دیابت بارداری چیست

دیابت بارداری چیست

این نوع از دیابت را بعضی از خانمها در طول بارداری می گیرند. بین ۲ تا ۱۰ درصد از خانمهای بارداری که دچار این وضعیت می شوند آن را یکی از شایع ترین مشکلات سلامتی در دوران باردای می دانند .

دیابت بیماری پیچیده است، اما به طور مختصر می توان گفت شخصی به این بیماری دچار می شود که به طور غیر طبیعی حجم قند خون بالایی داشته باشد.

زمانی که انسان غذایی می خورد دستگاه گوارش بیشترین قسمت غذا را به نوعی از قند که گلوکز نامیده می شود، تجزیه می کند. گلوکز وارد جریان خون شده و با کمک انسولین ( هورمونی است که بوسیله پانکراس تولید می شود ) سلولهای بدن از گلوکز مانند سوخت و تقویت کننده استفاده می کنند.

به هرحال اگر بدن انسان به اندازه کافی انسولین تولید نکند یا سلول های بدن نسبت به انسولین واکنش مناسبی نشان ندهد، مقدار زیادی از گلوکز به جای حرکت کردن در سلولها و تبدیل شدن به انرژی در خون باقی می ماند. زمانیکه خانمی باردار است تغییرات هورمونی می تواند واکنش سلولها نسبت به انسولین را کمتر کند.
 

دیابت بارداری چیست؟

برای بسیاری از خانم هایی که قرار است مادر شوند این موضوع یک مشکل بزرگ محسوب نمی شود. هنگامی که بدن به انسولین بیشتر نیاز داشته باشد پانکراس مقدار بیشتری از آن را ترشح می کند. اما اگر پانکراس (لوزالمعده ) نتواند خود را با تقاضای افزایش انسولین در طول دوره بارداری مطابقت دهد حجم گلوکز خون خانم باردار بیش از اندازه بالا رفته و منجر به دیابت بارداری می شود.

بیشتر مادرانی که دچار دیابت بارداری می شوند دیابت آنها پس از تولد نوزاد از بین می رود اما چنانچه خانمی در بارداری قبلی خود دچار دیابت بارداری شده باشد احتمال ابتلا به این وضعیت در بارداری بعدی افزایش پیدا می کند و پس از آن به شکل دیابت در بدن او باقی خواهد ماند.

بیشتر مادرانی که دچار دیابت بارداری می شوند دیابت آنها پس از تولد نوزاد از بین می رود

شناسایی دیابت بارداری 

بهتر است از افزایش وزن مجاز در طول بارداری و میزان وزنی که خودتان در دوران بارداری بدست میاورید با خبر باشید. دیابت بارداری معمولا نشانه خاصی ندارد.

به همین علت تمام خانم های باردار در طول هفته های ۲۴ تا ۲۸ بارداری آزمایش قند خون می دهند. به هر حال چنانچه خانمی در خطر ابتلا به دیابت یا نشانه هایی از آن (مثل وجود قند در ادرار) باشد پزشک متخصص آزمایش تست قند را در معاینات اولیه گرفته و مجدد آن را در بین هفته های ۲۴ تا ۲۸ از بارداری تکرار می کند

اما بعضی‌ها بیش از دیگران در معرض ابتلا به دیابت بارداری قرار دارند: 

-خانمهای چاق و مادرانی که دارای اضافه وزن هستند

-خانمهایی که در بارداری قبلی خود به دیابت بارداری مبتلا شده اند

-اگر در ادرار خانمها قند وجود داشته باشد

-چنانچه در بارداری قبلی نوزادی با وزن ۴ یا ۴.۵ کیلو به دنیا آورده باشند

-اگر در زایمان قبلی نوزاد مرده به دنیا آورده باشند

-قبلا نوزاد ناقص به دنیا آورده باشند

-با مشکل فشار خون بالا مواجه باشند

-اگر سن خانم باردار بالای ۳۵ سال باشد

-سابقه ابتلا به دیابت در خانواده یا اقوام نزدیک وجود داشته باشد

دیابت بارداری معمولا نشانه خاصی ندارد.

تاثیر دیابت بارداری بر حاملگی و جنین

بیشتر خانم‌هایی که در دوران حاملگی دچار دیابت بارداری می شوند نوزادان سالمی به دنیا می آورند. تغییر رژیم و ورزش ممکن است تنها فاکتورهای منظم نگه داشتن قند خون باشند اما در بعضی موارد درمان از طریق دارو انجام می شود.

نکته مهم این است که سطح قند خون باید به شکل منظم مورد آزمایش قرار بگیرد زیرا کنترل ضعیف دیابت می تواند برای مادر و نوزاد عواقب کوتاه یا بلند داشته باشد.

چنانچه قند خون بیش از اندازه بالا باشد گلوکز بسیار بالا در نهایت وارد خون نوزاد می شود. زمانیکه این اتفاق می افتد پانکراس نوزاد به تولید انسولین بیشتر نیاز پیدا می کند تمام قندهای اضافه و انسولین می تواند علتی باشد تا نوزاد دچار اضافه وزن به ویژه در قسمت بالای بدن شود.

این شرایط می تواند به آنچه که «ماکروزومی» گفته می شود منجر شود. نوزاد ماکروزومی ممکن است آنقدر بزرگ باشد که نتواند وارد کانال تولد شود. یا اینکه ممکن است سر نوزاد وارد کانال تولد شود اما بدن او به خصوص شانه هایش در کانال گیر کند. در چنین شرایطی که دیستوشی شانه نامیده می شود پزشک متخصص از مانورهای ویژه یا سزارین جهت تولد نوزاد استفاده می کند.

گذشته از این مطلب نوزادانی که به علت حجم بالای قند خون مادر در دوران بارداری دارای چربی زیادی هستند اغلب در دوران کودکی و بزرگسالی نیز دچار اضافه وزن می شوند
 

کنترل قند نوزاد

مدت کوتاهی پس از تولد ممکن است قند خون نوزاد پایین باشد. علت آن این است که هنوز بدنش برای آنکه به گلوکز اضافه مادر واکنش نشان دهد انسولین اضافه تولید می کند. این شرایط زمانی پیش میاید که سطح قند خون مادر در طول بارداری به ویژه در هنگام زایمان بالا برود.

تیم اتاق عمل در زمان متولد شدن نوزاد قند خون نوزاد را آزمایش می کند و این آزمایش را از طریق گرفتن یک قطره خون از پاشنه پای نوزاد انجام می دهند. نوزاد بلافاصله پس از تولد می تواند غذا بخورد و ترجیحا بهتر است از شیر مادر برای تغذیه او استفاده شود زیرا شیر مادر از افت قند خون نوزاد جلوگیری می کند.

آزمایش قند خون نوزاد می تواند از مشکلات جدی مانند تشنج- کما- آسیب های مغزی که ممکن است در اثر کم توجهی اتفاق بیافتد جلوگیری کند. اگر قند خون مادر به خوبی تحت کنترل قرار نگیرد ممکن است نوزاد در هنگام تولد در خطر مشکلات تنفسی قرار بگیرد. این مشکل بویژه برای نوزادانی که زودتر از موعد به دنیا می آیند رخ می دهد. از دیگر مشکلاتی که در اثر کنترل ضعیف قند خون مادر ممکن است برای نوزاد به وجود بیاید زردی و افزایش خطر پلی سیتمی ( نوعی بیماری خونی است که در آن مغز استخوان بیش از حد مورد نیاز گلبول قرمز میسازد) و هیپوکلسمی(کمبود کلسیم در خون) است . همچنین عملکرد قلب نوزاد نیز تحت تاثیر قرار می گیرد مطالعات اخیر نشان داده است که بین دیابت بسیار بالای بارداری و تولد نوزاد مرده در ۲ ماه آخر بارداری ارتباط وجود دارد. در نهایت خانم های بارداری که دچار دیابت بارداری هستند در خطر ابتلا به پره اکلامپسی به ویژه آنهایی که قبل از بارداری بسیار چاق بوده یا قند خون آنها به خوبی کنترل نشده است قرار می گیرند.

انم های بارداری که دچار دیابت بارداری هستند در خطر ابتلا به پره اکلامپسی به ویژه آنهایی که قبل از بارداری بسیار چاق بوده یا قند خون آنها به خوبی کنترل نشده است قرار می گیرند

اقدامات لازم در دیابت بارداری

می توانید به شکل مستمر میزان گلوکز خود را با استفاده از دستگاه سنجش قند خون یا نوار در منزل چک کنید همچنین می توانید با توجه به قد و وزن خود از یک رژیم مناسب استفاده کنید.

رژیم باید دارای تعادلی مناسب از پروتئین و چربی و همچنین کربوهیدراتها بوده و در عین حال ویتامین ها- مواد معدنی و کالری ها را نیز شامل شود تا بتواند سطح گلوکز را ثابت نگه دارد

ورزش کنید. مطالعات نشان می دهند ورزشهای مناسب و سبک به بدن کمک می کند تا به خوبی میزان گلوکز و قند خون را کنترل کند خانمهای بارداری که دچار دیابت بارداری هستند با مشورت پزشک روزانه ۳۰ دقیقه ورزش کنند. از ورزشهای مناسب در این دوران میتوان به ایروبیک و پیاده روی اشاره کرد.

در صورت لزوم از دارو استفاده شود. اگر خانم های باردار توانایی کنترل قند خون با رژیم را ندارند با مشورت و نظارت پزشک می توانند از دارو استفاده کنند. در حدود ۱۵ درصد از خانمهایی که مبتلا به دیابت بارداری هستند به دارو نیاز پیدا می کنند.
 

دیابت بارداری پس از زایمان از بین می‌رود؟

احتمال بروز دیابت پس از بارداری نیز چنانچه هر کدام از این موارد در شما باشد وجود دارد: 

-چنانچه دچار چاقی بیش از اندازه باشید.

-دیابت شدیدی در طول بارداری گرفته باشید.

-نتایج آزمایش گلوکز پس از زایمان به سرحد رسیده باشد.

پزشکان به خانم ها توصیه می کنند برای جلوگیری از رشد دیابت پس از بارداری وزن را پایین نگه داشته و از غذاهای سالم تغذیه کنند. هچنین به شکل مرتب ورزش کنند. به علاوه اگر نوزاد از شیر سینه تغذیه کند مادر در برابر بعضی از مشکلات پس از زایمان و بارداری ایمن می شود. تحقیقات نشان داده است اگر مادران از شیر سینه نوزادان را تغذیه کنند می توانند وزن خود را تا میزان قابل توجهی کاهش دهند. همچنین با این کار می توان از دیابت نوع دوم و بیماریهای قلبی و عروقی نیز جلوگیری کرد.

دیابت بارداری چیست

دیابت بارداری چیست

این نوع از دیابت را بعضی از خانمها در طول بارداری می گیرند. بین ۲ تا ۱۰ درصد از خانمهای بارداری که دچار این وضعیت می شوند آن را یکی از شایع ترین مشکلات سلامتی در دوران باردای می دانند .

دیابت بیماری پیچیده است، اما به طور مختصر می توان گفت شخصی به این بیماری دچار می شود که به طور غیر طبیعی حجم قند خون بالایی داشته باشد.

زمانی که انسان غذایی می خورد دستگاه گوارش بیشترین قسمت غذا را به نوعی از قند که گلوکز نامیده می شود، تجزیه می کند. گلوکز وارد جریان خون شده و با کمک انسولین ( هورمونی است که بوسیله پانکراس تولید می شود ) سلولهای بدن از گلوکز مانند سوخت و تقویت کننده استفاده می کنند.

به هرحال اگر بدن انسان به اندازه کافی انسولین تولید نکند یا سلول های بدن نسبت به انسولین واکنش مناسبی نشان ندهد، مقدار زیادی از گلوکز به جای حرکت کردن در سلولها و تبدیل شدن به انرژی در خون باقی می ماند. زمانیکه خانمی باردار است تغییرات هورمونی می تواند واکنش سلولها نسبت به انسولین را کمتر کند.
 

دیابت بارداری چیست؟

برای بسیاری از خانم هایی که قرار است مادر شوند این موضوع یک مشکل بزرگ محسوب نمی شود. هنگامی که بدن به انسولین بیشتر نیاز داشته باشد پانکراس مقدار بیشتری از آن را ترشح می کند. اما اگر پانکراس (لوزالمعده ) نتواند خود را با تقاضای افزایش انسولین در طول دوره بارداری مطابقت دهد حجم گلوکز خون خانم باردار بیش از اندازه بالا رفته و منجر به دیابت بارداری می شود.

بیشتر مادرانی که دچار دیابت بارداری می شوند دیابت آنها پس از تولد نوزاد از بین می رود اما چنانچه خانمی در بارداری قبلی خود دچار دیابت بارداری شده باشد احتمال ابتلا به این وضعیت در بارداری بعدی افزایش پیدا می کند و پس از آن به شکل دیابت در بدن او باقی خواهد ماند.

بیشتر مادرانی که دچار دیابت بارداری می شوند دیابت آنها پس از تولد نوزاد از بین می رود

شناسایی دیابت بارداری 

بهتر است از افزایش وزن مجاز در طول بارداری و میزان وزنی که خودتان در دوران بارداری بدست میاورید با خبر باشید. دیابت بارداری معمولا نشانه خاصی ندارد.

به همین علت تمام خانم های باردار در طول هفته های ۲۴ تا ۲۸ بارداری آزمایش قند خون می دهند. به هر حال چنانچه خانمی در خطر ابتلا به دیابت یا نشانه هایی از آن (مثل وجود قند در ادرار) باشد پزشک متخصص آزمایش تست قند را در معاینات اولیه گرفته و مجدد آن را در بین هفته های ۲۴ تا ۲۸ از بارداری تکرار می کند

اما بعضی‌ها بیش از دیگران در معرض ابتلا به دیابت بارداری قرار دارند: 

-خانمهای چاق و مادرانی که دارای اضافه وزن هستند

-خانمهایی که در بارداری قبلی خود به دیابت بارداری مبتلا شده اند

-اگر در ادرار خانمها قند وجود داشته باشد

-چنانچه در بارداری قبلی نوزادی با وزن ۴ یا ۴.۵ کیلو به دنیا آورده باشند

-اگر در زایمان قبلی نوزاد مرده به دنیا آورده باشند

-قبلا نوزاد ناقص به دنیا آورده باشند

-با مشکل فشار خون بالا مواجه باشند

-اگر سن خانم باردار بالای ۳۵ سال باشد

-سابقه ابتلا به دیابت در خانواده یا اقوام نزدیک وجود داشته باشد

دیابت بارداری معمولا نشانه خاصی ندارد.

تاثیر دیابت بارداری بر حاملگی و جنین

بیشتر خانم‌هایی که در دوران حاملگی دچار دیابت بارداری می شوند نوزادان سالمی به دنیا می آورند. تغییر رژیم و ورزش ممکن است تنها فاکتورهای منظم نگه داشتن قند خون باشند اما در بعضی موارد درمان از طریق دارو انجام می شود.

نکته مهم این است که سطح قند خون باید به شکل منظم مورد آزمایش قرار بگیرد زیرا کنترل ضعیف دیابت می تواند برای مادر و نوزاد عواقب کوتاه یا بلند داشته باشد.

چنانچه قند خون بیش از اندازه بالا باشد گلوکز بسیار بالا در نهایت وارد خون نوزاد می شود. زمانیکه این اتفاق می افتد پانکراس نوزاد به تولید انسولین بیشتر نیاز پیدا می کند تمام قندهای اضافه و انسولین می تواند علتی باشد تا نوزاد دچار اضافه وزن به ویژه در قسمت بالای بدن شود.

این شرایط می تواند به آنچه که «ماکروزومی» گفته می شود منجر شود. نوزاد ماکروزومی ممکن است آنقدر بزرگ باشد که نتواند وارد کانال تولد شود. یا اینکه ممکن است سر نوزاد وارد کانال تولد شود اما بدن او به خصوص شانه هایش در کانال گیر کند. در چنین شرایطی که دیستوشی شانه نامیده می شود پزشک متخصص از مانورهای ویژه یا سزارین جهت تولد نوزاد استفاده می کند.

گذشته از این مطلب نوزادانی که به علت حجم بالای قند خون مادر در دوران بارداری دارای چربی زیادی هستند اغلب در دوران کودکی و بزرگسالی نیز دچار اضافه وزن می شوند
 

کنترل قند نوزاد

مدت کوتاهی پس از تولد ممکن است قند خون نوزاد پایین باشد. علت آن این است که هنوز بدنش برای آنکه به گلوکز اضافه مادر واکنش نشان دهد انسولین اضافه تولید می کند. این شرایط زمانی پیش میاید که سطح قند خون مادر در طول بارداری به ویژه در هنگام زایمان بالا برود.

تیم اتاق عمل در زمان متولد شدن نوزاد قند خون نوزاد را آزمایش می کند و این آزمایش را از طریق گرفتن یک قطره خون از پاشنه پای نوزاد انجام می دهند. نوزاد بلافاصله پس از تولد می تواند غذا بخورد و ترجیحا بهتر است از شیر مادر برای تغذیه او استفاده شود زیرا شیر مادر از افت قند خون نوزاد جلوگیری می کند.

آزمایش قند خون نوزاد می تواند از مشکلات جدی مانند تشنج- کما- آسیب های مغزی که ممکن است در اثر کم توجهی اتفاق بیافتد جلوگیری کند. اگر قند خون مادر به خوبی تحت کنترل قرار نگیرد ممکن است نوزاد در هنگام تولد در خطر مشکلات تنفسی قرار بگیرد. این مشکل بویژه برای نوزادانی که زودتر از موعد به دنیا می آیند رخ می دهد. از دیگر مشکلاتی که در اثر کنترل ضعیف قند خون مادر ممکن است برای نوزاد به وجود بیاید زردی و افزایش خطر پلی سیتمی ( نوعی بیماری خونی است که در آن مغز استخوان بیش از حد مورد نیاز گلبول قرمز میسازد) و هیپوکلسمی(کمبود کلسیم در خون) است . همچنین عملکرد قلب نوزاد نیز تحت تاثیر قرار می گیرد مطالعات اخیر نشان داده است که بین دیابت بسیار بالای بارداری و تولد نوزاد مرده در ۲ ماه آخر بارداری ارتباط وجود دارد. در نهایت خانم های بارداری که دچار دیابت بارداری هستند در خطر ابتلا به پره اکلامپسی به ویژه آنهایی که قبل از بارداری بسیار چاق بوده یا قند خون آنها به خوبی کنترل نشده است قرار می گیرند.

انم های بارداری که دچار دیابت بارداری هستند در خطر ابتلا به پره اکلامپسی به ویژه آنهایی که قبل از بارداری بسیار چاق بوده یا قند خون آنها به خوبی کنترل نشده است قرار می گیرند

اقدامات لازم در دیابت بارداری

می توانید به شکل مستمر میزان گلوکز خود را با استفاده از دستگاه سنجش قند خون یا نوار در منزل چک کنید همچنین می توانید با توجه به قد و وزن خود از یک رژیم مناسب استفاده کنید.

رژیم باید دارای تعادلی مناسب از پروتئین و چربی و همچنین کربوهیدراتها بوده و در عین حال ویتامین ها- مواد معدنی و کالری ها را نیز شامل شود تا بتواند سطح گلوکز را ثابت نگه دارد

ورزش کنید. مطالعات نشان می دهند ورزشهای مناسب و سبک به بدن کمک می کند تا به خوبی میزان گلوکز و قند خون را کنترل کند خانمهای بارداری که دچار دیابت بارداری هستند با مشورت پزشک روزانه ۳۰ دقیقه ورزش کنند. از ورزشهای مناسب در این دوران میتوان به ایروبیک و پیاده روی اشاره کرد.

در صورت لزوم از دارو استفاده شود. اگر خانم های باردار توانایی کنترل قند خون با رژیم را ندارند با مشورت و نظارت پزشک می توانند از دارو استفاده کنند. در حدود ۱۵ درصد از خانمهایی که مبتلا به دیابت بارداری هستند به دارو نیاز پیدا می کنند.
 

دیابت بارداری پس از زایمان از بین می‌رود؟

احتمال بروز دیابت پس از بارداری نیز چنانچه هر کدام از این موارد در شما باشد وجود دارد: 

-چنانچه دچار چاقی بیش از اندازه باشید.

-دیابت شدیدی در طول بارداری گرفته باشید.

-نتایج آزمایش گلوکز پس از زایمان به سرحد رسیده باشد.

پزشکان به خانم ها توصیه می کنند برای جلوگیری از رشد دیابت پس از بارداری وزن را پایین نگه داشته و از غذاهای سالم تغذیه کنند. هچنین به شکل مرتب ورزش کنند. به علاوه اگر نوزاد از شیر سینه تغذیه کند مادر در برابر بعضی از مشکلات پس از زایمان و بارداری ایمن می شود. تحقیقات نشان داده است اگر مادران از شیر سینه نوزادان را تغذیه کنند می توانند وزن خود را تا میزان قابل توجهی کاهش دهند. همچنین با این کار می توان از دیابت نوع دوم و بیماریهای قلبی و عروقی نیز جلوگیری کرد.

سونوگرافی تعیین جنسیت، دختر است یا پسر؟

اگر باردار هستید و نمی‌توانید ۹ ماه تا دانستن جنسیت کودک خود طاقت بیاورید، می‌توانید سونوگرافی تعیین جنسیت انجام دهید. روی این مقاله کلیک کنید تا با همه چیز درباره سونوگرافی تعیین جنسیت آشنا شوید.

سونوگرافی تعیین جنسیت

تست‌های زیادی هستند که می‌توانید در مراحل مختلف بارداری از آن‌ها برای آگاهی از جنسیت جنین خود استفاده کنید. یکی از این تست‌ها یا آزمایش‌ها، سونوگرافی تعیین جنسیت است که در این مقاله به طور کامل آن را شرح می‌دهیم.

در این مقاله می‌خوانید:

  • سونوگرافی جنین چیست؟
  • انواع سونوگرافی در مراحل مختلف بارداری
  • بهترین زمان سونوگرافی تعیین جنسیت
  • چگونه برای سونوگرافی تعیین جنسیت آماده شویم؟
  • اشتباهات رایج در سونوگرافی تعیین جنسیت

سونوگرافی جنین چیست؟

با سونوگرافی می‌توانید رشد و تکامل کودک خود را زیر نظر بگیرید.

سونوگرافی جنین آزمایشی است که در دوران بارداری انجام می‌شود و می‌تواند با استفاده از امواج صوتی، از جنین داخل رحم شما تصویر تهیه کند. با این روش می‌توانید رشد و تکامل کودک خود را زیر نظر بگیرید و از مشکلات احتمالی برای او خبردار شوید.

در طول سونوگرافی، روی میز معاینه دراز می‌کشید و اجازه می‌دهید که تکنسین سونوگرافی، مقداری ژل مخصوص را روی شکم شما پخش کند. سپس، خود متخصص دستگاه کوچکی به نام مبدل را روی پوست شما حرکت می‌دهد و روی شکم‌تان کمی فشار وارد می‌کند. این مبدل، امواج صوتی را به داخل رحم شما می‌فرستد. سپس تصاویر، جمع آوری شده و به صفحه نمایش دستگاه اصلی منتقل می‌شوند. ‌
پس از پایان آزمایش، باید ژل را از روی شکم خود پاک کنید و منتظر نتایج سونوگرافی بمانید. اگر پزشک نیاز به اطلاعات بیشتری داشته باشد، گاهی اوقات ممکن است آزمایش‌های اضافی نیز از شما درخواست کند.

انواع سونوگرافی

انواع سونوگرافی در مراحل مختلف بارداری

  • سونوگرافی سه ماهه اول بارداری: اولین سونوگرافی شما در سه ماهه اول بارداری انجام می‌شود که از اولین روز آخرین قاعدگی (معمولاً قبل از بارداری) تا هفته‌ سیزدهم است. در اولین سونوگرافی، پزشک شما باردار بودن و هم‌چنین مدت زمان بارداری شما را تایید می‌کند.
  • سونوگرافی سه ماهه دوم بارداری: سونوگرافی بعدی در سه ماهه دوم بارداری (هفته‌های ۱۴ تا ۲۶) انجام می‌شود تا مشخص کند که جنین شما چقدر در حال رشد و تکامل است. با این سونوگرافی می‌توانید به تعداد نوزادهای خود و تاریخ زایمان‌تان نیز پی ببرید. 
  • سونوگرافی سه ماهه سوم بارداری: ممکن است یک سونوگرافی اضافی برای سه ماهه سوم بارداری (هفته‌های ۲۷ تا ۴۰) تجویز شود. در این زمان، پزشک شما ممکن است بخواهد بفهمد که آیا کودک شما مطابق انتظار رشد می‌کند و وضعیت مناسب و وزن سالمی دارد یا نه. علاوه بر این، محل جفت و میزان مایع آمنیوتیک در اطراف نوزاد نیز با این سونوگرافی قابل بررسی هستند.

جفت ساختاری است که در دوران بارداری ایجاد می‌شود تا در حین رشد، اکسیژن و مواد مغذی لازم را برای کودک شما فراهم کند. هم‌چنین در حذف مواد زائد از خون جنین شما موثر باشد. مایع آمنیوتیک نیز جنین را در داخل رحم احاطه کرده و مانند یک ضربه گیر عمل می‌کند تا او را از فشارهای بیرونی در امان نگه دارد.

بهترین زمان سونوگرافی تعیین جنسیت 

بهترین زمان سونوگرافی تعیین جنسیت 

سونوگرافی تعیین جنسیت جنین می‌تواند در پایان سه ماهه اول و در سه ماهه دوم بارداری انجام شود. بعضی از والدین دوست دارند که در اولین فرصت به جنسیت جنین خود پی ببرند، اما بعضی‌های دیگر ترجیح می‌دهند که تا زمان تولد نوزاد، چیزی درباره جنسیت او ندانند. بنابراین، قبل از انجام آزمایش، حتماً به پزشک سونوگرافی خود اطلاع دهید که انتخاب شما کدام است.
دقت در سونوگرافی جنسیت جنین با افزایش ماه بارداری شما افزایش می‌یابد. در واقع، دقت می‌تواند از حدود ۷۰درصد در هفته یازدهم تا حدود ۹۹درصد در هفته دوازدهم و ۱۰۰درصد در هفته سیزدهم متغیر باشد. 

اشتباهات رایج در سونوگرافی تعیین جنسیت

چگونه برای سونوگرافی تعیین جنسیت آماده شویم؟

ممکن است پزشک از شما بخواهد که قبل از آزمایش، ۶ لیوان آب بنوشید و مثانه خود را پر کنید. پر بودن مثانه کمک می‌کند که تصاویر سونوگرافی واضح‌تر باشند. پس ممکن است از شما خواسته شود که تا پایان آزمایش خود ادرار نکنید. ‌ 
علاوه بر این، ممکن است از شما بخواهند که در طول فرآیند اسکن لباس بیمارستان بپوشید. با این حال، سونوگرافی به طور کلی درد ندارد، اما اگر دردی را احساس کردید، به تکنسین اطلاع دهید. کل زمان سونوگرافی نیز معمولاً در حدود نیم ساعت طول می‌کشد. 

تعیین جنسیت از روی عکس سونوگرافی

اشتباهات رایج در سونوگرافی تعیین جنسیت 

وزن مادر بر توانایی سونوگرافی برای تعیین جنسیت تأثیر می‌گذارد.

تعیین جنسیت از روی عکس سونوگرافی در اوایل هفته دوازدهم بارداری می‌تواند تا حدودی چالش برانگیز باشد. اول از همه، کودک باید در رحم شما در موقعیتی قرار بگیرد که پزشک بتواند عکس خوبی از او بگیرد. به عنوان مثال، بهتر است که کودک پاهایش را نبندد. از طرفی، مراکز سونوگرافی همیشه شلوغ هستند و به همین دلیل ممکن است وقت این را نداشته باشند که منتظر بمانند کودک شما موقعیت خود را تغییر دهد! 

وزن مادر نیز بر توانایی سونوگرافی برای پیش بینی جنسیت تأثیر می‌گذارد. هر چه امواج فراصوت مجبور باشند که از بافت‌های بدنی بیشتری عبور کنند، ممکن است تصاویر کودک شما مبهم‌تر شوند. مطالعه‌ای در سال ۲۰۱۶ نشان می‌دهد که شاخص توده بدنی زیر تقریباً ۲۴، بهترین مقدار برای پیش بینی جنسیت در هفته‌های یازدهم تا سیزدهم بارداری است.

سونوگرافی تعیین جنسیت چگونه است؟

حتی در سونوگرافی تعیین جنسیت در طول هفته بیستم بارداری نیز احتمال نتایج اشتباه وجود دارد.

در نهایت، همیشه باید این احتمال را در نظر بگیرید که ممکن است پیش بینی سونوگرافی تعیین جنسیت اشتباه باشد. برای مثال، اگر رشد کودک شما کند باشد یا بند ناف او به اشتباه شبیه به آلت تناسلی دیده شود، امکان اشتباه شدن نتایج وجود دارد.
حتی در سونوگرافی تعیین جنسیت در طول هفته بیستم بارداری نیز احتمال نتایج اشتباه وجود دارد. مهم این است که یادتان باشد هدف اصلی از آزمایش خون و سونوگرافی در سه ماهه اول یا اوایل سه ماهه دوم بارداری، تعیین جنسیت نیست. در اصل، از سونوگرافی برای غربالگری شرایط خاص و بررسی این‌که آیا مشکلی در کودک شما وجود دارد یا خیر، استفاده می‌شود. پس با این‌که ممکن است مشتاق دانستن جنسیت کودک خود باشید، سعی کنید که از نتایج اشتباه سونوگرافی تعیین جنسیت ناراحت نشوید.

تعیین جنسیت جنین

کلام آخر

سونوگرافی تعیین جنسیت، یک سونوگرافی معمول در دوران بارداری شما است که معمولاً در هفته‌های ۱۱ تا ۱۳ بارداری انجام می‌شود. این سونوگرافی می‌تواند با درصد خوبی جنسیت کودک داخل رحم شما را تعیین کند و البته روشی ایمن است. 

برای اطلاعات بیشتر و آشنایی با مراکز سونوگرافی، به کلینیک بیا نی نی سر بزنید.

علائم سندروم تخمدان پلی کیستیک

در این ویدئو به این سوال پاسخ داده می‌شود که علائم سندرم تخمدان پلی کیستیک چیست؟

سوال: علائم سندرم تخمدان پلی کیستیک چیست؟

پاسخ: از شایع ترین علائم سندرم تخمدان پلی کیستیک (PCOS) یا تنبلی تخمدان می توان به نامنظمی های قاعدگی، تاخیر در شروع سیکل قاعدگی، افزایش موهای زائد بدن و کاهش موهای سر، آکنه و اختلال باروری اشاره کرد. همچنین افسردگی، اضطراب و اختلال عملکرد جنسی نیز در برخی از مبتلایان دیده شده است.

برای آگاهی بیشتر از علائم سندروم تخمدان پلی کیستیک به سراغ دکتر الهام فرهادی، متخصص زنان زایمان و زیبایی رفتیم. از شما دعوت میکنیم ویدئو زیر را تماشا کنید. برای مراجعه به دکتر الهام فرهادی یا دریافت نوبت از دکتر الهام فرهادی کلیک کنید.

علائم سندروم تخمدان پلی کیستیک

چگونه سندرم تخمدان پلی کیستیک (PCOS) تشخیص داده می شود؟

برای تشخیص این سندرم لازم است که پس از اخذ شرح حال دقیق خانم توسط پزشک معاینه فیزیکی شود، سپس با استفاده از سونوگرافی و انجام آزمایش خون تشخیص نهایی داده می‌شود. در شرح حال، زنانی که به PCOS مبتلا هستند ممکن است از قاعدگی نامنظم یا فواصل بسیار طولانی بین پریودها شکایت کنند. همچنین ممکن است اضافه وزن داشته باشند، افزایش رشد موهای زائد (هیرسوتیسم) و آکنه (جوش) در این افراد دیده می‌شود و یا دچار ناباروری هم باشند. در سونوگرافی این زنان، تخمدان‌های بزرگ و حاوی کیست‌های کوچک بسیار زیاد در این تخمدان‌ها رویت می‌شود. آزمایش خون ممکن است قند خون بالا، کلسترول بالا و یا افزایش میزان هورمون‌های مردانه را نشان دهد.

علائم سندرم تخمدان پلی‌کیستیک

نداشتن چرخۀ عادت ماهانه یا داشتن چرخه‌های نامنظم
خونریزی بسیار کم، بسیار زیاد یا غیرقابل پیش‌بینی در طول چرخۀ عادت ماهانه
مشکلات پوستی مانند آکنه، لکه‌های تیره یا زایده‌های پوستی
کم‌پشت شدن موی شقیقه‌ها
آپنۀ خواب یا همان وقفۀ تنفسی در خواب
مشکلات باروری

علائم سندروم تخمدان پلی کیستیک

انواع درمان سندرم تخمدان پلی کیستیک 

تغییر سبک زندگی

درمان دارویی

قرص‌های ضد بارداری ترکیبی

پروژسترون درمانی

 

آشنایی با معیار آپگار در ارزیابی سلامت نوزاد

 آشنایی با معیار آپگار در ارزیابی سلامت نوزاد

 معیار آپگار چیست ؟

استفاده از این معیار، روش ساده و موثریست برای ارزیابی سلامت نوزاد و اینکه آیا نوزاد نیاز به تمهیدات درمانی سریع دارد یا خیر. این روش سریع، بدون درد و رضایت بخش است.در حقیقت مامای شما ارزیابی سریع خود را بدون اینکه شما متوجه باشید انجام می دهد. بیشتر نوزادان این معیار سلامت را دارا هستند. اما اگر نوزادی نیاز به اقدامات سریع طبی داشته باشد، با این روش به بهترین نحو تحت درمان قرار می گیرد. این روش رایج برای ارزیابی نوزاد توسط یک متخصص بیهوشی با همین نام، حدود نیم قرن پیش ابداع شد. ارزیابی به این صورت انجام می شود که موارد زیر در اولین دقیقه پس از تولد و سپس دقیقه پنجم در مورد نوزاد بررسی می شود:

  • ضربان قلب

  • تنفس

  • سفتی عضلات

  • رفلکس های نوزادی

  • رنگ پوست

برای هر یک از موارد فوق امتیازی بین 0 تا 2 در نظر گرفته شده و سپس این امتیازات جمع می شوند. اگر حاصل جمع امتیازات بین 7 تا 10 باشد، به این معنا است که وضعیت عمومی نوزاد مناسب بوده و نیازی به اقدامات پزشکی سریع ندارد.این روش امتیازدهی چه معنایی دارد؟امتیاز 10 (که حداکثر امتیاز محسوب می شود) نغمه شادی برای والدین نوزاد است و نشان می دهد که نوزاد دچار اختلال حیاتی جدی در طول زایمان نشده است.

با این حال امتیاز 8 یا 9 نیز رضایت بخش است. یک زایمان سخت یا نوزاد نارس یا استفاده از داروهای مسکن حین زایمان می تواند به طور کاذب امتیازات را در معیار آپگار تغییر دهد. اما به طور معمول امتیاز بین 8 تا 10 خوب یا عالی است و غالبا نیازی به اقدامات حمایتی ندارد.

امتیاز بین 7 تا5 در موقعیت نسبتا عادی قرار دارد و ممکن است نیاز به حمایت تنفسی پیدا کند. ماما ممکن است پوست نوزاد را ماساژ یا فشار دهد یا اکسیژن تجویز کند.نوزادانی که امتیاز زیر 5 دارند در موقعیت بدی قرار می گیرند و نیاز به کمک سریع خواهند داشت. در اینصورت احتمالا نوزاد را در یک گهواره مخصوص قرار می دهند که دارای لامپ گرم کننده و اکسیژن است. این اقدام نوزاد را گرم کرده و به تنفس وی کمک می کند. متخصص اطفال نیز برای اقدامات درمانی به بالین نوزاد فراخوانده می شود.آیا معیارهای آپگار مشکلات آینده نوزاد را پیش بینی میکند یا خیر؟خیر …. البته کمی قبلتر متخصصین عقیده داشتند که معیار های آپگار مشکلات طبی آینده را پیش بینی می کند.

یک نظریه این بود که نوزادانی که امتیاز آپگار آنها 5 به پایین است در آینده به مشکلات مغزی و اعصاب دچار خواهند بود. مطالعات اخیر ثابت کرده که تنها معیار آپگار نمی تواند مشکلات طبی آینده را پیش بینی کند.نکته مهم در استفاده از معیار آپگار، سادگی آن است بطوریکه روش محاسبه بسیار سریع و مطمئن و دقیق برای بررسی سلامت نوزاد در اولین لحظات پس از تولد است. نه بیشتر و نه کمتر ….

 

چه عواملی احتمال بارداری دو یا چندقلویی را افزایش می دهد

چه عواملی احتمال بارداری دو یا چندقلویی را افزایش می دهد

 میزان شیوع این موارد در حال افزایش است و تعداد دو یا چندقلوها در دو دهه اخیر افزایش قابل توجهی داشته است. عمدتا به این دلیل که زنان بیشتری از داروهای درمان ناباروری یا روشهای کمکی بارداری (ART) استفاده می کنند تا بتوانند باردار شوند. این درمانها، تا حد زیادی احتمال بارداری دو قلو یا چندقلو  را افزایش می دهند. هرچند ممکن است شما فقط اخبار مربوط به چهارقلو، پنج قلو یا هفت قلوها را در راس تیترهای خبری بینید، اما هنوز هم نزدیک به 95% از کل بارداریهای چند قلویی، دوقلوها هستند.

 

احتمال دوقلو یا چند قلوزایی چقدر است؟

امروزه، از هر 32 زایمان، یکی از آنها دوقلو است. این آمار 65% بیشتر از آمار سال 1980 است؛ بعلاوه آمار دوقلو حامله شدن در زنانی که از درمانها یا کمکهای پزشکی برای حامله شدن استفاده نمی کنند هم دو برابر شده است (به یک مورد دوقلو در 89 مورد زایمان رسیده است).

میزان افزایش سه قلو و چهارقلوها، حتی از این هم بیشتر است. بین سالهای 1980 تا 1998، تعداد سه قلوها (و بیشتر)، 400% افزایش یافت؛ اما با دقیق تر شدن روشهای درمان ناباروری، این میزان در چند سال گذشته مجددا کاهش یافته است. در سال 2003، از هر 535 مورد زایمان، یکی از آنها سه قلو، چهارقلو یا بیشتر بوده است.

حدودا یک سوم از دوقلوها، همسان یا مونوزیگوت هستند (یک تخمک بارور، به دوقسمت تقسیم شده است). دو سوم از دوقلوها نیز غیر همسان یا دی زیگوت هستند (دو تخمک توسط دو اسپرم متفاوت، بارور می شوند). احتمال اینکه یک زن صاحب دوقلوهای همسان شود، 1 در 250 تا 300 است. این مقدار در طول چند دهه اخیر ثابت مانده و به طور قابل ملاحظه ای در سرتاسر جهان نیز ثابت است.احتمال اینکه دوقلوهای غیر همسان داشته باشید، به میزان شایع بودن این مورد در فامیل شما بستگی دارد.

ر چه سن شما بیشتر باشد، احتمال اینکه صاحب دوقلو یا چندقلوهای غیر همسان شوید، بیشتر می شود

بارداری دوقلو یا چند قلو بعد از درمان ناباروری

هرچند این امر قطعی نیست، اما بهتر است خودتان را برای احتمال آن آماده کنید. داروهای ناباروری، تخمدانها را تحریک می کنند؛ در نتیجه احتمال اینکه شما چندین تخمک را به صورت همزمان آزاد کنید، بیشتر می شود. به طور متوسط، 20% از خانمهایی که از گنادوتروپین استفاده می کنند، به بیشتر از یک جنین حامله می شوند. خانمهایی که در حین استفاده از داروی کلومیفن حامله می شوند، 5 تا 12 درصد احتمال دارد که صاحب دوقلو شوند.

اگر شما تحت درمان به روش IVF (لقاح مصنوعی یا باروری آزمایشگاهی) قرار گیرید، احتمال اینکه به بیشتر از یک فرزند حامله شوید، 20% تا 40% است، که بستگی به تعداد جنینهایی دارد که در رحم شما قرار داده می شوند. روشهای دیگر درمان ناباروری مانند GIFT (انتقال اسپرم به لوله های رحمی) و ZIFT (انتقال تخم لقاح یافته به لوله های رحمی) و همچنین روشهای جدیدتر مانند ICSI (تزریق اسپرم در داخل سیتوپلاسم تخمک) هم احتمالا منجر به حاملگی به دوقلو یا چندقلوها می شوند.

روش IUI (تزریق اسپرم داخل رحم)، که در آن اسپرم توسط سرنگ به داخل رحم تزریق می شود، تنها روش درمان ناباروری است که احتمال بروز حاملگی به دوقلو یا چندقلوها را افزایش نمی دهد. اما اکثر خانمهایی که از روش IUI استفاده می کنند، همزمان از داروهای درمان ناباروری نیز استفاده می کنند.

داروهای درمان ناباروری و سایر روشهای درمانی، اساسا احتمال حامله شدن به دوقلوهای غیر همسان را افزایش می دهند که در آن دو تخمک توسط دو اسپرم متفاوت بارور می شوند. اما اکنون شواهدی نیز وجود دارند که نشان می دهند در زنانی که از برخی روشهای درمانی خاص استفاده می کنند، احتمال حامله شدن به دوقلوهای همسان نیز بیشتر است.

 

عوامل موثر بر بارداری دوقلو و چند قلو

هرچند احتمال به وجود آمدن دوقلوهای همسان ثابت است، عوامل متعددی وجود دارند که بر احتمال به وجود آمدن دوقلوهای غیر همسان اثر می‌گذارند:

  • عوامل موروثی: وراثت نیز یک عامل مهم است. احتمال بارداری دوقلوهای غیر همسان به طور موروثی در خانواده منتقل می شود، اگر شما خودتان دوقلو بوده اید، یا اگر به دنیا آمدن دوقلوها در خانواده شما رایج است، احتمال اینکه شما هم خودتان صاحب دوقلو شوید اندکی بیشتر از دیگران است. این موضوع خصوصا در خانواده مادری اهمیت بیشتری دارد، اگرچه یک قانون کلی نیست؛ در صورتی که تولد دوقلوها در خانواده مادری شما شایع باشد، احتمال اینکه شما هم صاحب دوقلو شوید بیشتر است. زنانی که خودشان یکی از دوقلوهای غیر همسان بوده اند، با احتمال 1 در 60 صاحب دوقلو می شوند. اما حاملگی به دوقلوهای همسان در خانواده ها به صورت موروثی منتقل نمی شود.

  • سن: هر چه سن شما بیشتر باشد، احتمال اینکه صاحب دوقلو یا چندقلوهای غیر همسان شوید، بیشتر می شود. یک مطالعه در سال 2006 نشان داد که زنانی که سن آنها از 35 سال بیشتر است (در مقایسه با زنان جوانتر)، مقدار بیشتری FSH (هورمون تحریک کننده فولیکول) را تولید می کنند. جالب این است که افزایش سطح این هورمون، نشانه از کار افتادن تدریجی تخمکها و کاهش میزان باروری است. اما این هورمون، همان هورمونی است که موجب رسیده شدن یک تخمک جهت آماده شدن برای تخمک گذاری در هر ماه می شود. زنانی که میزان هورمون FSH در آنها بیشتر است، ممکن است در هر دوره از سیکل قاعدگی خود (بین دو دوره خونریزی پریود) بیشتر از یک تخمک رها کنند. در نتیجه هرچند احتمال حامله شدن زنان مسن کمتر می شود، اما اگر حامله شوند، احتمال اینکه صاحب دوقلو شوند بیشتر است.

  • تعداد حاملگیها: هرچه تعداد حاملگیهای قبلی شما بیشتر باشد، احتمال اینکه صاحب دوقلو شوید بیشتر است.

  • سابقه دوقلوها: اگر یکبار صاحب دوقلوهای غیر همسان شوید، احتمال اینکه در حاملگیهای بعدی خود مجددا صاحب دوقلو شوید، دو برابر بیشتر از دیگران است.

  • نوع بدن: حاملگی دوقلوها در زنانی که از لحاظ بدنی بزرگ یا قد بلند هستند، بیشتر از زنان کوچک است.

 

با این ترفندها از ایجاد ترک در بارداری جلوگیری کنید!

اگر در دوران بارداری به سر می‌برید و نمی‌خواهید با بزرگ شدن شکمتان سروکله ترک‌های پوستی پیدا شود، در این مقاله با ما همراه شوید تا ترفندهای جلوگیری از ایجاد ترک در دوران بارداری را در اختیارتان قرار دهیم.

ترفندهای جلوگیری از ایجاد ترک در دوران بارداری
اگر در دوران بارداری به سر می‌برید باید از ترفندهای جلوگیری از ایجاد ترک در دوران بارداری آگاه شوید. بارداری برای اکثر زنان دوران هیجان انگیزی است، اما می‌تواند چالش‌های خاصی مانند ترک‌های پوستی را نیز به همراه داشته باشد. این خطوط طولانی، نازک و گاهی اوقات بنفش یا قرمز هستند که روی پوست ایجاد می‌شوند.

ترفندهای جلوگیری از ایجاد ترک در دوران بارداری

این مشکل زمانی رخ می‌دهد که پوست خیلی سریع کشیده می‌شود که اغلب در دوران بارداری به دلیل رشد سریع کودک در شکم مادر اتفاق می‌افتد. گرچه ترک‌های پوستی مضر نیستند، اما می‌توانند ناخوشایند باشند و بر اعتماد به نفس زنان تأثیر منفی بگذارند. خوشبختانه، برخی از ترفندهای جلوگیری از ایجاد ترک در دوران بارداری وجود دارد که زنان باردار می‌توانند برای پیشگیری از ایجاد آن‌ها انجام دهند.

ترفندهای جلوگیری از ایجاد ترک در دوران بارداری

ترفندهای جلوگیری از ایجاد ترک در دوران بارداری
چه بخواهید و چه نخواهید در دوران بارداری بدن دچار تغییران زیادی می‌شود که باید با بسیاری از آن‌ها کنار بیایید. اما خبر خوب این است که می‌توانید با انجام برخی مراقبت‌ها جلوی برخی تغییرات را بگیرید.

ترفندهای جلوگیری از ایجاد ترک در دوران بارداری

به طور مثال ترک‌های پوستی در دوران بارداری یکی از آن تغییراتی هستند که با دانستن ترفندهای جلوگیری از ایجاد ترک در دوران بارداری می‌توانید از ایجاد و گسترش آن‌ها پیشگیری کنید. در ادامه برخی از این ترفندها را در اختیارتان قرار می‌دهیم.

پوست خود را هیدراته نگه دارید

ترفندهای جلوگیری از ایجاد ترک در دوران بارداری
یکی از بهترین راه‌ها برای جلوگیری از ترک‌های پوستی در دوران بارداری این است که پوست خود را به خوبی هیدراته نگه دارید. این بدان معناست که آب فراوان بنوشید و از یک مرطوب کننده با کیفیت خوب برای پوست خود استفاده کنید.

ترفندهای جلوگیری از ایجاد ترک در دوران بارداری

یک مرطوب کننده خوب و سازگار با پوستتان به نرم و لطیف نگه داشتن پوست شما کمک می‌کند و می‌تواند از پارگی و ایجاد ترک روی پوست در هنگام کشیدگی جلوگیری کند. به دنبال مرطوب کننده‌ای باشید که حاوی موادی مانند کره کاکائو، شی‌باتر یا ویتامین E باشد، زیرا این مواد در آبرسانی و جلوگیری از ترک‌های پوستی مؤثر هستند.

رژیم غذایی سالم داشته باشید

ترفندهای جلوگیری از ایجاد ترک در دوران بارداری
یکی دیگر از ترفندهای جلوگیری از ایجاد ترک در دوران بارداری، داشتن یک رژیم غذایی سالم و متعادل است. این به معنای دریافت مقدار زیادی ویتامین و مواد معدنی به ویژه ویتامین‌های A و C است که برای سلامت پوست ضروری هستند. غذاهایی مانند  پرتقال، اسفناج و هویج سرشار از این ویتامین‌ها هستند.

ترفندهای جلوگیری از ایجاد ترک در دوران بارداری

خوردن یک رژیم غذایی غنی از پروتئین نیز می‌تواند به حفظ سلامت پوست و جلوگیری از ترک‌های پوستی کمک کند.

از افزایش وزن سریع اجتناب کنید

ترفندهای جلوگیری از ایجاد ترک در دوران بارداری
افزایش وزن سریع یکی از دلایل اصلی ایجاد ترک‌های پوستی در دوران بارداری است. برای جلوگیری از این امر، مهم است که یک رژیم غذایی سالم و متعادل داشته باشید و به طور منظم ورزش کنید. این کار به شما کمک می‌کند وزن خود را در طول بارداری سالم و طبیعی نگه دارید و از کشش سریع پوست جلوگیری کنید.

ترفندهای جلوگیری از ایجاد ترک در دوران بارداری

اگر در دوران بارداری بر اساس تشخیص پزشک نیاز به افزایش وزن دارید، سعی کنید این کار را به تدریج و نه یکباره انجام دهید.

پوست خود را ماساژ دهید

ترفندهای جلوگیری از ایجاد ترک در دوران بارداری
ماساژ پوست نیز می‌تواند یک راه مؤثر برای جلوگیری از ترک‌های پوستی در دوران بارداری باشد. این کار به بهبود گردش خون روی سطح پوست ران‌ها و شکم کمک می‌کند و می‌تواند به لطافت و حفظ حالت ارتجاعی پوست شما کمک کند.

ترفندهای جلوگیری از ایجاد ترک در دوران بارداری

برای ماساژ دادن پوست می‌توانید از روغن یا مرطوب کننده با کیفیت خوب و سازگار با نوع پوست خود استفاده کنید. سعی کنید روی نواحی که بیشتر در معرض علائم کشش هستند مانند شکم، باسن و ران‌های خود تمرکز کنید.

کلام آخر

ترفندهای جلوگیری از ایجاد ترک در دوران بارداری
همان طور که اشاره کردیم، ترک‌های پوستی یکی از نگرانی‌های رایج بسیاری از زنان در دوران بارداری به شمار می‌روند، اما با رویکرد صحیح می‌توان از بروز آن‌ها پیشگیری کرد. در این مقاله سعی داشتیم با در ارائه برخی از ترفندهای جلوگیری از ایجاد ترک در دوران بارداری، شما را یاری کنیم به سلامت پوست خود کمک کرده و از ایجاد ترک‌های پوستی جلوگیری کنید.

ترفندهای جلوگیری از ایجاد ترک در دوران بارداری

این نکات می‌توانند به شما کمک کنند تا از یک بارداری سالم، راحت و بدون دغدغه لذت ببرید.

بارداری دوقلو یا چندقلویی: آگاهی و تشخیص بیش از یک جنین

بارداری دوقلو یا چندقلویی: آگاهی و تشخیص بیش از یک جنین

بارداری دوقلو یا چندقلویی: آگاهی و تشخیص بیش از یک جنین

چند دهه پیش، اکثر خانمهایی که چندقلو حامله بودند تا زمان زایمان از این مطلب اطلاع پیدا نمی‌کردند. اما امروزه دیگر چنین غافلگیری هایی به ندرت پیش می‌آیند. این خانمها به طور معمول در آزمایش سونوگرافی که اغلب در سه ماهه اول حاملگی انجام می‌شود، از اینکه دو یا چندقلو حامله هستند، مطلع می شوند.

تشخیص بارداری دو قلو و بارداری چند قلو

در صورتی که اندازه شکم شما بیش از حد معمول بزرگ شده باشد، پزشک به شما توصیه می کند که یک آزمایش سونوگرافی در سه ماهه اول حاملگی بدهید. البته به احتمال زیاد، شما یا پزشکتان در تعیین تاریخ دقیق آبستن شدن، اشتباه کرده اید. آزمایش سونوگرافی مشخص خواهد کرد که چقدر از زمان حاملگی شما می گذرد و آیا بزرگی اندازه شکم شما بواسطه چندقلو حامله بودن است یا خیر.

اگر شما با استفاده از روشهای درمان ناباروری مانند استفاده از داروی کلومید (clomid)، گنادوتروپین، یا باروری آزمایشگاهی (IVF) حامله شده اید، احتمالا در هشت هفته اول از آزمایش سونوگرافی استفاده خواهید کرد تا مشخص شود که چند جنین در رحم شما کاشته شده اند. آزمایش سونوگرافی (خصوصا پس از هفته های ششم تا هشتم)، تقریبا به صورت قطعی می‌تواند مشخص کند که آیا بیشتر از یک جنین در رحم شما در حال رشد است یا خیر. با این حال، هر چه تعداد جنینها بیشتر باشد، احتمال اینکه یکی از آنها در آزمایش سونوگرافی مخفی بماند افزایش می یابد.

خانمها به طور معمول در آزمایش سونوگرافی که اغلب در سه ماهه اول حاملگی انجام می شود، از اینکه دو یا چندقلو حامله هستند، مطلع می شوند

دوقلوی همسان یا غیر همسان؟

دوقلوهای غیر همسان در اثر آزاد شدن دو تخمک و بارور شدن همزمان آنها ایجاد می شوند. این دوقلوها را به عنوان دو تخمکی یا دی زیگوتیک (DZ) نیز می شناسند. دوقلوهای همسان از یک تخمک که بارور شده و سپس تقسیم می شود پدید می آیند و به همین دلیل به عنوان یک تخمکی یا مونوزیگوتیک (MZ) نیز شناخته می شوند.

به هر حال، از آنجا که دوقلوهای همسان از یک تخمک به بار می آیند، DNA یکسانی دارند؛ اما با این که به آنها دوقلوهای همسان گفته می شود، دقیقا مشابه با یکدیگر نیستند. هرچند ژنهای آنها یکسان هستند، اما ممکن است برخی ویژگیهای آنها نیز متفاوت باشد که در نتیجه والدین می توانند بین آنها تمایز گذاشته و آنها را از یکدیگر تشخیص دهند. این تفاوتها ممکن است بواسطه اثرات محیطی، یا در درون رحم و یا در خارج از رحم باشد. همچنین، برخی ژنهای خاص ممکن است نهایتا به شکلهای متفاوتی در این دوقلوها بروز پیدا کنند.

 

زمان تشخیص دوقلوی همسان یا غیر همسان 

از لحاظ تئوریک، آزمایشهای دوران حاملگی مانند CVS و آمنیوسنتز می توانند این مورد را به صورت دقیق مشخص نمایند. اما انجام این آزمایشها در چندقلوها می تواند پر دردسر بوده یا نتایج چندان دقیقی به دست ندهد و شما ممکن است نتوانید از DNA همه جنینها نمونه برداری کنید.

اگر شما نتوانید یا نخواهید از این آزمایشها استفاده کنید، آزمایش سونوگرافی در اغلب موارد (بر حسب اینکه آیا آنها از یک جفت استفاده می کنند یا دو جفت؛ و اینکه آیا همجنس هستند یا غیر همجنس) می تواند مشخص کند که آیا نوزادان شما همسان هستند یا غیر همسان.

اگر یک متخصص حرفه ای، سونوگرافی واژینال را بین هفته های 9 تا 14 انجام دهد، می تواند تقریبا 100% مشخص نماید که آیا نوزادان شما از یک جفت به صورت مشترک استفاده می کنند یا خیر. اگر این آزمایش در سه ماهه دوم انجام شود، میزان دقت آن به 90% افت می کند، زیرا محیط داخل رحم تنگ تر شده و تشخیص جفت نیز دشوارتر می شود.

در صورتی که نوزدان شما از یک جفت به صورت مشترک استفاده کنند، همسان هستند. در صورتی که آنها از دو جفت استفاده کنند، ممکن است همسان یا غیر همسان باشند. همه دوقلوهای غیر همسان و 20 تا 30 درصد از دوقلوهای همسان ، از جفت های مجزا استفاده می کنند.

 

جنسیت دوقلوهای همسان و غیر همسان

در 18 تا 20 هفتگی، در صورتی که هر دو جنین به صورتی در رحم قرار گرفته باشند که تکنیسین بتواند اندامهای جنسی آنها را از طریق سونوگرافی ببیند، می توان جنسیت هر دو کودک را مشخص کرد. در صورتی که آزمایش سونوگرافی به وضوح نشان دهد که شما یک پسر و یک دختر دارید، در این حالت کودکان شما غیر همسان هستند. دوقلوهای همسان تقریبا در همه موارد، جنسیت مشابه دارند.

در صورتی که در آزمایش سونوگرافی مشخص شود که دو جفت وجود دارد و کودکان از یک جنس هستند، یا اینکه اگر نتیجه سونوگرافی واضح و دقیق نباشد، شما احتمالا باید تا زمان تولد بچه ها برای پاسخ این سوال منتظر بمانید. پس از تولد، پزشک مشخص می کند که آیا دوقلوها از یک جفت به صورت مشترک استفاده می کرده اند یا خیر. از آنجا که جفت های مجزا نیز در برخی موارد به هم چسبیده و به شکل یک جفت ظاهر می شوند، ممکن است برای تعیین تعداد دقیق جفتها به آزمایش در آزمایشگاه مجهز نیاز باشد.

اگر بررسی و آزمایش جفتها نیز جواب سوال را مشخص نکند، شما می توانید از آزمایش DNA استفاده کنید؛ اما باید یک تا دو هفته برای مشخص شدن نتیجه، منتظر بمانید. همانگونه که در بالا ذکر شد، دوقلوهای همسان تقریبا در همه موارد DNA یکسانی دارند، اما در دوقلوهای غیر همسان فقط 50% از DNA بین دو نوزاد مشابه و مشترک است.

هنگامی که نوزادها بیشتر رشد کنند، احتمالا با نگاه کردن به آنها نیز به آسانی می توان مشخص کرد که آنها چه نوع دوقلویی هستند. اگر آنها آنقدر به هم شبیه باشند که افراد دیگر نتوانند آنها را از هم تشخیص دهند، می توان گفت که مسلما همسان هستند. اگر رنگ مو، رنگ چشم یا خصوصیات صورت آنها با هم تفاوت مشخصی داشته باشد، بدین معناست که آنها غیر همسان هستند.

دوقلوهای همسان که از یک جفت به صورت مشترک استفاده می کنند، ممکن است در طول دوران حاملگی با یک خطر خاص در زمینه سلامتی خود مواجه باشند

ارزیابی خطر در بارداری دوقلوی همسان وغیر همسان 

این موضوع صرفا برای ارضای حس کنجکاوی نیست. دانستن این نکته، ممکن است به خاطر برخی دلایل پزشکی نیز اهمیت داشته باشد.

یک مورد آن است که دوقلوهای همسان که از یک جفت به صورت مشترک استفاده می کنند، ممکن است در طول دوران حاملگی با یک خطر خاص در زمینه سلامتی خود مواجه باشند. حدود 15 درصد از این دوقلوها به سندرم انتقال خون بین دوقلوها در رحم (TTTS) مبتلا می شوند؛ حالت خطرناکی که در آن، یکی از دوقلوها بخشی از مایعات خود را به دیگری می دهد. دوقلویی که مایع را دریافت می کند، احتمالا سریعتر از دوقلوی دهنده، رشد خواهد کرد.

در صورتی که این عارضه درمان نشود، معمولا برای هر دو جنین کشنده است. در صورتی که دوقلوهای شما از یک جفت به صورت مشترک استفاده می کنند، پزشک شما، میزان وزن اضافه کردن دو جنین را تحت نظر قرار داده و سایر نشانه های احتمالی TTTS را نیز بررسی می کند. در صورتی که پزشک به بروز این عارضه مشکوک شود، درمان فوری ممکن است جلوی عوارض احتمالی را گرفته و کودکان شما را سلامت نگه دارد.

حتی پس از اینکه کودکان شما رشد کردند، دانستن اینکه آیا همسان هستند یا غیر همسان ، باز هم اهمیت دارد. به عنوان مثال، اگر دوقلوها همسان بوده و مشخص شود که یکی از دوقلوها از یک بیماری ژنتیکی رنج می برد، دوقلوی دیگر نیز قطعا به همین بیماری مبتلاست. اما در مورد دوقلوهای غیر همسان ، ممکن است یکی از آنها به یک بیماری ژنتیکی مبتلا باشد ولی دیگری از این لحاظ سالم باشد.

یک دلیل دیگر هم برای دانستن همسان یا غیر همسان بودن دوقلوها وجود دارد: همه در این باره از شما سوال خواهند پرسید (از دوستان و آشنایان، تا غریبه هایی که در خیابان می بینید). دوقلوها برای مردم جذاب هستند، پس بهتر است در طول حاملگی و تا چندین سال بعد، برای پاسخ دادن به سوالات مکرر آنها آماده باشید.

 

بارداری دوقلو یا چندقلویی: آزمایشهای ژنتیک دوران حاملگی

بارداری دوقلو یا چندقلویی: آزمایشهای ژنتیک دوران حاملگی

بارداری دوقلو یا چندقلویی: آزمایشهای ژنتیک دوران حاملگی

کودکانی که در شکم دارید، یک رحم را با هم تقسیم کرده اند، اما این امر نه بر DNA آنها اثر سوء می گذارد و نه احتمال ابتلا به بیماریهای مادرزادی را افزایش می دهد. اگر دو یا چندقلو حامله هستید، احتمال ابتلای هر کدام از این نوزادان به بیماریهای ژنتیکی برابر با احتمال ابتلای یک نوزاد تک قلو به این بیماریها است. اما از آنجا که هر کدام از این جنینها ممکن است به صورت مستقل به بیماریهای ژنتیکی مبتلا شوند یا نشوند، در مجموع احتمال اینکه حداقل یکی از این جنینها به بیماری مبتلا شود بیشتر است؛ در نتیجه، حاملگی شما به طور کلی “پرخطر” ارزیابی می شود.

حتی اگر کروموزومهای این جنینها کاملا سالم باشند، در مقایسه با نوزادان تک قلو، احتمال ابتلای آنها به بیماریهای مغز، قلب، مثانه و کبد بیشتر است. همچنین احتمال ابتلای چندقلوها به فلج مغزی، بیشتر است. یک مطالعه جدید بر روی بیش از یک میلیون زایمان نشان داد که بروز فلج مغزی در دوقلوها چهار برابر بیشتر از تک قلوها شایع است.

با این حال، خطر بروز این گونه مشکلات هنوز هم پایین و اندک است. یک مطالعه جدید نشان داد که بیماریهای مادرزادی تقریبا در 35 مورد از هر 1000 مورد تولد دوقلوها مشاهده می شود؛ که این مقدار برای تک قلوها برابر با 25 مورد در هر 1000 مورد تولد است.

 

آزمایش‌های غربالگری در بارداری چند قلو

آزمایشهای غربالگری دوران حاملگی می توانند احتمال ابتلای کودک شما به ناهنجاریهای کروموزومی یا سایر بیماریهای مادرزادی را اندازه گیری کنند. در سه ماهه اول، می توانید از “تست شفافیت گردن” استفاده کنید: این آزمایش سونوگرافی مشخص می کند که آیا مایع اضافی در ناحیه گردن در یک یا تعداد بیشتری از جنینهای شما وجود دارد یا خیر؛ که این مطلب، می تواند نشانه احتمالی سندرم داون باشد.

اما شما احتمالا نمی توانید از آزمایش خون که گاهی اوفات به همراه “تست شفافیت گردن” ارائه شده و “آزمایش غربالگری ترکیبی در سه ماهه اول” نام دارد، استفاده کنید. هنوز شواهد چندانی مبنی بر موثر بودن این آزمایشهای خون در تشخیص ناهنجاریها در چندقلوها، وجود ندارد.

همچنین احتمال استفاده شما از “تست غربالگری چندگانه” (آزمایش خونی که بین هفته های 15 تا 18 انجام می شود و نشانه های مربوط به بیماریهای مادرزادی را بررسی می کند) کم است. این آزمایش برای خانمهایی که بیش از یک جنین در رحم خود دارند، چندان دقیق نیست و اکثر پزشکان این آزمایش را برای خانمهایی که چندقلو حامله هستند، توصیه نمی کنند.

آزمایشهای غربالگری دوران حاملگی می توانند احتمال ابتلای کودک شما به ناهنجاریهای کروموزومی یا سایر بیماریهای مادرزادی را اندازه گیری کنند

 

آزمایش آمنیوسنتز یا CVS در بارداری چند قلو

آزمایشهای آمنیوسنتز و نمونه برداری از پرزهای جنینی برای تشخیص ناهنجاریهای کروموزومی و سایر بیماریها به کار می روند. این آزمایشها معمولا در اوائل حاملگی (CVS بین 10 تا 12 هفتگی؛ آمنیوسنتز بین 16 تا 20 هفتگی) انجام می شوند تا وجود سندرم داون یا سایر مشکلات ژنتیکی را بررسی کنند. برای خانمهایی که چندقلو حامله هستند، این آزمایشها می توانند مشخص کنند که آیا چندقلوها همسان هستند یا غیر همسان.

در صورتی که شما دوقلو یا چندقلو حامله باشید، انجام دقیق این دو آزمایش (CVS و آمنیوسنتز) ممکن است با دردسر بیشتری همراه باشد و یا نتیجه آن دقیق نباشد. در صورتی که جنینها از یک کیسه آمنیوتیک مشترک استفاده نکنند، متخصص باید در هنگام نمونه برداری از هر کودک کاملا مراقب باشد که نمونه های او با دیگری مخلوط نشوند. (DNA در دوقلوهایی که از یک کیسه آمنیوتیک به صورت مشترک استفاده می کنند، یکسان است، در نتیجه مخلوط شدن این نمونه ها، مشکلی را ایجاد نمی کند). در صورتی که شما سه یا تعداد بیشتری جنین در رحم خود داشته باشید، ممکن است نمونه برداری از همه جنینها امکان پذیر نباشد.

در صورتی که دو یا چندقلو حامله باشید، احتمال سقط جنین در اثر این آزمایشها نیز افزایش می یابد. به عنوان مثال، حدود 3% از دوقلوها پس از آزمایش آمنیوسنتز سقط می شوند، که این مقدار تقریبا پنج برابر میزان سقط جنین پس از آمنیوسنتز در تک قلوها است. میزان سقط جنین پس از CVS می تواند تا 4% برسد؛ اما اگر یک متخصص حرفه ای این آزمایش را انجام دهد، خطر سقط جنین پس از آزمایش CVS کاهش می یابد. شما باید پیش از انجام این آزمایشها در مورد مزایا و معایب آنها به طور کامل با پزشک یا مشاور ژنتیکی خود مشورت کنید.

 

بارداری دوقلو یا چندقلویی: آزمایشهای ژنتیک دوران حاملگی

بارداری دوقلو یا چندقلویی: آزمایشهای ژنتیک دوران حاملگی

کودکانی که در شکم دارید، یک رحم را با هم تقسیم کرده اند، اما این امر نه بر DNA آنها اثر سوء می گذارد و نه احتمال ابتلا به بیماریهای مادرزادی را افزایش می دهد. اگر دو یا چندقلو حامله هستید، احتمال ابتلای هر کدام از این نوزادان به بیماریهای ژنتیکی برابر با احتمال ابتلای یک نوزاد تک قلو به این بیماریها است. اما از آنجا که هر کدام از این جنینها ممکن است به صورت مستقل به بیماریهای ژنتیکی مبتلا شوند یا نشوند، در مجموع احتمال اینکه حداقل یکی از این جنینها به بیماری مبتلا شود بیشتر است؛ در نتیجه، حاملگی شما به طور کلی “پرخطر” ارزیابی می شود.

حتی اگر کروموزومهای این جنینها کاملا سالم باشند، در مقایسه با نوزادان تک قلو، احتمال ابتلای آنها به بیماریهای مغز، قلب، مثانه و کبد بیشتر است. همچنین احتمال ابتلای چندقلوها به فلج مغزی، بیشتر است. یک مطالعه جدید بر روی بیش از یک میلیون زایمان نشان داد که بروز فلج مغزی در دوقلوها چهار برابر بیشتر از تک قلوها شایع است.

با این حال، خطر بروز این گونه مشکلات هنوز هم پایین و اندک است. یک مطالعه جدید نشان داد که بیماریهای مادرزادی تقریبا در 35 مورد از هر 1000 مورد تولد دوقلوها مشاهده می شود؛ که این مقدار برای تک قلوها برابر با 25 مورد در هر 1000 مورد تولد است.

 

آزمایش‌های غربالگری در بارداری چند قلو

آزمایشهای غربالگری دوران حاملگی می توانند احتمال ابتلای کودک شما به ناهنجاریهای کروموزومی یا سایر بیماریهای مادرزادی را اندازه گیری کنند. در سه ماهه اول، می توانید از “تست شفافیت گردن” استفاده کنید: این آزمایش سونوگرافی مشخص می کند که آیا مایع اضافی در ناحیه گردن در یک یا تعداد بیشتری از جنینهای شما وجود دارد یا خیر؛ که این مطلب، می تواند نشانه احتمالی سندرم داون باشد.

اما شما احتمالا نمی توانید از آزمایش خون که گاهی اوفات به همراه “تست شفافیت گردن” ارائه شده و “آزمایش غربالگری ترکیبی در سه ماهه اول” نام دارد، استفاده کنید. هنوز شواهد چندانی مبنی بر موثر بودن این آزمایشهای خون در تشخیص ناهنجاریها در چندقلوها، وجود ندارد.

همچنین احتمال استفاده شما از “تست غربالگری چندگانه” (آزمایش خونی که بین هفته های 15 تا 18 انجام می شود و نشانه های مربوط به بیماریهای مادرزادی را بررسی می کند) کم است. این آزمایش برای خانمهایی که بیش از یک جنین در رحم خود دارند، چندان دقیق نیست و اکثر پزشکان این آزمایش را برای خانمهایی که چندقلو حامله هستند، توصیه نمی کنند.

آزمایشهای غربالگری دوران حاملگی می توانند احتمال ابتلای کودک شما به ناهنجاریهای کروموزومی یا سایر بیماریهای مادرزادی را اندازه گیری کنند

 

آزمایش آمنیوسنتز یا CVS در بارداری چند قلو

آزمایشهای آمنیوسنتز و نمونه برداری از پرزهای جنینی برای تشخیص ناهنجاریهای کروموزومی و سایر بیماریها به کار می روند. این آزمایشها معمولا در اوائل حاملگی (CVS بین 10 تا 12 هفتگی؛ آمنیوسنتز بین 16 تا 20 هفتگی) انجام می شوند تا وجود سندرم داون یا سایر مشکلات ژنتیکی را بررسی کنند. برای خانمهایی که چندقلو حامله هستند، این آزمایشها می توانند مشخص کنند که آیا چندقلوها همسان هستند یا غیر همسان.

در صورتی که شما دوقلو یا چندقلو حامله باشید، انجام دقیق این دو آزمایش (CVS و آمنیوسنتز) ممکن است با دردسر بیشتری همراه باشد و یا نتیجه آن دقیق نباشد. در صورتی که جنینها از یک کیسه آمنیوتیک مشترک استفاده نکنند، متخصص باید در هنگام نمونه برداری از هر کودک کاملا مراقب باشد که نمونه های او با دیگری مخلوط نشوند. (DNA در دوقلوهایی که از یک کیسه آمنیوتیک به صورت مشترک استفاده می کنند، یکسان است، در نتیجه مخلوط شدن این نمونه ها، مشکلی را ایجاد نمی کند). در صورتی که شما سه یا تعداد بیشتری جنین در رحم خود داشته باشید، ممکن است نمونه برداری از همه جنینها امکان پذیر نباشد.

در صورتی که دو یا چندقلو حامله باشید، احتمال سقط جنین در اثر این آزمایشها نیز افزایش می یابد. به عنوان مثال، حدود 3% از دوقلوها پس از آزمایش آمنیوسنتز سقط می شوند، که این مقدار تقریبا پنج برابر میزان سقط جنین پس از آمنیوسنتز در تک قلوها است. میزان سقط جنین پس از CVS می تواند تا 4% برسد؛ اما اگر یک متخصص حرفه ای این آزمایش را انجام دهد، خطر سقط جنین پس از آزمایش CVS کاهش می یابد. شما باید پیش از انجام این آزمایشها در مورد مزایا و معایب آنها به طور کامل با پزشک یا مشاور ژنتیکی خود مشورت کنید.