بدن شما با سرعت بیشتری مصرف می شود و در نتیجه احتمال بروز عارضه فوق در شما افزایش پیدا می کند.همچنین احتمال ابتلای خانمهایی که چندقلو حامله هستند به دیابت دوران حاملگی، بیشتر است. در نتیجه، شما باید “آزمایش غربالگری قند خون” و “تست تحمل گلوکز” را زودتر از سایر خانمها بدهید. (در بارداری یک جنین این آزمایش را بین 24 تا 28 هفتگی انجام می دهند).

خطر زایمان زودرس چند قلوها را تهدید می‌کند

از آنجا که احتمال بروز زایمان زودرس در بارداری دوقلو یا چند قلو بیشتر است، پس از 22 هفتگی در صورتی که با انقباضات زودرس مواجه شده باشید ممکن است “آزمایش فیبرونکتین جنینی” برای شما تجویز شود. فیبرونکتین جنینی یک نوع پروتئین در ترشحات واژن است که در صورت وجود، ممکن است نشانه آن باشد که جنین شما در حال آماده شدن برای تولد و خروج از رحم است.
در صورتی که نتیجه این آزمایش (که مشابه با ” تست پاپ اسمیر” انجام می شود) منفی باشد؛ یعنی پروتئین مخصوص وجود نداشته باشد؛ به احتمال زیاد شما در طول یک یا دو هفته آینده زایمان نخواهید داشت. (شما ممکن است این آزمایش را هر دو هفته یکبار، تا 34 هفتگی، تکرار کنید.
در صورتی که نتیجه آزمایش مثبت باشد، پزشک شما ممکن است از روشهای دیگر برای جلوگیری از زایمان زودرس استفاده کند. معمولا این آزمایش برای خانمهایی که حاملگی کم خطر داشته و نشانه های زایمان زودرس را ندارند، توصیه نمی شود.تقریبا پس از هفته بیست و هشتم بارداری، شما ممکن است “آزمایش ارزیابی سلامت جنین” را بدهید: این آزمایش، ضربان قلب و حرکات جنین ها را اندازه گیری می کند. این آزمایش مشخص می کند که آیا کودکان شما با مشکل خاصی در محیط تنگ و شلوغ رحم مواجه هستند یا خیر. این آزمایش همچنین انقباضاتی را که ممکن است نشانه زایمان زودرس باشند، چک می کند.
همچنین پزشک شما ممکن است “بیوفیزیکال پروفایل” را توصیه کند. در این آزمایش، ارزیابی سلامت جنین به همراه سونوگرافی دقیق و مفصل صورت می گیرد که حرکات بدن جنین ها، حرکات تنفسی و میزان مایع آمنیوتیکی که آنها را احاطه کرده است را بررسی می کند.

 

مراقبتهای بعد زایمان برای سرحالی و زود سرپا شدن

مراقبت بعد زایمان

مراقبت بعد زایمان

سرحالی بعد زایمان با یک مراقبت صحیح و اصولی

بارداری باعث ایجاد تغییراتی در بدن می شود و معمولا این تغییرات بیش از آن چیزی است که شما انتظار دارید، پس نباید انتظار داشته باشید که ظرف یکی، دو هفته همه چیز درست شود.

به طور معمول بدن مادر شش تا هشت هفته بعد از تولد نوزاد سازو کار عادی خودش را بازمی یابد اما اگر مادر هفته های اول پس از زایمان از خود مراقبت کافی نموده باشد.

مراقبت بعد زایمان

مراقبت های لازم برای سرپا شدن سریع تر بعد از زایمان

در این قسمت از بارداری و نوزاد بیا نی نی با تغییرات بعد از بارداری و راه های کنار آمدن و سرحال شدن در این دوران آشنا خواهید شد. تک تک مشکلات بعد زایمان را عنوان کرده و راه حل و راهکار مورد نیاز شما برای رفع آن و بهبودی سریعتر را گفته ایم، با رعایت این نکات میتوانید به موقع سرپا شده و به مرحله سرحالی بعد زایمان برسید.

مراقبت از سوزش واژن بعد زایمان

اگر در این دوران هرگونه پارگی در قسمت واژن ایجاد شده باشد، پزشک آن را بخیه می زند. زخمتان ممکن است چند هفته ادامه داشته باشد تا به طور کامل بهبود پیدا کند. پارگی های شدید به مدت زمان طولانی تری برای بهبودی نیاز دارند. برای اینکه همه این شرایط را بهتر کنید و راحت با آن کنار بیایید و بتوانید سرحال تر باشید، اقدامات زیر را در پیش بگیرید:

  • روی یک بالش یا رینگ طبی بنشینید.
  • قسمت مورد نظر را با تکه های یخ خنک کنید.
  • از پد خنک کننده روی نوار بهداشتی استفاده کنید که بین واژن و مقعد قرار می گیرد.
  • هنگامی که ادرار می کنید، مقداری آب گرم بین واژن و مقعد بریزید.
  • در وان آب گرم بنشینید تا قسمت باسن و مقعد گرم شود و چند دقیقه در همین حالت بمانید.
  • از دارو های مسکن ؛ زیر نظر پزشک استفاده کنید.
  • همچنین می توانید از کرم و اسپری های بی حس کننده هم در صورت نیاز استفاده کنید.
  • اگر از داروی نرم کننده مدفوع یا هرگونه داروی ضد یبوست استفاده می کنید، حتما به پزشک اطلاع رسانی کنید.

سوزش واژن بعد از زایمان

 

راه حل ترشحات واژن بعد از زایمان

بعد از زایمان ترشحات واژن زیاد می شود که به دلیل خونریزی و بافت تولید شده در بدن است که تا چند هفته ادامه دارد. این ترشحات ممکن است قرمز و غلیظ باشند اما کم کم عادی می شوند و حالت آبکی پیدا می کنند و رنگ آن ها متمایل به صورتی و زرد می شود.

برای این که این شرایط را بهبود ببخشید، حتماً به پزشک خود اطلاع رسانی کنید. هرگونه خونریزی نیز باید به پزشک گزارش داده شود.

راهکار درد و انقباضات بعد زایمان

ممکن است در این دوران درد و انقباضات را در ناحیه شکم احساس کنید که شبیه به درد های قاعدگی است. علت آن هم فشردگی رگ های خونی در رحم برای جلوگیری از خونریزی زیاد هستند.

از آن جایی که بعد از زایمان هورمون اکسی توسین به مقدار زیاد تولید می شود، ممکن است این درد افزایش پیدا کند. پزشک در چنین حالتی می تواند برای شما داروی مسکن تجویز کند و اگر می خواهید بعد از این اتفاق سرحال باشید، حتماً شرایط خود را به طور کامل به پزشک تان توضیح دهید.

مشکلات بعد زایمان

 

مراقبت از کم خونی پس از زایمان

زایمان باعث می شود که مادر مقداری خون از دست داده و دچار کم خونی شود . به مادران تازه زایمان کرده توصیه می شود:

  • در پایان هفته اول پس از زایمان مادر برای چکاپ کلی به پزشک مراجعه نمایند.
  • حتما قرص آهن و مکمل غذایی تجویز شده توسط پزشک را مصرف کنند زیرا به با مصرف آنها بسیاری از مشکلات برطرف می شوند.
  • مصرف گوشت قرمز و جگر پخته شده را در برنامه غذایی خود بگنجانند.
  • از میوه ها و مغزیجات سرشار از آهن استفاده نمایند.
  • هرگز این غذاها و مکمل ها را از برنامه روزانه خود حذف نکنند.

مصرف گوشت قرمز

 

راهکار بی اختیاری در ادرار بعد زایمان

بارداری و زایمان طبیعی باعث آسیب دیدگی ماهیچه لگن می شود و ممکن است وضعیت مثانه و مقعد مانند همیشه نباشند. همین ممکن است باعث شود که هنگام عطسه یا سرفه کمی بی اختیاری ادرار داشته باشید و چند قطره از آن بیرون بریزد. در چنین حالتی باید:

  • از پد های بهداشتی استفاده کنید.
  • تا جایی که می توانید ماهیچه خود را سفت نگه دارید و مثانه خود را کنترل کنید.
  • هنگام نشستن، ایستادن و انجام کارها؛ این عادت را به وجود بیاورید که عضلات پایین تنه را سفت نگه دارید که اگر این کار را به یک عادت تبدیل کنید، دیگر با مشکلی مواجه نخواهید بود.

پد های بهداشتی

بواسیر، مشکلی نگران کننده بعد زایمان

اگر احساس کردید هنگام دفع مدفوع درد دارید و ورمی در ناحیه مقعد ایجاد شده ، احتمالاً این ناحیه متورم شده و حتما باید این شرایط را بهبود ببخشید. پس اقدامات زیر را انجام دهید:

  • می توانید از کرم های مسکن بواسیر استفاده کنید که حاوی هیدروکورتیزون هستند.
  • از پدهای بهداشتی بی حس کننده استفاده کنید.
  • بین ناحیه مقعد و لگن خود را به مدت 10 تا 15 دقیقه داخل آب گرم نگه دارید و 2 الی 3 بار در روز این کار تکرار کنید.

درمان یبوست بعد زایمان

فشار فیزیکی بر روده ها در بارداری افزایش یافته و احتمال ابتلا به یبوست بالا می رود. پس از زایمان فشار فیزیکی از بین رفته اما با توجه به بی تحرکی یا کم تحرکی مادر برگشتن بدن به روال طبیعی خود مدتی طول می کشد. اگر دچار یبوست در بارداری و بعد از زایمان هستید:

  • مواد غذایی حاوی فیبر مصرف کنید.
  • مایعات فراوان بنوشید.
  • حتما تحرک داشته باشید و راه بروید. در زایمان طبیعی پس از به دنیا آمدن نوزاد مادر می تواند چند قدمی تا اتاق یا تختش راه برود اما کسانی که عمل سزارین می کنند، بین 8 تا 12 ساعت بعد از زایمان می توانند راه رفتن را شروع کنند.

نوشیدن مایعات فراوان

راه چاره سوزش سینه بعد زایمان

اگر چند روز بعد از زایمان با سوزش سینه مواجه بودید و یا لکه های سیاه اطراف پوست نوک پستان ایجاد شده بودند، احتمالا هنگام شیردهی مشکل داشته باشید. در چنین حالتی می توانید:

  1. بعد از هر نوبت شیردهی چند قطره از شیر را روی نوک سینه بریزید.
  2. پدهای بهداشتی مخصوص شقاق را از داروخانه تهیه کنید و روی نوک سینه بگذارید تا این مشکل بهبود پیدا کند.
  3. لباس های پلاستیکی و نایلونی نپوشید زیرا مانع از عبور و مرور هوا می شود.
  4. نشاسته گیاهی یا پارافین سفید را از داروخانه ها بخرید و روی نوک سینه بگذارید تا پوست نوک سینه خشک و زخم نشود.
  5. از هر دو سینه شیر بدهید تا دچار التهاب سینه نشوید.
  6. زمان شیر دادن به نوزاد تمام هاله قهوه ای را در دهان نوزاد بگذارید و تا سیر نشدن نوزاد از دهانش در نیاورید.
  7. شیر خود را بدوشید و به فرزندتان بدهید زیرا ممکن است که کودک با این شرایط پستان شما را به دهان نگیرد.
  8. برای اینکه سینه شما احساس راحتی بیشتری کند، یک پارچه گرم را روی آن قرار دهید یا دوش آب گرم بگیرید.
  9. بین هر بار شیر دادن هم می توانید یک دستمال سرد بین سینه ها قرار دهید.

سوزش سینه بعد زایمان

نکات کلی درباره مراقبت پس از زایمان

  • پس از زایمان لبنیات، پروتئین، نان و غلات، میوه و سبزیجات را در برنامه غذایی خود بگنجانید تا انرژی و ویتامین لازم را به دست آورید.
  • بعد از بهبود درد و سوزش محل زخم بدن شما توان ورزش را دارد پس از پنج یا 10 دقیقه شروع کنید و کم کم به 20دقیقه ورزش در روز برسید.
  • محل بخیه های زایمان را تمیز نگه دارید.
  • روزی یک بار دوش ملایم و کوتاه بگیرید اما در حمام از مواد شوینده و محصولات بهداشتی همیشگی تان استفاده نکنید زیرا موجب سوزش و درد زخم های تان می شود.

افسردگی پس از زایمان چه نشانه‌هایی دارد؟

افسردگی پس از زایمان چه نشانه‌هایی دارد؟

افسردگی پس از زایمان (PPD) یک بیماری شایع است که تقریباً 2 نفر از هر 10 زن (20٪) به آن مبتلا می‌شود. افسردگی می‌تواند در سال اول و عمدتاً چند هفته پس از تولد نوزاد شروع شود. این یک وضعیت جدی است که می‌تواند بر توانایی والدین (به پدران جدید نیز افسردگی را تجربه کنند) و تمایل به مراقبت از خود و کودکشان را تحت تأثیر قرار می‌دهد.

چه چیزی باعث افسردگی پس از زایمان می‌شود؟

عوامل خطر دقیقی که باعث افسردگی پس از زایمان می‌شوند هنوز شناخته نشده است. برخی از محققان فکر می‌کنند که افسردگی پس از زایمان با تغییرات هورمونی که پس از تولد رخ می‌دهد مرتبط است. برخی از عوامل خطر که تصور می‌شود قوی‌ترین عوامل ایجاد افسردگی پس از زایمان هستند عبارتند از:

  • سابقه شخصی یا خانوادگی قبلی شرایط سلامت روان (می تواند افسردگی یا اختلال دوقطبی باشد)
  • فقدان زندگی اجتماعی و حمایت و نداشتن دوستان و خانواده زیاد
  • عدم ارتباط با شریک یا رابطه ضعیف
  • استرس قابل توجه در دوران بارداری یا بعد از آن. استرس می‌تواند ناشی از رویداد‌های مهم زندگی باشد (از دست دادن یکی از عزیزان، از دست دادن شغل و غیره)
  • بارداری غیر منتظره
  • بارداری و زایمان پیچیده
  • نوزاد با مشکلات سلامتی یا نیاز‌های خاص به دنیا می‌آید

افسردگی پس از زایمان چه علائمی دارد؟

 احساس خستگی:

واقعاً طبیعی است که والدین جدید همیشه احساس خستگی و فرسودگی کنند. اما همچنان از شادی فرزند جدیدشان انگیزه می‌گیرند و در انجام مسئولیت‌های خود مشکلی ندارند. از سوی دیگر مادرانی که از افسردگی پس از زایمان رنج می‌برند بی‌انگیزه هستند و تمایلی به مراقبت از نوزاد ندارند. با توجه به مطالعات انجام شده این طبیعی است که زن در ماه‌های اول پس از زایمان دچار کمبود میل جنسی شود. گاهی به دلیل افزایش وزن و داشتن تصویر متفاوت از بدن این اتفاق می‌افتد. بسیاری از تازه مادران در ابتدا نمی‌توانند مانند یک فرد عادی بخوابند و این طبیعی است.

از دست دادن علاقه:

اگر دیگر علاقه‌ای به کار‌هایی ندارید که دوست دارید انجام دهید و هر روز گریه می‌کنید و ناراضی هستید ممکن است افسردگی پس از زایمان را تجربه کنید. این یکی از اولین نشانه‌های افسردگی است. اگر علاقه‌ای به انجام کار‌هایی که دوست داشتید به تنهایی یا همراه با همسرتان انجام دهید ندارید بهتر است با پزشک خود صحبت کنید.

چگونه افسردگی پس از زایمان را درمان کنیم؟

چندین کار وجود دارد که می‌توانید برای کمک به خود پس از تشخیص افسردگی پس از زایمان انجام دهید از جمله:

  • با افرادی باشید که به شما اهمیت می‌دهند و شما را دوست دارند
  • سعی کنید به طور مداوم آرام باشید
  • هر روز ورزش کنید
  • سعی کنید کار‌های خنده دار انجام دهید تا سرحال شوید
  • علائم خود را دنبال کنید

نتیجه‌گیری:

به یاد داشته باشید که همه علائم نیاز به توجه دارند و به محض اینکه متوجه تغییر در خلق و خوی خود یا هر یک از علائم ذکر شده در بالا شدید باید از پزشک کمک بخواهید. افسردگی پس از زایمان می‌تواند شما را مجبور به انجام کار‌هایی کند که به طور طبیعی انجام نمی‌دهید. افسردگی پس از زایمان قابل درمان است و شما به حالت عادی خود باز خواهید گشت.

 

منبع:

flo.health/being-a-mom

بارداری دوقلو یا چندقلویی: عوارض احتمالی

بارداری دوقلو یا چندقلویی: عوارض احتمالی

هر چند خانمهایی که چند قلو باردار هستند، در اکثر موارد کودکانی سالم به دنیا می آورند، اما چند قلو حامله بودن (دو یا بیشتر)، “پر خطر” تلقی می شود. هر چه تعداد جنین ها بیشتر باشند، احتمال بروز عوارض نیز در شما بیشتر خواهد بود. بزرگترین خطر نیز زایمان پیش از موعد و به دنیا آمدن کودکان زودرس است، که خطر بروز مشکلات جسمی را در آنها افزایش می دهد.

 

احتمال زایمان زودرس در بارداری چند قلو چقدر است؟

نزدیک به 60% از کسانی که دوقلو حامله هستند و 90% از کسانی که سه قلو حامله هستند، زایمان زودرس (قبل از 37 هفتگی) دارند. حاملگیهای دوقلو به طور متوسط حدود 35 هفته طول می کشند. حاملگیهای سه قلو نیز به طور متوسط حدود 33 هفته و حاملگیهای چهار قلو نیز حدود 29 هفته طول می کشند.

 

خطرات زایمان زودرس در بارداری چند قلو

نوزادانی که زودرس به دنیا می آیند، ممکن است برای زندگی در دنیای خارج از رحم هنوز کاملا آماده نباشند. ریه، مغز و دیگر اندامهای آنها ممکن است به طور کامل رشد نکرده باشد، سیستم ایمنی آنها نیز ممکن است برای مبارزه با عفونتها آماده نباشد و این کودکان ممکن است برای مکیدن یا بلعیدن نیز آمادگی لازم را نداشته باشند.

هر چه کودک زودتر به دنیا آمده باشد، با خطرات بیشتری مواجه است. نوزادان زودرسی که بین هفته های 34 تا 37 به دنیا می آیند، معمولا وضعیت مناسبی داشته و با مشکلی مواجه نمی شوند. کودکانی که قبل از هفته بیست و هشتم به دنیا بیایند، ممکن است نهایتا زنده بمانند، اما به مراقبتهای ویژه پزشکی و البته کمی هم شانس نیاز دارند.

اگر زایمان شما قبل از 34 هفتگی آغاز شود، پزشک متخصص و تیم پزشکی ممکن است بتواند زایمان را چند روز به تاخیر بیندازد. پزشک معالج شما در این زمان از کورتیکواسترویید استفاده خواهد کرد؛ این داروها به ریه ها و سایر اندامهای جنین کمک می کنند تا سریعتر رشد کرده و در نتیجه احتمال زنده ماندن او را افزایش دهند.

نزدیک به 75 درصد از کسانی که بارداری چند قلو دارند زایمان زودرس دارند

خطرات بارداری چند قلو

صرفنظر از زایمان زودرس، مشکلات مختلف دیگری نیز ممکن است وجود داشته باشند:
نوزادانی که در زمان تولد با کم وزنی مواجه باشند، حتی اگر با زایمان زودرس نیز به دنیا نیامده باشند، ممکن است به مشکلات مختلف دچار شوند. این کودکان معمولا نمی توانند خودشان به صورت طبیعی تنفس کنند. آنها ممکن است آمادگی کامل برای مبارزه با بیماریها و عفونتها، کنترل دمای بدن و یا افزایش وزن متناسب نداشته باشند. به همین دلایل، تقریبا همه این کودکان باید پیش از رفتن به خانه، مدتی را در مرکز مراقبتهای ویژه نوزادان بگذرانند.

در بارداری های چندقلویی، بروز این عارضه پس از زایمان طبیعی نوزاد اول، بسیار شایع است. اگر این اتفاق بیفتد، ممکن است لازم باشد که نوزاد یا نوزادان بعدی بلافاصله با جراحی سزارین به دنیا بیایند.

تقریبا 15% از دوقلوها به این سندرم دچار می شوند. معمول درمان این عارضه با تخلیه مایع آمنیوتیک از کیسه آب کودکی که خون اضافی را دریافت کرده است، انجام می شود. در حدود 60% از موارد، این درمان موثر بوده و موجب نجات جان کودک می شود (که این میزان، 2 تا 3 برابر بیشتر از حالتی است که از این درمان استفاده نشود).

  • تولد نوزادان کم وزن: دوقلوها و سه قلوها معمولا پیش از تولد به وزن مناسب نمی رسند. در حالی که یک کودک سالم بطور متوسط در زمان تولد در حدود 3 تا 3.5 کیلو وزن دارد، دوقلوها به طور متوسط هر کدام 2.5 کیلو وزن دارند. سه قلوها نیز هر کدام حدود 1.8 تا 2 کیلو، و چهارقلوها نیز هر کدام 1.3 تا 1.5 کیلو وزن دارند. نوزادانی که وزن آنها هنگام تولد کمتر از 2.5 کیلو باشد، کم وزن تلقی می شوند.

  • پره اکلامپسی: عارضه ای است که علائم آن فشار خون بالا و وجود پروتئین در ادرار می باشد. این عارضه تقریبا در 10 تا 15 درصد از خانمهایی که دوقلو حامله هستند رخ می دهد، یعنی شیوع این عارضه در این دسته، تقریبا دو برابر خانمهایی است که تنها یک جنین در شکم دارند. همچنین بروز این حالت در خانمهایی که چندقلو حامله هستند، زودتر رخ می دهد. بعلاوه هنگامی که این حالت در خانمهایی که چندقلو حامله هستند بروز می کند، به احتمال زیاد شدیدتر بوده، می تواند بر اندامهای مختلف اثر بگذارد و مشکلات جدی یا حتی خطرناک و کشنده ای نیز ایجاد کند.

  • دیابت بارداری: بروز این عارضه در خانمهایی که بیش از یک جنین در شکم دارند، شایعتر به نظر می رسد. در صورتی که شما به دیابت حاملگی مبتلا شوید، پزشک به دقت شما را تحت نظر می گیرد. شما به احتمال زیاد خواهید توانست با استفاده از رژیم غذایی مناسب و یک برنامه ورزشی (و نیز استفاده از انسولین در صورت لزوم)، سطح قند خون خود را کنترل کنید. در صورتی که دیابت به خوبی کنترل نشود، می تواند پیامدهای جدی برای شما و فرزندانتان داشته باشد.

  • جداشدگی جفت: در این عارضه، جفت پیش از زایمان از دیواره رحم جدا می شود؛ که احتمال بروز این مشکل نیز در خانمهایی که بیش از یک فرزند در شکم دارند، بیشتر است. این عارضه ممکن است در هر مقطعی در نیمه دوم حاملگی رخ دهد و ممکن است موجب بروز مشکلات رشدی، زایمان زودرس، یا حتی مرده زایی شود.

  • سندرم انتقال خون بین جنین ها: این عارضه نیز یک مورد نادر ولی بسیار جدی است که در دوقلوهای همسان رخ می دهد، هنگامی که خون از طریق جفت مشترک از یک کودک به کودک دیگر انتقال پیدا می کند.

 

استراحت مطلق در بارداری چند قلو

پزشک ممکن است استراحت مطلق را برای شما تجویز کند، خصوصا اگر عوارضی همچون زایمان زودرس در شما بروز کند. دلیل محکمی وجود ندارد که استراحت مطلق بتواند از زایمان زودرس در خانمهایی که چندقلو حامله هستند جلوگیری کند، اما شواهدی وجود دارد که نشان می دهد این کار می تواند وزن زمان تولد نوزادان را بهبود بخشد. در صورتی که این کار توسط پزشک به شما توصیه شد، می توانید از او بخواهید که درباره مزایا و معایب آن با شما صحبت کند.

همچنین، کارهایی را که می توانید انجام دهید و کارهایی را که نباید انجام دهید و همچنین مدت زمان مربوط به این کارها را بپرسید. استراحت مطلق می تواند معانی مختلفی داشته باشد: از کاهش میزان فعالیت تا استراحت دائمی در تختخواب و خارج نشدن از آن به هیچوجه! حتی اگر دوران حاملگیِ شما با آرامش در حال طی شدن است، اکثر پزشکان و ماماها توصیه می کنند که از اوایل سه ماهه سوم حاملگی، فعالیت بدنی خود را کاهش داده و به خودتان سخت نگیرید.

فهرستی از سوالات را در زمینه استراحت مطلق آماده کنید تا در هنگام مراجعه به پزشک، دقیقا بدانید که چه چیزی می خواهید بپرسید.

دلیل محکمی وجود ندارد که استراحت مطلق بتواند از زایمان زودرس در بارداری چندقلو جلوگیری کند

احتمال مرگ یکی از جنین‌ها در بارداری چند قلو

در یک بارداری دوقلو، ممکن است یکی از نوزادها در اوائل حاملگی سقط شود در حالی که مشکل خاصی برای نوزاد دوم پیش نیاید. این اتفاق برایِ حدود 20% از همه دوقلوها می افتد. اگر سه قلو حامله باشید، به احتمال 40% یک یا تعداد بیشتری از نوزادان را در نیمه اول حاملگی از دست خواهید داد.

در دورانی که سونوگرافی وجود نداشت، این سقط جنینها در اکثر موارد به نظر نمی رسیدند. تنها نشانه این موارد هم خونریزی مهبلی بود و جنین یا جنین های باقیمانده نیز معمول به صورت طبیعی رشد می کردند.

مرده زایی (از دست دادن یک بچه پس از بیست هفتگی) در خانمهایی که چندقلو حامله هستند، اندکی شایعتر است؛ اما به هر حال، این عارضه نادر است. مرده زایی تنها در 1 تا 2 درصد از دوقلوها و سه قلوها مشاهده می شود، که این مقدار در خانمهایی که تنها یک کودک در شکم دارند در حدود 0.5 درصد است.

برخی از کودکان در انتهای دوران بارداری می میرند و زایمان آنها همراه با کودکی که زنده مانده است، انجام می شود. در مواردی نادر، هنگامی که یکی از دوقلوها مرده است، جنین مرده می تواند چندین هفته پیش از کودک زنده از رحم خارج شود.

اگر دوقلوهای همسان در شکم داشته باشید که از یک جفت به صورت مشترک استفاده می کنند، از دست دادن یکی از آنها پس از هفته بیستم می تواند برای کودک دیگر نیز بسیار خطرناک باشد. در صورتی که کودکانی که در شکم دارید از جفت مشترک استفاده نمی کنند، کودک باقیمانده به احتمال زیاد به صورت طبیعی رشد خواهد کرد.

در هر حالت، پزشک شما به احتمال زیاد نظارت دائمی بر وضعیت سلامت شما و جنین ها خواهد داشت. اگر کودک باقیمانده با مشکل جدی مواجه نباشد، معمولا دلیلی برای القای زایمان بطور پیش از موعد وجود ندارد.

 

کاهش خطرات بارداری دوقلو

هر چند بسیاری از عوارض مربوط به حاملگی دوقلوها ربط چندانی به رفتار و سبک زندگی شما ندارند، اما اگر دوقلو حامله بودن شما در همان اوائل مشخص و تائید شود، پزشک یا مامای شما زمان بیشتری برای شناسایی و درمان عوارضی که ممکن است رخ دهند در اختیار خواهد داشت.

سعی کنید اطلاعات بیشتری در مورد شایعترین عوارض و خطرات مربوط به حاملگی دوقلوها به دست آورید، اما لازم نیست دائما به مشکلاتی که فقط “ممکن است” رخ دهند فکر کنید. نشانه های زایمان زودرس را بشناسید. اطمینان حاصل کنید که مواد غذایی و همینطور مایعات و آب کافی مصرف می کنید. نهایتا، در همه نوبتهای معاینات و مراقبتهای دوران حاملگی به دیدار پزشک بروید و اطمینان حاصل کنید که دستورات و راهنماییهای پزشک خود را به دقت رعایت می کنید.

 

بارداری دوقلو یا چندقلویی: عوارض احتمالی

بارداری دوقلو یا چندقلویی: عوارض احتمالی

هر چند خانمهایی که چند قلو باردار هستند، در اکثر موارد کودکانی سالم به دنیا می آورند، اما چند قلو حامله بودن (دو یا بیشتر)، “پر خطر” تلقی می شود. هر چه تعداد جنین ها بیشتر باشند، احتمال بروز عوارض نیز در شما بیشتر خواهد بود. بزرگترین خطر نیز زایمان پیش از موعد و به دنیا آمدن کودکان زودرس است، که خطر بروز مشکلات جسمی را در آنها افزایش می دهد.

 

احتمال زایمان زودرس در بارداری چند قلو چقدر است؟

نزدیک به 60% از کسانی که دوقلو حامله هستند و 90% از کسانی که سه قلو حامله هستند، زایمان زودرس (قبل از 37 هفتگی) دارند. حاملگیهای دوقلو به طور متوسط حدود 35 هفته طول می کشند. حاملگیهای سه قلو نیز به طور متوسط حدود 33 هفته و حاملگیهای چهار قلو نیز حدود 29 هفته طول می کشند.

 

خطرات زایمان زودرس در بارداری چند قلو

نوزادانی که زودرس به دنیا می آیند، ممکن است برای زندگی در دنیای خارج از رحم هنوز کاملا آماده نباشند. ریه، مغز و دیگر اندامهای آنها ممکن است به طور کامل رشد نکرده باشد، سیستم ایمنی آنها نیز ممکن است برای مبارزه با عفونتها آماده نباشد و این کودکان ممکن است برای مکیدن یا بلعیدن نیز آمادگی لازم را نداشته باشند.

هر چه کودک زودتر به دنیا آمده باشد، با خطرات بیشتری مواجه است. نوزادان زودرسی که بین هفته های 34 تا 37 به دنیا می آیند، معمولا وضعیت مناسبی داشته و با مشکلی مواجه نمی شوند. کودکانی که قبل از هفته بیست و هشتم به دنیا بیایند، ممکن است نهایتا زنده بمانند، اما به مراقبتهای ویژه پزشکی و البته کمی هم شانس نیاز دارند.

اگر زایمان شما قبل از 34 هفتگی آغاز شود، پزشک متخصص و تیم پزشکی ممکن است بتواند زایمان را چند روز به تاخیر بیندازد. پزشک معالج شما در این زمان از کورتیکواسترویید استفاده خواهد کرد؛ این داروها به ریه ها و سایر اندامهای جنین کمک می کنند تا سریعتر رشد کرده و در نتیجه احتمال زنده ماندن او را افزایش دهند.

نزدیک به 75 درصد از کسانی که بارداری چند قلو دارند زایمان زودرس دارند

خطرات بارداری چند قلو

صرفنظر از زایمان زودرس، مشکلات مختلف دیگری نیز ممکن است وجود داشته باشند:
نوزادانی که در زمان تولد با کم وزنی مواجه باشند، حتی اگر با زایمان زودرس نیز به دنیا نیامده باشند، ممکن است به مشکلات مختلف دچار شوند. این کودکان معمولا نمی توانند خودشان به صورت طبیعی تنفس کنند. آنها ممکن است آمادگی کامل برای مبارزه با بیماریها و عفونتها، کنترل دمای بدن و یا افزایش وزن متناسب نداشته باشند. به همین دلایل، تقریبا همه این کودکان باید پیش از رفتن به خانه، مدتی را در مرکز مراقبتهای ویژه نوزادان بگذرانند.

در بارداری های چندقلویی، بروز این عارضه پس از زایمان طبیعی نوزاد اول، بسیار شایع است. اگر این اتفاق بیفتد، ممکن است لازم باشد که نوزاد یا نوزادان بعدی بلافاصله با جراحی سزارین به دنیا بیایند.

تقریبا 15% از دوقلوها به این سندرم دچار می شوند. معمول درمان این عارضه با تخلیه مایع آمنیوتیک از کیسه آب کودکی که خون اضافی را دریافت کرده است، انجام می شود. در حدود 60% از موارد، این درمان موثر بوده و موجب نجات جان کودک می شود (که این میزان، 2 تا 3 برابر بیشتر از حالتی است که از این درمان استفاده نشود).

  • تولد نوزادان کم وزن: دوقلوها و سه قلوها معمولا پیش از تولد به وزن مناسب نمی رسند. در حالی که یک کودک سالم بطور متوسط در زمان تولد در حدود 3 تا 3.5 کیلو وزن دارد، دوقلوها به طور متوسط هر کدام 2.5 کیلو وزن دارند. سه قلوها نیز هر کدام حدود 1.8 تا 2 کیلو، و چهارقلوها نیز هر کدام 1.3 تا 1.5 کیلو وزن دارند. نوزادانی که وزن آنها هنگام تولد کمتر از 2.5 کیلو باشد، کم وزن تلقی می شوند.

  • پره اکلامپسی: عارضه ای است که علائم آن فشار خون بالا و وجود پروتئین در ادرار می باشد. این عارضه تقریبا در 10 تا 15 درصد از خانمهایی که دوقلو حامله هستند رخ می دهد، یعنی شیوع این عارضه در این دسته، تقریبا دو برابر خانمهایی است که تنها یک جنین در شکم دارند. همچنین بروز این حالت در خانمهایی که چندقلو حامله هستند، زودتر رخ می دهد. بعلاوه هنگامی که این حالت در خانمهایی که چندقلو حامله هستند بروز می کند، به احتمال زیاد شدیدتر بوده، می تواند بر اندامهای مختلف اثر بگذارد و مشکلات جدی یا حتی خطرناک و کشنده ای نیز ایجاد کند.

  • دیابت بارداری: بروز این عارضه در خانمهایی که بیش از یک جنین در شکم دارند، شایعتر به نظر می رسد. در صورتی که شما به دیابت حاملگی مبتلا شوید، پزشک به دقت شما را تحت نظر می گیرد. شما به احتمال زیاد خواهید توانست با استفاده از رژیم غذایی مناسب و یک برنامه ورزشی (و نیز استفاده از انسولین در صورت لزوم)، سطح قند خون خود را کنترل کنید. در صورتی که دیابت به خوبی کنترل نشود، می تواند پیامدهای جدی برای شما و فرزندانتان داشته باشد.

  • جداشدگی جفت: در این عارضه، جفت پیش از زایمان از دیواره رحم جدا می شود؛ که احتمال بروز این مشکل نیز در خانمهایی که بیش از یک فرزند در شکم دارند، بیشتر است. این عارضه ممکن است در هر مقطعی در نیمه دوم حاملگی رخ دهد و ممکن است موجب بروز مشکلات رشدی، زایمان زودرس، یا حتی مرده زایی شود.

  • سندرم انتقال خون بین جنین ها: این عارضه نیز یک مورد نادر ولی بسیار جدی است که در دوقلوهای همسان رخ می دهد، هنگامی که خون از طریق جفت مشترک از یک کودک به کودک دیگر انتقال پیدا می کند.

 

استراحت مطلق در بارداری چند قلو

پزشک ممکن است استراحت مطلق را برای شما تجویز کند، خصوصا اگر عوارضی همچون زایمان زودرس در شما بروز کند. دلیل محکمی وجود ندارد که استراحت مطلق بتواند از زایمان زودرس در خانمهایی که چندقلو حامله هستند جلوگیری کند، اما شواهدی وجود دارد که نشان می دهد این کار می تواند وزن زمان تولد نوزادان را بهبود بخشد. در صورتی که این کار توسط پزشک به شما توصیه شد، می توانید از او بخواهید که درباره مزایا و معایب آن با شما صحبت کند.

همچنین، کارهایی را که می توانید انجام دهید و کارهایی را که نباید انجام دهید و همچنین مدت زمان مربوط به این کارها را بپرسید. استراحت مطلق می تواند معانی مختلفی داشته باشد: از کاهش میزان فعالیت تا استراحت دائمی در تختخواب و خارج نشدن از آن به هیچوجه! حتی اگر دوران حاملگیِ شما با آرامش در حال طی شدن است، اکثر پزشکان و ماماها توصیه می کنند که از اوایل سه ماهه سوم حاملگی، فعالیت بدنی خود را کاهش داده و به خودتان سخت نگیرید.

فهرستی از سوالات را در زمینه استراحت مطلق آماده کنید تا در هنگام مراجعه به پزشک، دقیقا بدانید که چه چیزی می خواهید بپرسید.

دلیل محکمی وجود ندارد که استراحت مطلق بتواند از زایمان زودرس در بارداری چندقلو جلوگیری کند

احتمال مرگ یکی از جنین‌ها در بارداری چند قلو

در یک بارداری دوقلو، ممکن است یکی از نوزادها در اوائل حاملگی سقط شود در حالی که مشکل خاصی برای نوزاد دوم پیش نیاید. این اتفاق برایِ حدود 20% از همه دوقلوها می افتد. اگر سه قلو حامله باشید، به احتمال 40% یک یا تعداد بیشتری از نوزادان را در نیمه اول حاملگی از دست خواهید داد.

در دورانی که سونوگرافی وجود نداشت، این سقط جنینها در اکثر موارد به نظر نمی رسیدند. تنها نشانه این موارد هم خونریزی مهبلی بود و جنین یا جنین های باقیمانده نیز معمول به صورت طبیعی رشد می کردند.

مرده زایی (از دست دادن یک بچه پس از بیست هفتگی) در خانمهایی که چندقلو حامله هستند، اندکی شایعتر است؛ اما به هر حال، این عارضه نادر است. مرده زایی تنها در 1 تا 2 درصد از دوقلوها و سه قلوها مشاهده می شود، که این مقدار در خانمهایی که تنها یک کودک در شکم دارند در حدود 0.5 درصد است.

برخی از کودکان در انتهای دوران بارداری می میرند و زایمان آنها همراه با کودکی که زنده مانده است، انجام می شود. در مواردی نادر، هنگامی که یکی از دوقلوها مرده است، جنین مرده می تواند چندین هفته پیش از کودک زنده از رحم خارج شود.

اگر دوقلوهای همسان در شکم داشته باشید که از یک جفت به صورت مشترک استفاده می کنند، از دست دادن یکی از آنها پس از هفته بیستم می تواند برای کودک دیگر نیز بسیار خطرناک باشد. در صورتی که کودکانی که در شکم دارید از جفت مشترک استفاده نمی کنند، کودک باقیمانده به احتمال زیاد به صورت طبیعی رشد خواهد کرد.

در هر حالت، پزشک شما به احتمال زیاد نظارت دائمی بر وضعیت سلامت شما و جنین ها خواهد داشت. اگر کودک باقیمانده با مشکل جدی مواجه نباشد، معمولا دلیلی برای القای زایمان بطور پیش از موعد وجود ندارد.

 

کاهش خطرات بارداری دوقلو

هر چند بسیاری از عوارض مربوط به حاملگی دوقلوها ربط چندانی به رفتار و سبک زندگی شما ندارند، اما اگر دوقلو حامله بودن شما در همان اوائل مشخص و تائید شود، پزشک یا مامای شما زمان بیشتری برای شناسایی و درمان عوارضی که ممکن است رخ دهند در اختیار خواهد داشت.

سعی کنید اطلاعات بیشتری در مورد شایعترین عوارض و خطرات مربوط به حاملگی دوقلوها به دست آورید، اما لازم نیست دائما به مشکلاتی که فقط “ممکن است” رخ دهند فکر کنید. نشانه های زایمان زودرس را بشناسید. اطمینان حاصل کنید که مواد غذایی و همینطور مایعات و آب کافی مصرف می کنید. نهایتا، در همه نوبتهای معاینات و مراقبتهای دوران حاملگی به دیدار پزشک بروید و اطمینان حاصل کنید که دستورات و راهنماییهای پزشک خود را به دقت رعایت می کنید.

 

عوارض خطرناک آبله مرغان در بارداری

آبله مرغان بارداری

آبله مرغان بارداری

آبله مرغان در بارداری و آنچه باید بدانید و رعایت کنید

اگر باردار هستید و مبتلا به آبله مرغان شده اید ، احتمالا با مشکلاتی مثل خارش پوست ، تاول های قرمز روبرو هستید و ممکن است مشکلاتی نیز برای فرزند شما وجود داشته باشد.

آبله مرغان در دوران بارداری فرد را در معرض خطراتی مثل ذات الریه قرار می دهد و خطرات برای فرزند شما بستگی به زمان دارد ، مثلا اگر در هفته بیستم مبتلا به آبله مرغان شدید ، مخصوصا بین هفته 8 تا 20 ممکن است که کودک شما در خطر مشکلات نادری مثل سندروم آبله مرغان موروثی قرار بگیرد. نوزاد مبتلا به این سندروم مشکلاتی مثل ناهنجاری هایی در پوست ، چشم ، مغز و گوارش را تجربه می کند و اگر آبله مرغان 48 ساعت قبل از زایمان رخ دهد ، ممکن است که نوزاد با مشکلی به نام آبله مرغان نوزادی روبرو شود که یک نوع عفونت است. 

آبله مرغان بارداری

عوارض و خطرات آبله مرغان در دوران بارداری

خطرات جدی آبله مرغان برای جنین

آبله مرغان با وجود اینکه خطرات و مشکلات جدی کودکان را تهدید نمی کند ولی باعث می شود که بین 10 تا 20 درصد از زنان باردار دچار ذات الریه شده که سرانجام از دست دادن جان ٤٠ درصد از این زنان را در پی دارد.

خطر کمتری نوزادان زنانی که در نیمه اول بارداری قرار دارند و مبتلا به این بیماری هستند را تهدید می کند و تقریبا ممکن است تنها دو درصد یا کمتر از آن دچار سندروم آبله مرغان مادرزادی شوند، این سندروم شامل گروهی از نقایص بدو تولد از جمله اندام فلج، نابینایی، زخم، اختلالات عضلانی و استخوانی، سر کوچک، عقب ماندگی ذهنی و حتی تشنج میباشد. از دیگر عوارض و خطرات آبله مرغان در دوران بارداری این است که احتمال دارد نوزاد با آن بدنیا بیاید.

چنانچه مبتلا شدن مادر باردار به این بیماری 6 تا 21 روز پیش از زایمان باشد به احتمال زیاد نوزاد به طور خفیفی دچار این بیماری می شود در واقع به درمان خیلی زیادی هم احتیاجی نخواهد داشت. ولی چنانچه در حدّفاصل 5 روز مانده به زایمان و دو روز بعد از آن دچار این بیماری شود و اقدامات لازم برای محافظت از جنین صورت نپذیرد ممکن است نوزاد 25 تا 50 درصد پس از 5 تا 10 روز گذشتن از تولد مبتلا به این بیماری شود بنابراین در این صورت خطری جدی کودک را تهدید می کند و بایستی تحت درمان و مراقبت قرار بگیرد چرا که عدم رسیدگی و درمان منجر می شود 30 درصد از نوزادان به کام مرگ فرو روند.

موضوع خوشحال کننده ای که در این میان وجود دارد این است که چنانچه پس از تولد بلافاصله اقدام به تزریق آنتی بادی VZIG شود خطر رفع می شود و یا حتی می توان گفت بیماری کاملا از بین میرود. این نکته را متذکر شویم که چنانچه در حین درمان با گسترش علائم بیماری در نوزاد روبه رو شدید برای کاهش میزان عفونت داروهای جدید ضد ویروسی وجود دارند که میتوان از آنها استفاده کرد.

توصیه می کنیم چنانچه تا به امروز دچار این بیماری نشدید و هیچ آشنایی با علائم و عوارض آن ندارید حتماً برای حفظ سلامتی خودتان و جنین در حال رشد اقدامات لازم را جهت پیشگیری و درمان اعمال کنید.

اگر در این دوران در معرض بیماری آبله مرغان قرار گرفتید حتما با پزشک خود تماس بگیرید.

او می تواند به شما راهکارهایی مثل تزریق گلوبین را معرفی کند که حاوی ماده ای برای کشتن ویروس های آبله مرغان است و زمانی که 10 روز در معرض این مشکل باشید ، گلوبین ایمنی می تواند خطر آبله مرغان یا حساسیت بعد از آن را تا حد زیادی کاهش دهد و متاسفانه به دلیل کمبود این نوع سندروم ، احتمال این که درمان بتواند نتیجه خوبی برای نوزاد داشته باشد نیز پایین می آید.

چنانچه در بیا نی نی اشاره کرده ایم پزشک همچنین می تواند داروهای خوردنی کشنده ویروس را برای بالا بردن سرعت ریکاوری برای شما تامین کند که این دارو در 24 ساعت اول بسیار موثر است و اگر هنگام زایمان به آبله مرغان مبتلا بودید ، ممکن است که کودک شما به طور موقت با گلوبین درمان شود و از آبله مرغان نوزادی در او پیشگیری شود و اگر نوزاد در دو هفته اول تولد آبله مرغان بگیرد ، داروهای کشنده ویروس برای او نیز تجویز می شود.

اگر بدون این که واکسن آبله مرغان را زده باشید، متوجه بارداری خود شوید از درمانگر تان در مورد اقدام برای واکسناسیون سوال کنید. پزشک می تواند با انجام آزمایش خون تصمیم گیری صحیح را در این مورد انجام دهد و البته خوشبختانه خانم های زیادی توانسته اند بر مشکلات ابتلا به آبله مرغان در دوران بارداری غلبه کنند و در صورت ابتلای خودتان به آبله مرغان، هفت روز بعد از زایمان نیز حتما به پزشک مراجعه کنید.

آبله مرغان در بارداری

مشکلات خانم های باردار مبتلا به آبله مرغان

اگر باردار هستید و به آبله مرغان مبتلا شده اید در صورت داشتن شرایط زیر خطر بیشتری شما را تهدید می کند :

– مشکلات ریوی مثل برونشیت

– مصرف استروئید در سه ماه اخیر

– بارداری بالای 20 هفته

در موارد بسیار نادری ممکن است که مشکلات زیر برای مادر باردار مبتلا به آبله مرغان رخ دهد :

– التهاب ریه ها

– التهاب مغزی

– هپاتیت ( التهاب کبد)

 عوارض آبله مرغان بارداری

مشکلات و عوارض آبله مرغان در بارداری برای جنین

قبل از هفته 28 بارداری : هیچ مدرک و شواهدی وجود ندارد که در این دوران احتمال سقط جنین وجود داشته باشد و البته احتمال ابتلا به سندروم آبله مرغان مادرزادی برای کودک محتمل است.

بین هفته 28 تا 36 : ویروس در بدن نوزاد می ماند اما هیچ علائمی را نشان نمی دهد و البته ممکن است که در سال های اولیه زندگی او فعال شود و گاهی اوقات باعث کچلی نوزاد می شود.

بعد از هفته 36 : ممکن است که کودک شما هم مبتلا شود و با آبله مرغان به دنیا بیاید.

عوارض خطرناک آبله مرغان در بارداری

آبله مرغان بارداری

آبله مرغان بارداری

آبله مرغان در بارداری و آنچه باید بدانید و رعایت کنید

اگر باردار هستید و مبتلا به آبله مرغان شده اید ، احتمالا با مشکلاتی مثل خارش پوست ، تاول های قرمز روبرو هستید و ممکن است مشکلاتی نیز برای فرزند شما وجود داشته باشد.

آبله مرغان در دوران بارداری فرد را در معرض خطراتی مثل ذات الریه قرار می دهد و خطرات برای فرزند شما بستگی به زمان دارد ، مثلا اگر در هفته بیستم مبتلا به آبله مرغان شدید ، مخصوصا بین هفته 8 تا 20 ممکن است که کودک شما در خطر مشکلات نادری مثل سندروم آبله مرغان موروثی قرار بگیرد. نوزاد مبتلا به این سندروم مشکلاتی مثل ناهنجاری هایی در پوست ، چشم ، مغز و گوارش را تجربه می کند و اگر آبله مرغان 48 ساعت قبل از زایمان رخ دهد ، ممکن است که نوزاد با مشکلی به نام آبله مرغان نوزادی روبرو شود که یک نوع عفونت است. 

آبله مرغان بارداری

عوارض و خطرات آبله مرغان در دوران بارداری

خطرات جدی آبله مرغان برای جنین

آبله مرغان با وجود اینکه خطرات و مشکلات جدی کودکان را تهدید نمی کند ولی باعث می شود که بین 10 تا 20 درصد از زنان باردار دچار ذات الریه شده که سرانجام از دست دادن جان ٤٠ درصد از این زنان را در پی دارد.

خطر کمتری نوزادان زنانی که در نیمه اول بارداری قرار دارند و مبتلا به این بیماری هستند را تهدید می کند و تقریبا ممکن است تنها دو درصد یا کمتر از آن دچار سندروم آبله مرغان مادرزادی شوند، این سندروم شامل گروهی از نقایص بدو تولد از جمله اندام فلج، نابینایی، زخم، اختلالات عضلانی و استخوانی، سر کوچک، عقب ماندگی ذهنی و حتی تشنج میباشد. از دیگر عوارض و خطرات آبله مرغان در دوران بارداری این است که احتمال دارد نوزاد با آن بدنیا بیاید.

چنانچه مبتلا شدن مادر باردار به این بیماری 6 تا 21 روز پیش از زایمان باشد به احتمال زیاد نوزاد به طور خفیفی دچار این بیماری می شود در واقع به درمان خیلی زیادی هم احتیاجی نخواهد داشت. ولی چنانچه در حدّفاصل 5 روز مانده به زایمان و دو روز بعد از آن دچار این بیماری شود و اقدامات لازم برای محافظت از جنین صورت نپذیرد ممکن است نوزاد 25 تا 50 درصد پس از 5 تا 10 روز گذشتن از تولد مبتلا به این بیماری شود بنابراین در این صورت خطری جدی کودک را تهدید می کند و بایستی تحت درمان و مراقبت قرار بگیرد چرا که عدم رسیدگی و درمان منجر می شود 30 درصد از نوزادان به کام مرگ فرو روند.

موضوع خوشحال کننده ای که در این میان وجود دارد این است که چنانچه پس از تولد بلافاصله اقدام به تزریق آنتی بادی VZIG شود خطر رفع می شود و یا حتی می توان گفت بیماری کاملا از بین میرود. این نکته را متذکر شویم که چنانچه در حین درمان با گسترش علائم بیماری در نوزاد روبه رو شدید برای کاهش میزان عفونت داروهای جدید ضد ویروسی وجود دارند که میتوان از آنها استفاده کرد.

توصیه می کنیم چنانچه تا به امروز دچار این بیماری نشدید و هیچ آشنایی با علائم و عوارض آن ندارید حتماً برای حفظ سلامتی خودتان و جنین در حال رشد اقدامات لازم را جهت پیشگیری و درمان اعمال کنید.

اگر در این دوران در معرض بیماری آبله مرغان قرار گرفتید حتما با پزشک خود تماس بگیرید.

او می تواند به شما راهکارهایی مثل تزریق گلوبین را معرفی کند که حاوی ماده ای برای کشتن ویروس های آبله مرغان است و زمانی که 10 روز در معرض این مشکل باشید ، گلوبین ایمنی می تواند خطر آبله مرغان یا حساسیت بعد از آن را تا حد زیادی کاهش دهد و متاسفانه به دلیل کمبود این نوع سندروم ، احتمال این که درمان بتواند نتیجه خوبی برای نوزاد داشته باشد نیز پایین می آید.

چنانچه در بیا نی نی اشاره کرده ایم پزشک همچنین می تواند داروهای خوردنی کشنده ویروس را برای بالا بردن سرعت ریکاوری برای شما تامین کند که این دارو در 24 ساعت اول بسیار موثر است و اگر هنگام زایمان به آبله مرغان مبتلا بودید ، ممکن است که کودک شما به طور موقت با گلوبین درمان شود و از آبله مرغان نوزادی در او پیشگیری شود و اگر نوزاد در دو هفته اول تولد آبله مرغان بگیرد ، داروهای کشنده ویروس برای او نیز تجویز می شود.

اگر بدون این که واکسن آبله مرغان را زده باشید، متوجه بارداری خود شوید از درمانگر تان در مورد اقدام برای واکسناسیون سوال کنید. پزشک می تواند با انجام آزمایش خون تصمیم گیری صحیح را در این مورد انجام دهد و البته خوشبختانه خانم های زیادی توانسته اند بر مشکلات ابتلا به آبله مرغان در دوران بارداری غلبه کنند و در صورت ابتلای خودتان به آبله مرغان، هفت روز بعد از زایمان نیز حتما به پزشک مراجعه کنید.

آبله مرغان در بارداری

مشکلات خانم های باردار مبتلا به آبله مرغان

اگر باردار هستید و به آبله مرغان مبتلا شده اید در صورت داشتن شرایط زیر خطر بیشتری شما را تهدید می کند :

– مشکلات ریوی مثل برونشیت

– مصرف استروئید در سه ماه اخیر

– بارداری بالای 20 هفته

در موارد بسیار نادری ممکن است که مشکلات زیر برای مادر باردار مبتلا به آبله مرغان رخ دهد :

– التهاب ریه ها

– التهاب مغزی

– هپاتیت ( التهاب کبد)

 عوارض آبله مرغان بارداری

مشکلات و عوارض آبله مرغان در بارداری برای جنین

قبل از هفته 28 بارداری : هیچ مدرک و شواهدی وجود ندارد که در این دوران احتمال سقط جنین وجود داشته باشد و البته احتمال ابتلا به سندروم آبله مرغان مادرزادی برای کودک محتمل است.

بین هفته 28 تا 36 : ویروس در بدن نوزاد می ماند اما هیچ علائمی را نشان نمی دهد و البته ممکن است که در سال های اولیه زندگی او فعال شود و گاهی اوقات باعث کچلی نوزاد می شود.

بعد از هفته 36 : ممکن است که کودک شما هم مبتلا شود و با آبله مرغان به دنیا بیاید.