مزایای فعال ماندن در دوران حاملگی

مزایای فعال ماندن در دوران حاملگی

 

ورزش کردن در دوران حاملگی چه سودی دارد؟

اگر احساس نفخ یا تهوع صبحگاهی داشته باشید، احتمالا لباس پوشیدن روزانه هم برای شما به اندازه کافی سخت خواهد بود! اما باید بدانید که کمی ورزش و فعالیت، می تواند انرژی بیشتری به شما ببخشد و احتمالا موجب شود که احساسی همانند دوران پیش از حاملگی خود داشته باشید. از آنجا که ورزش موجب بهبود کشیدگی طبیعی عضلات، قدرت و استقامت آنها می شود، به شما در تحمل اضافه وزن دوران حاملگی کمک می کند. شما را برای فشار زایمان آماده کرده و بازگشت بدن شما را پس از زایمان به حالت طبیعی بسیار آسانتر خواهد کرد. قبل از آغاز هرگونه برنامه ورزشی، اطمینان حاصل کنید که دستورالعملهای مربوط به سلامتی و ایمنی را رعایت کرده اید، خصوصا حالا که حامله هستید!

ورزش کردن در این دوره، مزایای زیر را به ارمغان خواهد آورد:

به شما انرژی بیشتری خواهد داد.

حاملگی موجب از دست دادن انرژی بدن شما می شود، اما تمرینهای منظم ورزشی، مانند پیاده روی سریع، شما را قادر خواهد ساخت که فعالیتهای روزانه خود را انجام دهید. ورزش، سیستم قلبی- عروقی شما را تقویت خواهد کرد، در نتیجه شما به سادگی خسته نخواهید شد. با عضلات قوی و کشیده، شما به تلاش کمتری برای انجام فعالیتهای روزمره خود از قبیل خرید یا ملاقاتهای کاری نیاز خواهید داشت.

به شما کمک می کند تا برای مرحله دشوار زایمان آماده شوید.

این نتیجه را به خوبی خواهید دید، هر چه وضعیت بدنی بهتری داشته باشید، قویتر خواهید بود و بهتر از عهده زایمان برخواهید آمد. زایمان مشابه با دویدن در دوی ماراتن است؛ به استقامت، اراده و توجه نیاز دارد. فعالیت فیزیکی در دوران حاملگی، آمادگی خوبی برای مرحله سخت زایمان است. بعلاوه، برخی محققان نشان داده اند که جنین خانمهایی که در دوران حاملگی ورزش می کرده اند، مراحل دشوار زایمان را بهتر از سایر خانمها تحمل می کنند.

ناراحتیهای حاملگی را کاهش می دهد.

ورزش و تمرین موجب تقویت و کشیده شدن عضلات شما می شود، که به شما کمک خواهد کرد تا بهتر از عهده دردها و ناراحتیهای دوران حاملگی برآیید. حرکتهای کششی دردهای پشت و کمر را کاهش می دهد، پیاده روی موجب بهبود گردش خون و شنا موجب تقویت عضلات شکمی می شوند.

افسردگیهای دوران حاملگی را از بین می برد.

حاملگی را می توان یک تمرین 9 ماهه برای یک واقعه بزرگ (زایمان و تولد کودک) دانست؛ پس از آنکه هیجان اولیه اطلاع دادن حاملگی به اطرافیان از بین برود، شما می مانید و انتظار! در ماههای ششم یا هفتم، بارداری می تواند ملالت آور یا حتی کسل کننده شود و افزایش وزن و خستگی (که فعالیتهای اجتماعی شما را محدود می کند) ممکن است موجب بی حوصلگی مضاعف گردد. پیدا کردن یک فعالیت سازگار وضعیت بارداری، می تواند راه حلی برای این مشکلات باشد.

به شما کمک می کند تا خواب بهتری داشته باشید.

وقتی در تما روز وزنه ای را در جلوی شکم خود حمل می کنید، پیدا کردن وضعیت مناسبی که بتوانید در شب، خواب راحتی داشته باشید، یک مشکل اساسی خواهد بود. ورزش به شما کمک می کند تا تمام انرژی اضافی خود را بسوزانید، و آنقدر شما را خسته خواهد کرد تا بتوانید به یک خواب آرام و راحت بروید.

استرس را کاهش داده و توان روحی شما را افزایش می دهد.

بارداری و به دنیا آوردن یک کودک، واقعه مهمی است که زندگی شما را تغییر خواهد داد و می تواند موجب هیجان و در عین حال دستپاچگی شما شود. یک مطالعه نشان داده است که ورزش می تواند میزان هورمون سرتونین را افزایش دهد. این هورمون، یک ماده شیمیایی است که در مغز ترشح می شود و به خلق و خو و اخلاق ربط دارد. در نتیجه ورزش می تواند روح تازه ای به شما ببخشد. هنگامی که احساس افسردگی می کنید، موسیقی مورد علاقه خود را بگذارید و یک رقص آرام را در اطاق نشیمن آغاز کنید یا در یک کلاس رقص آرام ثبت نام کنید. همچنان به تمرینهای سبک آیروبیک ادامه دهید و به مربی خود اطلاع دهید که حامله هستید.

تصورتان را از خودتان و شخصیتتان بهبود می بخشد.

تصور کنید اندام شما به ظریفی و نازکی گذشته نیست و هرچند که می دانید این اتفاق دلیلی کاملا دلچسب و شیرین دارد، اما مشاهده اینکه سایز اندامهای بدن شما مرتبا افزایش می یابد و به اندازه ای می رسد که قبلا هرگز نبوده است، می تواند شما را دلسرد یا افسرده کند! ورزش و فعالیت به شما کمک می کند که کمتر احساس افسردگی کنید. همچنین، ورزش به بدن شما کمک خواهد کرد تا پس از زایمان، به سرعت به وزن و شکل طبیعی خود بازگردد.

به شما کمک خواهد کرد تا پس از زایمان، اندام خود را سریعتر به حالت طبیعی برگردانید.

همین انگیزه می تواند برای بسیاری از خانمها کافی باشد تا برنامه ورزشی منظمی را در طول دوران حاملگی خود پیگیری کنند. اگر به گونه ای برنامه ریزی کرده باشید که ماهیچه های بدنتان در تمام دوران حاملگی، قدرت و کشیدگی مناسبی داشته باشند، پس از زایمان، بدن شما راحت تر می تواند به حالت طبیعی خود باز گردد.

 

مزایای فعال ماندن در دوران حاملگی

مزایای فعال ماندن در دوران حاملگی

 

ورزش کردن در دوران حاملگی چه سودی دارد؟

اگر احساس نفخ یا تهوع صبحگاهی داشته باشید، احتمالا لباس پوشیدن روزانه هم برای شما به اندازه کافی سخت خواهد بود! اما باید بدانید که کمی ورزش و فعالیت، می تواند انرژی بیشتری به شما ببخشد و احتمالا موجب شود که احساسی همانند دوران پیش از حاملگی خود داشته باشید. از آنجا که ورزش موجب بهبود کشیدگی طبیعی عضلات، قدرت و استقامت آنها می شود، به شما در تحمل اضافه وزن دوران حاملگی کمک می کند. شما را برای فشار زایمان آماده کرده و بازگشت بدن شما را پس از زایمان به حالت طبیعی بسیار آسانتر خواهد کرد. قبل از آغاز هرگونه برنامه ورزشی، اطمینان حاصل کنید که دستورالعملهای مربوط به سلامتی و ایمنی را رعایت کرده اید، خصوصا حالا که حامله هستید!

ورزش کردن در این دوره، مزایای زیر را به ارمغان خواهد آورد:

به شما انرژی بیشتری خواهد داد.

حاملگی موجب از دست دادن انرژی بدن شما می شود، اما تمرینهای منظم ورزشی، مانند پیاده روی سریع، شما را قادر خواهد ساخت که فعالیتهای روزانه خود را انجام دهید. ورزش، سیستم قلبی- عروقی شما را تقویت خواهد کرد، در نتیجه شما به سادگی خسته نخواهید شد. با عضلات قوی و کشیده، شما به تلاش کمتری برای انجام فعالیتهای روزمره خود از قبیل خرید یا ملاقاتهای کاری نیاز خواهید داشت.

به شما کمک می کند تا برای مرحله دشوار زایمان آماده شوید.

این نتیجه را به خوبی خواهید دید، هر چه وضعیت بدنی بهتری داشته باشید، قویتر خواهید بود و بهتر از عهده زایمان برخواهید آمد. زایمان مشابه با دویدن در دوی ماراتن است؛ به استقامت، اراده و توجه نیاز دارد. فعالیت فیزیکی در دوران حاملگی، آمادگی خوبی برای مرحله سخت زایمان است. بعلاوه، برخی محققان نشان داده اند که جنین خانمهایی که در دوران حاملگی ورزش می کرده اند، مراحل دشوار زایمان را بهتر از سایر خانمها تحمل می کنند.

ناراحتیهای حاملگی را کاهش می دهد.

ورزش و تمرین موجب تقویت و کشیده شدن عضلات شما می شود، که به شما کمک خواهد کرد تا بهتر از عهده دردها و ناراحتیهای دوران حاملگی برآیید. حرکتهای کششی دردهای پشت و کمر را کاهش می دهد، پیاده روی موجب بهبود گردش خون و شنا موجب تقویت عضلات شکمی می شوند.

افسردگیهای دوران حاملگی را از بین می برد.

حاملگی را می توان یک تمرین 9 ماهه برای یک واقعه بزرگ (زایمان و تولد کودک) دانست؛ پس از آنکه هیجان اولیه اطلاع دادن حاملگی به اطرافیان از بین برود، شما می مانید و انتظار! در ماههای ششم یا هفتم، بارداری می تواند ملالت آور یا حتی کسل کننده شود و افزایش وزن و خستگی (که فعالیتهای اجتماعی شما را محدود می کند) ممکن است موجب بی حوصلگی مضاعف گردد. پیدا کردن یک فعالیت سازگار وضعیت بارداری، می تواند راه حلی برای این مشکلات باشد.

به شما کمک می کند تا خواب بهتری داشته باشید.

وقتی در تما روز وزنه ای را در جلوی شکم خود حمل می کنید، پیدا کردن وضعیت مناسبی که بتوانید در شب، خواب راحتی داشته باشید، یک مشکل اساسی خواهد بود. ورزش به شما کمک می کند تا تمام انرژی اضافی خود را بسوزانید، و آنقدر شما را خسته خواهد کرد تا بتوانید به یک خواب آرام و راحت بروید.

استرس را کاهش داده و توان روحی شما را افزایش می دهد.

بارداری و به دنیا آوردن یک کودک، واقعه مهمی است که زندگی شما را تغییر خواهد داد و می تواند موجب هیجان و در عین حال دستپاچگی شما شود. یک مطالعه نشان داده است که ورزش می تواند میزان هورمون سرتونین را افزایش دهد. این هورمون، یک ماده شیمیایی است که در مغز ترشح می شود و به خلق و خو و اخلاق ربط دارد. در نتیجه ورزش می تواند روح تازه ای به شما ببخشد. هنگامی که احساس افسردگی می کنید، موسیقی مورد علاقه خود را بگذارید و یک رقص آرام را در اطاق نشیمن آغاز کنید یا در یک کلاس رقص آرام ثبت نام کنید. همچنان به تمرینهای سبک آیروبیک ادامه دهید و به مربی خود اطلاع دهید که حامله هستید.

تصورتان را از خودتان و شخصیتتان بهبود می بخشد.

تصور کنید اندام شما به ظریفی و نازکی گذشته نیست و هرچند که می دانید این اتفاق دلیلی کاملا دلچسب و شیرین دارد، اما مشاهده اینکه سایز اندامهای بدن شما مرتبا افزایش می یابد و به اندازه ای می رسد که قبلا هرگز نبوده است، می تواند شما را دلسرد یا افسرده کند! ورزش و فعالیت به شما کمک می کند که کمتر احساس افسردگی کنید. همچنین، ورزش به بدن شما کمک خواهد کرد تا پس از زایمان، به سرعت به وزن و شکل طبیعی خود بازگردد.

به شما کمک خواهد کرد تا پس از زایمان، اندام خود را سریعتر به حالت طبیعی برگردانید.

همین انگیزه می تواند برای بسیاری از خانمها کافی باشد تا برنامه ورزشی منظمی را در طول دوران حاملگی خود پیگیری کنند. اگر به گونه ای برنامه ریزی کرده باشید که ماهیچه های بدنتان در تمام دوران حاملگی، قدرت و کشیدگی مناسبی داشته باشند، پس از زایمان، بدن شما راحت تر می تواند به حالت طبیعی خود باز گردد.

 

بیماری شایع پوستی در بارداری

بارداری، شرایطی گل و بلبل نیست و با تغییراتی در بدن شما همراه است که مشکلات پوستی، یکی از آن‌هاست. بیایید ببینیم انواع بیماری شایع پوستی در بارداری چیست.

بیماری شایع پوستی در بارداری

بارداری، شرایطی گل و بلبل نیست و با تغییراتی در بدن شما همراه است که مشکلات پوستی، یکی از آن‌هاست. بیایید ببینیم انواع بیماری شایع پوستی در بارداری چیست.

بیماری پوستی در بارداری چند دسته‌اند؟

همراه با تغییرات آشکاری که بدن در طول بارداری تجربه می‌کند، تغییرات هورمونی روی پوست شما هم تاثیر می‌گذارد. خبر خوب این‌که بیشتر بیماری‌های پوستی که در بارداری به وجود می‌آیند، پس از زایمان ناپدید می‌شوند. سه دسته بیماری پوستی در دوران بارداری وجود دارد:

ملاسما هم نوعی هایپرپیگمانتاسیون است. در این شرایط، لکه‌های برنزه، یا قهوه‌ای، روی صورت ظاهر می‌شود. به این وضعیت شایع، «ماسک بارداری» هم می‌گویند.

  • مرتبط با هورمون
  • مشکلاتی که از قبل وجود داشته
  • شرایط مخصوص بارداری

انواع بیماری شایع پوستی در بارداری

در ادامه با انواع بیماری شایع پوستی در بارداری آشنا می‌شوید:

1- هایپرپیگمانتاسیون

هایپرپیگمانتاسیون یعنی تیره شدن پوست که به دلیل افزایش ملانین ایجاد می‌شود. ملانین، مسئول رنگ است.

2- ملاسما (کلواسما)

ملاسما هم نوعی هایپرپیگمانتاسیون است. در این شرایط، لکه‌های برنزه، یا قهوه‌ای، روی صورت ظاهر می‌شود. به این وضعیت شایع، «ماسک بارداری» هم می‌گویند.

بیماری شایع پوستی در بارداری

3- پاپول‌ها و پلاک‌های کهیر 

کهیرها برآمدگی‌های قرمز کمرنگ روی پوست هستند که با خارش، یا سوزش همراه‌اند. اندازه آن‌ها از یک پاک‌کن تا یک بشقاب متغیر است. اگر در یک منطقه بزرگ تشکیل شوند، به آن‌ها پلاک می‌گویند. پاپول‌ها و پلاک‌های کهیر روی شکم، پاها، بازوها و باسن ظاهر می‌شوند.

پوست در دوران بارداری کشیده می‌شود و این کشش، خط‌هایی به اسم علائم کشش، یا «استرچ مارک» را به وجود می‌آورد. این علائم معمولا قرمز یا بنفش هستند.

4- علائم کشش

پوست در دوران بارداری کشیده می‌شود و این کشش، خط‌هایی به اسم علائم کشش، یا «استرچ مارک» را به وجود می‌آورد. این علائم معمولا قرمز یا بنفش هستند، سپس به رنگ نقره‌ای یا سفید درمی‌آیند.

5- برچسب‌های پوستی

«اسکین تگ» یا برچسب‌های پوستی، یک لایه کوچک از بافت هستند که توسط یک ساقه متصل از پوست شما آویزان می‌شوند. برچسب‌های پوستی خوش‌خیم‌اند. معمولا روی گردن، سینه، پشت، زیر سینه‌ها و کشاله ران به وجود می‌آیند. آن‌ها در افراد باردار شایع و معمولا بدون درد هستند، اما در صورتی که چیزی روی آن‌ها ساییده شود، دردناک می‌شوند. 

6- آکنه، پسوریازیس، درماتیت آتوپیک

همه این شرایط می‌توانند با بارداری بدتر شوند، اما باید پس از تولد نوزاد بهبود یابند.

بیماری شایع پوستی در بارداری

7- رگ‌های واریسی

تغییرات هورمونی در دوران بارداری باعث ایجاد این رگ‌های پیچ خورده و بزرگ می‌شود که محل آن‌ها در پاهای شما است.

پمفیگوئیدها تاول‌هایی هستند که روی شکم ظاهر می‌شوند و می‌توانند به نواحی دیگر هم سرایت کنند. این وضعیت ممکن است احتمال بروز عوارضی مثل زایمان زودرس را افزایش دهد.

8- پروریگو بارداری

پروریگو، برآمدگی‌های خارش‌دار پراکنده‌ای هستند که ممکن است در هر مرحله از بارداری رخ بدهند.

9- پمفیگوئید حاملگی

پمفیگوئیدها تاول‌هایی هستند که روی شکم ظاهر می‌شوند و می‌توانند به نواحی دیگر هم سرایت کنند. این وضعیت ممکن است احتمال بروز عوارضی مثل زایمان زودرس را افزایش دهد.

10- کلستاز داخل کبدی

این بیماری کبدی باعث خارش می‌شود، اما بثوراتی وجود ندارد. کلستاز داخل کبدی هم می‌تواند باعث زایمان زودرس شود. در صورت داشتن کلستاز داخل کبدی برای درمان به پزشک مراجعه کنید.

بیماری شایع پوستی در بارداری

درمان انواع بیماری شایع پوستی در بارداری

بیشتر این بیماری‌های پوستی پس از تولد نوزاد خود به خود خوب می‌شوند، اما اگر این‌طور نشد، درمان‌هایی برایشان وجود دارد. فقط این‌که در دوران بارداری نباید بدون مشورت با پزشک از هیچ دارو یا درمانی استفاده کنید.

ملاسما

برای درمان ملاسما از برخی از کرم‌های تجویزی و برخی از محصولات مراقبت از پوست بدون نسخه استفاده کنید. اما حتما پیش از آن با متخصص پوست مشورت کنید. 

برای درمان ملاسما از برخی از کرم‌های تجویزی و برخی از محصولات مراقبت از پوست بدون نسخه استفاده کنید. اما حتما پیش از آن با متخصص پوست مشورت کنید. 

زمان قرار گرفتن در معرض نور خورشید را محدود کنید. در خارج از منزل، کرم ضد آفتاب با SPF حداقل 30 بزنید.

پاپول‌ها و پلاک‌های کهیر 

  • پزشک ممکن است برایتان آنتی‌هیستامین یا کورتیکواستروئیدهای موضعی تجویز کند. 
  • باید پوستتان را با آب ولرم (نه داغ) بشویید. 
  • از کمپرس‌های خنک، یا پارچه‌های مرطوب روی نواحی آسیب‌دیده استفاده کنید.
  • لباس‌های گشاد و سبک بپوشید. 
  • از صابون استفاده نکنید، چون باعث خشکی و خارش بیشتر می‌شود.

بیماری شایع پوستی در بارداری

علائم کشش

تا زمانی که نوزادتان به دنیا بیاید، صبر کنید. درمان اثبات‌شده‌ای وجود ندارد، اما گاهی اوقات لیزر، یا استفاده از کرم‌های تجویزی می‌تواند موثر باشد.

برچسب‌های پوستی 

پزشک، برچسب‌های پوستی را با جراحی یا سوزاندن آن‌ها از بین می‌برد.

برخی از گزینه‌های درمانی کلستاز داخل کبدی، شامل داروهایی برای توقف خارش و کاهش صفرا هستند. حمام سرد و آب یخ هم موثر است. 

پروریگو بارداری

شما می‌توانید این وضعیت را با استفاده از مرطوب‌کننده‌ها و استروئیدهای موضعی کنترل کنید.

کلستاز داخل کبدی

برخی از گزینه‌های درمانی آن شامل داروهایی برای توقف خارش و کاهش صفرا هستند. حمام سرد و آب یخ هم موثر است. 

پمفیگوئید حاملگی

کورتیکواستروئیدهای موضعی، یا خوراکی، راه درمان این مشکل است.

پسوریازیس بارداری 

درمان این وضعیت، سخت است. در موارد خفیف، پزشکان از دوز کم کورتیکواستروئیدها استفاده می‌کنند. موارد جدی نیاز به دوز بالاتری دارند که می‌تواند به کودک آسیب برساند.

بیماری شایع پوستی در بارداری

درمان‌های خانگی بیماری‌های پوستی در دوران بارداری

با به کار گرفتن برخی روش‌های طبیعی، می‌توانید خارش پوست را در دوران بارداری کاهش دهید:

  • از لوسیون یا مرطوب‌کننده بدون بو استفاده کنید.
  • لباس‌های گشاد بپوشید که پوستتان کمتر تحریک شود.
  • لباس‌هایی از جنس الیاف طبیعی مانند پنبه بپوشید.
  • حمام خنک بگیرید.
  • روی پوستتان یخ بگذارید.
  • در هفته، یک یا دو بار حمام بلغور جو دوسر بگیرید.
  • از حمام، یا دوش آب گرم خودداری کنید چون می‌تواند پوست شما را خشک کند.
  • سعی کنید در گرمای روز از خانه بیرون نروید.

خلاصه

پاپول‌ها و پلاک‌های کهیر، علائم کشش، رگ‌های واریسی، پمفیگوئید حاملگی و پسوریازیس بارداری، برخی از انواع بیماری پوستی شایع در بارداری هستند. پوشیدن لباس‌های گشاد و استفاده از کمپرس خنک، می‌تواند سوزش، یا خارش ناشی از این بیماری‌ها را کاهش دهد. پزشکان ممکن است برای درمان برخی از آن‌ها کورتیکواستروئید تجویز کنند.

برای یافتن متخصصان مورد نظر خود به کلینیک بیا نی نی سر بزنید.

شنا در بارداری

شنا در بارداری

شنا کردن جریان خون را بهبود می بخشد، کشیدگی طبیعی و توان ماهیچه ها را افزایش می دهد، و استقامت عضلات را به ارمغان می آورد. اما دلیل اصلی پیشنهاد شنا به عنوان ورزش دوران حاملگی آن است که در حین شنا، شما که افزایش وزن دوران بارداری را تحمل می کنید در هنگام ورزش احساس بی وزنی می کنید و از طرف دیگر می توان گفت که تقریبا احتمال صدمه و جراحت در این ورزش وجود ندارد.

وقتی که در حالت شناور در آب قرار دارید، احساس می کنید که هیچ اضافه وزنی ندارید. بعلاوه، شنا موجب می شد که عضلات نیز قدرت و وضعیت بهتری پیدا کنند.

قبل از شروع این ورزش در بارداری، ابتدا با پزشک یا مامای خود مشورت کنید. اگر پیش از دوران حاملگی، یک شناگر دائمی بوده اید، احتمالا مشکلی برای ادامه برنامه ورزشی خود نخواهید داشت. حتی اگر شنا برای شما ورزشی جدید است، باز هم در صورت مراقبتهای لازم می توانید به آن بپردازید.

ورزش را به آرامی آغاز کنید، گرم کردن (پیش از ورزش) و خنک کردن (بعد از آن) را فراموش نکنید، و بیش از حد به خود فشار نیاورید. فقط به یاد داشته باشید: شما تنها می خواهید سالم و سرحال بمانید، پس فعالیتهای شدید ورزشی را کنار بگذارید و چند دور شنا در طول یا عرض استخر به طور مداوم را برای بعد از زایمان بگذارید، زیرا شما را بیش از حد خسته خواهد کرد.

نوعی از شنا را انتخاب کنید که برایتان راحت تر باشد. ترکیب متناوبی از شنای پروانه با شناور شدن بر سطح آب به روی پشت در حالی که با پا ضربات آرامی  به آب می زنید، می تواند یک تمرین مناسب باشد. دقت کنید که اگر در ناحیه مفصل شرمگاهی خود (در جلوی لگن) احساس درد می کنید، از شنای پروانه خودداری کنید.
 

شنا در 3 ماهه اول بارداری

در صورتی که توان بدنی شما اجازه می دهد، به صورت یک روز در میان به مدت 20 دقیقه شنا کنید تا بهترین بهره را از این ورزش ببرید. در صورتی که شنا، اولین فعالیت صبحگاهی شما باشد، می تواند حالت تهوع صبحگاهی (ویار) را از بین ببرد و انرژی کافی برای طول روز به شما بدهد.

شنا در 3 ماهه دوم بارداری

با افزایش دوران حاملگی، نیازی به متوقف کردن شنا نیست، زیرا این فعالیت ورزشی برای شما آسان است. آب در حین تمرین از مفاصل و رباطهای شما محافظت می کند و از بروز آسیب دیدگی یا گرم شدن بیش از حد بدن شما جلوگیری خواهد کرد.

شنا در 3 ماهه سوم بارداری

احتمالا شما نیازی به تغییر برنامه ورزشی خود نخواهید داشت، اما استفاده از  مایو مخصوص یا لباس شنای دوران حاملگی می تواند وضعیت بهتری را برای شما ایجاد کند. به دنبال کلاسهای ورزشهای سبک آبی بگردید که در اطراف محل سکونت شما برگزار شده و مربی لایقی داشته باشد. از دستورالعملهای کلی برای جلوگیری از گرم شدن بیش از حد بدن، استفاده کنید.

 

تمرینهای قدرتی با وزنه

تمرینهای قدرتی با وزنه

تمرینهای قدرتی با وزنه

 

این تمرینها با افزایش قدرت و کشش عضلات موجب افزایش استقامت و توان ماهیچه های شما می شود که در نتیجه قادر خواهید بود راحت تر از مراحل زایمان عبور کنید. برای اینکه وضعیت بدنی خود را در حالت مناسب نگه دارید، باید مجموعه ای از تمرینها را با استفاده از وزنه یا دستگاههای استقامتی (مشابه آنهایی که در باشگاههای بدنسازی می یابید) انجام دهید.

از آنجا که حامله هستید، باید از برخی تمرینها و همچنین از قرار گرفتن در برخی وضعیتهای بدنی مانند مانور والسالوا (وضعیتی مانند زور زدن هنگام اجابت مزاج که در آن با نگه داشتن نفس، فشار شدیدی به وزنه یا دستگاه وارد می کنید) خودداری کنید؛ زیرا این تمرینها موجب افزایش فشار شکمی شده و ممکن است بر فشار خون نیز تأثیر بگذارند. شما باید از وزنه های سبکتر (حداکثر 2.5 کیلوگرم)استفاده کنید و برای جبران آن تعداد تکرار تمرینهای خود را افزایش دهید.

بهتر است ابتدا در مورد برنامه ورزشی خود با پزشک یا مامایتان مشورت کنید، با از یک فیزیوتراپ (با تجربه کاری در مورد خانمها و بویژه در دوران بارداری) کمک بخواهید تا اطمینان حاصل کنید که برنامه ورزشی مورد نظر شما برای دوران حاملگی ایمن و سالم است. قبل از آغاز هر گونه برنامه ورزشی در دوران حاملگی، راهنمای مربوط به سلامتی و امنیت را مطالعه و رعایت کنید.

سه ماهه اول: احتمالا شما می توانید به برنامه منظم ورزشی خود را ادامه دهید، اما دقت کنید که از چه تمرینهایی استفاده می کنید. به جای اینکه با شتاب زیاد سعی در بلند کردن وزنه داشته باشید، از حرکات آرام و کنترل شده برای بلند کردن آنها استفاده کنید. این کار مفاصل شما را (که در اثر ترشح هورمون ریلکسین در دوران حاملگی، سست و شل شده اند) از صدمه و جراحت حفظ می کند.

سه ماهه دوم: با آغاز سه ماهه دوم، شما باید از بلند کردن وزنه ها در حالت ایستاده خودداری کنید و این حرکات را به صورت نشسته انجام دهید، زیرا حجم خون شما افزایش یافته است. هورمونهای دوران حاملگی بر دیواره رگها تأثیر گذاشته اند و احتمال ابتلای شما به واریس و جمع شدن خون در اندامهای تحتانی افزایش می یابد. این عارضه ممکن است منجر به بروز سرگیجه شود.

سه ماهه سوم: مراقبتهایی را که در سه ماهه اول و دوم انجام می دادید، ادامه دهید.

تمرینات پیشنهادی

پرس نظامی: بر روی لبه یک صندلی بزرگ بنشینید، زانوها را خم کرده و پاها را روی زمین قرار داده و آنها را به اندازه کمر خود از یکدیگر باز کنید. در هر دست خود یک دمبل (با وزنی بین 0.5 تا 2.5 کیلوگرم) بگیرید. در حالی که کف دست شما به طرف بدنتان قرار گرفته است، وزنه ها را تا بالای بازوها بالا آورده و سپس به حالت عادی بازگردانید. پس از چند بار تکرار این عمل، کمی استراحت کرده و مجددا تمرین را آغاز کنید. ماهیچه های شکمی خود را در حین تمرین منقبض کرده و کتفهای خود را به یکدیگر نزدیک کرده و در همان حالت نگه دارید. در حین تمرین، به طور منظم تنفس کنید.

نکته: اگر به حمایت بیشتری نیاز دارید، پشت خود را به صندلی تکیه دهید.

ردیف نشستن: با استفاده از یک طناب یا کش مقاوم، صاف بر روی زمین بنشینید، پاهایتان را در مقابل خود به صورت کشیده قرار دهید و زانوها را کمی خم کنید. طناب را دور هر دو پای خود بپیچید و هر یک از دو انتهای آن را در یکی از دستان خود نگه دارید. آرنجهای خود را به صورت خمیده در دو طرف خود نگه دارید به نحوی که کف دستها در مقابل یکدیگر قرار گرفته باشند. با استفاده از ماهیچه های میانی پشت خود، طناب را به طرف کمر خود بکشید تا جایی که آرنجها پشت بدن شما قرار بگیرند. ماهیچه های شکمی خود را در حین تمرین منقبض کرده و کتفهای خود را به یکدیگر نزدیک کرده و در همان حالت نگه دارید. در حین تمرین، به طور منظم تنفس کنید.

نکته: بدن خود را به طرف جلو خم نکنید. اگر لازم است که میزان مقاومت را افزایش دهید، این کار را با گره زدن بخشی از طناب و کوتاه کردن آن انجام دهید. در صورت نیاز به حمایت بیشتر، از یک صندلی استفاده کنید.

 

روان پریشی بعد از زایمان چیست؟

روان پریشی بعد از زایمان یک بیماری روانی جدی است که می‌تواند بلافاصله پس از بچه دار شدن، شما را تحت تاثیر قرار دهد. این بیماری از هر ۵۰۰ مادر، ۱ نفر را به خود مبتلا می‌کند. با ما همراه باشید تا ببینید روان پریشی بعد از زایمان چیست و چگونه درمان می‌شود.

روان پریشی بعد از زایمان چیست؟

بسیاری از زنان پس از زایمان، دچار تغییرات خفیف خلق و خو می‌شوند که طبیعی است و معمولاً فقط چند روز طول می‌کشد؛ اما روان پریشی بعد از زایمان با این تغییرات جزیی، بسیار متفاوت است و به عنوان یک فوریت پزشکی باید درمان شود. به خواندن ادامه دهید تا ببینید روان پریشی بعد از زایمان چیست.

روان پریشی بعد از زایمان چیست؟

روان پریشی پس از زایمان، یک مشکل روانی برگشت پذیر، اما شدید است که افراد را پس از زایمان تحت تاثیر خود قرار می‌دهد. از طرفی، هر چند که این وضعیت به ندرت اتفاق می‌افتد، اما واقعاً خطرناک است. 
افراد مبتلا به روان پریشی پس از زایمان در خطر آسیب رساندن به خود، مرگ بر اثر خودکشی یا آسیب رساندن به فرزندان‌شان هستند. به همین دلیل، روان پریشی پس از زایمان یک وضعیت اورژانسی است. 

روان پریشی بعد از زایمان

علل روان پریشی پس از زایمان

ما هنوز مطمئن نیستیم که چه چیزی باعث روان پریشی پس از زایمان می‌شود، اما یک سری عوامل خطر وجود دارد که عبارتند از: 

  • مادر مبتلا به اختلال دوقطبی یا اسکیزوفرنی
  • سابقه خانوادگی در بیماری روانی، به ویژه روان پریشی پس از زایمان
  • تجربه روان پریشی پس از زایمان در زایمان قبلی

روان پریشی پس از زایمان چیست؟

علائم روان پریشی پس از زایمان

علائم روان پریشی پس از زایمان معمولاً در ۲ هفته اول پس از زایمان به طور ناگهانی شروع می‌شوند و اغلب در چند ساعت یا چند روز اول پس از زایمان رخ می‌دهند. این علائم را که به ندرت می‌توانید چندین هفته پس از تولد نوزاد نیز ببینید، عبارتند از:

  • توهم شنیداری، دیداری و بویایی یا حس کردن چیزهایی که وجود ندارند.
  • هذیان و افکار یا باورهایی که بعید است درست باشند.
  • حالت شیدایی که صحبت کردن و فکر کردن بیش از حد یا خیلی سریع و احساس «بالا بودن» را شامل می‌شود.
  • خلق و خوی ناراحت و نشان دادن علائم افسردگی، گوشه گیری یا گریه، کمبود انرژی، از دست دادن اشتها، اضطراب، بی قراری یا مشکلات خواب
  • گاهی اوقات نیز ترکیبی از هر دو حالت شیدایی و ناراحتی یا خلق و خویی که به سرعت تغییر می‌کند.
  • احساس شک یا ترس
  • بی قراری
  • احساس گیجی زیاد
  • رفتار دور از شخصیت

علائم روان پریشی پس از زایمان

درمان روان پریشی پس از زایمان

درمان روان پریشی پس از زایمان معمولاً در بیمارستان انجام می‌شود و پزشک یا متخصص ممکن است یک یا شمار بیشتری از موارد زیر را برایتان تجویز کند:

  • داروهای ضد روان پریشی: برای کمک به علائم شیدایی و روان پریشی، مانند هذیان یا توهم
  • تثبیت کننده‌های خلق و خو (به عنوان مثال، لیتیوم): برای تثبیت خلق و خو و جلوگیری از عود علائم
  • داروهای ضد افسردگی: برای کمک به کاهش علائم شدید افسردگی (در کنار یک تثبیت کننده خلق و خو)

درمان روان پریشی پس از زایمان

درمان تشنج الکتریکی (ECT)

درمان تشنج الکتریکی (ECT) گاهی اوقات و تنها در صورتی توصیه می‌شود که تمام گزینه‌های درمانی دیگر شکست خورده و زندگی شما در یک وضعیت تهدید کننده قرار داشته باشد.
با این حال، اکثر افراد مبتلا به روان پریشی پس از زایمان، تا زمان دریافت درمان مناسب، یه طور کامل بهبود پیدا می‌کنند و دیگر نیازی به تشنج الکتریکی ندارند. 

علل روان پریشی پس از زایمان

روان درمانی

همان‌طور که درمان خود را به جلو پیش می‌برید، ممکن است لازم باشد که برای درمان شناختی رفتاری (CBT) به یک درمانگر خوب نیز مراجعه کنید. CBT یک روش گفتار درمانی است که می‌تواند با تغییر طرز فکر و رفتارتان به شما کمک کند تا مشکلات خود را بهتر مدیریت کنید. 
به طور کلی، کنار آمدن با روان پریشی پس از زایمان ممکن است سخت باشد. به همین دلیل، صحبت کردن با همسالان و کسانی که تجربه زنده از این بیماری دارند، ممکن است برایتان مفید باشد. 

پیش آگهی روان پریشی پس از زایمان

پیش آگهی روان پریشی پس از زایمان

باید مطمئن شوید که همه از خطر روان پریشی پس از زایمان شما آگاه هستند.

اگر در معرض خطر بالای ابتلا به روان پریشی پس از زایمان هستید، باید در دوران بارداری مراقبت‌های تخصصی داشته باشید و به یک روانپزشک خوب مراجعه کنید.
شما باید یک جلسه برنامه ریزی قبل از زایمان نیز در حدود هفته ۳۲ام بارداری با همه کسانی که در مراقبت از شما نقش دارند، داشته باشید. در واقع، این جلسه باید در حضور همسر، خانواده یا دوستان شما، متخصصان روانپزشکی، ماما، متخصص زنان و زایمان و پزشک عمومی شما برگزار شود.
در کل باید مطمئن شوید که همه از خطر روان پریشی پس از زایمان شما آگاه هستند و در مورد برنامه‌ای که برای مراقبت از خود در دوران بارداری و بعد از زایمان دارید، با شما موافقت می‌کنند.

روان پریشی پس از زایمان

کلام آخر

روان پریشی بعد از زایمان چیست؟ روان پریشی بعد از زایمان یک وضعیت اورژانسی از نظر سلامت روان است که باعث توهم، هذیان، پارانویا یا سایر تغییرات رفتاری می‌شود. حتی در موارد شدید، افراد مبتلا به این بیماری ممکن است سعی کنند که به خود یا نوزاد تازه متولد شده خود آسیب برسانند. با این حال، این عارضه قابل درمان است و درمان زودهنگام، احتمال دستیابی به نتیجه خوب را افزایش می‌دهد.

به کلینیک بیا نی نی سر بزنید.

تغییراتی که باید هنگام اقدام برای بارداری در رژیم غذایی خود بدهید

تغییراتی که باید هنگام اقدام برای بارداری در رژیم غذایی خود بدهید

تغییراتی که باید هنگام اقدام برای بارداری در رژیم غذایی خود بدهید

 

رژیم غذایی خود را بهبود ببخشید.

هرچه زودتر “بهتر غذا خوردن” را آغاز کنید، احتمال حامله شدن شما افزایش پیدا می کند. در مردان و زنان (هر دو)، باروری و غذا به هم مرتبط است. شما باید به استفاده از یک رژیم غذایی متعادل پایبند باشید تا احتمال حامله شدن و به دنیا آوردن یک فرزند سالم را افزایش دهید.

هر روزه چندین وعده میوه، سبزیجات، غلات (مانند نان گندم کامل)، و غذاهای سرشار از کلسیم (مانند ماست، پنیر و شیر) مصرف کنید. برخی مواد غذایی و ویتامین های خاص (مانند ویتامین های C و E، روی، و اسید فولیک)، برای تولید اسپرم سالم بسیار اهمیت دارند. دریافت نکردن مواد غذایی کافی ممکن است بر پریود شما تاثیر بگذارد و پیش بینی زمان تخمک گذاری را دشوار کند. همچنین اگر مقدار زیادی وزن از دست داده باشید یا بیش از حد چاق شده باشید، ممکن است اصلا باردار نشوید.

از چه چیزهایی باید اجتناب کنید؟

در صورتی که هنوز هم چیزهای زیادی را می توانید بخورید و عوارض ناشی از حاملگی موجب نشده اند که خوردن بسیاری از مواد غذایی را فراموش کنید، باید برخی تغییرات را در برنامه غذایی خود اعمال کنید. چند توصیه مهم این است که مصرف الکل را متوقف کرده یا به ندرت الکل بنوشید؛ استفاده از داروهای روانگردان را متوقف کنید و در صورتی که دخانیات مصرف می کنید، از مصرف آن نیز پرهیز نمایید. همه این مواد یا عادتها ممکن است اثرات سوئی بر جنین در حال رشد در شکم شما بگذارند.

همچنین ممکن است مایل باشید که استفاده از چای و قهوه را نیز متوقف نمایید. نتایج تحقیقات در مورد اثرات کافئین و تئین بر باروری، یکدست و صریح نیست. متخصصان عموما بر این باورند که مصرف کم تا معتدل کافئین (یعنی کمتر از 200 میلیگرم در روز، یا برابر با سه فنجان قهوه یا چای پررنگ)، بر قدرت باروری شما تاثیر نخواهد گذاشت؛ اما پزشک شما ممکن است توصیه کند که مصرف آنها را کاملا قطع کنید تا از سلامت خود و جنین خود مطمئن باشید.

انواع ماهی در حالت کلی یک غذای بسیار سالم است، اما میزان جیوه در برخی از آنها بسیار بالا است، که ممکن است برای کودکی که در شکم دارید خطرناک باشد. از آنجا که جیوه می تواند در بدن شما انباشته شده و تا یک سال از بدن خارج نشود، بهتر است استفاده از ماهیهایی که میزان زیادی جیوه در گوشت خود دارند (مانند کوسه ماهی، swordfish، king mackerel و tilefish) را پیش از اقدام برای حامله شدن، متوقف کنید. در عوض، می توانید از ماهیهایی که سطح کمتری از جیوه در گوشت خود دارند (مانند ماهی آزاد یا قزل آلا) یا کنسرو ماهی تون، یک تا دو بار در هفته، استفاده نمایید.

در دوران حاملگی، از گوشتهای فرآوری شده مانند کالباس یا بوقلمون پروسس شده به میزان بسیار کم استفاده کنید و گوشتهای دودی یا خام را نیز کلا کنار بگذارید. در صورتی که حامله هستید، حتی هات داگ یا غذاهای آماده را نیز باید آنقدر گرم کنید تا بخار از آنها بلند شود.

از یک مکمل غذایی حاوی ویتامین و مواد معدنی استفاده نمایید

هرچند شما می توانید اکثر نیازهای غذایی خود را با استفاده از یک رژیم غذایی متعادل تامین کنید، اما بسیاری از متخصصین بر این باورند که حتی کسانی که سالمترین و مناسب ترین رژیم غذایی را دارند نیز می توانند از مکملها استفاده نمایند. شما ممکن است به این نتیجه برسید که استفاده از یک رژیم غذایی خوب و مکفی خصوصا هنگامی که سر کار می روید یا از بقیه کودکانتان مراقبت می کنید، دشوار خواهد بود؛ در نتیجه با استفاده از ویتامین های مکمل دوران حاملگی می توانید اطمینان حاصل کنید که اسید فولیک و سایر مواد مغذی اساسی را به میزان کافی دریافت می کنید که در نتیجه شانس حاملگی سالم در شما افزایش پیدا می کند.

به خاطر داشته باشید که این مواد صرفا به عنوان مکمل مناسب هستند و نمی توانند جایگزینی برای یک رژیم غذایی مناسب باشند. همچنین از آنجایی که مولتی ویتامین هایی که بدون نسخه نیز به فروش می رسند ممکن است حاوی مقادیر بسیار زیادی از ویتامین ها و مواد معدنی باشند که احتمالا برای کودک در حال رشد شما مناسب نبوده یا حتی می تواند خطرناک نیز باشد، بهتر است از قرصهایی که ویژه خانمهای حامله تهیه شده اند استفاده کنید. کسانی که از رژیمهای غذایی گیاهی استفاده می کنند نیز ممکن است به مکملهای ویتامین های D و B12، به همراه پروتئینهای اضافی، نیاز داشته باشند. بهتر است درباره مکملهای غذایی دوران حاملگی که برای شما مناسب یا ضروری است، با پزشک خود مشورت کنید.

حداقل 400 میکروگرم در روز اسید فولیک مصرف کنید

ثابت شده است که استفاده از این ویتامین ، خطر بروز بیماریهای مادرزادی در مجاری عصبی کودک مانند Spina Bifida را کاهش می دهد؛ همچنین استفاده از این ویتامین به کاهش میزان بروز سکته های قلبی و مغزی، سرطان و دیابت، مربوط می باشد.

اکثر خانمهایی که حامله هستند باید حداقل روزانه 400 میکروگرم (0.4 میلی گرم) از این ویتامین را مصرف کنند. اگر در خانواده شما سابقه بروز بیماریهای مادرزادی مجاری عصبی وجود دارد یا از داروهای مربوط به حملات صرعی استفاده می کنید، ممکن است پزشک به شما توصیه کند که مصرف روزانه خود از این ویتامین را تا 4000 میکروگرم (4 میلی گرم) افزایش دهید، و مصرف آن را از یک ماه پیش از حاملگی آغاز کرده و تا انتهای سه ماهه اول حاملگی ادامه دهید.

ویتامین های دوران حاملگی که بدون نسخه فروخته می شوند در صورتی خوب هستند که مقدار اسید فولیک آنها بیشتر از حداقل توصیه شده (بین 600 تا 800 میکروگرم) باشد؛ شما در کل طول حاملگی به این مکملها نیاز خواهید داشت. بعلاوه می توانید از غذاهای سرشار از فولات (سبزیجاتی که رنگ برگهای آنها سبز تیره است مانند اسفناج یا کلم پیچ، مرکبات، حبوبات، سبزیجات، حبوبات کامل، و نانها یا غلات غنی شده) استفاده کنید. اسید فولیک از جمله اسیدهای محلول در آب است، در نتیجه اگر مقدار بیش از حدی از آن را استفاده کنید، بدن شما قادر است تا مقدار اضافی را دفع نماید. اما محلول بودن این اسید در آب، یک جنبه منفی نیز دارد: در حین پختن سبزیجات با آب، مقدار نسبت زیادی از این اسید در آب حل شده و به بدن شما نخواهد رسید؛ پس بهتر است سبزیجات را در مقدار کمی آب پخته یا بخارپز کنید تا فولات موجود در آنها حفظ شود.

برخی از خانمها از این قاعده کلی مستثنی هستند: استفاده از مقادیر زیاد از فولات، ممکن است موجب شود که کمبود B12 به چشم نیاید، که این مشکل گاهی اوقات در کسانی که از رژیمهای غذایی سبزیجات استفاده می کنند، مشاهده می شود. در صورتی که گمان می کنید این خطر برای شما وجود دارد، با پزشک یا مامای خود مشورت نمایید.

وزن ایده آل برای بدن خود را مشخص نمایید

هنگامی که می خواهید حامله شوید، بهتر است در وزن ایده ال خود باشید ؛ در این صورت وزن بدن شما در زمان حامله شدن به وزن استاندارد و توصیه شده نزدیکتر خواهد بود. اگر اضافه وزن یا کمبود وزن داشته باشید، حامله شدن برای شما دشوارتر خواهد بود. همچنین خانمهایی که اضافه وزن دارند با عوارض بیشتری در دوران حاملگی یا زایمان مواجه خواهند شد؛ احتمال به دنیا آوردن کودک کم وزن نیز در خانمهایی که کمبود وزن دارند، بیشتر است.

شما می توانید از ابزار تعیین وزن یا BMI که برای این کار در سایت ما ارائه شده است استفاده کنید تا متوجه شوید که آیا به کاهش یا افزایش وزن نیاز دارید یا خیر.

مادامی که از یک برنامه غذایی مناسب (که چربی آن کم بوده و میزان غذاهای فیبردار در آن زیاد باشد) استفاده می کنید، یک برنامه ورزشی منظم نیز برای خود طراحی کنید. در صورتی که اضافه وزن دارید، سعی کنید هفته ای نیم تا یک کیلو گرم وزن کم کنید، که این سرعت کاهش وزن مناسب و ایمن است. در صورتی که از یک رژیم غذایی شدید استفاده کرده و سعی کنید وزن خود را به سرعت کاهش دهید، ممکن است ذخیره مواد مغذی بدن شما به سرعت تمام شود، که مسلما برای باردار شدن و آغاز حاملگی مناسب نخواهد بود.

تمرینهای سبک آیروبیک

تمرینهای سبک آیروبیک

تمرینهای آیروبیک، قلب و ریه های شما را تقویت می کند و کشیدگی طبیعی مناسبی را برای عضلات به ارمغان می آورد. شما می توانید در دوران حاملگی به طور منظم به تمرینهایی بپردازید که فشار شدید نداشته باشند (یعنی لگد یا پرش نداشته و همواره یکی از پاها بر روی زمین قرار داشته باشد تا از شدت فشار بر روی مفاصل کاسته شود)؛ و با نزدیک شدن به پایان دوران حاملگی به تدریج از میزان تمرین خود بکاهید.

هرچند شما می توانید با استفاده از یک نوار ویدئویی تمرینها، در خانه نیز به تمرین بپردازید و وضعیت بدنی خود را در حالت مناسبی نگه دارید، اما انتخاب یک کلاس که ویژه خانمهای حامله طراحی شده باشد، بهترین گزینه ممکن است. در اینصورت از همراهی با خانمهایی که وضعیتی مشابه با شما دارند لذت خواهید برد و می توانید اطمینان یابید که مربی کلاس از تمرینهایی استفاده می کند که با وضعیت خانمهای حامله بهترین سازگاری را دارد. اگر در یک کلاس معمولی آیروبیک ثبت نام کرده اید، به مربی خود اطلاع دهید که باردار هستید، به این ترتیب او می تواند تمرینهایی را که برای شما سنگین است تا حدی تغییر دهد.

هرچند تمرینهای سبک آیروبیک، تمرینهای مناسبی برای دوران حاملگی هستند اما اگر عضلات کف لگن شما ضعیف باشند، حتی این تمرینهای سبک نیز ممکن است موجب خروج یا نشت ادرار شوند. انجام تمرینهای آیروبیک بیشتر از چند بار در هفته نیز ممکن است موجب بروز این عارضه در دوران بارداری شود. در طول تمرین ماهیچه های کف لگنی خود را در حالت فشرده و منقبض نگه دارید تا از خروج غیر ارادی ادرار جلوگیری کنید. انجام چند تمرین مخصوص برای تقویت عضلات کف لگن (قبل و بعد از جلسه اصلی) می تواند تا حد زیادی بروز این مساله را کاهش دهد.

همچنین با رعایت نکات زیر در تمرینات، می توانید از وارد آمدن فشار بیش از حد به مفاصل خود جلوگیری نمایید:

  • از تغییر جهت در هنگامی که به سرعت حرکت می کنید، خودداری کنید.

  • در هنگام انجام حرکات اسکوپ (حرکاتی که همراه با جلو آوردن پا دستها نیز به طور چرخشی به سمت راست و چپ حرکت می کنند) ، لگن خود را در وضعیت پایدار و در میانه بدن قرار دهید.

  • هنگام انجام حرکات بالا بردن زانو، سطح و وضع باسن خود را حفظ کرده و شکم خود را حرکت ندهید.

  • از انجام حرکاتی که از ترکیب بالا بردن زانو و بالا بردن دستهاست خودداری کنید؛ زیرا فشار بیش از حد بر کمر و مفاصل لگن شما وارد می کند.

سه ماهه اول: پیش از شروع یا ادامه برنامه منظم ورزشی خود، همواره احتیاطهای عمومی را به عمل آورید. از لباسهای چند تکه و خنک استفاده نمایید تا علاوه بر جریان مناسب هوا روی پوست، بتوانید هنگام انجام حرکات ورزشی شدیدتر بخشی از لباس خود را درآورید. برخی خانمها مایلند که ضربان قلب خود را در طول تمرین کنترل کنند؛ اما صرفا تکیه بر ضربان قلب (به عنوان معیاری برای تعیین شدت مناسب ورزش) کافی نیست، زیرا میزان ضربان قلب در طول دوران حاملگی تغییرات وسیعی دارد. یک قانون کلی آن است که: اگر نمی توانید در طول تمرین براحتی صحبت کنید، باید سرعت و شدت فعالیت خود را کاهش دهید. قبل از آغاز تمرینات، نکات ایمنی و راهنمای سلامت در ورزش حین بارداری را مد نظر قرار دهید.

سه ماهه دوم: پیش از تمرینات، در حین ورزش و پس از آن، مقادیر زیادی آب بنوشید. در غیر این صورت ممکن است بدن شما مقادیر زیادی آب از دست بدهد که در نتیجه ممکن است دچار گرفتگی عضلانی یا حتی انقباضات زودرس زایمانی شوید.

سه ماهه سوم: شکم حامله شما ممکن است مانع از انجام برخی حرکات شود. در صورتی که خم شدن به جلو (دولا شدن) یا انجام برخی حرکتهای دیگر برای شما خیلی دشوار است، به قدم زدن در جا (Marching) اکتفا کنید. این کار موجب می شود که ضربان قلب شما در این مرحله پایین نیاید.

 

اگزما در دوران بارداری، چیست و چگونه درمان می شود؟

علائم اگزما در افرادی که مبتلا به این بیماری هستند، ممکن است در دوران بارداری بیشتر شده یا کاملاً ناپدید شود! حتی افرادی که اگزما ندارند نیز ممکن است به دلیل بارداری، علائمی را تجربه کنند. با ما همراه باشید تا با ترفند‌های درمان اگزما در بارداری آشنا شوید.

اگزما در دوران بارداری

اگزما یک اصطلاح کلی برای چندین بیماری پوستی است که می‌تواند باعث تغییر رنگ، خارش و التهاب شود. افراد در هر سنی، از نوزادی گرفته تا بزرگسالی، ممکن است به اگزما مبتلا شوند. خبر خوب این است که اگزما درمان دارد و در این مقاله قصد داریم با ترفندهای درمان اگزما در بارداری آشنا شویم. 

اگزما در بارداری نشانه چیست؟

بارداری از فردی به فرد دیگر بر اگزما تأثیر متفاوت می‌گذارد. با این حال، اصطلاح AEP به طور کلی، به عود کردن درماتیت اشاره دارد که در طول بارداری رخ می‌دهد.
این وضعیت در افرادی رخ می‌دهد که قبل از بارداری، انواع رایج اگزما مانند درماتیت آتوپیک را داشته‌اند. این افراد ممکن است بدتر شدن موقت علائم خود را تجربه کنند، اما این احتمال نیز ممکن است که علائم‌شان به طور موقت بهتر شوند!

ترفندهای درمان اگزما در بارداری

در موارد دیگر، AEP می‌تواند در افرادی رخ دهد که معمولاً اگزما ندارد. این می‌تواند درماتیت آتوپیک باشد، اما ممکن است موارد دیگری مانند خارش حاملگی یا فولیکولیت خارش دار بارداری نیز باشد. این موارد معمولاً پس از زایمان از بین می‌روند و در همه موارد، معمولاً نتیجه تأثیر موقت بارداری بر سیستم ایمنی هستند.
معمولاً یک فرد باردار ممکن است علائم شدیدتری از انواع دیگر اگزما یا درماتیت، مانند درماتیت تاولی دست که به عنوان اگزمای دیسیدروتیک شناخته می‌شود را نیز داشته باشد. به خواندن ادامه دهید تا با ترفندهای درمان اگزما در بارداری آشنا شوید. 

اگزما در بارداری نشانه چیست

نشانه های اگزما در دروان بارداری

با این‌که علائم اگزما در بارداری می‌تواند دردناک و ناراحت کننده باشد، اما خوشبختانه برای کودک شما خطرناک و مسری نیست. علائم اگزما عبارتند از:

  • خارش پوست
  • لکه‌های زبر یا پوسته پوسته‌ای که می‌توانند تراوش کنند یا پوسته شوند.
  • پوست خشک، حساس یا ملتهب

اکثر افراد مبتلا به اگزما در دوران بارداری دچار ضایعاتی در چین‌های مفاصل مانند آرنج، زانو و مچ پای خود می‌شوند. حدود یک سوم نیز ضایعاتی را در تنه یا اندام‌های خود تجربه می‌کنند.

اگزما در بارداری

برای افرادی که پوست روشن دارند، لکه‌های اگزما ممکن است قرمز و ملتهب به نظر برسند.

برای افرادی که پوست روشن دارند، لکه‌های اگزما ممکن است قرمز و ملتهب به نظر برسند. برای افرادی که پوست تیره‌تر دارند، اگزما ممکن است پوست را خاکستری یا نوک مدادی نشان دهد. برخی از لکه‌ها نیز ممکن است تیره‌تر از پوست اطراف به نظر برسند یا رنگ قهوه‌ای یا بنفش داشته باشند.
برخی از افراد همه این علائم را دارند، در حالی که برخی دیگر ممکن است فقط تعداد کمی از این علائم داشته باشند. هم‌چنین، شدت علائم نیز می‌تواند متفاوت باشد.
برخی از افراد علائم شدیدتری دارند که اجازه نمی‌دهد آن‌ها به راحتی فعالیت‌های روزمره خود را انجام دهند، اما برخی دیگر، علائم بسیار خفیفی را تجربه می‌کنند که برایشان آزاردهنده نیست. البته چه علائم شما سخت و ناراحت کننده باشد و چه نباشد، صلاح است که با ترفندهای درمان اگزما در بارداری آشنا شوید. 

پماد اگزما در بارداری

درمان اگزما در دروان بارداری

درمان اگزما در دوران بارداری می‌تواند چالش برانگیز باشد، زیرا بسیاری از داروها می‌توانند به جنین در حال رشد شما آسیب برسانند. هم‌چنین ممکن است به نوع اگزما فرد نیز بستگی داشته باشد. بعضی از ترفندهای درمان اگزما در بارداری که نسبتاً امن هستند، عبارتند از:

  • استروئیدهای موضعی خفیف تا متوسط: به نظر می‌رسد که استفاده از کرم‌های استروئیدی خفیف تا متوسط در دوران بارداری بی خطر باشد. پس یکی از ترفندهای درمان اگزما در بارداری، استفاده از این کرم‌ها است که می‌توانند به تسکین خارش و سایر علائم اگزما کمک کنند. این همان پماد اگزما در بارداری را شامل می‌شود. 
  • آنتی هیستامین‌های خوراکی: از آن جایی که فرد مبتلا به AEP ممکن است سیستم ایمنی بیش از حد فعال داشته باشد، آنتی هیستامین‌ها می‌توانند در کاهش حساسیت آن کمک کننده باشند. پس یکی دیگر از ترفندهای درمان اگزما در بارداری، استفاده از لوراتادین (کلاریتین) یا ستیریزین (زیرتک) با تجویز پزشک است.
  • اشعه ماوراء بنفش B: برخی تحقیقات نشان داده‌اند که نور UVB به کاهش علائم اگزما کمک می‌کند. این یکی از ترفندهای درمان اگزما در بارداری است که مخصوصاً در زمانی که استروئیدها موثر نبوده‌اند، استفاده می‌شود. با این حال، مشابه استروئیدهای موضعی، نور UVB نیز در دوران بارداری بی خطر است.

درمان اگزما در دروان بارداری

سایر ترفندهای درمان اگزما در بارداری عبارتند از:

  • استروئیدهای موضعی قوی‌تر
  • استروئیدهای خوراکی
  • سیکلوسپورین و سایر داروهایی که سیستم ایمنی را سرکوب می‌کنند.

به طور کلی، اگزما به خودی خود تأثیری بر باروری نمی‌گذارد.

البته قبل از شروع هر یک از این داروها، باید خطرات و فواید مصرف آن‌ها در دوران بارداری را با پزشک خود به مشورت بگذارید و از امن و بی خطر بودن آن‌ها مطمئن شوید. 
علاوه بر این، اگر باردار هستید، کاملاً از درمان‌های خاصی شامل متوترکسات، پسورالن (PUVA) و توکتینو (الیترتینوئین) اجتناب کنید. به طور کلی، اگزما به خودی خود تأثیری بر باروری نمی‌گذارد، اما فردی که در تلاش برای باردار شدن است، باید هر گونه خطر احتمالی برای جنین را از بین ببرد. پس باید مصرف این داروها را نیز متوقف کند. 
فردی که قبلاً اگزما داشته و باردار شده است یا فردی که قصد باردار شدن دارد، باید در اسرع وقت در مورد داروهای مصرفی خود با پزشک صحبت کند. پس از بارداری، فردی که در حال شیردهی است نیز ممکن است نیاز به اجتناب از این داروها داشته باشد.

درمان اگزما در بارداری

کلام آخر

اگرچه اگزما در دوران بارداری ناراحت کننده است، اما برای مادر یا جنین در حال رشد خطر خاصی ندارد. با این حال، انواع ترفندهای درمان اگزما در بارداری وجود دارند که شما می‌توانید پس از مشورت با پزشک خود، آن‌ها را امتحان کنید. 

به کلینیک بیا نی نی سر بزنید.

پیاده روی

پیاده روی

پیاده روی

 

پیاده روی یکی از بهترین ورزشها برای خانمهای حامله است که بدون وارد آوردن فشار بیش از حد بر زانو و قوزک پا، وضعیت بدنی آنها را در حالت مناسبی نگه می دارد. این فعالیت برای تمام 9 ماه حاملگی، سالم و ایمن ارزیابی می شود و در صورتی که شما قبلا به طور منظم ورزش نمی کردید، یکی از آسانترین راههای آغاز ورزش کردن است.

در صورتی که قبلا هم پیاده روی می کردید، برنامه خود را ادامه دهید. اگر پیش از حاملگی، برای مدتی طولانی فعالیت چندانی نداشته اید، از پیاده روی آرام آغاز کنید و به تدریج میزان آن را به 20 تا 30 دقیقه پیاده روی تند برسانید. می توانید هر چند دقیقه یکبار، پیاده روی خود را از حالت آرام به سریع و بالعکس تغییر دهید. بهتر است این تمرین را حداقل سه بار در هفته انجام دهید. در صورتی که به طور منظم و مداوم به ورزش نپردازید، خطر بروز آسیب دیدگی در شما افزایش می یابد؛ بعلاوه در صورتی که گهگاهی به ورزش بپردازید، از مزایا و منافع ورزش بهره نخواهید برد. انجام تمرینهای مربوط به ماهیچه های کف لگن خود را در حین پیاده روی فراموش نکنید.

هنگامی که عازم پیاده روی هستید، مقداری آب با خود ببرید تا بدن شما مقادیر زیادی آب از دست ندهد، زیرا این امر ممکن است موجب بروز برخی انقباضات عضلانی و همچنین افزایش دمای بدن شود، که این دو عارضه ممکن است به حدی برسند که برای شما و کودکتان خطرناک باشند.

سه ماهه اول: برای شما لازم نیست که عادتهای پیاده روی معمولی خود را خیلی تغییر دهید، فقط اطمینان حاصل کنید که کفشهای شما برای پیاده روی مناسب باشند و حمایت کافی را از پاهای شما به عمل می آورند. اگر هوای بیرون گرم و مرطوب است، از پیاده روی صرف نظر کنید. این وضعیت آب و هوایی، احتمال گرمازدگی شما را افزایش می دهد. هر چند مطالعه ای که خطرات گرم شدن بیش از حد بدن برای بارداری انسان را اثبات کند وجود ندارد، اما برخی مطالعات بر روی حیوانات نشان داده اند که این عامل می تواند منجر به بروز اختلالاتی شود. قبل از آغاز هر گونه برنامه ورزشی در دوران حاملگی، راهنمای مربوط به سلامتی و امنیت را مطالعه و رعایت کنید.

سه ماهه دوم: وضعیت بدنی شما ممکن است در این دوره تغییرات زیادی کرده و از حالت طبیعی خارج شده باشد، پس با توجه به وضعیت راه رفتن خود، از وارد آوردن فشار بیش از حد بر پشتتان جلوگیری کنید. سرتان را صاف بگیرید، چانه خود را به صورت افقی نگه دارید، باسن خود را دقیقا زیر شانه نگه دارید تا از خم شدن پشت خود جلوگیری کنید و مستقیم به مسیر روبروی خود نگاه کنید. دستهای خود را به طور هماهنگ با بدن و با ریتم پیاده روی خود، حرکت دهید تا هم تعادل بدن را حفظ کنید و هم سرعت پیاده روی را افزایش دهید.

سه ماهه سوم: برنامه ورزشی خود را در همان مدت زمان قدیمی که به آن عادت کرده اید، ادامه دهید. با توجه به اینکه به علت بزرگ شدن شکم، نمی توانید پاهای خود را ببینید، از پیاده روی دسته جمعی (پشت سر افراد دیگر) و یا پیاده روی در زمینهای نامسطح که می تواند شما را در خطر از دست دادن تعادل و زمین خوردن قرار دهد، خودداری کنید.