دسته: بارداری و تولد

یک دست‌تان را به دیوار می‌گیرید و دست دیگر را زیر شکم‌تان می‌گذارید. آرام آرام، یکی یکی و با عذاب وجدان پله‌ها را بالا می‌روید و نگران از آسیب دیدن جنین‌تان، هر چند قدم یکبار، چند ثانیه‌ای می‌ایستید. آیا واقعا جان فرزند شما با بالا رفتن از پله‌ها به خطر می‌افتد؟ در ادامه این مطلب، همه آنچه که در مورد بالا رفتن از پله‌ها در دوران بارداری بدانید را خواهید خواند.

نترسید! اتفاقی نمی‌افتد

بالا رفتن از پله‌ها، به خودی خود خطرناک نیست و برای حفظ سلامت فرزندتان، نیازی نیست که آرام و دست به دیوار از پله‌ها بالا بروید. خطر اصلی، زمانی سراغ جنین‌تان می‌آید که روی پله سر بخورید یا از ارتفاع به زمین بیفتید. زمین خوردن، یا شکستگی استخوان‌ها که نیازمند بی‌هوشی و جراحی است، می‌تواند جان و سلامت جنین شما را به خطر بیندازد.

شرایط‌تان خاص است؟

اگر بارداری شما مسیر طبیعی خود را طی نمی‌کند و به گفته پزشکتان در معرض سقط جنین قرار دارید، باید کمتر از پله بالا یا پایین بروید؛ البته این مشکلات، مربوط به سه ماهه نخست بارداری می‌شوند و معمولا بعد از گذشتن از این دوره، احتمال آسیب دیدن جنینتان کاهش می‌یابد. خونریزی ، اختلالات هورمونی در زمان حاملگی و ابتلا به عوامل تهدید کننده دیگری مانند دیابت یا فشارخون حاملگی یا بالا بودن سن، می‌توانند احتمال سقط شدن جنین‌تان را بیشتر کرده و نیازتان را به مراقبت افزایش دهند.
 

شش ماه آخر خیالتان راحت باشد

در سه ماهه دوم و سوم بارداری، وضعیت جنین شما بهتر است. در این ماه‌ها، به جای اجتناب کردن از پله نوردی، باید به رعایت توصیه‌های ایمنی و پایین آوردن احتمال سقوط بسنده کنید. گرفتن نرده کنار پله‌ها، پوشیدن کفش مناسب، حرکت در مسیر روشن و … از جمله مواردی هستند که به افزایش ایمنی شما در زمان تردد از راه‌پله کمک می‌کنند.

با پزشکتان مشورت کنید

اگر پزشک شما مشکل خاصی را در بارداری‌تان گزارش نکرده، بدون نگرانی از پله‌ها بالا و پایین بروید. چراکه هرگونه تحرک بی‌ضرری در این ماه‌ها، به حفظ آمادگی بدنتان و زایمان آسان‌تر کمک خواهد کرد. البته فراموش نکنید که حتی افرادی که باردار نیستند هم در صورت تردد زیاد از پله‌ها، گرفتار زانودرد و مشکلات ناحیه کمر می‌شوند و طبیعتا در دوران بارداری، احتمال دچار شدنتان به این دردها بیشتر است. پس در صورتی که از کمردرد یا درد زانو شکایت دارید، کمتر پله‌نوردی کنید.

راهتان را کوتاه کنید

گرچه این روزها کمتر متخصصی بالا رفتن از پله را برای خانم‌های باردار خطرساز می‌داند، اما اگر شما به آسانسور دسترسی دارید، بهتر است برای جلوگیری از آسیب‌های ناخواسته و احتمالی، از این وسیله استفاده کنید. شما می‌توانید با راه رفتن در سطح کم‌شیب یا بدون شیب، انجام کارهای بی‌ضرر خانه و رفتن به کلاس‌های ورزشی بارداری، آمادگی بدنتان را حفظ کنید، پس اگر الزامی به بالا رفتن از پله ندارید، دور آن را خط بکشید و اگر هم مجبور به استفاده از آن هستید، در صورت دچار نبودن به مشکلات زمینه‌ای دوران بارداری، با احتیاط اما بدون عذاب‌وجدان از پله‌ها بالا بروید.

عجیب نیست اگر این روزها، غذا خوردن برایتان سخت‌ترین کار باشد. افزایش آزاردهنده حجم بزاق دهان و تهوع غیرقابل کنترل، مشکلی است که بسیاری از زنان باردار را چون شما به دردسر می‌اندازد. نگران نباشید! افزایش بزاق دهان در ماه‌های بارداری، طبیعی است و آسیبی به کودک شما نمی‌رساند. اگر ادامه این مطلب را بخوانید، دلایل اصلی دچار شدن به این حالت و راه‌های مهار بزاق دهان را با شما در میان می‌گذاریم.

چیزی تغییر نکرده

غدد بزاقی شما، معمولا در شرایط عادی هم به اندازه دوران بارداری بزاق تولید می‌کنند اما از آنجا که مدام آنها را به طور ناخودآگاه فرو می‌برید، متوجه این میزان تولید بزاق نمی‌شوید. در حالیکه در دوران بارداری، به دلیل بلع کمتر بزاق، انباشته شدن آن در دهان را احساس می‌کنید.

شاید هم تغییر کرده

در همه موارد توان کمتر زنان باردار برای بلع آب دهان نیست که باعث تجمع آن در دهان می‌شود، بلکه ممکن است در این ماه‌ها، غدد بزاقی هم بیشتر از ماه‌های قبل از بارداری فعالیت کنند. تغییرات هورمونی و عوامل دیگری که پژوهشگران هنوز تمامی آنها را کشف نکرده‌اند، زمینه را برای افزایش ترشح بزاق دهان فراهم می‌کند.

زیاد گرسنه می‌شوید

بعید نیست افزایش بزاق دهان شما، باعث بیشتر گرسنه شدنتان شود. از سوی دیگر، بعید نیست که توان کمتر شما برای بلعیدن آب دهانتان، زمینه را برای دچار شدن شما به حالت تهوع فراهم کند. افزایش بزاق چه علت دچار شدنتان به حالت تهوع باشد و چه معلول آن، آزار دهنده است و آرامش شما را در این هفته‌ها کمتر می‌کند.

معده‌‌تان قل قل می‌کند

سوزش سر دل و ریفلاکس اسیدی معده، یکی دیگر از علت‌های افزایش بزاق دهان است. وقتی مری شما توان کمتری برای مهار این اسید دارد و آن را به بالای مجرای گوارشی‌تان می‌فرستد، غدد بزاقی‌تان هم فعال‌تر می‌‌شوند. ریفلاکس اسیدی، نه تنها به افزایش میزان بزاق می‌انجامد، بلکه زمینه را برای دچار شدنتان به حالت تهوع هم فراهم می‌کند.

دندان‌هایتان پوسیده‌اند

اگر در ماه‌های بارداری، دندان‌هایتان یکی یکی پوسیدند تعجب نکنید. پوسیدگی دهان و عفونت‌های دهانی، از اتفاقات شایع دوران بارداری هستند و همین اتفاقات هم زمینه‌ساز افزایش بزاق دهان می‌شوند.

چه باید کرد؟

– بزاق دهان شما مسئولیت پاکسازی دهان و دندان‌هایتان را برعهده دارد و وقتی پوسیدگی دندان‌هایتان بیشتر شود، میزان آن در دهان هم افزایش می‌یابد. دندان‌هایتان را چندبار در روز بشویید و در صورت تجویز پزشکتان، از مکمل‌های کلسیم و ویتامین D استفاده کنید تا احتمال پوسیدن دندان‌هایتان پایین بیاید.
– رژیم غذایی که در این هفته‌ها رعایت می‌کنید هم بر میزان ترشح بزاق دهانتان تاثیرگذار است. به همین دلیل باید در این روزها، کمتر از قبل غذای نشاسته‌ای و حاوی کربوهیدرات میل کنید و سعی کنید که غذاها را در وعده‌های کوچک اما متعدد میل کنید.
– برای بلع بهتر بزاق دهان، جویدن آدامس‌های بدون قند را امتحان کنید. جویدن آدامس حجم بزاق دهان را کمتر نمی‌کند اما بلع آن را برایتان آسان‌تر می‌کند.

– همیشه یک بطری آب کنار خود داشته باشید و سعی کنید زیاد آب بنوشید. بعید نیست که حالت تهوع شدید شما و استفراغ کردن، باعث کم آب شدن بدنتان شوند، پس به دنبال راهی برای تامین آب از دست رفته بدنتان بگردید.
– افزایش میزان بزاق دهان شما، احتمالا بعد از چند هفته برطرف می‌شود. گرچه برخی از زنان چندین ماه از این مشکل رنج می‌برند، اما اغلب زنان باردار، بعد از گذشت چند هفته، کاهش ترشح بزاق دهان را گزارش می‌دهند. پس اگر هیچ یک از این راه‌ها تاثیر نداشته‌اند، صبور باشید.
-در صورتی که به شکل آزار دهنده‌ای حجم بزاق دهان شما افزایش یافت و حالت تهوع شدید، حتی فکر کردن به غذا را برایتان دشوار کرد، حتما با پزشکتان در این مورد صحبت کنید. شاید در این هفته‌ها، بتوانید با مصرف داروهای بی‌ضرر ضد تهوع، به این وضعیت پایان دهید.

ویتامین ب 6 جزو ویتامین‌های محلول در آب است که برای بیش از 100 فرایند مهم و اساسی در بدن از جمله سنتز آمینواسیدها، متابولیزه کردن مواد مغذی از جمله پروتئین و کربوهیدرات و چربی و… در بدن استفاده می‌شود.
مصرف مقادیر کافی ویتامین B6 از جنبه‌های مختلف از ساخته شدن سلول‌های خونی گرفته تا عملکرد مغزی لازم و ضروری است و در دوران بارداری، بسیاری از علائم ناخوشایند این دوران با مصرف این ویتامین قابل رفع یا تسکین یافتن است.

چرا در بارداری به ویتامین ب6 احتیاج داریم؟

ویتامین ب 6 برای عملکرد سالم مغز و سیستم عصبی لازم و ضروری است و به همین خاطر نقش بسیار مهمی در رشد جنین شما دارد. اهمیت این ویتامین به خصوص در تولید دو انتقال دهنده عصبی مهم در بدن یعنی سروتونین و تریپتوفان است.

• جنین شما برای رشد و نمو مغز و سیستم عصبی به ذخایر ویتامین ب 6 نیاز دارد.
• ب 6 می‌تواند تهوع صبحگاهی در مادران باردار را کاهش دهد.
• ویتامین ب 6 به حفظ سطوح طبیعی قند خون کمک می‌کند.
• ویتامین ب 6 نقش بسیار اساسی در پیشگیری از اختلالات عصبی و سایر مشکلات از جمله اگزما و وزن کم هنگام تولد دارد.
• از آنجا که تهوع و استفراغ در ماه‌ها و هفته‌های اول بارداری در بدترین حالت است، به اغلب مادران باردار توصیه می‌شود همچنان در ماه‌های اول از این ویتامین به شکل مکمل استفاده کنند.

چه مقدار ب 6 نیاز داریم؟

اغلب زنان بزرگسال زیر 50 سال باید روزانه 1.3 میلی گرم ویتامین B6 در روز مصرف کنند و این مقدار برای خانم های باردار تا 1.9 میلی گرم افزایش می‌یابد و جالب است بدانید که نیاز به این ویتامین در دوران شیردهی تا 2 میلی‌گرم بالا می‌رود. یعنی یک خانم پس از زایمان و در دوران شیردهی به مقدار ویتامین ب 6 بیشتری نسبت به دوران بارداری نیاز دارد.
از آنجا که ویتامین ب 6 در اغلب مولتی‌ویتامین‌ها، مواد غذایی غنی شده و… وجود دارد و خانم‌های باردار ممکن است این ویتامین را به صورت مجزا هم مصرف کنند، باید مراقب دریافت مقادیر بیش از حد آن باشند. اگرچه دریافت کمی بیشتر از نیاز ب 6 مشکل خاصی ایجاد نمی‌کند و تقریبا بی‌عارضه است، مصرف مقادیر بالای آن می‌تواند منجر به مشکلات عصبی، کرختی و بی‌حالی و… شود. بنابراین بهتر است پیش از مصرف ویتامین ب 6 به صورت جداگانه، در زمینه مصرف این مکمل با پزشکتان مشورت کنید.
منابع طبیعی ویتامین ب 6 را بشناسید
ویتامین ب 6 به صورت طبیعی در بسیاری از مواد غذایی وجود دارد از جمله غلات کامل، دانه‌های خوراکی و مغزدانه‌ها، میوه‌هایی مانند پاپایا و موز، ماهی، گوشت‌های کم چرب و… . دانه سویا، لوبیا و نخود هم جزو منابع طبیعی بسیار غنی این ویتامین محسوب می‌شوند. اگرچه دریافت حداقل یک واحد از مواد غذایی حاوی ویتامینB6 در روز می‌تواند نیاز مادر باردار را به این ویتامین رفع کند، در حال حاضر محصولات غنی شده با این ویتامین نیز در بازار وجود دارد که تامین کننده بخشی از نیاز مادران باردار است.

بهترین منابع ویتامین ب 6 در برنامه غذایی

• دانه آفتاب‌گردان (کنجد، تخمه کدو و تخم کتان نیز به مقدار کم حاوی ویتامین ب 6 هستند)
• پسته، گردو، بادام زمینی، بادام هندی
• ماهی تن و سالمون
• بوقلمون و مرغ
• میوه‌های خشک مثل آلو، انجیر، زردآلو
• موز
• آووکادو
• اسفناج

آیا مکمل ب 6 لازم است؟

اغلب خانم‌ها با داشتن یک رژیم غذایی متعادل و متنوع می‌توانند نیاز خودشان به ویتامین B6 را به صورت روزانه تامین کنند در غیر این صورت مولتی‌ویتامین‌های دوره بارداری به اندازه کافی ب6 دارد.

ویتامین ب 6 برای رفع تهوع در بارداری

اگرچه ویتامین ب 6 می‌تواند در رفع تهوع و بدحالی صبحگاهی در دوران بارداری نقش داشته باشد، اما مصرف مکمل این ویتامین به صورت جداگانه تا پیش از مشورت با پزشک لازم نیست. پزشک متخصص ممکن است به خانم‌های بارداری که دچار تهوع شدید هستند توصیه کند روزانه 25 تا 50 میلی‌گرم ویتامین ب 6 استفاده کنند که مصرف آن در این حد برای خانم‌های باردار ایمن است.

مصرف مکمل ویتامین ب 6 در بارداری عارضه‌ای ندارد؟

همه خانم‌ها در دوران بارداری به ویتامین ب 6 بیشتری نسبت به دوران پیش از بارداری‌شان احتیاج دارند اما در اغلب موارد مکمل یاری با ب 6 در صورت داشتن رژیم غذایی متعادل، متنوع و متناسب لازم نیست.

علائم کمبود ویتامین ب 6

کمبود ویتامین ب 6 به دلایل مختلف ممکن است در بارداری ایجاد شود که مهم‌ترین آن دریافت ناکافی از طریق رژیم غذایی است. سایر عوامل موثر در ایجاد کمبود ب 6 در بدن شامل مصرف بی‌رویه الکل، دریافت مقادیر بالای مواد غذایی پرشکر و استفاده بیش از حد از غذاهای فرآوری شده است. البته بعضی بیماری‌ها نیز می‌تواند منجر به کمبود ویتامین ب 6 در بدن شود.
شایع‌ترین علامت کمبود ویتامین ب 6 افسردگی و علائم دهانی مانند التهاب زبان، زخم و سوزش در این ناحیه است. اگر کمبود ویتامین ب 6 شدید شود، به دلیل اختلال در تولید سلول‌های خونی فرد دچار کم خونی می‌شود که نتیجه‌اش خستگی و بی‌حالی و… بود و در موارد بسیار شدید کمبود ما به علائم عصبی رو به رو خواهیم شد.
به طور خلاصه کمبود ویتامین ب 6 در بدن می‌تواند منجر به موارد زیر شود:

• التهاب پوست، مفاصل و دستگاه گوارش
• افسردگی و سایر اختلالات خلقی
• کم خونی
• خستگی
• آسیب و تخریب عصبی

وقتی به‌عنوان مادر، جان گرفتن یک انسان را در وجودتان تجربه می‌کنید، دیگر حتی اگر بخواهید هم نمی‌توانید دقیقاً همان آدم قبلی باشید. به دلیل تغییراتی که در سیستم هورمونی و به دنبال آن انتقال‌دهنده‌های عصبیِ– ازجمله سروتونین – جسم باردار شما به وجود می‌آید، تنظیم کردن هیجان‌ها برای شما سخت‌تر از قبل می‌شود. برای مثال ممکن است الآن یک حس داشته باشید اما یک دقیقه بعد یک حس و حال دیگر. در این یادداشت به نوسانات خُلقی این دوران نگاهی می‌اندازیم و بررسی می‌کنیم که چطور شما می‌توانید این نوسانات را به‌سلامت پشت سر بگذارید.

1.  سه‌ماهه اول

در این مقطع زمانی، گونادوتروپینِ جفتی انسان یا اِچ.سی.جی–که جای رویان را در رحم محکم می‌کند به‌سرعت در بدن شما افزایش می‌یابد و سپس در حدود ماه چهارم شروع به کاهش می‌کند. به‌غیراز این هورمون، استروژن و پروژسترون هم -که به حفظ بارداری کمک می‌کنند- افزایش پیدا می‌یابند و تا زمان زایمان همراه شما خواهند ماند.

چه‌کار کنید؟

• به هورمون‌هایتان سلام کنید

با این طوفان هورمونی، کم‌کم سروکله تغییرات دیگری هم در شما پیدا می‌شود. برای مثال گونادوتروپین جفتی یا اچِ.سی.جی ممکن است موجب کسالت‌های صبحگاهی در شما شود و یا افزایش استروژن و پروژسترون با پریشانی همراه باشند. بهتر است سعی کنید، این طوفان هورمونی را درک کنید و به تغییراتی که به دنبال آن در شما ایجاد می‌شوند، به چشم یک مرحله گذرا نگاه کنید.
 

•   صبر داشته باشید

اگر در این میان، فرزند یا فرزندان دیگری هم داشته باشید که نیاز به مراقبت شما داشته باشند، احتمالاً فرصت زیادی برای استراحت کافی پیدا نخواهید کرد. مادرانی که چنین تجربه‌ای دارند، گاهی احساس می‌کنند که نمی‌توانند لذتی را که منتظرش بودند تجربه کنند و یا ممکن است به خاطر کم‌کاری نسبت به فرزندان دیگرشان احساس گناه کنند. اگر شما هم جزء این خانم‌ها هستید خوب است بدانید که 9/99 درصد از خانم‌های مشابه شما، همین احساسات را تجربه می‌کنند. تنها کاری که باید بکنید آن است که آرام بمانید و به خودتان فرصت بیشتری بدهید.
 

 

•  بپذیرید که تغییری در زندگی شما اتفاق افتاده است

ممکن است احساس کنید که این ماهیت غیرقابل‌پیش‌بینی بارداری است که دارد شمارا کنترل می‌کند! بهترین کاری که در این موقعیت می‌توانید انجام دهید آن است که خودتان را با چیزهایی که نمی‌توانید آن‌ها را کنترل کنید درگیر نکنید.  به‌علاوه سعی کنید نیازهایتان را بشناسید و از حمایت‌های خانواده و دوستانتان بهره بیشتری بگیرید.

2.  سه‌ماهه دوم

معمولاً در سه‌ماهه دوم اوضاع بهتر از سه ماه اول است. برای مثال کسالت‌های صبحگاهی شما کمتر از قبل می‌شود. به‌علاوه با پیدا شدن سروکله حرکات و لگدهای جنین در این دوران، چنان لذتی وجودتان را می‌گیرد که فرصت فکر کردن به سختی‌های این دوران را پیدا نمی‌کنید. البته این به معنای آن نیست که قرار نیست شما با هیچ مسئله‌ای مواجه شوید. برخی از رایج‌ترین این مسائل شامل موارد زیر هستند:

•  آزمایش‌ها

ممکن است در این دوران شما استرس‌هایی را تجربه کنید. برای مثال بین هفته پانزدهم تا هفدهم از شما خواسته شود که آزمایش‌هایی برای ارزیابی سلامت جنین یا وضعیت سلامتی خودتان انجام دهید که ممکن است استرس و اضطراب را برای شما به همراه داشته باشد.
 

• کل‌کل‌های زن‌وشوهری

بارداری با تغییراتی  در رابطه شما و همسرتان همراه است. برای مثال کم‌کم سروکله مسئولیت‌های پدر و مادر شدن پیدا می‌شود و یا ممکن است شوهر در مسائلی مانند افزایش وزن، آن‌طور که خانم انتظار دارد، با او همدلی نکند و یا تغییراتی که به دنبال بارداری در کم و کیف رابطه جنسی آن‌ها ایجاد می‌شوند موجب مشکلاتی در رابطه و صمیمیت آن‌ها بشود.
 

3.  سه‌ماهه سوم

دیگر زمان زیادی تا آغوش گرفتن فرزندتان باقی نمانده است. این دوره برای اغلب خانم‌ها یک دوره انتظار است. یکی از مسائلی که در این دوران احتمالاً برای شما پیش می‌آید، خستگی است. به‌علاوه افزایش وزن، درد، اضطراب زایمان، تحریک‌پذیری خلقی، ورم دست‌وپا و کم‌خوابی هم ممکن است به سراغتان بیاید. از سوی دیگر، در این ایام، استروژن و پروژسترون به بالاترین سطح خود می‌رسند و این افزایش، احتمال نوسانات خلقی شمارا بیشتر می‌کند.

چه‌کار کنید؟

• به بدنتان گوش کنید

عمده تمرکزتان را روی راحتی خودتان بگذارید. برای مثال اگر به حمایت بیشتری نیاز دارید خواسته‌تان را به زبان بیاورید و یا اگر زود خسته می‌شوید، به رختخواب بروید. ممکن است در این مقطع، خوابتان به هم بخورد برای مثال نتوانید یک خواب منظم و متصل هفت/ هشت‌ساعته را در شب داشته باشید. اگر این‌طور هستید، با استراحت‌های متناوب به بهبود حال خودتان کمک کنید.

آیا نگرانی‌­های دوران بارداری، می‌­توانند نگران کننده باشند؟

یکی از تجربه‌هایی که برای بسیاری از خانم‌های باردار اتفاق می‌افتد آن است که نگران‌اند که نکند اضطراب‌های گاه‌وبیگاه مربوط به دوران بارداری‌شان، برای فرزندشان ضرر داشته باشد.  اگر شما هم از این گروه خانم‌ها هستید، خوب است بدانید که اغلب خانم‌های باردار حالی شبیه به همین حال شما دارند. درواقع اگر مادر بارداری در طی این دوران هیچ‌گونه اضطرابی را تجربه نکند باید به سلامتش شک کرد!!! بنابراین اگر استرس شما در حد طبیعی است، مشکلی برای خودتان و فرزندتان ایجاد نخواهد شد. اما اگر این استرس و اضطراب شمارا به هم می‌ریزد به‌طوری‌که مثلاً نمی‌توانید از خودتان مراقبت کنید، بایستی با پزشک و یا روانشناستان صحبت کنید.
 

همین‌طور که اولین کودک شما در حال رشد است شاید به این فکر بیفتید که یک فرزند دیگر هم بیاورید تا هر دو باهم بزرگ شوند؛ ولی قضیه به همین سادگی هم نیست و لازم است بدانید بهترین فاصله سنی بین خواهر و برادرها کدام است. در این نوشته نگاهی به مزایا و معایب تفاوت‌های سنی مختلف می‌اندازیم.

فاصله کمتر از یک سال

فاصله زمانی ۹ تا ۱۰ ماه به‌طور مشخص کمترین فاصله زمانی موجود است و می‌تواند شرایط کاملاً سخت و دشواری را با خود به همراه داشته باشد اما مزایای خاص خودش را نیز دارد.
مزایا

• فاصله سنی بچه‌ها خیلی کم است و می‌توانند چیزهای زیادی را باهم تجربه کنند.
• اگر هر دو دختر یا پسر باشند، می‌توانند در یک کلاس درس پیش هم باشند. این به این معناست که می‌توانند مانند دوقلوها چیزهای زیادی را باهم به اشتراک بگذارند.
• ازآنجاکه سنشان به هم نزدیک است می‌توانند از اسباب‌بازی‌های همدیگر استفاده کنند. آن‌ها حتی می‌توانند بدون اینکه سراغ شمارا بگیرند ساعت‌ها باهم بازی کنند.

مضرات

• فاصله زمانی کم به این معناست که شما خیلی زود بعد از تولد فرزند اولتان دوباره باید باردار شوید و این به این معناست که پس از اتمام شرایط سخت بارداری اول دوباره بدون هیچ وقفه‌ای اقدام به بارداری نمایید و تمام سختی‌های بارداری را دوباره به جان بخرید. با این کار به‌خصوص ریسک زایمان زودرس را بالا می‌برید.
• وقتی به زایمان نزدیک می‌شوید که فرزند اولتان تنها ۷ یا ۸ ماه دارد، خیلی کوچک‌تر از آن است که شرایط را درک کند. ترک کردن او در این سن کم برای رفتن به بیمارستان و زایمان می‌تواند خیلی برایش سخت باشد زیرا او در سنی است که به‌شدت به شما نیاز دارد و این شرایط به شما در جایگاه یک مادر حس خوبی نمی‌دهد.

فاصله ۱۲ تا ۱۸ ماه

فواید

• فرزندان با این فاصله زمانی هنوز خیلی ازلحاظ سنی به هم نزدیک هستند و بنابراین تمام مزایای لذت بازی کردن کنار همدیگر را حس می‌کنند و از داشتن همبازی کوچک‌تر از خودشان بسیار لذت می‌برند.
• اگر بافاصله زمانی بالاتر اقدام به بارداری نمایید مجبور هستید دو سری از مرخصی زایمان استفاده کنید. با این اقدام برای مدتی در خانه کنار فرزندانتان هستید و پس‌ازآنکه آن‌ها کمی بزرگ‌تر شدند به کارتان بازمی‌گردید.

مضرات

• داشتن فرزندانی با این فاصله زمانی همان شرایطی را پیش می‌آورد که در خصوص فرزندان با فاصله زمانی کمتر از یک سال بیان کردیم. مادر برای برآورده کردن احتیاجات دو فرزند کوچک تحت‌فشار بیشتر است و این می‌تواند تأثیر بدی برای او به همراه داشته باشد.
• اگر زمانی که نوزاد جدید به دنیا می‌آید فرزند دیگرتان ۱۸ ماه داشته باشد، ممکن است با آمدن فرزند دوم در‌حالی‌که همچنان به فرزند اولتان شیر می‌دهید، بدون اینکه شما و فرزند اولتان آمادگی‌اش را داشته باشید او را از شیر بگیرید.

فاصله زمانی ۲ سال

فواید

• دو سال فاصله، اغلب زمان مناسبی است تا بدنتان وقت کافی برای بازیابی پس از زایمان اول را داشته باشد. بعد از دو سال، دیگر فرزند اولتان را شیر نمی‌دهید یا پوشکش را عوض نمی‌کنید.
• این فاصله برای کودک بزرگ‌ترتان نیز مناسب است چراکه او وارد مرحله جدیدی از استقلال می‌شود و مثل سابق به شما وابسته نیست.
• یکی دیگر از فواید این فاصله زمانی این است که می‌شود در هزینه‌ها صرفه‌جویی کرد به این صورت که می‌توانید از وسایل فرزند اول مانند اسباب‌بازی و لباس‌ها برای فرزند جدیدتان هم استفاده کنید.

مضرات

• توضیح دادن آمدن یک عضو جدید به خانواده برای فرزند بزرگ‌تر می‌تواند کمی سخت باشد؛ چراکه در دوسالگی رقابت بین خواهر و برادرها به اوج خود می‌رسد. پس منتظر یک خوشامدگویی دوستانه نباشید.

فاصله ۳ سال و بیشتر

فواید

• رقابت خواهر و برادرها بعد از ۳ سال به حداقل خود می‌رسد. کودک بزرگ‌تر شما به‌اندازه کافی رشد کرده است که بفهمد چه اتفاقی دارد می‌افتد و حتی وقتی فرزند جدیدتان به دنیا می‌آید می‌تواند برای او مفید هم باشد.
• فاصله زمانی بیشتر به این معناست که مادر می‌تواند برای هر دو کودک زمان مناسبی کنار بگذارد. کودک بزرگ‌تر حداقل ۳ سال را به‌طور اختصاصی با شما گذرانده است و هم‌اکنون که به سن مهدکودک رسیده است شما می‌توانید زمان بیشتری را با کودک کوچک‌تر سپری کنید.

مضرات

• فاصله زمانی بیشتر به این معناست که فرزندان با توجه به اینکه در مراحل متفاوتی به سر می‌برند دیگر نمی‌خواهند همیشه باهم بازی کنند.
• شرایط والدین می‌تواند دوباره سخت شود. چراکه آن‌ها بعد از گذراندن روزهای سخت بی‌خوابی و سختی‌های فرزند اول، دوباره باید تمام آن شرایط را از اول شروع کنند.

زایمان زودهنگام خطرناک است

شکی وجود ندارد که هر فاصله سنی که بین فرزندان باشد، نقاط قوت و ضعف خاص خودش را به همراه دارد؛ بنابراین صرف‌نظر از بررسی جنبه پزشکی بارداری مجدد و زودهنگام، بهتر است بگوییم هیچ فاصله زمانی استاندارد و یا به‌عبارت‌دیگر «بهترین فاصله زمانی برای آمدن فرزند دوم» وجود ندارد.
اما نکته‌ای که در خصوص اقدام شما جهت بارداری ازلحاظ زایمان از اهمیت برخوردار است این است که فاصله ۱۸ ماهه بین بارداری‌ها خطر زایمان زودهنگام را کاهش می‌دهد. مطالعات اخیر نشان می‌دهد که بارداری مجدد کمتر از ۱۸ ماه بعد از زایمان می‌تواند منجر به بالا رفتن خطر زایمان زودهنگام شود. طی تحقیقی که دکتر «دی فرانکو» در دپارتمان سلامت کودک ایالت اوهایو انجام داد با بررسی سوابق ۴۵۴۷۱۶ مورد زایمان مادرانی که حداقل دو زایمان در طی شش سال داشتند به این نتیجه رسید زنانی که اقدام به تلاش مجدد برای بارداری در همان سال تولد می‌کنند دو برابر بیشتر در معرض زایمان پیش از موعد (قبل از هفته ۳۹ بارداری) قرار دارند؛ بنابراین بهتر است برای سلامتی خود و فرزند جدیدتان این حداقل فاصله زمانی را تا آنجا که ممکن است رعایت کنید.
اخیراً تمایلات خانواده‌ها به این‌سو رفته که با شروع مدرسه فرزند اول اقدام به بارداری فرزند دوم می‌کنند. درنهایت اینکه هر فاصله سنی که بین فرزندان شما باشد ماهیت رابطه خواهر و برادری آن‌ها را عوض نمی‌کند.

لابد شما هم گاهی دلهره دارید از اینکه زایمان سختی داشته باشید. چون شنیده‌اید که زایمان طبیعی سخت با عوارض بسیار آزار دهنده روحی و جسمی همراه است. بیخود نیست که در سال‌های اخیر آمار سزارین در ایران و بسیاری از کشورها رو به افزایش بوده است. زیرا یکی از علل افزایش آمار سزارین، افزایش تمایل زنان به سزارین به دليل ترس از زایمان طبیعی است. میزان سزارین در ایران از سال 1370 تا 1392 از 37 درصد به 56 درصد رسیده است. این در حالی است که سازمان جهانی بهداشت توصیه می‌کند که میزان عمل سزارین بیش از 15 درصد در هر کشور نباشد. متخصصان معتقدند بهترین آمار سزارین 5 تا 10 درصد در هر کشور است. اما می‌بینیم که آمار سزارین در ایران بیش از دو برابر استانداردهای جهانی و بین المللی است. این آمار تا حدی است که ایران جزو معدود کشور‌هایی است که تا این میزان زایمان سزارین دارد.

سزارین تعداد بارداری را کم می‌کند

سزارین علاوه بر اثرات سوء بر سلامت نوزادان، خطراتی برای سلامت مادران نیز به همراه دارد. همچنین مرگ و میر و عوارضش برای مادر پس از زایمان، مدت بهبودی و هزينه‌های زايمانی سزارین بیش از زایمان طبیعی است. بر اساس نظام مراقبت مرگ مادری در سال 93، میزان 70 درصد موارد مرگ مادری بعد از سزارین و 30 درصد پس از زایمان طبیعی رخ داده است. مشکل دیگر این جاست که سزارین تعداد بارداری و زایمان را محدود و فرزندآوری را کم می‌کند. از سویی زایمان طبیعی به خروج ترشحات مجاری تنفسی در نوزاد کمک می‌کند. این امر به دلیل فشاری است که در کانال زایمان به قفسه سینه نوزاد وارد می‌شود. زایمان سخت و پیشرفت غیر طبیعی روند زایمان، شایع‌ترین علت سزارین اولیه و همچنین دومین علت شایع سزارین است.

نگاه طب ایرانی به زایمان طبیعی

تلاش‌های زیادی برای یافتن راه‌حل و آسان کردن زایمان طبیعی با هدف بالا رفتن آمار زایمان طبیعی و کم کردن عوارض آن در تمام سطوح خدمات بهداشتی- درمانی کشور انجام شده است. در طب ایرانی هم که مکتبی کل‌نگر بوده و همواره حفظ سلامتی هدف اصلی و غایی آن است؛ اقدامات، مراقبت‌ها و تدابیر لازم برای انجام زایمان راحت مطرح شده است.
توجه به این نکته لازم و ضروی است که تدابیر طب‌ ایرانی برای زایمان راحت فقط به مادرانی توصیه می‌شود که امکان زایمان طبیعی را از نظر شرایط مادری و جنینی داشته باشند. این روش‌ها به مادر و جنین کمک می‌کند که این مرحله را سریع‌تر و راحت‌تر طی‌ کرده و دچار عوارض کمتری بشوند. رعایت این تدابیر در ماه نهم و از هفته سی و هشتم بارداری توصیه می‌شود:

حلیم و کله پاچه ممنوع!

یکی از تدابیر طب‌ ‌ایرانی برای انجام زایمان راحت توجه به خوردنی‌ها و آشامیدنی‌ها است. به زنان باردار در این ایام توصیه می‌شود که غذاهای سبک و کم حجم میل کنند و از خوردن غذاهای سنگین مانند انواع فست‌ فود، غذاهای حاوی پنیر پیتزا، حلیم و کله پاچه پرهیز کنند و همچنین از خوردن چند نوع غذای متنوع با هم یا خوردن چند نوع غذا با فاصله زمانی بسیار کم پرهیز کنند. همچنین از خوردن آب سرد و غذاهای با طبع سرد و طعم ترش مانند آش ترش پرهیز کنند. تا قبل از ماه نهم استفاده زیاد از غذاهای چرب توصیه نمی‌شود اما بعد از آن بهتر است خانم‌های باردار، غذاهای چرب و شیرین مانند حلوای تهیه شده با روغن بادام‌شیرین میل‌کنند. روزانه چند لیوان شیر گاو میل کنند. هر صبح ناشتا کمی روغن بادام شیرین میل کند. استفاده از سوپ سبزیجاتی که با بال و گردن مرغ‌های چاق درست شده باشد نیز بسیار مفید است. استفاده از مویز، توت، عسل، خرما و زرده تخم مرغ عسلی در زمان شروع دردها می‌تواند کمک کند.

خود را گرم نگه دارید

توصیه‌های دیگر طب ایرانی برای زایمان راحت در زمینه نحوه پوشش بدن، استحمام، ورزش و حالات روحی است. براساس مکتب طب ایرانی زنان باردار خصوصا در ماه نهم باید بدن و اندام‌های خود خصوصا پاهای خود را پوشانده و گرم نگه دارند و همچنین محل زندگی خود را گرم نگه دارند. از نشستن روی مکان خیلی سرد یا خیلی داغ هم خودداری کنند. همچنین توصیه می‌شود از هفته سی و هشتم بارداری هر روز با آب گرم حمام کنند.

ورزش و همنشین خوب

در طب ایرانی توصیه شده که زنان از هفته سی و هشتم بارداری هر روز پیاده‌روی کنند و هر روز مدت کوتاهی در منزل چهار دست و پا بروند. طب ایرانی به زنان باردار خصوصا در ماه نهم توصیه می‌کند که با کسانی که مصاحبت با آنان باعث شادی ایشان می‌شود، همنشین شوند و از هر آنچه آنها را ناراحت می‌کند، پرهیز کنند. نکته دیگری که باید توجه کنند این است که تغذیه و فعالیت روزانه خود را به شکلی تنظیم کنند که یبوست نداشته باشند و علاوه بر این از نگه داشتن ادرار در زمان نیاز به دفع آن خودداری کنند.
لازم است بدانید که در طب ایرانی گیاهان دارویی مختلفی به صورت خوراکی و موضعی (شامل آبزن، روغن مالی و …) برای تسهیل زایمان طبیعی توصیه شده که لازم است تجویز آن‌ها توسط متخصص طب ایرانی و با توجه به شرایط مادر توصیه ‌شود.

ما هر روز آب می‌نوشیم و دندان‌هایمان را مسواک می‌زنیم که به نظرمان کار خوبی هم می‌کنیم؛ اما برای خانم‌های باردار این کارهای به ظاهر مفید می‌توانند نتایج پیش‌بینی نشده‌ای داشته باشند!

تحقیقات تازه‌ای که در مجله Environmental Health Perspectives منتشر شده،، نشان داده است بچه‌هایی که در دوران جنینی در معرض سطوح بالای فلوراید قرار می‌گیرند، ممکن است نسبت به دیگر بچه‌ها هوش کمتری داشته باشند.

فلوراید چیست؟

فلوراید یک ترکیب شیمیایی است و از آنجا که مانع از شکل‌گیری حفره‌های دندانی می‌شود، به آب شرب و محصولات بهداشتی دندان، مثل خمیردندان و دهان‌شویه اضافه می‌شود.
نوشیدن آب فلورایددار می‌تواند تا ۲۵ درصد به کاهش پوسیدگی دندانی در بچه‌ها و بزرگسالان کمک کند. با این حال عوارضی هم می‌تواند داشته باشد: پژوهش‌های سال ۲۰۱۴ نشان داد فلوراید می‌تواند باعث کاهش قدرت‌های شناختی در نوزادان موش‌ها شود.

فلوراید، انسان را هم کم‌هوش می‌کند؟!

در پژوهشی که در دانشکده پزشکی دانشگاه تورنتو انجام شده، حدود ۳۰۰ خانم باردار و نوزادشان مورد بررسی قرار گرفتند: نمونه ادرار مادران در طول بارداری گرفته شد و این کار برای بچه‌ها، از ۶ تا ۱۲ سالگی‌شان نیز صورت گرفت تا میزان تاثیر فلوراید مشخص شود.
به گفته دکتر هو، سرپرست این تحقیق، از آنجا که مطالعات قبل بر اساس اندازه‌گیری میزان فلوراید موجود در آب آشامیدنی انجام شده بود که معیاری غیرمستقیم است و دقت بسیار کمتری دارد، در این تحقیق با نمونه‌گیری از بچه‌ها سعی شده است تا به نتایج دقیق‌تری دست یابند.
در مرحله بعد هم هوش بچه‌ها با معیارهای استاندارد GCI و WASI در ۴ سالگی و همینطور بین ۶ تا ۱۲ سالگی‌شان اندازه‌گیری شد. در نهایت هم گروه مطالعاتی، با اندازه‌گیری سطح فلوراید موجود در ادرار این بچه‌ها تلاش کردند نحوه تاثیر فلوراید بر هوش این کودکان را مشخص کنند.

فلوراید همیشه خطرآفرین است؟

نتیجه آزمایش‌های مذکور نشان داد خانم‌هایی که مقدار فلوراید بیشتری در ادرار دوران بارداری‌شان بود، با احتمال زیاد، صاحب فرزندانی با هوش کمتر می‌شدند.
همچنین مشخص شد به ازای هر ۰.۵ میلی‌گرم در لیتر که سطح فلوراید در بدن مادر باردار بالاتر می‌رود، امتیاز GCIو WASI فرزندشان بین ۲.۵ تا ۳.۱۵ امتیاز کاهش می‌یابد.
خوشبختانه با اندازه‌گیری مقدار فلوراید موجود در ادرار بچه‌های ۶ تا ۱۲ ساله و بررسی آن در ارتباط با هوش کودک، تاثیر خاصی در میزان هوش این بچه‌ها یافت نشد.
به این ترتیب نتیجه کلی این پژوهش نشان می‌دهد قرار گرفتن مادران باردار در معرض فلوراید، می‌تواند با تاثیر بر رشد سیستم عصبی جنین، هوش کودک را کاهش دهد. همچنین معلوم شد سیستم عصبی جنینی در مقایسه با سیستم عصبی بچه‌های مدرسه‌ای، نسبت به فلوراید حساس‌تر است.
البته این پژوهش نیاز به تحقیقات تکمیلی دارد تا بتوان میزان مخرب فلوراید و همینطور مقدار کاهش هوش را به صورت دقیق‌تر مشخص کند.

نمی‌دانم شما به آن ترش کردن یا سوزش معده می‌گویید یا اصطلاح دیگری دارید؟ اما اغلب با نوعی احساس سوزش در ناحیه سینه بروز می‌کند که ممکن است به بالاتر از جناغ سینه بیاید یا نیاید اما در هر دو صورت امان آدم را می‌برد. این احساس ناراحتی و سوزش ربطی به قلب هم ندارد. اما مشکل آزاردهنده‌ای است که خیلی از خانم‌های باردار را درگیر می‌کند و اجازه نمی‌دهد از شیرینی‌های دوران بارداری لذت ببرند.
اولین سوالی که پیش می‌آید این است: «چطور از شر این سوزش سر دل خلاص شوم که آسیبی به جنینم نرسد؟ یا اصلا علت شیوع این مشکل در بارداری چیست؟»
در جریان هضم غذا به طور طبیعی، غذا از لوله‌ای به نام مری باید پایین برود تا به معده برسد. در انتهای پایینی مری دریچه‌ای عضلانی وجود دارد که اجازه نمی‌دهد غذا و اسید معده به درون مری بازگردد. اما در کسانی که دچار سوزش سر دل یا بازگشت اسید معده به مری می‌شوند، ترشح زیاد اسید یا برگشت آن به مری در محل جناغ سینه درد یا سوزش ایجاد می‌کند. علتش هم اغلب شل شدن دریچه پایینی مری است که در دوران بارداری، به علت تغییرات هورمونی خانم حامله بیشتر از حالات دیگر اتفاق می‌افتد، به خصوص وقتی که خانم باردار بعد از خوردن حجم زیادی غذا دراز می‎کشد. علاوه بر این مشکلات ساختاری قبل از بارداری و همچنین علت‌های مکانیکی مانند فشار رحم روی معده هم هست.
 

چه باید کرد؟

مثل همیشه اولین قدم برای درمان، تغییر سبک زندگی است که هم در طب مدرن و هم در طب سنتی ایرانی توصیه می‌شود:
غذاهای پر ادویه و اسیدی را از برنامه غذایی خود حذف کنید. مصرف کافئین و شکلات را کم کنید و از مصرف دخانیات خودداری کنید. اصلاح غذا اصلی‌ترین درمان است. غذای چرب کمتر استفاده کنید. خوراکی‌هایی با مزاج سرد و تر مانند ماست و دوغ و غذاهای ترش کمتر استفاده کنید زیرا در طب ایرانی شایع‌ترین علت این مشکل وجود بلغم اضافی در معده است که با خوردن این نوع غذاها بیشتر می‌شود.
حجم غذا و مایعات مصرفی خود را در هر وعده کم کنید. در عوض می‌توانید برای جبران نیاز خود تعداد دفعات خوردن را بیشتر کنید.
بلافاصله بعد از خوردن غذا دراز نکشید. بهتر است 2 ساعت بین غذا و خواب فاصله باشد. به خصوص کم کردن مصرف مایعات از 3 ساعت قبل خواب کمک‌کننده است. در ضمن با گذاشتن چند بالش زیر سر موقع خواب، سر را بالاتر از تنه نگه دارید.

پاکسازی کنید

در مرحله بعد اگر با این توصیه‌ها بهتر نشدید لازم است به پزشک مراجعه کنید. در طب ایرانی در این مرحله وضع مزاج و بیماری‌های آن در بدن شما بررسی می‌شود. شایع‌ترین علت ترش کردن و سوزش معده بالا رفتن میزان رطوبت بدن به علت کم‌تحرکی و خارج نشدن مواد اضافی بدن است. در این شرایط لازم است مواد اضافی درون بدن به خصوص معده تخلیه شود. افزایش فعالیت و پیاده‌روی بیشتر برای افزایش تعریق و پاکسازی بدن در این مرحله کمک می‌کند. می‌توانید با اضافه کردن دارچین، فلفل و زیره به غذا و بهتر کردن هضم غذا تولید مواد زاید بدن را کم کنید. در این مرحله ممکن است پزشک برای دفع رطوبت اضافه و تقویت دهانه انتهایی مری از داروهای گیاهی مانند گلقند که ترکیبی از گل سرخ و عسل است؛ استفاده کند.

معده را تقویت کنید

خوردن خوراکی‌های مقوی معده مانند رب به، شربت به، مربای به، مربای سیب و بالنگ و همچنین انار ملس، اجازه نمی‌دهد دهانه انتهای مری خیلی شل شود و اسید معده بالاتر بیاید.
با مالیدن روغن مصطکی روی معده شب تا صبح هم می‌توانید معده را بیشتر تقویت کنید.
اگر همه این نکات را انجام دادید و باز هم دچار سوزش سر دل شدید، نوشیدن شربتی از گلاب و نبات با آب داغ به شکل جرعه جرعه کمک می‌کند تا سوزش شما تسکین پیدا کند.
اگر با تمام این کارها مشکلتان حل نشد حتما به پزشک متخصص گوارش مراجعه کنید.