بالاخره مصرف آسپیرین در بارداری خطرناک هست یا نه؟

بالاخره مصرف آسپیرین در بارداری خطرناک هست یا نه؟

بالاخره مصرف آسپیرین در بارداری خطرناک هست یا نه؟

پژوهش‌های تازه محققان نشان داده است مصرف روزانه دوز پایینی از آسپرین می‌تواند مانع از بروز شرایط خطرناکی به نام «پری‌اکلامپسیا» در خانم‌های باردار شود.
به گفته دکتر نیکولایدز، سرپرست این تحقیقات که در بیمارستان کالج کینگ در لندن انجام شده، پری‌اکلامپسیا یکی از جدی‌ترین مشکلات دوره بارداری است که احتمالا مرگ مادر و نوزاد را به شدت افزایش می‌دهد. اما خوشبختانه تا حد زیادی قابل پیشگیری است.

دوز مناسب؟

بنا بر این مطالعه تازه، دریافت ۱۵۰ میلی‌گرم آسپرین در روز مورد مطالعه قرار گرفته است؛ دوز یک عدد قرص آسپرین بچه ۸۱ میلی‌گرم است.
قبلا هم پژوهشگران با آزمایش دوز کمتری از آسپرین، متوجه شده بودند خطر پری‌اکلامپسیا تا ۱۰ درصد کاهش می‌یابد اما دوزی که در پژوهش تازه معین شده، می‌تواند تا ۶۲ درصد احتمال بروز این خطر را کمتر کند.
پری‌اکلامپسیا اختلال شدید پرفشاری خون است که می‌تواند اعضای بدن مادر باردار را تحت تاثیر قرار دهد. علت مشخص بروز این عارضه هنوز نامشخص است اما ریسک‌فاکتورهای مشخصی می‌توانند احتمال بروز پری‌اکلامپسیا را افزایش دهند که از آن جمله می‌توان به: سابقه قبلی پری‌اکلامپسیا، بارداری چندقلویی، سابقه طولانی فشار خون بالا، وجود بیماری‌های مزمن مثل دیابت نوع ۱ و ۲، بیماری خودایمنی و مشکلات کلیه اشاره کرد.
در این مطالعه علاوه بر زنان باردار در معرض پری‌اکلامپسیا، خانم‌های بسیار چاق و همینطور زنانی که فرزندان‌شان رشد محدودی داشتند، مورد مطالعه قرار گرفتند.
البته در حال حاضر هم ACOG (کنگره متخصصان بیماری‌های زنان و زایمان آمریکا) برای مادرانی که با احتمال بالایی از پری‌اکلامپسیا روبرو هستند، بین هفته‌های ۱۲ تا ۲۸ بارداری دوز کمی آسپرین بچه تجویز می‌کند.

یک مطالعه درست و درمان

در این مطالعه کنترل‌شده دابل بلایند (آزمایش کور) حدود هزار و ۶۰۰ زن حضور داشتند که تقریبا ۸۰۰ نفرشان به صورت اتفاقی، برای گروه مصرف‌کننده آسپرین انتخاب شدند و بیش از ۸۰۰ نفر دیگر در گروه دارونما قرار گرفتند. این زنان از ۱۳ بیمارستان از سراسر اروپا انتخاب شده بودند.
ضمن اینکه در مطالعه حاضر، محققان به جای تکیه صرف بر ریسک‌فاکتورهای استاندارد، ترکیبی از ریسک فاکتورهای مختلف شامل میزان گردش خون بارداری، فشار خون و دو هورمونی را که توسط بندناف تولید می‌شود، در نظر گرفتند.
آنها با استفاده از الگوریتمی که برای همه این فاکتورها طراحی شده بود، زنانی را که به نظرشان در معرض خطر بالایی از پری‌اکلامپسیا قرار داشتند، مشخص کردند.
بین هفته‌های ۱۱ تا ۱۴ بارداری، به این خانم‌ها روزانه ۱۵۰ میلی‌گرم آسپرین یا دارونما داده شد و این روند تا هفته ۳۶ بارداری یا کمی قبل از آن (در زایمان‌های زودرس) ادامه پیدا کرد.
فقط ۱۳ نفر از گروه زنان مصرف‌کننده آسپرین دچار پری‌اکلامپسیا شدند و این در حالی است که در گروه زنانی که دارونما دریافت کرده بودند، ۳۵ زن گرفتار پری‌اکلامپسیا شدند.
میزان کاهش این خطر در زنانی که زایمان زودرس داشتند، حتی پایین‌تر از دیگر مادران می‌توانست باشد؛ در واقع خانم‌هایی که قبل از هفته ۳۴ بارداری زایمان کرده بودند، اگر روزانه ۱۵۰ میلی‌گرم آسپرین می‌گرفتند، احتمال ابتلایشان به پری‌اکلامپسیا تا ۸۲ هم کمتر می‌شد.

عارضه جدی ندارد

نکته مهم دیگری که در این پژوهش مشخص شد، این بود که مصرف آسپرین هیچ عارضه جانبی جدی برای مادران باردار و حتی نوزادشان به دنبال نداشت.
لازم به ذکر است که مصرف آسپرین در دوره بارداری، مثل بقیه داروهایی که در این دوران استفاده می‌شود، باید زیرنظر پزشک متخصص باشد چراکه دوز زیادی آسپرین می‌تواند منجر به خونریزی مادر شود.
به گفته دکتر نیکولایدز، آسپرین می‌تواند جریان خون از مادر به بندناف را بهبود دهد: «بنا بر این مطالعه آسپرین نه تنها می‌تواند در کاهش بروز پری‌اکلامپسیا موثر باشد که می‌تواند در پیشگیری از بروز زایمان زودرس هم مفید واقع شود و این نکته مهمی است؛ چراکه نیاز به زایمان پیش از موعد می‌تواند برای نوزاد خطرناک باشد».

علت‌های فشارخون پایین در بارداری و درمان آن

علت‌های فشارخون پایین در بارداری و درمان آن

علت‌های فشارخون پایین در بارداری و درمان آن

کاهش فشارخون در دوران بارداری اتفاقی شایع است. نوسان هورمون‌ها و و تغییر جریان‌شان می‌تواند باعث کاهش فشار خون شود؛ به خصوص در سه ماهه اول و دوم بارداری. فشارخون پایین (هایپوتنشن) در طول بارداری معمولا مشکل خاصی برای سلامت ایجاد نمی‌کند و بیشتر خانم‌ها می‌توانند در خانه آن را درمان کنند.
البته فشارخون بسیار پایین می‌تواند نگرانی‌هایی ایجاد کند و برای برخی خانم‌ها علائم آزاردهنده‌ای ایجاد می‌کنند. در ادامه به علل و درمان‌های خانگی این مشکل می‌پردازیم و اینکه چه زمانی باید به پزشک مراجعه کنید.

چه چیزی باعث کاهش فشار خون در دوره بارداری می‌شود؟

بارداری تغییرات زیادی در خانم‌ها ایجاد می‌کند چراکه بدن‌شان تمام تلاش خود را برای خلق یک نوزاد به کار می‌گیرد. برای همین مهم است که خانم‌های باردار در طول این دوران به طور مرتب تحت نظر پزشک متخصص زنان و زایمان باشند.
در طول این چکاپ‌ها، پزشک از خانم باردار سوالاتی درباره سبک زندگی‌اش می‌پرسد. همچنین فشارخونش را در هربار ویزیت، کنترل می‌کند. تغییر فشارخون کمی هم بستگی به سطح انرژی مادر، استرس، سبک زندگی و نگرانی‌هایش دارد. ضمن اینکه فشارخون می‌تواند در ساعات مختلف روز بالا و پایین شود.
فشارخون یک خانم باردار ممکن است در ۲۴ هفته اول بارداری پایین‌تر باشد که احتمالا به خاطر دستگاه گردش خون اتفاق می‌افتد چراکه رگ‌های خونی منبسط می‌شوند تا خون به سمت رحم جریان پیدا کند. عوامل موقتی دیگری مثل سریع از جا بلند شدن یا دراز کشیدن در وان آب گرم برای مدت طولانی هم می‌توانند باعث این اتفاق شوند.
با اینکه چنین اتفاقی طبیعی است، اما بعضی فاکتورها می‌توانند منجر به کاهش خون و حتی کاهش غیرطبیعی آن شود. در مورد خانم‌های باردار، این عوامل می‌توانند دخیل باشند:

  • واکنش‌های آلرژیک
  • عفونت‌ها
  • استراحت مطلق طولانی‌مدت
  • کم‌آبی
  • سوءتغذیه
  • خونریزی داخلی
  • کم‌خونی
  • مشکلات قلبی
  • اختلالات غدد درون‌ریز

البته برخی از داروها هم فشارخون را کاهش می‌دهند بنابراین خانم‌های باردار حتما باید فهرست تمام داروهای مصرفی‌شان را در اختیار پزشک خود قرار دهند و این مسئله کاملا جنبه حیاتی دارد.
فشارخون بسیار پایین می‌تواند در اوایل بارداری مشکلاتی مثل بارداری خارج از رحم ایجاد کند که طی آن، تخم بارور شده جایی خارج از رحم جاگیری می‌کند.

فشارخون نرمال چقدر است؟

در طول بارداری، فشارخون یکی از نشانه‌های سلامت مادر و جنین است؛ با کمک همین اعداد است که پزشکان می‌توانند مشکلات زمینه‌ای و پیچیدگی‌های احتمالی را شناسایی کنند.
به گزارش انجمن قلب آمریکا، فشارخون کمتر از ۱۲۰ روی ۸۰ mmHg طبیعی است. ۱۲۰ mmHg فشار سیستولیک (فشارخون موقع انقباض قلب) است و روی دستگاه‌های اندازه‌گیری فشارخون همیشه در بالا ظاهر می‌شود.
۸۰ mmHg فشار دیاستولیک (فشارخون وقتی قلب بین ضربان‌ها استراحت می‌کند) عدد پایینی روی دستگاه است. هر عددی زیر این دو تا، فشارخون پایین تلقی می‌شود اما برای خیلی از افراد طبیعی است. پزشکان معمولا فشارخون ۹۰ mmHg روی ۶۰ mmHg را به عنوان فشارخون پایین شناسایی می‌کنند.
در طول ۱۲ هفته اول بارداری، خانم باردار ممکن است متوجه افت فشارخونش شود. معمولا این کاهش فشارخون در طول سه ماهه اول و دوم ادامه دارد اما در سه ماهه سوم دوباره افزایش می‌یابد.
پزشک تا چند روز بعد از زایمان هم فشارخون مادر را کنترل می‌کند تا متوجه هر مشکل احتمالی بعد از زایمان شود.

علائمش چیست؟

با اینکه فشارخون پایین معمولا نگران‌کننده نیست اما علائمش ممکن است مشکل‌ساز بوده یا کیفیت زندگی خانم باردار را کاهش دهد؛ به خصوص که اگر تا قبل از بارداری، این علائم را تجربه نکرده باشد.
از جمله علائم پایین بودن فشارخون می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

  • گیجی و پریشانی
  • تهوع
  • احساس ضعف که ممکن است باعث غش شود؛ به خصوص بعد از سریع از جا بلند شدن
  • کسالت عمومی که در طول روز بدتر می‌شود
  • عدم توانایی تنفس عمیق یا نفس کشیدن‌های تند و سطحی
  • تشنگی حتی بعد از نوشیدن مایعات
  • سرما، رنگ‌پریدگی یا سرد و مرطوب شدن پوست
  • مشکلات بینایی، از حمله تاری دید یا دوبینی
  • افسردگی

هر خانمی که با مشکلاتی از این دست روبرو می‌شود، باید این علائم را به پزشکش گزارش کند. متخصصان معمولا برخی آزمایش‌ها را انجام می‌دهند تا مطمئن شوند همه این مشکلات به خاطر پایین بودن فشارخون است و مشکل دیگری وجود ندارد.
 

برای بچه‌ام خطر دارد؟

یکی از اولین مشکلاتی که برای خانم‌های با فشارخون پایین به وجود می‌آید، افتادن به خاطر ضعف و غش است. بعضی از این افراد هم به خاطر تغییر وضعیت ناگهانی و سریع از حالت خوابیده یا نشسته به ایستاده، بیهوش می‌شوند.
حملات مکرر بیهوشی می‌تواند خطرناک باشند؛ به خصوص در زمان بارداری. چراکه مادر نه تنها ممکن است آسیب ببیند که عدم گردش خون می‌تواند باعث مشکلات داخلی شود.
فشارخون به شدت پایین می‌تواند منجر به شوک و آسیب به اعضای داخلی بدن شود. حتی ممکن است مانع از رسیدن خون به بچه شده، که سلامت بچه هم به خطر می‌افتد.
البته تعداد پژوهش‌هایی که نشان دهنده پایین بودن مداوم فشارخون در بارداری تاثیر منفی بر نتیجه حاملگی داشته باشد و مشکلاتی مثل مرده‌زایی ایجاد کند، بسیار کم هستند.
با این حال، احتمالات زیاد دیگری برای این تاثیرات منفی بر سلامت بچه وجود دارد و پایین بودن فشارخون به تنهایی، معمولا نمی‌تواند مشکل خاص و جدی ایجاد کند.

دارو می‌خواهد؟

معمولا برای رفع مشکل فشارخون پایین در بارداری، درمان دارویی انجام نمی‌شود اما بعضی خانم‌ها ممکن است از درمان‌های خانگی برای کاهش علائم خود استفاده کنند.
همانطور که گفته شد، فشارخون پایین معمولا در سه ماهه سوم بارداری رفع می‌شود. اما پایین بودن غیرعادی فشارخون باید تحت درمان دارویی قرار گیرد و قبل از هر چیز، هر نوع مشکلی- مثل کم‌خونی یا عدم تعادل هورمونی- که کاهش فشار خون را در پی دارد، باید برطرف شود. در ضمن، اگر پزشک شما احتمال دهد که کاهش فشارخون‌تان از عوارض جانبی مصرف یکی از داروهایتان است، احتمالا جایگزین دیگری برایتان تجویز می‌کند.

در خانه درمانش کنید

خیلی از خانم‌ها به جای درمان‌های دارویی، ترجیح می‌دهند با درمان‌های خانگی و سنتی با پایین بودن فشارخون‌شان کنار بیایند:
استراحت: وقتی مشکل پایین بودن فشارخون دارید، باید یادتان بماند که همه‌چیز را آرام انجام دهید. به جای اینکه صبح از تخت پایین بپرید، خیلی آرام به پهلو غلت بزنید و آرام بنشینید؛ حالا می‌توانید آرام از جایتان بلند شده و بیرون بیایید.
برای بلند شدن از صندلی هم اصلا عجله نکنید؛ این کار مانع از گیجی یا بیهوشی‌تان می‌شود.
اگر احساس کردید دارید از حال می‌روید، باید آرام بنشینید یا دراز بکشید تا زمین نخورید و مرتب نفس بکشید. خوابیدن به پهلوی چپ می‌تواند باعث افزایش جریان خون به سمت قلب شده و به این ترتیب به پایداری بدن کمک کند.
ضمن اینکه خانم‌های باردار باید مرتب استراحت کنند؛ به خصوص کسانی که فشارخون‌شان پایین است. در فاصله‌های زمانی معین در طول روز، کفش و جوراب را درآورده و استراحت کنید؛ به بدن‌تان فرصت بازیابی دهید تا خستگی و کسالتش را دفع کند.

پاپوش‌تان هر چه که هست (کفش، دمپایی، جوراب و …) نباید تنگ و چسبان باشد؛ حتی شلوارتان باید آزاد و راحت باشد؛ به این ترتیب کمتر کسل و خسته خواهید شد.
می‌توانید پوشیدن جوراب واریس یا جوراب‌های ساق بلند و گرم و نرم که تا زانو را می‌پوشانند، امتحان کنید؛ بعضی خانم‌ها احساس می‌کنند این جوراب‌ها باعث بهبود گردش خون‌شان می‌شود.
مایعات: بسیار مهم و حیاتی است که روزانه مقدار زیادی مایعات بنوشید و در صورت تهوع صبحگاهی و استفراغ، راه حلی برای رفع این مشکلات پیدا کنید.
اگر پایین بودن فشارخون‌تان باعث تهوع می‌شود، دمنوش‌های گرم می‌توانند شکم‌تان را آرام کنند. ضمن اینکه نوشیدن آب کافی هم می‌تواند موثر باشد.
رژیم غذایی: ممکن است پزشک‌تان توصیه کند روزانه چندین وعده کوچک غذا و خوراکی میل کنید. ضمن اینکه در طول بارداری، رعایت یک رژیم غذایی متنوع و سرشار از مواد مغذی بسیار مهم است و می‌تواند به کاهش علائم‌تان هم کمک کند.
برای کمک به کاهش علائم فشارخون پایین، ممکن است پزشک توصیه کند میزان نمک دریافتی روزانه‌تان را افزایش دهید. اما حواس‌تان باشد که نمک زیادی، می‌تواند تاثیرات منفی داشته باشد بنابراین برای افزایش میزان نمک به رژیم غذایی‌تان، خوب است با یک متخصص تغذیه یا کارشناس سلامت مشورت کنید.

کی بروم دکتر؟!

پزشک در هر جلسه ویزیت، فشارخون خانم‌های باردار را کنترل می‌کند و در صورت بالا یا پایین بودن آن، توصیه‌هایی اعم از مصرف دارو و استراحت و … می‌کند؛ هرچند که بالا رفتن فشارخون در دوره بارداری شایع‌تر است.
پایین بودن فشارخون در دوره بارداری طبیعی است اما مهم است بدانید چه زمانی باید به دکتر یا ماما مراجعه کنید؛ خانم‌هایی که مرتب احساس گیجی یا حملات بیهوشی دارند، باید هرچه سریع‌تر به پزشک متخصص مراجعه کنند.
اگر احساس گیجی یا بیهوشی با سردردهای شدید، تغییر بینایی یا تنگی نفس همراه باشد، باید سریع با اورژانس تماس بگیرید. درد سینه و احساس کرختی یا ضعف در یک طرف بدن هم نیازمند مراقبت اورژانسی است.
در صورت پایین ماندن فشارخون در سه ماهه سوم بارداری یا در کل ادامه‌دار شدن آن برای مدت طولانی، باید با پزشک متخصص صحبت کنید.
خانم‌هایی که سابقه فشارخون پایین دارند، باید در اولین ویزیت چکاپ خود، این مسئله را با پزشک در میان بگذارند وگرنه ممکن است باعث تشخیص اشتباه پزشک به کاهش شدید فشارخون شوند!
در کل اگر مشکلات مربوط به فشارخون پایین را با کمک پزشک‌تان کنترل کنید، خود و فرزندتان دوره بارداری را با سلامت و خوشی طی خواهید کرد.

 

نقش جنسیت جنین بر ابتلای مادر به دیابت بارداری

نقش جنسیت جنین بر ابتلای مادر به دیابت بارداری

نقش جنسیت جنین بر ابتلای مادر به دیابت بارداری

وقتی حرف از احتمال بروز دیابت بارداری باشد، احتمالا فرق دارد که شما یک جنین پسر در شکم دارید یا یک جنین دختر! تا قبل از این ثابت شده بود زنانی که در دوران بارداری دچار مرض قند می‌شوند، در مقایسه با دیگر زنان، در بارداری دوم خود نیز با احتمال بالاتری از ابتلا به دیابت بارداری روبرو هستند.
ضمن اینکه محققان به این نتیجه قطعی رسیده بودند که ابتلا به دیابت بارداری شما را در معرض خطر بیشتری از دیابت نوع ۲ قرار می‌دهد. با اینکه که هنوز نمی‌توان مشخص کرد چه کسی مبتلا به کدام نوع دیابت می‌شود اما پژوهشگران فاکتورهایی مثل نژاد، سن، چاقی و وزن تولد نوزاد را به عنوان عوامل خطر در نظر می‌گیرند و مورد بررسی قرار می‌دهند.
البته به تازگی ریسک فاکتور دیگری هم شناسایی شده است؛ بنا به تحقیقات جدیدی که نتیجه‌اش در نشریه Clinical Endocrinology & Metabolism منتشر شده است، احتمال بروز دیابت بادراری در طول این دوران و همینطور ابتلا به دیابت نوع دو بعد از زایمان، به دختر یا پسر بودن جنین او بستگی دارد!
همچنین طی این مطالعه مشخص شد مادرانی که پسری در شکم خود داشتند، بیشتر از مادرانی که جنین‌شان دختر بود، در معرض ابتلا به دیابت در بارداری قرار داشتند.

دیابت بارداری چیست؟

مرض قند بارداری یا همان دیابت بارداری (GDM) به خاطر نقص سلول‌های بتای لوزالمعده رخ می‌دهد؛ توانایی این سلول‌ها در تولید کافی انسولین برای تنظیم انسولین کاهش می‌یابد و مقاومت به انسولین ایجاد می‌شود؛ این اتفاق معمولا در نیمه دوم بارداری مادران رخ می‌دهد. البته مقاومت به انسولین در تمام خانم‌های باردار رخ می‌دهد اما زنانی که بدن‌شان نمی‌تواند انسولین کافی تولید کند، دچار GDM می‌شوند.

پژوهش تازه چه می‌گوید؟

نتایج این پژوهش با مطالعه ۶۴۳ هزار زن کانادایی که از سال ۲۰۰۰ تا ۲۰۱۰ اولین بارداری خود را تجربه کرده بودند، به دست آمده است. با اینکه مطالعه مذکور وجود رابطه‌ای بین جنسیت جنین و ریسک ابتلای مادر به دیابت بارداری را مشخص کرده است، اما هیچ یافته‌ای در زمینه علت و معلول این اتفاق ثبت نشده است.
به گفته محققان دانشگاه تورنتو که این پژوهش را در مرکز سانی‌بروک انجام داده‌اند، قبلا تصور می‌شد دیابت بارداری به خاطر ترکیبی از مشکلات زمینه‌ای متابولیک در مادر و تغییرات موقت متابولیک که در دوره بارداری رخ می‌دهد، اتفاق می‌افتد. اما یافته‌های این پژوهش نشان می‌دهد جنین پسر می‌تواند تغییرات متابولیک بیشتری نسبت به جنین دختر در دوره بارداری ایجاد کند.
در واقع جنین پسر در مقایسه با جنین دختر، تاثیر شدیدتری بر متابولیسم مادر، به خصوص توانایی سلول‌های بتای لوزالمعده او در تولید انسولین می‌گذارد؛ اما اینکه جنین چطور می‌تواند متابولیسم مادر را تحت تاثیر قرار دهد، هنوز مشخص نشده است.
جالب اینجاست که پژوهش‌ها نشان داده‌اند زنانی که در بارداری اول خود، با جنین پسر، دیابت بارداری را تجربه می‌کنند، پسر بودن جنین هیچ تاثیری در بروز دیابت حاملگی در بارداری‌های بعدی مادر ندارد. علت این موضوع شاید این باشد که مادرانی که در بارداری اول دچار دیابت بارداری می‌شوند، به احتمال ۴۰ درصد در بارداری‌های بعدی هم همین مشکل را تجربه خواهند کرد و جنسیت جنین نمی‌تواند تاثیرگذاری چندانی در این امر داشته باشد.

دیابت نوع ۲ در کمین دختردارها!

یافته دیگری از این پژوهش مشخص کرد زنانی که در طول بارداری با جنین دختر دچار دیابت بارداری می‌شوند، بعد از زایمان هم در معرض خطر بیشتری از ابتلا به دیابت نوع ۲ قرار دارند. در این مورد محققان بر این باورند که شاید این خانم‌ها اساسا عملکرد متابولیک ضعیفی دارند و بدون بارداری جنین پسر هم- که مادر را در معرض ریسک بالاتری از دیابت بارداری قرار می‌دهد- دچار دیابت بارداری می‌شوند و همین مشکلات زمینه‌ای است که احتمال خطر ابتلا به دیابت نوع دوم بعد از زایمان را در این مادران افزایش می‌دهد.
به گفته این محققان، همیشه متخصصان مراقب رفتارهای مادر و تاثیراتش بر جنین هستند، اما همین مطالعه نشان می‌دهد که متخصصان بیماری‌های زنان و زایمان هم باید تغییر رویه دهند و تمرکز بیشتری بر رفتارهای جنین و تاثیراتش بر سلامت مادر نشان دهند.
بر اساس آمار موجود، از هر ۱۰ زن یک نفر در دوران بارداری دیابت بارداری را تجربه می‌کند؛ به همین خاطر یافته‌های جدید می‌تواند برای بسیاری از مادران جذاب باشد.
این محققان توصیه می‌کنند مادرانی که جنین پسر در شکم دارند، بیش از گذشته نسبت به خطر بروز دیابت بارداری آگاه باشند و زنانی که با وجود دختر بودن جنین، دچار دیابت بارداری شده‌اند، مراقبت‌های لازم مثل رژیم غذایی سالم، ورزش و نگه داشتن وزن ایده‌آل را انجام دهند تا احتمال ابتلای خود به دیابت نوع ۲ را کاهش دهند.

۵ نکته درباره شروع رابطه زناشویی بعد از زایمان

5 نکته درباره شروع رابطه زناشویی بعد از زایمان
دوران پس از زایمان همراه با تغییرات فیزیکی و روانی خاصی است که به تغییراتی در میل و فعالیت جنسی منجر می شود.

مادر شدن یکی از ودیعه‌های الهی است که خداوند به زنان عطا کرده است. هنگامی که پس از ۹ ماه بارداری، موعد زایمان فرا می‌رسد یکی از زیباترین پدیده‌های خلقت، یعنی تولد نوزاد به وقوع می‌پیوندد و پس از آن، دوران زیبای مادرشدن و شیردهی آغاز می‌شود.

در این مقاله می‌خوانید:

  • تغییرات رابطه زناشویی بعد از زایمان
  • علل کاهش فعالیت زناشویی پس از زایمان
  • چه زمانی بعد از سزارین نزدیکی داشته باشم؟
  • آیا می توانم مانند سابق انرژی لازم برای نزدیکی را داشته باشم؟
  • چگونه داشتن فرزند روابط زناشویی شما تحت تاثیر می گذارد؟
  • چگونه با مشکلات واژن مقابله کنیم؟
  • شیر دادن به نوزاد
  • با داشتن فرزند تازه متولد شده چگونه نزدیکی داشته باشیم؟
  • چرا بعد از تولد فرزند، رابطه زناشویی مانند سابق نیست؟
  • راه های جلوگیری از باردار شدن
  • نکاتی درباره شروع زناشویی بعد از زایمان
طبیعتا دوران پس از زایمان و شیردهی، تجربه جدیدی برای پدر و مادر است. شرایط فیزیولوژیک این دوران باید مورد توجه قرار گیرد؛ چراکه به دلیل بی اعتنایی به این قضیه کم کم کانون خانواده به سردی می گراید.
دوران پس از زایمان همراه با تغییرات فیزیکی و روانی خاصی است که به تغییراتی در میل و فعالیت جنسی منجر می شود.
پس از زایمان، جسم زن نمی تواند به زودی آمادگی لازم برای انجام رابطه جنسی را به دست بیاورد. شروع رابطه زناشویی پس از زایمان در زنان با توجه به شرایط جسمی و روحی متفاوت است. 
 
5 نکته درباره شروع رابطه زناشویی بعد از زایمان 
عوامل موثر براین فرآیند عبارتند از: درد حین رابطه زناشویی به خاطر بخیه های محل زایمان، ترس هایی که در مادران اول زا وجود دارد، خون ریزی های واژینال، سرگیجه، خشکی واژن، ترس از بیدار شدن و شنیدن کودک، ترس از صدمه دیدن و کاهش حس جنسی ارگان های حساس جنسی.
بسیاری از زنان شیرده در دوران پس از زایمان بیان می کنند که میل جنسی آنها در سطح بسیار پایینی است و خستگی، ضعف و درد ناشی از آمیزش از دلایل ذکرشده توسط آنهاست.
در مقابل، بسیاری از زنان شیرده نیز بیان می کنند که بیشترین تحریک جنسی را پس از زایمان داشته اند و شروع زودتر فعالیت جنسی در زنانی که به طور فعال به کودک خود شیر می دهند، گزارش شده است.
 

تغییرات رابطه زناشویی بعد از زایمان

پس از زایمان، اغلب اعضای دستگاه تناسلی طی ۴ تا ۶ هفته به حالت عادی برمی گردند. بخیه محل زایمان در زایمان طبیعی معمولا موجب نگرانی هایی در زن و همسر می شود.
بهبود زخم معمولا ۲ تا ۴ هفته زمان می برد اما ممکن است زمان بیشتری طول بکشد تا نزدیکی راحت و بدون مشکل انجام پذیرد. اغلب به زنان توصیه می شود پیش از آغاز مجدد فعالیت های زناشویی، ۴ تا ۶ هفته صبر کنند و توصیه هایی در مورد به کارگیری روش موثر پیشگیری از بارداری، اغلب در همین هفته به زائو داده می شود.
با وجود این بسیاری از زوج ها رابطه زناشویی خود را زودتر از این زمان و بین هفته های سوم و چهارم پس از زایمان، آغاز می کنند.
آغاز زودهنگام فعالیت زناشویی در دوران پس از زایمان و پیش از توقف کامل خون ریزی می تواند منجر به بروز مشکلاتی برای مادر شود. بهترین توصیه برای زن و شوهر به تاخیرانداختن این عمل تا توقف جریان ترشحات پس از زایمان است.
در این حالت، زن از نظر روانی نیز آمادگی بیشتری کسب می کند و رابطه زناشویی با مشکلات کمتری همراه خواهد بود. زمان اعلام آمادگی برای شروع این فعالیت میان افراد مختلف، متفاوت است.
۵ نکته درباره شروع رابطه زناشویی بعد از زایمان
 
بسیاری از زنان در هفته های اول این آمادگی را کسب می کنند؛ حال آنکه بسیاری دیگر آن را ترسناک و غیرمعمول می دانند. بسیاری از زنان برای کسب این آمادگی به ۶ ماه وقت نیاز دارند. زوجین باید از زمان طولانی لازم برای سازگاری دوباره زن با فعالیت های زناشویی، آگاهی یابند.
اگر چنین آگاهی ای به والدین داده نشود زن ممکن است احساس بی کفایتی و گناه کند و مرد نیز در پایان هفته ششم پس از زایمان احساس کند که کنار گذاشته شده یا فراموش شده است.
بنابراین آمیزش جنسی طی ۳ ماهه سوم بارداری و پس از زایمان برای افراد مختلف، متفاوت است. اگرچه زن ممکن است در اوایل دوره پس از زایمان، از نظر فیزیولوژیک، توان لازم برای شروع آمیزش زناشویی را داشته باشد، ولی ممکن است آمادگی روانی لازم را نداشته باشد.
این مساله باید توسط پزشک به صورت انفرادی مورد بررسی قرار گیرد.
اغلب زنان از اینکه بلافاصله پس از آمادگی فیزیکی به رابطه آمیزشی برگردند، نگران هستند. در این مورد، باید آنها را تشویق کرد. بین زن ها افرادی وجود دارند که ترجیح می دهند پرهیز آمیزشی درازمدت داشته باشند که وضع این افراد و دلایل شخصی شان باید مورد بررسی قرار گیرد.
 
۵ نکته درباره شروع رابطه زناشویی بعد از زایمان

علل کاهش فعالیت زناشویی پس از زایمان

رایج ترین دلایل کاهش فعالیت جنسی پس از زایمان عبارتند از:

1- درد هنگام رابطه زناشویی یا دیسپارونیا

درد موقع نزدیکی، ناشی از بخیه محل زایمان حتی در صورت التیام نیز می تواند موجب کاهش فعالیت جنسی زنان شود. در این مرحله یک معاینه واژینال برای بررسی ناراحتی های بدنی ضروری است و علل ترس و اضطراب زن را در مورد واژن مشخص می کند.

2- شیردهی

شیردهی موجب ایجاد دلبستگی بین مادر و نوزاد می شود اما زن و شوهر ممکن است نتوانند با نقش دوگانه سینه ها کنار بیایند و بسیاری از زنان، این ترشح شیر را زشت و خجالت آور تلقی کنند.
 
5 نکته درباره شروع رابطه زناشویی بعد از زایمان 

3- خستگی

بارداری و زایمان موجب خستگی فوق العاده زن می شود. کسب مسوولیت بیشتر و مراقبت کودک و شب بیداری ها نیز به این خستگی اضافه می کند. در این موارد معمولا خواب به رابطه زناشویی ترجیح داده می شود. اختصاص زمانی به این مسایل در اوایل روز و پیش از بروز خستگی ها می تواند در حل این مشکل مفید باشد.

4- افسردگی پس از زایمان

۱۰ درصد از مادران جوان دوره ای از افسردگی شدید را در اولین سال پس از زایمان تجربه می کنند. از دست دادن میل جنسی یکی از ویژگی های شاخص این بیماری است. این بیماران نیازمند حمایت و درمان کافی هستند. مشکلات جنسی در زنان افسرده شایع است و آنها تمایلی به شروع فعالیت جنسی در ۶ ماه اول پس از زایمان ندارند.

5- مشکلات زنانگی

بسیاری از زنان که روابط زناشویی را تنها به عنوان بهانه ای برای بچه دارشدن فرض کرده اند، دوره جنسی را پس از زایمان دیرتر آغاز خواهند کرد. این زنان ممکن است مسایل جنسی را تنها برای بچه دار شدن تحمل کرده باشند اما پس از زایمان، آن را غیرضروری تشخیص دهند.
 
۵ نکته درباره شروع رابطه زناشویی بعد از زایمان

چه زمانی بعد از سزارین نزدیکی داشته باشم؟
فاکتور میل جنسی از یک زن با زن دیگر متفاوت است. برخی بعد از زایمان میل جنسیشان به صفر می رسد، در حالیکه برخی مانند سابق خواهند بود. اما باید بدانید که نزدیکی بلافاصله بعد از سزارین امکان پذیر نخواهد بود.
اکثر پزشکان توصیه می کنند که شروع نزدیکی  در زایمان طبیعی حداقل باید 4 هفته بعد از زایمان آغاز شود.
شما ممکن است دارای عفونت رحم باشید و یا اینکه بدلیل زایمان دچار خونریزی داخلی شده باشید.
شما ممکن است بعد از زایمان طبیعی و سزارین بخیه داشته باشید. باید از پزشکتان بپرسید که چه زمان به شما اجازه میدهد که نزدیکی داشته باشید.
معمولا بعد از 6 هفته بخیه بهبود می یابد و داشتن نزدیکی 6 هفته بعد از سزارین پیشنهاد میشود. درباره چک آپ هفته ششم بعد از زایمان بیشتر بدانید.
اگر پزشک شما را معاینه کرد و به شما تاییدیه داد می توانید با همسرتان رابطه جنسی داشته باشید.
صبر کنید بدنتان با شرایط جدید آداپته شود و با فرزند خود احساس آرامش کنید و سپس رابطه جدیدتان را آغاز کنید.

 

آیا می توانم مانند سابق انرژی لازم برای نزدیکی را داشته باشم؟
در اکثر مواقع، زنان بعد از زایمان به دلایل زیر کمتر تمایل به داشتن نزدیکی دارند:

  • تغییرات فیزیکی بعد از زایمان
  • استرس ذهنی ناشی از زایمان
  • احساس درد و زخم در ناحیه واژن
  • خشک شدن واژن بدلیل تولید کم استروژن بدلیل شیردهی
  • کم شدن اعتماد به نفس به خاطر افسردگی بعد از زایمان
  • برش در ناحیه پرینیوم به هنگام زایمان
  • اگر شما هریک از موارد بالا را تجربه کرده اید شما آمادگی برای نزدیکی را نخواهید داشت. براحتی این مسائل را با همسرتان در میان بگذارید. تولد نوزاد روی وضعیت جسمانی هر زنی اثرگذار خواهد بود. اگر نزدیکی برای شما آزاردهنده بود فعلا از انجام آن بپرهیزید تا از نظر جسمانی و روحی آمادگی لازم را پیدا کنید.
۵ نکته درباره شروع رابطه زناشویی بعد از زایمان

چگونه داشتن فرزند روابط زناشویی شما تحت تاثیر می گذارد؟

  • حالا، این سوال تا حد زیادی به آمادگی شما برای بچه دار شدن بستگی دارد. بسیاری از والدین از بچه دار شدنتان لذت می برند و نگران این مسائل نیستند.
  • عشق و علاقه مانند قبل بین شما و همسرتان برقرار خواهد شد.
  • فرزند پیوند بین شما و همسرتان را قویتر میکند.
  • در اکثر مواقع پدر و مادر آنقدر درگیر فرزندشان هستند که رابطه احساسی خود را فراموش می کنند.
 

چگونه با مشکلات واژن مقابله کنیم؟
1- پاسخ ساده است. باید زمان بدهید تا واژن بهبود یابد.
2- وقتی شما زایمان طبیعی دارید، واژن شما بسیار کشیده میشود.
3- اما در مدت زمان اندکی واژن شما شروع به جمع شدن میکند
4- ورزش های کگل را هر روز انجام دهید تا واژن شما سریعتر به حالت اولیه برگردد.

 

شیر دادن به نوزاد
سینه های شما نیز مانند واژن تان تغییر خواهد کرد. سینه های شما الان شیرده است و شل و افتاده میشود که این عامل باعث کاهش میل جنسی شما میشود. دردناک و حساس شدن سینه ها عامل دیگری است.
ممکن است شما در زمان ارگاسم کمی ترشح شیر از سینه ها را داشته باشید که کاملا طبیعی است که بدلیل تغییرات استروژنی است. قبل از داشتن نزدیکی سینه های خود را از شیر خالی کنید.

 

با داشتن فرزند تازه متولد شده چگونه نزدیکی داشته باشیم؟
این هم یکی دیگر از نگرانی های بعد از زایمان است. شما باید زمانی رابطه داشته باشید که نوزاد شما خواب است. تا شما استرس نداشته باشید.

 
5 نکته درباره شروع رابطه زناشویی بعد از زایمان
 

چرا بعد از تولد فرزند، رابطه زناشویی مانند سابق نیست؟
من هیچ گونه تمایل جنسی ندارم؟ چکار کنم؟
خود را سرزنش نکنید زیرا شما هنوز به آمادگی لازم برای داشتن رابطه جنسی نرسیده اید. زمان بیشتری را با همسزتان بگذرانید. روابط عاشقانه خود را احیا کنید. درباره افزایش میل جنسی در خود بیشتر بخوانید.

 

راه های جلوگیری از باردار شدن
اگرچه شیردهی بعنوان یک قرص ضد بارداری عمل میکند اما قابل اطمینان نیست. شما ممکن است قبل از اینکه پریود شوید تخمک گذاری هم داشته باشید. پس یک روش جلوگیری از بارداری را برای خود انتخاب کنید. می توانید از یکی از روش های زیر استفاده کنید:

  • کاندوم
  • قرص ضد بارداری
  • آمپول واژینال
 
5 نکته درباره شروع رابطه زناشویی بعد از زایمان 
 

نکاتی درباره شروع زناشویی بعد از زایمان

۱) فعالیت جنسی در هر ۲ شیوه زایمان طبیعی و سزارین پس از توقف خون ریزی می تواند از سر گرفته شود ولی بهترین زمان ۶ هفته بعد از زایمان است.
۲) از آنجا که تولید استروژن توسط شیردهی مهار می شود، خشکی واژن ممکن است اتفاق بیفتد و به همین دلیل، بهتر است از ژل های مرطوب کننده استفاده شود.

از آنجا که تولید استروژن توسط شیردهی مهار می شود، خشکی واژن ممکن است اتفاق بیفتد و به همین دلیل، بهتر است از ژل های مرطوب کننده استفاده شود.

۳) باید حین رابطه زناشویی، فشار کمتری به سینه ها وارد شود و از وضعیت های مناسب استفاده شود.
۴) زوجی که تازه پدر و مادر شدن را تجربه می کنند، در صورت مواجه شدن با مشکل در زمینه روابط زناشویی باید به مراکز مشاوره جنسی در کلینیک ها مراجعه و راهنمایی های لازم را دریافت کنند.
۵) فقدان رابطه زناشویی در دوران پس از زایمان نباید زن و شوهر را سرد کند؛ بلکه آنها باید بیشتر به یکدیگر عشق بورزند و یک رابطه گرم و صمیمی به وجود آورند زیرا وقت و فرصت کافی برای مراحل فیزیکی ابراز علاقه و عشق به مرور پیش خواهد آمد.
6) رابطه زناشویی بعد از زایمان ممکن است تا مدتی ناراحت کننده باشد ولی با حوصله و ملایمت همسر به تدریج به حالت طبیعی برمی گردد.

نکات ضروری برای باردارها در روزهای برفی

نکات ضروری برای باردارها در روزهای برفی

نکات ضروری برای باردارها در روزهای برفی

آدم‌ها ممکن است با چیزهای زیادی غافلگیر شوند اما برفی که یک دفعه کل شهر را زیر بال و پر خودش بگیرد تقریبا نوبر است! پروازهای زیادی لغو شدند، آدم‌های زیادی توی خیابان ماندند و جاده‌ها پر شد از ماشین‌هایی که سر جای خودشان مانده بودند. در چنین شرایطی یک خانم باردار باید چه کار کند تا از خودش و فرزندش مراقبت کند؟ شاید بگویید در خانه بماند؛ اما اگر امکانش را نداشت چه؟ این مطلب جواب این سوال را می‌دهد. اگر باردار هستید حتما بخوانید:

لبه‌ها را پیدا کنید

موقعی که می‌خواهید در برف راه بروید برای برداشتن قدم‌ها عجله نکنید و از کناره پیاده رو یا خیابان حرکت کنید. سعی کنید برای دستتان تکیه‌گاهی پیدا کنید. مثلا نرده‌های خانه‌ای که از کنارش رد می‌شوید یا دیوار پیاده‌رو یا حتی دستگیره در خانه‌ها انتخاب‌هایی هستند که به کمکتان می‌آیند. در خیابان می‌توانید دستگیره در ماشین‌های پارک شده را به تکیه‌گاهی برای خودتان تبدیل کنید.

مراقب خط‌ کشی‌ها باشید

حتما می‌دانید که در روزهای برفی و بارانی، خط‌کشی‌های عابر پیاده لغزنده می‌شوند. بنابراین اگر قصد دارید از یک طرف خیابان به طرف دیگر بروید لزومی ندارد دقیقا از روی خط‌کشی‌ها بگذرید. چند قدم پایین‌تر از خط‌کشی و از روی آسفالت حرکت کنید.

کفش با کفی عاج دار و محکم بخرید

مهم نیست که الان هوا آفتابی است یا نه. مهم این است که ممکن است طی دو ساعت آینده آنقدر برف باریده باشد که به یک جفت چکمه اساسی نیاز پیدا کنید. یادتان باشد در دوران بارداری مرکز ثقل بدن تغییر می‌کند؛ بنابراین چه برف ببارد و چه آسمان آبی باشد باید یک جفت کفش مطمئن داشته باشید که مجهز به عاج باشد و کاملا ضد آب. دقت کنید سرمایه‌گذاری روی این کفش‌های شاید گران، یک سرمایه‌گذاری مهم است. اگر هم فرصت خرید کفش جدید را ندارید دو تکه سمباده خیلی زبر ببرید و با چسب یک دو سه کف پوتینتان بچسبانید.

مواظب گودال‌ها باشید

شهرها پر هستند از گودال‌های ریز و درشتی که وقتی برف بیاید رویشان پوشانده می‌شود. اگر عصای کوهنوردی دارید هیچ عیبی ندارد که آن را در دست بگیرید و قبل از برداشتن هر قدم مسیر جلوی رویتان را با عصا چک کنید؛ اگر عصا ندارید می‌توانید از یک چتر بلند استفاده کنید. سعی کنید در این هوا کفشی بپوشید که ساق بلندی داشته باشد. اینطوری گودال‌های آب نمی‌توانند شما را غافلگیر کنند و آب داخل کفشتان نخواهد آمد.

مراقب حالتان باشید

در کیفتان همیشه یک بطری آب معدنی، مقداری خوراکی انرژی بخش مثل شکلات، آجیل و حتی یک لقمه نان و پنیر داشته باشید. اگر داروی خاصی مصرف می‌کنید آن را هم به همراه داشته باشید. داشتن خوراکی های شور و شیرین که مانع افت فشار خون یا قند خونتان می‌شود را فراموش نکنید .

پاوربانک داشته باشید

در شرایط بحرانی به همراه داشتن پاوربانک را فراموش نکنید. فکر کنید اگر در راه بمانید و گوشی‌تان خاموش شود متحمل چه مقدار فشار روانی خواهید شد! از حالا جلوی این فشار را بگیرید و بدون پاوربانک خانه را ترک نکنید.

گرم بپوشید

لباس‌های توکُرکی گزینه‌های خیلی خوبی برای فصل زمستان هستند. یک جوراب شلواری توکرکی زیر شلوارتان بپوشید. یک زیرپوش گرم هم زیر لباستان تن کنید. دستکش،جوراب کرکی،روسری ضخیم، شال و کلاه هم که نباید فراموش شود. این‌ها را اضافه کنید به چتر دسته بلند که می‌تواند حکم عصای شما را پیدا کند ولی حواستان باشد انقدر نپوشید که تعداد زیاد لباس باعث به هم خوردن تعادلتان هنگام راه رفتن شود . لباس های گرم را انتخاب کنید نه لباس های صرفا ضخیم.

با دکترتان هماهنگ باشید

اگر این روزها مشکل خاصی برایتان پیش آمد یا حتی دچار شرایط بحرانی شدید،پیش از آن که مشکل موجود را با ترددهای غیر ضروری و خطر لیز خوردگی و خوردن زمین بیشتر کنید، حتما با پزشکتان تماس بگیرید و موقعیت پیش آمده را برای او شرح دهید. شاید پزشکتان در بیمارستان دیگری در نزدیکی شما کسی را معرفی کند یا خودش در مرکز دیگری نزدیک به محل زندگی شما هم همان خدمات پزشکی ارائه دهد.

هواشناسی را چک کنید

این روزها که تکلیف مشخص است ولی برای روزهای باقی مانده زمستانی ،اپ google weather را در گوشی تان نصب کنید . این اپ معمولا با میزان خیلی پایینی از خطا آب و هوا را پیش‌بینی می‌کند. این اپلیکیشن یا گزینه‌های مشابه آن را روی گوشی‌تان نصب کنید و قبل از چک کردن وضعیت آب و هوایی از خانه بیرون نیایید.

به نزدیکترین جای ممکن فکر کنید

اگر در برف ماندید یا در جایی امکان راه رفتن نداشتید بعد از تاکسی و آژانس و غیره، تعارف را کنار بگذارید و به نزدیکترین شخص یا اشخاصی که ممکن است اطرافتان باشند فکر کنید و از آن‌ها درخواست کمک کنید. وقتی خطر افتادن تهدیدتان می‌کند یک قدم بیشتر می‌تواند زندگی شما را عوض کند .

رانندگی نکنید

با توجه به شرایط ویژه‌ای که دارید تا جایی که امکان دارد رانندگی نکنید و از همسرتان بخواهید این کار را انجام دهد. برای خرید از سرویس فروشگاه‌ها استفاده کنید و اگر فروشگاه محله‌تان خدمات ارائه نداد به فروشگاه‌های اینترنتی سفارش دهید.

جوراب اضافه به همراه داشته باشید

لباس گرم اضافه مثل شال و کلاه و دو جفت جوراب به همراه داشته باشید. جفت اول برای وقتی است که پاهایتان خیس شدند و جفت دوم به کار پوشیدن روی کفش می‌آید؛ وقتی که زمین یخ زده و چاره جز راه رفتن ندارید آن موقع است که باید جوراب را روی کفشتان به پا کنید و راه بروید.

با همسرتان هماهنگ باشید

اگر وقت زایمانتان همین روزهای آتی است، از همسرتان بخواهید لاستیک ماشینش را چک کرده و در صورت نیاز به زنجیر چرخ تجهیز کند، باطری ماشینش را چک کند، از درست کار کردن برف‌پاک‌کن‌ها مطمئن شود و ترمز آن را بررسی کند .

اگر زایمانتان نزدیک است

پیشنهاد می‌کنیم در شرایط آب و هوایی برفی و در صورتی که موعد زایمانتان نزدیک است و از بیمارستان دور هستید خودتان را به منزل دوست و یا اقوامی برسانید که به بیمارستان نزدیک هستند. اینطوری با رسیدن وقت زایمان آرامش بیشتری خواهید داشت.

عجله نکنید

می‌گویند دیرتر رسیدن بهتر از هرگز نرسیدن است این توصیه فقط مخصوص ماشین‌سوارها نیست با عجله راه رفتن آن هم در شرایطی که شما دارید ممکن است اتفاقات ناخوشایندی را برایتان پیش بیاورد که قابل جبران هم نباشد. پس آرام آرام و محکم قدم بردارید.

آیا نزدیکی در دوران بارداری خطرناک است؟

آیا نزدیکی در دوران بارداری خطرناک است؟
شما ممکن است سوالات زیادی درباره مقاربت جنسی سالم در طی بارداری داشته باشید. در مقالات زیادی در مورد روابط جنسی قبل و بعد از بارداری بحث شده، ولی در مورد روابط جنسی در طی بارداری کمتر اطلاع رسانی شده است.

آیا نزدیکی در دوران بارداری خطرناک است؟

شما ممکن است سوالات زیادی درباره مقاربت جنسی سالم در طی بارداری داشته باشید. انقباضی که در طی مقاربت جنسی و ارگاسم احساس می کنید با انقباض رحمی که سبب زایمان می شود کاملا متفاوت است و باعث سقط جنین نمی شود.
در مقالات زیادی در مورد روابط جنسی قبل و بعد از بارداری بحث شده است ولی در مورد روابط جنسی در طی بارداری کمتر اطلاع رسانی شده است و این مساله شاید به علت برخی اشتباهات فرهنگی باشد که معتقدند مادرانی که در انتظار بچه هستند نباید روابط جنسی داشته باشند.
شما ممکن است سوالات زیادی درباره مقاربت جنسی سالم در طی بارداری داشته باشید.

در این مقاله می‌خوانید:

  • آیا مقاربت جنسی در طی بارداری بی خطر است؟
  • چه زمانی مقاربت جنسی خطرناک است؟
  • آیا مقاربت جنسی به جنین آسیب می زند؟
  • آیا مقاربت جنسی سبب انقباض رحمی یا سقط جنین می شود؟
  • آیا افزایش یا کاهش میل جنسی در طی بارداری طبیعی است؟
  • چه زمانی به پزشک مراجعه کنید؟

آیا مقاربت جنسی در طی بارداری بی خطر است؟
مقاربت جنسی یکی از مراحل معمول و طبیعی در طی بارداری است. اما بارداری طبیعی و نرمال چیست؟ بارداری نرمال بارداری است که کمترین خطر سقط جنین یا زایمان زودرس را داشته باشد.
و اگر می خواهید بدانید شما در این دسته بندی قرار دارید یا نه، باید نظر پزشک متخصص زنان یا ماما را در این باره جویا شوید.

تمایلات جنسی زنان باردار معمولا دستخوش نوساناتی است. برخی زنان از مقاربت جنسی در طی بارداری احساس ناخوشایندی دارند خصوصا زمانی که جنین بزرگ و بزرگتر می شود.

تمایلات جنسی زنان باردار معمولا دستخوش نوساناتی است. برخی زنان از مقاربت جنسی در طی بارداری احساس ناخوشایندی دارند خصوصا زمانی که جنین بزرگ و بزرگتر می شود.
شما و همسرتانبایستی مرز مشخصی از روابط جنسی در این دوران را برای خود تعریف کنید. با یکدیگر در مورد دیگر نیازهای جنسی مانند بوسه، نوازش و بغل کردن هم صحبت کنید. همچنین راهی را برای تغییر وضعیت روابط خود پیدا کنید که در آن وضعیت، احساس راحتی بیشتری می کنید.
برخی زنان در طی بارداری تمایل جنسی خود را از دست می دهند این حالت گاهی به دلیل تغییر سایز بدن و چاق شدن تدریجی است و گاهی به علت حس مادر شدن، شور و هیجان بیش از حدی دارند و یا سابقه یا ترس از زایمان زودرس دارند.

آیا نزدیکی در دوران بارداری خطرناک است؟
چه زمانی مقاربت جنسی خطرناک است؟
دو نوع رفتار جنسی برای دوران بارداری خطرناک است. همسرتان نبایستی هوا را به داخل واژن بدمد. چرا که ممکن است حباب هوا باعث آمبولیسم هوا یعنی گرفتگی رگ های خونی توسط حباب هوا گردد که این مساله برای مادر و جنین خطرناک و کشنده است.
همسرتان بیماری هایی که از راه مقاربت جنسی منتقل می شود، نداشته باشد، برخی از این بیماری ها مانند تبخال، زگیل تناسلی، کلامیدیا یا ایدز.

اگر مادر به این بیماری ها مبتلا شود به احتمال زیاد به جنین او نیز منتقل خواهد شد.

آیا نزدیکی در دوران بارداری خطرناک است؟
گاهی پزشک توصیه می کند که از مقاربت جنسی در طی بارداری خودداری کنید. عوامل شایع خطر شامل موارد زیر است:

  • در صورتی که مادر سابقه یا در معرض خطر سقط جنین غیر عمدی باشد.
  • زنانی که سابقه زایمان زودرس دارند، زایمانی که قبل از هفته 37 بارداری باشد یا در آن ها خطر انقباض رحمی زود هنگام وجود دارد.
  • زنانی که خون ریزی یا ترشحات واژنی بدون دلیل دارند یا افرادی که پزشک، دهانه رحم آن ها را دوخته است (سرکلاژ).
  • اگر مایع آمنیوتیک دور جنین، بر اثر پارگی یا سوراخ شدن به بیرون تراوش کند.
  • جفت سر راهی یعنی در مواردی که جفت که اندام تغذیه کننده جنین است، در پایین ترین قسمت خود نزدیک دهانه رحم قرار گیرد.
  • در مواردی که دهانه رحم ضعیف و گشاد است که منجر به زایمان زود هنگام می شود.
  • زنانی که دوقلو یا چندقلو باردار هستند.

آیا نزدیکی در دوران بارداری خطرناک است؟
آیا مقاربت جنسی به جنین آسیب می زند؟
خیر. جنین در داخل کیسه ای با مایع آمنیوتیک نگهداری می شود و ماهیچه های نیرومند رحم از او محافظت می کنند. همچنین یک لایه ضخیم از ماده لزج موکوس، دهانه رحم را از ورود عفونت حفظ می کند. آلت مرد در مقاربت جنسی به جنین و محیط اطراف آن نمی رسد. 

آیا مقاربت جنسی سبب انقباض رحمی یا سقط جنین می شود؟
در بارداری های نرمال و کم خطر، پاسخ این سوال منفی است. انقباضی که در طی مقاربت جنسی و ارگاسم احساس می کنید با انقباض رحمی که سبب زایمان می شود کاملا متفاوت است. با این حال بایستی از پزشک خود بپرسید که آیا در گروه حاملگی های کم خطر هستید یا نه؟
پزشکان توصیه می کنند که همه زنان در هفته های آخر بارداری از مقاربت جنسی خودداری کنند، این تنها یک احتیاط است چون منی مرد به علت ساختار شیمیایی اش ممکن است باعث تحریک انقباض رحمی شود.

آیا نزدیکی در دوران بارداری خطرناک است؟
آیا افزایش یا کاهش میل جنسی در طی بارداری طبیعی است؟
بله هر دو احتمال افزایش یا کاهش میل جنسی وجود دارد و گاهی هر دو حالت برای برخی افراد پیش می آید. بسیاری از زنان خصوصا در سه ماهه اول بارداری علایمی مانند خستگی، حالت تهوع و سوزش سینه دارند همچنین دفعات ادرار کردن افزایش می یابد که همین مساله مقاربت جنسی را پر زحمت و ناخوشایند می کند.

دو نوع رفتار جنسی برای دوران بارداری خطرناک است. همسرتان نبایستی هوا را به داخل واژن بدمد. چرا که ممکن است حباب هوا باعث آمبولیسم هوا یعنی گرفتگی رگ های خونی توسط حباب هوا شود که این مساله برای مادر و جنین خطرناک و کشنده است.

این علایم در سه ماهه دوم بارداری کاهش می یابد و در برخی زنان میل جنسی افزایش می یابد. همچنین چون زن در دوران بارداری از مسایل و ابزار جلوگیری از بارداری آسوده است پس نگرانی آن کمتر و میل بیشتری به مقاربت جنسی دارد.

میل جنسی در سه ماهه سوم کاهش می یابد چون رحم در حال بزرگ شدن است و نزدیکی را مشکل تر می کند.
میل جنسی همسرتان نیز ممکن است در این دوران افزایش یا کاهش یابد. برخی مردان در این دوران نزدیکی و مقاربت را کنار می گذارند و از دیگر رفتارهای جنسی بهره می برند.
میل جنسی برخی مردان به علت نگرانی از وضعیت جنین و حس پدرانه آن ها و یا نگرانی از سلامت مادر و بچه، کاهش می یابد.
با همسرتان در مورد احساس جنسی که نسبت به یکدیگر دارید صحبت کنید، به یاد داشته باشید که ارتباط همسرتان با شما می تواند کمک بزرگی در سالم گذراندن دوران بارداری کند.

 

چه زمانی به پزشک مراجعه کنید؟
اگر بعد از مقاربت جنسی هر گونه علایمی مثل درد، خون ریزی یا ترشح یا انقباض رحمی را حس کردید به پزشک مراجعه کنید.

تب مادر در بارداری برای جنین چه خطری دارد؟

تب مادر در بارداری برای جنین چه خطری دارد؟

تب مادر در بارداری برای جنین چه خطری دارد؟

اصولا هر مشکلی که در دوران بارداری پیش بیاید، می‌تواند مادر را حسابی بترساند! اگر باردارید و تب کرده‌اید، احتمالا نگران سلامت فرزندتان هستید اما خوب است قبل از ترس و لرز، اول یک نفس عمیق بکشید! بعد با پزشک‌تان تماس بگیرید و از او بپرسید که آیا نیازی به مصرف استامینوفن دارید یا نه.
قدم مهم بعدی کشف علت تب است؛ تب در دوران بارداری معمولا نشانه شرایط زمینه‌ای است که می‌توانند رشد جنین را به خطر بیندازند.

تب چه تاثیری بر جنین دارد؟

اگر دمای بدن مادر بارداری از ۳۷ درجه به تب برسد، نشانه مبارزه بدنش با یک عفونت است؛ همین است که درمان فوری ضرورت پیدا می‌کند.
محققان در پژوهش تازه‌ای که بر روی جنین جانوران انجام داده‌اند، متوجه شده‌اند تب در اوایل بارداری می‌تواند به نوعی باعث افزایش احتمال مشکلات قلبی و نواقص آرواره‌ای مادرزادی شود. البته هنوز هم نیاز به تحقیقات بیشتری بر تاثیر تب به تنهایی- و نه نوع عفونتی که عامل تب است- بر افزایش ریسک نقایص مادرزادی در انسان وجود دارد.
اگر شما در سه ماهه اول بارداری خود هستید و تب‌تان بیشتر از ۸/۳۸ درجه است، همین الان باید به پزشک مراجعه کنید؛ با این کار جلوی پیچیده‌تر شدن عوارض کوتاه‌مدت و بلندمدت تب بر جنین‌تان را خواهید گرفت!

چرا تب کرده‌ام؟

تب‌ها معمولا به خاطر عفونت مجاری ادراری و ویروس‌های تنفسی بروز می‌کنند اما برخی عفونت‌های دیگر هم می‌توانند مقصر این امر باشند که شایع‌ترین‌هایش در طول بارداری به این ترتیب است:

  • آنفلوانزا
  • ذات‌الریه
  • ورم لوزه
  • گاستروانتریت ویروسی یا آنفلوانزای معده (ویروس شکمی که باعث التهاب معده و روده می‌شود)
  • پیلونفریت (عفونت کلیه که باعث درگيري مجاري جمع‌کننده ادرار و پارانشيم کليه مي‌شود)

معمولا تب با چه علائم دیگری همراه است؟

مادران بارداری که دچار تب می‌شوند، باید به علائم همراه تب هم توجه کنند و همگی موارد را به پزشک خود گزارش کنند که می‌تواند یک یا چندین مورد زیر باشد:

  • تنگی نفس
  • درد پشت
  • احساس سرما
  • درد شکمی
  • خشکی گردن

اگر مسمومیت غذایی باشد چه؟!

مسمومیت غذایی هم می‌تواند یکی از عوامل بروز تب باشد و ممکن است یکی از انواع ویروسی یا باکتریایی (که کمتر شایع است) یا یکی از سموم باکتریایی باشد.
اگر چنین اتفاقی برایتان افتاده باشد، احتمالا درد شکمی، سرگیجه، تهوع و استفراغ هم سراغ‌تان می‌آید. اسهال و استفراغ به طور خاص در طول بارداری می‌توانند مشکل‌ساز باشند چراکه بدن آب خود را از دست می‌دهد، منقبض می‌شود و ممکن است زایمان زودرس پیش بیاید.
با اسهال و استفراغ، الکترولیت‌های ضروری بدن هم از دست می‌رود که منابع بدن دوباره باید تامین شوند. در بعضی موارد، کم‌آبی بدن می‌تواند به قدری شدید باشد که ناپایداری فشارخون ایجاد شده و نیاز به بستری پیدا کنید.
بنابراین اگر فکر می‌کنید دچار مسمومیت غذایی شده‌اید با پزشک‌تان فورا تماس بگیرید.

اگر تبم خود به خود قطع شد چه؟!

اگر تب‌تان خود به خود فروکش کرد و احساس کردید حال‌تان خوب است، باز هم توصیه می‌شود جانب احتیاط را گرفته و سری به پزشک‌تان بزنید. تب در طول بارداری به هیچ‌وجه طبیعی نیست، بنابراین همیشه نیاز است برخی آزمایش‌ها انجام شود. خوشبختانه، اگر تب به خاطر یک بیماری ویروسی ایجاد شده باشد، مصرف آب و مایعات و استامینوفن برای درمان کفایت می‌کند.
اما اگر پای باکتری وسط باشد، معمولا باید آنتی‌بیوتیک مصرف شود. خانم‌های باردار نباید آسپرین یا ایبوپروفن مصرف کنند. بنابراین مهم‌ترین مسئله برای درمان دقیق، مراجعه به پزشک است.

تب دارم؟!

برای بزرگسالان، دمای دهانی بیش از ۳۸ درجه سانتی‌گراد تب محسوب می‌شود که این مقدار در دمای گرفته شده از گوش یا مقعد، حدود ۳/۳۸ به بالاست.
بهترین راه برای پیشگیری از بروز تب، شستن مرتب دست‌هاست؛ ضمن اینکه باید مراقب باشید سرما نخورید و آنفلوانزا نگیرید. به افراد بیمار نزدیک نشوید و هر وقت توانستید، واکسن آنفلوانزا بزنید؛ مگر اینکه به پروتئین تخم‌مرغ حساسیت داشته یا سابقه واکنش آلرژیک به واکسن آنفلوانزا داشته باشید.
استفاده از واکسن‌های اسپری (Nasal spray vaccines)که از طریق بینی عمل می‌کنند، برای خانم‌های باردار توصیه نمی‌شود.

این باردارها به مراقبت ویژه نیاز دارند

این باردارها به مراقبت ویژه نیاز دارند

 این باردارها به مراقبت ویژه نیاز دارند

اگر یک بیماری مزمن شما را گرفتار خود کرده باشد، راهتان برای مادر شدن طولانی‌تر می‌شود. در چنین شرایطی، بدون هیچ مراقبت ویژه‌ای نمی‌توان تا روز زایمان، از سلامت خود و فرزندتان مطمئن باشید. دوران بارداری شما، به دلایل مختلفی می‌تواند به دوره‌ای پرخطر و نیازمند مراقبت ویژه تبدیل شود. دلایلی که بخشی از آنها را در ادامه با شما در میان می‌گذاریم و توصیه می‌کنیم که در صورت مواجه بودن با آنها، با حساسیت بیشتری از خود و جنین‌تان در این نه ماه مراقبت کنید.

سابقه سقط جنین دارید؟

اگر بارداری‌های قبلی، بی‌سرانجام بوده‌اند یا اینکه از زمان باردار شدن تا زایمان پیشین‌تان، دردسرهای زیادی را تجربه کرده‌اید، این بار هم باید بیشتر مراقب وضعیت‌تان باشید. سابقه سقط جنین، به دنیا آمدن نوزاد زودرس یا ابتلا به مشکلاتی مثل دیابت یا فشارخون بارداری در تجربه‌های قبلی حاملگی‌تان، زنگ خطر‌هایی هستند که در بارداری‌های بعد، باید آنها را جدی‌تر بگیرید. همچنین 7 نکته مهم درباره سقط جنین را در اینجا بخوانید.

بیماری زمینه‌ای خاصی دارید؟

بیماری‌های مزمنی که سال‌هاست با آنها می‌سازید، می‌تواند در دوران بارداری‌تان شدت بگیرند یا اینکه حتی در صورت شدیدتر نشدن، تهدید‌های تازه‌ای را برای سلامت شما ایجاد کنند. اختلالات خونی مثل تالاسمی، فشار خون بالا، مشکلات کلیوی و مشکلات غددی، باید در این 9 ماه جدی گرفته شوند و شک نداشته باشید که در ماه‌های بارداری‌تان، علاوه بر کمک گرفتن از متخصصان زنان و زایمان، باید از متخصصان مربوط به حوزه بیماری پیشین‌تان هم کمک بگیرید.

افسرده‌اید؟

اختلالاتی که روان شما را درگیر کرده‌اند، در دوران بارداری، ممکن است با شدت بیشتری سراغتان بیایند و حتی در صورت شدید‌تر نشدن، توان کنار آمدنتان با شرایط تازه را از بین ببرند. گذشته از این، مصرف برخی داروهای روانپزشکی ممکن است در دوران بارداری توصیه نشود و قطع یا تغییر داروهای تجویزی نیز بعید نیست که آشفتگی‌های روانی شما را بیشتر کند. علاوه بر این، تغییرات هورمونی که در ماه‌های بارداری و پس از آن در بدنتان رخ می‌دهد، بر روانتان هم تاثیر قابل توجهی می‌گذارند و به همین دلیل در صورت ناتوانی‌تان در کنار آمدن با این شرایط تازه یا حتی در صورت روبه‌رو شدن با علائم آزار دهنده روانی، حتما باید از متخصصان روانشناس و روانپزشک کمک بگیرید.

چاقید؟

اگر شاخص توده بدنی (BMI) شما بالاتر از 30 باشد، یعنی بارداری پرخطری را تجربه می‌کنید. وزن بالا، خطر ابتلا به مشکلات دوران بارداری مثل دیابت یا فشار خون بالا را بیشتر می‌کند. گذشته از این، زنان چاق معمولا مجبور به انجام عمل سزارین می‌شوند و بعد از جراحی هم از عوارض متعددی رنج می‌برند. یادتان نرود که دیابت بارداری یا فشارخون بالا در این دوران، احتمال سقط جنین را بالا برده یا احتمال تولد نوزاد سالم را کاهش دهد.

تیروئیدتان کم کار است؟

مشکلات مربوط به غده تیروئید، مثل کم کاری یا پرکاری، نه تنها خطر پره‌اکلامسپی و بسیاری دیگر از مشکلات دوران بارداری را به جان مادر می‌اندازند، بلکه احتمال تولد نوزاد کم وزن، نوزاد دارای مشکلات مغزی و زایمان زودرس را هم افزایش می‌دهند. به همین دلیل متخصصان توصیه می‌کنند افراد مبتلا به این بیماری‌ها، حتما در دوران بارداری از یک متخصص غدد و متابولیسم هم برای کنترل وضعیت جسمی‌شان کمک بگیرند. مادرانی که به مشکلات مربوط به ترشح غده تیروئید دچار هستند، از ماه‌ها قبل از بارداری باید زیر نظر یک متخصص وضعیت سلامتشان را بررسی کنند و تا پایان این نه ماه هم نباید مصرف داروهایی که تجویز شده را کنار بگذارند. 

سیگاری هستید؟

اعتیاد به سیگار، مخدر و الکل و مصرف برخی از داروهای خاص، می‌تواند بارداری را به دورانی پرخطر تبدیل کند. تولد نوزاد کم وزن یا نوزادی که به مشکلات ذهنی مبتلاست، از جمله عوارض اعتیاد به مواد ذکر شده است. به همین دلایل اگر قصد باردار شدن دارید، برای حفظ سلامت خود و فرزندتان، باید از چند ماه قبل مصرف این مواد را کنار بگذارید و در مورد داروهایی که مصرف می‌کنید هم با پزشکتان مشورت کنید.

مادران باردار چقدر آفتاب لازم دارند؟

مادران باردار چقدر آفتاب لازم دارند؟

مادران باردار چقدر آفتاب لازم دارند؟

سال‌هاست متخصصان، مصرف کلسیم بیشتر در 9 ماه انتظار را به خانم‌های باردار توصیه می‌کنند. اما محققان در بررسی‌های اخیرشان، از این توصیه قدیمی فراتر رفته‌اند و ثابت کرده‌اند که خانم‌های باردار، نه تنها برای محافظت از استخوان‌هایشان، که برای حفظ سلامت جنینشان، باید مصرف مقدار کافی ویتامین‌های محلول در چربی را هم جدی بگیرند.

چرا مادران باردار به ویتامین D بیشتری نیاز دارند؟

ویتامین D یک عامل حیاتی در انتقال کلسیم به نوزاد است و اگر نیاز نوزاد به ویتامین D تامین شود، سلامت استخوان‌ها و دندان‌های او تامین شده و دچار بیماری‌های پوستی و چشمی نمی‌شود. نور خورشید، منبع اصلی ویتامین D است اما از آنجا که اغلب مادران باردار، نمی‌توانند به‌طور کامل از نور خورشید بهره ببرند، چاره‌ای جز تامین این ویتامین با تغذیه مناسب باقی نمی‌ماند. رشد غیرطبیعی اسکلت نوزادان و شکستگی‌های استخوانی در آنها، از دیگر عوارض کمبود ویتامین D در بدن است.
مادران بارداری که به اندازه کافی ویتامین D دریافت می‌کنند، نوزادان سنگین‌وزن‌تری را به دنیا می‌آورند و احتمال مبتلا شدن فرزندشان به کمبود کلسیم، پایین‌تر از دیگر نوزادان است؛ درحالی که کمبود ویتامین D در بدن زنان باردار، احتمال زایمان زودرس و تولد نوزادان نارس را افزایش می‌دهد. گذشته از این، زنان بارداری که کمبود ویتامین D را تجربه نمی‌کنند، کمتر گرفتار عوارض مهلک ناشی از بارداری، مانند مسمومیت حاملگی می‌شوند و نه تنها سیستم ایمنی بدن خود، که کودکشان نیز تقویت می‌‎شود.

چقدر ویتامین D کافی است؟

رشد استخوان‌های کودک شما، منوط به وجود مقدار کافی کلسیم در بدنتان در ماه‌های بارداری است و اگر در این دوران، هر روز 1000 میلی‌گرم کلسیم مصرف کنید، احتمال بروز اختلال در رشد استخوان‌های فرزندتان کاهش می‌یابد. از سوی دیگر، درحالی که زنان بزرگسال، به 400 واحد بین‌المللی ویتامین D در روز نیاز دارند، زنان باردار، باید هر روز 600 واحد بین‌المللی از این ویتامین را دریافت کنند. البته متخصصان در مورد میزان ضروری مصرف ویتامین D در دوران بارداری، با هم اتفاق نظر ندارند و برخی از آنها، لزوم رساندن 2000 واحد بین‌الملی از آن را به بدن مادران باردار ضروری می‌دانند.

نکند زیاده‌روی کرده باشید؟

با وجود توصیه‌های متفاوت متخصصان در خصوص میزان ضروری مصرف ویتامین D در دوران بارداری و پس از آن، بدیهی است که مصرف بی‌رویه و زیاده‌از حد این ویتامین، درست مانند دچار شدن بدن مادران باردار به کمبود آن، هم برای جنین و هم برای مادر خطرساز است. مصرف بی‌رویه ویتامین D، خطر رسوب کلسیم در کلیه‌ها، ابتلا به مشکلات گوارشی و حتی دچار شدن به علایمی شبیه به مسمومیت را بالا می‌برد. به همین دلیل، تجویز این ویتامین نیز مانند دیگر مکمل‌های دارویی، تنها در صورت تعیین نیاز بدن فرد به آن، با انجام آزمایش‌های لازم، مجاز است.

چطور این نیاز را تامین کنیم؟

شیر، ماهی‌های چرب مانند قزل‌آلا و زرده تخم‎مرغ، از جمله منابع غنی ویتامین D هستند، اما احتمال اینکه یک زن باردار، از پس تامین همه نیاز بدنش به این ویتامین بربیاید، پایین است و به همین دلیل، پزشکان در این ماه‌ها، مصرف مکمل‌های دارویی حاوی ویتامین D را توصیه می‌کنند.
به‌خاطر داشته باشید که چاقی، تیره بودن پوست، مصرف داروهای استروئیدی، ضد انعقاد، کاهش دهنده کلسترول و بعضی از دیورتیک‌ها، توان بدن برای جذب ویتامین D را پایین آورده و نیاز افراد به مصرف مکمل‌های دارویی را افزایش می‌دهند و در صورت دچار شدن به موارد گفته شده، احتمالا بیشتر از دیگران به مصرف مکمل‌های حاوی این ویتامین نیازمندید.

گیاهخواری برای سلامت جنین خطرناک است؟

گیاهخواری برای سلامت جنین خطرناک است؟

گیاهخواری برای سلامت جنین خطرناک است؟

محققان در مطالعاتی که راجع به تاثیر رژیم‌های گیاهخواری بر سلامت بارداری و وضعیت رشد جنین و…. انجام شده، نسبت به عوارض این رژیم‌ها روی جنین و افزایش خطر نقایص مادرزادی هشدار داده و این خطر را برای مادرانی که گیاهخوار مطلق یا وگان هستند جدی‌تر از مادرانی دانسته‌اند که فقط گوشت را از برنامه غذایی خود حذف کرده و از لبنیات یا تخم مرغ و… در طول روز استفاده می‌کنند.

کمبود ویتامین B12 (ب 12) و نقایص مادرزادی

یکی از مهم‌ترین کمبودهای که گیاهخواران به ویژه وگان‌ها با آن مواجه هستند دریافت ناکافی منابع ویتامین ب 12 از طریق برنامه غذایی روزانه است. محققان می‌گویند مادران گیاهخوار یا وگانی که در بارداری دچار کمبود ویتامین B12 بوده‌اند، ریسک بالاتری برای به دنیا آوردن نوزاد ناقص یا نارس دارند.
این مطالعه که در ایرلند انجام شده نشان داده است که کمبود ویتامین ب 12 که به وفور در گوشت، تخم مرغ، شیر و… یافت می‌شود، می‌تواند جنین را با خطر نقایص مادرزادی به ویژه نقایص مربوط به تشکیل لوله‌های عصبی جنین مواجه کند. از جمله عوارضی که رژیم‌های گیاهخواری بسیار محدود و کمبود ویتامین B12 برای جنین می‌تواند داشته باشد شامل ابتلا به اسپینا بیفیدا (شکاف مادرزادی مهره‌‌ها به‌ صورت آشکار یا پنهان که ناشی از بسته نشدن کامل لوله عصبی جنین است) است که می‌تواند منجر به فلج جزئی شود. از دیگر عوارضی که ممکن است گریبان‌گیر جنین شود می‌توان به آنسفالی مغزی اشاره کرد یعنی شرایطی که در آن مغز جنین رشد نمی‌کند و این شرایط به سرعت پس از تولد می‌تواند باعث مرگ جنین شود.

از سه ماه قبل از باردار شدن برای پیشگیری از نقایص مادرزادی مربوط به لوله‌های عصبی به خانم‌ها توصیه می‌شود که از مکمل‌های اسید فولیک استفاده کنند و مادران وگان یا گیاهخوار باید در کنار فولات از ویتامین ب 12 نیز به شکل مکمل استفاده کنند تا این خطر را بیشتر برای جنین‌شان کاهش دهند. مطالعه محققان ایرلندی نشان داده است کمبود ویتامین B12 در مادران بارداری ریسک ابتلای جنین به نقایص مادرزادی مربوط به تشکیل ناقص لوله‌های عصبی را 2.5 تا 3 برابر افزایش می‌دهد و همچنین کمبود این ویتامین خطر ابتلای جنین به گونه‌های دیگر نقص مادرزادی را 5 برابر بیشتر می‌کند.
این تحقیقات نشان داده است کمبود ویتامین ب 12 نه تنها سلامت خود مادر را در بارداری به خطر می‌اندازد بلکه جنین را نیز دچار مشکلات شدید کرده و حتی می‌تواند مرگ‌آور باشد.

گیاهخواری و تولد نوزاد با وزن کم

یکی دیگر از خطرات رژیم‌های گیاهخواری به ویژه رژیم‌های وگان برای جنین وزن پایین در هنگام تولد و مشکلات شناختی است که معمولا به دلیل فقر آهن و کم خونی رخ می‌دهد. بیشترین مقدار آهن در گوشت‌ها و غذاهای دریایی به خصوص ماهی وجود دارد و آهن موجود در منابع گیاهی نه تنها کمتر بوده بلکه جذب پایین‌تری نیز دارد. به همین خاطر هم هست که اگر دریافت آهن در بارداری برای مادران گیاهخوار به خوبی و به دقت کنترل نشود احتمال تولد نوزاد با وزن کم به شدت بالا می‌رود.

گیاهخواری و ریسک ابتلا به هیپوسپادیاس در نوزادان پسر

هیپوسپادیاس نوعی نقص مادرزادی در نوزادان پسر و یکی از مشکلات دستگاه تناسلی است که باعث می‌شود خروجی مجرای پیشابراه به جای آنکه در نوک آلت تناسلی نوزاد باشد، در زیر آن قرار بگیرد. مطالعات مختلف نشان داده از آنجا که دریافت فیتواستروژن‌ها یا استروژن‌های گیاهی در رژیم‌های گیاهخواری بالاتر از حد معمول است به همین خاطر نوزادان پسر در مادران گیاهخوار ریسک بیشتری برای ابتلا به این مشکل دارند.