سیستیت ماه عسل، سندروم ماه عسل چیست؟

سیستیت ماه عسل، سندروم ماه عسل چیست؟
سیستیت ماه عسل، یک وضعیت پزشکی کاملا واقعی است، اما بر خلاف اسمش، زنان را فقط در ماه عسل تحت تاثیر قرار نمی‌دهد. زمانی که مقاربت واژینال منجر به عفونت دستگاه ادراری شود، این بیماری به وجود می‌آید.

سیستیت ماه عسل، سندروم ماه عسل چیست؟

سیستیت ماه عسل، یک وضعیت پزشکی کاملا واقعی است، اما زنان را فقط در ماه عسل تحت تاثیر قرار نمی‌دهد. زمانی که مقاربت واژینال منجر به عفونت دستگاه ادراری شود، این بیماری به وجود می‌آید.
معمولا زمانی ایجاد می‌شود که فشار آلت تناسلی مرد، دیواره پشتی مثانه را تحریک می‌کند و ارگانیسم‌هایی را به داخل مثانه فشار می‌دهد. بنابراین اگر بلافاصله بعد از رابطه جنسی ادرار نکنید، این ارگانیسم‌ها می‌تواند باعث عفونت شود.

در این مقاله می‌خوانید:

  • علائم سیستیت ماه عسل
  • سیستیت ماه عسل در زنان شایع‌تر است، یا مردان؟
  • علت سیستیت ماه عسل
  • آیا سندرم ماه عسل در دوران بارداری مضر است؟
  • درمان سیستیت ماه عسل
  • چگونه از ابتلا به سیستیت جلوگیری کنیم؟
  • خلاصه

علائم سیستیت ماه عسل
اگر تا به حال به عفونت ادراری مبتلا شده باشید، می‌دانید که نیمی از زنان مبتلا این علائم را تجربه می‌کنند:

  • سوزش یا احساس درد در هنگام ادرار
  • تکرر ادرار
  • درد بالای استخوان شرمگاهی
  • ادرار کدر یا خونی

سیستیت ماه عسل، یک شکل رایج از عفونت ادراری است که می‌تواند پس از اولین رابطه جنسی زن یا پس از یک دوره پرهیز از رابطه جنسی ایجاد شود. به همین دلیل آن را به نام «سیستیت ماه عسل» می‌شناسند.

سیستیت ماه عسل، سندروم ماه عسل چیست؟
سیستیت ماه عسل در زنان شایع‌تر است، یا مردان؟
این عارضه معمولا در خانم‌هایی که بچه‌دار نشده‌اند شایع‌تر است و تقریبا چهار درصد از کل عفونت‌های ادراری و 60درصد موارد عود را تشکیل می‌دهد.

سیستیت ماه عسل، معمولا در خانم‌هایی که بچه‌دار نشده‌اند شایع‌تر است و تقریبا چهار درصد از کل عفونت‌های ادراری و 60درصد موارد عود را تشکیل می‌دهد.

همچنین شواهدی وجود دارد که سیستیت ماه عسل در رابطه‌هایی که در آن از کاندوم استفاده می‌شود، رایج‌تر است. اما لازم است اقدامات جنسی ایمن را در نظر بگیرید.
این بیماری بین زنان 20ساله شیوع دارد، اما در زنان مسن که ممکن است دوباره ازدواج کنند و رابطه جنسی داشته باشند، هم رواج دارد. سیستیت علاوه بر اینکه بسیار ناراحت‌کننده است، اگر درمان نشود، می‌تواند به عفونت مثانه یا کلیه منجر شود.
شاید بپرسید که آیا مردان به این مشکل مبتلا نمی‌شوند؟ آن‌ها هم مبتلا می‌شوند، اما زنان به دلیل آناتومی خود بیشتر از مردان مستعد ابتلا به بیماری‌های عفونی هستند. مجرای ادرار زن کوتاه است، بنابراین باکتری‌ها راحت‌تر می‌توانند به مثانه وارد شوند.

سیستیت ماه عسل، سندروم ماه عسل چیست؟
علت سیستیت ماه عسل
زمانی که باکتری‌ها، به‌ویژه باکتری‌هایی که در اطراف مقعد وجود دارند، به واژن وارد می‌شوند، عفونت به وجود می‌آید.

آیا سندرم ماه عسل در دوران بارداری مضر است؟
طبق مطالعات صورت گرفته، زنان باردار در معرض خطر عفونت ادراری قرار دارند که این اتفاق به‌ویژه بعد از ماه ششم بارداری رخ می‌دهد. با این حال، ابتلا به سیستیت در دوران بارداری واقعا به جنین آسیب نمی‌رساند، اما اگر در چنین شرایطی گیر کرده‌اید، توصیه می‌شود که مراحل درمان را در اسرع وقت شروع کنید. تاخیر در درمان می‌تواند باعث گسترش عفونت شود و بر کلیه‌ها تاثیر منفی بگذارد که منجر به بروز مشکلاتی مانند تولد نوزادان نارس یا کم‌وزن می‌شود.

سیستیت ماه عسل، سندروم ماه عسل چیست؟
درمان سیستیت ماه عسل
سیستیت ماه عسل معمولا به سرعت قابل درمان است. هنگامی که پزشک شما سیستیت را تایید کرد، احتمالا برایتان آنتی‌بیوتیک تجویز می‌کند تا عفونت سریع برطرف شود. در موارد بسیار دردناک، ممکن است مسکن هم برای دوره‌ای کوتاه برایتان تجویز شود.
معمولا به خانم‌ها توصیه می‌شود تا زمان رفع عفونت از رابطه جنسی خودداری کنند.
هنگام رابطه جنسی از روان‌کننده واژن برای جلوگیری از خشکی واژن استفاده کنید تا واژن را مرطوب نگه دارد و ادرار پس از مقاربت را به بخشی منظم از روتین خود تبدیل کنید.

راه ایده‌آل برای جلوگیری از عفونت‌های ادراری مرتبط با رابطه جنسی، این است که درست قبل و بعد از مقاربت، ادرار کنید.

یک بار دیگر هم تاکید می‌کنیم که راه ایده‌آل برای جلوگیری از عفونت‌های ادراری مرتبط با رابطه جنسی، این است که درست قبل و بعد از مقاربت، ادرار کنید. با این حال، برخی از زنان نمی‌توانند بلافاصله بعد از رابطه جنسی ادرار کنند. دلیل این اتفاق این است که احتمالا عضلاتی که ترشح ادرار را کنترل می‌کنند بعد از رابطه جنسی، شل نمی‌شوند، بنابراین ادرار در مثانه باقی می‌ماند و خطر عفونت را افزایش می‌دهد.
به‌ویژه زنان یائسه ممکن است پس از رابطه جنسی به دلیل تغییرات در واژن و مجرای ادرار که با از دست دادن استروژن رخ می‌دهد، در ادرار کردن دچار مشکل شوند.
اگر سیستیت برای مدت طولانی ادامه پیدا کرد، یا بسیار شدید شد، به متخصص زنان مراجعه کنید. با خیال راحت آنچه را که تجربه می‌کنید با پزشک خود به اشتراک بگذارید و مواردی را که پزشک مطرح می‌کند، اجرا کنید.

سیستیت ماه عسل، سندروم ماه عسل چیست؟
چگونه از ابتلا به سیستیت جلوگیری کنیم؟
نوشیدن آب زیاد و ادرار کردن، به تخلیه مثانه و مجرای ادرار کمک می‌کند که در از بین بردن باکتری‌ها موثر است. اینطور توصیه می‌شود که بلافاصله پس از رابطه جنسی هم باید ادرار کنید. ادرار کردن بعد از رابطه جنسی به دفع باکتری‌هایی که ممکن است وارد مجرای ادرار شده باشند کمک می‌کند.

برخی از بیماران می‌گویند که نوشیدن منظم آب زغال‌اخته می‌تواند به محافظت در برابر سیستیت کمک کند، اما آب زغال‌اخته، پس از ابتلا به عفونت ادراری، باعث بهبود علائم نمی‌شود.

اگر مستعد ابتلا به عفونت ادراری هستید، سعی کنید سیستم ایمنی بدن خود را سالم نگه دارید و در صورت تحریک مثانه از نوشیدن بیش از حد قهوه، نوشابه، آب‌میوه و مصرف غذاهای تند خودداری کنید.
برخی از بیماران می‌گویند که نوشیدن منظم آب زغال‌اخته می‌تواند به محافظت در برابر سیستیت کمک کند، اما آب زغال‌اخته، پس از ابتلا به عفونت ادراری، باعث بهبود علائم نمی‌شود.
مطالعات همچنین نشان می‌دهد که مصرف یک قرص آنتی‌بیوتیک بلافاصله پس از مقاربت می‌تواند به پیشگیری از سیستیت مرتبط با رابطه جنسی کمک کند.
اگر مستعد این مشکل هستید، شاید بهتر باشد از همین راهکار استفاده کنید، صد البته باید با پزشک هم مشورت کنید.

سیستیت ماه عسل، سندروم ماه عسل چیست؟
خلاصه
ورود باکتری‌ها به واژن، علت ایجاد سیستیت ماه عسل است، شما می‌توانید با ادرار کردن قبل و بعد از رابطه، احتمال ابتلا به این بیماری را کاهش بدهید. مصرف آب به مقدار کافی، ادرار کردن هر چند ساعت یک‌بار و پرهیز از مصرف مقدار زیادی کافئین، آب‌میوه و خوراکی‌های تند از راهکارهایی است که برای کاهش ابتلا به سیستیت می‌توانید به کار ببرید.

برای یافتن متخصص مورد نظر خود به کلینیک بیا نی نی سر بزنید.

علت خروج باد از واژن و درمان آن

علت خروج باد از واژن و درمان آن
در این ویدئو به این سوال پاسخ داده می‌شود که علت خروج باد از واژن چیست و چه درمانی دارد؟

سوال : علت خروج باد از واژن چیست و چه درمانی دارد؟

پاسخ: خروج باد از واژن یکی از مشکلات رایج زنان است که به دلیل شرم و حیا از گفتن این مشکل امتناع می کنند. در حالی که این عارضه را می توان کاملا برطرف کرد و حس اعتماد بنفس را به خانم هایی که این مشکل را دارند، برگرداند.

برای آگاهی بیشتر از علت خروج باد از واژن و درمان آن به سراغ دکتر ویدا یوسفیان، جراح و متخصص زنان، زایمان، نازایی رفتیم. از شما دعوت میکنیم ویدئو زیر را تماشا کنید. برای مراجعه به دکتر ویدا یوسفیان یا دریافت نوبت از دکتر ویدا یوسفیان کلیک کنید.

 

علت خروج باد از واژن و درمان آن

خروج باد از واژن نشانه چیست؟

خروج باد از واژن معمولا نشان دهنده گشادی واژن است. مهمترین علت آن افزایش سن، بارداری و زایمان است. دیواره های واژن از کلاژن تشکیل شده است اما بافت اصلی واژن عضلانی می باشد. با بالارفتن سن یا بر اثر بارداری بخش عضلانی واژن دچار آسیب یا ضعف می شود. نهایتا این شلی و افتادگی منجر به عارضه ای به نام گشادی واژن می گردد. عواملی مثل:

  • سرفه مزمن
  • یبوست مزمن
  • عواملی که فشار را روی لگن افزایش می دهند مثل بارداری و چاقی
  • عوامل ارثی

می توانند باعث گشادی واژن شوند.

خروج باد از واژن به چه دلیل است؟

دلایل مختلفی می توانند باعث خروج باد از واژن شوند. یکی از شایع ترین علل خروج باد واژن، رابطه جنسی است. مواردی مثل ورود هوا به واژن در اثر رابطه جنسی دهانی، خروج و ورود آلت مردانه به واژن، برخی از پوزیشن ها برای رابطه جنسی و روابط جنسی خشن می توانند علت خروج باد از واژن هنگام نزدیکی باشند. سایر دلایل خروج باد از واژن شامل موارد زیر است:

  • گشاد شدن واژن به دلایل مختلفی مثل زایمان، بارداری، بالا رفتن سن
  • افتادگی و ضعف عضلات کف لگن به دلیل زایمان، یبوست مزمن، افزایش سن
  • نزدیک شدن به قاعدگی که باعث باز شدن دهانه رحم و انقباضات خفیف رحم می شود
  • معاینه لگنی و خروج اسپکتولوم از واژن موقع انجام این معاینات
  • استفاده از تامپون و کاپ قاعدگی

علت خروج باد از واژن و درمان آن

درمان خروج باد از واژن

مهم‌ترین درمان خروج باد از واژن، ورزش کگل هست. در این ورزش عضلات کف لگن رو منقبض کرده و به سمت بالا می کشید. این انقباض رو مدتی(از ۳ تا ۶ ثانیه) نگه می‌دارید مثل حالتی که در نگه داشتن ادرار اتفاق میفته. سپس همه‌ی این عضلات رو رها کنید(حدود ۵ تا ۱۰ ثانیه). به این مجموعه حرکات یک ست گفته می‌شه.

برای هر انقباض و انبساط از زمان کم شروع کنید. بهتره روزی سه بار و در هر بار ۱۰ ست این ورزش رو انجام بدید.

 

توصیه های مفید به منظور بهبود یبوست

توصیه های مفید به منظور بهبود یبوست

توصیه های مفید به منظور بهبود یبوست

 – انجام فعالیت روزانه کافی جهت جلوگیری از یبوست (مثل پیاده روی)

– مصرف 2 لیوان آب سرد قبل از صبحانه (آب سرد باعث تحریک لوله گوارش می شود).

– استفاده از مربا در صبحانه، خصوصاً مربای پوست پرتقال (بطور مکانیکی روده را تحریک می کند).

– استفاده از آب آلو یا آلو خشک یا سایر میوه ها خصوصاً انجیر، گلابی، کشمش، خرما و برگه ها

– مصرف مقادیر مناسب چربی با غذا

– مصرف غذاهایی حاوی فروکتوز مثل عسل و آب سیب

– تغییر مکمل آهن

– مصرف حداقل 8-6 لیوان مایعات در طول روز (نیم ساعت قبل از غذا و 5/2 ساعت بعد از غذا)

– داشتن دوره های استراحت در طول روز و فعالیت و ورزش مناسب

– افزایش مصرف مایعات گرم مثل چای در طول روز

– مصرف غذاهایی که حاوی مواد سلولزی می باشد مثل خورش کرفس، کاهو

– انجام دادن حرکات شکمی و انقباض عضلات دیواره شکم در طول روز

– داشتن یک برنامه منظم جهت اجابت مزاج در طی روز

– عدم مصرف روغن کرچک و مسهل های قوی و داروهای ملین

– در صورت ادامه داشتن یبوست با اجازه پزشک می توان یک قاشق غذاخوری شیر منیزیم یا روغن زیتون قبل از خواب مصرف نمود.

– مصرف غذاهایی حاوی اسیدهای آلی مثل مرکبات

به چه علت در دوران بارداری دچار درد شکمی می‌شویم؟

به چه علت در دوران بارداری دچار درد شکمی می‌شویم؟

به چه علت در دوران بارداری دچار درد شکمی می‌شویم؟

درد شکم در بارداری به دلیل تغییراتی که بدن زنان در دوران بارداری متحمل می‌شود بسیار شایع است. این معمولاً به این معنی نیست که شما یا کودکتان در خطر هستید. به طور کلی این شرایط به دلیل رشد نوزاد در شکم رخ می‌دهد و در بسیاری از موارد خود به خود برطرف می‌شود. در زیر علل احتمالی آن آمده است:

 وجود گازها:

افزایش سطح پروژسترون معمولاً باعث آرامش عضلانی و کاهش سرعت سیستم گوارش می‌شود که با تجمع گازها همراه است. از سوی دیگر در سه ماهه سوم کودک آنقدر بزرگ است که به معده فشار می‌آورد و احتمالاً بر هضم غذا تأثیر می‌گذارد. به همین دلیل در ماه‌های پایانی ناراحتی‌هایی مانند سوزش سر دل یا سوء هاضمه بیشتر دیده می‌شود. علاوه بر این یبوست همچنین می‌تواند نفخ شکم ایجاد کند و این به نوبه خود باعث ایجاد قولنج می‌شود. در واقع تجمع مدفوع می‌تواند منجر به ناراحتی شود.

درد رباط گرد:

رباط گرد رباطی است که رحم شما را به کشاله ران متصل می‌کند. همانطور که رحم شما کشیده می‌شود تا فضایی برای کودک شما ایجاد کند ناراحتی‌های مختلفی ممکن است ظاهر شود از درد تیز، ضربه‌ای و متناوب تا درد مداوم و مبهم. درد رباط گرد معمولاً در سه ماهه دوم بارداری رخ می‌دهد و تمایل دارد روی لگن یا شکم زن باردار تأثیر بگذارد. تغییر وضعیت بدن، سرفه یا حتی خندیدن می‌تواند باعث ایجاد ناراحتی شود.

 انقباضات براکستون هیکس: 

در نیمه دوم بارداری اغلب انقباضات معروف براکستون هیکس ظاهر خواهد شد که به آنها “انقباضات تمرینی” نیز گفته می‌شود. اگرچه آزاردهنده هستند اما خطرناک نیستند اما بدن شما آنها را تولید خواهد کرد تا به آرامی شما را برای زایمان آماده کند. انقباضات براکستون هیکس اغلب شبیه سفت شدن روده است. معده لحظه‌ای مانند سنگ سفت و سخت شده و باعث ناراحتی می‌شود.

 مشکلات دیگر:

مشکلات گوارشی مانند حساسیت به برخی غذاها، عفونت‌های ادراری، سنگ کلیه یا ویروس‌های معده می‌تواند باعث درد موقت شکم شود. به این علائم توجه کنید و آنها را تحت نظر پزشک به درستی درمان کنید.

 

چگونه درد شکم در بارداری را تسکین دهیم؟

 از وعده‌های غذایی سنگین خودداری کنید زیرا خوردن زیاد مواد غذایی معده را وادار به کار بیشتر می‌کند. بنابراین بهتر است چند بار در روز وعده‌های غذایی کوچک بخورید تا از ناراحتی جلوگیری کنید

 با آرامش غذا بخورید زیرا وقتی سریع غذا می‌خورید هوای بیشتری وارد معده شما می‌شود و این می‌تواند باعث نفخ شکم شود

از ایجاد تغییرات ناگهانی وضعیت بدن برای به حداقل رساندن درد رباط گرد خودداری کنید. علاوه‌بر این حرکات همچنین می‌توانند باعث انقباضات براکستون هیکس شوند

 برای جلوگیری از یبوست و کم آبی بدن مایعات کافی بنوشید

استراحت ممکن است چیزی باشد که برای کاهش ناراحتی شکمی به آن نیاز دارید

چه زمانی به بیمارستان مراجعه کنیم؟

 حاملگی خارج رحمی:

اگر در ابتدای بارداری احساس درد شکمی کردید که همراه با خونریزی واژینال بود فوراً با پزشک خود مشورت کنید. حاملگی خارج از رحم زمانی رخ می‌دهد که تخمک در خارج از رحم بارور شود. این وضعیت در صورت عدم درمان به موقع می‌تواند خطرناک باشد.

سقط جنین:

بین هفته‌های 13 تا 20 بارداری درد شدید شکم ممکن است نشان دهنده سقط جنین باشد. به عبارت دیگر جنین به دلایلی به رشد خود ادامه نمی‌دهد و به صورت خونریزی توسط بدن دفع می‌شود. اگر در این وضعیت ناراحت کننده قرار گرفتید مهم است که برای معاینه به پزشک مراجعه کنید و اقدامات احتیاطی لازم را برای محافظت از سلامت خود و امکان بارداری آینده انجام دهید.

جدا شدن جفت:

جفت از طریق بند ناف به نوزاد اکسیژن و غذا می‌دهد. هنگامی که جفت جدا می‌شود جفت به طور کامل یا تا حدی خود را از دیواره رحم جدا می‌کند. این وضعیت می‌تواند دریافت اکسیژن و مواد مغذی مورد نیاز کودک برای ادامه رشد را سخت کند. درد ناگهانی و دائمی شکم همراه با ضعف عمومی ممکن است نشان دهنده جدا شدن جفت باشد. در برخی موارد خونریزی واژینال مشاهده می‌شود اما در موارد دیگر خون در پشت جفت گیر می‌کند و در نتیجه خونریزی رخ نمی‌دهد. بنابراین در صورت کوچک‌ترین شک با پزشک خود مشورت کنید. این وضعیت می‌تواند باعث زایمان زودرس یا مرده زایی در شدیدترین اشکال آن شود.

پره اکلامپسی:

این وضعیت به دلیل کاهش خون رسانی به جفت رخ می‌دهد.علائم آن شامل احتباس مایعات، پروتئین در ادرار، فشار خون بالا و درد در سمت راست بالای شکم است. اگر پره اکلامپسی به موقع درمان نشود می‌تواند زندگی نوزاد و مادر را به خطر بی‌ندازد.

 آپاندیسیت:

این وضعیت معمولاً باعث درد در قسمت پایین سمت راست شکم، حالت تهوع، از دست دادن اشتها و استفراغ می‌شود. در برخی موارد زن باردار نیز دچار تب و اسهال می‌شود. مراقبت فوری پزشکی برای محافظت از سلامت مادر و نوزاد مهم است.

 انقباضات زایمان:

اگر آنها را احساس کردید به بیمارستان بروید زیرا ممکن است زمان زایمان باشد. شما می‌توانید این انقباضات را در پشت خود احساس کنید.علاوه بر این آنها شدیدتر می‌شوند و با گذشت زمان منظم می‌مانند و ظاهر آنها در طول ساعت تسریع و مدت آنها افزایش می‌یابد.

 

نتیجه‌گیری:

به طور خلاصه درد شکم در بارداری معمولاً علامت یک بیماری جدی نیست. اگر احساس ضعف، خستگی یا تب دارید با پزشک خود مشورت کنید.

 

منبع:

steptohealth.com

تغییر رنگ پوست در بارداری

تغییر رنگ پوست در بارداری

تغییر رنگ پوست در بارداری

 تیره شدن پوست در دوران بارداری به دلیل تغییرات هورمونی و موقتی است زیرا تولید ملانین در پوست زنان در این دوران افزایش پیدا می ‌کند.

 

 بارداری دوره‌ای از تغییرات هورمونی و متابولیکی برای زنان محسوب می ‌شود و علائمی که در پوست زنان در این دوران مشاهده می ‌شود، معمولاً موقتی است.در این دوران تغییرات متعددی در پوست زنان به وجود می ‌آید.


ضایعات و تغییرات پوستی در طول بارداری فوق العاده شایع هستند و به علت شرایط خاص روحی و روانی زنان باردار، این تغییرات می ‌تواند باعث بروز نگرانی ‌هایی شود که مربوط به زیبایی ظاهری آن ها بعد از دوران بارداری شود.

تمام تغییرات پوستی در دوران بارداری از اهمیت یکسانی برخوردار نیستند. برخی از ضایعات شایع هستند و تقریباً در تمام زنان باردار مشاهده می‌ شود و برخی ضایعات به دوران بارداری اختصاص دارد و بعد از زایمان از بین می ‌رود.
بارداری می‌ تواند، برخی از بیماری‌ های پوستی که فرد قبلاً به آن مبتلا بوده را تشدید یا کاهش دهد.

به دلیل تغییرات هورمونی و افزایش تولید ملانین از سلول ‌های ملانین ساز، پوست زنان در فاصله هفته‌ های اول تا نیمه بارداری تیره می‌ شود.

تغییرات هورمونی باعث تیره تر شدن پوست زنان باردار می ‌شود که به آن ماسک حاملگی یا ملاسما گفته می ‌شود.

 

مناطقی از بدن که به طور طبیعی تیره تر هستند، بیشتر دچار این فرآیند می ‌شوند و تیرگی در برخی از نواحی بدن به خصوص نوک سینه ‌ها و هاله حاشیه آن و اندام تناسلی بیشتر دیده می ‌شود و همچنین گاهی این تغییرات در زیر بغل و کشاله ران‌ ها نیز دیده می ‌شود که این تغییرات بعد از دوران بارداری از بین می ‌روند.


ماسک حاملگی یا ملاسما در بیشتر زنان باردار به خصوص در زنانی که پوست تیره دارند، دیده می ‌شود.

این ماسک یا تیرگی در نواحی مختلف صورت نیز ظاهر می‌ شود که بیشتر در لب بالا، گونه‌ ها، چانه، پیشانی و روی بینی دیده می ‌شود و به دنبال تماس با آفتاب شدت می ‌یابد.

به زنان باردار توصیه می ‌شود که کمتر در معرض آفتاب قرار گیرند و از کرم‌ های ضد آفتاب استفاده کنند.
تبیان

چگونه درد مفاصل را در دوران بارداری درمان کنیم؟ 

چگونه درد مفاصل را در دوران بارداری درمان کنیم؟ 

چگونه درد مفاصل را در دوران بارداری درمان کنیم؟ 

درد مفاصل در دوران بارداری معمولاً به دلیل افزایش وزن اتفاق می‌افتد. این وزن‌های اضافی فشار زیادی به زانو وارد می‌کند و منجر به درد می‌شود. همین امر در مورد سایر مفاصل بدن نیز صادق است. بنابراین علائم زنان مبتلا به مشکلات آرتریت در دوران بارداری بارزتر می‌شود. در صورتی که از احتباس مایعات نیز رنج می‌برید ممکن است احساس سوزن سوزن شدن، بی‌حسی و درد در انگشتان دست نیز داشته باشید. وقتی صحبت از درد شدید می‌شود بی‌حسی دست‌ها و پا‌ها و همچنین تورم دست‌ها یا صورت وجود دارد. اگر هر یک از این علائم را احساس کردید با پزشک خود مشورت کنید زیرا ممکن است به دلیل پره اکلامپسی باشد. در اینجا برخی از بهترین راه‌های درمان درد مفاصل در دوران بارداری آورده شده است:

انجام ورزش به طور منظم:

 زمانی که باردار هستید باید یک زندگی فعال داشته باشید زیرا این یک راه خوب برای انعطاف‌پذیر نگه داشتن مفاصل است. برخی از گزینه‌های خوب برای این منظور که می‌توانند ناراحتی را کاهش دهند عبارتند از:

  • پیاده روی
  • شنا کردن
  • انجام یوگا و پیلاتس

 ماساژ درمانی: 

ماساژ درمانی می‌تواند به کاهش درد مفاصل و همچنین جلوگیری از احتباس مایعات کمک کند. از پزشک خود بپرسید که چه نوع ماساژ‌هایی در دوران بارداری برای شما در دسترس است.

 سرما و گرما درمانی: 

برای تسکین درد مفاصل در دوران بارداری دوش آب گرم بگیرید. گزینه دیگر استفاده از تشک‌های برقی است زیرا می‌توانند مفاصل را آزاد کنند. همچنین ممکن است استفاده از کیسه یخ گزینه خوبی باشد.

 بالا بردن پا‌ها: 

بالا بردن پا‌ها می‌تواند به شما کمک کند آن‌ها را آرام کرده و احتباس مایعات را کاهش دهید. یک راه خوب برای انجام این کار این است که روی تخت دراز بکشید و پا‌های خود را به دیوار تکیه دهید و ۱۰ دقیقه صبر کنید.

 استراحت کافی:

 اگر به طور منظم استراحت نکنید درد مفاصل در دوران بارداری تشدید می‌شود. سعی کنید لحظاتی آرام را برای کاهش بار روی مفاصل و ماهیچه‌ها در نظر بگیرید.

 بلند نکردن وسایل سنگین:

 بلند کردن بار‌های سنگین می‌تواند بر بدن شما تأثیر بگذارد و درد مفاصل را تشدید کند. به خاطر داشته باشید که استخوان‌ها، ماهیچه‌ها و مفاصل شما در دوران بارداری به اندازه کافی سنگین هستند در نتیجه فشار اضافی به آن‌ها وارد نکنید.

 مصرف امگا ۳:

 برخی از مطالعات نشان می‌دهد که مصرف منظم غذا‌های غنی از امگا ۳ یا مکمل‌ها می‌تواند به کاهش درد مفاصل کمک کند.

 پوشیدن کفش مناسب:

 کفش‌های راحت بهترین راه برای جلوگیری از ایجاد کشش بیشتر به پا‌های شما هستند بنابراین از کفش‌های پاشنه بلند خودداری کنید. کفش‌های کتانی یا سایر کفش‌های راحت را انتخاب کنید.

چه درمان‌های دارویی برای درد مفاصل وجود دارد؟ 

اگر با پیروی از توصیه‌های ذکر شده بهبود نیافتید با پزشک خود مشورت کنید. آن‌ها می‌توانند دارو‌هایی را تجویز کنند که در دوران بارداری بی‌خطر هستند مانند استأمینوفن یا پاراستامول. همچنین از هیچ نوع دارویی بدون نسخه استفاده نکنید. باید در مورد دارو‌ها و کرم‌های موضعی که در دوران بارداری استفاده می‌کنید دقت بیشتری داشته باشید. درد مفاصل در دوران بارداری می‌تواند بسیار آزاردهنده باشد بنابراین با پزشک خود مشورت کنید تا برای درمان درد خود نسخه‌ای تجویز کند.

 

منبع:

steptohealth.com

بایدها و نبایدهای رابطه جنسی در ۴۰ سالگی

بایدها و نبایدهای رابطه جنسی در ۴۰ سالگی
شاید فکر کنید که رابطه جنسی شما بعد از ۴۰ سالگی تحت تاثیر قرار گرفته و دیگر مثل قبل نیست، اما با رعایت برخی نکات همه چیز مثل قبل خواهد بود. در این مقاله با ما همراه شوید تا اطلاعاتی درباره بایدها و نبایدهای رابطه جنسی در ۴۰ سالگی در اختیارتان قرار دهیم.

بایدها و نبایدهای رابطه جنسی در ۴۰ سالگی
بسیاری از افراد تصور می‌کنند که بعد از ۴۰ سالگی و با ورود به دوره میانسالی رابطخ جنسی آن‌ها تحت تاثیر قرار گرفته و میل آن‌ها کاهش پیدا می‌کند، باید بگوییم که این یک تصور اشتباه است. درست است که بدن بعد از ۴۰ سالگی تغییرات زیادی را تجربه می‌کند و این تغییرات بر همه فعالیت‌های فرد از جمله رابطه جنسی موثر خواهد بود اما رعایت برخی نکات و آگاهی از این تغییرات به شما کمک می‌کند که نه تنها در این زمینه دچار مشکل نشوید بلکه در آن پیشرفت نیز کنید و از آن لذت بیشتری ببرید.

بایدها و نبایدهای رابطه جنسی در ۴۰ سالگی
۴۰ سالگی و بعد از آنجا اهمیت بیشتری پیدا می‌کند که تقریبا افراد در حال تجربه ثبات در بیشتر زمینه‌های زندگی خود چه مالی و چه رابطه هستند. افراد وقت بیشتری برای رسیدگی به خود دارند و این دوران می‌تواند دورانی طلایی برای رسیدگی به برخی از جنبه‌هایی که از آن غافل بودیم مانند رابطه جنسی با شریک عاطفی و وقت گذرانی بیشتر با او باشد. پس بهتر است به بایدها و نبایدهای رابطه جنسی در ۴۰ سالگی بیشتر دقت کنیم و آگاهیمان را از این دوره از زندگی خود بالاتر ببریم.

چگونه بعد از ۴۰ سالگی رابطه جنسی خوبی داشته باشیم؟

بایدها و نبایدهای رابطه جنسی در ۴۰ سالگی
اگر برای داشتن رابطه جنسی خوب آن هم بعد از ۴۰ سالگی و دوران میانسالی به دنبال یک دستورالعمل خاص و الگوی مشخص هستید، باید بگوییم که سخت در اشتباهید زیرا یک الگوی خاص برای برخی کارآمد است و برای برخی دیگر اصلا کارساز نیست.

یک رابطه جنسی خوب از یک رابطه متقابل و سرشار از حس احترام و خشنودی نشات می‌گیرد اما رعایت برخی نکات و آگاهی از آن‌ها نیز خالی از لطف نیست و می‌تواند حس بهتری را در شما ایجاد کند خصوصا بعد از دوران . در ادامه به برخی از این بایدها و نبایدهای رابطه جنسی در ۴۰ سالگی اشاره خواهیم کرد.

تغییرات بدن خود را بپذیرید

بایدها و نبایدهای رابطه جنسی در ۴۰ سالگی
انتظار نداشته باشید که اندام شما شبیه به دوران ۲۰ سالگی باشد، تغییرات در بدن و اندام با افزایش سن طبیعی است. اجازه ندهید این تغییرات به دلیل شرمگین بودن از اندامتان مانع رابطه جنسی شما شود. این را بدانید که در این سن طرفین بیشتر به همدلی و احساس تعلق را به اندام زیبا و بی‌نقص ترجیح می‌دهند. با این حال باز هم برای داشتن اندامی زیبا و بدنی سالم دیر نیست و بهتر است با ایجاد یک سبک زندگی سالم بیش از پیش به خودتان و بدنتان رسیدگی کنید.

سیگار را کنار بگذارید

بایدها و نبایدهای رابطه جنسی در ۴۰ سالگی
شاید با خود فکر کنید که رابطه جنسی با کیفیت در دوران میانسالی چه ارتباطی به سیگار کشیدن دارد؟ طبق مظالعاتی که انجام گرفت، مشخص شد که اختلال در عملکد نعوظ رابطه مستقیمی با سیگار کشیدن دارد و ترک سیگار باعث بهبود عملکرد جنسی مردان در تمام گروه‌های سنی بین ۳۰ تا ۶۰ سال می‌شود. پس اگر می‌خواهید بعد از ۴۰ سالگی رابطه جنسی خوبی داشته باشید، همین الان سیگار را کنار بگذارید!

بغل کردن و بوسیدن شریک عاطفیتان را به عادتی روزانه بدل کنید

بایدها و نبایدهای رابطه جنسی در ۴۰ سالگی
طبیعی است که در شلوغی روز و با انجام کارهای روزمره، فرصت کمتری برای عشق ورزیدن و گفتگوی محبت آمیز برا شما و شریک عاطفیتان پیش می‌آید. اما لازم است برای این لحظات، حتی در میان مشغله‌های روزمره، وقت گذاشت. این کار پیوند بینتان را محکم‌تر خواهد کرد و به شریک عاطفی‌تان این نکته را یادآوری می‌کند که شما همیشه و نه فقط در طول رابطه جنسی به اواهمیت می‌دهید.

کارهای خانه را با مشارکت یکدیگر انجام دهید

آیا به عنوان مرد خانواده عادت به شستن ظرف‌ها ندارید، یا به آماده کردن و تمیز کردن میز کمک نمی‌کنید؟ بدانید که این می‌تواند زندگی جنسی شما را تضعیف کند! مطالعاتی که در سال ۲۰۱۸ در مجله Sage Journals منتشر شد، نشان داد که به اشتراک گذاشتن کارهای خانه باعث صمیمیت، میل جنسی و رضایت بیشتر زوجین می‌شود.

بایدها و نبایدهای رابطه جنسی در ۴۰ سالگی
این امر به این دلیل اتفاق می‌افتد که زن با انجام بخشی از کارهای خانه، بار کمتری را تحمل می‌کند و در شریک زندگی‌اش کسی را می‌بیند که می‌تواند همیشه روی او حساب کند. بنابراین اگر می‌خواهید شریک زندگی خود را تحت تاثیر قرار دهید و شب خوبی را با او بگذرانید، بهتر است دست به کار شوید و در کاهرهای خانه به همسرتان کمک بیشتری کنید.

آرامش بیشتری را برای خود به ارمغان آورید

شاید شنیده باشید که مغز مهم‌ترین اندام جنسی در بدن است، اما چرا؟ زیرا اولین جایی که جرقه‌های میل جنسی و برانگیختگی اتفاق می‌افتد، مغز است. بنابراین اگر استرس دارید و به مشکلات روزمره فکر می‌کنید، ایجاد یک رابطه جنسی خوب سخت خواهد بود.

بایدها و نبایدهای رابطه جنسی در ۴۰ سالگی
برای حس آرامش بیشتر قبل از برقراری رابطه جنسی با همسرتان یک دوش آب گرم بگیرید، با یکدیگر نوشیدنی بنوشید و به اتفاق هم یک فیلم رمانتیک ببیند. تمامی این کارها می توانند برای فراموش کردن مشکلات روز و ایجاد فرصت برای برقراری رابطه جنسی عالی باشد.

برای رابطه جنسی وقت بگذارید

بایدها و نبایدهای رابطه جنسی در ۴۰ سالگی
برقراری رابطه جنسی در جوانی و در اوایل رابطه امری دشوار به نظر نمی‌رسید زیرا در آن زمان مشغله‌ زیادی وجود نداشت که بخواهید هرروز با آن‌ها سر و کله بزنید. اما بعد از ۴۰ سالگی کارهای خانه، جلسات کاری، رسیدگی به فرزندان و مشغله‌های این چنینی می‌توانند شما را از پا درآورند و هیچ فرصت اضافه‌ای برایتان باقی نگذارند. در چنین شرایطی خودتان باید دست به کار شوید و برای وقت گذرانی و رابطه جنسی با همسرتان، زمانی را در برنامه خود اختصاص دهید.

درباره رابطه جنسی با شریک خود صحبت کنید

همان طور که رابطه جنسی از مغز شروع می‌شود، یک زندگی جنسی سالم بعد از ۴۰ سالگی نیز با گفتگو آغاز می‌شود. به همین دلیل ضروری است که درباره رابطه جنسی و خواسته‌های خود با شریک عاطفی‌تان صحبت کنید. شما دیگر غرق در هیجانات بیست سالگی نیستید و منطق‌تان در این سن بیشتر کار می‌کند و به خودشناسی بیشتری رسیده‌اید.

بایدها و نبایدهای رابطه جنسی در ۴۰ سالگی
پس بهتر است درباره چیزهایی که حین رابطه جنسی دوست دارید که تجربه کنید و چیزهایی که شما را اذیت می‌کنند، آشکارا صحبت کنید. فراموش نکنید که در بسیاری از موارد یک مکالمه ساده می‌تواند صمیمیت بیشتر و فرصتی برای ایجاد یک رابطه جنسی خوب به ارمغان بیاورد.

تمرینات بدنی مرتب داشته باشید

بایدها و نبایدهای رابطه جنسی در ۴۰ سالگی
انجام ۳۰ دقیقه ورزش در روز نه تنها برای قلب و کنترل کلسترول مفید است بلکه باعث افزایش سطح اندورفین و سروتونین در بدن می‌شود، علاوه بر این بدن شما را برای داشتن یک رابطه جنسی با کیفیت آماده‌تر خواهد کرد. همه این موارد میل جنسی را افزایش می‌دهد و لذت را بین زوجین تسهیل می‌کند. علاوه بر این‌ها انجام تمرینات منظم به حفظ وزن سلامت و بهبود عزت نفس کمک کرده و از همه مهم‌تر باعث افزایش هورمون تستوسترون می‌شود. این هورمون اصلی‌ترین محرک میل جنسی در مردان و زنان به شمار می‌رود.

کلام آخر

بایدها و نبایدهای رابطه جنسی در ۴۰ سالگی
همان طور که اشاره کردیم، داشتن رابطه جنسی با کیفیت و سرشار از لذت تنها به دوران جوانی محدود نمی‌شود، بلکه بعد از ۴۰ سالگی و با ورود به دنیای میانسالی می‌توان همچنان تنور داشتن یک رابطه جنسی لذتبخش را داغ نگه داشت. در این مقاله قصد داشتیم تا با ارائه بایدها و نبایدهای رابطه جنسی در ۴۰ سالگی، آگاهی شما را در این زمینه افزایش دهیم و برای داشتن رابطه جنسی با کیفیت در این دوران شما را یاری کنیم.

آیا در دوران بارداری باید اسید فولیک مصرف کرد؟

آیا در دوران بارداری باید اسید فولیک مصرف کرد؟

آیا در دوران بارداری باید اسید فولیک مصرف کرد؟

برای زنان در سنین باروری فولات برای کمک به بدن در ساخت گلبول‌های قرمز خون و جلوگیری از کم خونی ضروری است. فولات شکل طبیعی ویتامین اسید فولیک است که در نان، غلات و  پاستا وجود دارد. فولات که به عنوان ویتامین B-۹ نیز شناخته می‌شود بر سلامت کودک در حال رشد و برای جلوگیری از نقایص مادرزادی و لوله عصبی که بر مغز، نخاع، قلب و دهان تأثیر می‌گذارد مفید است. اگرچه فولات به شکل ویتامین بهترین راه برای اطمینان از دریافت کافی است اما افزودن غذا‌های غنی از ویتامین به رژیم غذایی شما برای کودک شما مفید خواهد بود زیرا برخی از پزشکان سلامت مقادیر بالاتری را توصیه می‌کنند. اسید فولیک می‌تواند در جریان خون شما به‌عنوان شکل متابولیزه شده ویتامین تجمع کند و به افزایش خطر اضطراب یا حتی اوتیسم کمک کند. اسید فولیک متابولیزه نشده با ۱ گرم شروع به جمع‌آوری در جریان خون می‌کند. دوز‌های خطرناک اسید فولیک به طور متوسط شش برابر مقدار توصیه شده روزانه برای زنان باردار – ۳. ۶ گرم و گاهی اوقات برای زنانی که در معرض خطر بارداری اختلال لوله عصبی هستند توصیه می‌شود. خوردن غذا‌های فولات یا مصرف مکمل‌های طبیعی خطری مشابه با مکمل‌های مصنوعی به همراه ندارد. در ادامه برخی مواد غذایی که حاوی اسید فولیک هستند آورده شده است:

جگر:

اگرچه گوشت به طور کلی منبع اصلی اسید فولیک نیست اما جگر گاو در صدر فهرست غذا‌های طبیعی غنی از فولات است. جگر گاو همچنین مملو از مواد مغذی از جمله ویتامین A، کروم، مس، آهن و روی است. اگر از طعم جگر لذت نمی‌برید آن را با گوشت چرخ کرده مخلوط کنید. اکثر قصابی‌های فروشگاه‌های مواد غذایی این کار را برای شما انجام می‌دهند.  

 اسفناج:

۱/۲ فنجان اسفناج پخته شده را به وعده غذایی خود اضافه کنید. فولات موجود در اسفناج پس از پخته شدن برگ در دسترس زیستی بیشتری قرار می‌گیرد.  در مقایسه اسفناج خام فقط ۲۹ گرم اسید فولیک در هر نصف فنجان دارد. یک ظرف اسفناج منجمد را در دسترس داشته باشید و آن را برای یک غذای جانبی سریع غنی از فولات بپزید. در این فرآیند مقدار کمی از ویتامین را از دست می‌دهد و ۱۱۵ گرم فولات در هر وعده نصف فنجان به بدن می‌رساند. سایر غذا‌های فولاتی که مخلفات غذایی غنی از فولات را پر می‌کنند عبارتند از مارچوبه و کلم بروکسل. مارچوبه ۸۹ گرم را در چهار نیزه متوسط تولید می‌کند و ۱/۲ فنجان کلم بروکسل منجمد حاوی ۷۸ گرم است.

 سالاد:

با استفاده از سبزیجات غنی از فولات یک سالاد تازه درست کنید. با یک فنجان کاهو خرد شده شروع کنید. ۱/۲ فنجان آووکادوی ورقه شده را اضافه کنید. می‌توانید اسفناج خام، کلم بروکلی خرد شده را به سالاد خود اضافه کنید. یک تخم مرغ آب پز سفت حاوی پروتئین بسیار زیادی است.

 

نتیجه‌گیری:

سه ماهه اول بارداری برای برخی از مادران باردار مملو از حالت تهوع است و مصرف جگر و اسفناج را سخت می‌کند.  به دنبال مکملی باشید که فولات را از منابع طبیعی تأمین کند. اگرچه اسید فولیک مصنوعی توسط ۴۰ تا ۶۰ درصد جمعیت به ویتامین B-۹ قابل استفاده تبدیل می‌شود اما برخی مواقع برای جنین در حال رشد شما کاربرد چندانی ندارد.

 

منبع:

www.livestrong.com

سلامت دندانها و لثه در دوران بارداری

سلامت دندانها و لثه در دوران بارداری

سلامت دندانها و لثه در دوران بارداری

 بسیاری از خانم ها اعتقاد دارند، بارداری دندانهایشان را از بین برده است و برای هر بارداری، یکی از دندانهایشان را از دست داده اند.

بسیاری از خانم ها نیز در دوران بارداری دچار دردهای شدید دندانی می شوند و به دندانپزشک مراجعه می کنند، اما به دلیل شرایط خاص جنین و تاثیر داروها و اشعه بر روی او، معمولاً درمان اساسی برای مادران انجام نمی شود و در نهایت درد و ناراحتی با یک مسکن فراموش می شود، ولی چون همچنان مشکلات دندانی مادر درمان نشده باقی می مانند، مدتی بعد درد و ناراحتی با شدت بیشتر بازمی گردد.


بارداری، بیماری نیست
بارداری، بیماری نیست ولی به علت آسیب پذیر بودن جنین در حال رشد، مراقبتهای خاصی چه از نظر بهداشت دهان و دندان و چه از نظر درمان مشکلات دندان و لثه در دوران بارداری لازم است.
اگر مادر پس از تولد نوزاد، از شیر خودش کودک را تغذیه می کند، چون امکان انتقال بسیاری از داروهای مصرف شده توسط مادر از طریق شیر به کودک وجود دارد، در این شرایط نیز توجهات ویژه ضروری است.

مهمترین اصل در دوران بارداری

مهمترین اصل در دوران بارداری، رعایت بهداشت دهان است. لازم است مادران در دوران بارداری دندانهای خود را به روش صحیح حداقل یک بار در روز مسواک بزنند و نخ بکشند.در صورتی که بر روی سطوح دندانها، جرم وجود دارد، جرم گیری انجام شود چون در این دوران به علت افزایش هورمونهای بدن، کوچکترین جرم و تجمع میکروبها بر روی دندان و در مجاورت لثه، موجب تحریک لثه شده و التهاب لثه ها را به وجود می آورد. لثه ها قرمز می شوند و تمایل زیادی به خونریزی نشان می دهند تا جایی  که با مسواک زدن، خون از لثه ها جاری می شود.این تغییرات لثه از ماه دوم بارداری شروع شده و تا پایان بارداری باقی می ماند. البته پس از زایمان، لثه ها به تدریج به حالت عادی بازمی گردند ولی برای به دست  آوردن سلامت کامل لثه، اقدامات درمانی لازم است.با توجه به این مطالب لازم است قبل از شروع بارداری از سلامت لثه ها و دندانها مطمئن باشیم تا شانس این تغییرات را در دوران حاملگی کاهش دهیم.


بیماری لثه و تولد نوزادان کم وزن
مطالعات نشان داده اند، اگر مادر در دوران بارداری بیماری لثه داشته باشد، امکان تولد کودکی با وزن کمتر از میزان طبیعی را دارد.
مادران با دندانهای پوسیده، کودکانی با دندانهای پوسیده دارند

میکروبهایی که موجب پوسیدگی دندان می شوند، مانند انتقال میکروب سرماخوردگی…، می توانند از مادر به نوزادش منتقل شوند. هنگامی که مادری که دندانهایش پوسیده است و این میکروب در دهانش وجود دارد کودکش را می بوسد، این میکروبها به دهان کودک منتقل می شوند و در شش ماهگی به بعد که دندانهای کودک شروع به رویش می کنند، پوسیدگی دندانهای کودک را به وجود می آورند.بنابراین لازم است مادران قبل از رویش دندانهای نوزاد خود، به درمان دندانهای پوسیده خویش بپردازند.


سه ماهه دوم بارداری، به دندانپزشکی بروید

در سه ماه اول بارداری که اکثر قسمتهای اصلی بدن جنین مانند مغز و دستگاه های مختلف بدن شکل می گیرد و رشد جنین بخش اساسی خود را طی می کند، بهتر است هیچ درمان دندانی انجام نشود.در این دوران جنین بسیار آسیب پذیر است و داروها و اشعه رادیوگرافی آسیب های جبران ناپذیری را به دنبال دارد. بهتر است در این دوران فقط بهداشت و جرم گیری انجام شود.سه ماهه دوم بارداری بی خطرترین دوره برای درمان مشکلات دهان و دندان است. بنابراین بهتر است پوسیدگی ها و سایر دردهای دندانی در این دوران درمان شوند.


عکس برداری با اشعه ایکس

در ۳ ماه اول بارداری بهتر است هیچ گونه عکسبرداری با اشعه X، از مادر انجام نشود. چون دراین دوران جنین با کوچکترین اشعه ای دچار آسیب  می شود. در دوران حاملگی برای جلوگیری از رسیدن پرتوهای زیان آور به جنین، مادر هنگام عکسبرداری باید از پیش بندهای سربی خاصی استفاده کند که میزان اشعه زیانبار رسیده به جنین را کاهش می دهند.


داروها

اگر بخواهیم، از سلامت جنین خود صددرصد مطمئن باشیم، باید در دوران بارداری از هیچ دارویی استفاده نکنیم. در حالی  که درد دندانپزشکی از انواع مواد و داروها، از داروهای بی حسی گرفته تا مسکن ها استفاده می شود. بنابراین تقریباً غیرممکن است، اصلاً دارویی در طول بارداری مصرف نکنیم ولی باید تلاش کنیم تا حداقل در ۳ ماهه اول بارداری، از مصرف دارو اجتناب کنیم.

مصرف آنتی بیوتیک تتراسایکلین در دوران بارداری ممنوع است چون تغییر رنگهای قهوه ای و نازیبایی را در دندانهای کودک به وجود می آورد.
اگر در دوران بارداری، نیاز به مصرف ضد درد (مسکن) داشتید، استامینوفن را انتخاب کنید.
مصرف داروهای ضد دردی مثل بروفن در هنگام درد دندان، می تواند موجب خونریزی پس از زایمان و نیز تاخیر در زایمان شود.

داروها و شیردهی

فقط ۲-۱درصد دارویی که مادر مصرف کرده و در بدنش وجود دارد، به درون شیر او ترشح می شود. بنابراین امکان آسیب  رسیدن به نوزاد از طریق داروهایی که مادر مصرف می کند، بسیار کم است و اگر مادر دارویی مصرف کند، شیر او همچنان برای نوزاد سالم است.اما به هر حال برای این که داروی کمتری از طریق شیر به نوزاد برسد، داروی خود را بلافاصله پس از شیر دادن به نوزاد مصرف کنید و تا ۴ ساعت پس از مصرف دارو به کودک شیر ندهید.


منبع: سلامت نیوز

در سه ماه اول بارداری چه عواملی باعث سقط جنین می‌شوند؟

در سه ماه اول بارداری چه عواملی باعث سقط جنین می‌شوند؟

در سه ماه اول بارداری چه عواملی باعث سقط جنین می‌شوند؟

از دست دادن سه ماهه اول بارداری که به سقط زودرس یا سقط خود به خود نیز گفته می‌شود به طور کلی به عنوان یک حاملگی داخل رحمی غیر قابل دوام تعریف می‌شود. این نوع از دست دادن‌ها اگرچه دلسرد‌کننده هستند اما در اوایل بارداری رایج و طبیعی می‌باشند. از دست دادن بارداری سه ماهه اول به عنوان از دست دادن بارداری تا 12 هفته و شش روز تعریف می‌شود. حدود 26 درصد از تمام بارداری‌ها به سقط جنین ختم می‌شود در حالی که تا 10 درصد از بارداری‌های تشخیص داده شده بالینی به سقط جنین ختم می‌شود. در همین حال کارشناسان تخمین می‌زنند که 80 درصد از دست دادن زودهنگام بارداری در سه ماهه اول اتفاق می‌افتد و خطر سقط جنین پس از هفته 12 بارداری کاهش می‌یابد.

 

سقط جنین در سه ماهه اول چه علائمی دارد؟

علائم یا نشانه‌های از دست دادن سه ماهه اول بارداری بسیار کم است اما خونریزی واژینال، درد و گرفتگی لگن شایع‌ترین نشانه‌های از دست دادن جنین است. سقط جنین ممکن است به طور تصادفی پیش بیاید و زمانی که متوجه شدید ضربان قلب جنین‌زده نشود. اگرچه خونریزی شایع‌ترین علامت سقط جنین است اما باید به خاطر داشت که لکه بینی و حتی مقدار کمی خونریزی در اوایل بارداری می‌تواند شایع باشد. همچنین لزوماً به این معنی نیست که شما سقط جنین خواهید داشت. با این حال اگر در بارداری لکه بینی یا خونریزی کمی داشتید با پزشک خود صحبت کنید. اگر خونریزی شما شدید است یا با درد همراه است فوراً به بیمارستان مراجعه کنید.  

چه عواملی در سه ماهه اول سقط جنین نقش دارند؟

وقتی نوبت به درک علت وقوع سقط جنین در سه ماهه اول می‌رسد دانستن اینکه چه عواملی در ایجاد آن‌ها نقش دارند می‌تواند مفید باشد. در حالی که اغلب اوقات علت دقیق سقط جنین ممکن است هرگز شناخته نشود اما محققان دلایل احتمالی را شناسایی کرده‌اند. در اینجا چیزی است که علم در مورد آنچه ممکن است باعث سقط جنین سه ماهه اول شود آورده شده است:

 ناهنجاری‌های کروموزومی:

ناهنجاری‌های کروموزومی شایع‌ترین علت سقط زودرس است. در واقع تحقیقات نشان می‌دهد که ناهنجاری‌های کروموزومی عامل 50 تا 70 درصد از سقط‌های جنین در سه ماهه اول به ویژه مواردی که کمتر از هفته 10 بارداری هستند می‌باشد. هر زمانی که کروموزوم‌ها زیاد یا ناکافی باشند خطر سقط جنین وجود دارد. به عنوان مثال هنگامی که جنین یک جفت کروموزوم را از دست می‌دهد (نولیزومی) جنین نمی‌تواند به طور سالم رشد کند و احتمالاً منجر به سقط جنین خواهد شد. به همین ترتیب زمانی که یک کروموزوم از دست رفته باشد (مونوزومی) بارداری تقریباً همیشه منجر به سقط جنین می‌شود.

عفونت‌ها:

تحقیقات نشان می‌دهد که عفونت‌های قابل پیشگیری می‌توانند تا 15 درصد از سقط‌های زودهنگام را تشکیل دهند در حالی که به طور کامل مشخص نیست که چگونه یا چرا عفونت‌ها باعث سقط جنین می‌شوند اما تعدادی از عفونت‌ها وجود دارند که می‌توانند در سه ماهه اول سقط جنین نقش داشته باشند. با این حال توجه به این نکته مهم است که همه عفونت‌ها منجر به سقط جنین نمی‌شوند و با درمان مؤثر احتمال سقط جنین به میزان قابل توجهی کاهش می‌یابد.

 شرایط پزشکی زمینه‌ای:

اگر یک بیماری زمینه‌ای تشخیص داده نشود یا به خوبی مدیریت نشود احتمال سقط جنین افزایش می‌یابد. اگر شرایط پزشکی مداومی مانند دیابت، فشار خون بالا یا یک بیماری خودایمنی دارید مهم است که با یک ارائه دهنده مراقبت‌های بهداشتی در مورد برنامه درمانی فعلی خود از جمله استفاده از دارو‌ها صحبت کنید. اگر یک فرد باردار یک مشکل زمینه‌ای مانند بیماری خودایمنی یا دیابت داشته باشد این خطر سقط جنین را افزایش می‌دهد. اما هنگامی که شرایط پزشکی زمینه‌ای را تحت کنترل قرار دادید باید بتوانید خطر سقط جنین را تا حد اولیه کاهش دهید.

چه کسانی در معرض خطر سقط جنین سه ماهه اول هستند؟

 برخی از عوامل سبک زندگی وجود دارند که می‌توانند خطر سقط جنین را افزایش دهند اگرچه لزوماً علت آن نیستند. عامل دیگری که خطر سقط جنین را افزایش می‌دهد سن فرد باردار است. به عنوان مثال در افراد 20 تا 30 ساله خطر سقط جنین 9.8 درصد است اما این خطر برای افراد بالای 40 سال به 74 درصد افزایش می‌یابد. در واقع خطر سقط جنین پس از دو سقط متوالی به 28 درصد و پس از سه سقط متوالی دیگر به 43 درصد افزایش می‌یابد اما حتی اگر همه این عوامل خطر سقط جنین را افزایش می‌دهند کارشناسان نشان می‌دهند که هیچ عامل پیش‌بینی‌کننده‌ای برای از دست دادن بارداری در آینده وجود ندارد.

نتیجه‌گیری:

سقط جنین می‌تواند از نظر عاطفی آزاردهنده باشد و ممکن است باعث شود که فکر کنید آیا کار اشتباهی انجام داده‌اید یا خیر. اما مهم است به یاد داشته باشید که سقط جنین معمولاً یک اتفاق تصادفی است و تقصیر شما نیست. تقریباً همیشه دلیل سقط جنین خارج از کنترل شماست. اگر نگران سقط جنین سه ماهه اول هستید یا اگر اخیراً سقط جنین داشته‌اید مهم است که با پزشک متخصص زنان و زایمان یا ارائه دهنده مراقبت‌های بهداشتی در مورد نگرانی‌های خود صحبت کنید. آن‌ها ممکن است آزمایش‌های اضافی را توصیه کنند و پیشنهاداتی در مورد نحوه مراقبت از خود از نظر عاطفی و فیزیکی ارائه دهند. احساس اضطراب یا استرس پس از سقط جنین طبیعی است اما احتمال بارداری سالم زیاد است.  

 

منبع:

www.verywellfamily.com