دسته: بارداری و تولد

سوال : بعد از انتقال جنین چه کارهایی را باید انجام داد؟

پاسخ : ترانسفر یا انتقال جنین به رحم ، مرحله نهایی پروسه آی وی اف در زوج های نابارور و یا افرادی که جهت تعیین جنسیت اقدام کرده اند ، می باشد. در بسیاری از زوجها این مرحله ، همراه با نگرانی بوده و اگر اطلاعات کافی در مورد اقدامات قبل ازانتقال جنین و مراقبت های بعد از کاشت جنین داشته باشند قطعا این مراحل را با ارامش خاطر و راحتی بیشتری طی می کنند.

برای آگاهی بیشتر از مراقبت‌های بعد از انتقال جنین به سراغ دکتر طیبه همتی، فلوشیپ فوق تخصصی نازایی از دانشگاه تهران رفتیم. از شما دعوت میکنیم ویدئو زیر را تماشا کنید. برای مراجعه به دکتر طیبه همتی یا دریافت نوبت از مطب دکتر طیبه همتی کلیک کنید.

بعد از انتقال جنین چه کارهای را باید انجام بدیم؟

یکی از توصیه های مهم بعد از انتقال جنین این است که طبق مراجع علمی ۲۰ دقیقه استراحت بعد از انتقال جنین کافی است. و بعد از آن دیگه استراحت توصیه نمی شود و شما می تونید خیلی راحت کارهای روزانتون را انجام بدید.
و مناسب تر هست که تحرک داشته باشید، به خاطر اینکه اغلب در پروسه آی وی اف (IVF) و انتقال جنین فریز سطح خون بالاتر از حد طببیع خون هست احتمال لخته شدن و آمبولی ریه بیشتر هست برای همین ما عدم تحرک و استراحت مطلق را توصیه نمی کنیم.

بهتر است که در ۳ روز اول یک استراحت نسبی داشته باشید مثلا کارهای سنگین، پله های طولانی را انجام ندید ولی در کل می توانید فعالیت های روزانه را داشته باشید.

یک رژیم سالم و پر پروتئین داشته باشید که از یبوست جلوگیری کنید.

• از سبزیجات و آبمیوه های طبیعی بیشتر استفاده کنید.
• پر خوری نکنید که باعث افزایش وزن بشه.
• استرس نداشته باشید.

خیلی از خانم ها این سوال را دارند که ما وقتی از جامون بلند می شیم جنین نمی افته؟

خیر، فضای اندومتر یک فضای مجازی هست که حاوی یه مایع غلیظ هست که جنین به محض ورود در اون فضا قرار میگیره.

اگر یک جنین مناسب در یک فضای اندومتر مناسب و با کیفیت باشه و توکل به خدا داشته باشید و استرس نداشته باشید انشالا که بارداری خوبی را تجربه خواهید کرد.

سوال : واکسن‌های مجاز و غیر مجاز در دوران بارداری کدامند؟

پاسخ : همواره ترس از عوارض جنینی باعث می شود که از تجویز بسیاری از داروها و واکسن ها در دوران بارداری جلوگیری شود. این در حالی است که بعضی از این موارد نه تنها باعث بروز عارضه نمی گردند بلکه از بسیاری از بیماریهای خطرناک برای جنین هم پیشگیری می کنند.

برای آگاهی بیشتر از واکسن‌های مجاز و غیر مجاز در دوران بارداری به سراغ سیده مهدیه علوی کارشناس مامایی رفتیم. از شما دعوت میکنیم ویدئو زیر را تماشا کنید. برای مراجعه به سیده مهدیه علوی کارشناس مامایی یا دریافت نوبت از مطب سیده مهدیه علوی کارشناس مامایی کلیک کنید.

واکسن‌های مجاز در دوران حاملگی

بهترین زمان برای ایمن شدن بدن مادر در مقابل بیماری ها قبل بارداری است. ولی در صورت نیاز در دوران بارداری، مادران فقط مجاز به تزریق تعداد محدودی از واکسن‌ها هستند؛ یعنی واکسن‌هایی که برای جنین مشکل‌ساز نبوده و عوارضی در بارداری در پی نداشته باشند.
این واکسن‌ها شامل موارد زیر است:

• واکسن دوگانه: در مقابل دو بیماری دیفتری و کزاز ایمنی ایجاد می‌کند و طبق دستورالعمل کشوری هر ده سال به تمامی افراد تزریق می شود. اگر در ده سال اخیر این واکسن را تزریق نکردید، لازم است تا در بارداری تزریق کنید. زیرا ایمنی حاصل از آن دائمی نیست و نیاز به تمدید دارد.
• واکسن هپاتیت بی: این واکسن در سه مرحله تزریق می‌شود. اگر در معرض این بیماری بودید و در حال حاضر به آن مبتلا نیستید، لازم است تا در دوران بارداری با تزریق این واکسن، خود و جنین‌تان را از ابتلا به این بیماری محفوظ بدارید. این واکسن به فواصل یک و شش ماه بعد از تزریق اول تزریق می شود.
• واکسن آنفولانزا: این واکسن معمولاً به زنانی که نیمه ی دوم بارداری آن‌ها با فصل‌های سرد سال هم‌زمان است، پیشنهاد می‌شود تا از ابتلا به آنفولانزای شدید فصلی محفوظ بمانند.

واکسن های ممنوع در دوران بارداری

به طور معمول و اکسن های زنده به دلیل افزایش خطر انتقال بیماری ها به جنین در دوران بارداری ممنوع هستند. این واکسن ها عبارتند از:

• واکسن زنده ضعیف شده اوریون،
• سرخجه،
• سل
• و واریسلا (آبله مرغان).

سوال : موفقیت آی وی اف چقدر است؟

پاسخ : در راستای افزایش درصد موفقیت IVF، اقدامات و مراقبت های بعد از IVF از موثرترین موارد تاثیرگذار می باشند و توصیه می شود حتما رعایت گردند.

برای آگاهی بیشتر از میزان موفقیت در آی وی اف به سراغ مرکز باروری و درمان ناباروری مام رفتیم. از شما دعوت میکنیم ویدئو زیر را تماشا کنید. برای مراجعه به مرکز باروری و درمان ناباروری مام یا دریافت نوبت از مرکز باروری و درمان ناباروری مام کلیک کنید.

درصد موفقیت آی وی اف چقدر است؟

عوامل مختلفی به عنوان راه های افزایش شانس موفقیت آی وی اف وجود دارند. این عوامل را می توان به طور کلی در 5 دسته طبقه بندی کرد که شامل موارد زیر می شوند که در ادامه به توضیح این عوامل می پردازیم:

• اقدامات قبل از ای وی اف (IVF) ؛
• تکنیک های کمکی موثر در سیکل ای وی اف؛
• مراقبت ها و اقدامات بعد از عمل ای وی اف؛
• سن فرد؛
• مرکز نابارری و پزشک متخصص.

اقدامات قبل از ای وی اف(IVF):

برای افزایش شانس موفقیت درIVF، اقدامات قبل از آی وی اف، سبک زندگی و بررسی های قبل از عمل از مهمترین و تاثیرگذارترین عوامل می باشند. در زیر این عوامل را به صورت جداگانه بررسی می کنیم:

• سبک زندگی سالمی را در پیش بگیرید.

  – داشتن وزن مناسب، تغذیه درست، خواب کافی و ورزش بسیار مهم می باشد. همچنین نداشتن استرس و عدم مصرف سیگار و الکل از مؤلفه های اصلی زندگی سالم می باشد.
  – حفظ وزن مناسب، در باروری و آی وی اف موفق بسیار مهم است. ما می دانیم که چاق بودن (BMI> 35) و کمبود وزن (BMI <19) به ترتیب ۲ و ۴ برابر زمان باردار شدن را افزایش می دهد و تأثیر منفی بر درصد موفقیت ای وی اف می گذارد. اضافه وزن، نظارت بر تخمدان ها در حین انجام مراحل ای وی اف را دشوارتر می کند و احتمال بروز عوارض در هنگام برداشت تخمک را افزایش می دهد. دستیابی به وزن طبیعی با تغییر رژیم و فعالیت ورزشی منظم میسر می شود. مشورت با متخصص تغذیه و داشتن یک برنامه ورزشی منظم نیز می تواند به دستیابی به این اهداف کمک کند.
  – تغذیه مناسب داشته باشید. رژیم غذایی خود را ناگهان تغییر ندهید بلکه به تدریج تغییرات مورد نظرتان را اعمال کنید و پروتئین هایی مانند ماهی و مرغ را بیشتر مصرف کنید. غلات سبوس دار میل کنید. حبوبات از جمله لوبیا، نخود و عدس را نیز به برنامه غذایی خود اضافه کنید. محصولات لبنی کم چرب بخورید. چربی های سالم مانند آووکادو، روغن زیتون فرابکر، آجیل و دانه ها را حتما در لیستتان داشته باشید و از مصرف شکر، غلات تصفیه شده و سایر غذاهای فرآوری شده خودداری کنید. در ضمن مصرف نمک را نیز محدود کنید و به جای آن، مواد غذایی را با سبزیجات معطر و ادویه ها طعم دار کنید.
  – خوب و به مقدار کافی بخوابید.
  – استرس خود را کاهش دهید. میزان استرس می تواند بر میزان باروری شما تأثیر بگذارد. کاهش استرس در طی انجام مراحل ای وی اف می تواند یکی از سخت ترین کارها برای زوجین باشد. با این حال گزارش های متعددی حاکی از بهبود نتایج بارداری با استفاده از تکنیک های کاهش استرس و کارگاه های آموزشی مربوطه وجود دارد.
  – ترک سیگار. سیگار کشیدن می تواند باعث کاهش درصد موفقیت ای وی اف شود. زیرا مصرف دخانیات بر کیفیت اسپرم و تخمک تأثیر می گذارد. ترک سیگار کار ساده ای نیست و اغلب به پشتیبانی شخصی و همچنین حرفه ای نیاز دارد. پس سعی کنید از دوستان و خانواده خود بخواهید تا شما را در این مسیر تشویق و حمایت کنند.

• سلامت اسپرم را افزایش دهید.

  استفاده از از ویتامین ها و حفظ وزن مطلوب بدن و خنک نگه داشتن دمای بیضه ها، کیفیت اسپرم را بهبود می بخشد و می تواند برای تقویت قبل از ivf مناسب باشد و درصد ivf موفق را بالا ببرد. تحت نظارت پزشک، می توان مصرف داروهایی را شروع کرد که در افزایش تعداد و کیفیت اسپرم موثر باشند و در نتیجه تأثیر مثبتی بر درصد موفقیت ای وی اف داشته باشد. همچنین بهتر است آزمایش اسپرم را قبل از انجام عمل ای وی اف خود انجام دهید تا بتوانید میزان و کیفیت اسپرم همسرتان را با مقادیر مورد نیاز برای IVF مقایسه کنید. همچنین بیضه ها را خنک نگه دارید. دمای بیضه ها باید چند درجه پایین تر از دمای بدن باشد، بنابراین از استفاده از جکوزی، حمام گرم، اتاق بخار و دوچرخه سواری خودداری کنید. زیرا تحقیقات نشان داده که همه این کارها کیفیت اسپرم را کاهش می دهد. آب زیاد بنوشید، مقدار مصرف آب را تا ۲ لیتر در روز برسانید. کم آبی بدن یکی از مهمترین عواملی است که بر کیفیت اسپرم تأثیر می گذارد. مصرف ویتامین کافی برای اطمینان از دریافت تمام مواد مغذی مورد نیاز اسپرم نیز بسیار مهم است.
  در این رابطه با یک متخصص تغذیه مشورت نمایید. در اینجا لیستی از برخی از مکمل های رایج توصیه شده را تهیه نموده ایم :
  – آنتی اکسیدان ها: رادیکال های آزاد در بدن شناور هستند و به سلول های سالم آسیب می رسانند که این عامل 40 درصد آسیب های اسپرم را بر عهده دارد. آنتی اکسیدان ها رادیکال های آزاد را از بین می برند؛
  – اسیدهای آمینه: بلوک های ساختمانی پروتئین هستند و برای تولید تخمک و اسپرم لازم می باشند؛
  – ویتامین A و ویتامین B6 : برای تولید هورمون های جنسی مردانه ضروری اند؛
  – ویتامین B12: مقادیر کم آن می تواند باعث تولیداسپرم با شکل گیری غیرطبیعی، کاهش تعداد اسپرم و کاهش تحرک آن شود؛
  – ویتامینC : آنتی اکسیدانی است که از آسیب رادیکال های آزاد جلوگیری می کند؛
  – سلنیوم: برای شکل دهی صحیح اسپرم و حفظ تعداد لازم است؛
  – منگنز: کمبود آن ممکن است باعث انحطاط بیضه ها، ناهنجاری های مادرزادی، کاهش تعداد اسپرم شود؛
  – روی: برای متابولیسم تستسترون، رشد بیضه، تولید اسپرم، تحرک، تعداد، کاهش استروژن اضافی در بافت تولید مثل مردان مورد نیاز است؛
  – کوآنزیمQ10 : وجود آن برای تولید انرژی اهمیت دارد. ممکن است در هنگام مصرف این مکمل میزان باروری افزایش یابد. همچنین جریان خون را بهبود می بخشد.

• سلامت تخمک را کنترل کنید.

  L-Arginine ، امگا ۳و CoQ10 مکمل هایی هستند که با افزایش کمیت و کیفیت تخمک می توانند در افزایش درصد موفقیت ای وی اف تاثیر بگذارند. با پزشک خود جهت تجویز این مکمل ها مشورت کنید.
  مولتی ویتامین ها نیز ممکن است مفید باشند. اطمینان حاصل کنید که بدنتان مقادیر کافی ویتامین D دارد. بیش از ۴۰٪ افراد کمبود ویتامین D دارند. اطلاعاتی در مورد ارتباط آن با ناباروری و نتایج بدتر آی وی اف وجود دارد. از پزشک خود بخواهید که میزان ویتامین D شما را بررسی کند و در صورت نیاز یک مکمل ویتامین D تجویز کند.
  باید به این نکته توجه داشته باشید که هر یک از مکمل ها یا غذاهایی که در این مقاله در مورد آن ها صحبت شده است را نباید همزمان با مصرف هر نوع داروی آی وی اف استفاده کنید. این برنامه قبل از شروع داروهای شما باید تمام شود. در حالت ایده آل، قبل از شروع داروی آی وی اف می توانید سه ماه را به این مسأله اختصاص دهید تا با این مکمل ها و رژیم باروری آماده شوید.

• قبل از انجام IVF سلامت رحم و لوله های رحمی شما باید مورد بررسی قرار گیرند.

  برخی از مراکز ناباروری قبل از شروع درمان با IVF به طور معمول روی هر خانم روش هیستروسکوپی را انجام می دهند و معتقدند که برداشتن پولیپ یا بافت زخمی قبل از شروعIVF ، شانس موفقیت آن را بیشتر می کند. اهمیت هیستروسکوپی قبل از آی وی اف در مطالعات جدید ثابت شده است و این مطالعات نشان می دهند که پس از عدم موفقیت در چرخهIVF ، انجام هیستروسکوپی برای بررسی رحم بسیار سودمند است. و در این مطالعات نشان داده شد که ۲۵ درصد زنانی که در چرخه آی وی اف شکست خورده بودند، مشکلات رحمی داشته‌اند. همچنین برخی بیماری‌های مربوط به سیستم تولید مثل مانند اندومتریوز، تخمدان پلی کیستیک و عفونت مزمن لوله رحمی (هیدروسالپنکس) با نامناسب کردن بستر رحم و اختلال در لانه‌گزینی و رشد جنین، می‌توانند موجب عدم دستیابی به بارداری از طریق IVF شوند. در صورت وجود این بیماری ها در خانمی که تمایل بهIVF دارد، برای افزایش درصد موفقیت ای وی اف، توصیه می شود ابتدا به کمک دارو یا جراحی، مشکلات مربوطه کنترل یا برطرف شده و سپس اقدام به IVF انجام شود.

• صبور باشید.

  بسیاری از بیماران به بیش از یک مرحله انجام آی وی اف برای رسیدن به موفقیت در تحقق بارداری نیاز دارند و ممکن است نتایج از سیکلی به سیکل دیگر متفاوت باشد. اگر سیکل اول شما موفقیت آمیز نبود، ممکن است پزشکتان بتواند با تنظیم داروها یا انجام تکنیک های مکمل دوره بعدی را بهبود دهند. در کل توصیه می شود همه کارها را درست انجام دهید و بزرگترین چیزی که باید بخاطر بسپارید این است که اغلب این موارد خارج از کنترل شماست. اما گاهی اوقات رها کردن دغدغه ها می تواند به شما در تحمل سختی ها کمک کند. وقتی همه چیز خوب پیش نمی رود، خود را سرزنش نکنید زیرا شما تنها نیستید و زوجین بسیاری شرایط شما را دارند.

سوال : شایع ترین علائم بارداری خارج از رحم چیست؟

پاسخ : وقتی تخمک بارور در جایی خارج از رحم لانه‌گزینی و رشد کند، حاملگی خارج رحم شکل می‌گیرد. هیچ راهی برای جابه‌جا کردن و انتقال تخمک بارور به درون رحم وجود ندارد، بنابراین پایان دادن به بارداری تنها راه ممکن برای برطرف کردن مشکل در حاملگی خارج رحم است. درصد کمی از زنان دچار حاملگی خارج رحم می‌شوند.

برای آگاهی بیشتر از علائم بارداری خارج از رحم به سراغ سیده مهدیه علوی کارشناس مامایی رفتیم. از شما دعوت میکنیم ویدئو زیر را تماشا کنید. برای مراجعه به سیده مهدیه علوی کارشناس مامایی یا دریافت نوبت از مطب سیده مهدیه علوی کارشناس مامایی کلیک کنید.

چرا حاملگی خارج رحم رخ می‌دهد؟

بارداری خارج از رحمی برای هر خانمی می‌تواند اتفاق بیافتد. اما در بعضی از خانم‌های باردار احتمال ایجاد آن بالاتر است.
علل بروز حاملگی خارج رحم عبارت‌اند از:

• جراحی لوله‌های فالوپ: شایع‌ترین عامل ایجاد بارداری خارج از رحم، جراحی لوله‌های فالوپ هستند. این جراحی‌ها به دلایل مختلفی از جمله از بین بردن اختلال ایجاد شده در لوله‌ها، بازکردن مجدد لوله‌های رحمی، سزارین و غیره انجام می‌شود؛
• داشتن سابقه‌ی قبلی حاملگی خارج از رحم: با داشتن سابقه بارداری خارج رحمی، احتمال تکرار آن در بارداری بعدی، حدود 1 مورد در هر 10 بارداری است. در صورت داشتن سابقه 2 بار و یا بیشتر بارداری خارج رحمی احتمال بروز آن در بارداری‌های بعدی حداقل 1 مورد در هر 4 بارداری است؛
• بیماری التهابی لگن :داشتن عفونت در قسمت فوقانی دستگاه تناسلی که به علت عفونت‌های جنسی (مقاربتی) مانند سوزاک یا کلامیدیا ایجاد می‌شود باعث افزایش احتمال بارداری خارج‌رحمی می‌شود؛
• داشتن شرکای جنسی متعدد: بروز بیماری‌های منتقله از راه جنسی (STI) و بیماری‌های التهابی لگن (PID)، خطر ابتلا به بارداری خارج رحمی را افزایش می‌دهد؛
• مصرف مواد مخدر در دوران بارداری: مصرف مواد مخدر احتمالاً به علت ایجاد اختلال در لوله‌های فالوپ و رحم، خطر بارداری خارج رحمی را بیشتر می‌کند؛
• اندومتریوز: به رشد قسمتی از بافت اندومتر (لایه‌ی داخلی حفره رحم) در بافت‌های خارج از رحم می‌گویند، این اتفاق به علت ایجاد زخم در لوله‌های فالوپ موجب افزایش احتمال بارداری‌های خارج رحمی می‌شود؛
• بارداری در سن بالای 35 سال: این امر به علت عملکرد نادرست لوله‌ی فالوپ و یا به علت بیماری التهابی لگن (PID) موجب افزایش آسیب در خانم‌های مبتلا به عفونت شده و احتمال بارداری خارج رحمی را افزایش می‌دهد؛
• بارداری علی‌رغم داشتن IUD: این بارداری در موارد نادر و با وجود استفاده از وسیله‌ی جلوگیری داخل رحمی یا همان آیودی صورت می‌گیرد. احتمال بارداری خارج رحمی در این شرایط نیز افزایش پیدا می‌کند؛
• کشیدن سیگار در دوران بارداری: به نظر می‌رسد استعمال سیگار در دوران بارداری عملکرد طبیعی لوله‌های فالوپ را مختل کرده و باعث افزایش احتمال بارداری خارج رحمی می‌شود.
• قرص های ضدبارداری حاوی پروژسترون : بعضی تحقیقات نشان داده‌‌اند که استفاده از این نوع قرص‌ها احتمال بارداری‌های خارج رحمی را افزایش می‌دهد؛
• شکل غیر نرمال لوله‌ی فالوپ: در صورتی که لوله‌های رحمی شکل طبیعی نداشته باشند احتمال بارداری خارج رحمی افزایش می‌یابد.

حاملگی خارج رحم چه علائمی دارد؟

علایم بارداری خارج رحمی در خانم‌های باردار متفاوت است. این علایم اوایل بارداری مشاهده می‌شود. هر چند در بعضی از خانم‌های باردار تا زمان پاره شدن لوله‌ی فالوپ علایم بالینی مشاهده نمی‌شود.
در بارداری خارج رحمی نیز همانند بارداری‌های طبیعی، علایمی مانند قطع عادت ماهانه، درد در ناحیه‌ی سینه، خستگی و حالت تهوع مشاهده می‌شود. با انجام تست تشخیص بارداری در منزل (بی بی چک) جواب مثبت بارداری مشاهده می‌شود. در ابتدا ممکن است علایمی مانند حساسیت در شکم یا درد و خونریزی از واژن به صورت خفیف مشاهده شود. با مشاهده‌ی هر یک از علایم زیر، خانم باردار باید فوراً به پزشک مراجعه کند.

به طور کلی علایم بارداری خارج از رحم عبارتند از:

• حساسیت و درد در ناحیه‌ی شکم و لگن: در این شرایط دردهای ناگهانی و پیوسته در ناحیه‌ی شکم و لگن مشاهده می‌شود که ابتدا خفیف بوده و سپس تشدید می‌شود. این دردها با انجام فعالیت یا سرفه و حرکات روده افزایش پیدا می‌کند. درد در یک ناحیه حس می‌شود اما در همه‌ی قسمت‌های شکم و لگن می‌تواند وجود داشته باشد؛
• لکه‌بینی یا خونریزی واژینال در صورت اطمینان از بارداری: لکه‌بینی یا خونریزی مانند آغاز یک دوره‌ی قاعدگی، خفیف است. در این شرایط خون به رنگ قرمز یا قهوه‌ای (مثل رنگ خون خشک‌شده) مشاهده می‌شود. خونریزی ممکن است پیوسته یا متناوب و شدید یا خفیف باشد؛
• درد در ناحیه‌ی کتف و گردن: گرفتگی عضلانی و خونریزی می‌تواند دلایل مختلفی داشته باشد. اما درد در ناحیه‌ی کتف به خصوص زمانی که خانم باردار در حال استراحت است، از علایم بارز برای تشخیص بارداری خارج رحمی به شمار می‌رود. چرا که درد به علت خونریزی داخلی ایجاد می‌شود که در اثر تحریک عصبی در کتف بروز می‌کند؛
• پارگی لوله‌ی فالوپ: علایمی مانند شوک، ضعف، تپش قلب، پوست رنگ پریده و سرگیجه یا غش مشاهده می‌شود؛
• حالت تهوع و استفراغ همراه با درد؛
• درد در یک سمت بدن؛
• انقباض و گرفتگی عضلات شکم.