تغییر میل جنسی در بارداری، آن‌قدر که فکر می‌کنید چیز بدی نیست!

در طول بارداری، بدن شما گردبادی از عواطف و احساسات جدید را تجربه خواهد کرد. هورمون‌های شما در این دوران نوسان می‌کنند و جریان خون شما را افزایش می‌دهند. بسیاری از زنان نیز می‌بینند که سینه‌هایشان بزرگ‌تر و اشتهایشان بیشتر شده است. تغییر میل جنسی در بارداری نیز یکی از این تغییرات است که در این مقاله با آن آشنا می‌شوید.

تغییر میل جنسی در بارداری

یادتان باشد که تجربه هر زنی از بارداری متفاوت است، اما میل جنسی، خلق و خو، وزن، عادات غذایی و الگوهای خواب شما احتمالاً تغییر می‌کند و بیایید امیدوار باشیم که قرار است همه چیز برای شما بهتر شود! به خواندن ادامه دهید تا به طور کامل با تغییر میل جنسی در بارداری آشنا شوید. 

راه‌های تغییر میل جنسی در بارداری

۱- هورمون‌های شما دچار نوسان می‌شوند

در سه ماهه اول بارداری، سطح استروژن و پروژسترون شما افزایش می‌یابد. علائمی که شما در اوایل بارداری تجربه می‌کنید، می‌توانند به کاهش میل جنسی در بارداری منجر شوند. این علائم عبارتند از:

  • تغییرات هورمونی
  • فرسودگی
  • دلتنگی
  • حساسیت سینه

در حدود هفته دهم، این افزایش سطح هورمون کاهش می‌یابد و احتمالاً خستگی و حالت تهوع شما نیز کمتر می‌شود. با از دست دادن این دو علامت نه چندان جالب، ممکن است افزایش میل جنسی در بارداری را تجربه کنید. 
بعداً در سه ماهه سوم، افزایش وزن، کمردرد و علائم دیگر ممکن است دوباره میل جنسی شما را کاهش دهد. پس تغییر میل جنسی در بارداری بیشتر از یک بار رخ می‌دهد.

راه‌های تغییر میل جنسی در بارداری

۲- سینه‌های شما حساس‌تر می‌شوند و جریان خون شما نیز افزایش می‌یابد

وقتی باردار می‌شوید، جریان خون به ویژه به اندام‌های جنسی، سینه‌ها و فرج افزایش می‌یابد. افزایش جریان خون به برانگیختگی راحت‌تر و افزایش حساسیت شما کمک می‌کند. پس این مورد نیز نوعی تغییر میل جنسی در بارداری محسوب می‌شود. هم‌چنین اغلب کاری می‌کند که تجربه جنسی لذت بخش‌تری با همسر خود داشته باشید. 

در این دوران، اگر نوک سینه‌های شما کمی ترشح دارند، تعجب نکنید. بدن شما به سرعت در حال تغییر است و شما نباید اجازه دهید که این تغییرات جدید شما را نگران کنند. در عوض، تغییر میل جنسی در بارداری خود را در آغوش بگیرید و با آن صلح کنید. 

تغییر میل جنسی

۳- میل جنسی شما ممکن است افزایش یابد

بسیاری از زنان در اواخر سه ماهه اول و در سه ماهه دوم بارداری با افزایش میل جنسی خود رو به رو می‌شوند. همراه با افزایش میل جنسی، جریان خون نیز در ناحیه تناسلی شما افزایش می‌یابد.
قدر این دوران طلایی را بدانید و در شادی تغییرات بدن خود شریک شوید؛ چرا که رابطه جنسی در دوران بارداری یک راه عالی برای حفظ ارتباط ذهنی، عاطفی و فیزیکی بین شما و همسرتان است.

کاهش میل جنسی در بارداری

۴- نوعی رهایی احساسی را تجربه می‌کنید

بارداری در زندگی زنان، یک دوره منحصر به فرد است. شما چاق یا ژولیده و به هم ریخته نیستید. شما باردار هستید! این می‌تواند برای بسیاری از زنان عامل رهایی باشد. در واقع، بسیاری از آن‌ها وسواس انتقاد کردن از بدن خود را کنار می‌گذارند و به خودشان استراحت می‌دهند.

از طرفی در این دوران نیازی نیست که دیگر استرس‌های مربوط به پیشگیری از بارداری را تحمل کنید. پس می‌توانید با آرامش و صمیمیت بیشتری با همسر خود رابطه داشته باشید.
تمرکز روی نکات مثبت و پذیرش تغییر میل جنسی در بارداری بسیار مفید است و باعث می‌شود که زندگی جنسی شما سالم‌تر باشد و سطح استرس شما نیز کاهش پیدا کند. در نهایت، بدن شما برای کودک در حال رشدتان نیز از سلامت بهتری برخوردار است.

افزایش میل جنسی در بارداری

۵- با اندام تغییر یافته اما هم‌چنان جذاب خود مواجه می‌شوید

افزایش وزن شما در طول چهل هفته بارداری طبیعی است. در حالی که برخی، ظاهر جدید، در حال تغییر و در حال رشد خود را ناراحت کننده می‌دانند، بعضی دیگر از زنان سعی می‌کنند که به این تغییرات با دیدی مثبت نگاه کنند. 
سینه‌های پرتر و باسن‌های گردتر، بعضی از زنان را خوشحال می‌کند و باعث می‌شود که در حین رابطه زناشویی نیز اعتماد به نفس بیشتری داشته باشند. 

کاهش میل جنسی

کلام آخر

تغییر میل جنسی در بارداری یک فرآیند طبیعی است که امکان دارد زنان باردار را ناراحت و نگران کند. با این حال، کاهش میل جنسی در اوایل بارداری و افزایش آن در ادامه، قابل درک است و شما می‌توانید با آن سازگار شوید. 

به کلینیک بیا نی نی سر بزنید.

درمان خونریزی های غیرطبیعی رحم

در این ویدئو به این سوال پاسخ داده می‌شود که دلایل خونریزی های غیرطبیعی رحم چیه و درمان آن چیست؟

سوال: دلایل خونریزی های غیرطبیعی رحم چیه و درمان آن چیست؟

پاسخ:  خونریزی غیرعادی رحمی به معنای هر گونه خونریزی شدید یا غیرمعمول از رحم (از طریق مهبل) است. این نوع خونریزی می‌تواند هر زمان در طول عادت ماهانه اتفاق بیفتد.همچنین خونریزی پیش بینی نشده در افرادی که در دوران یائسگی به سر می برند و تحت هورمون درمانی هستند. خونریزی مهبلی بین دوره‌های قاعدگی یکی از علایم خونریزی غیر طبیعی رحم است. خونریزی شدید در طول دوره قاعدگی همچنین می‌تواند به عنوان خونریزی غیرعادی رحمی در نظر گرفته شود. خونریزی شدید در طول قاعدگی و خونریزی که بیشتر از 7 روز طول بکشد منوراژی (menorrhagia) نامیده می‌شود. برای مثال خونریزی ممکن است آنقدر زیاد باشد که هر ساعت فرد را مجبور به تعویض یک یا بیش از یک تامپون یا نواربهداشتی کند.

برای آگاهی بیشتر از درمان خونریزی های غیرطبیعی رحم به سراغ دکتر الهام فرهادی، متخصص زنان زایمان و زیبایی رفتیم. از شما دعوت میکنیم ویدئو زیر را تماشا کنید. برای مراجعه به دکتر الهام فرهادی یا دریافت نوبت از دکتر الهام فرهادی کلیک کنید.

درمان خونریزی های غیرطبیعی رحم

علل خونریزی غیر طبیعی رحم

خونریزی غیر طبیعی در هر سنی اتفاق می‌افتد و بسته به آن علل متفاوتی دارد. برای مثال در اوایل بلوغ به علت نامنظم بودن تخمک گذاری پریودها نامنظم است و یا در حوالی یائسگی (اواسط دهه چهارم) الگوی سیکل‌های ماهانه تغییر می‌کند، مقدار خونریزی کم و زیاد شده و ممکن است در بعضی ماه‌ها اصلاً خونریزی رخ ندهد. علل اصلی خونریزی غیر طبیعی عبارتند از:

مشکلات تخمک گذاری
پولیپ‌ها، فیبروم‌ها و آدنومیوز
استفاده از IUD و یا داروهای هورمونی
عوارض بارداری نظیر سقط جنین یا بارداری نابجا
مشکلات انعقادی
سرطان‌هایی نظیر رحم یا تخمدان

چه عواملی باعث بهم ریختن الگوی پریود می شود؟

فیبروم ها
پولیپ
افزایش ضخامت اندومتر ( هیچی پلازید، کانسر )
اختلالات هورمونی ( DUB)
اندومتریت
ابتدا ارگان های ژنیکولوژیک خانم ها در نظر گرفته می شود. اختلال در نواحی واژن، سرویکس و رحم ممکن است منجر به خونریزی شوند. پس اولین کاری که می توان کرد این است که بیمار را معاینه کرد.

ممکن است علت خونریزی در جداره رحم باشد و یا اینکه در دهانه رحم به صورت زخم، پولیپ، میوم باشد و یا سلول های اندوسرویس دچار اشکال شده باشند.

در لایه داخلی رحم که اندومتر اطلاق می شود، با سونوگرافی بررسی می شود و ممکن است آن ناحیه دچار انواع ضایعات مثل پولیپ، میوم و یا اینکه افزایش ضخامت اندومتر شده باشد.

پس در مرحله اول آزمایش بارداری و در مراحل بعدی آزمایش دیگر چک می شود و حتما بیمار باید معاینه شود.

درمان خونریزی های غیرطبیعی رحم

راه های پیشگیری از خونریزی غیرطبیعی واژن چیست؟

داشتن وزن بدنی ایده آل. خانم هایی که چاق هستند و یا کمبود وزن دارند، بیشتر در معرض مشکلات این چنینی قرار دارند.
– در صورت استفاده از قرص های پیشگیری از بارداری، این قرص ها باید هر روز و طبق دستور پزشک مصرف شوند.
– اهمیت دادن به ورزش می تواند از میزان استرس که خود یکی از دلایل خونریزی غیر طبیعی از واژن می باشد، کم کند.
– مصرف داروهای ضد التهابی و غیر استروئیدی مانند ناپروکسن و ایبوبروفن می تواند به کمتر شدن خونریزی کمک کند. مصرف این داروها باید روز اول سیکل آغاز و تا زمان توقف خونریزی ادامه پیدا کند.
توجه داشته باشید که از مصرف دارو در صورت سابقه واکنش آلرژیک باید خودداری شود. خانم های باردار، باید قبل از مصرف دارو این موضوع را به پزشک اطلاع دهند.

درمان خونریزی های غیرطبیعی رحم

در این ویدئو به این سوال پاسخ داده می‌شود که دلایل خونریزی های غیرطبیعی رحم چیه و درمان آن چیست؟

سوال: دلایل خونریزی های غیرطبیعی رحم چیه و درمان آن چیست؟

پاسخ:  خونریزی غیرعادی رحمی به معنای هر گونه خونریزی شدید یا غیرمعمول از رحم (از طریق مهبل) است. این نوع خونریزی می‌تواند هر زمان در طول عادت ماهانه اتفاق بیفتد.همچنین خونریزی پیش بینی نشده در افرادی که در دوران یائسگی به سر می برند و تحت هورمون درمانی هستند. خونریزی مهبلی بین دوره‌های قاعدگی یکی از علایم خونریزی غیر طبیعی رحم است. خونریزی شدید در طول دوره قاعدگی همچنین می‌تواند به عنوان خونریزی غیرعادی رحمی در نظر گرفته شود. خونریزی شدید در طول قاعدگی و خونریزی که بیشتر از 7 روز طول بکشد منوراژی (menorrhagia) نامیده می‌شود. برای مثال خونریزی ممکن است آنقدر زیاد باشد که هر ساعت فرد را مجبور به تعویض یک یا بیش از یک تامپون یا نواربهداشتی کند.

برای آگاهی بیشتر از درمان خونریزی های غیرطبیعی رحم به سراغ دکتر الهام فرهادی، متخصص زنان زایمان و زیبایی رفتیم. از شما دعوت میکنیم ویدئو زیر را تماشا کنید. برای مراجعه به دکتر الهام فرهادی یا دریافت نوبت از دکتر الهام فرهادی کلیک کنید.

درمان خونریزی های غیرطبیعی رحم

علل خونریزی غیر طبیعی رحم

خونریزی غیر طبیعی در هر سنی اتفاق می‌افتد و بسته به آن علل متفاوتی دارد. برای مثال در اوایل بلوغ به علت نامنظم بودن تخمک گذاری پریودها نامنظم است و یا در حوالی یائسگی (اواسط دهه چهارم) الگوی سیکل‌های ماهانه تغییر می‌کند، مقدار خونریزی کم و زیاد شده و ممکن است در بعضی ماه‌ها اصلاً خونریزی رخ ندهد. علل اصلی خونریزی غیر طبیعی عبارتند از:

مشکلات تخمک گذاری
پولیپ‌ها، فیبروم‌ها و آدنومیوز
استفاده از IUD و یا داروهای هورمونی
عوارض بارداری نظیر سقط جنین یا بارداری نابجا
مشکلات انعقادی
سرطان‌هایی نظیر رحم یا تخمدان

چه عواملی باعث بهم ریختن الگوی پریود می شود؟

فیبروم ها
پولیپ
افزایش ضخامت اندومتر ( هیچی پلازید، کانسر )
اختلالات هورمونی ( DUB)
اندومتریت
ابتدا ارگان های ژنیکولوژیک خانم ها در نظر گرفته می شود. اختلال در نواحی واژن، سرویکس و رحم ممکن است منجر به خونریزی شوند. پس اولین کاری که می توان کرد این است که بیمار را معاینه کرد.

ممکن است علت خونریزی در جداره رحم باشد و یا اینکه در دهانه رحم به صورت زخم، پولیپ، میوم باشد و یا سلول های اندوسرویس دچار اشکال شده باشند.

در لایه داخلی رحم که اندومتر اطلاق می شود، با سونوگرافی بررسی می شود و ممکن است آن ناحیه دچار انواع ضایعات مثل پولیپ، میوم و یا اینکه افزایش ضخامت اندومتر شده باشد.

پس در مرحله اول آزمایش بارداری و در مراحل بعدی آزمایش دیگر چک می شود و حتما بیمار باید معاینه شود.

درمان خونریزی های غیرطبیعی رحم

راه های پیشگیری از خونریزی غیرطبیعی واژن چیست؟

داشتن وزن بدنی ایده آل. خانم هایی که چاق هستند و یا کمبود وزن دارند، بیشتر در معرض مشکلات این چنینی قرار دارند.
– در صورت استفاده از قرص های پیشگیری از بارداری، این قرص ها باید هر روز و طبق دستور پزشک مصرف شوند.
– اهمیت دادن به ورزش می تواند از میزان استرس که خود یکی از دلایل خونریزی غیر طبیعی از واژن می باشد، کم کند.
– مصرف داروهای ضد التهابی و غیر استروئیدی مانند ناپروکسن و ایبوبروفن می تواند به کمتر شدن خونریزی کمک کند. مصرف این داروها باید روز اول سیکل آغاز و تا زمان توقف خونریزی ادامه پیدا کند.
توجه داشته باشید که از مصرف دارو در صورت سابقه واکنش آلرژیک باید خودداری شود. خانم های باردار، باید قبل از مصرف دارو این موضوع را به پزشک اطلاع دهند.

بارداری دوقلو یا چندقلویی: مراقبتهای دوران بارداری

بارداری دوقلو یا چندقلویی: مراقبتهای دوران بارداری

حتی اگر شما جوان و کاملا سالم نیز باشید، چندقلو حامله بودن، “پر خطر” تلقی می شود. چند قلو حامله بودن، احتمال زایمان زودرس (زایمان پیش از هفته سی و هفتم بارداری)، و همچنین عوارض دیگر را افزایش می دهد. مراقبتهای مناسب دوران بارداری، کمک می کند تا شما و کودکانی که در شکم دارید، در طول دوران حاملگی از وضعیت مناسبی برخوردار باشید.
شما در مقایسه با خانمهایی که تنها یک کودک در شکم دارند، باید دفعات بیشتری در دوران حاملگی توسط پزشک معاینه شوید. یک قانون کلی می‌تواند این باشد که در 24 هفته اول از حاملگی، هر ماه یک بار توسط پزشک معاینه شوید؛ سپس تا 32 هفتگی به صورت یک هفته در میان به دیدار پزشک بروید؛ و پس از آن نیز هر هفته (یا بیشتر) با پزشک خود قرار ملاقات بگذارید.

انتخاب پزشک در بارداری دوقلو و چند قلو

اکثر خانمها پیش از آنکه بدانند دوقلو یا چندقلو باردار هستند، یک پزشک متخصص زنان و زایمان یا ماما را برای خود انتخاب می کنند. اگر تا کنون توسط پزشک متخصص زنان و زایمان معاینه نشده اید، باید به محض اینکه از دو یا چند قلو حامله بودن خود باخبر شدید، با یکی از این پزشکان قرار ملاقات بگذارید.
ممکن است لازم باشد که در مقطعی از دوران بارداری، توسط یک متخصص پریناتولوژیست معاینه شوید. این متخصصین که به نام “متخصص مادر و جنین” هم شناخته می شوند، در واقع متخصص زنان و زایمان هستند که در زمینه حاملگیهای پرخطر فوق تخصص دارند.
برخی از این متخصصین، خودشان به تنهایی مسوولیت زایمان را بر عهده نمی گیرند، بلکه به همراه یک متخصص زایمان وضعیت شما را تحت نظر می گیرند.
در صورتی که سه قلو یا بیشتر حامله هستید، یا اگر با وضعیت حاد پزشکی یا عوارض بارداری مواجه شده اید، باید به سرعت با یک پریناتولوژیست تماس بگیرید.

اکثر خانمها پیش از آنکه بدانند چندقلو حامله هستند، یک پزشک متخصص زنان و زایمان یا ماما را برای خود انتخاب می کنند

آزمایش‌های ضروری در بارداری دوقلو و چند قلو

در بارداری دوقلو و بارداری چندقلویی، آزمایشهای شما تفاوت چندانی با خانمهایی که یک قلو حامله هستند، ندارد؛ صرفا ممکن است این آزمایشها را زودتر یا به دفعات بیشتر انجام دهید.
به عنوان مثال، مادرانی که یک قلو حامله هستند صرفا یک یا دو بار از سونوگرافی استفاده می کنند؛ اما شما ممکن است پنج بار یا دفعات بیشتری این آزمایش را انجام دهید. احتمالا شما اولین سونوگرافی خود را در سه ماهه اول بارداری خواهید داشت تا مشخص شود که چندقلو حامله هستید.
سپس از حدود هفته هجدهم بارداری تا زمان زایمان، شما ممکن است ماهیانه یکبار سونوگرافی داشته باشید. پس از نیمه حاملگی، پزشک شما ممکن است از معاینات داخلی (از طریق واژن) به همراه سونوگرافی برای تشخیص علامتهای زایمان زودرس استفاده کند.
در مقایسه با خانمهایی که یک جنین در شکم دارند، پزشک ممکن است خون شما را به دفعات بیشتری مورد آزمایش قرار دهد تا نشانه های احتمالی کم خونی ناشی از فقر آهن را بررسی کند. هنگامی که چندقلو حامله هستید، ذخیره آهن بدن شما با سرعت بیشتری مصرف می شود و در نتیجه احتمال بروز عارضه فوق در شما افزایش پیدا می کند.همچنین احتمال ابتلای خانمهایی که چندقلو حامله هستند به دیابت دوران حاملگی، بیشتر است. در نتیجه، شما باید “آزمایش غربالگری قند خون” و “تست تحمل گلوکز” را زودتر از سایر خانمها بدهید. (در بارداری یک جنین این آزمایش را بین 24 تا 28 هفتگی انجام می دهند).

خطر زایمان زودرس چند قلوها را تهدید می‌کند

از آنجا که احتمال بروز زایمان زودرس در بارداری دوقلو یا چند قلو بیشتر است، پس از 22 هفتگی در صورتی که با انقباضات زودرس مواجه شده باشید ممکن است “آزمایش فیبرونکتین جنینی” برای شما تجویز شود. فیبرونکتین جنینی یک نوع پروتئین در ترشحات واژن است که در صورت وجود، ممکن است نشانه آن باشد که جنین شما در حال آماده شدن برای تولد و خروج از رحم است.
در صورتی که نتیجه این آزمایش (که مشابه با ” تست پاپ اسمیر” انجام می شود) منفی باشد؛ یعنی پروتئین مخصوص وجود نداشته باشد؛ به احتمال زیاد شما در طول یک یا دو هفته آینده زایمان نخواهید داشت. (شما ممکن است این آزمایش را هر دو هفته یکبار، تا 34 هفتگی، تکرار کنید.
در صورتی که نتیجه آزمایش مثبت باشد، پزشک شما ممکن است از روشهای دیگر برای جلوگیری از زایمان زودرس استفاده کند. معمولا این آزمایش برای خانمهایی که حاملگی کم خطر داشته و نشانه های زایمان زودرس را ندارند، توصیه نمی شود.تقریبا پس از هفته بیست و هشتم بارداری، شما ممکن است “آزمایش ارزیابی سلامت جنین” را بدهید: این آزمایش، ضربان قلب و حرکات جنین ها را اندازه گیری می کند. این آزمایش مشخص می کند که آیا کودکان شما با مشکل خاصی در محیط تنگ و شلوغ رحم مواجه هستند یا خیر. این آزمایش همچنین انقباضاتی را که ممکن است نشانه زایمان زودرس باشند، چک می کند.
همچنین پزشک شما ممکن است “بیوفیزیکال پروفایل” را توصیه کند. در این آزمایش، ارزیابی سلامت جنین به همراه سونوگرافی دقیق و مفصل صورت می گیرد که حرکات بدن جنین ها، حرکات تنفسی و میزان مایع آمنیوتیکی که آنها را احاطه کرده است را بررسی می کند.

 

بارداری دوقلو یا چندقلویی: عوارض احتمالی

بارداری دوقلو یا چندقلویی: عوارض احتمالی

هر چند خانمهایی که چند قلو باردار هستند، در اکثر موارد کودکانی سالم به دنیا می آورند، اما چند قلو حامله بودن (دو یا بیشتر)، “پر خطر” تلقی می شود. هر چه تعداد جنین ها بیشتر باشند، احتمال بروز عوارض نیز در شما بیشتر خواهد بود. بزرگترین خطر نیز زایمان پیش از موعد و به دنیا آمدن کودکان زودرس است، که خطر بروز مشکلات جسمی را در آنها افزایش می دهد.

 

احتمال زایمان زودرس در بارداری چند قلو چقدر است؟

نزدیک به 60% از کسانی که دوقلو حامله هستند و 90% از کسانی که سه قلو حامله هستند، زایمان زودرس (قبل از 37 هفتگی) دارند. حاملگیهای دوقلو به طور متوسط حدود 35 هفته طول می کشند. حاملگیهای سه قلو نیز به طور متوسط حدود 33 هفته و حاملگیهای چهار قلو نیز حدود 29 هفته طول می کشند.

 

خطرات زایمان زودرس در بارداری چند قلو

نوزادانی که زودرس به دنیا می آیند، ممکن است برای زندگی در دنیای خارج از رحم هنوز کاملا آماده نباشند. ریه، مغز و دیگر اندامهای آنها ممکن است به طور کامل رشد نکرده باشد، سیستم ایمنی آنها نیز ممکن است برای مبارزه با عفونتها آماده نباشد و این کودکان ممکن است برای مکیدن یا بلعیدن نیز آمادگی لازم را نداشته باشند.

هر چه کودک زودتر به دنیا آمده باشد، با خطرات بیشتری مواجه است. نوزادان زودرسی که بین هفته های 34 تا 37 به دنیا می آیند، معمولا وضعیت مناسبی داشته و با مشکلی مواجه نمی شوند. کودکانی که قبل از هفته بیست و هشتم به دنیا بیایند، ممکن است نهایتا زنده بمانند، اما به مراقبتهای ویژه پزشکی و البته کمی هم شانس نیاز دارند.

اگر زایمان شما قبل از 34 هفتگی آغاز شود، پزشک متخصص و تیم پزشکی ممکن است بتواند زایمان را چند روز به تاخیر بیندازد. پزشک معالج شما در این زمان از کورتیکواسترویید استفاده خواهد کرد؛ این داروها به ریه ها و سایر اندامهای جنین کمک می کنند تا سریعتر رشد کرده و در نتیجه احتمال زنده ماندن او را افزایش دهند.

نزدیک به 75 درصد از کسانی که بارداری چند قلو دارند زایمان زودرس دارند

خطرات بارداری چند قلو

صرفنظر از زایمان زودرس، مشکلات مختلف دیگری نیز ممکن است وجود داشته باشند:
نوزادانی که در زمان تولد با کم وزنی مواجه باشند، حتی اگر با زایمان زودرس نیز به دنیا نیامده باشند، ممکن است به مشکلات مختلف دچار شوند. این کودکان معمولا نمی توانند خودشان به صورت طبیعی تنفس کنند. آنها ممکن است آمادگی کامل برای مبارزه با بیماریها و عفونتها، کنترل دمای بدن و یا افزایش وزن متناسب نداشته باشند. به همین دلایل، تقریبا همه این کودکان باید پیش از رفتن به خانه، مدتی را در مرکز مراقبتهای ویژه نوزادان بگذرانند.

در بارداری های چندقلویی، بروز این عارضه پس از زایمان طبیعی نوزاد اول، بسیار شایع است. اگر این اتفاق بیفتد، ممکن است لازم باشد که نوزاد یا نوزادان بعدی بلافاصله با جراحی سزارین به دنیا بیایند.

تقریبا 15% از دوقلوها به این سندرم دچار می شوند. معمول درمان این عارضه با تخلیه مایع آمنیوتیک از کیسه آب کودکی که خون اضافی را دریافت کرده است، انجام می شود. در حدود 60% از موارد، این درمان موثر بوده و موجب نجات جان کودک می شود (که این میزان، 2 تا 3 برابر بیشتر از حالتی است که از این درمان استفاده نشود).

  • تولد نوزادان کم وزن: دوقلوها و سه قلوها معمولا پیش از تولد به وزن مناسب نمی رسند. در حالی که یک کودک سالم بطور متوسط در زمان تولد در حدود 3 تا 3.5 کیلو وزن دارد، دوقلوها به طور متوسط هر کدام 2.5 کیلو وزن دارند. سه قلوها نیز هر کدام حدود 1.8 تا 2 کیلو، و چهارقلوها نیز هر کدام 1.3 تا 1.5 کیلو وزن دارند. نوزادانی که وزن آنها هنگام تولد کمتر از 2.5 کیلو باشد، کم وزن تلقی می شوند.

  • پره اکلامپسی: عارضه ای است که علائم آن فشار خون بالا و وجود پروتئین در ادرار می باشد. این عارضه تقریبا در 10 تا 15 درصد از خانمهایی که دوقلو حامله هستند رخ می دهد، یعنی شیوع این عارضه در این دسته، تقریبا دو برابر خانمهایی است که تنها یک جنین در شکم دارند. همچنین بروز این حالت در خانمهایی که چندقلو حامله هستند، زودتر رخ می دهد. بعلاوه هنگامی که این حالت در خانمهایی که چندقلو حامله هستند بروز می کند، به احتمال زیاد شدیدتر بوده، می تواند بر اندامهای مختلف اثر بگذارد و مشکلات جدی یا حتی خطرناک و کشنده ای نیز ایجاد کند.

  • دیابت بارداری: بروز این عارضه در خانمهایی که بیش از یک جنین در شکم دارند، شایعتر به نظر می رسد. در صورتی که شما به دیابت حاملگی مبتلا شوید، پزشک به دقت شما را تحت نظر می گیرد. شما به احتمال زیاد خواهید توانست با استفاده از رژیم غذایی مناسب و یک برنامه ورزشی (و نیز استفاده از انسولین در صورت لزوم)، سطح قند خون خود را کنترل کنید. در صورتی که دیابت به خوبی کنترل نشود، می تواند پیامدهای جدی برای شما و فرزندانتان داشته باشد.

  • جداشدگی جفت: در این عارضه، جفت پیش از زایمان از دیواره رحم جدا می شود؛ که احتمال بروز این مشکل نیز در خانمهایی که بیش از یک فرزند در شکم دارند، بیشتر است. این عارضه ممکن است در هر مقطعی در نیمه دوم حاملگی رخ دهد و ممکن است موجب بروز مشکلات رشدی، زایمان زودرس، یا حتی مرده زایی شود.

  • سندرم انتقال خون بین جنین ها: این عارضه نیز یک مورد نادر ولی بسیار جدی است که در دوقلوهای همسان رخ می دهد، هنگامی که خون از طریق جفت مشترک از یک کودک به کودک دیگر انتقال پیدا می کند.

 

استراحت مطلق در بارداری چند قلو

پزشک ممکن است استراحت مطلق را برای شما تجویز کند، خصوصا اگر عوارضی همچون زایمان زودرس در شما بروز کند. دلیل محکمی وجود ندارد که استراحت مطلق بتواند از زایمان زودرس در خانمهایی که چندقلو حامله هستند جلوگیری کند، اما شواهدی وجود دارد که نشان می دهد این کار می تواند وزن زمان تولد نوزادان را بهبود بخشد. در صورتی که این کار توسط پزشک به شما توصیه شد، می توانید از او بخواهید که درباره مزایا و معایب آن با شما صحبت کند.

همچنین، کارهایی را که می توانید انجام دهید و کارهایی را که نباید انجام دهید و همچنین مدت زمان مربوط به این کارها را بپرسید. استراحت مطلق می تواند معانی مختلفی داشته باشد: از کاهش میزان فعالیت تا استراحت دائمی در تختخواب و خارج نشدن از آن به هیچوجه! حتی اگر دوران حاملگیِ شما با آرامش در حال طی شدن است، اکثر پزشکان و ماماها توصیه می کنند که از اوایل سه ماهه سوم حاملگی، فعالیت بدنی خود را کاهش داده و به خودتان سخت نگیرید.

فهرستی از سوالات را در زمینه استراحت مطلق آماده کنید تا در هنگام مراجعه به پزشک، دقیقا بدانید که چه چیزی می خواهید بپرسید.

دلیل محکمی وجود ندارد که استراحت مطلق بتواند از زایمان زودرس در بارداری چندقلو جلوگیری کند

احتمال مرگ یکی از جنین‌ها در بارداری چند قلو

در یک بارداری دوقلو، ممکن است یکی از نوزادها در اوائل حاملگی سقط شود در حالی که مشکل خاصی برای نوزاد دوم پیش نیاید. این اتفاق برایِ حدود 20% از همه دوقلوها می افتد. اگر سه قلو حامله باشید، به احتمال 40% یک یا تعداد بیشتری از نوزادان را در نیمه اول حاملگی از دست خواهید داد.

در دورانی که سونوگرافی وجود نداشت، این سقط جنینها در اکثر موارد به نظر نمی رسیدند. تنها نشانه این موارد هم خونریزی مهبلی بود و جنین یا جنین های باقیمانده نیز معمول به صورت طبیعی رشد می کردند.

مرده زایی (از دست دادن یک بچه پس از بیست هفتگی) در خانمهایی که چندقلو حامله هستند، اندکی شایعتر است؛ اما به هر حال، این عارضه نادر است. مرده زایی تنها در 1 تا 2 درصد از دوقلوها و سه قلوها مشاهده می شود، که این مقدار در خانمهایی که تنها یک کودک در شکم دارند در حدود 0.5 درصد است.

برخی از کودکان در انتهای دوران بارداری می میرند و زایمان آنها همراه با کودکی که زنده مانده است، انجام می شود. در مواردی نادر، هنگامی که یکی از دوقلوها مرده است، جنین مرده می تواند چندین هفته پیش از کودک زنده از رحم خارج شود.

اگر دوقلوهای همسان در شکم داشته باشید که از یک جفت به صورت مشترک استفاده می کنند، از دست دادن یکی از آنها پس از هفته بیستم می تواند برای کودک دیگر نیز بسیار خطرناک باشد. در صورتی که کودکانی که در شکم دارید از جفت مشترک استفاده نمی کنند، کودک باقیمانده به احتمال زیاد به صورت طبیعی رشد خواهد کرد.

در هر حالت، پزشک شما به احتمال زیاد نظارت دائمی بر وضعیت سلامت شما و جنین ها خواهد داشت. اگر کودک باقیمانده با مشکل جدی مواجه نباشد، معمولا دلیلی برای القای زایمان بطور پیش از موعد وجود ندارد.

 

کاهش خطرات بارداری دوقلو

هر چند بسیاری از عوارض مربوط به حاملگی دوقلوها ربط چندانی به رفتار و سبک زندگی شما ندارند، اما اگر دوقلو حامله بودن شما در همان اوائل مشخص و تائید شود، پزشک یا مامای شما زمان بیشتری برای شناسایی و درمان عوارضی که ممکن است رخ دهند در اختیار خواهد داشت.

سعی کنید اطلاعات بیشتری در مورد شایعترین عوارض و خطرات مربوط به حاملگی دوقلوها به دست آورید، اما لازم نیست دائما به مشکلاتی که فقط “ممکن است” رخ دهند فکر کنید. نشانه های زایمان زودرس را بشناسید. اطمینان حاصل کنید که مواد غذایی و همینطور مایعات و آب کافی مصرف می کنید. نهایتا، در همه نوبتهای معاینات و مراقبتهای دوران حاملگی به دیدار پزشک بروید و اطمینان حاصل کنید که دستورات و راهنماییهای پزشک خود را به دقت رعایت می کنید.

 

بارداری دوقلو یا چندقلویی: عوارض احتمالی

بارداری دوقلو یا چندقلویی: عوارض احتمالی

هر چند خانمهایی که چند قلو باردار هستند، در اکثر موارد کودکانی سالم به دنیا می آورند، اما چند قلو حامله بودن (دو یا بیشتر)، “پر خطر” تلقی می شود. هر چه تعداد جنین ها بیشتر باشند، احتمال بروز عوارض نیز در شما بیشتر خواهد بود. بزرگترین خطر نیز زایمان پیش از موعد و به دنیا آمدن کودکان زودرس است، که خطر بروز مشکلات جسمی را در آنها افزایش می دهد.

 

احتمال زایمان زودرس در بارداری چند قلو چقدر است؟

نزدیک به 60% از کسانی که دوقلو حامله هستند و 90% از کسانی که سه قلو حامله هستند، زایمان زودرس (قبل از 37 هفتگی) دارند. حاملگیهای دوقلو به طور متوسط حدود 35 هفته طول می کشند. حاملگیهای سه قلو نیز به طور متوسط حدود 33 هفته و حاملگیهای چهار قلو نیز حدود 29 هفته طول می کشند.

 

خطرات زایمان زودرس در بارداری چند قلو

نوزادانی که زودرس به دنیا می آیند، ممکن است برای زندگی در دنیای خارج از رحم هنوز کاملا آماده نباشند. ریه، مغز و دیگر اندامهای آنها ممکن است به طور کامل رشد نکرده باشد، سیستم ایمنی آنها نیز ممکن است برای مبارزه با عفونتها آماده نباشد و این کودکان ممکن است برای مکیدن یا بلعیدن نیز آمادگی لازم را نداشته باشند.

هر چه کودک زودتر به دنیا آمده باشد، با خطرات بیشتری مواجه است. نوزادان زودرسی که بین هفته های 34 تا 37 به دنیا می آیند، معمولا وضعیت مناسبی داشته و با مشکلی مواجه نمی شوند. کودکانی که قبل از هفته بیست و هشتم به دنیا بیایند، ممکن است نهایتا زنده بمانند، اما به مراقبتهای ویژه پزشکی و البته کمی هم شانس نیاز دارند.

اگر زایمان شما قبل از 34 هفتگی آغاز شود، پزشک متخصص و تیم پزشکی ممکن است بتواند زایمان را چند روز به تاخیر بیندازد. پزشک معالج شما در این زمان از کورتیکواسترویید استفاده خواهد کرد؛ این داروها به ریه ها و سایر اندامهای جنین کمک می کنند تا سریعتر رشد کرده و در نتیجه احتمال زنده ماندن او را افزایش دهند.

نزدیک به 75 درصد از کسانی که بارداری چند قلو دارند زایمان زودرس دارند

خطرات بارداری چند قلو

صرفنظر از زایمان زودرس، مشکلات مختلف دیگری نیز ممکن است وجود داشته باشند:
نوزادانی که در زمان تولد با کم وزنی مواجه باشند، حتی اگر با زایمان زودرس نیز به دنیا نیامده باشند، ممکن است به مشکلات مختلف دچار شوند. این کودکان معمولا نمی توانند خودشان به صورت طبیعی تنفس کنند. آنها ممکن است آمادگی کامل برای مبارزه با بیماریها و عفونتها، کنترل دمای بدن و یا افزایش وزن متناسب نداشته باشند. به همین دلایل، تقریبا همه این کودکان باید پیش از رفتن به خانه، مدتی را در مرکز مراقبتهای ویژه نوزادان بگذرانند.

در بارداری های چندقلویی، بروز این عارضه پس از زایمان طبیعی نوزاد اول، بسیار شایع است. اگر این اتفاق بیفتد، ممکن است لازم باشد که نوزاد یا نوزادان بعدی بلافاصله با جراحی سزارین به دنیا بیایند.

تقریبا 15% از دوقلوها به این سندرم دچار می شوند. معمول درمان این عارضه با تخلیه مایع آمنیوتیک از کیسه آب کودکی که خون اضافی را دریافت کرده است، انجام می شود. در حدود 60% از موارد، این درمان موثر بوده و موجب نجات جان کودک می شود (که این میزان، 2 تا 3 برابر بیشتر از حالتی است که از این درمان استفاده نشود).

  • تولد نوزادان کم وزن: دوقلوها و سه قلوها معمولا پیش از تولد به وزن مناسب نمی رسند. در حالی که یک کودک سالم بطور متوسط در زمان تولد در حدود 3 تا 3.5 کیلو وزن دارد، دوقلوها به طور متوسط هر کدام 2.5 کیلو وزن دارند. سه قلوها نیز هر کدام حدود 1.8 تا 2 کیلو، و چهارقلوها نیز هر کدام 1.3 تا 1.5 کیلو وزن دارند. نوزادانی که وزن آنها هنگام تولد کمتر از 2.5 کیلو باشد، کم وزن تلقی می شوند.

  • پره اکلامپسی: عارضه ای است که علائم آن فشار خون بالا و وجود پروتئین در ادرار می باشد. این عارضه تقریبا در 10 تا 15 درصد از خانمهایی که دوقلو حامله هستند رخ می دهد، یعنی شیوع این عارضه در این دسته، تقریبا دو برابر خانمهایی است که تنها یک جنین در شکم دارند. همچنین بروز این حالت در خانمهایی که چندقلو حامله هستند، زودتر رخ می دهد. بعلاوه هنگامی که این حالت در خانمهایی که چندقلو حامله هستند بروز می کند، به احتمال زیاد شدیدتر بوده، می تواند بر اندامهای مختلف اثر بگذارد و مشکلات جدی یا حتی خطرناک و کشنده ای نیز ایجاد کند.

  • دیابت بارداری: بروز این عارضه در خانمهایی که بیش از یک جنین در شکم دارند، شایعتر به نظر می رسد. در صورتی که شما به دیابت حاملگی مبتلا شوید، پزشک به دقت شما را تحت نظر می گیرد. شما به احتمال زیاد خواهید توانست با استفاده از رژیم غذایی مناسب و یک برنامه ورزشی (و نیز استفاده از انسولین در صورت لزوم)، سطح قند خون خود را کنترل کنید. در صورتی که دیابت به خوبی کنترل نشود، می تواند پیامدهای جدی برای شما و فرزندانتان داشته باشد.

  • جداشدگی جفت: در این عارضه، جفت پیش از زایمان از دیواره رحم جدا می شود؛ که احتمال بروز این مشکل نیز در خانمهایی که بیش از یک فرزند در شکم دارند، بیشتر است. این عارضه ممکن است در هر مقطعی در نیمه دوم حاملگی رخ دهد و ممکن است موجب بروز مشکلات رشدی، زایمان زودرس، یا حتی مرده زایی شود.

  • سندرم انتقال خون بین جنین ها: این عارضه نیز یک مورد نادر ولی بسیار جدی است که در دوقلوهای همسان رخ می دهد، هنگامی که خون از طریق جفت مشترک از یک کودک به کودک دیگر انتقال پیدا می کند.

 

استراحت مطلق در بارداری چند قلو

پزشک ممکن است استراحت مطلق را برای شما تجویز کند، خصوصا اگر عوارضی همچون زایمان زودرس در شما بروز کند. دلیل محکمی وجود ندارد که استراحت مطلق بتواند از زایمان زودرس در خانمهایی که چندقلو حامله هستند جلوگیری کند، اما شواهدی وجود دارد که نشان می دهد این کار می تواند وزن زمان تولد نوزادان را بهبود بخشد. در صورتی که این کار توسط پزشک به شما توصیه شد، می توانید از او بخواهید که درباره مزایا و معایب آن با شما صحبت کند.

همچنین، کارهایی را که می توانید انجام دهید و کارهایی را که نباید انجام دهید و همچنین مدت زمان مربوط به این کارها را بپرسید. استراحت مطلق می تواند معانی مختلفی داشته باشد: از کاهش میزان فعالیت تا استراحت دائمی در تختخواب و خارج نشدن از آن به هیچوجه! حتی اگر دوران حاملگیِ شما با آرامش در حال طی شدن است، اکثر پزشکان و ماماها توصیه می کنند که از اوایل سه ماهه سوم حاملگی، فعالیت بدنی خود را کاهش داده و به خودتان سخت نگیرید.

فهرستی از سوالات را در زمینه استراحت مطلق آماده کنید تا در هنگام مراجعه به پزشک، دقیقا بدانید که چه چیزی می خواهید بپرسید.

دلیل محکمی وجود ندارد که استراحت مطلق بتواند از زایمان زودرس در بارداری چندقلو جلوگیری کند

احتمال مرگ یکی از جنین‌ها در بارداری چند قلو

در یک بارداری دوقلو، ممکن است یکی از نوزادها در اوائل حاملگی سقط شود در حالی که مشکل خاصی برای نوزاد دوم پیش نیاید. این اتفاق برایِ حدود 20% از همه دوقلوها می افتد. اگر سه قلو حامله باشید، به احتمال 40% یک یا تعداد بیشتری از نوزادان را در نیمه اول حاملگی از دست خواهید داد.

در دورانی که سونوگرافی وجود نداشت، این سقط جنینها در اکثر موارد به نظر نمی رسیدند. تنها نشانه این موارد هم خونریزی مهبلی بود و جنین یا جنین های باقیمانده نیز معمول به صورت طبیعی رشد می کردند.

مرده زایی (از دست دادن یک بچه پس از بیست هفتگی) در خانمهایی که چندقلو حامله هستند، اندکی شایعتر است؛ اما به هر حال، این عارضه نادر است. مرده زایی تنها در 1 تا 2 درصد از دوقلوها و سه قلوها مشاهده می شود، که این مقدار در خانمهایی که تنها یک کودک در شکم دارند در حدود 0.5 درصد است.

برخی از کودکان در انتهای دوران بارداری می میرند و زایمان آنها همراه با کودکی که زنده مانده است، انجام می شود. در مواردی نادر، هنگامی که یکی از دوقلوها مرده است، جنین مرده می تواند چندین هفته پیش از کودک زنده از رحم خارج شود.

اگر دوقلوهای همسان در شکم داشته باشید که از یک جفت به صورت مشترک استفاده می کنند، از دست دادن یکی از آنها پس از هفته بیستم می تواند برای کودک دیگر نیز بسیار خطرناک باشد. در صورتی که کودکانی که در شکم دارید از جفت مشترک استفاده نمی کنند، کودک باقیمانده به احتمال زیاد به صورت طبیعی رشد خواهد کرد.

در هر حالت، پزشک شما به احتمال زیاد نظارت دائمی بر وضعیت سلامت شما و جنین ها خواهد داشت. اگر کودک باقیمانده با مشکل جدی مواجه نباشد، معمولا دلیلی برای القای زایمان بطور پیش از موعد وجود ندارد.

 

کاهش خطرات بارداری دوقلو

هر چند بسیاری از عوارض مربوط به حاملگی دوقلوها ربط چندانی به رفتار و سبک زندگی شما ندارند، اما اگر دوقلو حامله بودن شما در همان اوائل مشخص و تائید شود، پزشک یا مامای شما زمان بیشتری برای شناسایی و درمان عوارضی که ممکن است رخ دهند در اختیار خواهد داشت.

سعی کنید اطلاعات بیشتری در مورد شایعترین عوارض و خطرات مربوط به حاملگی دوقلوها به دست آورید، اما لازم نیست دائما به مشکلاتی که فقط “ممکن است” رخ دهند فکر کنید. نشانه های زایمان زودرس را بشناسید. اطمینان حاصل کنید که مواد غذایی و همینطور مایعات و آب کافی مصرف می کنید. نهایتا، در همه نوبتهای معاینات و مراقبتهای دوران حاملگی به دیدار پزشک بروید و اطمینان حاصل کنید که دستورات و راهنماییهای پزشک خود را به دقت رعایت می کنید.

 

بارداری دوقلو یا چندقلویی: تغذیه و تناسب اندام

بارداری دوقلو یا چندقلویی: تغذیه و تناسب اندام

بارداری دوقلو یا چندقلویی: تغذیه و تناسب اندام

شاید فکر کنید حالا که چند قلو حامله هستید، باید بیشتر غذا بخورید یا برنامه غذاییتان باید متفاوت از سایر خانم‌های باردار باشد؛ بله! درست فکر می‌کنید. مسلما شما در مقایسه با خانمی که تنها یک جنین در شکم دارد، به کالری و مواد مغذی بیشتری نیاز دارید.

یک قانون کلی می تواند این باشد که به ازای هر کودکی که در شکم دارید، 300 کالری در روز به مصرف غذایی خود اضافه کنید. پس اگر دوقلو حامله هستید، باید 600 کالری به برنامه غذایی معمولی خود اضافه کنید، که در نتیجه میزان کل کالری مصرفی شما در روز ممکن است به 2800 کالری برسد. در صورتی که سه قلو حامله هستید، باید روزانه 900 کالری اضافه مصرف کنید، که در نتیجه میزان کالری مصرفی روزانه شما به 3100 کالری در روز خواهد رسید.

 

تعداد وعده‌های غذا در بارداری چند قلو

اگر شما دوقلو، سه قلو یا بیشتر حامله هستید، باید به گونه ای برنامه ریزی کنید که 5 وعده در روز (3 وعده غذایی روزانه بعلاوه دو میان وعده نسبتا کامل از خوراکی های متنوع) غذا مصرف کنید، حتی اگر احساس گرسنگی نمی کنید.

البته مواد مختلفی می توانند کالری بدن شما را تامین کنند. می توانید با کنترل مصرف شکر (کم مصرف کردن) و مصرف غذاهای متنوعی که همه مواد مورد نیاز بدن شما را تامین کنند (پروتئین، کربوهیدرات و البته مقدار کمی چربی)، میزان کالری مصرفی خود را کنترل کنید. به یاد داشته باشید که دوران حاملگی، زمان مناسبی برای گرفتن رژیم لاغری نیست.

پنیر، شیر، گوشت، تخم مرغ، حبوبات و روغن، همگی می توانند رشد کودک شما را تقویت کنند. مقادیر زیادی میوه و سبزیجات را نیز در رژیم غذایی خود قرار دهید و از حبوبات نیز استفاده کنید.

 

میزان اضافه وزن در بارداری چند قلو

در دوران بارداری، نظارت بر وزن، بیشتر از نظارت بر میزان کالری مصرفی اهمیت دارد. شما باید وزن قابل توجهی اضافه کنید تا کودکان در حال رشد خود را سلامت نگه داشته و مواد غذایی کافی به آنها برسانید.

خصوصا افزایش وزن در ابتدای دوران حاملگی (زمانی که نوزادان شما به سرعت رشد کرده و شکم شما هنوز جای خالی نسبتا زیادی برای پر شدن دارد) اهمیت دارد.

به عنوان یک راهنمایی کلی، خانمی که دوقلو آبستن است باید بین 15 تا 20 کیلو وزن اضافه کند. خانمهایی که سه قلو حامله هستند، باید بین 22 تا 27 کیلو وزن اضافه کنند. پزشک می تواند به شما کمک کند تا میزان مناسب افزایش وزن در طول دوران بارداری را مشخص کنید.

اگر قبل از حاملگی، کمبود وزن داشته اید، باید به سرعت مقدار بیشتری وزن اضافه کنید تا کمبود وزن قبلی خود را نیز جبران کرده باشید. در صورتی که پیش از بارداری اضافه وزن داشته اید، می توانید چند کیلو از مقداری که جمعا در این دوران باید وزن اضافه کنید، بکاهید.

استفاده از املاح و ویتامینهای کمکی دوران حاملگی لازم و مهم است

ویتامین‌ها و مکمل‌های دوران بارداری

استفاده از املاح و ویتامینهای کمکی دوران حاملگی لازم و مهم است، اما شما به نوع خاصی از این ویتامینها (مثلا ویتامینهای مخصوص دوقلوها یا سه قلوها) نیاز ندارید. مکملهای استاندارد مخصوص دوران حاملگی برای شما نیز کفایت می کند. می توانید روی جعبه یا بروشور این قرصها را بخوانید تا از میزان مواد موجود در آنها اطمینان یابید.

استفاده از مکمل غذایی، بهترین راهی است که می تواند تضمین کند بدن شما مقدار کافی از مواد غذایی لازم و حیاتی مانند اسید فولیک، آهن و کلسیم را دریافت می کند. پزشک شما می تواند مارک خاص یا مقدار مناسب مصرف این مکملها را به شما توصیه کند.

در خانمهایی که بیشتر از یک نوزاد در شکم دارند، خطر ابتلا به “کم خونی فقر آهن” در دوران حاملگی بیشتر است. پزشک ممکن است سطح آهن را در خون شما اندازه گیری کند تا اطمینان یابد که شما به میزان کافی آهن دریافت می کنید. در غیر اینصورت، پزشک ممکن است به شما توصیه کند که از مکمل آهن اضافی استفاده کنید.

مقادیر زیاد آهن ممکن است به بروز یبوست یا تهوع منجر شود؛ پس در مورد راههای جلوگیری از این موارد، با پزشک خود مشورت کنید.

 

میزان مصرف آب در بارداری

حتی اگر قبل از دوران حاملگی نیز از آن دسته افراد بوده اید که همواره بطری آب همراه خود داشته اید، اکنون که چند قلو حامله هستید باید آب بیشتری بنوشید. این کار خصوصا در نیمه دوم حاملگی برای جلوگیری از کم آب شدن بدن ضروری است. زیرا کم آب شدن بدن می تواند خطر بروز زایمان زودرس را افزایش دهد.

برخی از متخصصین توصیه می کنند که روزانه تا یک گالن (برابر با 16 لیوان با حجم تقریبی 250 سی سی) مایعات بنوشید. البته می توانید بخشی از آب مورد نیاز بدن خود را از طریق شیر یا آب میوه تامین کنید، اما آب معمولی باید بیشترین میزان نوشیدنی شما را تشکیل دهد.

طبیعی است که دفعات دفع ادرار شما نیز افزایش خواهد یافت، اما این حسن را هم دارد که شما متوجه می شوید که آیا مایعات به مقدار کافی مصرف می کنید یا خیر. ادرار شما باید بسیار کمرنگ باشد؛ در غیر اینصورت، باید میزان مصرف مایعات را افزایش دهید.

در صورتی که شما یک خانم سالم و فعال بوده و دوقلو حامله باشید، تا زمانی که پزشک تائید کند و ممنوعیتی برای ادامه فعالیت شما در نظر نگیرد، می توانید به ورزش در دوران حاملگی ادامه دهید

میزان ورزش در بارداری

در صورتی که شما یک خانم سالم و فعال بوده و دوقلو حامله باشید، تا زمانی که پزشک تائید کند و ممنوعیتی برای ادامه فعالیت شما در نظر نگیرد، می توانید به ورزش در دوران حاملگی ادامه دهید.

برنامه ورزشی شما باید آرام، راحت و ملایم باشد. بدن شما (و کودکان شما) ممکن است نتوانند با تمرینهای سنگین کنار بیایند. گزینه های مناسب برای ورزش شامل شنا، پیاده روی، آیروبیک آبی، و یوگا (ویژه دوران حاملگی)، هستند.

قبل، در حین و بعد از برنامه ورزشی، مقادیر زیادی مایعات مصرف کنید و در هنگام ورزش (از هر ورزشی که استفاده می کنید) در صورت بروز درد، سرگیجه یا تپش قلب، فورا ورزش را متوقف کنید.

به خاطر داشته باشید که شما چند جنین در شکم خود دارید و حمل همین چند کودک به خودی خود یک ورزش است. در واقع، شاید لازم باشد خودتان را مجبور کنید که بیشتر استراحت کنید.

از بلند کردن و نگه داشتن وزنه، دولا شدن و یا ایستادن، به مدت طولانی و بدون وقفه، خودداری کنید. اگر کمی از خلاقیت خود استفاده کنید و البته یک صندلی پایه بلند نیز در آشپزخانه داشته باشید، حتی می توانید آشپزی را هم به صورت نشسته انجام دهید.

در هر حال، هنگامی که حاملگی شما به هفته بیست و چهارم رسید، زمان آن است که از ورزش خود بکاهید و انرژی بیشتری را در اختیار کودکانِ خود قرار دهید. در این مرحله، بهتر است برنامه ورزشی خود را به پیاده روی یا شنای آرام و سبک، آن هم نه به صورت مرتب بلکه هر چند وقت یکبار، محدود کنید.

در صورتی که سه کودک یا بیشتر در شکم خود دارید، لازم نیست برنامه ورزشی خاصی را در طول دوران حاملگی خود داشته باشید. هر از چندگاهی یک پیاده روی کوتاه نیز برای شما کافی است؛ نباید به خودتان فشار بیاورید.

ممکن است پزشک شما در مقطعی از دوران حاملگی توصیه کند که ورزش را به طور کلی کنار بگذارید و در تختخواب استراحت کنید تا خطر بروز زایمان زودرس را کاهش دهید.

 

بارداری دوقلو یا چندقلویی: تغذیه و تناسب اندام

بارداری دوقلو یا چندقلویی: تغذیه و تناسب اندام

بارداری دوقلو یا چندقلویی: تغذیه و تناسب اندام

شاید فکر کنید حالا که چند قلو حامله هستید، باید بیشتر غذا بخورید یا برنامه غذاییتان باید متفاوت از سایر خانم‌های باردار باشد؛ بله! درست فکر می‌کنید. مسلما شما در مقایسه با خانمی که تنها یک جنین در شکم دارد، به کالری و مواد مغذی بیشتری نیاز دارید.

یک قانون کلی می تواند این باشد که به ازای هر کودکی که در شکم دارید، 300 کالری در روز به مصرف غذایی خود اضافه کنید. پس اگر دوقلو حامله هستید، باید 600 کالری به برنامه غذایی معمولی خود اضافه کنید، که در نتیجه میزان کل کالری مصرفی شما در روز ممکن است به 2800 کالری برسد. در صورتی که سه قلو حامله هستید، باید روزانه 900 کالری اضافه مصرف کنید، که در نتیجه میزان کالری مصرفی روزانه شما به 3100 کالری در روز خواهد رسید.

 

تعداد وعده‌های غذا در بارداری چند قلو

اگر شما دوقلو، سه قلو یا بیشتر حامله هستید، باید به گونه ای برنامه ریزی کنید که 5 وعده در روز (3 وعده غذایی روزانه بعلاوه دو میان وعده نسبتا کامل از خوراکی های متنوع) غذا مصرف کنید، حتی اگر احساس گرسنگی نمی کنید.

البته مواد مختلفی می توانند کالری بدن شما را تامین کنند. می توانید با کنترل مصرف شکر (کم مصرف کردن) و مصرف غذاهای متنوعی که همه مواد مورد نیاز بدن شما را تامین کنند (پروتئین، کربوهیدرات و البته مقدار کمی چربی)، میزان کالری مصرفی خود را کنترل کنید. به یاد داشته باشید که دوران حاملگی، زمان مناسبی برای گرفتن رژیم لاغری نیست.

پنیر، شیر، گوشت، تخم مرغ، حبوبات و روغن، همگی می توانند رشد کودک شما را تقویت کنند. مقادیر زیادی میوه و سبزیجات را نیز در رژیم غذایی خود قرار دهید و از حبوبات نیز استفاده کنید.

 

میزان اضافه وزن در بارداری چند قلو

در دوران بارداری، نظارت بر وزن، بیشتر از نظارت بر میزان کالری مصرفی اهمیت دارد. شما باید وزن قابل توجهی اضافه کنید تا کودکان در حال رشد خود را سلامت نگه داشته و مواد غذایی کافی به آنها برسانید.

خصوصا افزایش وزن در ابتدای دوران حاملگی (زمانی که نوزادان شما به سرعت رشد کرده و شکم شما هنوز جای خالی نسبتا زیادی برای پر شدن دارد) اهمیت دارد.

به عنوان یک راهنمایی کلی، خانمی که دوقلو آبستن است باید بین 15 تا 20 کیلو وزن اضافه کند. خانمهایی که سه قلو حامله هستند، باید بین 22 تا 27 کیلو وزن اضافه کنند. پزشک می تواند به شما کمک کند تا میزان مناسب افزایش وزن در طول دوران بارداری را مشخص کنید.

اگر قبل از حاملگی، کمبود وزن داشته اید، باید به سرعت مقدار بیشتری وزن اضافه کنید تا کمبود وزن قبلی خود را نیز جبران کرده باشید. در صورتی که پیش از بارداری اضافه وزن داشته اید، می توانید چند کیلو از مقداری که جمعا در این دوران باید وزن اضافه کنید، بکاهید.

استفاده از املاح و ویتامینهای کمکی دوران حاملگی لازم و مهم است

ویتامین‌ها و مکمل‌های دوران بارداری

استفاده از املاح و ویتامینهای کمکی دوران حاملگی لازم و مهم است، اما شما به نوع خاصی از این ویتامینها (مثلا ویتامینهای مخصوص دوقلوها یا سه قلوها) نیاز ندارید. مکملهای استاندارد مخصوص دوران حاملگی برای شما نیز کفایت می کند. می توانید روی جعبه یا بروشور این قرصها را بخوانید تا از میزان مواد موجود در آنها اطمینان یابید.

استفاده از مکمل غذایی، بهترین راهی است که می تواند تضمین کند بدن شما مقدار کافی از مواد غذایی لازم و حیاتی مانند اسید فولیک، آهن و کلسیم را دریافت می کند. پزشک شما می تواند مارک خاص یا مقدار مناسب مصرف این مکملها را به شما توصیه کند.

در خانمهایی که بیشتر از یک نوزاد در شکم دارند، خطر ابتلا به “کم خونی فقر آهن” در دوران حاملگی بیشتر است. پزشک ممکن است سطح آهن را در خون شما اندازه گیری کند تا اطمینان یابد که شما به میزان کافی آهن دریافت می کنید. در غیر اینصورت، پزشک ممکن است به شما توصیه کند که از مکمل آهن اضافی استفاده کنید.

مقادیر زیاد آهن ممکن است به بروز یبوست یا تهوع منجر شود؛ پس در مورد راههای جلوگیری از این موارد، با پزشک خود مشورت کنید.

 

میزان مصرف آب در بارداری

حتی اگر قبل از دوران حاملگی نیز از آن دسته افراد بوده اید که همواره بطری آب همراه خود داشته اید، اکنون که چند قلو حامله هستید باید آب بیشتری بنوشید. این کار خصوصا در نیمه دوم حاملگی برای جلوگیری از کم آب شدن بدن ضروری است. زیرا کم آب شدن بدن می تواند خطر بروز زایمان زودرس را افزایش دهد.

برخی از متخصصین توصیه می کنند که روزانه تا یک گالن (برابر با 16 لیوان با حجم تقریبی 250 سی سی) مایعات بنوشید. البته می توانید بخشی از آب مورد نیاز بدن خود را از طریق شیر یا آب میوه تامین کنید، اما آب معمولی باید بیشترین میزان نوشیدنی شما را تشکیل دهد.

طبیعی است که دفعات دفع ادرار شما نیز افزایش خواهد یافت، اما این حسن را هم دارد که شما متوجه می شوید که آیا مایعات به مقدار کافی مصرف می کنید یا خیر. ادرار شما باید بسیار کمرنگ باشد؛ در غیر اینصورت، باید میزان مصرف مایعات را افزایش دهید.

در صورتی که شما یک خانم سالم و فعال بوده و دوقلو حامله باشید، تا زمانی که پزشک تائید کند و ممنوعیتی برای ادامه فعالیت شما در نظر نگیرد، می توانید به ورزش در دوران حاملگی ادامه دهید

میزان ورزش در بارداری

در صورتی که شما یک خانم سالم و فعال بوده و دوقلو حامله باشید، تا زمانی که پزشک تائید کند و ممنوعیتی برای ادامه فعالیت شما در نظر نگیرد، می توانید به ورزش در دوران حاملگی ادامه دهید.

برنامه ورزشی شما باید آرام، راحت و ملایم باشد. بدن شما (و کودکان شما) ممکن است نتوانند با تمرینهای سنگین کنار بیایند. گزینه های مناسب برای ورزش شامل شنا، پیاده روی، آیروبیک آبی، و یوگا (ویژه دوران حاملگی)، هستند.

قبل، در حین و بعد از برنامه ورزشی، مقادیر زیادی مایعات مصرف کنید و در هنگام ورزش (از هر ورزشی که استفاده می کنید) در صورت بروز درد، سرگیجه یا تپش قلب، فورا ورزش را متوقف کنید.

به خاطر داشته باشید که شما چند جنین در شکم خود دارید و حمل همین چند کودک به خودی خود یک ورزش است. در واقع، شاید لازم باشد خودتان را مجبور کنید که بیشتر استراحت کنید.

از بلند کردن و نگه داشتن وزنه، دولا شدن و یا ایستادن، به مدت طولانی و بدون وقفه، خودداری کنید. اگر کمی از خلاقیت خود استفاده کنید و البته یک صندلی پایه بلند نیز در آشپزخانه داشته باشید، حتی می توانید آشپزی را هم به صورت نشسته انجام دهید.

در هر حال، هنگامی که حاملگی شما به هفته بیست و چهارم رسید، زمان آن است که از ورزش خود بکاهید و انرژی بیشتری را در اختیار کودکانِ خود قرار دهید. در این مرحله، بهتر است برنامه ورزشی خود را به پیاده روی یا شنای آرام و سبک، آن هم نه به صورت مرتب بلکه هر چند وقت یکبار، محدود کنید.

در صورتی که سه کودک یا بیشتر در شکم خود دارید، لازم نیست برنامه ورزشی خاصی را در طول دوران حاملگی خود داشته باشید. هر از چندگاهی یک پیاده روی کوتاه نیز برای شما کافی است؛ نباید به خودتان فشار بیاورید.

ممکن است پزشک شما در مقطعی از دوران حاملگی توصیه کند که ورزش را به طور کلی کنار بگذارید و در تختخواب استراحت کنید تا خطر بروز زایمان زودرس را کاهش دهید.

 

عوامل سقط جنین در سه ماهه اول بارداری

امیدواریم که سقط جنین برای هیچ خانمی پیش نیاید، به همین دلیل هم اینجا با شما درباره عوامل سقط جنین در سه ماهه اول بارداری صحبت می‌کنیم.

عوامل سقط جنین در سه ماهه اول بارداری

امیدواریم که سقط جنین برای هیچ خانمی پیش نیاید، به همین دلیل هم اینجا با شما درباره عوامل سقط جنین در سه ماهه اول بارداری صحبت می‌کنیم.

سقط جنین در سه ماهه اول بارداری

سقط جنین به از دست دادن خود به خود بارداری قبل از هفته بیستم گفته می‌شود. حدود 10 تا 20درصد از بارداری‌ها ممکن است به سقط جنین ختم شود. بیشتر سقط‌های جنین در سه ماهه اول بارداری رخ می‌دهند.

سقط جنین به از دست دادن خود به خود بارداری قبل از هفته بیستم گفته می‌شود. حدود 10 تا 20درصد از بارداری‌ها ممکن است به سقط جنین ختم شود. بیشتر سقط‌های جنین در سه ماهه اول بارداری رخ می‌دهند.

بیشتر سقط‌ها به این دلیل رخ می‌دهند که جنین آنطور که انتظار می‌رود رشد نمی‌کند.
این مطلب را مطالعه کنید تا متوجه شوید چه چیزهایی خطر سقط جنین ناخواسته را افزایش می‌دهد.

علائم سقط جنین در سه ماهه اول بارداری

بیشتر سقط‌ها قبل از هفته دوازدهم بارداری اتفاق می‌افتد و این نشانه‌ها را دارد: 

  • لکه‌بینی، یا خونریزی واژن.
  • درد، یا گرفتگی در شکم، یا کمر.
  • مایع یا بافتی که از واژن شما خارج می‌شود.
  • اگر بافت جنینی از واژن شما خارج شده، آن را در یک ظرف تمیز قرار بدهید و برای تجزیه و تحلیل به مطب پزشک، یا بیمارستان ببرید.
  • اگر لکه‌بینی دارید، نگران نشوید. بیشتر خانم‌ها در سه ماهه اول، لکه بینی واژینال، یا خونریزی دارند. فقط راجع به این علائم با پزشکتان مشورت کنید.

عوامل سقط جنین در سه ماهه اول بارداری
سقط جنین چه علت‌هایی دارد؟

سقط جنین به این علت‌ها رخ می‌دهد:

ژن‌ها یا کروموزوم‌های مشکل‌دار

بیشتر سقط‌ها به این دلیل رخ می‌دهند که جنین آنطور که انتظار می‌رود رشد نمی‌کند. حدود 50درصد از سقط‌های جنین به علت کروموزوم‌های اضافی، یا از دست‌رفته است. اغلب، مشکلات کروموزومی باعث این مشکلات می‌شوند:

تخمک سوخته

تخمک سوخته، یعنی زمانی که جنینی تشکیل نشده.

سقط‌ها به این دلیل رخ می‌دهند که جنین آنطور که انتظار می‌رود رشد نمی‌کند. حدود 50درصد از سقط‌های جنین به علت کروموزوم‌های اضافی، یا از دست‌رفته است.

مرگ جنین داخل رحمی

در این شرایط، جنین تشکیل، اما رشد آن متوقف شده.

حاملگی مولار و حاملگی مولار جزئی

حاملگی مولار با رشد غیر طبیعی جفت همراه است و معمولا رشد جنینی وجود ندارد.
حاملگی مولار جزئی معمولا با ناهنجاری‌های جفت و جنین غیرطبیعی همراه است.
بارداری مولار و مولار جزئی، قابل دوام نیستند. این دو گاهی می‌تواند با تغییرات سرطانی جفت همراه باشد.

عوامل سقط جنین در سه ماهه اول بارداری
شرایط سلامت مادر

در موارد معدودی، ممکن است وضعیت سلامت مادر به سقط جنین منجر شود که شامل این موارد است:

  • دیابت کنترل‌نشده
  • عفونت‌ها
  • مشکلات هورمونی
  • مشکلات رحم، یا دهانه رحم
  • بیماری تیروئید

عوامل سقط جنین در سه ماهه اول بارداری

چه چیزهایی باعث سقط جنین نمی‌شود؟

این فعالیت‌ها باعث سقط جنین نمی‌شود:

  • ورزش و فعالیت‌هایی با شدت بالا مثل دویدن و دوچرخه‌سواری.
  • آمیزش جنسی.
  • کار کردن، به شرطی که در معرض مواد شیمیایی، یا تشعشعات مضر نباشید. اگر در مورد خطرات مربوط به کارتان نگران هستید، با پزشک خود مشورت کنید.

عوامل سقط جنین در سه ماهه اول بارداری
چه افرادی در معرض خطر سقط جنین هستند؟

عوامل مختلفی خطر سقط جنین را افزایش می‌دهند. با این علائم آشنا شوید:

خطر سقط جنین در سن 35سالگی، حدود 20درصد، در سن 40سالگی، این خطر حدود 40درصد و در سن 45سالگی، حدود 80درصد است.

1- سن

خانم‌هایی که بیشتر از 35سال دارند، بیشتر از خانم‌های جوان‌تر در معرض خطر سقط جنین هستند. خطر سقط جنین در سن 35سالگی، حدود 20درصد، در سن 40سالگی، این خطر حدود 40درصد و در سن 45سالگی، حدود 80درصد است.

2- سقط جنین قبلی

خانم‌هایی که دو، یا چند سقط متوالی داشته‌اند در معرض خطر بیشتری برای سقط جنین هستند.

3- شرایط مزمن

اگر دارای یک بیماری مزمن مثل دیابت کنترل‌نشده هستید، بیشتر در معرض خطر سقط جنین قرار دارید.

4- مشکلات رحم، یا دهانه رحم

برخی از شرایط رحم، یا بافت‌های ضعیف دهانه رحم ممکن است خطر سقط جنین را افزایش بدهد.

عوامل سقط جنین در سه ماهه اول بارداری
5- سیگار، الکل و مواد مخدر 

خانم‌هایی که در دوران بارداری سیگار می‌کشند بیشتر از خانم‌های غیرسیگاری در معرض خطر سقط جنین قرار دارند. مصرف الکل و مواد مخدر هم خطر سقط جنین را افزایش می‌دهد.

6- شرایط وزن

کمبود وزن، یا اضافه‌وزن هم با افزایش خطر سقط جنین مرتبط است.

7- انجام تست‌های تهاجمی قبل از تولد

برخی از آزمایش‌های ژنتیکی تهاجمی قبل از تولد، خطر خفیف سقط جنین را به همراه دارند. نمونه‌برداری از پرزهای کوریونی و آمنیوسنتز، برخی از این آزمایش‌ها هستند.

سقط جنین چه عوارضی دارد؟

بعضی از خانم‌هایی که سقط جنین می‌کنند، دچار عفونت در رحم می‌شوند که به آن سقط جنین «سپتیک» هم می‌گویند. علائم و نشانه‌های این عفونت شامل این موارد است:
تب

  • لرز
  • درد در پایین شکم
  • ترشحات بدبو از واژن

عوامل سقط جنین در سه ماهه اول بارداری
چطور از سقط جنین پیشگیری کنید؟

بیشتر اوقات برای جلوگیری از سقط هیچ کاری نمی‌توانید انجام دهید. فقط با انجام این کارها روی مراقبت خوب از خودتان و کودکتان تمرکز کنید:

  • به دنبال مراقبت‌های دوران بارداری منظم باشید.
  • از عوامل خطر سقط جنین مثل سیگار کشیدن، نوشیدن الکل و مصرف مواد مخدر اجتناب کنید.
  • مولتی‌ویتامین‌های دوران بارداری را مصرف کنید.
  • مصرف کافئین را کاهش دهید. مطالعات نشان داده است که نوشیدن بیش از دو نوشیدنی کافئین‌دار در روز با خطر سقط جنین همراه است.
  • اگر بیماری مزمن دارید، با پزشک خود مشورت کنید تا این بیماری تحت کنترل داشته باشد.

عوامل سقط جنین در سه ماهه اول بارداری

خلاصه

ژن‌ها یا کروموزوم‌های مشکل‌دار و مشکلات سلامت مادر می‌تواند باعث باعث سقط جنین در سه ماهه اول بارداری شود. اگر دچار سقط شوید، لکه‌بینی، یا خونریزی واژن، درد، یا گرفتگی در شکم، یا کمر را تجربه می‌کنید. لرز، حساسیت پایین شکم و ترشحات بدبو از واژن، از عوارض سقط جنین است. مصرف مکمل‌های بارداری، کاهش مصرف کافئین، خودداری از سیگار کشیدن، نوشیدن الکل و مصرف مواد مخدر، می‌تواند به کاهش خطر سقط جنین کمک کند.

برای یافتن متخصصان مورد نظر خود به کلینیک بیا نی نی سر بزنید. 

بارداری دوقلو یا چندقلویی: زایمان

بارداری دوقلو یا چندقلویی: زایمان

بارداری دوقلو یا چندقلویی: زایمان

در بارداری دو قلو یا بارداری چند قلو، اینکه شما می‌توانید برای فرزندان خود از زایمان طبیعی استفاده کنید یا خیر، تا حد زیادی به نحوه قرار گرفتن آنها در رحم شما بستگی دارد.

اکثر متخصصان، تا زمانی که شرایط زیر برقرار باشد، استفاده از زایمانِ طبیعی را توصیه می کنند:

  • سر بچه ها به سمت پایین قرار گرفته باشد (در حدود 40% از دوقلوها، این حالت رُخ می دهد).

  • نه شما و نه نوزادها، هیچ کدام با مشکلی مواجه نباشید که استفاده از سزارین را ضروری کند.

  • هنگام زایمان، سن بارداری شما حداقل 33 هفته باشد.

  • دوقلوهای شما، هر کدام یک و نیم کیلوگرم یا بیشتر وزن داشته و هر دو با سرعت مشابهی رشد کرده باشند.

از سوی دیگر، اگر سر اولین کودک از دوقلوها (یعنی کودکی که در مسیر زایمان، پایین تر قرار دارد) به سمت پایین نباشد، یا اگر دوقلوها از یک کیسه آمنیوتیک مشترک استفاده می کنند، یا اگر شما بیش از 2 جنین دارید، می توانید برای یک عمل سزارین برنامه ریزی شده، آماده شوید.
 

بارداری چند قلو: طبیعی یا سزارین؟

در صورتی که سر اولین کودک از دوقلوها به سمت پایین باشد، اما سر کودکِ دوم به سمت پایین نباشد، توافق کلی در مورد روش مناسب وجود ندارد. برخی از متخصصان بر این باورند که امتحان کردن روش زایمان طبیعی می تواند یک انتخاب منطقی باشد؛ در حالی که برخی دیگر از متخصصان اظهار می کنند که جراحی سزارین برنامه ریزی شده در این حالت، بهترین روش ممکن است.

نهایتا، شما باید بدانید که حتی اگر نوزاد اول را با موفقیت و به صورت طبیعی به دنیا بیاورید، باز هم احتمال آن وجود دارد که برای زایمان نوزاد دوم به جراحیِ سزارین نیاز پیدا کنید. این اتفاق در 10% از موارد می افتد و حتی هنگامی که سر نوزاد اول به طرف پایین قرار دارد، احتمال بروز این اتفاق بیشتر است.

در واقع، در یک مطالعه مشخص شد که در بارداری دوقلوها که سر کودک اول به سمت پایین قرار داشت ولی سر کودک دوم به طرف پایین نبود، تقریبا در 1 مورد از هر 4 مورد (یعنی 25% موارد) برای زایمان کودک دوم نیاز به سزارین بود.

 

تفاوت زایمان طبیعی در بارداری چند قلویی

برای شما (در مقایسه با زنانی که تنها یک کودک را حمل می کنند)، احتمال بروز عوارض مختلف در هنگام زایمان و تولد نوزادان بیشتر است؛ بنابراین باید حتما به گونه ای برنامه ریزی کنید که زایمان شما در بیمارستان صورت گیرد.

عوارض احتمالی عبارتند از بیرون زدگی بند ناف در هنگام پاره شدن کیسه آب، جداشدگی جفت (خصوصا بعد از تولد اولین نوزاد از دوقلوها)، و خونریزی پس از زایمان هم در سزارین و هم در زایمان طبیعی. به همین دلیل، رعایت برخی احتیاطها و پیشگیریها، ضروری است.

اولا، شما باید پزشک متخصص زنان و زایمانی را انتخاب کنید که در زایمان دوقلوها، مهارت داشته باشد. این دکتر باید در بیمارستانی کار کند که کادر پزشکی مناسب فورا هنگام زایمان شما حضور یابند. همچنین در محل پرستاری از کودکان در بیمارستان، باید امکانات نگهداری از کودکان نارس فراهم باشد، زیرا برخی از دوقلوها کمی زود به دنیا می آیند.
 

شما باید پزشک متخصص زنان و زایمانی را انتخاب کنید که در زایمان دوقلوها، مهارت داشته باشد

مراحل آمادگی برای زایمان

در بدو ورود به بیمارستان، سونوگرافی انجام می شود تا وضعیت نوزادان را در رحم شما مشخص کند. همچنین برای شما آنژیوکت (سوزن مخصوصی برای تزریق مایعات و داروها به داخل ورید) نصب می کنند و در طول زایمان هر یک از بچه ها نیز ارزیابی سلامت جنین بطور پیوسته انجام می گیرد.

در صورتی که بخواهید از داروهای ضد درد برای زایمان خود استفاده کنید، استفاده از بیهوشی موضعی اپیدورال (Epidural) می تواند بهترین انتخاب باشد. همچنین بیهوشی موضعی اپیدورال می تواند در ادامه زایمان نیز به عنوان مسکن کمکی (در صورتی که پزشک پس از زایمان نوزاد اول بخواهد دست خود را درون رحم شما ببرد تا وضعیت قرار گرفتن نوزاد دوم را تغییر دهد؛ یا اینکه برای نوزاد دوم، به جراحی سزارین فوری نیاز داشته باشید)، مورد استفاده قرار گیرد.

وقتی زمان زایمان فرا می رسد، زایمان شما باید در یک اتاق مجهز به تجهیزات جراحی (و نه در یک اتاق زایمان معمولی) انجام گیرد. تیم پزشکی شما ممکن است شامل یک یا دو متخصص زنان، یک ماما (در صورتی که در طول دوران حاملگی، تحت نظر ماما بوده اید)، یک متخصص بیهوشی (در مواردی که شما باید تحت جراحی سزارین قرار بگیرید، حداقل دو پرستار (به همراه پرستارهای کمکی در حالت آماده باش)، و دو متخصص اطفال (برای هر یک از نوزادان، یک متخصص اطفال)، و در صورت امکان همسر یا کمک زایمان شما باشد.

 

زایمان نوزاد دوم

پس از اینکه اولین نوزاد به دنیا آمد، پزشک شما، وضعیت قرار گرفتن و همچنین اندازه کودک دوم را از روی شکم یا از داخل رحم (و یا با استفاده از سونوگرافی) ارزیابی می کند.

آنچه پس از این رخ می دهد، به وضعیت نوزاد دوم بستگی دارد. در صورتی که سر نوزاد دوم در نزدیکی دهانه رحم قرار داشته و به اندازه کافی در مجرای واژن پایین آمده باشد، پزشک شما، کیسه آمنیوتیک را پاره کرده و ضربان قلب نوزاد را تحت نظر می گیرد.

انقباضات زایمان معمولا اندکی پس از زایمان نوزاد اول، شروع می شوند (در صورتی که این اتفاق رخ ندهد، ممکن است دارویی به شما تزریق شود که موجب انقباض عضلات رحم و در نتیجه القای زایمان می شود) و شما نوزاد دوم را به همان مقداری که نوزاد اول را به سمت بیرون رانده بودید، هل خواهید داد؛ هرچند این بار ممکن است برای این کار، به تلاش کمتری از سوی شما نیاز باشد.

نوزاد دوم ممکن است تنها چند دقیقه پس از نوزاد اول به دنیا بیاید، یا اینکه فاصله بین آنها ممکن است تا نیم ساعت یا بیشتر نیز طول بکشد. در صورتی که ضربان قلب کودک در حالت طبیعی باقی نماند یا عوارض دیگری در طول این مدت رخ دهند، زایمان نوزاد دوم بدون معطلی به صورت سزارین انجام خواهد گرفت.

اگر سر کودک دوم به سمت پایین نباشد، اما کپلهای او تا محوط لگنی شما پایین آمده باشند، به این حالت “بریچ” گفته می شود و پزشک شما ممکن است برای تولد او جراحی سزارین را انجام دهد.

در صورتی که نه سر و نه کپلهای نوزاد در نزدیکی دهانه رحم شما قرار نداشته باشند (که حتی اگر قبل از زایمان نوزاد اول، سر نوزاد دوم به سمت پایین قرار داشته باشد، ممکن است پس از تولد اولی، وضعیت نوزاد دوم در درون رحم تغییر کرده و به این حالت در بیاید)، پزشک شما ممکن است تکنیک “تغییر دادنِ وضعیتِ قرار گرفتنِ نوزاد در داخلِ رحم” یا internal podalic version را مورد استفاده قرار دهد. این روش، شامل وارد کردن دست در داخل رحم، گرفتن پای نوزاد و ابتدا در آوردن پاهای کودک از داخل شکم می شود و نیاز به تبحر زیادی دارد و البته همیشه موفقیت آمیز نیست و ممکن است با خطراتی همراه باشد. در برخی موارد، استفاده از روش سزارین برای به دنیا آوردن کودک دوم، ضروری خواهد بود.

در صورتی که شما برایِ زایمانِ دوقلو یا چندقلوها از سزارین استفاده کنید، عمل شما تا حدودی مشابه با سایر عملهای سزارین خواهد بود

عمل سزارین در بارداری چند قلو چگونه خواهد بود؟

در صورتی که شما برایِ زایمانِ دوقلو یا چندقلوها از سزارین استفاده کنید، عمل شما تا حدودی مشابه با سایر عملهای سزارین خواهد بود، اما چند تفاوت نیز خواهد داشت. یکی از تفاوتها این است که پرسنل پزشکی بیشتری در اتاق زایمان شما حضور خواهند داشت. به طور معمول، دو متخصص زنان و زایمان، یک متخصص بیهوشی و دو پرستار در اتاق خواهند بود تا در طول عمل مراقب شما باشند، اما ممکن است برای هر یک از کودکان، یک متخصص اطفال و یک پرستار نیز به صورت اختصاصی در اتاق زایمان حاضر شوند. (به عنوان مثال اگر شما سه قلو حامله باشید، ممکن است تا 11 نفر در اتاق عمل حضور یابند).

همچنین برای هر یک از نوزادها، یک محفظه یا دستگاه گرم کننده نوزاد در اتاق عمل موجود بوده و تجهیزات احیا نیز مهیا می شوند. بسته به اندازه و محل قرار گرفتن نوزادها، ممکن است شما به برش بزرگتری در سزارین نیاز داشته باشد.

 

زمان بهبود و نقاهت بعد از زایمان چند قلو

این مورد به این بستگی دارد که شما از زایمان طبیعی یا سزارین استفاده کرده باشید؛ همچنین به وجود یا عدم وجود عوارض دیگر (مانند خونریزی پس از زایمان) نیز بستگی دارد. در صورتی که همه چیز به خوبی پیش برود، شما می توانید حداکثر ظرف دو روز پس از زایمان طبیعی و ظرف چهار روز پس از سزارین، از بیمارستان مرخص شوید.

همه خانمهایی که به تازگی کودکی را به دنیا می آورند، تا حد زیادی از کمکهای آشنایان یا دوستان برای نگهداری از نوزاد خود بهره می برند؛ اما اگر شما باید از نوزادان دوقلو یا چندقلو نگهداری کنید، زحمت بیشتری را متحمل خواهید شد. پس سعی کنید تا جایی که می توانید از افراد دیگری که می توانند در منزل به شما کمک کنند، بهره بگیرید.

برخی از نوزادان را نمی توان به سرعت به منزل منتقل کرد. از آنجا که احتمال بروز عوارض در چندقلوها بیشتر است، خصوصا در مواردی که نوزادها زودتر از موعد طبیعی یا با اندازه یا وزن کمتر از مقدار نرمال به دنیا می آیند، احتمال بستری شدن آنها در بخش “مراقبتهای ویژه نوزادان” یا NICU وجود دارد. این کار برای تقریبا یک چهارم از دوقلوها، سه چهارم از سه قلوها و تقریبا همه چند قلوها با تعداد بیشتر از سه نوزاد، ضروری خواهد بود.

اگر می خواهید خودتان به نوزادها شیر بدهید، این کار را خیلی زود شروع کرده و تا زمانی که در بیمارستان هستید، از پرسنل آن برای این کار راهنمایی بخواهید. اگر در زمینه شیردهی به دوقلوها مشکل یا سوالی داشته باشید می توانید با انجمن ترویج و تغذیه با شیر مادر نیز ارتباط بگیرید و از راهنمائی های متخصصین آن استفاده کنید.

در صورتی که نوزادان شما در بخش مراقبتهای ویژه نوزادان بوده و هنوز آمادگی تغذیه از راه دهان را ندارند، شما باید در این مدت، شیر خود را بدوشید. تا زمانی که در بیمارستان هستید احتمالا پرسنل بیمارستان به شما آموزشهای لازم را خواهند داد و زمانی که به خانه می روید می توانید یکی از انواع شیردوشها را تهیه کنید.