زایمان طبیعی با اپیدورال، مزایا و خطرها

زایمان طبیعی با اپیدورال، مزایا و خطرها

 زایمان طبیعی با اپیدورال، مزایا و خطرها

زایمان قاعدتا باید یکی از قشنگ‌ترین تجربه‌های زندگی هر خانمی باشد اما تصور برخی خانم‌ها از زایمان می‌تواند نگران‌شان کند چراکه منتظر درد و ناراحتی هستند.
با وجودی‌که بسیاری از خانم‌ها درخواست اپیدورال (داروهای مسکن درد) دارند تا زایمان راحت‌تری داشته باشند، خیلی‌ها زایمان طبیعی را انتخاب می‌کنند. در واقع ترس از عوارض زایمان با داروها و اپیدورال روبه افزایش است. در ادامه با مهم‌ترین موارد در زایمان اپیدورال و زایمان طبیعی آشنا می‌شوید و به این ترتیب راحت‌تر می‌توانید با پزشک و همسرتان در این مورد صحبت کرده و بهترین روش را برای خود و فرزندتان انتخاب کنید. همچنین در کنار این مطلب می‌توانید اپیدورال بهتر است یا اسپاینال را بخوانید.

چه زمانی اپیدورال انجام می‌شود؟

اپیدورال باعث کاهش درد در نقطه‌ای خاص می‌شود که در مورد زایمان، این کاهش درد در پایین‌تنه بدن اتفاق می‌افتد. معمولا خانم‌ها ترجیح می‌دهند این روش را انتخاب کنند.
گاهی هم ممکن است پیچیدگی‌های پیش‌بینی نشده‌ای که موقع زایمان پیش می‌آیند، باعث استفاده از دارو و اپیدورال شود که در برخی موارد هم همین مشکلات به سزارین می‌انجامند.
بنا به گزارش انجمن ماماها متخصصان بیماری‌های زنان و زایمان، معمولا بین ۱۰ تا ۲۰ دقیقه زمان می‌برد تا اپیدورال اثر کند و از طریق لوله‌ای در ستون فقرات انجام می‌شود.

روش اپیدورال-زایمان

خوبی اپیدورال این است که …

بزرگترین مزیت اپیدورال، زایمان بدون درد است. با اینکه مادر ممکن است همچنان انقباضاتی را احساس کند اما درد به طور قابل ملاحظه‌ای کم می‌شود. در طول زایمان واژینال، شما همچنان از روند زایمان آگاه هستید و می‌توانید حرکت کنید.
اپیدورال در زایمان سزارین هم مورد استفاده قرار می‌گیرد تا درد ناشی از جراحی خارج کردن نوزاد از رحم را کاهش دهد. البته بسیاری از موارد سزارین هم تحت بیهوشی عمومی مادر انجام می‌شود و مادر در طول عمل هوشیار نخواهد بود.
به گزارش سازمان سلامت ملی آمریکا، از سال ۱۹۹۷ تا ۲۰۰۸، تعداد موارد سزارین حدود ۷۲ درصد افزایش داشته است و همین موضوع می‌تواند دلیل شهرت دیرپای اپیدورال باشد؛ با اینکه بعضی‌ها روش سزارین را انتخاب می‌کنند، اما در بیشتر موارد، سزارین در شرایطی استفاده می‌شود که زایمان به صورت طبیعی پیشرفتی ندارد.
البته در کشور خودمان، درحال حاضر تولد ۶۰ درصد از نوزادان ایرانی به شیوه سزارین است و این درحالی است که براساس آمار موجود فقط ۱۵ تا ۲۰ درصد نوزادان در کشورهای دیگر به روش سزارین به دنیا می‌آیند!

خطرات اپیدورال

روش اپیدورال هم می‌تواند عوارض جانبی خاص خودش را داشته باشد که از آن میان می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

  • کمر درد
  • سردرد
  • خونریزی مزمن (از محل تزریق)
  • تب
  • سختی تنفس
  • افت فشار خون، که می‌تواند ضربان قلب نوزاد را کاهش دهد

نکته مهمی که نباید فراموش کنید این است که با وجود چنین خطراتی، این عوارض به ندرت مشاهده شده‌اند.
اینکه مادران در طول اپیدورال نمی‌توانند تمام جزئیات زایمان را احساس کنند، ممکن است منجر به بروز مشکل دیگری، مثل افزایش ریسک پارگی در طول زایمان واژینال شود.

زایمان طبیعی

زایمان طبیعی چطور پیش می‌رود؟

اصطلاح «زایمان طبیعی» معمولا برای توصیف زایمان واژینال بدون استفاده از دارو استفاده می‌شود. همچنین گاهی برای تفریق زایمان سزارین از طبیعی هم به کار می‌رود.

خوبی زایمان طبیعی این است که …

آمار زایمان طبیعی با توجه به نگرانی‌هایی که در مورد اپیدورال و تاثیرش بر پاسخ طبیعی بدن به زایمان وجود دارد، در آمریکا افزایش یافته است. اشلی شی، که مربی یوگاست و موسسه «Organic Birth» را راه‌اندازی کرده و به خانم‌ها کمک می‌کند در خانه خودشان زایمان کنند، می‌گوید: «خانم‌ها دوست دارند در اتاق زایمان بدون دم و دستگاه باشند، دوست دارند برای زایمان در خانه باشند و فقط در مواقع ضروری به بیمارستان بروند، نمی‌خواهند مدام تحت نظارت باشند و بارها و بارها معاینه شوند و دوست دارند تماس فوری و بی‌وقفه پوستی با نوزاد تازه متولد شده‌شان داشته باشند و وقتی بند ناف از تپش و ارتعاش می‌ماند، آن را خودشان قطع کنند! اگر بین زایمان در یک استخر گرم و عمیق و زایمان روی یک تخت صاف که مدام اطرافیان‌تان شما را تشویق به «زور زدن» می‌کنند، می‌توانستید یکی را انتخاب کنید، روش منتخب شما کدام بود؟»
و البته بعضی از مادران آمریکایی هم زایمان طبیعی در بیمارستان را انتخاب می‌کنند؛ خوب است بدانید پس از گذشت ۲۰ سال، امسال میزان زایمان سزارین در کشورمان ۵/۵ درصد کاهش یافته و در حال حاضر نسبت ۵۰ به ۵۰ با زایمان طبیعی دارد.

خطرات زایمان طبیعی

مادرانی که زایمان طبیعی را انتخاب می‌کنند، تعداد کمی از خطرات جدی تهدیدشان می‌کند که معمولا اگر مادر مشکل پزشکی خاصی داشته باشد یا اتفاقی مانع از حرکت طبیعی نوزاد در کانال زایمان شود، احتمال بروز این خطرات افزایش می‌یابد.
برخی از نگرانی‌هایی که در مورد زایمان واژینال وجود دارد، عبارتند از:

  • پارگی پرینه (محدوده ميان منطقه تناسلي و مقعد)
  • درد رو به افزایش
  • هموروئید
  • مشکلات مثانه
  • بی‌اختیاری ادرار
  • ترومای روانی
زایمان طبیعی

آمادگی برای زایمان طبیعی

موضوع بسیار مهمی است؛ در آمریکا که زایمان طبیعی در خانه مرسوم است، برخی مادران ترجیح می‌دهند قابله یا ماما داشته باشند یا پروسه زایمان طبیعی را در بیمارستان انجام دهند.
برخی خانم‌ها هم دوست دارند همسرشان در طول زایمان در کنارشان حضور داشته باشد که در حال حاضر بسیاری از بیمارستان‌های کشورمان هم چنین امکانی را در اختیار زائو قرار می‌دهند؛ این کار می‌تواند باعث امنیت خاطر مادر شده و مانع از بروز بهم‌ریختگی‌های روانی او شود.
از جمله روش‌های غیردارویی که می‌توانند به کاهش درد کمک کنند، می‌توان به این موارد اشاره کرد:

  • ماساژ
  • طب سوزنی
  • گرفتن حمام گرم یا استفاده از کیسه آب گرم
  • تغییر مکرر موقعیت برای خنثی کردن درد ناشی از تغییراتی که در لگن رخ می‌دهد

حرف آخر

با وجود پیچیدگی‌های زایمان، هیچ روش واحدی وجود ندارد که برای زایمان همه خانم‌ها کاربرد داشته باشد. بنا بر گزارش دفتر سلامت زنان آمریکا، فقط چند مورد خاص وجود دارد که در زایمان طبیعی حتما باید توسط متخصص بیماری‌های زنان و زایمان یا ماما بررسی شود:

  • سلامت عمومی مادر و سلامت روانی و احساسی او
  • سایز لگن مادر
  • سطح تحمل مادر
  • شدت انقباض‌ها
  • اندازه و وضعیت قرار گرفتن بچه

بنابراین خوب است در طول بارداری تمام روش‌های ممکن برای زایمان خود را با پزشک متخصص بیماری‌های زنان و زایمان بررسی کنید و ببینید آیا به دارو و درمان خاصی نیاز دارید یا خیر، تا فرزندتان بدون هیچ سختی وارد این دنیا شود!

یوگا در بارداری و مزایای آن برای زایمان آسان

یوگا در بارداری و مزایای آن برای زایمان آسان

یوگا در بارداری و مزایای آن برای زایمان آسان

در بعضی تقویم‌ها 22 فوریه (3 اسفند) به نام روز یوگا شناخته می‌شود. مطالعات نشان می‌دهند یوگا می‌تواند با کم کردن استرس به شما در فرایند بارداری کمک کند. بعضی از متخصصین همچنین معتقدند که بعضی از حرکات ویژه در یوگا در خانه با افزایش جریان خون در ناحیه لگن، تحریک غدد تولیدکننده هورمون و آزاد کردن گرفتگی‌های عضلانی، می‌تواند احتمال باردار شدن را بالا ببرد.
دکتر «ادن فرمبرگ» متخصص زنان و زایمان و همچنین معلم یوگا از نیویورک مجموعه این حرکت‌ها را در اینجا به شما معرفی می‌کند. برای اینکه نتیجه بهتری از این تمرینات بگیرید بهتر است چهار تا پنج بار این حرکات را در طول هفته انجام دهید و اگر امکانش را دارید برای اینکه مطمئن شوید حرکات را درست انجام می‌دهید حداقل یک بار از مربی یوگا کمک بگیرید.

1. گرم کردن پاها و زانو

متأسفانه استفاده زیاد از کفش‌های پاشنه‌بلند منجر می‌شود هماهنگی کف لگن از بین برود و همین امر سبب ایجاد مشکل برای سیستم لنفاوی شده و بارداری را برایتان سخت می‌کند.
۱- روی یک پتو بنشینید. پاهایتان را دراز کنید. زانوها و پشتتان را کشیده نگه دارید. از گذاشتن کف دست و انگشتان روی زمین برای حمایت بیشتر از بدنتان استفاده کنید.
۲-مچ پاها را پنج بار در جهت عقربه‌های ساعت بچرخانید و بعد پنج مرتبه خلاف عقربه‌های ساعت همین کار را ادامه دهید.
۳- ۱۰ بار از مچ پا به پایین را کاملاً صاف به سمت بیرون و بعد به سمت داخل بکشید.
۴-انگشتان پا را تکان دهید، مچ پا را بچرخانید و خم‌کنید.
۵- درحالی‌که به‌آرامی زانوها را بالا و پایین می‌کنید، پاها را تکان دهید تا مفاصل زانو و مفصل ران روان شوند.

یوگا در بارداری

2. مچ پا بر روی زانو

این حرکت یوگا در خانه ممکن است به بهبود وضعیت رحم شما کمک کند تا شرایط بارداری برایتان مناسب‌تر شود.
۱-در همان حالت روش اول بنشینید. زانوی پای راست را خم‌کنید و مچ پای راست را روی ران دقیقاً بالای زانوی چپ قرار دهید.
۲-مچ پای راست به پایین را کمی متمایل به داخل کنید، کف دست چپ را روی کف پای راست فشار دهید. هر دو را در جهت عکس هم فشار دهید. در همان زمان دست راست را بالای زانوی راست قرار داده و به‌آرامی و بدون فشار به سمت پایین فشار دهید. فشار را برای چند ثانیه ادامه دهید.
۳- به‌آرامی زانو را به سمت بالا و پایین بکشید این کار باعث روان شدن مفصل ران می‌شود.
۴-به‌آرامی تا جایی که می‌توانید خود را به جلو خم‌کنید و عضله‌های شکمی را برای حمایت از ستون فقرات درگیر کنید.
۵- همین کار را در جهت مخالف نیز انجام دهید.

3. زانو بر روی سینه

اگر شرایط کاری‌تان به نحوی است که باید تمام طول روز را پشت میز بنشینید، عضله‌های رانتان سفت و خشک می‌شوند. مزیت این نرمش از مجموعه یوگا در خانه برای بارداری ، کاهش تنش و اصلاح ساختار بدنی شما است.
۱- درحالی‌که پای چپتان در حالت نیمه عمود و کمی متمایل به داخل بر روی زمین قرارگرفته است به پشت دراز بکشید.
۲-زانوی راست را به سمت سینه مانند عکس خم‌کنید. دست‌ها را در ساق پا قفل کنید. برای چند ثانیه در این حالت بمانید. سپس رها کنید.
۳-در جهت مخالف همین کار را انجام دهید.

حرکات یوگا در بارداری

4. وضعیت پل

این وضعیت به شما در بهبود اتصالات بین ران، لگن و پشت کمک می‌کند و سیستم ایمنی و غدد درون‌ریز را تحریک می‌کند.
۱-درحالی‌که به پشت دراز کشیده‌اید؛ باسن خود را بالا بکشید. زانوها را بشکنید و کف پا را روی زمین بگذارید. درحالی‌که کف دست‌هایتان به سمت بالاست، آن‌ها را در دو طرف بدنتان به‌آرامی قرار دهید.
۲-با بازدم، پشتتان را به سمت زمین فشار دهید.
۳-دو بار این کار را انجام دهید.

5. وضعیت کوه

این حرکت یوگا در خانه می‌تواند به شما در بهبود گردش خون و وضعیت لگنتان کمک کند. این حرکت همان عضله‌هایی را درگیر می‌کند که در ایستادن، قدم زدن و نشستن درگیر هستند و به شما کمک می‌کند تا بخش مرکزی بدنتان را قوی‌تر کنید.
۱- صاف بایستید و پاها را کمی بازکنید
۲- با کمی متمایل شدن به جلو وزن بدن را روی انگشتان پا بیندازید. سپس به حالت اول بازگردید. به عقب متمایل شده و دوباره به حالت اول برگردید. سپس همین حرکات را در جهت راست و چپ هم انجام دهید. در این حالت در توازن هستید و وزن بدنتان بر روی هر دو پا به‌طور مساوی پخش‌شده است.
۳-دست‌ها را کنار بدنتان قرار دهید و انگشت‌های هر دو دست را به‌صورت کشیده رو به زمین نگه‌دارید.
۴- لگن خود را جمع کرده و به درون بکشید.
۵- اکنون از مچ پاها شروع به منقبض کردن بدن خود کنید و بدن را مستقیم نگه‌دارید. گردن خود را کشیده و صاف نگه‌دارید. شانه‌ها را به عقب برده و آزاد کنید.
۶-به‌آرامی نفس بکشید و بر روی نفس‌هایتان تمرکز داشته باشید.

حرکات یوگا در بارداری

6. حرکت کوه با شانه‌های باز

فشار و گرفتگی شانه‌ها از بدن عبور می‌کند و ممکن است منجر به گرفتگی ماهیچه‌ها از گردن به سمت لگن شود که این امر می‌تواند باعث اختلالاتی در تنفس و بالا رفتن سطح استرس شود.
۱ – در پوزیشن کوه قرار بگیرید، پاها را بافاصله کمی از هم بازکنید.
۲- مطابق شکل دست‌ها را به سمت بالا بکشید طوری که کف دست‌ها رو به روی‌هم باشند. مطمئن شوید که آرنج‌ها را خم نکرده باشید و صاف باشند. بازوها را به همین شکل به سمت بالا بکشید و برای دو تا پنج دقیقه کامل نگهدارید. دم و بازدم عمیق داشته باشید.
۳-بازوها را پایین بیاورید و شانه‌ها را ۶۰ بار به‌سرعت بالا و پایین کنید.

7. حرکت خیز به بالا

با انجام این تمرین از مجموعه یوگا در خانه مفاصل ران و لگن تقویت می‌شوند و بدنتان آمادگی زیادی برای باروری پیدا می‌کند. زمانی که کشیدگی در جلوی عضلات ران و در اطراف بالاتنه احساس شد، بدانید که حرکت را درست انجام می‌دهید.
۱- با پای راست یک‌قدم به جلو بردارید، زانو را شکسته و به زاویه ۹۰ درجه نزدیک کنید. تا جایی که می‌توانید بدن را بکشید و پشتتان را صاف نگه دارید.
۲-زانوی عقب را خم‌کنید و نیم‌تنه را کمی به عقب ببرید.
۳- بازوی چپ را بالای سر برده و به سمت راست خم‌کنید، دست راست را برای متعادل شدن می‌توانید به دیوار تکیه دهید. پنج تا ۱۰ بار نفس عمیق بکشید.
۴- سمت مخالف همین تمرین را انجام دهید.

حرکات یوگا برای بارداری

8. اسکات یوگا

در وضعیت اسکات یوگا عضلات کف لگنی به‌خوبی مقاوم می‌شوند. این عضلات قوی زمانی که نوزادتان را حمل می‌کنید به کمکتان می‌آیند.
۱-به حالت ایستاده شروع کنید، ‌طوری‌که پاها به‌اندازه‌ی عرض شانه از هم فاصله داشته باشند.
۲- پاها را خم‌کنید، به حالت اسکات زدن درآیید. آرنج‌ها و پشت بازوها داخل پاها باشند و از پشت بازوی خود برای عریض‌تر کردن زانوها استفاده کنید. اجازه دهید استخوان دنبالچه پایین بیاید، اما صاف و کشیده بنشینید. برای راحتی کار کف دست‌ها را به هم بچسبانید.
۳- به‌اندازه‌ هشت تا ۱۰ نفس عمیق در این وضعیت قرار بگیرید.

9. وضعیت چرخش صندلی

چرخیدن به طرفین کمک می‌کند تا هر نوع تنش که باروری را دچار مشکل می‌کند، از بین برود.
۱-در یک وضعیت راحت، چهارزانو بنشینید. دم بگیرید.
۲- حالا همان‌طور که بالاتنه خود را به سمت چپ می‌چرخانید، بازدم داشته باشید.
۳- در همان حالتی که چرخیده‌اید، بمانید و چند نفس عمیق بکشید.
۴- حالا همان‌طور که صورتتان را به جلو برمی‌گردانید، بازدم داشته باشید. دوباره هوا را وارد ریه‌های خود کنید و این بار درحالی‌که به سمت راست می‌چرخید بازدم داشته باشید.

یوگا در بارداری

 

10. وضعیت الهه

این مرحله قدرتمند یوگا در خانه ، مفاصل ران و لگن شما را باز می‌کند و کمک می‌کند تا آرام و ریلکس باشید. آرامش، حسی که در فرایند باروری نیاز هر مادری است.
۱-به پشت دراز بکشید، زانوها را خم‌کنید، کف پاها را به هم بچسبانید.
۲-دست‌ها را بر روی شکم قرار دهید و آرام و عمیق نفس بکشید، برای سه تا پنج دقیقه فقط بر روی نفس‌هایتان متمرکز شوید. آرام و عمیق نفس بکشید. اگر در عضلات داخل ران‌ها کشیدگی احساس می‌کنید، زیر زانوها یک حوله یا پتوی لوله شده قرار دهید.

11. وضعیت جسد

اضطراب و استرس دشمن اصلی باروری هستند. به‌واسطه آرامشی که از این تمرین می‌گیرید، می‌توانید میزان موفقیت باروری خود را بالا ببرید. در پایان تمرین‌ها توصیه می‌کنیم که برای آرامش بیشتر این حرکت را انجام دهید.
۱-به پشت دراز بکشید و پاها را بیشتر از عرض شانه بازکنید. سپس در راحت‌ترین حالت ممکن قرارشان دهید.
۲- بازوها را رها کرده و در طرفین قرار دهید. کف دست‌ها رو به سقف باشد. خیلی عمیق و آرام از شکم نفس بکشید.
۳- برای چندین دقیقه در این حالت بمانید و ذهن خود را بر روی تنفس و جسمتان متمرکز نمایید.
۴- بعد از انجام این حرکت زانوها را خم کرده و به کمک پاها به یک سمت بغلتید. بلند شده و بنشینید.

 

مادران شیرده چه بخورند؟

مادران شیرده چه بخورند؟
امروزه تمام کارشناسان از ارزش و اهمیت شیر مادر صحبت می کنند، با وجود این، بسیاری از مادران به بهانه‌های مختلف از شیردادن به نوزاد که به قول خودشان پاره تن آنهاست، خودداری می کنند؛ این گروه از زنان از مضرات اقدام خود بی اطلاعند.

مادران شیرده چه بخورند؟
 
پشتوانه نامگذاری یک روز به نام تغذیه با شیر مادر، سازمان بهداشت جهانی، یونیسف و بعضی از NGOهای طرفدار تغذیه با شیر مادر است؛ شروع نامگذاری این روز، از سال 1990 میلادی شروع شد که هر سال با یک شعار در این مورد از سوی سازمان بهداشت جهانی برگزار می‌شود.

در این مقاله می‌خوانید:

  • آثار تغذیه با شیر مادر از تولد تا پایان عمر
  • شیر مادر از نظر ارزش تغذیه‌ای
  • شیردهی بعد از سزارین
  • روش زایمان تاثیری بر شیردهی دارد؟
  • مادران شیرده چه بخورند؟
  • در دوران شیردهی چی بخورم چی نخورم؟
  • شیردهی و سلامت روحی مادران
  • افسردگی بعد از زایمان و شیردهی
  • تاثیر بر سلامت جسمی مادران
  • شیردهی و بارداری مجدد
  • آیا شیردهی باعث پوکی استخوان می‌شود؟
  • خداحافظی با شیر مادر
  • آیا از شیر گرفتن نوزاد باعث وابستگی بیشتر می‌شود؟
  • چند نکته مهم
در حالی که امروزه تمام کارشناسان از ارزش و اهمیت شیر مادر صحبت می‌کنند، با وجود این، بسیاری از مادران به بهانه‌های مختلف از شیردادن به نوزاد که به قول خودشان پاره تن آنهاست، خودداری می‌کنند؛ این گروه از زنان از مضرات اقدام خود بی‌اطلاعند.
بدون شک، آگاهی، تحصیلات، کار، تعداد فرزند، رفاه اجتماعی و اقتصادی و تغذیه خانواده در این تصمیم مادران اثرات قابل توجهی دارد. درست است که در جامعه امروز ما، زنان نیز در عرصه فعالیت‌های اجتماعی، اقتصادی در حال کار و تلاشند و در واقع، نیمی از نیروی فعال و خلاق جامعه را تشکیل می‌دهند و مجبورند در طول روز در محیط کار حاضر بوده و به ناچار از فرزند شیرخوار خود دور باشند، لیکن باید تسهیلات ویژه شیردهی و حمایت از خانواده در مورد مادران شاغل اجرا گردد تا خلأ عاطفی و تغذیه‌ای طفل پر شود. با تمام مزایایی که شیر مادر برای طفل دارد و با تمام تبلیغاتی که در این خصوص انجام می‌شود.
با این حال آمار نشان می‌دهد که تغذیه با شیر مادر، دچار افت شدید و حتی در بین بعضی از خانواده‌ها به فراموشی سپرده شده است.
 
آثار تغذیه با شیر مادر از تولد تا پایان عمر
احتمال مرگ کودکانی که از شیر مادر تغذیه نمی‌کنند در شش ماه اول زندگی خود چهارده برابر کودکانی است که منحصرا از شیر مادر تغذیه می‌کنند. آغاز تغذیه کودک با شیر مادر در روز بعد از تولد، خطر مرگ کودک را تا 45 درصد کاهش می‌دهد. شیر مادر، بخصوص در اولین روزهای بعد از تولد کودک و نیز در ماه‌های بعد بسیار مهم و باارزش است، به گونه‌ای که هیچ غذای دیگری نمی‌تواند جایگزین آن شود.
این شیر برای رشد جسمی و تکامل مغزی طفل بسیار مؤثر است و حاوی موادی است که ضمن ایمن‌کردن طفل در برابر بیماری‌ها، ارتباط عاطفی بین مادر و کودک را محکم‌تر می‌کند.
طفل شیرخوار، فقط در آغوش پرمهر مادر است که احساس امنیت می‌کند و این آرامش و امنیت، در رشد شخصیت و عواطف کودک تأثیر بسزایی دارد.

ترکیبات شیر مادران به نسبت نیاز نوزاد خودشان ساخته شده است و ترکیب شیر هر مادر متفاوت است و با توجه به نارس بودن کودک یا خیلی موارد دیگر این ترکیب متناسب با نیاز کودک تغییر می‌کند.

دکتر منصور بهرامی، متخصص بیماری‌های نوزادان و کودکان در گفت‌وگو با جام‌جم می‌گوید: شیر مادر اثربخش‌ترین ماده بر سلامت نوزاد در بدو تولد است؛ تغذیه با شیر مادر تاثیر فراوانی در کاهش بیماری‌های عفونی، اسهال و استفراغ و کاهش مرگ و میر نوزادان تا 20 برابر دارد.
همچنین شیر مادر عفونت‌های تنفسی را در نوزادان چهار برابر و احتمال ابتلا به همه بیماری‌های عفونی و در درجه دوم ابتلا به بیماری‌های غیرعفونی و در درجه سوم احتمال ابتلا به بیماری‌های سرطانی را کاهش می‌دهد.

دکتر بهرامی، می‌افزاید: اثربخشی شیر مادر از بدو تولد شروع می‌شود و تا پایان عمر، حتی در هوش و رفتار و کردار فرد قابل مشاهده است.
 
شیر مادر از نظر ارزش تغذیه‌ای
کلستروم یا همان آغوز که شیر اولیه مادر در زمان به دنیا آمدن نوزاد است، مایع ایمنی بخشی بسیار قوی‌ است که ساختن آن در بازار درست به همان شکل امکان‌پذیر نیست و همچنین ساختن مشابه آن هم بسیار گران تمام می‌شود. دکتر بهرامی با اشاره به این‌که کلستروم یا آغوز، ماده عجیبی مثل معجزه‌گر است، می‌گوید: این ماده علاوه بر این‌که ایمنی بدن نوزاد را تامین می‌کند، روده او را مثل آستری می‌پوشاند و کسانی که از شیردهی نوزادشان در ساعت اولیه تولد به هر دلیلی خودداری می‌کنند، نمی‌دانند که فرزندشان را از چه نعمت بزرگی محروم می‌کنند.
از نظر غذایی شیر مادر، مناسب‌ترین ترکیب را برای روده‌های نوزاد دارد و قند و چربی و پروتئین آن درست همان است که نوزاد به آن احتیاج دارد.
نکته جالب دیگر که دکتر بهرامی به آن اشاره می‌کند، این که محققان با آزمایش‌هایی روی شیر مادران مختلف، به این نتیجه رسیده‌اند که شیر هر مادر مناسب‌ترین شیر برای نوزاد خودش است! 
یعنی تا حدی ترکیبات شیر مادران به نسبت نیاز نوزاد خودشان ساخته شده است و ترکیب شیر هر مادر متفاوت است و با توجه به نارس بودن کودک یا خیلی موارد دیگر این ترکیب متناسب با نیاز کودک تغییر می‌کند.
هیچ شرکت سازنده شیرخشکی در دنیا نمی‌تواند ادعا کند که نزدیک‌ترین ترکیب را به شیر مادر ساخته است، زیرا علاوه بر موارد مطرح شده، ماده‌ای بیواکتیو در شیر مادر است که اصلا قابلیت خشک کردن و نگهداری ندارد، یعنی آن ماده موجود در شیر مادر به هیچ وجه در شیرخشک وجود ندارد.
 
شیردهی بعد از سزارین
شیر دادن به نوزاد تازه متولد شده توسط مادرانی که با سزارین نوزاد خود را به دنیا آورده‌اند، بسیار دردناک یا گاهی غیرقابل تحمل است، زیرا در این گروه از مادران برش جراحی در ناحیه شکم وجود دارد که دردناک است و حداقل تا زمانی که بخیه‌های جراحی جوش نخورده‌اند، این درد همراه مادر خواهد بود.
این گروه از مادران نمی‌توانند براحتی نوزاد تازه متولد شده را در آغوش بگیرند. همچنین این مادران با تجویز پزشک خود از داروهای مسکن برای غلبه بر درد ناحیه شکم استفاده می‌کنند و در نتیجه خواب‌آلود هستند.
اما توصیه به این مادران این است که سعی کنید بلافاصله پس از عمل سزارین با یک مشاور شیردهی که در بیمارستان حضور دارد و مادران را راهنمایی می‌کند، صحبت کنید و از او کمک بخواهید تا روشی به شما معرفی کند که بدون قرار دادن نوزاد روی ناحیه شکم خود بتوانید به او شیر دهید.روش زایمان تاثیری بر شیردهی دارد؟
مادرانی که زایمان طبیعی انجام می‌دهند در ناحیه شکم مشکل خاصی ندارند و براحتی پس از زایمان می‌توانند نوزاد خود را در آغوش بگیرند و او را بالا و پایین کنند، شاید این نکته از کوچک‌ترین و در عین حال زیباترین مزیت‌های زایمان طبیعی بر زایمان سزارین باشد.
خوشبختانه روش زایمان (طبیعی یا سزارین) تاثیر چندانی بر سرعت و کیفیت شیردهی ندارد. نکته مهم این که اولین ساعات و روزهای شیردهی برای نوزاد مهم است و اگر مادری که سزارین کرده است در اثر بیهوشی یا خواب آلودگی ناشی از داروهای مسکن، این فرصت را در اختیار نوزادش قرار ندهد به نوزاد آسیب زیادی می‌رسد.
گرچه ممکن است تغذیه با شیر مادر پس از سزارین بسیار دردناک باشد، اما دریغ کردن شیر مادر از نوزاد تازه متولد شده، عواقب جبران ناپذیری را به نوزاد تحمیل خواهد کرد و مطمئنا اگر مادران عزیز با این عواقب خطرناک بیشتر آشنا باشند، هرگز سعی نمی‌کنند که سلامت نوزاد خود را به خطر بیندازند و این درد را با تدبیرهای لازم، مانند مصرف داروهای آرام‌بخش با تجویز پزشک متخصص و رعایت نکات مربوط به شیردهی و صبوری تحمل می‌کنند.
 
مادران شیرده چه بخورند؟
 
مادران شیرده چه بخورند؟
شیردهی یکی از دوره‌هایی است که در آن بدن به انرژی و موادمغذی بیشتری نیازمند است. البته عادت‌های غذایی متعددی می‌تواند بر حجم شیر تاثیر مثبت بگذارد و سلامت مادر و کودک را تضمین کند؛ در مقابل، خوردن برخی خوراکی‌ها حجم شیر را کاهش می‌دهد و عوارضی برای نوزاد دارد.
تغذیه درست، نوشیدن مایعات و مصرف بعضی قطره‌های شیر‌افزا مثل رازیانه می‌تواند در ازدیاد شیر مادر کمک کند. بعضی از مادرها مایعاتی نظیر ماءالشعیر، آبمیوه‌ و… استفاده می‌کنند و از آنجا که این نوع مایعات پر کالری هستند، در اغلب موارد با مصرف بیش از حد، مادرها دچار افزایش وزن می‌شوند و وزنشان به آن حالت طبیعی بر نمی‌گردد.
به عبارت دیگر آب از همه مایعات موثرتر است و در صورت مصرف مایعات دیگر باید به میزان کالری هم توجه کنند که مشکل اضافه وزن پیدا نکنند همچنین مادر باید در مصرف غذای بو دار مثل پیاز، سیر و… احتیاط کند چون بو وارد شیر می‌شود.
قهوه، چای و نوشابه‌های کولا‌دار به دلیل کافئینی که دارند، باعث بی‌قراری و بی‌خوابی نوزاد می‌شوند به همین دلیل بهتر است مادران آنها را ننوشند و همین‌طور مصرف شکلات را به حداقل برسانند.

در دوران شیردهی خانم‌ها به سه تا چهار واحد لبنیات نیاز دارند؛ این موادغذایی منابع پروتئین، کلسیم، ویتامین D و مایعات هستند. خوردن شیر و ماست به وسیله مادر می‌تواند مواد مغذی‌ای را به نوزاد برساند که به روند رشدش کمک می‌کند.

و اما توصیه‌های دیگر به مادران شیرده این‌که مرکبات نخورید؛ این میوه‌ها با این‌که سرشار از ویتامین C هستند، باعث بی‌قراری نوزاد و حتی بروز دانه‌های قرمزی روی پوستش می‌شوند به همین دلیل بهتر است کمتر آنها را میل کنید و همچنین بهتر است در دوران شیردهی آلو مصرف نشود، چون این میوه خاصیت ملین دارد به همین دلیل بهتر است مادران این میوه را همیشه در برنامه غذایی روزانه‌شان نداشته باشند.

در دوران شیردهی چی بخورم چی نخورم؟

جعفری میل نکنید، چون این سبزی حجم شیر را کم می‌کند به همین دلیل بهتر است در برنامه غذایی مادر نباشد و خوردن غذاهای تند و ادویه‌دار، هم طعم شیر را تغییر می‌دهد و هم باعث بی‌قراری و نق‌زدن بی‌مورد نوزاد می‌شود، به همین دلیل توصیه می‌شود غذاهایتان را با آبلیمو طعم‌دار کنید نه با ادویه فراوان.
گوشت بخورید، همچنین بهتر است منابع غذایی حاوی امگا3 در این دوران سهمی در رژیم غذایی داشته باشند، زیرا دریافت این ماده مغذی به تکامل مغز و سیستم عصبی نوزاد کمک می‌کند، بنابراین منابع آن که شامل انواع ماهی به خصوص ماهی آزاد و تن است، حداقل دو بار در هفته میل کنید.
در دوران شیردهی خانم‌ها به سه تا چهار واحد لبنیات نیاز دارند؛ این موادغذایی منابع پروتئین، کلسیم، ویتامین D و مایعات هستند. خوردن شیر و ماست به وسیله مادر می‌تواند مواد مغذی‌ای را به نوزاد برساند که به روند رشدش کمک می‌کند.
جو از موادغذایی‌ای است که باعث آرامش مادر می‌شود و به تولید شیر کمک می‌کند. این ماده مغذی باعث ترشح هورمون اکسی‌توسین می‌شود که در تولید شیر دخیل است، بنابراین خوردن سوپ جو، نان جو و هر غذایی که از جو تهیه شده است، توصیه می‌شود.
 
مادران شیرده چه بخورند؟
 
شیردهی و سلامت روحی مادران
وزارت بهداشت معمولا شیردهی را به دلیل فواید بسیار زیادی که برای نوزاد و مادر دارد، به مادران توصیه می‌کند، اما تاثیرات احساسی آن معمولا ناگفته می‌ماند. امروزه در کشور ما انتخاب بین شیر مادر و شیرخشک برای نوزادان یک تصمیم‌گیری شخصی است.
استرس زندگی کردن با نوزادی که مدام بیمار می‌شود یا نبود پیوند خاصی که شیردهی بین مادر و فرزند ایجاد می‌کند، معمولا در این فرآیند تصمیم‌گیری نادیده گرفته می‌شود.
شیردهی فوایدی بسیار بیشتر از تغذیه مطلوب و محافظت در برابر بیماری‌ها دارد؛ شیردهی رابطه‌ای عمیق و خاص بین مادر و فرزند ایجاد می‌کند و مادری که به فرزند خود شیر نمی‌دهد، برای ایجاد آن باید خیلی بیشتر تلاش کند، مکیدن پستان توسط نوزاد، محیط هورمونی خاصی برای مادر ایجاد می‌کند؛ پرولاکتین، هورمون شیرساز، آرامش خاصی در مادر ایجاد می‌کند همین‌طور، مادران شیرده واکنش خفیف‌تری به آدرنالین نشان می‌دهند.
سنجش این تاثیر آرامش‌بخش در جامعه‌ای که ارزش و فواید شیردهی در آن بتدریج اهمیت خود را از دست می‌دهد، کمی دشوار می‌شود.
بتازگی مادران جوان برای راحتی خود فواید شیردهی را نادیده می‌گیرند و یکی از دلایل آن نیز سهولت تهیه انواع شیرخشک و غذاهای کمکی مختلف است.
مادران شیرده چه بخورند؟

افسردگی بعد از زایمان و شیردهی

افسردگی بعد از وضع‌حمل پدیده‌ای شایع در مادران است و معمولا با نبود حمایت و پشتیبانی لازم و حس تنهایی تشدید می‌شود، نقش شیردهی در تحولات احساسی پس از وضع‌حمل به خوبی مورد تحقیق قرار نمی‌گیرد، اما مادران شیردهی که دچار افسردگی می‌شوند نیز به اندازه مادران دیگر نیاز به درمان دارند.
این مادران چالشی خاص برای متخصصان هستند؛ از آنجا که داروها ممکن است وارد شیر مادر شود، بسیاری از پزشکان باور دارند که ایمن‌ترین راهکار برای این دسته از مادران از شیر گرفتن نوزاد است، اما در بیشتر موارد افسردگی، زنان اگر به شیردهی خود ادامه دهند، حالشان بهتر خواهد شد.
متاسفانه در بعضی موارد پزشکان از مادران می‌خواهند برای استفاده از داروهای ضدافسردگی، فرزند خود را از شیر بگیرند.

برخلاف مادرانی که به فرزند خود شیرخشک می‌دهند که معمولا بین شش تا هشت هفته بعد از وضع‌حمل عادت‌ماهانه‌شان برمی‌گردد، مادرانی که شیردهی می‌کنند، تا ماه‌ها قاعده نمی‌شوند.

اما بررسی‌ها نشان می‌دهد داروهای ضدافسردگی مختلفی وجود دارند که تاثیر بسیار ناچیزی بر نوزادی که از شیر مادر تغذیه می‌کند می‌گذارند، مادری که احساس می‌کند رابطه مراقبتی او با فرزندش تنها کار درستی است که انجام می‌دهد می‌تواند با مصرف این داروها به شیردهی خود ادامه دهد و این شیردهی علاوه بر تمام فوایدی که برای نوزاد و مادر عنوان شد باعث کاهش و در مواردی بهبود و درمان افسردگی در مادران می‌شود.

 
تاثیر بر سلامت جسمی مادران
شاید کمتر کسی باشد که از فواید شیردهی برای نوزادان آگاه نباشد، اما فواید بی‌شمار آن برای مادران معمولا نادیده گرفته می‌شود. از تاثیر هورمون اکسی‌توسین بر رحم مادر گرفته تا فواید احساسی آن.
دکتر ناهید عزالدین زنجانی، مدیر عامل انجمن ترویج تغذیه با شیر مادر، با اشاره به این‌که یکی از رازهای شیردهی این است که به همان اندازه که برای نوزاد فایده دارد، برای مادر نیز مفید است، می‌گوید: تولید شیر نه تنها فرآیند فیزیولوژیک طبیعی که با بارداری شروع می‌شود را ادامه‌دار می‌کند، بلکه فواید کوتاه و بلند‌مدت بسیار زیادی نیز بر سلامت مادر دارد، اما معمولا بر این مسائل در جلسات مشاوره پیش از زایمان تاکیدی نمی‌شود و والدین نیز معمولا از آن غافل هستند.
دکتر عزالدین می‌افزاید: تا زمانی که مادری بدون جایگزین کردن شیرخشک، غذاهای کمکی و از این قبیل، به فرزند خود شیر دهد، برگشت عادت‌ ماهانه او به تعویق می‌افتد.
برخلاف مادرانی که به فرزند خود شیرخشک می‌دهند که معمولا بین شش تا هشت هفته بعد از وضع‌حمل عادت‌ماهانه‌شان برمی‌گردد، مادرانی که شیردهی می‌کنند، تا ماه‌ها قاعده نمی‌شوند. این وضع این فایده را برای مادران دارد که بین بارداری‌ها فاصله می‌اندازد.
میزان آهنی که بدن مادر برای تولید شیر استفاده می‌کند، بسیار کمتر از میزانی است که او با خونریزی ماهانه از دست می‌دهد. فایده آن می‌تواند کاهش کم‌خونی ناشی از فقر آهن در مادران شیرده در مقایسه با مادرانی که به فرزندشان شیرخشک می‌دهند، باشد.
مادران شیرده چه بخورند؟
شیردهی و بارداری مجدد
در مورد باروری نیز می‌توان گفت که قاعده نشدن ناشی از شیردهی یک روش جلوگیری از بارداری بسیار عالی با 98 تا 99 درصد پیشگیری از بارداری در شش ماه اول بارداری به حساب می‌آید. این مساله به بقای مطلوب هر نوزاد و ریکاوری جسمی مادر بین بارداری‌ها کمک می‌کند.
در مقابل، مادرانی که از شیرخشک برای فرزندانشان استفاده می‌کنند باید شش ماه پس از بارداری شروع به استفاده از یکی از روش‌های جلوگیری از بارداری کنند.
البته فواید شیردهی فقط به تاثیرات کوتاه‌مدتی که بلافاصله پس از وضع‌حمل شروع می‌شود، ختم نمی‌گردد، بلکه شامل متابولیسم مطلوب، کاهش خطر ابتلا به سرطان‌های مختلف از جمله سرطان پستان و تخمدان می‌شود و همین‌طور شواهد نشان می‌دهد که این مادران کمتر افسردگی بعد از زایمان را تجربه می‌کنند.
وی می‌افزاید: تولید شیر یک فرآیند متابولیک فعال است که به 200 تا 500 کالری در روز نیاز دارد. مادری که به فرزند خود شیرخشک می‌دهد، برای سوزاندن این مقدار کالری، باید سه دور یک استخر را شنا کرده یا یک ساعت روی شیب دوچرخه‌سواری کند. مشخص است که مادران شیرده راحت‌تر می‌توانند اضافه‌وزن دوران بارداری را پایین بیاورند.
تحقیقات تائید می‌کند که مادرانی که شیر نمی‌دهند نسبت به مادرانی که شیر می‌دهند، وزن کمتری پایین می‌آورند.
نتیجه تحقیقات نشان می‌دهد برای مادرانی که در طول دوران بارداری خود دیابت داشته‌اند هم اهمیت زیادی دارد. بعد از وضع‌حمل، مادرانی که سابقه دیابت بارداری دارند و شیر می‌دهند، قندخون پایین‌تری نسبت به مادرانی که شیر نمی‌دهند، دارند. برای این دسته از مادران که هنوز در خطر ابتلا به دیابت هستند، کاهش‌وزن مطلوب ناشی از شیردهی موجب کاهش خطر ابتلا به دیابت در سال‌های بعدی زندگی‌شان خواهد شد.

آیا شیردهی باعث پوکی استخوان می‌شود؟
دکتر عزالدین همچنین با اشاره به این‌که عنصر مهم دیگر در تولید شیر، کلسیم است، می‌گوید: از آنجا که زنان موقع شیرسازی کلسیم از دست می‌دهند، برخی متخصصان تغذیه به اشتباه تصور می‌کردند که زنانی که شیردهی می‌کنند زودتر به پوکی‌استخوان مبتلا می‌شوند، اما تحقیقات اخیر نشان داده است که تراکم‌استخوان زنان بعد از شیر دادن به فرزند خود به وضع قبل یا حتی بالاتر از آن برمی‌گردد.
در درازمدت، شیرسازی استخوان‌های آنها را قوی‌تر کرده و خطر پوکی‌استخوان را کاهش می‌دهد. در واقع، تحقیقات و مطالعات اخیر تائید می‌کند احتمال ایجاد شکستگی لگن در زنانی که شیردهی نکرده‌اند، پس از یائسگی بیشتر است.
 
مادران شیرده چه بخورند؟
خداحافظی با شیر مادر
زودهضم‌تر از شیرخشک است، سیستم ایمنی کودک را تقویت کرده، از عفونت پیشگیری می‌کند و باعث ارتقای سلامت کودک می‌شود و سرشار از آنتی‌بادی است.
در آغوش گرفتن کودک و تماس جسمی با مادر هنگام شیردهی نیز احساس راحتی و امنیت روانی در او ایجاد می‌کند. بررسی‌ها نشان داده ضربان قلب، استرس و فشار خون کودک نیز در زمان شیردهی کاهش پیدا می‌کند، اما پرسش مهم این که مناسب‌ترین زمان برای پایان شیردهی چه زمانی است؟
دکتر ناهید عزالدین در این باره می‌گوید: بهتر است کودکان تا پایان دو سالگی شیر مادر بخورند، اما اهمیت تغذیه با شیر مادر در سال اول بیشتر است؛ به عبارت دیگر اولویت در سال اول، شیر مادر و در سال دوم غذاست.
بچه‌ها در سال دوم زندگی باید بیشتر غذا بخورند. بچه‌هایی که بالای یک‌سال دارند و زیاد شیر مادر می‌خورند، خوب غذا نمی‌خورند.
به طور کلی بچه در سال دوم علاقه دارد بیشتر شیر بخورد تا غذا و مادران باید به این موضوع توجه داشته باشند که در سال دوم غذا اولویت اول است و شیر در اولویت دوم قرار دارد. برای از شیرگرفتن کودک می‌توانید بتدریج او را از شیر بگیرید.
برای این کار ابتدا باید بررسی کنید در روز چند بار شیر می‌خورد و بتدریج هر روز یک وعده‌اش را حذف کنید. مثلا روز اول یک وعده صبح و روز بعد یک وعده بعدازظهر را کم کنید تا بتدریج کودک به کم خوردن و سپس نخوردن شیر عادت کند؛ این کار ممکن است یک تا دو ماه طول بکشد.

آیا از شیر گرفتن نوزاد باعث وابستگی بیشتر می‌شود؟
این تصور که از شیر گرفتن باعث وابستگی بیشتر می‌شود درست نیست، این‌که برخی کودکان بیش از حد به مادر وابسته می‌شوند، معمولا علت‌های دیگری دارد و به شیردهی ارتباطی ندارد. کودکانی که از نظر سرشتی، کودکان وابسته و مضطربی هستند و لحظه‌ای از مادر جدا نمی‌شوند و نمی‌توانند در کنار فرد دیگری از فامیل مثل پدر یا مادربزرگ آرامش بگیرند.
ممکن است علائمی از اضطراب و وابستگی را نشان دهند یا اگر مادر خیلی حمایتگر، وسواسی، کنترل‌کننده و نگران باشد رفتارهایی انجام دهد که کودک را به خود وابسته کند، در چنین شرایطی ممکن است از شیر گرفتن کودک سخت‌تر و طولانی‌تر شود.
به هر حال هر زمان کودک را از شیر بگیریم یکی، دو هفته مادر و کودک استرس خواهند داشت، اما تجربه نشان داده که همه مادران توانسته‌اند از عهده این مسئولیت برآیند. مدتی پس از قطع شیردهی ممکن است خواب و اشتهای کودک دچار اختلال شود و مادر باید صبر و بردباری داشته باشد، چون مادر نیز در زمان از شیر گرفتن کودک، دچار مشکلاتی می‌شود، ممکن است از نظر جسمی سینه‌هایش بزرگ و دردناک شود و از نظر روانی جدایی از کودک و ترک عادت دو سال شیردهی برایش سخت باشد، اما در کل به دلیل فشار روانی نباید از شیر گرفتن کودک به تعویق بیفتد.
پایان‌دادن به شیردهی یک فاز تغییر است که هم برای کودک و هم برای مادر استرس ایجاد می‌کند، اما اگر مادر در رفتارش ثبات داشته باشد معمولا بعد از یکی، دو هفته موفق می‌شود این کار را انجام دهد.
 
مادران شیرده چه بخورند؟
 
چند نکته مهم
  • شیر مادر در روزهای اول تولد نوزاد کم است، البته مادران هم باید به این نکته توجه داشته باشند که در این مدت هم نوزاد احتیاج کمتری به شیر دارد.
  • شیر مادر در روزهای اول آغوز نامیده می‌شود که برای نوزاد ضروری است، بنابراین تغذیه نوزاد را بلافاصله بعد از زایمان و با آغوز شروع کنید و ادامه دهید.
  • تداوم شیردادن به نوزاد با فواصل کوتاه مهم‌ترین عامل ترشح و افزایش شیر مادر است، بنابراین به هیچ عنوان نباید به نوزاد شیرخشک داد، مگر در موارد استثنایی که باید حتما توسط پزشک توصیه شود.
  • بهترین راه برای تشخیص کافی بودن شیر مادر، افزایش وزن و قد شیرخوار بر اساس منحنی رشد است که فقط با مراجعه به پزشک کودکان و با بررسی رشد ماهانه شیرخوار این کار میسر است.
  • نوزاد در روزهای اول تولد کمی وزن از دست می‌دهد. این پدیده طبیعی است و نباید آن را به حساب کمبود شیر مادر گذاشت.
  • اگر شیر مادر درجه حرارت مناسب داشته باشد از آلودگی عاری است و میزان ابتلا به آسم و آلرژی را در شیرخوار کاهش می‌دهد و آسودگی روانی و رشد عاطفی نوزاد را تامین می‌کند همین‌طور موجب افزایش ارتباط بین مادر و کودک می‌شود.
  • نکته دیگر برای مادران شیرده این‌که از شیردهی در حالت خوابیده خودداری کنید و حتما نوزاد را در آغوش گرفته و به او شیر دهید.
  • مادران توجه کنند که کلید موفقیت در شیردهی اعتماد به نفس است و به وجود آمدن احساس نیاز به شیردهی نیاز به تصمیم و تعهد مادر دارد.

بعد از سرطان می‌توان باردار شد؟

بعد از سرطان می‌توان باردار شد؟

بعد از سرطان می‌توان باردار شد؟

موضوع فقط رنج کشیدن خودتان نیست. ترس از اینکه دست و پاهای کوچکش در درد شما شریک باشند یا مرگ سلول‌های سرطانی شما با درمان‌های سخت، سلول‌های سالم مغز و بدن او را هم به نابودی بکشانند، رهایتان نمی‌کند. می‌ترسید نمانید و او را تنها در این جهان رها کنید؛ می‌ترسید بمانید و پای کودکی با بیماری‌های مختلف را به این دنیا باز کنید. می‌ترسید نماند و هیچ وقت شانس مادر شدن را پیدا نکنید.
ترس‌هایتان بی‌جا نیست. بیماری مهلکی مثل سرطان، اگر به درمان بینجامد، عوارض مختلفی را در بدن مبتلایانش برجا می‌گذارد. گذشته از این، دوره‌های سخت شیمی‌درمان و پرتو درمانی و مصرف داروهایی که برای مهار کردن سلول‌های سرطانی ضروری هستند هم نگرانی‌های مختلفی را برای بیماران، به ویژه برای زنانی که در دوره بارداری گرفتار این بیماری می‌شوند ایجاد می‌کند.
آمارها نشان می‌دهد که 80 درصد مبتلایان به سرطان سینه، به خاطر مشکلات هورمونی به این بیماری دچار می‌شوند و وقتی نقش هورمون‌های زنانه در رشد کشنده سلول‌های سرطانی ثابت شده است، طبیعی است که یک زن مبتلا به سرطان، نگران وضعیتش در دوران بارداری بوده یا کابوس مادر نشدن تا ابد، رهایش نکند.

سخت است اما ممکن است

نگران نباشید. مادر شدن برای شما یک رویای دست نیافتنی نخواهد بود. متخصصان می‌گویند برخلاف شایعات، بارداری احتمال ابتلا به سرطان (حتی سرطان سینه) را بیشتر نمی‌کند. بلکه ممکن است دوره عود بیماری قدیمی شما، با دوران بارداری‌تان همزمان شود. به همین دلیل باید در تمام ماه‌های بارداری و حتی قبل از آن، تحت نظر پزشکان باشید.

تخمک‌‎ها را فریز کنید

درمان سخت شیمی‌درمانی، بر تخمدان‌ها و تخمک‌های شما اثر خواهد گذاشت و اگر نگرانید که بعد از شکست دادن بیماری، تخمک‌های سالم و آماده باروری نداشته باشید، قبل از شروع شیمی‌درمانی، تخمک‌هایتان را فریز کنید. البته احتمال اندک آسیب دیدن تخمک‌ها تنها دلیلی نیست که انگیزه فریز کردنشان را در شما تقویت می‌کند. موضوع دیگر این است که با گذشت سال‌ها، تخمک‌های شما پیر می‌شوند و اگر دوره درمانتان طولانی شود، تخمک‌‌های سالم و آماده باروری‌تان هر روز کمتر می‌شوند. به همین دلیل بهتر است قبل از شروع درمان، تخمک‌های جوانتان را فریز کنید.

تخمک ها را فریز کنید

نوزادتان را از شیر خود محروم نکنید

ابتلای شما به سرطان سینه در سال‌های گذشته، نباید مانع تغذیه نوزادتان با شیر مادر شود. نگران نباشید! سرطان بیماری واگیرداری نیست و قرار نیست نوزادتان با خوردن شیر از سینه‌تان به آن دچار شود. محققان می‌گویند خوردن شیر مادر، احتمال ابتلا به سرطان سینه در سال‌های بعد را کاهش می‌دهد و بد نیست بدانید مادرانی که فرزندشان را با شیر خشک تغذیه می‌کنند، کمتر گرفتار عود دوباره سرطان می‌شوند. البته به گفته متخصصان، بهتر است شیردهی را با سینه‌ای که تحت درمان قرار نگرفته بود انجام دهید تا آزار نبینید.

آینده را پیش‌بینی نکنید

ژن‌های شما بر کاهش یا افزایش احتمال ابتلایتان به سرطان تاثیر دارند اما دلیلی ندارد که با این فکر و خیال‌ها خود را از مادر شدن محروم کنید. فرزند شما، مثل تمام آدم‌های دیگر، ممکن است به هزار و یک دلیل در بزرگسالی به بیماری‌های مختلف دچار شود اما این ادعا که با سرطانی بودن شما، احتمال سرطان گرفتن او حتمی باشد را نمی‌توانیم بپذیریم.

درد شکم در دوران بارداری نشانه چیست+اینفوگرافی

درد شکم در دوران بارداری نشانه چیست+اینفوگرافی

درد شکم در دوران بارداری نشانه چیست+اینفوگرافی

درد شکمی در دوران بارداری، یک شکایت رایج و در اغلب موارد بی‌ضرر است. دردی که گرچه می‌تواند وجود تهدیدهای جدی برای مادر و جنین را هشدار دهد، اما در اکثر موارد، نشان‌دهنده اتفاق دردسرسازی نیست.
گرچه اغلب زنان لحظات یا حتی روزهایی از بارداری را با این درد می‌گذرانند، اما متخصصان، راه‌های ساده و اطمینان بخشی را برای آرام کردن دردهای شکمی در بارداری توصیه می‌کنند. ما در این مطلب، توصیه‌های آنها را به شما یادآوری می‌کنیم و توضیح می‌دهیم که چه زمانی نباید با بی‌‎تفاوتی از کنار این درد شایع بگذرید.

نشانه های دردهای شکمی در بارداری

این بار مادر نمی‌شوید؟

حاملگی خارج رحم، اغلب با شکم درد همراه است و مادرانی که دچار زایمان زودرس می‌شوند هم معمولا از این درد شکایت می‌کنند.

 

 

برای درمان نازایی زنان چه باید کرد؟

برای درمان نازایی زنان چه باید کرد؟
اگر در باردار شدن مشکل دارید، پزشک به شما کمک می‌کند تا دلیل آن را بفهمید و برای یافتن درمان به شما کمک می‌کند. در این مقاله متوجه می‌شوید که برای درمان نازایی زنان چه باید کرد.

برای درمان نازایی زنان چه باید کرد؟

اگر در باردار شدن مشکل دارید، پزشک به شما کمک می‌کند تا دلیل آن را بفهمید و برای یافتن درمان به شما کمک می‌کند. در این مقاله متوجه می‌شوید که برای درمان نازایی زنان چه باید کرد.

در این مقاله می‌خوانید:

  • چه عواملی باعث ناباروری زنان می‌شود؟
  • آزمایش‌هایی برای تشخیص ناباروری در زنان
  • برای درمان نازایی زنان چه باید کرد؟

چه عواملی باعث ناباروری زنان می‌شود؟
مواردی وجود دارد که ممکن است شما را از باردار شدن، باز دارد:

1- صدمه به لوله‌های رحمی
لوله‌های رحمی، تخمکی را که در تخمدان‌های شما تولید می‌شود، به رحم یعنی جایی که جنین در آن رشد خواهد کرد، منتقل می‌کنند.
لوله‌های رحمی پس از عفونت لگن، آندومتریوز و جراحی لگن می‌توانند آسیب ببینند. نتیجه این است که از رسیدن اسپرم به رحم جلوگیری می‌شود.

تخمک و اسپرم در لوله‌های رحمی قرار می‌گیرند و سپس به سمت پایین رحم حرکت می‌کنند تا کاشته شوند.

برای درمان نازایی زنان چه باید کرد؟
2- مشکلات هورمونی
ممکن است به این دلیل باردار نشوید که بدن شما تغییرات معمول هورمونی را که منجر به آزاد شدن تخمک از تخمدان و ضخیم شدن پوشش رحم می‌شود، تجربه نمی‌کند.

3- مشکلات دهانه رحم
برخی از خانم‌ها به برخی از انواع بیماری مبتلا هستند که از عبور اسپرم از کانال دهانه رحم جلوگیری می‌کند.

ممکن است پولیپ و فیبروم داشته باشید که در باردار شدن تداخل ایجاد می‌کند. وقتی سلول‌های زیادی در آندومتر، پوشش داخلی رحم رشد کنند، پولیپ رحم منشعب می‌شود.

4- مشکل رحم
ممکن است پولیپ و فیبروم داشته باشید که در باردار شدن تداخل ایجاد می‌کند. وقتی سلول‌های زیادی در آندومتر، پوشش داخلی رحم رشد کنند، پولیپ رحم منشعب می‌شود.
فیبروم در دیواره رحم رشد می‌کند. سایر ناهنجاری‌های رحم نیز می‌تواند در بارداری شما تداخل ایجاد کند.

5- ناباروری غیرقابل توضیح
در حدود 20درصد زوج هایی که دارای مشکلات ناباروری هستند، هرگز دلایل دقیق آن مشخص نمی‌شود.

برای درمان نازایی زنان چه باید کرد؟
آزمایش‌هایی برای تشخیص ناباروری در زنان
پزشک ممکن است چندین آزمایش از جمله آزمایش خون را برای بررسی سطح هورمون‌ها و نمونه‌برداری از آندومتر برای بررسی پوشش رحم شما تجویز کند.

  • هیستروسالپلنگوگرافی (HSG)
    این روش، سونوگرافی، یا اشعه ایکس از اندام‌های تولید مثل شما را شامل می‌شود.
    پزشک رنگ را به دهانه رحم شما تزریق می‌کند که از طریق لوله‌های رحمی به سمت بالا می‌رود.
    با استفاده از این روش، پزشک می‌تواند متوجه شود که لوله‌های رحمی مسدود شده‌اند، یا نه.
  • لاپاراسکوپی
    پزشک یک لاپاراسکوپ (لوله باریک مجهز به یک دوربین کوچک) را از طریق یک برش کوچک نزدیک به شکم شما قرار می‌دهد.
    با این کار قسمت بیرونی رحم، تخمدان‌ها و لوله‌های رحمی شما قابل مشاهده می‌شود و پزشک می‌تواند رشد غیر طبیعی را بررسی کنند.
    پزشک همچنین می‌تواند بفهمد که لوله‌های رحمی مسدود شده‌اند، یا نه.

برای درمان نازایی زنان چه باید کرد؟
برای درمان نازایی زنان چه باید کرد؟
درمان‌هایی که برای درمان نازایی زنان وجود دارد، شامل این موارد است:

1- لاپاراسکوپی
اگر شما به مشکلات لوله‌های رحمی یا لگن مبتلا شده باشید، یک گزینه این است که برای بازسازی اندام‌های تولید مثل خود، جراحی انجام دهید.
پزشک برای خلاص شدن از بافت اسکار، درمان آندومتریوز، باز شدن لوله‌های مسدود شده، یا از بین بردن کیست تخمدان، (کیسه‌های پر از مایع است که می‌تواند در تخمدان‌ها تشکیل شود)، یک لاپاراسکوپ را از طریق برش، نزدیک ناف شما قرار می‌دهد.

2- هیستروسکوپی
در این روش، پزشک از طریق دهانه رحم، یک هیستروسکوپ را درون رحم شما قرار می‌دهد. این ماده برای از بین بردن پولیپ و تومورهای فیبروئید، تقسیم بافت اسکار و باز کردن لوله‌های مسدود شده، کاربرد دارد.

3- دارو
در صورت وجود مشکلات تخمک‌گذاری، ممکن است داروهایی مانند کلومیفن سیترات (کلومید، سروفن)، گنادوتروپین‌ها (مانند گونال-اف، فولیستیم، هومگان و پرگنیل) یا لتروزول برای شما تجویز شود.
در صورت عدم کارکرد کلومید یا سروفن، گنادوتروپین‌ها می‌توانند باعث تخمک‌گذاری شوند.
این داروها همچنین با آزاد کردن تخمک‌های متعدد در تخمدان‌ها می‌توانند به بارداری شما کمک کنند.
خوب است بدانید که به طور معمول، هر ماه فقط یک تخمک آزاد می‌شود.
اگر دچار ناباروری غیرقابل توجیه هستید، یا سایر روش‌های درمانی به شما در باردار شدن کمک نکرده‌اند، ممکن است پزشک مصرف گونادوتروپین را تجویز کند.
متفورمین (گلوکوفاژ) نوع دیگری از دارو است که در صورت داشتن مقاومت به انسولین یا PCOS (سندرم تخمدان پلی‌کیستیک) می‌تواند به تخمک‌گذاری طبیعی شما کمک کند.

برای درمان نازایی زنان چه باید کرد؟
4- تلقیح داخل رحمی
در این روش، مایع منی توسط پزشک و هنگام تخمک‌گذاری، درون رحم شما قرار می‌گیرد.
این کار، گاهی اوقات در حالی که شما دارو مصرف می‌کنید، انجام می‌شود.

5- لقاح آزمایشگاهی (IVF)
در این روش، پزشک جنین‌هایی را درون رحم شما قرار می‌دهد که در آزمایشگاه، لقاح یافته‌اند.
شما گنادوتروپین‌هایی دریافت می‌کنید که رشد بیش از یک تخمک را تحریک می‌کنند.
هنگامی که تخمک‌ها بالغ می‌شوند، پزشک از اولتراسوند برای هدایت آن‌ها استفاده می‌کند و تخمک‌ها با سوزن جمع‌آوری می‌شوند.
سپس اسپرم جمع‌شده، به تخمک‌های موجود در ظرف اضافه می‌شود. 
چندین روز بعد، جنین‌ها (یا تخمک‌های لقاح‌یافته) با دستگاهی به نام «کاتتر تلقیح داخل رحمی» درون رحم شما قرار می‌گیرند.

اگر شما و همسرتان موافق باشید، جنین‌های اضافی را می‌توان فریز و ذخیره کرد تا بعدا استفاده شود.

برای درمان نازایی زنان چه باید کرد؟
6- ICSI (تزریق اسپرم داخل سیتوپلاسمی)
در این روش، پزشک اسپرم را مستقیما درون تخمک داخل ظرف تزریق می‌کند، سپس آن را در رحم شما قرار می‌دهد.

7- GIFT (انتقال لوله درون فالوپی گامت) و ZIFT (انتقال داخل فالوپی زیگوت)
این روش‌ها هم مانند IVF، شامل بازیابی تخمک، ترکیب آن با اسپرم در آزمایشگاه و سپس انتقال آن به رحم شما است.
در ZIFT، پزشک ظرف 24 ساعت تخمک‌های بارور شده را (در این مرحله zygotes نامیده می‌شود) درون لوله‌های رحمی قرار می‌دهد.
در GIFT، اسپرم و تخمک‌ها قبل از اینکه پزشک آن‌ها را به رحم شما وارد کند، با هم مخلوط می‌شوند.

8- اهدای تخمک
اگر تخمدان‌هایی دارید که درست کار نمی‌کنند، اما رحمی طبیعی و سالم دارید، این روش می‌تواند به شما کمک کند.
اهدای تخمک، شامل برداشتن تخمک از تخمدان اهداکننده‌ای است که داروهای باروری مصرف کرده است.
پس از لقاح آزمایشگاهی، پزشک تخمک‌های لقاح‌یافته را به رحم شما منتقل می‌کند.

اگر دچار مشکلات ناباروری هستید، یا درباره بارداری سئوالی دارید، متخصصان زنان و زایمان کلینیک بیا نی نی می‌توانند به شما کمک کنند.

جواب آزمایش غربالگری اول، لطفا تفسیر کنید

جواب آزمایش غربالگری اول، لطفا تفسیر کنید
آزمایش غربالگری سه ماهه اول من را تفسیر کنید. خیلی نگرانم.

سوال مخاطب بیا نی نی: آزمایش غربالگری سه ماهه اول من را تفسیر کنید. خیلی نگرانم.
 
جواب آزمایش غربالگری اول، لطفا تفسیر کنید
جواب آزمایش غربالگری اول، لطفا تفسیر کنید 
 
 
 جواب آزمایش غربالگری اول، لطفا تفسیر کنید
 
 
پاسخ دکتر مرجان قاجار، جراح و متخصص زنان، زایمان و نازایی:

ریسک سندرم داون بینابینی است یعنی منفی نیست و مثبت هم نیست و برای اطمینان دو گزینه وجود دارد:
۱.تست نیفتی که دقت ۹۹ درصد دارد و هفته ۱۴ انجام میدهید و بهترین انتخاب برای بررسی بیشتر است.
۲.تست کواد به روش سکونشیال که دقت حدود ۹۴درصد دارد و هفته ۱۵ انجام میدهید.
اگر هر کدام را دادید(ترجیحا نیفتی را بدهید)، و جواب خوب بود باید سونو آنومالی هفته ۱۸ هم بدهید.

در این مقاله می‌خوانید:

  • آزمایش‌های ماه‌های مختلف بارداری چرا انجام می‌شود؟ 
  • آزمایش غربالگری اول
  • آزمایش غربالگری اول شامل این موارد است
  • نتیجه تحقیقات درباره بارداری‌های پرخطر
  • آزمایش خون در سه ماهه اول بارداری
  • سونوگرافی NT
  • نتایج تست غربالگری اول
  • انجام آزمایش های تشخیصی
  • تست NIPT یا (Cell free) چیست؟
  • چگونه آزمایش سل فری، سندرم داون را تشخیص می دهد؟
  • آیا آزمایشNIPT با غربالگری اول و دوم متفاوت است؟
  • چه نتیجه ای می توان از آزمایش NIPT (برند نیفتی) برای سندرم داون دریافت کرد؟
  • آزمایش NIPT برای دیگر ناهنجاری ها

مهم‌ترین مطالب در این‌باره:
وقتی جواب تست حاملگی شما مثبت می‌شود، تازه اول ماجراست. بعد از آن، پزشک زنان با درخواست دوره‌ای انواعی از آزمایشات بارداری، سلامت شما و جنین را مورد ارزیابی قرار خواهد داد. به ‌این ‌ترتیب او می‌تواند از بروز بسیاری از عوارض بارداری پیشگیری کند و پیشرفت بارداری شما را تحت نظر داشته باشد.

بسیاری از اختلالات ژنتیکی و نا هنجاری های مادرزادی با استفاده از آزمایشاتی که در سه ماهه اول بارداری صورت می گیرد، قابل تشخیص است. به همین دلیل است که انجام آزمایش های مختلف در طول دوره بارداری برای مادران توصیه می شود. آن ها با کمک آزمایش ها می توانند سلامتی جنین شان را تضمین کنند. 

آزمایش‌های ماه‌های مختلف بارداری چرا انجام می‌شود؟ 
این نوع آزمایشات برای شناسایی نقص های مادرزادی جنین انجام می گیرد و شامل آزمایش های غربالگری و آزمایش تشخیصی است که هدف از انجام آن تشخیص زودهنگام نقص ها و اختلال های کروموزومی و ژنتیکی در جنین می باشد.
در این مطلب به معرفی مبحث غربالگری اول و ذکر جزئیات آن پرداخته ایم که امیدواریم سودمند واقع شود.
سونوگرافی nt و غربالگری اول یک آزمایش تشخیصی به منظور اندازه گیری میزان مایع پشت گردن جنین با هدف بررسی احتمال اختلالات کوروموزومی مثل سندروم داون و تریزیومی ۱۸ می باشد که معمولا در هفته های ۱۱ تا ۱۳ بارداری انجام می گیرد.
سونوگرافی NT نیز در کنار آزمایش خون، احتمال ابتلای جنین به اختلالات کوروموزومی را بررسی می کند که در صورت وجود چنین احتمالی، پزشک به منظور تشخیص قطعی، تجویز آزمایشات دیگری از جمله CVS را خواهد داد.
برای آشنایی بیشتر با جزئیات آزمایش های غربالگری و آزمایش تشخیصی در سه ماه اول بارداری در ادامه همراه ما شوید.

جواب آزمایش غربالگری اول، لطفا تفسیر کنید
آزمایش غربالگری اول
امروزه با وجود پیشرفت علوم پزشکی و تلاش پزشکان در نقاط مختلف کشور به منظور آگاه سازی مادران برای کاهش احتمال تولد نوزادان دارای نقایص مادرزادی، هنوز هم مادران زیادی وجود دارند که به خاطر نگرانی از هزینه های بالای پزشکی و یا به دلیل نا آگاهی از خطرات احتمالی، از انجام آزمایش های غربالگری خودداری می کنند.
بنابراین آزمایش ها و سونوگرافی های غربالگری اول و غربالگری دوم با هدف تشخیص نقص ها و بیماری های وراثتی و ژنتیکی انجام شده و مادران را از احتمال به دنیا آمدن نوزادانی دارای اختلالات درمان نشدنی و مادرزادی با تحمل رنج بسیار آگاه می کنند که در صورت پر ریسک اعلام شدن نتایج آزمایش از سوی پزشک و به صورت قانونی دستور سقط جنین ناقص پس از تعیین نتیجه آزمایش آمینو سنتز صادر می شود.

آزمایش ها و سونوگرافی های غربالگری اول و غربالگری دوم با هدف تشخیص نقص ها و بیماری‌های وراثتی و ژنتیکی انجام می‌شود. 

آزمایش غربالگری اول شامل این موارد است
غربالگری اول شامل سونوگرافی NT و آزمایش های خون در سه ماهه اول بارداری است که معمولا به صورت همزمان و اغلب بین هفته های ۱۱ تا ۱۳ بارداری انجام می شود.
این نوع آزمایش ها این امکان را برای مادران باردار به وجود می آورد که هر چه سریع تر نسبت به نقایص و مشکلات احتمالی آگاهی پیدا کنند.
توجه داشته باشید که آزمایشات غربالگری تنها ریسک ابتلای جنین به یک اختلال کروموزومی یا ژنتیکی را نشان می دهد و هرگز به معنای وجود صد در صدی و قطعی اختلال نیست.
لازم به ذکر است که برای انجام هیچ یک از تست های غربالگری اول، اجباری وجود ندارد، اما بهتر است بدانید، تنها مادرانی که در اطرافیان و اقوام خود بیماران مبتلا به نقص ها و بیماران ژنتیکی و ارثی دارند، با احتمال تولد فرزندی با این نقایص مواجهه نیستند، بلکه در اغلب موراد، مادران باردار به دلیل نبودن این بیماری در نسل های اخیر خانواده خود، از وجود ژن های خطرناک نا آگاه هستند.
در مواردی هم، نقص مادرزادی ارثی نبوده یک مشکل ژنتیکی است که نمی توان با تکیه بر سوابق خانوادگی از وجود یا عدم آن اطمینان پیدا کرد.

غربالگری اول شامل سونوگرافی NT و آزمایش های خون در سه ماهه اول بارداری است که معمولا به صورت همزمان و اغلب بین هفته های ۱۱ تا ۱۳ بارداری انجام می‌شود.

نتیجه تحقیقات درباره بارداری‌های پرخطر
تحقیقات انجام گرفته در این زمینه نشان داده است که در حدود ۷۵ تا ۸۰ درصد نوزادان متولد شده با سندرم داون، هیچ گونه سابقه خانوادگی ابتلا به این بیماری در آنها دیده نشده و نیز سن مادران آنها کمتر از ۳۵ سال بوده است.
همچنین، زنان و مادران بالای ۳۵ سال، در گروه بارداری پر خطر قرار می گیرند. اما با این حال نمی توان گفت که جوان بودن مادر، نبود خطر این بیماری را تضمین می کند.
بنابراین بهتر است، همه مادران برای کسب اطمینان از عدم ابتلای فرزندشان به نقایص مادرزادی، تست های غربالگری را به موقع انجام دهند.
لازم است بدانید که این آزمایشات، تنها در حدود ۸۵ درصد، احتمال ابتلا به نقایص را نشان می دهند و هرگز به صورت صد در صدی، سلامت مادرزادی نوزاد را تضمین نخواهند کرد. آزمایش غربالگری سه ماهه اول شامل موارد زیر می باشد:

جواب آزمایش غربالگری اول، لطفا تفسیر کنید
آزمایش خون در سه ماهه اول بارداری
در این آزمایش مقدار بتای آزاد گنادوتروپین جفتی انسان (hCG) و پروتئین A پلاسما (papp-A) موجود در که در دوران بارداری تولید می شود را اندازه گیری می کند؛ هورمون hCG به وسیله جفت تولید شده و میزان زیاد آن می تواند احتمال ابتلا به برخی نقایص مادرزادی باشد، پروتئین A، پروتئینی موجود در خون است که کم بودن آن نشان دهنده وجود برخی نقص های مادرزادی است.

سونوگرافی NT
این نوع سونوگرافی به منظور اندازه گیری ضخامت پوست ناحیه پشت گردن جنین انجام می گیرد. یکی از راه های تشخیص برخی نقص های مادرزادی از جمله سندرم داون، ضخامت غیر طبیعی پوست این ناحیه از گردن می باشد.

سونوگرافی nt به همراه آزمایش های خون در اواخر سه ماهه اول بارداری تجویز می شود و در صورتی که امکان انجام این سونوگرافی وجود نداشته باشد، پزشک درخواست آزمایشات غربالگری یکپارچه را می دهد که شامل آزمایش غربالگری اول (سه ماهه اول بارداری) و غربالگری دوم (سه ماهه دوم بارداری) است.
حال بعد از انجام آزمایش و بررسی نتیجه آن با توجه به سن مادر، جنین و بسیاری عوامل دیگر احتمال بروز مشکلات خاص در جنین تشخیص و بررسی می شود.

نتایج تست غربالگری اول
نتایج تست غربالگری اول، معمولا مادر باردار را در یکی از گروه های پر خطر، خطر متوسط و یا کم خطر دسته بندی می کند.
در صورتی که وی در دسته پر خطر دسته بندی شود، در سریع ترین زمان ممکن، نیازمند انجام آزمایش تشخیصی نمونه برداری از پرز های جفتی (CVS) یا آزمایش آمینوسنتز به منظور تشخیص قطعی مشکل می باشد.
اگر نتیجه غربالگری اول، خطر متوسط را نشان دهد، معمولا پزشک تجویز انجام غربالگری سه ماهه دوم یا آزمایش خون نشانگر های چهار گانه را می دهد و نتیجه انجام این آزمایشات ملاک عمل پزشک خواهد بود.
اما اگر نتیجه غربالگری اول کم خطر باشد، در سه ماهه اول نیازی به غربالگری سه ماهه دوم نخواهد بود و بدون در نظر گرفتن نتیجه مثبت و منفی غربالگری سه ماهه اول، آزمایش آلفافتوپروتئین (AFP) به منظور غربالگری نقص های لوله عصبی جنین و نیز سونوگرافی آنومالی به منظور غربالگری ناهنجاری های ساختاری جنین در هفته های ۱۶ تا ۱۸ بارداری در خواست می شود.
اگر مادر باردار غربالگری سه ماهه اول را تا قبل از هفته ۱۳ ام انجام نداده باشد، پزشک وی را به انجام غربالگری سه ماهه دوم توصیه می کند.

جواب آزمایش غربالگری اول، لطفا تفسیر کنید
انجام آزمایش های تشخیصی
مادران بارداری که ریسک بالایی برای داشتن جنین مبتلا به نقص مادرزادی دارند، وجود مشکل با توصیه پزشک با استفاده از آزمایش های تشخیصی مشخص می شود؛ از آنجا که آزمایش های تشخیصی نیاز به نمونه برداری از سلول های جنین را دارند، آزمایشات تهاجمی شناخته شده و در مواردی موجب آسیب به جنین می شوند.
بنابراین تنها در صورت نیاز، پزشک تجویز انجام تست تشخیصی را خواهد داد.
مثبت شدن نتایج این آزمایش ها، می تواند تنها ملاک خاتمه بارداری باشد. آزمایش CVS (نمونه برداری از پرز های جفتی)، آزمایش تشخیصی سه ماهه اول است که در زیر به شرح آن می پردازیم.
آزمایش CVS به منظور بررسی سلولهای درون جفت صورت می گیرد و می توان آن را بین هفته های ۱۱ تا ۱۴ بارداری انجام داد.
به این صورت که پزشک با وارد کردن یک لوله انعطاف پذیر و باریک از واژن به درون رحم یا با وارد کردن سوزنی به درون رحم، یک نمونه از پرز های جفتی را برداشته و از آن برای تشخیص نقایص مادرزادی کروموزومی مانند سندرم داون یا بیماری های ژنتیکی مثل کم خونی داسی شکل یا بیماری فیبروز کیستیک استفاده می کند.

توجه داشته باشید که انجام این آزمایش برای تشخیص نقص لوله عصبی کارایی ندارد.

تست NIPT یا (Cell free) چیست؟
یکی دیگر از تست های تشخیصی که به تازگی وارد آزمایشگاه ها شده است، تست NIPT یا سل فری است. آزمایش نیفتی یک برند از تست NIPT است که اولین بار در هنگ کنگ انجام شده است. در خیلی از موارد که غربالگری مرحله اول مثبت میشود، پزشک آزمایش NIPT را تجویز میکند. 
در حال حاضر در ارزیابی های پره ناتال امکان استفاده از این آزمایش جهت تشخیص سندرم داون و سایر آنوپلوئیدی ها چون سندرم ادوارد، سندرم پاتو و سندرم ترنر فراهم شده است.
اگر چه قبل از اینکه این تست به سازمان بهداشت جهانی (NHS) معرفی شود، نیاز به تحقیقات و ارزیابی بیشتر می باشد ولی این تست در آزمایشگاه های خصوصی در دسترس می باشد.
این راهنما حقایق کلیدی را که بیماران و متخصصان بهداشت در مورد آزمایش NIPT جهت غربالگری سندرم داون و سایر ناهنجاری ها باید بدانند را پوشش می دهد.

جواب آزمایش غربالگری اول، لطفا تفسیر کنید
چگونه آزمایش سل فری، سندرم داون را تشخیص می دهد؟

  • افراد به طور معمول 23 سلول کروموزوم در هر سلول دارند. هر کروموزوم از یک کویل DNA ساخته شده است که حاوی ژن های ما است. این کروموزوم ها دستورالعمل هایی به بدن ما اعلام می کند که چگونه کار کند.
  • سندرم داون زمانی اتفاق می افتد که یک نفر کپی اضافی از کروموزوم 21 داشته باشد.
    داشتن این اطلاعات ژنتیکی اضافی باعث می شود ویژگی های جسمی و روانی افراد مبتلا به سندرم داون تعیین شود.
  • تستNIPT برای سندرم داون با تجزیه و تحلیل قطعات DNA موجود در پلاسمای مادر که منشا جنینی دارد، در دوران بارداری عمل می کند. این به عنوان DNA بدون سلول (Cell free DNA) شناخته می شود.
  • بیشتر این DNA بدون سلول از مادر (DNA سلول آزاد مادر) می آید، اما حدود 10 تا 20 درصد از نوزاد (DNA سلول آزاد جنین) می آید.
  • هر کروموزوم دارای دنباله ای از DNA است که خاصیت آن کروموزوم خاص را دارد. بنابراین، با تجزیه و تحلیل و شمارش تمام توالی های DNA که به هر یک از کروموزوم های خاص پیوند دارند، کل کروموزوم 21 در خون مادر می تواند با مقدار کروموزوم های دیگر مقایسه شود.

    افراد به طور معمول 23 سلول کروموزوم در هر سلول دارند. هر کروموزوم از یک کویل DNA ساخته شده است که حاوی ژن های ما است. این کروموزوم ها دستورالعمل هایی به بدن ما اعلام می کند که چگونه کار کند. سندرم داون زمانی اتفاق می افتد که یک نفر کپی اضافی از کروموزوم 21 داشته باشد.

  • اگر کودک دارای سندرم داون باشد، توالی های کمی به کروموزوم 21 اشاره می کند، که نشان می دهد کروموزوم 21 بیشتری از حالت طبیعی موجود است.
  • این آزمایش باعث می شود در بارداری هایی که در آن جنین احتمال سندرم داون دارد، پیش بینی راحت تر فراهم شود.
  • DNA سلول آزاد جنین (cffDNA) از جفت می آید. این اولین بار در حدود هفته چهارم بارداری تا هفته پنجم بارداری قابل تشخیص است اما در بیشتر موارد توصیه می شود تست سندرم داون در هفته دهم بارداری که تعداد مناسب از DNA موجود باشد، انجام شود.
  • cffDNA از گردش خون مادر در ساعت اول پس از تولد پاک می شود و بنابراین می دانیم که خاص بارداری فعلی زن است.
  • با این حال، مهم است به یاد داشته باشید که آزمایش NIPT برای سندرم داون بر روی DNA سلولی نوزاد و مادر انجام می شود.

آیا آزمایشNIPT با غربالگری اول و دوم متفاوت است؟
اگر چه هر دو آزمایش شامل یک نمونه از خون مادر است، آزمایش NIPT به تجزیه DNA سلول آزاد جنینی در خون مادر می پردازد، در حالی که آزمایش دوگانه و NT (غربالگری مرحله اول) و چهارگانه (غربالگری مرحله دوم بارداری) سطح هورمون های مادری را تجزیه و تحلیل می کند.
با دقت بیش از 98٪، NIPT دقیق تر از تست ترکیبی سه ماهه اول یا آزمون چهارگانه سه ماهه دوم برای برآورد احتمال یا خطر ابتلای کودک به سندرم داون است.
NIPT دقیق تر از غربالگری مرحله اول یا چهارگانه برای برآورد خطر سندرم داون است.

جواب آزمایش غربالگری اول، لطفا تفسیر کنید
چه نتیجه ای می توان از آزمایش NIPT (برند نیفتی) برای سندرم داون دریافت کرد؟
سه نتیجه ممکن از آزمایش سل فری برای سندرم داون وجود دارد:

  • مثبت: احتمالا جنین مبتلا به سندرم داون است ولی برای تأیید نیاز به یک آزمایش تهاجمی که مستقیما خود جنین را ارزیابی می کند مانند آمنیوسنتز نیاز دارد.
  • منفی: بسیار بعید است جنین مبتلا به سندرم داون باشد.
  • غیرقابل ارزیابی: نتایج غیرقابل ارزیابی در 4٪ موارد اتفاق می افتد. این معمولا به این دلیل است که نسبت DNA جنین موجود در نمونه به اندازه کافی نیست تا نتیجه دقیق ارائه شود. سل فری در این موارد دوباره تکرار شده به این دلیل که با افزایش سن حاملگی سطح Cffdna افزایش یابد.
    تست NIPT حدود 98٪ از همه نوزادان با سندرم های داون، ادواردز و پاتاو را تشخیص می دهد.

آزمایش NIPT برای دیگر ناهنجاری ها
تست برند نیفتی همچنین برای بیماری های کروموزومی نادرتر استفاده می شود:

  • سندرم ادوارد (تریزومی 18)
  • کپی اضافی از کروموزوم 18 موجود است.
  • سطح کروموزوم 18 بالا می رود لذا نشان می دهد کودک دارای سندرم ادوارد است.
  • میزان تشخیص سندرم ادوارد دقیقا همانند سندرم داون (> 98٪) است.
  • سندرم پاتو (تریزومی 13)
  • یک کپی اضافی از کروموزوم 13 وجود دارد.
  • سطح کروموزوم 13 بالا می رود لذا نشان می دهد کودک دارای سندرم پاتاو است.
  • میزان تشخیص سندرم پاتاو دقیقا همانند سندرم داون است.
  • سندرم ترنر
  • فقط یک نسخه از کروموزوم X در نوزاد مونث وجود دارد.
  • NIPT سطح کاهش یافته توالی کروموزوم X و بدون توالی کروموزوم Y را تشخیص می دهد، که نشان می دهد کودک سندرم ترنر دارد.
  • تشخیص سندرم ترنر مانند دیگر آنوپلوئیدی می باشد.

تتو در بارداری چه خطرهایی دارد؟

تتو در بارداری چه خطرهایی دارد؟

تتو در بارداری چه خطرهایی دارد؟

نزدیک عید نوروز است و خیلی‌ها سراغ تتوی ابرو، خط چشم و خط لب و … می‌روند اما اگر در دوران بارداری یا شیردهی هستید، باز هم می‌توانید چنین کاری انجام دهید؟
البته ممکن است بعضی‌ها با دیدن یک فیلم یا سفر به کشورهای دیگر، از مادران سرزمین‌های دیگر ایده بگیرند و بخواهند با انجام یک تتوی کوچولو، خاطرات دوره بارداری را برای خودشان ماندگارتر کنند!
در هر صورت نقش و نگار تتو مهم نیست؛ فقط اگر قصد انجام چنین کاری را دارید، شاید بهتر باشد اول خطراتش را بررسی کنید و بعد دست به کار شوید!

تتو در بارداری و شیردهی؟

مطالعات کمی در مورد ایمنی تتو کردن برای مادران باردار و شیرده انجام شده اما با این حال توصیه‌هایی وجود دارد که می‌توان با رعایت‌شان هرگونه ریسک مرتبط را به حداقل رساند.
برای این کار نکات زیر را به خاطر بسپارید:

  • حتما از تتوکاران حرفه‌ای و دوره‌دیده کمک بگیرید.
  • مکانی که برای تتو به آن مراجعه می‌کنید، باید بخش مجزایی برای تتو کردن داشته باشد و بهداشت را کاملا رعایت کنند.
  • مطمئن شوید تتوکار از دستکش‌های استریل و تازه برای هر یک از مشتریانش استفاده می‌کند.
  • به بهداشت محیط دقت کنید.
  • مطمئن شوید تتوکار برای تمیز و استریل کردن تجهیزاتش از اتوکلاو استفاده کند یا تجهیزات یکبار مصرف به کار ببرد.
  • تمام سوزن‌ها باید تمیز باشند و تازه از بسته‌بندی بهداشتی‌شان خارج شده باشند.
  • تتوکار باید از رنگ‌ها و جوهرهای استریل استفاده کند که درشان پلمپ باشد یا حداقل رنگ‌ها را در ظرف‌های جداگانه برای مصرف هر فرد ریخته و باقیمانده‌اش را دور بریزد.
  • یادتان باشد شما باردار هستید و سلامت شما و جنین از همه‌چیز مهم‌تر است؛ پس تعارف نکنید و در پرسیدن هر گونه سوال در خصوص سالم و بهداشتی بودن تجهیزات و حتی کنترل شخصی این موارد، کوتاهی نکنید.
  • اگر احساس کردید تتوکاری که به او مراجعه کرده‌اید، به سختی در مورد کار و لوازم و … اطلاعات می‌دهد یا در هر زمینه‌ای مرتبط با سلامت و بهداشت تجهیزاتش پنهان‌کاری و … می‌کند، شک نکنید که یک جای کار می‌لنگد و بدون معطلی محل را ترک کنید.
  • اگر بعد از انجام تتو به بهداشت محیط و لوازمی که برایتان استفاده شده، نگران شدید حتما با پزشک متخصص تماس بگیرید و او را در جریان بگذارید تا هرچه سریع‌تر از شما آزمایش هپاتیت، HIV و سفلیس بگیرد.

خطراتش چیست؟

اولین خطری که ممکن است حین تتو برای یک خانم باردار یا شیرده پیش بیاید، عفونت است؛ در صورتی‌که تتو با لوازم بهداشتی و در محیطی سالم انجام شود، احتمال انتقال عفونت به فرد بسیار کاهش می‌یابد.
با این حال فراموش نکنید که عفونت‌های خطرناکی مثل هپاتیت B یا HIV می‌تواند در طول بارداری به جنین منتقل شود؛ البته ریسک انتقال این عفونت‌ها در شیردهی کمتر است اما محال نیست!
ضمن اینکه علائم این بیماری‌ها چند سالی طول می‌کشد تا قابل رویت باشند و برای تشخیص نوع این عفونت‌ها ممکن است نیاز به تست عملکرد کبد وجود داشته باشد.
یک تتوی تازه، زخم بازی است که آماده جذب عفونت است و از جمله نشان‌های یک تتوی عفونت‌کرده می‌توان به این موارد اشاره کرد:

  • تب یا لرز
  • بوی تعفن، چرکی شدن زخم و ناحیه اطراف تتو
  • رشد بافت دور تتو و تشکیل ضایعه پوستی
  • ظهور خطوط تیره روی تتو یا اطرافش

اگر مراقبت‌های بعد از تتو را طبق دستور تتوکارتان انجام دهید، ریسک عفونی شدن تتو کاهش می‌یابد. با این حال اگر خانمی کوچکترین نشانه‌ای از عفونت پیدا کرد، باید سریع خود را به پزشک متخصص برساند.
نکته دیگری که لازم است بدانید، ایمنی رنگ‌هایی است که برای تتو به کار می‌روند و مطالعات کمی در این زمینه و تاثیرش بر بارداری انجام شده است.
ممکن است مواد شیمیایی موجود در این رنگ‌ها به جنین منتقل شوند و رشد او را، به خصوص در طول ۱۲ هفته اول، تحت تاثیر قرار دهند.

چیزهایی که باید نگرانش باشید

تتو کردن تصمیمی نیست که با آن سهل‌انگارانه برخورد کنید چون تغییری همیشگی روی صورت یا بدن‌تان ایجاد می‌کند. بنابراین بسته به نقطه تتو و طرحی که انتخاب کرده‌اید، ممکن است با رشد جنین طرح و شکل تتو تغییر کند و بعد از زایمان هم دیگر شبیه طرح اولیه نباشد!

نقش حنا چطور؟

در بعضی فرهنگ‌ها از نقش حنا برای خوش‌شانسی مادر باردار استفاده می‌کنند و معمولا آن را روی شکم مادر، در سه ماهه آخر بارداری می‌کشند. حنا می‌تواند با رنگ طبیعی‌اش بین یک تا 2 هفته (بسته به محل نقش حنا) روی پوست دوام بیاورد. نقش حنا در طول بارداری ضرری ندارد اما به شرطی که واقعا از حنای طبیعی که به رنگ قرمز و قهوه‌ای است، استفاده شود؛ یادتا باشد حنای سیاه هم ممنوع است! این نوع حنا ماده‌ای شیمیایی موسوم به PPD دارد که می‌تواند به پوست آسیب‌های شدید رساند و پوست بسوزد و تاول بزند.

عوارض مواد شوینده در بارداری، اگر بچه باهوش می خواهید دست نگه دارید!

عوارض مواد شوینده در بارداری، اگر بچه باهوش می خواهید دست نگه دارید!

عوارض مواد شوینده در بارداری، اگر بچه باهوش می خواهید دست نگه دارید!

بیا نی نی: مگر می‌شود سال نو را بدون خانه تکانی و تمیز کاری تحویل گرفت. مگر می‌شود خانه تکانی کرد و سراغ مواد شوینده و سفید کننده و ضدعفونی کننده نرفت. داستان استفاده از مواد شوینده شیمیایی داستان آشنای همه زنان است. زنانی که در طی سالهای خانه تکانی بارداری را هم تجربه می‌کنند. زنان بارداری که از خیر خانه تکانی نمی‌گذرند و دلشان نمی‌آید بدون تمیز کاری سال نو را تحویل بگیرند و خیلی از آنها سراغ مواد شیمیایی و سفید کننده‌های صنعتی هم می‌روند. محققان معتقدند استفاده از تمیزکننده‌های مختلف در طول دوران بارداری ممکن است باعث ایجاد خطراتی هم برای مادر و هم برای جنین شود به همین دلیل با دکتر نازنین صفایی جراح و متخصص زنان و زایمان درباره عوارض استفاده از مواد شوینده شیمیایی در دوران بارداری صحبت کرده‌ایم. دکتر صفایی معتقد است زنان باردار در این دوران به هیچ وجه نباید از مواد شوینده شیمیایی استفاده کنند. او به بیا نی نی می‌گوید:« بهتر است زنان باردار برای خانه تکانی یا تمیز کردن خانه سراغ این مواد نروند تا خدای ناکرده درگیر عوارض آن هم نشوند.»

او استفاده از تمیز کننده خانگی مثل سرکه رقیق را جایگزین مناسبی می‌داند و به بیا نی نی می‌گوید:« بعضی از زنان باردار معتقدند حتما باید از یک سفید کننده برای تمیز کردن خانه استفاده کنند. بهترین جایگزین این مواد سرکه خیلی رقیق است که بهتر است با آب ترکیب کنند و برای شست و شو سطوح و سرویس بهداشتی استفاده کنند.»

دکتر صفایی معتقد است هر موادی که باعث اختلال در تنفس و اکسیژن رسانی به مادر و جنین شود خطرناک است و ممکن است عوارض جبران ناپذیری هم در پی داشته باشد به همین دلیل توصیه می‌کند زنان باردار به هیچ وجه سراغ سفید کننده های شیمیایی نروند. دکتر صفایی به بیا نی نی می‌گوید:« حاملگی دوران بسیار حساسی است. به همین دلیل از هر مواد خطرسازی باید دوری کرد. تنفس مواد شوینده شیمیایی ممکن است باعث اسپاسم تنفسی شود. وقتی به مادر اکسیژن نرسد جنین هم قطعا آسیب می‌بیند.» دکتر صفایی درباره آسیبهای احتمالی به جنین بعد از نرسیدن اکسیژن به مادر، به بیا نی نی می‌گوید:«سلول‌های مغزجنین به افت اکسیژن خیلی حساس هستند و ممکن است باعث هیپوکسی در جنین شود. افت سطح اکسیژن می‌تواند رشد سلولهای جنین را دچار مشکل کند و روی رشد ذهنی و هوشی جنین و حتی سلول‌های چشم جنین تاثیر بگذارد. استفاده از این مواد ممکن است باعث خطرات شبه آسم در زن باردار شود. وقتی مجرای تنفسی آسیب می‌بیند، دچار اسپاسم می‌شود. وقتی زن باردار دچار اسپاسم می‌شود، اکسیژن مادر کم می‌شود.» هیپوکسی جنینی وقتی اتفاق می‌افتد که جنین از منبع اکسیژن مناسب محروم می‌شود.

کارشناسان معتقدند بهتر است در دوران بارداری از مواد شوینده استفاده نکنید اما اگر ناخواسته در معرض تنفس این مواد قرار گرفتید خیلی زود آن محل را ترک کنید و چند دقیقه ای در هوای سالم نفس بکشید. خطرناک‌ترین مادۀ اسیدی که باعث آسیب جدی به ریه می‌شود بخار حاصل از مخلوط کردن وایتکس و جوهرنمک برای شست‌وشو است و استنشاق آن می‌تواند اثراتی جدی بر بدن زن باردار و وضعیت رشد جنین داشته باشد.

درمان کم خونی فقر آهن در بارداری

درمان کم خونی فقر آهن در بارداری

درمان کم خونی فقر آهن در بارداری

طی دوران بارداری قلب شما با شدت بیشتری کار می‌کند تا بتواند به طور همزمان نیاز شما و جنین را رفع کند. در این دوران حجم خون حدود 30 تا 50 درصد افزایش پیدا می‌کند. با توجه به افزایش حجم خون در این دوران، نیاز مادر به آهن و اسید فولیک افزایش پیدا می‌کند. به همین خاطر هم هست که این سوال پیش می‌آید که درمان طبیعی کم خونی فقر آهن در این دوران چطور ممکن است؟

کم خونی چیست؟

کم خونی به شرایطی گفته می‌شود که در آن بدن نمی‌تواند تعداد گلبول‌های قرمز کافی بسازد که برای حمل اکسیژن به سلول‌های مختلف لازم است.
وقتی مقدار آهن در بدن ناکافی باشد، گلبول‌های قرمز خون نمی‌توانند اکسیژن را به بافت‌های مختلف حمل کنند. اگرچه کم خونی خفیف در دوران بارداری به دلیل افزایش حجم خون طبیعی است اما کم خونی شدید مادر و جنین را در معرض خطر قرار داده و ریسک زایمان پیش از موعد و تولد با وزن کم را افزایش می‌دهد. ریسک ابتلا به کم خونی فقر آهن در بارداری از هفته 20 به بعد بیشتر می‌شود زیرا میزان آهنی که با قطع عادت ماهانه در بدن ذخیره شده، کاهش پیدا می‌کند و همزمان با تسریع رشد جنین، ساخت گلبول‌های قرمز نیز بیشتر می‌شود.

علائم کم خونی فقر آهن در بارداری

خستگی، ضعف، تند شدن ضربان قلب، اشکال در تمرکز، تنفس های کوتاه و تنگی نفس، رنگ پریدگی پوست، درد قفسه سینه، سبکی سر و سرگیجه و سر شدن اندام‌های انتهایی (دست و پا) از جمله شایع‌ترین علائم کم خونی فقر آهن در بارداری است.
خانم‌هایی که دو قلو باردار هستند، دو بارداری پشت سر هم داشته‌اند، به اندازه کافی از منابع غنی از آهن در برنامه غذایی روزانه‌شان استفاده نمی کنند یا قبل از دوران بارداری، پریود‌های سنگین و طولانی مدتی داشته‌اند، بیش از دیگران در معرض ابتلا به کم خونی فقر آهن قرار دارند.

قرص آهن در بارداری

درمان کم خونی در بارداری

قبل از اینکه درمان را به صورت خودسرانه شروع کنید، باید مطمئن شوید که دچار کم خونی فقر آهن هستید یا نه. استفاه بیش از حد از مکمل آهن می‌تواند خطرناک باشد و به طور بالقوه ریسک آسیب کبدی و…. را افزایش دهد. برای بررسی کم خونی یک آزمایش ساده کافی است و پس از آن پزشک شما می‌تواند مقدار کافی مکمل آهن را برایتان تجویز کند.

تداخل آهن و داروهای ضد اسید

اگر پزشک معالج برای شما مکمل آهن تجویز کرده و شما همزمان از داروهای ضد اسید معده برای رفع علائم ریفلاکس استفاده می کنید، یادتان باشد که حتما قرص آهن‌تان را 2 ساعت قبل یا حداقل 4 ساعت بعد از مصرف داروی ضد اسید، بخورید زیرا این داروها با جذب آهن در بدن تداخل دارند.
یادتان باشد که چند ماه یا حتی یک سال طول می‌کشد تا شما بتوانید سطح آهن خون تان را بازیابی کنید، هر چند که ممکن است فقط چند هفته بعد از خوردن قرص آهن احساس کنید، حالتان بهتر است.

ویژگی‌های رژیم غذایی غنی از آهن

یکی از مهم‌ترین نکات برای درمان کم خونی – چه در دوران بارداری و چه در حالت عادی – گنجاندن مواد غذایی غنی از آهن در برنامه غذایی روزانه است. این مواد غذایی شامل سبزیجات برگ سبز تیره مانند اسفناج، گوشت قرمز، مرغ و ماهی و حبوبات، میوه‌های خشک، نان غنی شده با آهن و ماکارونی یا اسپاگتی غنی شده است.
البته جگر هم منبع عالی آهن محسوب می‌شود اما مصرف آن در بارداری به دو دلیل اصلا توصیه نمی‌شود؛ اول اینکه جگر ویتامین A زیادی دارد که برای مادر باردار و جنین مضر بوده و همچنین در این دوران سیستم ایمنی مادر تضعیف شده و احتمال آلودگی میکروبی جگر و سایر امعا و احشاء گاو و گوساله و گوسفند و مرغ و… زیاد است.
مصرف مکمل ویتامین C یا خوردن مواد غذایی که حاوی ویتامین ث هستند (مرکبات، توت فرنگی، کیوی، ملون، سبزیجات برگ سبز، گوچه فرنگی، فلفل دلمه‌ای و… می‌تواند جذب آهن را در بدن شما افزایش دهد.
یادتان باشد آهنی که در گیاهان یافت می‌شود، به خوبی آهنی که در گوشت وجود دارد، جذب بدن نمی‌شود. به همین خاطر وقتی از گیاهان آهن‌دار استفاده می‌کنید بهتر است به طور همزمان منابع ویتامین ث نیز مصرف کنید تا جذب آهن بالاتر برود. اگرچه برای بعضی‌ها جذب آهن از رژیم غذایی سخت‌تر است و به همین خاطر این افراد باید حتما برای درمان فقر آهنشان از مکمل استفاده کنند.

از مواد حاوی آهن در رژیم غذاییتان استفاده کنید

غذاهای تداخل کننده با جذب آهن در بدن

درست است که ویتامین ث می‌تواند جذب آهن را در بدن افزایش دهد، اما در مقابل بعضی خوراکی‌ها و نوشیدنی‌ها هستند که با جذب آهن در بدن تداخل دارند از جمله چای، قهوه، نسکافه و لبنیات. بنابراین بهتر است این مواد غذایی را همزمان با قرص آهن یا وعده غذایی آهن دارتان استفاده نکنید. به عنوان مثال به جای خوردن چای یا قهوه با غلات صبحانه، یک فنجان آب پرتقال بنوشید.

همه خانم های باردار باید قرص آهن بخورند؟

این مسئله به تشخیص پزشکتان و وضعیت شما قبل و در دوران بارداری بستگی دارد. بعضی از مولتی ویتامین‌های بارداری به اندازه کافی آهن دارند تا نیاز روزانه شما را در این دوران رفع کنند. اما در مورد خانم‌هایی که گیاهخوار هستند، مصرف قرص آهن در بارداری لازم است.

عوارض مصرف قرص آهن

شما در طول دوران باداری حداقل به 27 میلی‌گرم آهن در طی روز نیاز دارید اما یادتان باشد که نه در دوران بارداری و نه در دوران شیردهی بیش از روزی 45 میلی‌گرم آهن مصرف نکنید. در ضمن قرص آهن را دقیقا مطابق دستورالعملی که پزشک معالجتان تجویز کرده، مصرف کنید.
مصرف قرص آهن می‌تواند باعث تهوع، استفراغ، یبوست یا اسهال شود. بعضی وقت‌ها بدن شما خود به خود به افزایش دریافت آهن عادت می‌کند و این علائم به مرور از بین می‌رود. سعی کنید با شروع مصرف قرص آهن، آب بیشتری مصرف کنید و غذاهای پرفیبر را در بشقاب غذای‌تان جای دهید تا دچار یبوست نشوید. اما اگر همچنان علائم‌تان باقی ماند می‌توانید قرص آهن را در دو دوز مجزا یا همراه غذا مصرف کنید. همچنین در صورت بروز یبوست می‌توانید با مشورت پزشک‌تان از داروهای نرم کننده مدفوع استفاده کنید.