دسته: بارداری و تولد

علل ناباروری در مردان

• واریکوسل
  

  واریکوسل به تورم رگ‌های تخلیه کننده بیضه گفته می‌شود که می‌تواند کیفیت اسپرم را تحت تاثیر قرار دهد. واریکوسل می‌تواند بر یک یا هر دو بیضه تاثیر بگذارد. بیشتر مردان مبتلا به واریکوسل هیچ گونه علائمی ندارند.

• اختلالات انزال

  اختلالات انزال شامل انزال زودرس، عدم انزال (نداشتن انزال) و انزال برگشتی – که زمانی است که مایع منی در هنگام ارگاسم به جای بیرون آمدن از نوک آلت تناسلی، وارد مثانه می‌شود- می‌باشند.

• آنتی بادی‌هایی که به اسپرم حمله می‌کنند

  آنتی بادی‌های ضد اسپرم، سلول‌های سیستم ایمنی بدن هستند که اشتباهاً اسپرم را به عنوان عامل خارجی مهاجم تشخیص می‌دهند و سعی در از بین بردن آنها دارند. سه نوع اصلی از آنتی بادی‌های اسپرم وجود دارد
  ایمونوگلوبین G (igG)
  ایمونوگلوبین A (igA)
  ایمونوگلوبین M (igM)

• تومورها

  سرطان‌ها و تومورهای خوش خیم می‌توانند به طور مستقیم از طریق غده‌های تولید کننده هورمون‌های تولید مثل مانند غده هیپوفیز، یا از طریق دلایل ناشناخته، بر اندام‌های تولید مثل مردان تاثیر بگذارند. علاوه بر این، جراحی، پرتودرمانی یا شیمی درمانی برای درمان این تومورها می‌تواند باروری مردان را مستقیماً تحت تاثیر قرار دهد.

• بیضه نهفته یا نزول نکرده

  ممکن است در حین رشد جنین، یک یا هر دو بیضه نتوانند از شکم به درون کیسه‌ای که معمولاً حاوی بیضه‌ها است، فرود بیایند. ناباروری در میان مردانی که این وضعیت را تجربه کرده‌اند، بسیار بیشتر است.

• عدم تعادل هورمونی

  ناباروری می‌تواند ناشی از اختلالات خود بیضه‌ها یا یک ناهنجاری باشد که سایر سیستم‌های هورمونی از جمله هیپوتالاموس ، هیپوفیز، تیروئید و غده‌های آدرنال را تحت تاثیر قرار می‌دهد، پایین بودن سطح تستوسترون (هیپوگنادیسم مردانه) و سایر مشکلات هورمونی، تعدادی از دلایل اصلی ناباروری هستند.

• مشکلات مربوط به انتقال اسپرم

  لوله‌های مختلفی وجود دارند که حامل اسپرم هستند. این لوله‌ها می‌توانند به دلایل مختلف مانند عفونت، آسیب یا رشد غیر طبیعی مانند فیبروز کیستیک، یا شرایط ارثی مشابه مسدود شوند.

• اختلالات ژنتیکی

  اختلالات ارثی مانند سندروم کلاین فلتر (یعنی هنگامی که یک مرد به جای یک کروموزوم X و یک کروموزوم Y، با دو کروموزوم X و یک کروموزوم Y متولد می‌شود) رشد طبیعی ارگان‌های تولید مثل مرد را تحت تاثیر قرار می‌دهند.

• مشکلات رابطه جنسی

  این موارد می‌توانند شامل مشکل در نگه داشتن یا حفظ نعوظ کافی برای رابطه جنسی (اختلال در نعوظ)، انزال زودرس، مقاربت دردناک، ناهنجاری‌های آناتومیک مانند داشتن یک سوراخ مجرای ادراری زیر آلت تناسلی -(هیپوسپادیاس) یا مشکلات روانی یا ارتباطی که باعث ایجاد اختلال در رابطه جنسی میشوند، باشند.

• داروها

  درمان جایگزینی تستسترون، استفاده طولانی مدت از استروئید آنابولیک، داروهای سرطان (شیمی درمانی)، برخی داروهای ضد قارچ ، برخی داروهای زخم و برخی داروهای دیگر می‌توانند باعث اختلال در تولید اسپرم و کاهش باروری مردان شوند.

• جراحی‌های قبلی

  برخی جراحی‌های خاص ممکن است از وجود اسپرم در مایع منی شما جلوگیری کنند؛ از جمله عمل وازکتومی، عمل‌های ترمیم فتق کشاله ران، جراحی‌های اسکروتوم یا بیضه، جراحی‌های پروستات و جراحی‌های بزرگ شکم از جمله عمل‌های جراحی که برای سرطان‌های بیضه و رکتال انجام می‌شوند. در برخی موارد ممکن است برای معکوس کردن این انسدادها یا برای بازیابی مستقیم اسپرم از اپیدیدیم و بیضه‌ها، عمل جراحی انجام شود.

• بیماری سلیاک

  بیماری سلیاک یک بیماری گوارشی ناشی از حساسیت به گلوتن است. بیماری سلیاک می‌تواند باعث ناباروری در مردان شود. در این صورت ممکن است قدرت باروری پس از گرفتن رژیم بدون گلوتن بهبود پیدا کند.

• عفونت‌ها

  برخی از عفونت‌ها مانند سوزاک یا التهاب بیضه‌ها می‌توانند بر تولید اسپرم یا سلامت اسپرم‌ها تاثیر بگذارد یا باعث ایجاد زخمی شود که مانع عبور اسپرم می‌شود. 

سوال : تفاوت سونوگرافی دو بعدی، سه بعدی و چهار بعدی چیست؟

پاسخ : سونوگرافی در کل استفاده از امواج ماوراصوت است که توسط دستگاهی به نام پروب به بدن بیمار گذرانده میشود و انعکاس آن به صورت تصویر روی مانیتور ظاهر میشود. سونوگرافی ها معمولا شکمی هستند و دو بعدی، که ما تصویر را خاکستری رنگ میبینیم. در سونوگرافی دو بعدی عمق بدن بررسی میشود.
تفاوت سونوگرافی دو بعدی و سه بعدی این است که در سونوگرافی سه بعدی ما شکل حجمی را میتوانیم بررسی کنیم. به طور عمده برای بررسی صورت جنین، ستون فقرات و ناهنجاری های بدن استفاده میشود.
سونوگرافی چهار بعدی در واقع همان سونوگرافی سه بعدی است که حرکت دارد و ما میتوانیم حرکت جنین را هم بررسی کنیم.

برای آگاهی بیشتر از تفاوت سونوگرافی دو بعدی، سه بعدی و چهار بعدی به سراغ سونوگرافی سروش رفتیم. از شما دعوت میکنیم ویدئو زیر را تماشا کنید. برای مراجعه به سونوگرافی سروش یا دریافت نوبت از مرکز سونوگرافی سروش کلیک کنید.

طبیعی است که تصور انجام اولین سونوگرافی برایتان هیجان انگیز باشد. اما برای برخی از مادران سونوگرافی های دو بعدی استاندارد که در آن فقط می توانند نمای کلیِ خاکستری و ناواضحی از کودک را ببینند، ناامیدکننده است. علتش این است که سونوگرافی دو بعدی مستقیما داخل بدن بچه و در نتیجه تصاویر اندام های داخلی او را نشان می دهند.

در سونوگرافی های سه بعدی و چهار بعدی شما بیشتر پوست کودک را مشاهده می کنید تا درونش را حتی ممکن است شکل دهان و بینی بچه را هم ببینید، یا بتوانید خمیازه کشیدن و بیرون آوردن زبانش را مشاهده کنید.
سونوگرافی های سه بعدی و چهار بعدی به اندازۀ سونوگرافی دو بعدی بی خطر هستند، چون در واقع تصاویر به دست آمده در این سونوگرافی ها از همان تصاویر سونوگرافی دو بعدی حاصل می شود که با هم تلفیق شده و به یک تصویر واحد تبدیل می شوند. با این حال متخصصان انجام سونوگرافی سه بعدی و چهار بعدی توصیه می کنند که سونوگرافی را تنها در صورت لزوم پزشکی انجام دهید و از انجام آن فقط برای داشتن عکس یادگاری از فرزندتان یا ثبت لحظه ها خودداری کنید، زیرا با این کار، فرزندتان را بیشتر در معرض امواج فراصوتی قرار می دهید. برخی از جلسات سونوگرافی های فراصوتی ممکن است بین 45 دقیقه تا یک ساعت به طول بیانجامند، که این طولانی تر از زمان ایمن پیشنهادی است.

سونوگرافی سه بعدی

هیچ مدرکی دال بر اینکه این سونوگرافی ها خطرناک هستند، وجود ندارد و اغلب، به زنان باردار در خصوص بی‌خطر بودن این سونوگرافی‌ها اطمینان داده می‌شود. با این وجود، هرگونه سونوگرافی فراصوتی فقط باید توسط یک فرد حرفه ای و آموزش دیده صورت گیرد، تا بتواند آن را در کوتاه‌ترین زمان و با پائین ترین شدت ممکن انجام دهد.

اگر مایل به انجام سونوگرافی سه بعدی یا چهار بعدی هستید، باید آن را به‌ صورت خصوصی انجام دهید و هزینه اش را بپردازید. کلینیک ممکن است یک نسخۀ ضبط شده از سونوگرافی‌تان را بر روی DVD به شما بدهد، که این هزینه ای اضافی در برخواهد داشت.

برای انجام سونوگرافی های سه بعدی و چهار بعدی به مُبدل ها و نرم افزارهای خاصی نیاز است؛ به همین دلیل این سونوگرافی ها گران ترند.

این سونوگرافی ها مزایای درمانی کمی دارند و متخصصان تنها در مواردی که نیاز مبرم پزشکی باشد این سونوگرافی ها را تجویز می کنند. بنابراین احتمال جایگزینی سونوگرافی دو بعدی که عموما برای مراقبت های بارداری مورد استفاده قرار می گیرد با این نوع سونوگرافی ها بسیار کم است.

اگر تصمیم دارید که سونوگرافی سه بعدی یا چهار بعدی انجام دهید، بهترین زمان آن بین هفتۀ 26 تا هفتۀ 30 بارداری است. پیش از هفتۀ 26 بارداری، مقدار چربی زیر پوست بچه بسیار کم است، برای همین استخوان های صورتش هم در تصویر کاملا معلوم می‌شوند. پس از هفتۀ 30 بارداری هم ممکن است سر بچه تان به سمت پائین و داخل لگن بچرخد و نتوانید دیگر صورتش را ببینید.

اگر تا هفتۀ 28 بارداری صبر کنید، چنانچه جفت در جلوی رحم تان باشد، یعنی جفت قدامی باشد، می توانید بهترین تصویر را از بچه تان داشته باشید. این امر کاملا طبیعی است که دلتان بخواهد صورت بچه تان را در سونوگرافی ببینید. اما این مسئله به وضعیت قرارگیری بچه در رحم بستگی دارد و گاهی اوقات امکان‌پذیر نیست.

اگر بچه طوری قرار گرفته باشد که صورتش به سمت بالا باشد و مقدار مایع آمنیوتیک اطرافش کافی باشد، باید بتوانید صورتش را واضح ببینید. اما اگر صورتش به سمت عقب باشد، سرش دورتر و به سمت پائین و داخل لگن تان قرار داشته باشد یا مایع آمونیوتیک در اطرافش زیاد نباشد، نمی توانید بچه را خیلی واضح ببینید. اگر چربی شکم تان زیاد باشد هم، باز به همین شکل است و تصویر بچه واضح نخواهد بود.

سونوگرافی چهار بعدی

ممکن است مسئول انجام سونوگرافی از شما بخواهد که برای مدت کوتاهی قدم بزنید، یا حتی یک هفته بعد مراجعه کنید، تا بچه در موقعیت بهتری قرار بگیرد. اگر نتوان تصویر خوبی از صورت بچه دریافت کرد، در عوض می‌توان تصویری از انگشت های دست و پای او را دید.

برخی از مراکز خصوصی در صورتی که تصویر واضحی از کودک مشاهده نشود، یک سونوگرافی مجدد و رایگان انجام می دهند. در حالیکه، برخی مراکز دیگر ممکن است دربارۀ محدودیت های سونوگرافی فراصوت بگویند و تکرار آن را به شما پیشنهاد نکنند. قبل از انجام سونوگرافی، سیاست‌های اجرایی و مالی بیمارستان مورد نظرتان را در این خصوص بررسی کنید.

آیا می‌توانید در ماه رمضان روزه بگیرید، آن هم در حالی که به نوزادتان شیر می‌دهید؟ تاثیر روزه‌داری بر شیر مادر چیست؟ ما برایتان در این‌باره صحبت می‌کنیم.

در این مقاله می‌خوانید:

• آیا روزه گرفتن در دوران بارداری بی‌خطر است؟
• هیدراته ماندن در بارداری
• آیا روزه گرفتن در دوران شیردهی بی‌خطر است؟
• آیا روزه داری می‌تواند بر میزان شیر شما تاثیر بگذارد؟
• آیا روزه داری متناوب در دوران بارداری بی‌خطر است؟
• روزه گرفتن در دوران شیردهی، بی‌خطر است؟

نکاتی برای روزه داری
روزه گرفتن بخشی از از آیین مذهبی ادیان مختلف است. مسلمانان به طور سنتی در ماه رمضان روزه می‌گیرند. اما آیا کنار گذاشتن وعده‌های غذایی، هنگام بارداری یا شیردهی ایمن است؟
البته این موضوع را در نظر داشته باشید که روزه گرفتن به دلایل شرعی با روزه گرفتن برای کاهش وزن، تفاوت زیادی دارد. با این حال، لازم است بدانید که روزه در بارداری، یا شیردهی چه تاثیری بر بدن شما می‌گذارد.

زنـى کـه بـچه شیر مى‌دهد و شیر او کم است چه مادر بچه یا دایه او باشد، یا بى‌اجرت شیر دهد اگـر روزه بـراى خودش یا بچه‌‎اى که شیر می‌دهد ضرر دارد، روزه بر او واجب نیست و باید براى هر روز یـک مـد طعام به فقیر بدهد و در هر دو صورت روزه‌هایى را که نگرفته باید قضا نماید.

آیا روزه گرفتن در دوران بارداری بی‌خطر است؟
خوب است بدانید رشد جنین در رحم شما، حدود 300 کالری در روز نیازهای غذایی شما را افزایش می‌دهد.
برخی تحقیقات نشان داده است که پرهیز از خوردن غذا ممکن است بر روی جنین تاثیر منفی بگذارد.
با در نظر گرفتن این موضوع، به احتمال زیاد شما می‌توانید در هنگام بارداری به صورت جسته و گریخته روزه بگیرید. نباید در این دوران، روزهای متوالی روزه بگیرید، بلکه باید بین روزه‌داری، چند روز استراحت کنید و دوباره روزه بگیرید.
هیچ دو حاملگی دقیقا یکسان نیستند، بنابراین اگر روزه داری برای شما مهم است، با متخصص زنان و زایمان مشورت کنید.
روزه گرفتن در بارداری ممکن است به عوامل خاصی بستگی داشته باشد، مانند سه ماهه‌ای که در آن قرار دارید، یا هر بیماری پزشکی که شما و کودکتان ممکن است به آن دچار باشید.

هیدراته ماندن در بارداری
مهم نیست شما و پزشک چه تصمیمی می‌گیرید، هیدراته ماندن مهم است. آب، نقش مهمی در رشد کودک شما دارد، بنابراین در هیچ زمانی نباید نوشیدن آب را متوقف کنید.
کمبود آب بدن می‌تواند منجر به کمبود مایع آمنیوتیک، زایمان زودرس و نقایص مادرزادی شود.
اگر شما و پزشکتان تصمیم گرفتید که روزه گرفتن برای مدتی کوتاه بی‌خطر است، مطمئن شوید که در طول روز، حداقل هشت لیوان آب می‌نوشید.
همچنین لازم است از هر گونه فعالیت شدید که باعث از بین رفتن مایعات بدنتان می‌شود، خودداری کنید.

آیا روزه گرفتن در دوران شیردهی بی‌خطر است؟

• شیردهی، حتی بیش از بارداری نیازهای غذایی شما را افزایش می‌دهد. مادرانی که به فرزندشان شیر می‌دهند، باید حدود 450 تا 500 کالری اضافی در روز دریافت کنند که انجام این کار در هنگام روزه‌داری دشوار است.
• به خاطر داشته باشید که اکثر ادیان، مادران شیرده را از روزه داری معاف می‌کنند، بنابراین نباید حس بدی داشته باشید.
• با این اوصاف، اکثر متخصصان اتفاق نظر دارند که روزه گرفتن بر تولید شیر تاثیر نمی‌گذارد و سلامتی مادر یا کودک را مختل نمی کند، البته اگر هر دو از قبل سالم باشند.
• مادران باید قبل از شروع روزه داری، میزان مایعات خود را افزایش دهند و ورزش شدید را هنگام روزه‌داری محدود کنند تا از سوزاندن بیش از حد و بی‌مورد کالری‌ها پیشگیری شود.
• مادران شیرده باید به مقدار کافی، مایعات بنوشند. عادت کنید هر بار که شیر می‌دهید، یک لیوان آب بنوشید و هر روز که روزه می‌گیرید، پس از پایان روزه‌داری چند لیوان آب اضافی بنوشید.
• اما باید از روزه داری طولانی‌مدت یا گرسنگی، هنگام شیردهی خودداری کنید زیرا می‌تواند مقدار شیر شما را کاهش دهد.
• بعلاوه، بهتر است بلافاصله پس از زایمان روزه نگیرید، در این شرایط بدن شما در حال بهبودی است و شیر تولید می‌کند.
• به همین دلیل پیروی از یک رژیم غذایی سالم برای شما و نوزادتان بسیار اهمیت دارد، بنابراین روزه گرفتن برای دوره طولانی برای شما یا کودکتان مناسب نیست.

آیا روزه داری می‌تواند بر میزان شیر شما تاثیر بگذارد؟
تحقیقات نشان می‌دهد روزه داری برای دوره‌های کوتاه‌مدت احتمالا شیر شما را کاهش نمی‌دهد. بدن شما برای ادامه تولید شیر برای کودک بسیار تلاش خواهد کرد، اما این باعث نمی‌شود روزه گرفتن ایده خوبی باشد.
چرا؟ شواهد فراوان نشان می‌دهد که کیفیت غذایی شیر مادر تا حد زیادی توسط رژیم غذایی او تعیین می‌شود. وقتی کالری کمتری دریافت می‌کنید، یعنی ویتامین و مواد معدنی کمتری مصرف می‌کنید که در نهایت می‌تواند باعث شود شیر شما مواد غذایی کافی برای تغذیه نوزاد را نداشته باشد.
شیردهی از نظر جسمی، از بدن شما انرژی می‌گیرد، بنابراین دریافت کالری مداوم باعث می‌شود بدنتان انرژی لازم دریافت نکند.
احتمال زیادی وجود دارد که روزه داری، شما را خسته کند در این شرایط، مراقبت از نوزاد یا کودک نوپا، بسیار دشوارتر خواهد شد.
اگر روزه داری را انتخاب کردید، مطمئن شوید که مقدار زیادی آب می‌نوشید تا از کمبود آب بدن جلوگیری شود.

آیا روزه داری در دوران بارداری بی‌خطر است؟
روزه داری برای دوره‌های حداقل 12 ساعته در روز، معمولا به عنوان راهی برای کاهش وزن معرفی می‌شود، اما هرگز نباید سعی کنید هنگام بارداری، لاغر شوید.
روزه داری می‌تواند بر رشد و نمو جنین شما تاثیر منفی بگذارد.
اگر نگران وزن خود در دوران بارداری هستید، با پزشکتان خود صحبت کنید تا راه حلی مناسب به شما ارائه بدهد.

روزه گرفتن در دوران شیردهی، بی‌خطر است؟
روزه داری در زنان شیرده مورد مطالعه قرار نگرفته است، بنابراین متخصصان نمی‌توانند به طور قطعی بگویند که آیا روزه گرفتن برای کاهش وزن، ایمن است یا نه.
مانند سایر اشکال روزه داری، گرسنه ماندن طولانی‌مدت می‌تواند احساس کندی و کمبود انرژی در شما ایجاد کند.
البته ممکن است مشتاق باشید که در سریع‌ترین زمان ممکن، به وزن قبل از بارداری برگردید. اما سعی کنید صبور باشید. از آنجا که شیردهی در روز حدود 500 کالری می‌سوزاند، ممکن است با گذشت مدتی، وزن اضافی شما به خودی خود جبران شود.
اگر می‌خواهید بعد از زایمان وزن کم کنید، باید حداقل 6 تا 8 هفته پس از زایمان منتظر بمانید و حداقل در روز، 1800 کالری دریافت کنید.

حکم روزه گرفتن در شیردهی
در ادامه، نظر برخی مراجع تقلید را درباره روزه گرفتن در شیردهی، برایتان مطرح می‌کنیم:

نظر فقهی آیت‌الله‌العظمی مکارم شیرازی
زنانى که بچه شیر مى‌دهند (خواه مادر بچه، خواه دایه) اگر روزه گرفتن باعث کمى ‌شیر آن‌ها و ناراحتى بچه ‌شود، روزه بر آن‌ها واجب نیست، ولى براى هر روز، کفاره (یک مد طعام) واجب است و بعدا نیز باید روزه را قضا کنند، اما اگر روزه براى خودشان ضرر داشته باشد، کفاره لازم نیست، ولى بعدا روزه‌هایی را که نگرفته‌اند، باید قضا کنند.

شیردهی، حتی بیش از بارداری نیازهای غذایی شما را افزایش می‌دهد. مادرانی که به فرزندشان شیر می‌دهند، باید حدود 450 تا 500 کالری اضافی در روز دریافت کنند که انجام این کار در هنگام روزه‌داری دشوار است. به خاطر داشته باشید که اکثر ادیان، مادران شیرده را از روزه داری معاف می‌کنند، بنابراین نباید حس بدی داشته باشید.

نظر فقهی آیت‌الله‌العظمی صافی گلپایگانی
چنانچه روزه براى بچه یا مادر او به خاطر شیر دادن ضرر داشته یا احتمال عقلایى ضرر مى‌داده که قهرا موجب خوف ضرر می‌شود، خوردن روزه اشکال نداشته، ولى باید براى هر روزی که خورده یک مد طعام مانند گندم و جو و برنج به فقیر غیر سید بدهد و دادن پول این‌ها کفایت نمى‌کند و باید قضاى روزه‌ها را نیز بگیرد.

نظر فقهی آیت‌الله‌العظمی وحید خراسانی
اگر شیر او کم باشد و روزه برای بچه یا برای خودش ضرر داشته باشد، جایز نیست روزه بگیرد بلکه باید بعدا قضای آن را بجا آورد و این حکم در صورتی است که شیر خوردن این بچه از راه دیگری میسر نباشد و اگر میسر باشد واجب است آن زن روزه بگیرد و در صورتی که روزه برای بچه‌اش ضرر داشته باشد علاوه بر قضا باید فدیه هم بپردازد یعنی برای هر روز یک مد طعام به فقیر بدهد و احتیاط مستحب این است که در صورتی که روزه برای خودش ضرر داشته باشد برای هر روز یک مد طعام به فقیر بدهد.

نظر فقهی آیت‌الله‌العظمی سیدعلی سیستانی
زنـى کـه بـچه شیر مى‌دهد و شیر او کم است چه مادر بچه یا دایه او باشد، یا بى‌اجرت شیر دهد اگـر روزه بـراى خودش یا بچه‌‎اى که شیر می‌دهد ضرر دارد، روزه بر او واجب نیست و باید براى هر روز یـک مـد طعام به فقیر بدهد و در هر دو صورت روزه‌هایى را که نگرفته باید قضا نماید، ولى بنابر احتیاط واجـب ایـن حـکـم اخـتصاص به موردى دارد که شیر دادن بچه منحصر به همین راه باشد و اما اگر راه دیـگـرى بـراى شـیر دادن بچه باشد -مثلا این که چند زن در شیر دادن او شرکت کنند- ثبوت این حکم محل اشکال است.

نکاتی برای روزه داری در شیردهی
این نکات می‌تواند در روزه گرفتن به شما کمک کند:

• با پزشک خود مشورت کنید
  به یاد داشته باشید که شرایط جسمی و روحی هر مادر متفاوت است. به همین دلیل مشاوره با پزشک یا ماما قبل از روزه گرفتن بسیار مهم است. 
• هیدراته بمانید
  کمبود آب هم برای مادران آینده و هم برای مادرهایی که به نوزادشان شیر می‌دهند خطرناک است. قبل از روزه داری، مایعات اضافی بنوشید و مطمئن شوید که به بدنتان آب‌رسانی می‌کنید.

• پرهیز از روزه داری طولانی
  در صورت بارداری یا شیردهی، از روزه داری طولانی خودداری کنید. روزه گرفتن برای مدت طولانی می‌تواند در صورت بارداری روی جنین و در صورت شیردهی بر تولید شیر تاثیر بگذارد.

• سخت نگیرید
  این احتمال وجود دارد که در هنگام روزه داری انرژی کمتری داشته باشید، بنابراین از انجام فعالیت‌های سنگین یا ورزش خودداری کنید. 
• به بدن خود گوش دهید
  وقتی احساس کندی و خستگی می‌کنید استراحت کنید. و اگر در هر مرحله از روزه داری احساس ضعف کردید، باید غذا بخورید.

• پانزده درصد مردان نابارور مبتلا به آزواسپرمی هستند به عبارت دیگر تعداد اسپرم مرد صفر است. بسیاری آزواسپرمی را مترادف با ناباروری غیر قابل درمان می‌دانند.
• تشخیص و درمان ناباروری، پرهزینه است و در مواردی که مرد دارای آزواسپرمی است هزینه‌ها چندین برابر می‌شود.
• باید تکلیف اینگونه خانواده‌ها را بسرعت مشخص کرد. من بیماران مبتلا به آزواسپرمی دارم که بیش از 10 سال است که از یک مطب به مطب دیگر در حال رفت و آمد و درمان هستند.
• باید ظرف حداکثر 10 روز تکلیف زوج و علت آزواسپرمی مشخص شود. اگر بیمار قابل درمان است، میزان شانس موفقیت به بیمار گفته شود و اگر غیر قابل درمان است باز باید به بیمار گفته شود که امید بی‌مورد نداشته و هزینه اضافی نکند.
• آزواسپرمی به معنی صفر بودن تعداد اسپرم‌ها می‌باشد.
• این مردان نیازمند تشخیص دقیق هستند.
• آزواسپرمی پایان راه برای زوج‌ها نیست و بسیاری از این زوج‌ها می‌توانند فرزند خودشان را داشته باشند.

مواجهه با آزواسپرمی در ناباروری مردان
در مواجهه با یک زوج ناباروری که مرد دارای آزواسپرمی است باید دو اقدام زیر صورت گیرد:

• هر مرد مبتلا به آزواسپرمی نیازمند تمامی بررسی‌ها نیست، با معاینه بیمار و انجام آزمایشات اولیه می‌توان مشخص کرد که نزدیکترین و مقرون به صرفه‌ترین راه برای تشخیص قطعی علت آزواسپرمی کدام راه است.
• متاسفانه آزواسپرمی نسبتا شایع است، یک درصد مردان و 15 درصد مردان نابارور دارای آزواسپرمی هستند.

برای تشخیص علت اصلی آزواسپرمی از یک یا چند اقدام تشخیصی زیر استفاده می‌شود
اخذ شرح حال دقیق از بیمار معاینه فیزیکی دقیق بیمار اندازه‌گیری هورمون‌های خون که در مرحله اول شامل: LH, FSH پرولاکتین، تستوسترون، و استرادیول می‌باشد.
در صورت لزوم از آزمایشات تکمیلی استفاده می‌شود. سونوگرافی از سیستم ادراری به روش‌های مختلف سونوگرافی از سیستم انزالی به روش‌های مختلف.
آزمایش کاریوتایپ، آزمایش تجزیه کروموزم Y، اندازه‌گیری میزان قند مایع منی، نمونه‌برداری از بیضه‌ها انجام تست‌های ژنتیکی.
ابتدا در این بیماران یک تشخیص احتمالی داده می‌شود و سپس بر اساس آن اقدامات تشخیصی صورت می‌گیرند.

تشخیص علت آزواسپرمی در درمان ناباروری مردان

• اولین اقدام این است که مشخص کنیم آزواسپرمی انسدادی است یا غیر انسدادی.
• در آزواسپرمی انسدادی، بیضه‌ها اسپرم تولید می‌کنند ولی لوله‌هائی که اسپرم را از بیضه خارج می‌کنند مسدود هستند.
• در آزواسپرمی غیر انسدادی بیضه‌ها اسپرم تولید نمی‌کنند.
• شانس باروری در آزواسپرمی انسدادی زیاد است حتی این بیماران گاها با یک عمل جراحی کوچک از راه طبیعی بچه‌دار می‌شوند.

قبل بیضوی و بعد بیضوی

• دو نوع قبل بیضوی و بیضوی آزواسپرمی انسدادی را تشکیل می‌دهند ولی نوع بعد بیضوی همان نوع انسدادی است.
• بر اساس دو پارامتر آزمایش تجزیه منی می‌توان اطلاعات زیادی کسب کرد و آن حجم و pH مایع منی است.
  مایع منی از سه جزء اصلی تشکیل شده است: اسپرم‌ها که در بیضه‌ها تولید شده و از طریق لوله‌های منی بر به بیرون منتقل می‌شوند. اسپرم‌ها حدود یک درصد حجم مایع منی را تشکیل می‌دهند.
• ترشحات کیسه‌های منوی که قلیائی بوده و حدود 70 درصد حجم مایع منی را شامل می‌شود.
• قلیائیت مایع منی تماما وابسته به ترشحات کیسه‌های منوی است. ترشحات پروستات که اسیدی بوده و حدود 30
• درصد حجم مایع منی را تشکیل می‌دهند. چون قلیائیت ترشحات کیسه‌های منوی بر اسیدیته ترشحات پروستات غلبه دارد، بنابراین مایع منی خاصیت قلیائی دارد.
• برای تشخیص می‌توان از دو مورد زیر استفاده کرد. مایع منی به یکی از دو شکل زیر خواهد بود: کم حجم و اسیدی حجم با pH مایع منی طبیعی.

مایع منی کم حجم

• مایع منی کم حجم با pH مایع منی اندک فقط حاوی ترشحات پروستات خواهد بود بنابراین حجم آن حدود شش دهم میلی‌لیتر و pH آن اسیدی و شش و نیم خواهد بود.
• اگر مایع منی کم حجم و اسیدی باشد، یا کیسه‌های منوی بصورت مادرزادی وجود ندارند و یا اینکه مجاری انزالی که ترشحات کیسه‌های منوی را خارج می‌کنند مسدود هستند.
• گاها می‌توان مجاری انزالی مسدود را با یک عمل جراحی کوچک باز کرد.
• اگر در یک مرد مبتلا به آزواسپرمی حجم مایع منی طبیعی (بیش از یک میلی لیتر) و مایع منی قلیائی (pH بیش از 7) باشد، نشاندهنده عملکرد طبیعی کیسه‌های منوی و باز بودن مجاری انزالی است.
• در این بیماران یا انسداد در نزدیکی بیضه است و یا بیضه‌ها اسپرم تولید نمی‌کنند.
• مطلب مهم این است که در تعداد قابل توجهی از بیمارانی که آزمایشگاه آزواسپرمی گزارش می‌کند، اگر مایع منی سانتریفیوژ شود و رسوب حاصل از سانتریفیوژ بررسی شود، مایع منی دارای اسپرم خواهد بود.

بررسی‌های هورمونی برای درمان ناباروری مردان

• برای عملکرد طبیعی بیضه‌ها، عملکرد طبیعی دو غده مهم دیگر لازم است.
• محوری از بالا به پائین هم در مرد و هم در زن وجود دارد که به آن در مرد محور هیپوتالاموس – هیپوفیز – بیضه گفته می‌شود.
• با شروع بلوغ غده هیپوتالاموس هورمونی بنام GnRH ترشح می‌کند که این هورمون از طریق جریان خون به غده هیپوفیز رفته و سبب ترشح دو نوع هورمون توسط غده هیپوفیز به نام‌های LH و FSH می‌شود.
• این دو هورمون باز از طریق خون به بیضه‌ها برده شده و هورمون LH سبب ترشح هورمون تستوسترون توسط بیضه‌ها و هورمون FSH سبب تولید اسپرم توسط بیضه‌ها می‌شود.
• حال اگر بیضه‌ها به هر دلیلی نتوانند هورمون تستوسترون تولید کنند، خصوصیات جنسی ثانویه در مردان ایجاد نشده و ظاهری پیدا می‌کنند که به آن ظاهر خواجه مانند می‌گویند.
• اگر علت آزواسپرمی، قبل بیضوی باشد، میزان هورمون‌های LH و FSH پائین خواهد بود به این بیماران می‌توان با تجویز هورمون‌های مذبور کمک کرد تا بچه‌دارشوند.
• ولی برعکس در علل بیضوی میزان هورمون‌های LH و FSH بویژه FSH بالا است. هر قدر میزان هورمون FSH بالاتر باشد پیش آگهی بدتر است.

بررسی‌های ژنتیکی برای درمان ناباروری مردان
بررسی‌های ژنتیکی اساس و پایه بررسی بیماران مبتلا به آزواسپرمی هستند ولی اکثرا نادیده گرفته می‌شوند.
مفیدترین تست ژنتیکی در این بیماران عبارتند از: آزمایش کاریوتایپ، آزمایش تجزیه میزان شکستگی کروموزوم Y

آزمایش کاریوتایپ برای درمان ناباروری مردان

• جهت اطلاع خوانندگان یادآوری کنم که انسان دارای 46 کروموزم است که دو تای آنها کروموزوم‌های جنسی هستند که در زنان هر دو کروموزوم جنسی X می‌باشد یعنی فرمول کروموزومی زنان 46 XX است.
• در مردان یکی از کروموزوم جنسی X و دیگری Y می‌باشد یعنی فرمول کروموزومی مردان 46 XY است.
• هنگام تشکیل جنینی اگر کروموزوم X مادر با کروموزوم X پدر ترکیب شود، جنین دختر خواهد بود (XX) و اگر کروموزوم X مادر با کروموزوم Y پدر ترکیب شود جنین پسر خواهد شد (XY). در آزمایش کاریوتایپ فرمول کروموزوم جنسی مرد مشخص می‌شود.
• اختلالات کروموزومی ممکن است در تعداد باشد مثلا یک یا چند عدد کروموزوم کم یا زیاد باشد.
  در سندرم کلاین فلتر که مرد با ناباروری مراجعه می‌کند، یک کروموزوم X اضافی وجود دارد، یعنی مرد بجای اینکه 46XY باشد 47XXY است.
• گاها اختلال در ساختمان کروموزوم است، مثلا یک تکه از کروموزوم وجود ندارد یا یک تکه از یک کروموزوم جدا و به کروموزوم دیگر می‌چسبد.

شکستگی در کروموزوم Y

• ناحیه‌ای بر روی کروموزوم Y وجود دارد که به آن ناحیه آزواسپرمی می‌گویند.
• این شکستگی در بازوی بلند کروموزوم Y می‌باشد.
• شکستگی در بازوی بلند کروموزوم Y شایعترین اختلال ژنتیکی قابل تشخیص در نارسائی تولید اسپرم است.
  ناحیه آزواسپرمی بر روی کروموزوم Y را با AZF یا Azoospermia Factor نشان می‌دهند.
• سه نوع AZF وجود دارد: AZFa، AZFb، و AZFc. مشخص کردن این نواحی اهمیت زیادی دارد.
• اگر مرد مبتلا به آزواسپرمی دارای شکستگی در AZFc باشد در 60 درصد موارد در نمونه‌برداری از بیضه‌ها می‌توان جهت لقاح مصنوعی اسپرم پیدا کرد.
• ولی اگر شکستگی در AZFa و AZFb باشد احتمال بدست آوردن اسپرم در نمونه‌برداری از بیضه فوق‌العاده اندک است. مردان دارای AZFa تقریبا هیچ سلول زایائی در نمونه‌برداری از بیضه‌ها نخواهند داشت.
• مردانی که دارای AZFb می‌باشند معمولا در آنها تکامل اسپرم متوقف می‌شود (یعنی سلولهای مولد اسپرم دارند) که گاها می‌توان با تجویز دارو تکامل اسپرم را کامل کرد.
• بنابراین ارزش بررسی ژنتیک از اینجا مشخص می‌شود که هر سه گروه از بیماران فوق در آزمایش تجزیه منی دارای آزواسپرمی (تعداد اسپرم‌ها) هستند.

درمان ناباروی مردان، وقتی هیچ اسپرمی ندارند 

داروی بی نطفگی

آمبولیزاسیون زیر پوستی

جراحی 

آیا آزواسپرمی به معنی ناباروری مطلق است؟

• یک درصد مردان و 15 درصد مردان نابارور دارای آزواسپرمی هستند.
• آزواسپرمی به معنی ناباروری مطلق نیست. در مردان مبتلا به آزواسپرمی باید تشخیص دقیق علت آزواسپرمی مشخص شود.
• برای تشخیص باید راهی را انتخاب کرد که در حداقل زمان و با حداقل هزینه به تشخیص برسیم.
• باید تکلیف زوج‌های با همسر مبتلا به آزواسپرمی روشن شود و از مراجعات مکرر آنها به پزشکان مختلف جلوگیری گردد.

حتما از اوقات جادویی بارداری لذت می‌برید، اما بارداری فقط این لحظات زیبا و معجزه‌آسا نیست، چون بدن شما به سرعت در حال تغییر است، که می‌‌تواند کمی ناراحت‌کننده باشد. یکی از ناراحتی‌ها و مشکلاتی که بسیاری از خانم‌ها در طول بارداری آن را تجربه می‌کنند ، ورم پا در بارداری است.
بیایید در مورد اینکه چرا ممکن است پاهای شما در دوران بارداری متورم شود، صحبت کنیم. لازم است به پزشک مراجعه کنید، اما برخی از درمان‌های ساده می‌توانند به شما کمک کنند و از همه مهم‌تر اینکه باید بدانید گاهی لازم است کفش‌هایی جدید بخرید چون به احتمال زیاد کفش‌های قدیمی‌تان اندازه پاهایتان نخواهد بود.

چه عواملی باعث ورم پا در بارداری می‌شود؟
چه زمانی پاهایتان پف می‌کند؟ خوب، خبر خوب اینکه معمولا دیرتر اتفاق می‌افتد.

• ورم پا در بارداری در سه ماهه اول

  افزایش سریع سطح هورمون پروژسترون، ممکن است هضم شما را کند سازد که به نفخ شکم منجر می‌شود. ممکن است در سه ماهه اول، کمی ورم در دست‌ها، پاها یا صورت خود داشته باشید، اما این مقدار زیاد نیست. اگر در همان اوایل بارداری، ورم زیادی مشاهده کردید، به ویژه اگر با علائم دیگری مانند سرگیجه، سردرد یا خونریزی همراه بود، با پزشک خود تماس بگیرید.

  تورم و به ویژه تورم پا در بارداری، یکی از عوارض جانبی شایع در دوران بارداری است. این اتفاق به دلیل افزایش حجم مایعات در بدن و همچنین کاهش گردش خون ایجاد می‌شود. اگر دچار تورم ناگهانی یا شدید شده‌اید، مهم است که با پزشک تماس بگیرید، چون ممکن است نشانه مشکل جدی‌تری باشد. با این وجود، کمی تورم در بارداری، طبیعی است.

  پیشنهاد بیا نی نی: آزمایشگاه‌های کلینیک بیا نی نی

• ورم پا در بارداری در سه ماهه دوم

  سه ماهه دوم بارداری با هفته سیزدهم بارداری، آغاز می‌شود. معمولا ورم پا تا ماه پنجم بارداری شروع نمی‌شود. این تورم به دلیل افزایش حجم خون و مایعات در بدن شما است. حجم خون شما در طول بارداری، حدود 50 درصد افزایش می‌یابد که با احتباس مقدار زیادی مایع در بدن شما نمود پیدا می‌کند.
  این مایعات اضافی به نرم شدن بدن و آماده‌سازی آن برای زایمان کمک می‌کند که دقیقا همان چیزی است که به آن نیاز دارید. مطمئن باشید مایعات اضافی بدن در روزها و هفته‌های پس از تولد نوزاد به سرعت کاهش می‌یابد.
  در سه ماهه دوم، ممکن است انگشترهایی که دستتان می‌کنید و کفش‌هایی که می‌پوشید، کمی راحت باشد، اما پس از مدتی دچار ورم بارداری می‌شوید.

• ورم پا در بارداری در سه ماهه سوم

شروع هفته 28 بارداری در سه ماهه سوم بارداری، متداول‌ترین زمان برای احساس تورم پا است. با گذشت هفته‌ها و نزدیک شدن به هفته 40 بارداری، انگشت‌های پای شما بیشتر ورم می‌کند.
بدن شما همچنان به تولید خون و مایعات ادامه می‌دهد که می‌تواند در تورم نقش داشته باشد. رحم شما نیز با رشد کودک بسیار سنگین می‌شود که این موضوع، رسیدن جریان خون را از پاها به قلب کاهش می‌دهد.
شاید با خواندن این موضوعات نگران شوید، اما نگران نباشید، این روند خطرناک نیست، فقط می‌تواند کمی ناراحت‌کننده باشد.
سایر عواملی که در ورم بارداری و ورم پاها در این دوران نقش دارند، عبارتند از:

• آب و هوای گرم
• عدم تعادل رژیم غذایی
• مصرف کافئین
• ننوشیدن آب کافی
• ایستادن طولانی‌مدت روی پاهایتان

چه موقع لازم است برای ورم پا در بارداری به پزشک مراجعه کنید؟
متورم شدن پاها یک بخش بسیار طبیعی از بارداری است که بسیاری از مادران آینده می‌توانند به آن دچار شوند، بنابراین در بیشتر مواقع، تورم پا فقط نشانه دیگری از تمام روندی است که بدن شما برای رشد جنین طی می‌کند.
با این حال، تورم پا گاهی اوقات می‌تواند نشانه یک مشکل جدی‌تر باشد. یکی از این مشکلات، پره‌اکلامپسی است که می‌تواند در دوران بارداری ایجاد و به طور خطرناکی باعث فشار خون بالا شود.
در صورت مشاهده موارد زیر با پزشک تماس بگیرید:

• تورم ناگهانی دست‌ها‌، پاها، صورت یا اطراف چشم‌ها
• تورم که به طرز چشمگیری بیشتر می‌شود
• سرگیجه یا تاری دید
• سردرد شدید
• گیجی
• تنفس دشوار
• اگر فقط ورم یک پا را مشاهده می‌کنید که با درد، قرمزی یا احساس گرما نیز همراه است، می‌تواند به معنی ترومبوز ورید عمقی و لخته شدن خون باشد. 
  پیشنهاد بیا نی نی: آشنایی با متخصصان سونوگرافی در کلینیک بیا نی نی

در صورت مشاهده این علائم با پزشک خود تماس بگیرید زیرا زنان باردار با تشکر از هورمون‌های بارداری، بیشتر از یک فرد معمولی دچار لخته خون می‌شوند.
اگر مطمئن نیستید که تورم طبیعی است یا در این‌باره نگرانی دارید، بهتر است با پزشک یا ماما تماس بگیرید.

چگونه می‌توان ورم پا در بارداری را کاهش داد؟
پاهای متورم ممکن است دردناک باشند یا نباشند، اما مطمئنا می‌توانند ناراحت‌کننده یا آزاردهنده باشند.
خوشبختانه روش‌های ساده‌ای برای تسکین این علائم در دوران بارداری وجود دارد. در ادامه با این روش‌ها آشنا می‌شوید:

• مصرف سدیم را کاهش دهید

  یکی از راه‌های کاهش تورم در دوران بارداری، محدود کردن مصرف سدیم (یا نمک) است. نمک باعث می‌شود بدن شما آب اضافی را نگه دارد. سعی کنید از مصرف غذاهای کنسرو شده یا فرآوری‌شده خودداری کنید، زیرا این مواد سرشار از سدیم هستند. سعی کنید نمک اضافی روی غذای خود نریزید.
  استفاده از گیاهان خوش‌طعم مانند رزماری، آویشن و پونه کوهی، راهی آسان برای افزودن طعم به غذاها و حذف مصرف زیاد نمک است.

• مصرف پتاسیم را افزایش دهید

  عدم دریافت کافی پتاسیم می‌تواند تورم را بدتر کند، زیرا پتاسیم به بدن شما کمک می‌کند تا میزان مایعات موجود در بدن را متعادل سازد. برخی از غذاهایی که به طور طبیعی سرشار از پتاسیم هستند، عبارتند از:

• سیب‌زمینی با پوست
• سیب‌زمینی شیرین (با پوست باشد، بهتر است)
• موز
• اسفناج
• لوبیا
• برخی از آب میوه‌ها (آلو، انار، پرتقال، هویج و میوه‌های شور)
• ماست
• چغندر
• ماهی سالمون
• عدس

• مصرف کافئین را کاهش دهید

  در حالی که مصرف کافئین گاه به گاه در دوران بارداری مضر نیست، نوشیدن کافئین زیاد برای شما و جنین خوب نیست و می‌تواند تورم بارداری را بدتر کند. اگر واقعا مصرف قهوه یا چای را دوست دارید و نمی‌توانید از آنها دل بکنید، قهوه بدون کافئین همراه با شیر یا چای گیاهی مانند نعنا فلفلی را امتحان کنید.

• آب بیشتری بنوشید

  هر چند که ممکن است عجیب به نظر برسد، اما نوشیدن آب بیشتر، برای مقابله با تورم کارساز است. اگر بدن شما فکر کند کمبود آب دارید، مایعات بیشتری را برای تلاش برای جبران این کمبود نگه می‌دارد. بنابراین سعی کنید هر روز حداقل 10 لیوان آب بنوشید تا بدنتان هیدراته بماند.
  شاید اگر این روال را در زندگی خود پیاده نکرده باشید، نوشیدن این مقدار آب برایتان دلهره‌آور باشد. سعی کنید در فنجان‌های کوچک‌تر آب بنوشید یا اینکه آب را با لیمو یا نعنا مزه‌دار کنید تا نوشیدن آب برایتان آسان‌تر شود و از آن لذت بیشتری ببرد.

• پاهایتان را بالا نگه دارید و استراحت کنید

  شاید قبل از تولد نوزاد، هزاران کار داشته باشید، اما سعی کنید در صورت امکان بنشینید و پاهای خود را بالا نگه دارید. تمام مدت نشستن برای گردش خون شما مناسب نیست، اما تمام وقت ایستادن هم مشکلاتی مانند تورم به همراه دارد.
  نشستن در حالی که پاهایتان را بالا نگه داشته‌اید، به‌خصوص در پایان روز می‌تواند به تخلیه مایعی که در طول روز در پاهای شما جمع شده، کمک کند.

  یکی از راه‌های کاهش تورم در دوران بارداری، محدود کردن مصرف سدیم (یا نمک) است. نمک باعث می‌شود بدن شما آب اضافی را نگه دارد. سعی کنید از مصرف غذاهای کنسرو شده یا فرآوری‌شده خودداری کنید، زیرا این مواد سرشار از سدیم هستند. سعی کنید نمک اضافی روی غذای خود نریزید.

• لباس‌های راحت بپوشید

  پوشیدن لباس تنگ می‌تواند تورم را بدتر و از گردش خون جلوگیری کند. سعی کنید لباس‌های راحت و گشاد بپوشید. لباس‌های ماکسی مخصوص بارداری در تابستان و ژاکت کش‌باف پشمی در زمستان می‌تواند مناسب باشد.

• خودتان را خنک نگه دارید

  به‌خصوص اگر در ماه‌های گرم تابستان دوره بارداری خود را می‌گذرانید، در گرمای روز در خانه بمانید و از ورزش شدید پرهیز کنید. این کارها می‌تواند باعث خنک شدن شما و کاهش تورم شود. لباس خنک بپوشید، کمپرس سرد روی پاهایتان قرار دهید.

• جوراب‌های مخصوص بپوشید

  به داروخانه مراجعه کنید و جورابی مخصوص ورم پاها بخواهید. این جوراب‌ها به گردش مایعات بدن شما کمک می‌کنند. جوراب‌هایی بخرید که بالای زانو نباشند چون ممکن است تورم را بدتر کنند.

• راه بروید

  هر روز چند بار پیاده‌روی 5 یا 10 دقیقه‌ای داشته باشید. پیاده‌روی می‌تواند به بهبود گردش خون و در نتیجه به کاهش تورم کمک کند. در طول روز استراحت کافی داشته باشید. انجام ورزش‌های بارداری هم کمک‌کننده است.

• کفش راحت بپوشید

  اگر همیشه کفش پاشنه‌بلند پوشیده‌اید و دوست دارید شیک به نظر برسید، شاید در دوران بارداری هم این روند را ادامه دهید، اما اواخر بارداری زمانی است که باید به پاهایتان استراحت بدهید. بنابراین کفش راحت بپوشید. کفش راحت برای کاهش تورم پا و همچنین جلوگیری از مشکلات مفصل ران و کمر اهمیت دارد. اندازه پاها ممکن است در طول بارداری تغییر کند. پاهای برخی از زنان به اندازه قبل از بارداری است، اما بسیاری از خانم‌ها متوجه می‌شوند که در بارداری، پاهایشان نیم سایز بزرگ‌تر شده است.

• شنا کنید

  ثابت نشده است که شنا کردن تورم دوران بارداری را کاهش می‌دهد، اما بسیاری از خانم‌ها با شنا کردن از تورم بارداری خلاص می‌شوند. در استخری که عمق آب تقریبا تا گردن شما است، بایستید یا شنا کنید.

• از ماساژ بهره بگیرید

  ماساژ در بارداری به گردش مایعاتی که در پاهایتان جمع می‌شوند، کمک می‌کند و در نتیجه تورم کاهش می‌یابد. حتی می‌توانید در طول ماساژ از نعنا فلفلی یا اسطوخودوس استفاده کنید تا احساس بهتری داشته باشید.

• به پهلوی چپ بخوابید

خوابیدن به پهلوی چپ می‌تواند باعث بهبود جریان خون و کاهش تورم پاها شود. خوابیدن به پهلوی چپ، فشار رحم را از ورید تحتانی که خون را به قلب شما بازمی‌گرداند، کاهش می‌دهد.

کاهش ورم پا در بارداری، خلاصه
تورم و به ویژه تورم پا در بارداری، یکی از عوارض جانبی شایع در دوران بارداری است. این اتفاق به دلیل افزایش حجم مایعات در بدن و همچنین کاهش گردش خون ایجاد می‌شود.
اگر دچار تورم ناگهانی یا شدید شده‌اید، مهم است که با پزشک تماس بگیرید، چون ممکن است نشانه مشکل جدی‌تری باشد. با این وجود، کمی تورم در بارداری، طبیعی است.
با انجام ورزش منظم، نوشیدن آب فراوان، استراحت، پوشیدن لباس‌های راحت و رعایت رژیم غذایی متعادل می‌توانید از تورم پا جلوگیری کنید.
همچنین می‌توانید برای کاهش ورم بارداری با متخصصان کلینیک بیا نی نی تماس بگیرید.

آیا به دنبال یک برنامه کاهش وزن و لاغری بعد از زایمان هستید؟ در این مقاله بهترین نکات کاهش وزن اضافی پس از زایمان را برایتان بیان می‌کنیم.

لاغری بعد از زایمان
در حقیقت هیچ کاهش وزن جادویی پس از زایمان وجود ندارد و این ایده که شما بتوانید سریع و در کمترین زمان به وزن قبل از زایمان خود برگردید، فقط یک افسانه است.
لاغری بعد از زایمان، یک فرایند تدریجی است، بنابراین اگر سریع به نتیجه نمی‌رسید، نگران و ناراحت نباشید. در ادامه با چند ترفند راهنمای کاهش وزن آشنا می‌شوید.

رژیم لاغری بعد از زایمان
برای شروع برنامه کاهش وزن پس از زایمان، باید مقدار مناسب کالری و سایر مواد مغذی را دریافت کنید. این عوامل بسته به سن، متابولیسم و سطح فعالیت متفاوت هستند.

تغذیه پس از زایمان
متخصصان توصیه می‌کنند که پس از زایمان رژیم نگیرید. شما باید ابتدا به فکر سلامتی خود باشید. بدن شما در تلاش است تا خودش را ترمیم کند.
اگر به نوزادتان شیر می‌دهید، باید خودتان را به دریافت 2000 تا 2200 کالری در روز محدود کنید. این مقدار کالری در صورت عدم شیردهی به 1600 تا 1800 کالری در روز می‌رسد.
خوب است بدانید فرایند شیردهی هر روز حدود 600 تا 800 کالری می‌سوزاند. در صورتی که ورزش کنید می‌توانید کالری بیشتری بسوزانید.

برخی از مواد مغذی در رژیم لاغری پس از زایمان موثر هستند. مثلا فولات برای بارداری‌های آینده مهم است.
ویتامین D و کلسیم برای سلامت استخوان حیاتی است. آهن به کم‌خونی کمک می‌کند، ویتامین C برای جذب آهن و پروتئین برای ساخت و ترمیم بافت‌های شما بسیار مهم است.
شما حتی در دوران شیردهی برای تولید شیر به مقدار بیشتری از این مواد مغذی احتیاج دارید.

تغذیه پس از زایمان برای مادران شیرده

• کالری: 2200-2400
• کلسیم: 1000-1300 میلی‌گرم
• فولات: 280 میکروگرم
• آهن: 15 میلی‌گرم
• پروتئین: 65 گرم
• ویتامین سی: 95 میلی‌گرم

تغذیه پس از زایمان برای مادرانی که به نوزاد شیر خشک می‌دهند

• کالری: 1.900–2.200
• کلسیم: 1300 میلی‌گرم
• فولات: 180 میکروگرم
• آهن: 15 میلی‌گرم
• پروتئین: 44-50 گرم
• ویتامین سی 60 میلی‌گرم
  

  خوردن وعده‌های غذایی کوچک و مکرر در طول روز، سطح قند خون را ثابت نگه می‌دارد و به شما در جلوگیری از پرخوری کمک می‌کند. به خاطر داشته باشید که اگر کالری در طول روز در بدن توزیع شود، احتمال چاق شدن کمتر است. بین وعده‌های غذایی، میان‌وعده‌هایی شامل میوه‌ها، سبزیجات و منابع پروتئین مصرف کنید.

برای کاهش وزن بعد از زایمان چه بخوریم؟
مصرف بیش از حد مواد قندی می‌تواند سطح قند خون شما را متغیر کند و هنگامی که قند خون شما پایین می‌آید، به احتمال زیاد هر ماده غذایی را که دم دستتان باشد، می‌خورید. برای جلوگیری از وسوسه، فقط غذاهای مقوی را دم دست خود نگه دارید.
همچنین برای میان وعده‌ها شیر و ماست کم‌چرب تهیه کنید زیرا مطالعات نشان داده است که کلسیم می‌تواند به کاهش وزن کمک کند.
به غذاهای بدون کالری مانند نوشابه‌های گازدار و چیپس، نه بگویید. در عوض، رژیم غذایی خود را با انواع وعده‌های غذایی غنی از مواد مغذی حاوی پروتئین بدون چربی، غلات کامل، میوه‎‌ها و سبزیجات تازه و لبنیات کم‌چرب پر کنید.
چربی‌های سالم (مانند آووکادو، آجیل، کره بادام‌زمینی و روغن زیتون) را در وعده‌های غذایی خود بگنجانید.
مطالعات نشان می‌دهد که امگا 3 (چربی‌های سالم موجود در ماهی قزل‌آلا، گردو و روغن بذر کتان در میان سایر مواد غذایی) باعث کاهش چربی شکم می‌شود.

بدن بعد از زایمان، غذاهای پرآب
غذاهای پر آب (میوه‌ها، سبزیجات، سوپ‌ها، چای) هم کالری کمتری دارند.
آب، بدون افزودن کالری، وزن و حجم اضافه می‌کند و باعث کاهش تراکم کالری مواد غذایی می‌شود.
تحقیقات نشان می‌دهد افرادی که قبل از غذا سوپ می‌خورند، به طور قابل توجهی کمتر از افراد دیگر، غذا می‌خورند.
همچنین، غذاهای گرم بیشتر از غذاهای سرد، سیرکننده هستند، بنابراین بین وعده‌های غذایی، یک فنجان چای گرم بنوشید.

چند وقت یکبار باید غذا بخورم؟
خوردن وعده‌های غذایی کوچک و مکرر در طول روز، سطح قند خون را ثابت نگه می‌دارد و به شما در جلوگیری از پرخوری کمک می‌کند. به خاطر داشته باشید که اگر کالری در طول روز در بدن توزیع شود، احتمال چاق شدن کمتر است.
بین وعده‌های غذایی، میان‌وعده‌هایی شامل میوه‌ها، سبزیجات و منابع پروتئین مصرف کنید.
اگر نگران زمان‌بندی هستید، سعی کنید وعده‌های غذایی و میان‌وعده‌های خود را از قبل آماده کنید. سبزیجات را برای چند روز بشویید، خرد و بخارپز کنید.
غلات و مغزها را به بخش‌های کوچک تقسیم کنید. داشتن مواد غذایی در یخچال کافی نیست، آن‌ها باید آماده باشند تا در لحظه‌ای که ضعف می‌کنید، دم دستتان باشند.

بهترین میان‌وعده‌های پس از زایمان
سعی کنید هر بار که کودک خود را شیر می‌دهید، یک میان‌وعده بخورید. این کار به متابولیسم شما کمک می‌کند و می‌توانید مطمئن شوید که برای کاهش وزن پس از زایمان، حداکثر کالری را می‌سوزانید.
در ادامه، چند میان‌وعده خوش‌مزه را به شما معرفی می‌کنیم:

• کرفس، هویج و فلفل با هوموس
• سالاد تخم‌مرغ، یا مرغ همراه با نان سبوس‌دار
• غلات سبوس‌دار با شیر
• نان سبوس‌دار با کره بادام‌زمینی
• تخم‌مرغ آب پز
• سیب با کره بادام‌زمینی
• مخلوط میوه
• همچنین می‌توانید از میان‌وعده‌های پر فیبر مانند انجیر و کشمش یا کراکرهای گندم کامل استفاده کنید. این مواد غذایی می‌توانند شما را سیر نگه دارند.

تغذیه بعد از زایمان، کی غذا بخورم؟
بهتر است برای تغذیه بعد از زایمان از خودتان یک سئوال بپرسید: آیا واقعا گرسنه‌اید؟ اگر چنین است، به خود اجازه غذا خوردن بدهید.
در غیر این صورت، از خودتان بپرسید که آیا فقط خسته شده‌اید؟ شاید هم حوصله ندارید و می‌خواهید با غذا خوردن این مشکل را حل کنید. در این صورت، استراحت کنید، با دوست‌هایتان تماس بگیرید، قدم بزنید، تنها کاری که باید انجام دهید این است که غذا نخورید!

به اندازه کافی بخوابید
تحقیقات نشان داده است که خواب کافی به کاهش وزن پس از بارداری و تامین انرژی شما کمک می‌کند، بنابراین دیگر مجبور نیستید برای به دست آوردن انرژی از غذاهای پرکالری و پر شکر استفاده کنید.
شیردهی و مراقبت از نوزاد تازه متولدشده باعث چرخه‌های عجیب و ناقص خواب شما می‌شود و می‌تواند سوخت و ساز بدنتان را به هم بزند تا حدی که کاهش وزن بعد از زایمان را برایتان دشوار می‌سازد.

زمانی که نوزاد می‌خوابد، شما هم از فرصت استفاده کنید و بخوابید. به این ترتیب، با کمبود خواب طولانی‌مدت روبرو نخواهید شد و می‌توانید سطح انرژی و ولع مصرف مواد غذایی را در خود کنترل کنید.

از یک متخصص کمک بگیرید
اگر روش‌هایی را که گفتیم به کار بردید و همچنان در کاهش وزن بعد از زایمان، ناموفق بودید، از یک متخصص کمک بگیرید.

متخصصان تناسب اندام و تغذیه در کلینیک بیا نی نی هم گزینه‌های خوبی هستند.