دسته: بارداری و تولد

قبل از شروع درمان آی وی اف، مهم است که از مشکلات احتمالی و عوارض آی وی اف که ممکن است تجربه کنید، به خوبی آگاه باشید.

کدام علل ناباروری را می‌توان با آی وی اف درمان کرد؟
وقتی صحبت از ناباروری به میان می‌آید، اگر پزشک در شما یا شریک زندگی‌تان موارد زیر را تشخیص داده باشد، آی وی اف می‌تواند به عنوان یک گزینه درمانی مطرح شود:

• اندومتریوز
• تعداد کم اسپرم
• مشکلات رحم یا لوله های فالوپ
• مشکلات تخمک‌گذاری
• مشکلات آنتی‌بادی که به اسپرم یا تخمک آسیب می‌رساند
• ناتوانی اسپرم در نفوذ، یا زنده ماندن در مخاط دهانه رحم
• داشتن تخمک‌های بی‌کیفیت
• بیماری ژنتیکی مادر، یا پدر
• مشکل باروری غیر قابل توضیح

IVF هرگز اولین قدم در درمان ناباروری نیست مگر در موارد انسداد کامل لوله. در عوض، برای مواردی که روش‌های دیگر مانند داروهای باروری، جراحی و لقاح مصنوعی موثر نبوده‌اند، اختصاص دارد.
اگر فکر می‌کنید که IVF ممکن است برای شما منطقی باشد، قبل از انجام این روش، هر مرکز درمانی را به دقت ارزیابی کنید.

سئوالاتی که باید درباره آی وی اف بپرسید
در ادامه چند سئوال را که لازم است از مسئولان کلینیک باروری بپرسید، برایتان بیان می‌کنیم:

• نسبت بارداری به ازای هر انتقال جنین چقدر است؟
• میزان بارداری برای زوج‌هایی که در گروه سنی ما هستند و مشکل باروری ما را دارند، چقدر است؟
• نرخ تولد زنده برای همه زوج‌هایی که هر سال در مرکز شما این روش را انجام می‌دهند، چقدر است؟
• چه تعداد از این زایمان‌ها دوقلو یا چند قلو هستند؟
• هزینه این عمل با احتساب هزینه درمان‌های هورمونی چقدر خواهد بود؟
• هزینه نگهداری جنین چقدر است و چه مدت می‌توانیم آن‌ها را نگهداری کنیم؟

عوارض آی وی اف
در ادامه این مطلب به شما کمک می‌کنیم که با عوارض آی وی اف آشنا شوید:

عوارض دارویی
بسیاری از زنان نسبت به داروهای مورد استفاده در طی درمان آی وی اف واکنش نشان می‌دهند. برخی از عوارض جانبی ممکن است خفیف باشند.

بسیاری از زنان نسبت به داروهای مورد استفاده در طی درمان آی وی اف واکنش نشان می‌دهند. برخی از عوارض جانبی ممکن است خفیف باشند.

عوارض جانبی می‌تواند شامل موارد زیر باشد:

• گرگرفتگی
• احساس ناراحتی، یا تحریک‌پذیری
• سردرد
• بی‌قراری
• سندرم تحریک بیش از حد تخمدان

در صورت مشاهده عوارض جانبی مداوم یا نگران‌کننده در طول درمان با پزشک خود تماس بگیرید.

زایمان‌های متعدد
اگر به عنوان بخشی از درمان آی وی اف بیش از یک جنین در رحم جایگزین شود، احتمال بارداری دوقلو یا سه قلو افزایش می‌یابد.
داشتن بیش از یک نوزاد ممکن است چیز بدی به نظر نرسد، اما به طور قابل توجهی خطر عوارض را برای شما و نوزادانتان افزایش می‌دهد.
مشکلاتی که بیشتر با چند قلوزایی همراه هستند، عبارتند از:

• سقط جنین
• فشار خون بالا و پره‌اکلامپسی مرتبط با بارداری
• دیابت بارداری
• کم‌خونی و خونریزی شدید
• نیاز به سزارین

احتمال اینکه نوزادان شما زودتر از موعد، یا با وزن کم متولد شوند هم بیشتر است و در معرض خطر ابتلا به عوارض تهدیدکننده زندگی مانند سندرم دیسترس تنفسی نوزادان (NRDS) یا ناتوانی‌های طولانی‌مدت مانند فلج مغزی هستند.
پزشکان توصیه می‌کنند که انتقال دوگانه جنین فقط در زنان 40 تا 42ساله در نظر گرفته شود.
زنان جوان فقط در صورتی باید برای انتقال جنین مضاعف در نظر گرفته شوند که هیچ جنین با کیفیتی برای انتخاب وجود نداشته باشد.

سندرم تحریک بیش از حد تخمدان
سندرم تحریک بیش از حد تخمدان (OHSS) یکی از عوارض نادر آی وی اف است.
سندرم تحریک بیش از حد تخمدان در زنانی اتفاق می‌افتد که به داروهای باروری که برای افزایش تولید تخمک مصرف می‌شود، بسیار حساس هستند.

سندرم تحریک بیش از حد تخمدان در زنانی اتفاق می‌افتد که به داروهای باروری که برای افزایش تولید تخمک مصرف می‌شود، بسیار حساس هستند.

تخمک‌های زیادی در تخمدان‌ها رشد می‌کنند که بسیار بزرگ و دردناک می‌شوند.
سندرم تحریک بیش از حد تخمدان به طور کلی در هفته پس از جمع‌آوری تخمک ایجاد می‌شود.
علائم می‌تواند شامل موارد زیر باشد:

• درد و نفخ در پایین شکم شما
• احساس بیمار بودن
• تنگی نفس
• احساس ضعف

سندرم تحریک بیش از حد تخمدان شدید می‌تواند خطرناک باشد. در صورت داشتن هر یک از این علائم در اسرع وقت با پزشک خود تماس بگیرید.
ممکن است لازم باشد چرخه درمان فعلی خود را لغو کنید و دوباره با دوز کمتری از داروی باروری شروع کنید.

حاملگی خارج رحمی
اگر آی وی اف انجام دهید، خطر بارداری خارج از رحم کمی بیشتر می‌شود. بارداری خارج رحمی یعنی جنین در لوله فالوپ لانه گزینی می‌کند نه در رحم.
بارداری خارج رحمی می‌تواند باعث درد در شکم و به دنبال آن خونریزی واژینال، یا ترشحات تیره واژن شود.
اگر تست بارداری بعد از آی وی اف مثبت باشد، در هفته 6 برای اطمینان از رشد مناسب جنین و طبیعی بودن بارداری لازم است یک اسکن انجام بدهید.
اگر بعد از انجام IVF و مثبت شدن تست بارداری دچار خونریزی واژینال، یا درد معده شدید، به پزشک خود اطلاع دهید.

خطرات برای زنان مسن
درمان IVF با افزایش سن موفقیت کمتری دارد. علاوه بر این، خطر سقط جنین و نقایص مادرزادی با افزایش سن زن افزایش می‌یابد.
پزشک شما در مورد افزایش خطرات ناشی از افزایش سن به شما اطلاعاتی خواهد داد و می‌تواند به هر سئوالی که ممکن است داشته باشید پاسخ دهد.

برای یافتن متخصصان بیشتر به کلینیک بیا نی نی مراجعه کنید.

سوال : چرا باید سونوگرافی کالر داپلر بارداری را انجام داد؟

پاسخ : سونوگرافی داپلر (Doppler ultrasound) برای مشاهده جریان خون در جنین، مورد استفاده قرار می گیرد. سونوگرافی داپلر جنین با کمک یک دستگاه دستی به نام مبدل انجام می شود. سونوگرافی داپلر، نشان می دهد که اکسیژن و مواد مغذی کافی به جفت و از جفت به جنین می رسد یا خیر. با استفاده از سونوگرافی داپلر، می توان سرعت جریان خون را اندازه گیری کرد و به کاهش جریان یا مسدودیت مسیر خون در رگ اصلی پی برد.

برای آگاهی بیشتر از دلیل انجام سونوگرافی کالر داپلر در بارداری به سراغ مرکز فوق تخصصی سونوگرافی و رادیولوژی دکتر مهرشاد جمالی رفتیم. از شما دعوت میکنیم ویدئو زیر را تماشا کنید. برای مراجعه به مرکز فوق تخصصی سونوگرافی و رادیولوژی دکتر مهرشاد جمالی یا دریافت نوبت از مرکز فوق تخصصی سونوگرافی و رادیولوژی دکتر مهرشاد جمالی کلیک کنید.

کاربرد های سونوگرافی داپلر

سونوگرافی داپلر، فقط در دوران بارداری انجام نمی شود بلکه برای بررسی گردش خون سایر بیماران نیز کاربرد دارد. این نوع سونوگرافی کاهش جریان خون را از طریق رگ های خونی نشان می دهد، همچنین انسداد در سیستم گردش خون یا لخته را نیز نشان می دهد. در نتیجه، سونوگرافی داپلر می تواند فرد را از آمبولی ها، سکته مغزی و … محافظت کند. سونوگرافی داپلر، روشی غیر تهاجمی و بی خطر برای بررسی جریان خون در عروق می باشد. سونوگرافی داپلر در دوران بارداری می تواند به پزشک کمک کند تا هرگونه مسائل مربوط به سلامت مادر و نوزاد را تشخیص دهد. مواردی که در سونوگرافی داپلر بررسی می شود عبارتند از:

• بررسی وریدهای اندام ها و لگن از نظر وجود لخته
• بررسی شریان های کلیوی و عروق جنینی و جفتی و تخمدانی و رحمی
• بررسی عروق کاروتید

سونوگرافی داپلر در بارداری چه ضرورتی دارد؟

به طور کلی، خانم های باردار، در طی دوران باداری می بایست دو نوع سونوگرافی پایه انجام دهند. یکی از آن ها در سه ماه اول بارداری می باشد که تعداد جنین ها، رشد جنین و ضربان قلب او را بررسی می کند و تاریخ زایمان نیز بر اساس همین سونوگرافی تخمین زده می شود.

سونوگرافی دوم، معمولا در سه ماهه دوم و برای کنترل ناهنجاری های جسمی و اطمینان از رشد طبیعی جنین انجام می گیرد. اما در زمانی که پزشک طی هر یک از این سونوگرافی ها، هر نوع ناهنجاری در جنین را تشخیص دهد، برای تشخیص و نتیجه گیری نهایی سونوگرافی داپلر انجام می دهد. این نوع سونوگرافی، معمولا برای کنترل جریان خون به قلب و مغز، جریان خون بند ناف جنین و جریان خون جفت انجام می گردد تا از طبیعی بودن این موارد اطمینان حاصل شود. چنانچه هر نوع مشکلی در جریان خون شناسایی شود، پزشک تشخیص خواهد داد که این مشکل به علت کم خونی سلول داسی شکل، گرفتگی رگ خونی یا حساسیت RH رخ داده است.
محدود شدن جریان خون در جنین می تواند منجر به کاهش وزن تولد، کاهش سایز و رشد ناقص و … منجر شود. نوع خاصی از سونوگرافی داپلر، به نام “داپلر ترانس کرانیال” برای تخمین سکته در جنین مبتلا به کم خونی داسی شکل انجام می شود.

سونوگرافی داپلر توسط پزشک برای موارد زیر تجویز می گردد:

• بالا یا پایین بودن شاخص توده بدنی (BMI) مادر
• بارداری دو قلو یا چند قلو
• سابقه سقط یا تولد نوزاد ریزنقش
• کم بودن میزان رشد جنین
• آلودگی جنین به آنتی بادی های رزوس
• عارضه هایی مانند فشار خون بالا یا دیابت
• سیگاری بودن مادر

سوال : آیا انجام آزمایش آمنیوسنتز خطرناک است؟

پاسخ : با کمک روش آمنیوسنتز می‌توان مقادیر اندکی از مایع آمنیوتیک که جنین را طی دوران بارداری احاطه کرده است، خارج و بررسی کرد. مایع آمنیوتیک به رنگ زرد کمرنگ و شفاف است که در غشای کیسه اطراف جنین ساخته می‌شود. این مایع، جنین را در برابر ضربات محافظت و به تنظیم حرارت جنین کمک می‌کند.

برای آگاهی بیشتر از خطر در آزمایش آمنیوسنتز به سراغ مرکز فوق تخصصی سونوگرافی و رادیولوژی دکتر مهرشاد جمالی رفتیم. از شما دعوت میکنیم ویدئو زیر را تماشا کنید. برای مراجعه به مرکز فوق تخصصی سونوگرافی و رادیولوژی دکتر مهرشاد جمالی یا دریافت نوبت از مرکز فوق تخصصی سونوگرافی و رادیولوژی دکتر مهرشاد جمالی کلیک کنید.

دلایل انجام آمنیوسنتز چیست؟

آمنیوسنتز ممکن است جهت بررسی آزمایش‌های ژنتیک و کروموزومی در سه ماهه دوم بارداری به دلیل یک یا چند مورد از موارد زیر انجام شود:

• تاریخچه خانوادگی یا سابقه تولد نوزاد با بیماری ژنتیکی، اختلال کروموزومی یا متابولیکی
• خطر نقص لوله عصبی باز (ONTDs) مانند اسپینا بیفیدا
• مادران باردار بالای ۳۵ سال
• تست غربالگری غیرطبیعی مادر، مانند سطح غیرطبیعی سرمی آلفا فتوپروتئین در سرم مادران
• خطر بیماری ژنتیکی مرتبط با جنسیت
• ممکن است دلایل دیگری برای پزشک معالج وجود داشته باشد که توصیه به انجام آمنیوسنتز شود.

کاربرد آمنیوسنتز در سه ماه سوم بارداری چیست؟

• بررسی بلوغ ریه جنینی زمانی که پتانسیل تولد زودرس وجود دارد.
• عفونت‌های رحمی
• بیماری Rh

خطرات آمنیوسنتز چیست؟

همانطور که با هر روش تهاجمی، عوارضی ممکن است رخ دهد بنابراین برخی از خطرات آمنیوسنتز ممکن است شامل موارد زیر باشند:

• دل درد
• خونریزی یا نشت مایع آمنیوتیک از محل منفذ آمنیوسنتز و یا از طریق واژن
• عفونت
• سقط جنین
• زایمان زودرس
• احتمال خطر سقط جنین در سه ماه دوم بارداری بدون آمنیوسنتز، کمی بالاست

خطر آمینوسنتز :

سقط جنین معمولا پس از آمنیوسنتز در سه ماهه دوم بارداری کمتر از یک درصد است. این احتمال کمی بالاتر از خطر طبیعی سقط جنین بدون آمنیوسنتز در زمان بارداری است.

افرادی که به داروها یا لاتکس آلرژی یا حساسیت دارند باید به دکتر خود اطلاع دهند.

برخی عوامل یا شرایط ممکن است با آمنیوسنتز تداخل داشته باشند. این عوامل شامل موارد زیر می شوند:

• زودتر از ۱۴ هفته بارداری
• موقعیت نوزاد، جفت، مقدار مایع آمنیوتیک یا آناتومی مادر
• در زنان باردار با جنین دوقلو یا چندقلو (از هر کیسه آمنیوتیک نمونه برداری می‌شود تا هر جنین به طور مجزا بررسی شوند)
• نکات (قبل از انجام آمنیوسنتز)

دکتر این روش را برای شما توضیح می‌دهد و به شما فرصتی داده می‌شود تا هر گونه سؤالی که ممکن است در مورد این روش داشته باشید بپرسید.

از شما خواسته خواهد شد که یک فرم رضایت نامه امضا کنید. فرم را به دقت بخوانید و سوالات خود را بپرسید.

به طور کلی هیچ محدودیت خاصی در رژیم غذایی یا فعالیت بدنی قبل از آمنیوسنتز وجود ندارد.

اگر آلرژی یا حساسیت به داروها، لاتکس و داروهای بیهوشی داشته باشید، پزشک خود را مطلع کنید.

پزشک را از مصرف تمام داروها و مکمل‌های گیاهی مطلع کنید.

در صورت داشتن سابقه اختلالات انعقادی یا مصرف داروهای ضد انعقادی، آسپیرین یا داروهای دیگر که بر لخته شدن خون اثر می‌گذارند، حتما پزشک خود را مطلع کنید.

اگرRh شما منفی است، به پزشک خود اطلاع دهید. زیرا در طی آمنیوسنتز، سلول‌های خونی مادر و جنین می‌توانند ترکیب شده که ممکن است منجر به حساس سازی Rh و تجزیه گلبول‌های قرمز جنین شود.

بسته به شرایط فرد ممکن است از شما خواسته شود قبل از انجام این روش، مثانه را خالی کنید. در اوایل بارداری، یک مثانه پر از ادرار، حرکت رحم را به جایگاه بهتر برای انجام این روش کمک می‌کند. در نیمه سوم بارداری، مثانه باید خالی باشد تا خطر سوراخ شدن توسط سوزن آمنیوسنتز به حداقل برسد.

طبق شرایط پزشکی شما، پزشک ممکن است سایر آماده سازی خاصی درخواست کند.

سوال : مراحل تعیین جنسیت با آی وی اف و آی یو آی چیست و درصد موفقیت هر کدام چقدر است؟

پاسخ : امروزه بسیاری از زوجین به دلایل مختلفی تمایل به دانستن جنسیت فرزند خود پیش از بارداری دارند و برای این منظور باید از روش های کمک باروری مانند IVF و IUI استفاده کنند. در این بین، تعیین جنسیت با ای وی اف و با استفاده از روش PGD دارای دقت بیشتری می باشد، اما امکان تعیین جنسیت با ای یو ای نیز وجود دارد.

برای آگاهی بیشتر از مراحل و درصد موفقیت تعیین جنسیت با آی وی اف و آی یو آی به سراغ دکتر طیبه همتی، فلوشیپ فوق تخصصی نازایی از دانشگاه تهران رفتیم. از شما دعوت میکنیم ویدئو زیر را تماشا کنید. برای مراجعه به دکتر طیبه همتی یا دریافت نوبت از مطب دکتر طیبه همتی کلیک کنید.

نحوه تعیین جنسیت با آی یو آی

به طور کلی در یک بارداری طبیعی احتمال دختر یا پسر شدن جنین، 50 درصد است. سلول های جنسی زنان دارای کروموزوم های XX و سلول های جنسی مردان دارای کروموزوم های XY هستند؛ بنابراین پدر می تواند کروموزوم X یا کروموزوم Y را به جنین انتقال دهد. اگر اسپرمی که حاوی کروموزوم X است تخمک را بارور کند، جنسیت جنین دختر خواهد بود و چنانچه اسپرم حاوی کروموزومY تخمک را بارور کند، جنسیت جنین پسر می شود. یکی از روش های تعیین جنسیت جنین، استفاده از روش کمک باروری ای یو ای (IUI) است.

تعیین جنسیت با ای یو ای (میکروسورت -Microsort)

در واقع روش میکروسورت (Microsort) یک روش جداسازی اسپرم است و مبتنی بر تفاوت ماده ژنتیکی موجود در اسپرم می باشد. میکروسورت همان ای یو ای است و تنها تفاوت آن با IUI، مرحله مرتب سازی اسپرم می باشد. طی این فرآیند، نمونه اسپرم در دستگاه سانتریفیوژ قرار داده می شود و از آنجا که اسپرم های حاوی کرموزوم X وزن بیشتری دارند در نتیجه به سمت پایین حرکت می کنند و به این ترتیب اسپرم های X از اسپرم های Y جدا می شوند.

همچنین اسپرم ها از مایع منی جدا می شوند تا اسپرم های نامنظم و غیر طبیعی حذف گردند. پس از اتمام این فرآیند، احتمالا نمونه حاصله می تواند سبب بارداری شود و در عین حال شانس تعیین جنسیت نیز افزایش می یابد. پس از شستشوی اسپرم، می توان اسپرم را با روش تلقیح درون رحمی یا ای یو ای (IUI) وارد رحم نمود، بنابراین تعیین جنسیت با ای یو ای نیز امکان پذیر است. عمل شستشوی اسپرم بیش از 30 سال است که در کلینیک های درمان ناباروری انجام می شود اما در حال حاضر تکنیک IVF به همراه روش PGD، تنها راه قابل اعتماد برای تعیین جنسیت پیش از لانه گزینی جنین می باشد.

میکروسورت یا تعیین جنسیت با ای یو ای روش مناسبی برای مشخص نمودن جنسیت جنین در افرادی می باشد که تمایل ندارد برای تعیین جنسیت جنین از روش IVF استفاده کنند. از مزایای تعیین جنسیت با ای یو ای می توان به کمتر تهاجمی بودن و کم هزینه بودن آن اشاره کرد.

میزان موفقیت بارداری با ای یو ای

میزان موفقیت روش IUI کمتر از میزان موفقیت ivf است. به طور کلی میزان موفقیت IUI برای بارداری در افراد جوان، 30 تا 32 درصد است. اما گاهی به دلیل کم تهاجمی بودن و ارزان تر بودن IUI، بیماران از این روش استفاده می کنند، اگرچه در بیشتر مواقع ترجیح بر استفاده از روش IVF است.

به علت قطعی نبودن نتیجه روش IUI و نیز پایین بودن درصد موفقیت آن، این روش توسط پزشکان به بیماران توصیه نمی گردد.

احتمال بارداری دوقلویی در روش تعیین جنسیت با ای یو ای چقدر است؟

به طور معمول احتمال بارداری دوقلویی با روش IUI وجود ندارد، اما چندین مورد دوقلویی در روش IUI دید شده است. با توجه به اینکه در روش ای یو ای تخمدان ها زیاد تحریک نمی شوند، احتمال بارداری دوقلویی در این روش کمتر از 3 درصد است.

سوال : چند سونوگرافی در دوران بارداری ضرورت دارد؟

پاسخ : در سونوگرافی از امواج صوتی با فرکانس بالا جهت ایجاد تصاویری دقیق از اندام‌های داخلی (شکم و حفره‌ی لگن، همچنین مشخص شدن وضعیت رشد جنین و جفت) استفاده می‌شود‌. همچنین در دوران بارداری سونوگرافی به دلایل گوناگون و در زمان های مختلف انجام می شود.بنابراین یکی از الزامات مراقبت های انجام شده دردوران بارداری انجام سونوگرافی است.

برای آگاهی بیشتر از سونوگرافی‌های ضروری در بارداری به سراغ کلینیک رادیولوژی و سونوگرافی به بخش رفتیم. از شما دعوت میکنیم ویدئو زیر را تماشا کنید. برای مراجعه به کلینیک رادیولوژی و سونوگرافی به بخش یا دریافت نوبت از کلینیک رادیولوژی و سونوگرافی به بخش کلیک کنید.

سونوگرافی در این دوران به دو دسته تقسیم می شود

1. سونوگرافی‌های معمول که هر زن بارداری انجام می دهد
2. سونوگرافی‌‌های تشخیصی و تکمیلی که در صورت لزوم

سونوگرافی‌های معمول در طول بارداری

• سونوگرافی ترانس واژینال (در این روش پروبی وارد واژن می‌کنند که به راحتی بررسی رحم، تخمدان‌ها، دهانه‌ی رحم و واژن صورت می گیرد): اولین سونوگرافی انجام شده در اوایل دوران بارداری است که معمولاً دو یا سه هفته بعد از عقب افتادن عادت ماهانه با هدف تشخیص ساک حاملگی، حاملگی خارج از رحم یا حاملگی مولار انجام می‌شود.
  در اویل بارداری به دلیل ارئه تصویر کلی در سونوگرافی شکمی نمی‌توان از این نوع سونوگرفی استفاده کرد و سونوگرافی ترانس واژینال تصویر بهتری را ارائه می‌کند.
  از سویی دیگر در سونوگرافی شکمی مثانه باید پر باشد تا ساختار لگن با وضوح بالا مشاهده شود.
• سونوگرافی nt بین هفته‌ها‌ی ۱۱ تا ۱۳ بارداری و به عنوان جزئی از غربالگری‌های سه ماهۀ اول انجام می گیرد. در این سونوگرافی میزان مایع پشت گردن جنین و ضخامت آن بررسی می شود و احتمال ابتلا به اختلالات کروموزومی در نتیجه این سونوگرافی مشخص می شود هم‌چنین میزان رشد جنین، ضربان قلب و ساختار مغز بررسی می‌شود.
  در این سونوگرافی بهتر است مثانه پر باشد تا تصویر واضح‌تری در اختیار سونوگرافیست قرار دهد.
• سونوگرافی آنومالی یا آناتومی اسکن: بین هفته‌های ۱۶ تا ۱۸ صورت می پذیرد. جنین به دقت برای یافتن هر نوع نقص ساختاری و مشکلات رشد (در این روش حفره‌های قلب، کلیه‌ها، مثانه، شکم، مغز، نخاع و اندام‌های جنسی ) بررسی می‌شود همچنین امکان تعیین جنسیت جنین نیز امکان‌پذیر است. همچنین اندام‌های بدن جنین اندازه‌گیری شده تا مطمئن شوند، جنین با توجه به سن بارداری رشد کرده است.
  البته در مواردی ممکن است جنسیت زودتر تشخیص داده شود، اما درصد خطا بالا بوده و در این سونوگرافی با اطمینان کامل می‌توان پی به جنسیت جنین برد.
• بعد از هفتۀ ۲۸ بارداری آخرین سونوگرافی برای بررسی میزان رشد جنین و وزن او به نسبت سن جنین انجام می‌شود
  در سونوگرافی‌های عادی انجام شده یا سایر آزمایش‌ها ، بعضی اوقات مواردی دیده می شود که نیازمند بررسی بیشتری است تا نسبت به نبود هر گونه مشکل اطمینان حاصل شود که پزشک ممکن است سونوگرافی با کاربردهای تشخیصی را تجویز کند

انواع سونوگرافی‌های تشخیصی در دوران بارداری کدامند؟

• سونوگرافی داپلر جریان خون : چنانچه مشکلی در قلب یا جریان خون نوزاد مشاهده شود پزشک برای بررسی دقیق‌تر و تشخیص مشکل، سونوگرافی داپلر تجویز کند. جریان خون جنین در سونوگرافی داپلر با دقت بررسی شده و هر نوع مشکل قلبی و عروقی در جنین تشخیص داده می شود همچنین مواردی مثل رشد غیرطبیعی جنین ،چندقلویی، ، بررسی عملکرد جفت، تولید آنتی‌بادی RH منفی در خون مادر و… درخواست این نوع سونوگرافی داده شود.با اندازه گیری محیط دور سر جنین و طول استخوان فمور سن جنین تعیین می شود
• سونوگرافی سه بعدی و چهار بعدی : سونوگرافی سه بعدی، تصویری سه بعدی از جنین را فراهم می‌کند. اما سونوگرافی چهاربعدی تصویر بیشتری را ارائه می‌دهد به طوری که خمیازه ،کشش بدن، ضربان قلب و … قابل مشاهده می‌باشند و حتی می‌توانید چهره‌‌ی جنین خود را برای اولین بار ببینید
  لازم به ذکر است که تصویر چهار بعدی بسیار واضح است به این صورت که یک فیلم با کنار هم قرار دادن عکس‌ها ،از حرکات جنین ارائه می شود. این موارد تنها بخشی از چیزهایی است که در سونوگرافی چهار بعدی می‌توانید ببینید
  این نوع سونوگرافی جزئیات بیشتری را از زوایای مختلف نشان می‌دهد،به پزشکان در تشخیص‌ها و تصمیم گیری ها کمک شایانی می‌کند.
  این سونوگرافی همانند سونوگرافی معمولی امن است. با این حال، انجام آنها صرفاً برای داشتن عکس یا فیلمی از جنین توصیه نمی‌شود.