تغییرات جسمی و بهبودی پس از زایمان

تغییرات جسمی و بهبودی پس از زایمان

حادثه اصلی به پایان رسیده، دوربینها جمع شده اند و ستاره تازه وارد شما در مرکز جهان قراردارد! شما خسته ولی آسوده هستید. چند دقیقه بعد از زایمان تغییرات بدن شما شروع می شود و تنظیم سیستم های بدن عملی دشوار است.

ترشحات پس از زایمان

کاهش وزن بدن پس از زایمان فشار زیادی به بدن وارد می کند. کم شدن 3 تا 4 کیلوگرم وزن جنین، 450 تا 900 گرم وزن جفت و حداقل 450 گرم وزن آب و مایع آمنیوتیک باعث کاهش حدود 5/5 کیلوگرم از وزن بدن دراکثر خانم ها می شود که خود تعادل فیزیکی بدن را بهم می زند.

درطول دوران بارداری سلول های بدن مقدار زیادی آب در خود نگه می دارند که پس از زایمان این میزان آب اضافی به شکل عرق و ادرار از بدن دفع می گردد. پس از زایمان تعریق شدت می یابد. حجم ادرار نیز به نحو شگرفی افزایش می یابد و به دو برابر میزان عادی می رسد. دراین زمان بعلت آنکه جدار مثانه کش آمده است قادر نیست بخوبی ادرار را تخلیه کند و بنابراین همواره احساس پری مثانه به مادر دست می دهد.

کوچک شدن رحم با سرعتی باور نکردنی

انقباضات رحم بعد از تولد نوزاد تمام نمی شود و علت آن واضح است. درهنگام زایمان رحم به اندازه یک هندوانه 2/1 کیلوگرمی است که تقریبا 25 برابر اندازه رحم غیر باردار است. درعرض چند دقیقه پس از زایمان رحم شروع به جمع شدن و کوچک شدن می کند و الیاف متقاطع آن به همان صورتی که برای خارج کردن جنین منقبض میشوند، سفت می شوند. این انقباضات کرامپ هایی ایجاد می کند که پس درد نامیده می شوند. (معمولا پس درد در زایمان های بعدی شدید تر است و ممکن است نیاز به مسکن داشته باشد.)

رحم بسرعت جمع می شود درعرض یک هفته به نصف اندازه هنگام زایمان می رسد و در پایان هفته دوم حجم آن تقریبا 330 سی سی شده و در هفته چهارم کاملا به اندازه قبل از بارداری یعنی 60 سی سی می رسد. با اینحال تعداد سلول های داخل رحم کاهش نمی یابند، نوعی تجزیه شیمیایی پروتئینی در داخل سلول ها موجب روی هم خوابیدن و کوچک شدن آنها به 10/1 اندازه قبل از بارداری می شود.

داخلی ترین لایه سلول های رحمی (به نام دسی دوای اندومتر) که در دوران بارداری کشیده شده بودند رفته رفته جدا شده و از بدن خارج می شوند. نتیجه اینکه ترشحات شبیه قاعدگی تا چند هفته ادامه می یابد. این ترشحات در ابتدا قرمز روشن است و کم کم روشن تر می شود و تا قبل از آنکه قطع شود به سفید یا زرد تبدیل متمایل می شود.

بازگشت اعضای داخلی به محل قبلی خود

رحم در حال رشد در دوران بارداری بسیاری از اعضای داخلی نظیر معده، روده کوچک، روده بزرگ، مثانه و قلب را به بالا و به طرفین می راند. پس از تولد نوزاد طولی نمی کشد که اعضای داخلی بدن شما به محل قبل خود باز می گردند. این حرکت اعضای داخلی ممکن است یکی از دلایل بی اختیاری دفع ادرار یا مدفوع پس از زایمان باشد. معمولا این بی اختیاری موقتی و کوتاه است و درعرض چند هفته همه چیز به حالت عادی باز خواهد گشت.

تغییرات هورمونی

تنظیم کننده تغییرات بدن در دوران بارداری و پس از آن نوعی ماده فعال بیو شیمیایی است که هورمون جنسی نام دارد. در دوران بارداری، استروژن باعث شل شدن و کش آمدن سلول ها و احتباس آب در آنها می شود و کاهش ناگهانی آن پس از زایمان (در عرض سه ساعت اول پس از زایمان میزان استروژن تا 90% کاهش می یابد) باعث نرم و مرطوب شدن بافت ها می گردد. هورمون پروژسترون سلول های عضلات رحم را تا موقع زایمان در حال آمادگی کامل نگه می دارند. وقتی پس از زایمان سطح پروژسترون در خون بطور ناگهانی کاهش یابد، بسیاری از فرآیند های بدن که در دوران بارداری کند و یا متوقف شده بودند، به کار می افتند. مثلا ریزش طبیعی موی سر؛ بسیاری از خانم ها سه ماه پس از زایمان دچار ریزش شدید می شوند. هورمون های بارداری تغییراتی نیز در پستانها بوجود می آوردند و باعث می شوند که شبکه ای از مجاری درونی، پمپ سلولی و حباب های مولد شیر بوجود آیند. به محض آنکه پس از تولد سطح استروژن و پروژسترون در خون کاهش می یابد، هورمونهایی که پرولاکتین و اکسی توسین نامیده می شوند همراه با عمل مکیدن نوزاد، تولید شیر را تحریک می کنند. اگر در اولین دفعات شیر دهی دچار کرامپ های شکمی شوید به این دلیل است که اکسی توسین باعث انقباضات رحم نیز می شود.

تغییرات هورمونی بعد از زایمان بر دستگاه عصبی مرکزی نیز تاثیر می گذارد و باعث تحریک احساسات مادر در ماه های اول پس از زایمان می شود. احساس فشار روحی و اندوه در هفته های اول پس از زایمان طبیعی است و اندوه پس از زایمان نامیده می شود ولی اگر احساس شک، ناامیدی و خستگی پس از دو هفته از بین نرود باید موضوع را با پزشک خود درمیان بگذارید. ممکن است به بیماری جدی تری به نام افسردگی پس از زایمان دچار شده باشید.

اگر خواندن این مقاله و اطلاع از این تغییرات شما را خسته و خواب آلوده می سازد تعجبی ندارد. تبدیل شگرف یک خانم باردار به یک مادر واقعا گیج کننده است! ولی در عین حال یک معجزه به حساب می آید. بدن شما که انعطاف پذیری چشمگیری دارد می تواند در عرض چند هفته از سیر تغییراتی که در عرض 9 ماه طی کرده است به جای اول باز گردد. نگران نباشید. همه چیز بخوبی پیش خواهد رفت بخصوص با کمک موجودی با شکوه و تازه وارد: نوزادی زنده که نفس می کشد!

 

آیا بهبود بعد از زایمان سزارین طولانی است؟

آیا بهبود بعد از زایمان سزارین طولانی است؟

پس از سزارین شما نیز مثل هر مادر دیگری با در آغوش گرفتن فرزندتان احساس سرخوشی و در عین حال خستگی خواهید داشت. ولی در عین حال زخمی هم روی شکم دارید. به هر حال شما در دوره نقاهت پس از یک جراحی شکمی بزرگ هستید. اما اگر می‌خواهید بدانید طول زمان بهبود بعد از زایمان سزارین چقدر خواهد بود باید گفت بستگی به خودتان و میزان مقاومت بدنتان دارد. اما به طور کلی رعایت برخی نکات در بهبود هرچه سریعتر کمک می‌کند.
 

زایمان سزارین و بستری در بیمارستان!

به طور معمول بیمارانی که تحت جراحی سزارین قرار گرفتهاند 1 تا 2 روز بعد از جراحی در بیمارستان می مانند و معمولا نیازی به آنتی بیوتیک ندارند مگر اینکه برای مادرتجویز شده باشد. پس از مرخص شدن نیز مادر می تواند حمام کند. نیازی به پانسمان مجدد در محل برش نیز و فقط کافی است محل زخم خشک نگه داشته شود.

مادر و نوزاد تازه متولد شده در بیمارستان پس از انجام سزارین

پس از زایمان سزارین چه نوع مسکنی باید خورد؟

اگر برای سزارین تحت بیهوشی عمومی قرار گرفته اید یا از طریق اپیدورال و اسپینال دوزهای مرفین اضافی دریافت نمیکنید. ممکن است به شما بلافاصله پس از جراحی ترکیبات مخدر سیتمیک تزریق شود. ممکن است هر چند ساعت داروی ضد درد بصورت تزریق یا شیاف دریافت کنید.

در هیچ شرایطی از اینکه درخواست مسکن کنید خجالت نکشید. شما نباید در سکوت رنج ببرید و هر چه بیشتر صبر کنید کنترل درد مشکل تر می شود. به علاوه، هر چه راحتتر و آرامتر باشید شیردادن و براه افتادن برای خودتان آسان تر خواهد بود.

چند ساعت بعد از زایمان چه اتفاقی می‌افتد؟

ممکن است بلافاصله پس از جراحی احساس گیجی و تهوع داشته باشید. بسیاری از مادران در سراسر بدن احساس خارش دارند بخصوص آنهایی که از طریق اپیدورال یا اسپینال مواد مخدر دریافت کردهاند. در چنین صورتی به پزشک اطلاع دهید تا داروی ضد خارش برایتان تجویز کند.

اگر بخواهید نوزاد را شیر دهید می توانید در اولین فرصت ممکن این کار را انجام دهید. از پرستار بخواهید که به شما آموزش دهد چگونه در وضعیت خوابیده به پهلو به نوزاد شیر دهید.

ممکن است در محل برش سزارین احساس درد و بی حسی کنید. محل برش ممکن است کمی برآمده و برجسته بوده و از رنگ پوست تان تیره تر باشد. عطسه، سرفه یا سایر فعالیت هایی که در محل شکم فشار ایجاد نماید، در روزهای اول دردناک خواهد بود ولی روز به روز و رفته رفته بهتر خواهید شد.

پرستار شما در ابتدا هر چند ساعت یکبار به بالین شما خواهد آمد که وضع شما را کنترل کرده و به شما کمک کند. او علائم حیاتی شما را کنترل می کند، شکم شما را لمس می کند تا ببیند آیا رحم سفت است و میزان خونریزی واژن را بررسی می کند. نظیر هر زنی که به تازگی بچه ای بدنیا آورده است شما نیز دارای ترشحاتی از واژن خواهید بود که حاوی خون و بافت های اضافی کنده شده از حفره درونی رحم است. ممکن است اولین بار که از جا برمی خیزید مقدار زیادی از این ترشحات خونی دفع شوند و تا 3 یا 4 روز اول به رنگ قرمز روشن خواهد بود.

پرستار در حال آموزش مراقبت های لازم به مادر بعد از زایمان سزارین

همچنین پرستار به شما آموزش خواهد داد که چگونه سرفه کنید یا تمرینهای منظم تنفس انجام دهید تا مایعات جمع شده در ریه ها تخلیه شود. این امر در صورتیکه بیهوشی شما از نوع عمومی بوده باشد بسیار حائز اهمیت است. (خطر ابتلا به پنومونی با این عمل کاهش می یابد). دقت کنید که هنگام سرفه (و نیز عطسه و خنده) دستها یا یک بالش روی محل زخم بگذارید. اگر همه چیز روبراه باشد سرم و سوند ادراری در عرض 12 ساعت پس از جراحی برداشته خواهد شد و شما به محض آنکه میل به خوردن داشته باشید می توانید غذا بخورید.

در دو روز اول ممکن است از نفخ و تجمع گاز در شکم رنج ببرید. از آنجا که حرکات روده بعد از جراحی کند می شود گاز در روده تجمع می یابد. حرکت کردن و راه رفتن به سیستم گوارشی کمک می کند تا مجددا فعالیت خود را از سرگیرد. اگر ناراحتی شما زیاد باشد پرستار به شما داروهای ضد نفخ حاوی سایمتیکون می دهد این دارو باعث می شود که حباب های گاز راحت تر کنار یکدیگر جمع شوند و گاز دفع شود. اما اگر باز هم دفع نداشتید حتما اطلاع دهید تا از خطرات احتمالی جلوگیری شود. مصرف سایمتیکون در دوران شیر دهی بی خطر است.

احتمالا در روز جراحی و مسلما در روز بعد از آن به شما توصیه می شود که تخت را ترک کنید. (با این حال سعی نکنید که خودتان به تنهایی از تخت برخیزید. برای اولین بار پرستار باید در کنار شما باشد) هنگامیکه در تخت هستید با حرکت دادن و کشیدن ساق ها و چرخاندن مچ پا خون را در ساق پا به جریان بیاندازید. در روز دوم باید با کمک همسرتان یا پرستار چند بار در اتاق قدم بزنید. این امر به گردش خون در بدن کمک می کند، از تنبلی روده ها می کاهد، و خطر لخته شدن خون را در ساق پا کاهش می دهد. در ابتدا ممکن است حتی رفتن به دستشویی غیر ممکن به نظر برسد ولی حرکت کردن در بهبود شما اهمیت خاصی دارد می توانید برنامه راه رفتن را طوری تنظیم کنید که پس از دریافت مسکن باشد تا درد کمتری احساس کنید.

احتمالا در عرض 7 تا 10 روز بخیه ها را خواهند کشید. این عمل چند دقیقه بیشتر وقت نمی گیرد و شما تنها کمی احساس نیشگون گرفتن می کنید؛ ولی درد ندارد.

روزهای اول بعد از زایمان و پس از مرخص شدن از بیمارستان

پس از ترک بیمارستان به کمک زیادی نیاز خواهید داشت. اگر تاکنون کسی پیشنهاد کمک به شما نکرده است از همسر خود، بستگان و یا دوستان تقاضای کمک کنید.

انتظار نداشته باشید که به محض رسیدن به منزل، بهبود کامل ناشی از زایمان را تجربه کنید. ممکن است تا یک هفته پس از جراحی نیز به مسکن نیاز داشته باشید. (اگر خودتان نوزاد را شیر می دهید از مصرف آسپرین یا داروهای حاوی استیل سالسیلیک اسید بپرهیزید).

میزان مصرف مایعات را بیافزائید تا دچار یبوست نشوید. محل زخم روز به روز بهتر خواهد شد. با این حال ممکن است تا چندین هفته حساس باشد. در صورتیکه در محل زخم علائم عفونت از جمله گرمی، قرمزی یا ورم وجود داشته و یا زخم ترشح دارد، درد بدتر شده و یا درد ناگهانی آغاز شده است، و نیز اگر تب دارید (حتی اگر زخم خوب شده است) فورا به پزشک مراجعه کنید.

خونریزی و ترشح از واژن باید رفته رفته کم شود و البته ممکن است تا 6 هفته ادامه یابد. ترشح تدریجا به رنگ قرمز روشن و سپس صورتی و پس از آن زرد مایل به سفید تغییر می کند. اگر خونریزی نظیر قاعدگی بیشتر از 4 روز اول پس از زایمان ادامه یابد و یا بعد از کاهش، مجددا افزایش پیدا کند به پزشک خود مراجعه کنید.

فعالیت بعد از انجام زایمان سزارین

وقتی به منزل می روید استراحت کافی برایتان لازم است؛ با این حال باید بطور منظم از جا برخاسته و حرکت کنید. راه رفتن پدیده بهبود را تسریع کرده و به پیشگیری از عوارضی نظیر لخته شدن خون کمک می کند، ولی نباید فعالیت بیش از حد باشد. از فعالیت آهسته شروع کنید و رفته رفته به میزان آن بیافزائید. از آنجائیکه در حال بهبود از یک عمل جراحی شکمی بزرگ هستید عضلات شکم شما تا مدتی درد خواهند داشت؛ سخت نگیرید و از بلند کردن چیزهای سنگین تر از وزن نوزاد تا 8 هفته بپرهیزید.

درعرض 6 تا 8 هفته شما قادر خواهید بود که به میزان متوسطی فعالیت کنید ولی برای تمرینات بیشتر تا وقتی که پزشک به شما اجازه نداده صبر کنید. ممکن است چندین ماه طول بکشد تا شما به حالت قبل بازگردید. درعرض 4 تا 6 هفته و با صلاحدید پزشک می توانید مقاربت جنسی را آغاز کنید.

محل برش عمل چه شکلی دارد؟

در ابتدا جای زخم اندکی برجسته و بالا آمده است و رنگی تیره تر از پوست طبیعی خودتان دارد ولی در عرض 6 هفته پس از جراحی کاملا کوچک می شود. طول برش سزارین 10 تا 15 سانتیمتر است و حدود 3 میلیمتر عرض دارد. با گذشت زمان رنگ زخم برش سزارین به رنگ پوستتان نزدیک تر می شود وعرض آن نیز به نصف میزان قبل تقلیل می یابد.

برش سزارین معمولا در قسمت پایین شکم قرار دارد. محل زخم تدریجا با موهای زهار پوشانده می شود و احتمالا خیلی پایین تر از دور کمر لباس زیر یا بیکینی قرار می گیرد. هنگام بهبود ممکن است خارش نیز داشته باشد.

احساسات مادر بعد از زایمان سزارین

پس از سزارین مادران احساسات کاملا متفاوتی دارند. ممکن است اگر دوست داشتید که با زایمان طبیعی نوزاد را بدنیا آورید، با انجام سزارین کمی ناامید شوید. شاید هم اصلا به نوع بدنیا آوردن نوزاد اهمیت نمی دادید. بخصوص اگر بارداری همراه با عارضه داشتید و یا نگران سلامت نوزاد بودید. بعضی از خانمها که بعد از طی کردن دردهای زایمان به مدت طولانی، سزارین می شوند احساس آرامش می کنند در حالیکه عده ای دیگر ممکن است از اینکه نهایتا پس از ساعتها درد کشیدن سزارین شده اند ناراحت شوند. بعضی از مادران ابراز می دارند که احساس می کنند سرشان کلاه رفته است که سزارین شده اند بخصوص اگر در کلاسهای زایمان شرکت کرده باشند. برخی دیگر می گویند که احساس می کنند از سایر خانمها کمترند زیرا به سزارین احتیاج داشته اند. وجود چنین احساساتی شایع است و رهایی از آن مشکل است و اگر شما نیز چنین احساسی دارید ممکن است مدتها طول بکشد تا بتوانید با نوع زایمانی که متفاوت از آن چیزی بوده که در دوران بارداری انتظارش را داشته اید کنار بیایید. ممکن است دانستن این امر که تولد نوزاد برای بسیاری از خانم ها – خواه طبیعی و خواه از طریق سزارین – بسیار با آنچه انتظارش را داشته اند متفاوت بوده است، به شما کمک کند.

هر آنچه که در مورد هفته ۱ تا ۴ بارداری باید بدانید 

اگر به تازگی باردار شده‌اید، یا در حال تلاش برای باردار شدن هستید، بدون شک درباره آنچه که باید انتظار داشته باشید سئوالات زیادی دارید. این مقاله به شما کمک می‌کند تا در مورد هفته ۱ تا ۴ بارداری بیشتر بدانید.

هر آنچه که در مورد هفته ۱ تا ۴ بارداری باید بدانید 

اگر به تازگی باردار شده‌اید، یا در حال تلاش برای باردار شدن هستید، بدون شک درباره آنچه که باید انتظار داشته باشید سئوالات زیادی دارید. این مقاله به شما کمک می‌کند تا در مورد هفته 1 تا 4 بارداری بیشتر بدانید.

در این مقاله می‌خوانید: 

  • هر آنچه که در مورد هفته 1 تا 4 بارداری باید بدانید 
  • علائم هفته‌های اول و دوم بارداری
  • جنین هفته اول و دوم بارداری
  • تغییرات بدن مادر در هفته اول و دوم بارداری
  • مراقبت پیش از بارداری
  • جنین در هفته 3 بارداری
  • تغییرات مادر در هفته سوم بارداری
  • مراقبت هفته سوم بارداری
  • جنین در هفته 4
  • تغییرات بدن مادر در هفته چهارم بارداری
  • مراقبت هفته چهارم بارداری
  • در درون شما چه می‌گذرد؟
  • خلاصه

هر آنچه که در مورد هفته ۱ تا ۴ بارداری باید بدانید 
هر آنچه که در مورد هفته 1 تا 4 بارداری باید بدانید 

حتما می‌خواهید بدانید بدن شما چقدر و چگونه تغییر خواهد کرد؟ در درون شما چه می‌گذرد؟ این راهنمای هفته 1 تا 4 بارداری به شما کمک می‌کند تا بدانید در طول این 4 هفته اول بارداری باید با چه چیزهایی مواجه شوید. این اطلاعات به شما کمک می‌کند که بتوانید مادری آگاه‌تر، باهوش‌تر و با اعتماد به نفس‌تر شوید و همه این‌ها باعث می‌شود برای این دوران آماده‌تر باشید. 
این راهنما از هفته اول تا 4 بارداری، اطلاعاتی در مورد بدن شما و جنین و همچنین توصیه‌های مفید دیگری را دربردارد که می‌توانید در طول بارداری از آن استفاده کنید. البته شاید هم بخواهید قبل از شروع بارداری اطلاعاتی را کسب کنید. خیلی هم عالی. پس بیایید این راهنما را با نگاهی به داخل رحم شروع کنیم.

هر آنچه که در مورد هفته ۱ تا ۴ بارداری باید بدانید 
علائم هفته‌های اول و دوم بارداری

در ادامه به شرایط جنین و مادر در هفته‌های اول و دوم بارداری می‌پردازیم.

جنین هفته اول و دوم بارداری

در هفته‌های اول و دوم بارداری، تشخیص دقیق زمان بارداری دشوار است، بنابراین پزشکان تاریخ زایمان شما را از ابتدای آخرین چرخه قاعدگی محاسبه می‌کنند. بله! درست است برای اهداف محاسباتی، شما حتی قبل از بارداری، باردار هستید!

در هفته‌های اول و دوم بارداری، تشخیص دقیق زمان بارداری دشوار است، بنابراین پزشکان تاریخ زایمان شما را از ابتدای آخرین چرخه قاعدگی محاسبه می‌کنند. بله! درست است برای اهداف محاسباتی، شما حتی قبل از بارداری، باردار هستید!

تغییرات بدن مادر در هفته اول و دوم بارداری

پوشش داخلی رحم شما ضخیم می‌شود تا برای بارداری آماده شود. ممکن است در طول تخمک‌گذاری متوجه ترشحات چسبناک واژن شوید. در ابتدای قاعدگی، حدود 20تخمک به کیسه‌های پر از مایع به نام فولیکول را اشغال می‌کنند. اگر معمولا هر 28روز یک‌بار پریود می‌شوید، یعنی حدود 14روز بعد، تخمک‌گذاری می‌کنید.
در این شرایط، یکی از این فولیکول‌ها یک یا دو تخمک آزاد می‌کند که در لوله فالوپ شما حرکت می‌کنند تا منتظر لقاح شوند. این زمان، یعنی 14روز پس از شروع قاعدگی و یک روز یا بیشتر، زمانی است که بیشترین باروری را دارید. 
دقت کنید که اگر به تازگی مصرف قرص ضدبارداری را متوقف کرده‌اید، ممکن است زودتر از حد انتظار تخمک‌گذاری کنید. اگر می‌خواهید باردار شوید، این بهترین زمان برای تلاش است. هنگامی که تخمک بارور شد (یعنی 24 تا 72ساعت پس از تخمک‌گذاری)، به داخل رحم حرکت می‌کند.
اگر پس از اقدام به بارداری، بار اول باردار نشدید، ناامید نشوید. بسته به سن، هر زن هر ماه، 25درصد شانس باردار شدن دارد، بنابراین ممکن است لازم باشد بیش از یک بار برای باردار شدن تلاش کنید.

هر آنچه که در مورد هفته ۱ تا ۴ بارداری باید بدانید 
مراقبت پیش از بارداری

مطمئن شوید که برای تعیین خطرات بیماری‌های ژنتیکی و خطرات محیطی و همچنین آگاهی از تغییرات لازم در شیوه زندگی برای اطمینان از یک بارداری و جنین سالم، قبل از تصمیم به بارداری، با متخصص زنان و زایمان مشورت کنید. مهم‌ترین نتکه این است که مطمئن شوید که هر روز بین 0.4 میلی‌گرم، یا 400 میکروگرم اسید فولیک مصرف می‌کنید. تحقیقات نشان می‌دهد که مصرف اسید فولیک چند ماه قبل از لقاح، نقایص لوله عصبی مانند «اسپینا بیفیدا» را به طور چشمگیری کاهش می‌دهد.

جنین در هفته 3 بارداری

تبریک! اگر تخمک شما و اسپرم همسرتان با موفقیت به هم متصل شده‌اند، جنین شما واقعا وجود دارد. البته در این زمان، جنین بسیار کوچک و به اندازه سر یک سنجاق است. این موجود در این شرایط، شبیه جنین یا نوزاد نیست، بلکه فقط یک گروه از حدود 100سلول است که به سرعت در حال تکثیر و رشد هستند. لایه بیرونی سلول‌ها به جفت و لایه داخلی به جنین تبدیل می‌شود.

هر آنچه که در مورد هفته ۱ تا ۴ بارداری باید بدانید 
تغییرات مادر در هفته سوم بارداری

منتظر تغییر عجیب و غریبی در بدن خود هستید؟ خب، واقعیت این است که در این مرحله هیچ تغییری در بدن خود مشاهده نخواهید کرد. به یاد داشته باشید، شما حتی هنوز پریود خود را هم از دست نداده‌اید. اما هورمون‌ها به بدن شما سیگنال می‌دهند که روند قاعدگی را متوقف و از بارداری شما حمایت کند.

منتظر تغییر عجیب و غریبی در بدن خود هستید؟ خب، واقعیت این است که در این مرحله هیچ تغییری در بدن خود مشاهده نخواهید کرد. به یاد داشته باشید، شما حتی هنوز پریود خود را هم از دست نداده‌اید.

مراقبت هفته سوم بارداری

نمی‌توانید صبر کنید تا بفهمید که باردار هستید، یا نه؟ تست بارداری خانگی انجام دهید. تست‌های بارداری خانگی تقریبا به اندازه آزمایش ادرار، یا آزمایش خونی که در آزمایشگاه انجام می‌شود، قابل اعتماد هستند و بلافاصله نتیجه آن را متوجه می‌شوید. برای اطمینان از دقت تست بارداری خانگی، دستورالعمل‌های آن را به دقت بخوانید و مطمئن شوید که همه لوازمی که استفاده می‌کنید تمیز هستند.

جنین در هفته 4

اکنون که تخمک شما بارور شده است، در دیواره رحم شما فرو می‌رود. به این کار کاشت می‌گویند و ممکن است تا 4روز پس از لقاح رخ بدهد.

هر آنچه که در مورد هفته ۱ تا ۴ بارداری باید بدانید 
تغییرات بدن مادر در هفته چهارم بارداری

احتمالا در این هفته منتظرید که پریود شوید و اگر این اتفاق نیفتد، ممکن است قطع پریود، یکی از اولین علائم بارداری باشد. هنگامی که جنین در رحم لانه‌گزینی می‌کند، ممکن است متوجه لکه‌بینی خفیف شوید. حفره آمنیوتیک، که با مایع پر می‌شود، و جفت که اکسیژن و مواد مغذی را برای تغذیه کودک شما فراهم می‌کند، در رحم شما تشکیل می‌شوند. سینه‌های شما ممکن است حساس و متورم شوند، البته ممکن است هنوز احساس دیگری نداشته باشید. در پایان این هفته، ممکن است تست بارداری خانگی مثبت شود.

شما واقعا به غذا خوردن برای دو نفر، نیاز ندارید. آنچه در دوران بارداری نیازمند آن هستید، فقط 300کالری اضافی در روز است.

مراقبت هفته چهارم بارداری

سعی کنید سالم غذا بخورید، به این معنی که غذاهای متنوعی را از بین گروه‌های غذایی توصیه شده انتخاب کنید و روزانه بین حداقل شش تا هشت لیوان آب بنوشید. شاید برخی به شما توصیه کنند که باید به جای دو نفر غذا بخورید. شما واقعا به غذا خوردن برای دو نفر، نیاز ندارید. آنچه در دوران بارداری نیازمند آن هستید، فقط 300کالری اضافی در روز است. اگر به دلیل تهوع صبحگاهی در ابتدا میزان غذای شما کاهش پیدا کرد، نگران نشوید. اگر قبلا درست غذا خورده‌اید و تغذیه خوبی داشته‌اید، کودک شما آنچه را که نیاز دارد دریافت می‌کند.

هر آنچه که در مورد هفته ۱ تا ۴ بارداری باید بدانید 
در درون شما چه می‌گذرد؟

تخمک بارور شده، رشد می‌کند و یک کیسه ضد آب در اطراف آن تشکیل و به تدریج پر از مایع می‌شود. این کیسه، آمنیوتیک نامیده می‌شود و به حفظ جنین در حال رشد کمک می‌کند.
جفت هم در حال رشد است. این اندام، گرد و مسطح است که مواد مغذی را از شما به کودک منتقل و مواد زائد کودک را از بدن او خارج می‌کند.
یک صورت بدوی با حلقه‌های سیاه بزرگ برای چشم‌ها شکل می‌گیرد. دهان، فک پایین و گلو در حال رشد هستند. سلول‌های خون در حال شکل‌گیری‌اند و گردش خون آغاز می‌شود.
می‌خواهید بدانید در پایان ماه اول، جنین شما چقدر است؟ او حدود 0/635 سانتی‌متر طول دارد و کوچک‌تر از یک دانه برنج است.

خلاصه

همان‌طور که متوجه شدید، پیش از اقدام به بارداری بهتر است با پزشک متخصص زنان و زایمان مشورت کنید تا در صورت نیاز، مصرف ویتامین‌های مورد نیاز را آغاز کنید. شما در طول هفته اول تا چهارم بارداری، تغییر خاصی را متوجه نمی‌شوید. پریودتان قطع می‌شود و ممکن است لکه‌بینی خفیف داشته باشید. این هفته‌ها زمان لانه‌گزینی است و اگر برای دیدن نتیجه اقدام به بارداری، عجله دارید می‌توانید از تست‌های بارداری خانگی استفاده کنید. 

برای یافتن متخصصان مورد نظر خود به کلینیک بیا نی نی سر بزنید.

مکمل‌های ویتامینی دوران بارداری

مکمل‌های ویتامینی دوران بارداری

آیا من واقعا نیاز دارم که ویتامین های تکمیلی دریافت کنم؟

اگر برنامه غذائی شما کامل است و همه مواد غذائی مثل گوشت، لبنیات، میوه‌ها، سبزیجات و غلات را می‌خورید، پس تمام مواد مورد نیاز خود و فرزندتان را دریافت می‌کنید. اما واقعیت این است که اغلب خانمها به دلیل ویارهای صبحگاهی بهتر است از مکمل‌های ویتامینی و مواد معدنی استفاده کنند و ترجیحا قبل از دوران حاملگی استفاده از این مواد را شروع نمایند. بنابراین استفاده از این مواد یک راهکار مطمئن و تضمین‌شده برای دریافت مقدار مورد نیاز ویتامینها و مواد معدنی است. خانم هائی که مشکلات خاص و یا محدودیت‌های غذائی داشته و یا از عوارض مختلف حاملگی رنج می برند، حتما باید ویتامین‌های مختلف را در دوران حاملگی دریافت کنند؛ مثلا گیاهخواران، افرادی با عدم تحمل نسبت به برخی مواد غذایی مانند لاکتوز، بارداری دوقلویی یا تعداد قل‌های بیشتر، مبتلایان به انواع مشکلات خونی یا بیماریهای مزمن جزو این دسته از افراد می‌باشند.

چه موادی درمکمل‌ها وجود دارد که من از طریق غذاها نمی‌توانم آنها را دریافت کنم؟

اگر شما همواره تغذیه خوبی دارید و قوانین تغذیه ای را رعایت می کنید، معمولا همه مواد مورد نیاز خود را از طریق غذا دریافت می‌کنید به جز دو مورد بسیار مهم:

1- اسید فولیک: خوردن یک داروی مکمل تنها راه مطمئن دریافت مقدار کافی اسید فولیک در روز است. تمام مقالات پزشکی پیشنهاد می‌کنند اقلا” یک ماه قبل از حاملگی خوردن 400 میکروگرم از این ماده را آغاز کنید و با شروع حاملگی میزان آن را به 600 میکروگرم در روز افزایش دهید (البته این مقدار علاوه بر مقداری است که شما از طریق غذاها اسید فولیک دریافت می‌کنید و البته جذب این نوع نیز به سادگی قرص‌های تکمیلی نخواهد بود). تحقیقات نشان داده‌اند که دریافت این مقدار اسید فولیک می‌تواند تا 70% سبب کاهش اختلالات لوله عصبی شود. اغلب داروهای تکمیلی برای دوران حاملگی حاوی 600 تا 1000 میکروگرم اسید فولیک هستند. اگر شما یک قرص کامل از این مکمل‌ها را نمی‌خورید، قرص جداگانه اسید فولیک استفاده کنید. اگر شما سابقه به دنیا آوردن نوزادی با اختلالات لوله عصبی دارید باید روزانه 4000 میکروگرم یا 4 میلی‌گرم اسید فولیک دریافت کنید. در مورد انتخاب داروی تکمیلی مناسب با پزشک خود مشورت کنید.

2- آهن: داروی‌های تکمیلی دوران حاملگی می تواند ضامن دریافت مقدار کافی آهن در این دوران باشد. معمولا اغلب خانم‌ها نمی‌توانند آهن مورد نیاز بدن خود و جنین را تنها از مواد غذائی مصرفی روزانه تامین کنند. چرا این اتفاق می افتد؟ چون بدن در دوران حاملگی مقدار بیشتری خونسازی می‌کند تا بتواند از جنین در حال رشد حمایت کند. بنابراین ذخائر آهن بدن شما کاهش می یابد و برای جلوگیری از ایجاد کم خونی فقر آهن در دوران حاملگی اغلب خانم‌ها باید آهن تکمیلی دریافت کنند. مقدار تجویز شده برای دوران حاملگی 27 میلی‌گرم است، 50% بیشتر از زمانی که شما حامله نیستید. متخصصین توصیه می­کنند که در اولین ویزیت حاملگی به خانم ها آهن با دوز 30 میلی‌گرم در روز داده شود، چه در یک قرص جداگانه چه به همراه سایر مواد مورد نیاز. اغلب مکمل‌های دوران حاملگی حاوی 27 تا 60 میلی گرم آهن هستند. (مطمئن شوید که این داروها را دور از دسترس بچه ها قرار می دهید چون برای آنها بسیار خطرناک است.) بعضی از خانم‌ها نیاز دارند که مقدار بیشتری آهن دریافت کنند. بعد از آزمایش خون اولیه پزشک شما تشخیص می‌دهد که آیا به آهن بیشتری نیاز دارید یا خیر؟ به خانم هائی که کم خونی فقر آهن دارند توصیه می ‌شود که روزانه علاوه بر مکمل دوران حاملگی، 60 تا 120 میلی‌گرم آهن اضافه دریافت کنند. اگر شما هنوز حامله نشده‌اید اما کم خونی فقر آهن دارید معمولا پزشکتان توصیه می کند که از هم اکنون قرص آهن دریافت کنید.

آیا موادی هستند که در قرصهای مکمل دوران حاملگی وجود ندارند؟

کلسیم یکی از مواد معدنی است که ممکن است مقدار مورد نیاز روزانه در قرصهای مکمل وجود نداشته باشد. اغلب قرص‌های مکمل دوران حاملگی حاوی 100 تا 200 میلی‌گرم از کلسیم هستد اما بعضی از آنها هیچ کلسیمی ندارند. دلیل این مسئله این است که کلسیم خیلی حجیم است و خود این قرص‌ها به حد کافی بزرگ هستند. مقدار مورد نیاز کلسیم شما در این دوران 1000 میلی گرم است یعنی همان مقداری که در دوران قبل از حاملگی به آن نیاز داشته‌اید.

(اگر شما 18 ساله یا جوانتر هستید روزانه به 1300 میلی گرم کلسیم احتیاج دارید). اما حتما باید میزان مورد نیاز کلسیم روزانه خود را دریافت کنید زیرا بدن شما با مصرف جنین‌تان احتیاج به کلسیم بیشتری دارد در غیر این صورت در دورانهای بعدی زندگیتان مستعد پوکی استخوان خواهید بود. خوشبختانه شما از روش های مختلفی می‌توانید این ماده را دریافت کنید. به عنوان مثال هر لیوان شیر یا ماست حاوی 300 تا 350 میلی‌گرم کلسیم است. اما اگر معده شما نمی‌تواند مواد لبنی را تحمل کند می‌توانید از قرص‌های تکمیلی دیگری برای دریافت کلسیم استفاده کنید. بعضی از انواع جویدنی این قرص‌ها طعم خوبی دارند.

قرص‌های مکمل همچنین حاوی اسید‌های چرب مورد نیاز بدن نیستند. DHA که یکی از انواع اسیدهای چرب امگا-3 است، برای رشد بافت عصبی، مغز و چشم جنین شما بسیار مهم است. میزان مناسب DHA‌ روزانه 300 میلی‌گرم است، مقداری که با خوردن 150 تا 300 گرم ماهی‌های آب سرد مثل قزل آلا تامین می شود. در رژیم غذائی اغلب مردم این مقدار ماهی خورده نمی شود بنابراین در مورد دریافت مکمل‌های حاوی امگا-3 یا DHA با پزشک خود مشورت کنید.

از کجا متوجه شوم که کدام داروی تکمیلی برای من مناسب است؟

این مسئله کاملا وابسته به نظر شما و پزشک‌تان است. در اولین ویزیت دوران حاملگی یا در ویزیت‌های قبل از آن به احتمال زیاد پزشک‌تان یک مکمل ویتامینی مناسب را برای شما تجویز خواهد کرد. توجه داشته باشید که از مکمل ویتامینی دیگری غیر از آن که پزشک‌تان تجویز کرده استفاده نکنید مگر این ‌که او دستور داده باشد. شما الان به خوبی می دانید که داروی تکمیلی‌تان باید حاوی بعضی از مواد مغذی مانند اسید فولیک و آهن باشد که احتمالا مقدار مورد نیاز آن را با غذا دریافت نخواهید کرد و به همان اندازه مهم است که بدانید بعضی از مواد مانند ویتامین آ در صورت زیاد بودن در دارو برای جنین شما خطرناک است. برای همین است که اغلب قرص‌های تکمیلی دارای بتا کاروتن (ماده ایکه در سبزی‌ها و میوه جات وجود دارد) هستند که در بدن تبدیل به ویتامین آ می‌شود. بر خلاف ویتامین آ با منبع حیوانی که می تواند با دوزهای بالا ایجاد نقص در جنین کند، بتا کاروتن ماده‌ای است که حتی در دوز‌های بالا اثرات سمی ندارد.

چه اتفاقی می افتد اگر من در یک روز اشتباها دو تا از مکمل‌های ویتامینی را بخورم؟

نگران نباشید. این مورد اگر فقط یک روز باشد خطری برای شما و جنین‌تان ندارد. اما اگر به طور مرتب این کار را بکنید برای شما و جنین‌تان مسئله ساز می شود. اگر پزشک‌تان گفته است که بنا به دلایلی شما به بعضی از مواد بیشتر احتیاج دارید سعی کنید که آن را به صورت یک قرص جداگانه دریافت کنید. قرص های مولتی ویتامین طوری ساخته شده‌اند که مواد مورد نیاز روزانه شما را تامین کنند.

چه کار می‌توانم بکنم اگر در بلعیدن این قرص‌ها مشکل داشته باشم؟

اغلب مکمل‌های ویتامینی که برای دوران حاملگی ساخته شده‌اند اندازه بزرگی دارند و بلع آنها برای بعضی از خانم‌ها به خصوص آنهائی که حالت تهوع دارند مشکل است. اگر این مشکل شما نیز هست پزشکتان می‌تواند قرص‌های کوچکتر یا با پوشش لیزتر تجویز کند. (قرص‌هائی که کلسیم ندارند معمولا اندازه‌های کوچکتری دارند و شما می توانید کلسیم را از روش‌های دیگری دریافت کنید.) انواع جویدنی مکمل‌های ویتامینی هم وجود دارد که اغلب چندان طعم خوبی ندارند.

چه کار می‌توانم بکنم اگر با خوردن قرص‌ها دل بهم خوردگی پیدا کنم؟

اگر شما یک مکمل با دوز بالای آهن دریافت می‌کنید امکان دارد که دچار دل بهم خوردگی شوید. (اگر مکمل‌ها دوز آهن شان بیشتر از میزان مورد نیاز یعنی 30 میلی‌گرم نباشد معمولا مشکل خاصی ایجاد نمی‌کنند.). در ضمن دریافت آهن زیاد می‌تواند باعث یبوست- یکی از مشکلات جدی اغلب خانم‌ها در دوران بارداری- و همچنین تهوع و در موارد نادری باعث اسهال شود.

اگر آهن برای شما مشکل آفرین است با پزشک خود مشورت کنید. اگر شما کم خون نباشید او می‌تواند دوز آهن شما را کاهش دهد. اما اگر این ممکن نباشد شاید به شما توصیه کند که دارو را با آب آلو یا شب و هنگام خوابیدن بخورید که مانع تهوع شود. یا ممکن است از شما بخواهد که دارو را بعد از غذا بخورید چون با معده پر بهتر می توانید آن را تحمل کنید.

 

علائم هشدار دهنده پس از زایمان

علائم هشدار دهنده پس از زایمان

علائم هشدار دهنده پس از زایمان

 

در هفته های پس از زایمان باید چه علائمی را جستجو کرد؟

درصورت بروز هر یک از موارد زیر بلافاصله به پزشک خود اطلاع دهید:

  • احساس غم و اندوه فراوان و یا توهم و یا افکار صدمه به خود یا نوزاد.
  • ادامه خونریزی بصورت خون روشن بعد از 4 روز و یا شروع مجدد آن پس از بند آمدن و یا خونریزی حاوی لخته های بزرگتر از یک بند انگشت و یا خونریزی با بوی بسیار بد.
  • تب حتی خیلی خفیف. تب خفیف ممکن است خوش خیم باشد ولی ممکن است علامتی از یک عفونت جدی باشد بنابراین عاقلانه تر آنست که به پزشک اطلاع دهید.
  • درد شدید یا مداوم در شکم یا لگن و یا پس دردهایی که به جای بهتر شدن بدتر شوند.
  • دردهای تشدید شونده که بیش از چند هفته طول بکشد و یا قرمزی و تورم و ترشح در محل سزارین.
  • درد شدید در واژن یا پرینه، ترشح و تورم محل اپی زیوتومی و یا پارگی.
  • درد یا حساسیت در یک منطقه از پستان که با کمپرس گرم یا شیردادن بهبود نیابد و یا تورم و قرمزی در یک منطقه که احتمالا با علائم آنفلونزا یا تب همراه باشد.
  • درد و سوزش هنگام دفع ادرار و یا تکرر ادرار. ممکن است ادرار تیره، کدر و خون آلود باشد (اگر سوزش در اثر تماس ادرار با محل خراشیدگی یا زخم پیش آید، طبیعی است).
  • درد شدید یا مداوم همراه با تورم و قرمزی در یک ناحیه از ساق پا و یا اینکه یک پا از پای مقابل ورم بیشتری داشته باشد.
  • سردرد شدید یا مقاوم.
  • محل تزریق وریدی دردناک، حساس و متورم.

چه موقع باید با اورژانس تماس گرفت؟

درصورت بروز هریک از موارد زیر به اورژانس اطلاع دهید:

  • تنگی نفس یا درد قفسه سینه و یا خونریزی همراه سرفه کردن
  • خونریزی شدید
  • وجود علائم شوک نظیر سرگیجه، ضعف، تندی نبض یا طپش قلب، تنفس کم دامنه، سردی پوست، بیقراری یا گیجی و منگی

 

7 قانون طلائی تغذیه در دوران بارداری

7 قانون طلائی تغذیه در دوران بارداری

7 قانون طلائی تغذیه در دوران بارداری

 


1. حتی اگر تغذیه خوبی داشته‌اید رژیم غذائی خود را متعادل‌تر کنید.

تقریبا” همه بانوان باردار به مقادیر بیشتری پروتئین، بعضی از انواع ویتامین‌ها و مواد معدنی مانند اسید فولیک و آهن و کالری برای دریافت انرژی نیاز دارند. غذاهای آماده را محدود کنید زیرا آنها فقط حاوی مقادیر زیادی کالری بدون ارزش غذائی هستند.

به خاطر داشته باشید که معنای بهتر خوردن همیشه بیشترخوردن نیست. شاید تعجب کنید اما شما فقط روزانه به 300 کالری بیشتر از قبل نیاز دارید یعنی در کل 2500 کالری روزانه. خیلی راحتتر از آن چیزی که فکر می کنید این 300 کالری اضافه به بدن شما می رسد.

2. از خوردن گوشت و ماهی خام و پنیرهای نرم بپرهیزید.

مطلقا” به غذاهای دریائی خام مثل سوشی خام یا صدف نزدیک نشوید. همچنین از شیر پاستوریزه نشده، پنیرهائی مانند کامبرت و فتا، گوشتهای کم پخته شده یا خام پرهیز کنید. بعضی از انواع ماهی شامل متیل جیوه می باشند ترکیبی که به نظر می رسد در دوز بالا برای مغز در حال رشد جنین و فرزند شما خطرناک است. توصیه این است که مصرف ماهی تن و نیز انواع کنسرو ماهی را به 340 گرم (معادل دو وعده) در هفته محدود کنید. در ضمن مراقب نظافت آشپزخانه‌تان باشید. همه موارد بالا می توانند منبع باکتری بوده و به فرزند متولد نشده شما آسیب برسانند.

نوشیدن الکل در زمان حاملگی می تواند باعث آسیبهای فیزیکی، اختلالات یادگیری و مشکلات احساسی در فرزند شما شود. بنابراین تعداد زیادی از متخصصین توصیه می کنند که در تمام دوران بارداری از خوردن مشروبات الکی خودداری کنید.

همچنین شما باید از خوردن نوشیدنی‌های کافئین دار تا حد امکان بپرهیزید. ممکن است که تحمل این روشهای تغذیه‌ای درماههای اول برای شما خیلی ناخوشایند و سخت باشد اما توجه داشته باشید که بعضی از مطالعات نشان داده اند که دریافت بیش از 4 فنجان قهوه در روز می تواند باعث سقط، وزن کم نوزاد و حتی مرده زائی شود. کافئین در چای، کولاها، شکلات و نوشیدنی های غیر الکلی و کاکائو نیز وجود دارد. به جای اینها دم کرده های بدون کافئین بیاشامید. البته بهترین روش این است که از نوشیدنیهای سالمتر مثل شیر کم چربی، آب میوه های خالص و یا یک لیوان آب با چند قطره لیمو استفاده کنید.

3. از قرص های ویتامین و مواد معدنی استفاده کنید.

در یک دنیای ایده آل و کامل، بدون وجود تهوع‌های صبحگاهی و ویارهای شدید، یک برنامه غذائی خوب و کامل باید شامل کلیه موادی باشد که شما در دوران بارداری به آن نیاز دارید. اما در دنیای واقعی ما، دریافت قرص‌های ویتامین به همراه مواد معدنی می تواند تضمین‌کننده این باشد که شما همه مواد غذائی مورد نیاز خود را دریافت می‌کنید. مطمئن شوید که داروی شما حاوی 600 تا 800 میکروگرم اسید فولیک است زیرا کمبود این ویتامین گروه B‌ می تواند باعث نقایصی در لوله عصبی جنین مانند اسپاینا بیفیدا شود. در ماههای بعد شما معمولا احتیاج به دریافت آهن و کلسیم خواهید داشت تا مطمئن شوید که مقادیر مورد نیاز از این مواد را دریافت می‌کنید.

افرادی که رژیم گیاهخواری داشته و یا مشکل پزشکی خاصی مانند دیابت، دیابت حاملگی، کم خونی و سابقه تولد نوزاد با وزن پایین را دارند باید با پزشک‌شان در مورد نوع ویتامین ها و مواد معدنی مورد نیاز خود مشورت کنند.

همواره به خاطر داشته باشید که بیشتر همیشه بهتر نیست. از خوردن مقادیر زیاد ویتامین ها و مواد معدنی بپرهیزید زیرا این عمل می تواند به فرزند در حال رشد شما آسیب بزند.

4. در دوران حاملگی رژیم نگیرید.

رژیم گرفتن در دوران حاملگی به شدت برای شما و جنین‌تان خطرناک است. بسیاری از رژیم های کاهش وزن همراه با کاهش دریافت آهن، اسید فولیک و بسیاری از ویتامینها و مواد معدنی مورد نیاز می باشد. به یاد داشته باشید که افزایش وزن یکی از نشانه های مهم حاملگی طبیعی است. احتمال به دنیا آوردن نوزاد سالم در بانوانی که خوب غذا خورده و افزایش وزن طبیعی دارند بیشتر است. بنابراین اگر شما با خوردن غذاهای تازه و سالم و مقوی در حال اضافه کردن وزن هستید نگران نشوید، شما باز هم بزرگتر و چاق تر خواهید شد.

5. توجه داشته باشید که به تدریج افزایش وزن پیدا کنید.

به طور کلی، اگر وزن شما پیش از حاملگی مناسب بوده شما باید بین 11تا 15 کیلو گرم اضافه وزن پیدا کنید. اگر شما کمی کمبود وزن داشته اید می توانید قدری بیشتر مثلا 5/12 تا 18کیلوگرم وزن اضافه کنید و اگر وزنتان بالا بوده باید قدری کمتر و بین 7 تا 5/11 کیلوگرم وزن اضافه کنید. اگر شما کوتاه قد هستید (157 سانتیمتر و یا کمتر) یا در دوران نوجوانی هستید و یا بیشتر از یک جنین دارید باید در مورد افزایش وزن مناسب با پزشک خود مشورت کنید. این که چه زمانی افزایش وزن پیدا کنید تقریبا” به اندازه میزان آن مهم است. کمترین اضافه وزن باید در سه ماهه اول باشد، بین 900 گرم ت 2 کیلو، و بعد به تدریج وزن شما اضافه‌تر شود؛ بیشترین اضافه وزن باید در سه ماهه آخر یعنی زمانی که جنین بیشترین رشد را دارد، اتفاق بیافتد، حدود 450 گرم در هر هفته.

6. هر چهار ساعت یک بار، یک غذای کم حجم میل کنید.

حتی اگر شما سیر باشید ممکن است فرزند‌تان گرسنه باشد؛ بنابراین سعی کنید که هر 4 ساعت یک بار چیزی میل کنید. اگر ویار دارید یا حالت تهوع یا سوزش سر دل یا سوء هاضمه، خواهید دید که دریافت 5 یا 6 وعده غذا با حجم کم بسیار قابل تحمل‌تر است تا خوردن سه وعده غذای پر حجم. هیچ کدام از وعده های غذائی خود را حذف نکنید، ممکن است که شما گرسنه نباشید اما فرزند شما مرتبا به مواد غذائی نیاز دارد.

7. گاهی با خوردن مواد شیرین مورد علاقه تان از خودتان پذیرائی کنید.

اگر چه غذاهای فرآوری شده و میان وعده های بسته بندی شده موجود در بازار و دسرهای شیرین نباید جزو مواد غذائی همیشگی شما باشند، اما این دلیل نمی شود که در دوران بارداری از همه خوراکیهای مورد علاقه خود چشم‌پوشی کنید. بعضی از جایگزین‌های خوب در این مورد می تواند شامل: یک دسر موزی، شربت بدون چربی و یخ زده میوه ها و یا ماستی که با بیسکویت مخلوط شده است باشد. اما یادتان باشد که اگر تسیلم وسوسه شدید و گاهی شیرینی، کیک و یا چیز مشابهی خوردید خودتان را سرزنش نکنید چون مقدار کمی کیک یا شیرینی اصلا به شما و فرزندتان صدمه نمی زند.

 

بارداری بعد از 35 سالگی

بارداری بعد از 35 سالگی

بارداری بعد از 35 سالگی

 شما نیز مانند بسیاری دیگر، ممکن است دیر ازدواج کرده باشید یا ازدواج دومتان باشد و یا تاکنون خواسته اید که از نظر تحصیلی و شغلی به موقعیت تثبیت شده ای برسید.

بعضی زوج ها بعلت نازایی و تا زمانی که تحت بررسی کامل و یا حتی جراحی قرار نگرفته اند، قادر به باردارشدن نبوده اند. به هر دلیل که باشد شما تنها نیستید و پژوهشگران اعتقاد دارند که در قرن بیست و یکم تقریبا یک نوزاد از هر 10 نوزاد از مادری متولد خواهد شد که 35 سال یا بیشتر سن دارد.

آیا می توانم بعد از 35 سالگی باردار شوم؟

امروزه بسیاری از متخصصین مراقبت های بارداری، خطرات دوران بارداری را با وضعیت سلامت مادر قضاوت­ می کنند. سابقه پزشکی قبلی، شاخص ترین نشانه سلامتی یک زن در دوران بارداری است که در بارداری بعد از 35 سالگی اهمیت بیشتری هم پیدا می‌کند.

برای مثال احتمال آنکه یک زن 39 ساله سالم دچار مشکلات ناشی از بارداری شود، کمتر از زنی بیست ساله است که از یک بیماری مزمن مانند دیابت رنج می برد. سلامتی و تناسب یک زن بیشتر از سن او بر بارداری تاثیر گذار است.

اغلب زنانی که در سی یا چهل سالگی باردار می شوند از سلامت خوبی برخوردارند. زنی که وضعیت جسمانی مناسبی دارد و به طور منظم ورزش می کند، می تواند به آسانی زنی که بسیار جوانتر است، بارداری را پشت سر بگذارد.

البته زنانی که بیش از 40 سال سن دارند و اولین بارداری خود را تجربه می کنند نسبت به زنانی با همین سن که قبلا زایمان کرده اند بیشتر دچار مشکل می شوند. ولی اکثر زنان سالم، زایمان بدون خطری خواهند داشت.

آیا سن مادر در باروری تاثیر دارد؟

بزرگترین مانع بارداری بعد از 35 سالگی، احتمال ناباروری خانمها است. بیشترین شانس باروری در سنین 20 تا 24 سال است؛ در سنین 35 تا 39 سالگی این احتمال به حدود یک چهارم تقلیل می یابد؛ و در 40 تا 45 سال باروری فرد 95 درصد کمتر از دهه سوم زندگی اش خواهد بود.

بنابراین اگر بیش از 35 سال سن دارید و 6 ماه است که اقدام به بارداری کرده اید، در صورت حامله نشدن فرصت را از دست ندهید و حتما به متخصصین زنان و زایمان یا مراکز ناباروری مراجعه نمائید.

آیا سن پدر نیز موثر است؟

اگر در سنین میانسالی باشید، احتمالا همسرتان نیز در همین گروه سنی قرار دارد. البته تعیین این مساله که سن پدر چقدر بر بارداری تاثیر گذار است، آسان نیست. بعضی تحقیقات نشان داده اند که مردان 55 ساله و مسن تر به احتمال بیشتری صاحب فرزندانی مبتلا به سندرم داون می شوند ولی این احتمال آنقدر زیاد نیست که جای نگرانی داشته باشد.

برخی کارشناسان پیشنهاد می کنند که بهتر است مردان پیش از 40 سالگی پدر شوند؛ البته این یک دیدگاه محافظه کارانه است و همه با آن موافق نیستند. پیش از اظهار نظر قطعی در مورد سن پدر و تاثیر آن بر بارداری، داده ها و تحقیقات بیشتری مورد نیاز است.

خطرات بارداری بالای 35 سال

برخی مشکلات وابسته به سن هستند و خطر بروز این مشکلات در بارداری بعد از 35 سالگی بیشتر می شود مانند فشار خون بالا، دیابت و جفت سرراهی (زمانی که جفت در قسمت پایین رحم جایگزین شده و قسمتی یا تمام دهانه رحم را پوشانده است).

ممکن است از نظر علایم و نشانه های دیابت بارداری یا فشار خون بالا، تحت مراقبت بیشتری قرار داشته باشید. بروز هر یک از آنها در طی بارداری دردسر ساز است ولی با مراقبت های مناسب پزشکی، معمولا می توان با هر دو به خوبی کنار آمد.

ممکن است ندانید دچار این مشکلات هستید مگر آنکه به طور منظم به ملاقات پزشک خود بروید. هر یک از این اختلالات می توانند باعث ایجاد مشکل جدی در دوران بارداری شوند و باید بخوبی تحت کنترل درآیند.

نیاز به زایمان با روش جراحی سزارین در خانمهای باردار بالای 35 سال بیشتر است شاید به این دلیل که دردهای زایمانی و زایمان ممکن است بیشتر طول بکشد

به این دلیل که اختلالات کروموزومی یکی از شایعترین علل سقط است، احتمال وقوع سقط با افزایش سن بیشتر می شود. احتمال دوقلوزایی نیز در زنان میانسال بیشتر است.

بعلاوه بسیاری از مطالعات نشان داده است که نیاز به زایمان با روش جراحی سزارین در خانمهای باردار بالای 35 سال بیشتر است شاید به این دلیل که دردهای زایمانی و زایمان ممکن است بیشتر طول بکشد یا چون زنان میانسال اغلب کودکان بزرگ جثه ای دارند.

پس از زایمان نیز ممکن است رحم به سرعت رحم یک زن جوان منقبض نشده و خونریزی پس از زایمان بیشتر و طولانی تر باشد.

 

چه خطراتی فرزندمان را تهدید می کند و چه باید بکنم؟

مشکل دیگری که با افزایش سن و در بارداری بعد از 35 سال رخ می دهد افزایش احتمال اختلالات کروموزومی و ژنتیک است. برای مثال خطر سندرم داون از یک نوزاد در 385 نوزاد متولد از مادر 30 ساله به یک نوزاد از 109 مادر 40 ساله می رسد.

مشاوره ژنتیک اقدامی عاقلانه است اما اگر بالای 40 سال دارید انجام مشاوره ژنتیک قویا توصیه می شود. در مشاوره ژنتیک پدر و مادر و متخصصینی حضور می یابند که زمینه تخصص آنها بررسی مشکلات همراه با بروز و یا خطر بروز نوعی اختلال ژنتیکی است. در مشاوره ژنتیک اطلاعات موجود درباره ژنتیک انسان در مورد یک زوج بخصوص بکار گرفته می شوند.

این اطلاعات تفسیر می شوند تا زوج بتوانند آن را درک کنند و بر اساس آن در مورد بچه دار شدن، تصمیم گیری کنند. شاید هم لازم باشد برخی تستهای بخصوص مانند آمنیوسنتز یا نمونه برداری از پرزهای جفتی را در دوران بارداری و بمنظور ارزیابی سلامت جنین انجام دهید.

خطر بروز مشکلات در بارداری بعد از 35 سالگی بیشتر می شود

چگونه می توانم در این سن بارداری راحتتری را بگذرانم؟

با توجه به بالا بودن سن تان ممکن است وزن بیشتری اضافه کنید، خطوط کشش پوستی در مکانهایی ظاهر شوند که قبلا وجود نداشته اند، سینه‌هایتان افتاده‌تر شوند و احساس کنید که قدرت عضلانی خود را از دست داده اید. در تمام این موارد دقت به روش زندگی، تغذیه و ورزش مناسب می تواند بسیار کمک کننده باشد.

به دلیل صرف انرژی و زمان بیشتر خستگی و ضعف یکی از بزرگ ترین مشکلات شما خواهد بود. این وضعیت یکی از شایعترین مشکلات زنان باردار است. استراحت برای سلامتی خودتان و جنین ضروری است.

از هر فرصتی برای استراحت یا خواب مختصر استفاده کنید. مسئولیت های جدید یا کارهای بیشتری بر عهده نگیرید. در شغل خود، داوطلب انجام پروژه های بزرگ نشوید. به دلیل شرایط جدیدتان می توانید به درخواستهای دیگران “نه” بگوئید.

فعالیت بدنی با شدت متوسط به افزایش سطح انرژی شما کمک می کند و ممکن است برخی ناراحتی ها را از بین ببرد یا تخفیف دهد. با این حال پیش از آغاز هر برنامه ورزشی، در مورد آن با پزشک خود صحبت کنید.

تنش های روحی نیز می توانند مشکل آفرین باشند. برای کاهش تنش های روحی می توانید ورزش کنید، غذاهای سالم بخورید و به اندازه کافی استراحت کنید.

برای خودتان وقت صرف کنید و در مجموع تمرکز بیشتری بر ملزومات یک بارداری سالم و بی خطر و آنچه که هر خانم باردار باید در نظر بگیرید، داشته باشید: یعنی مراقبتهای دوران باردرای را بسیار جدی بگیرید، تغذیه مناسب، فعالیت جسمانی مطلوب، آمادگی روحی و اقتصادی لازم برای مراقبت و سرپرستی کودک تا 18 سال آینده!

 

بارداری بعد از 35 سالگی

بارداری بعد از 35 سالگی

بارداری بعد از 35 سالگی

 شما نیز مانند بسیاری دیگر، ممکن است دیر ازدواج کرده باشید یا ازدواج دومتان باشد و یا تاکنون خواسته اید که از نظر تحصیلی و شغلی به موقعیت تثبیت شده ای برسید.

بعضی زوج ها بعلت نازایی و تا زمانی که تحت بررسی کامل و یا حتی جراحی قرار نگرفته اند، قادر به باردارشدن نبوده اند. به هر دلیل که باشد شما تنها نیستید و پژوهشگران اعتقاد دارند که در قرن بیست و یکم تقریبا یک نوزاد از هر 10 نوزاد از مادری متولد خواهد شد که 35 سال یا بیشتر سن دارد.

آیا می توانم بعد از 35 سالگی باردار شوم؟

امروزه بسیاری از متخصصین مراقبت های بارداری، خطرات دوران بارداری را با وضعیت سلامت مادر قضاوت­ می کنند. سابقه پزشکی قبلی، شاخص ترین نشانه سلامتی یک زن در دوران بارداری است که در بارداری بعد از 35 سالگی اهمیت بیشتری هم پیدا می‌کند.

برای مثال احتمال آنکه یک زن 39 ساله سالم دچار مشکلات ناشی از بارداری شود، کمتر از زنی بیست ساله است که از یک بیماری مزمن مانند دیابت رنج می برد. سلامتی و تناسب یک زن بیشتر از سن او بر بارداری تاثیر گذار است.

اغلب زنانی که در سی یا چهل سالگی باردار می شوند از سلامت خوبی برخوردارند. زنی که وضعیت جسمانی مناسبی دارد و به طور منظم ورزش می کند، می تواند به آسانی زنی که بسیار جوانتر است، بارداری را پشت سر بگذارد.

البته زنانی که بیش از 40 سال سن دارند و اولین بارداری خود را تجربه می کنند نسبت به زنانی با همین سن که قبلا زایمان کرده اند بیشتر دچار مشکل می شوند. ولی اکثر زنان سالم، زایمان بدون خطری خواهند داشت.

آیا سن مادر در باروری تاثیر دارد؟

بزرگترین مانع بارداری بعد از 35 سالگی، احتمال ناباروری خانمها است. بیشترین شانس باروری در سنین 20 تا 24 سال است؛ در سنین 35 تا 39 سالگی این احتمال به حدود یک چهارم تقلیل می یابد؛ و در 40 تا 45 سال باروری فرد 95 درصد کمتر از دهه سوم زندگی اش خواهد بود.

بنابراین اگر بیش از 35 سال سن دارید و 6 ماه است که اقدام به بارداری کرده اید، در صورت حامله نشدن فرصت را از دست ندهید و حتما به متخصصین زنان و زایمان یا مراکز ناباروری مراجعه نمائید.

آیا سن پدر نیز موثر است؟

اگر در سنین میانسالی باشید، احتمالا همسرتان نیز در همین گروه سنی قرار دارد. البته تعیین این مساله که سن پدر چقدر بر بارداری تاثیر گذار است، آسان نیست. بعضی تحقیقات نشان داده اند که مردان 55 ساله و مسن تر به احتمال بیشتری صاحب فرزندانی مبتلا به سندرم داون می شوند ولی این احتمال آنقدر زیاد نیست که جای نگرانی داشته باشد.

برخی کارشناسان پیشنهاد می کنند که بهتر است مردان پیش از 40 سالگی پدر شوند؛ البته این یک دیدگاه محافظه کارانه است و همه با آن موافق نیستند. پیش از اظهار نظر قطعی در مورد سن پدر و تاثیر آن بر بارداری، داده ها و تحقیقات بیشتری مورد نیاز است.

خطرات بارداری بالای 35 سال

برخی مشکلات وابسته به سن هستند و خطر بروز این مشکلات در بارداری بعد از 35 سالگی بیشتر می شود مانند فشار خون بالا، دیابت و جفت سرراهی (زمانی که جفت در قسمت پایین رحم جایگزین شده و قسمتی یا تمام دهانه رحم را پوشانده است).

ممکن است از نظر علایم و نشانه های دیابت بارداری یا فشار خون بالا، تحت مراقبت بیشتری قرار داشته باشید. بروز هر یک از آنها در طی بارداری دردسر ساز است ولی با مراقبت های مناسب پزشکی، معمولا می توان با هر دو به خوبی کنار آمد.

ممکن است ندانید دچار این مشکلات هستید مگر آنکه به طور منظم به ملاقات پزشک خود بروید. هر یک از این اختلالات می توانند باعث ایجاد مشکل جدی در دوران بارداری شوند و باید بخوبی تحت کنترل درآیند.

نیاز به زایمان با روش جراحی سزارین در خانمهای باردار بالای 35 سال بیشتر است شاید به این دلیل که دردهای زایمانی و زایمان ممکن است بیشتر طول بکشد

به این دلیل که اختلالات کروموزومی یکی از شایعترین علل سقط است، احتمال وقوع سقط با افزایش سن بیشتر می شود. احتمال دوقلوزایی نیز در زنان میانسال بیشتر است.

بعلاوه بسیاری از مطالعات نشان داده است که نیاز به زایمان با روش جراحی سزارین در خانمهای باردار بالای 35 سال بیشتر است شاید به این دلیل که دردهای زایمانی و زایمان ممکن است بیشتر طول بکشد یا چون زنان میانسال اغلب کودکان بزرگ جثه ای دارند.

پس از زایمان نیز ممکن است رحم به سرعت رحم یک زن جوان منقبض نشده و خونریزی پس از زایمان بیشتر و طولانی تر باشد.

 

چه خطراتی فرزندمان را تهدید می کند و چه باید بکنم؟

مشکل دیگری که با افزایش سن و در بارداری بعد از 35 سال رخ می دهد افزایش احتمال اختلالات کروموزومی و ژنتیک است. برای مثال خطر سندرم داون از یک نوزاد در 385 نوزاد متولد از مادر 30 ساله به یک نوزاد از 109 مادر 40 ساله می رسد.

مشاوره ژنتیک اقدامی عاقلانه است اما اگر بالای 40 سال دارید انجام مشاوره ژنتیک قویا توصیه می شود. در مشاوره ژنتیک پدر و مادر و متخصصینی حضور می یابند که زمینه تخصص آنها بررسی مشکلات همراه با بروز و یا خطر بروز نوعی اختلال ژنتیکی است. در مشاوره ژنتیک اطلاعات موجود درباره ژنتیک انسان در مورد یک زوج بخصوص بکار گرفته می شوند.

این اطلاعات تفسیر می شوند تا زوج بتوانند آن را درک کنند و بر اساس آن در مورد بچه دار شدن، تصمیم گیری کنند. شاید هم لازم باشد برخی تستهای بخصوص مانند آمنیوسنتز یا نمونه برداری از پرزهای جفتی را در دوران بارداری و بمنظور ارزیابی سلامت جنین انجام دهید.

خطر بروز مشکلات در بارداری بعد از 35 سالگی بیشتر می شود

چگونه می توانم در این سن بارداری راحتتری را بگذرانم؟

با توجه به بالا بودن سن تان ممکن است وزن بیشتری اضافه کنید، خطوط کشش پوستی در مکانهایی ظاهر شوند که قبلا وجود نداشته اند، سینه‌هایتان افتاده‌تر شوند و احساس کنید که قدرت عضلانی خود را از دست داده اید. در تمام این موارد دقت به روش زندگی، تغذیه و ورزش مناسب می تواند بسیار کمک کننده باشد.

به دلیل صرف انرژی و زمان بیشتر خستگی و ضعف یکی از بزرگ ترین مشکلات شما خواهد بود. این وضعیت یکی از شایعترین مشکلات زنان باردار است. استراحت برای سلامتی خودتان و جنین ضروری است.

از هر فرصتی برای استراحت یا خواب مختصر استفاده کنید. مسئولیت های جدید یا کارهای بیشتری بر عهده نگیرید. در شغل خود، داوطلب انجام پروژه های بزرگ نشوید. به دلیل شرایط جدیدتان می توانید به درخواستهای دیگران “نه” بگوئید.

فعالیت بدنی با شدت متوسط به افزایش سطح انرژی شما کمک می کند و ممکن است برخی ناراحتی ها را از بین ببرد یا تخفیف دهد. با این حال پیش از آغاز هر برنامه ورزشی، در مورد آن با پزشک خود صحبت کنید.

تنش های روحی نیز می توانند مشکل آفرین باشند. برای کاهش تنش های روحی می توانید ورزش کنید، غذاهای سالم بخورید و به اندازه کافی استراحت کنید.

برای خودتان وقت صرف کنید و در مجموع تمرکز بیشتری بر ملزومات یک بارداری سالم و بی خطر و آنچه که هر خانم باردار باید در نظر بگیرید، داشته باشید: یعنی مراقبتهای دوران باردرای را بسیار جدی بگیرید، تغذیه مناسب، فعالیت جسمانی مطلوب، آمادگی روحی و اقتصادی لازم برای مراقبت و سرپرستی کودک تا 18 سال آینده!

 

تست آمنیوسنتز در بارداری

آمنیوسنتز یکی از آزمایش‌های دوران بارداری است که به کمک آن می‌توان اختلالات ژنتیکی، مانند سندرم داون و اسپینا بیفیدا و سایر مشکلات سلامتی در جنین را تشخیص داد. این مقاله را بخوانید تا با همه چیز درباره تست آمنیوسنتز در بارداری آشنا شوید.

تست آمنیوسنتز در بارداری

تست آمنیوسنتز در بارداری به کمک یک سوزن انجام می‌شود. در واقع، پزشک شما از یک سوزن برای برداشتن مقدار کمی از مایع آمنیوتیک داخل رحم استفاده می‌کند و سپس در آزمایشگاه، روی این نمونه بررسی و آزمایش انجام می‌دهد. 

در این مقاله می‌خوانید:

  • آمنیوسنتز چیست؟
  • تست آمنیوسنتز در بارداری چه زمانی توصیه می‌شود؟
  • تست آمنیوسنتز در بارداری چه چیزهایی را مشخص می‌کند؟
  • چه زمانی آمنیوسنتز انجام می‌شود؟
  • آیا جواب آمنیوسنتز قطعی است؟
  • عوارض آمنیوسنتز چیست؟
  • چگونه باید برای آمنیوسنتز آماده شد؟
  • در طول آمنیوسنتز چه اتفاقی می‌افتد؟
  • تفسیر آزمایش آمنیوسنتز چگونه است؟
  • هزینه آزمایش آمنیوسنتز چقدر است؟

آمنیوسنتز چیست؟

آمنیوسنتز می‌تواند به تشخیص بیماری‌های ژنتیکی کمک کند.

آمنیوسنتز یکی از آزمایش‌های دوران بارداری است که معمولاً در سه ماهه دوم یا سوم بارداری انجام می‌شود. این آزمایش می‌تواند شرایط کروموزومی خاص، مانند سندرم داون یا شرایط ژنتیکی خاص، مانند فیبروز کیستیک را تشخیص دهد. پزشک شما از یک سوزن نازک برای برداشتن مقدار کمی مایع آمنیوتیک از کیسه اطراف جنین استفاده می‌کند و سپس، این نمونه مایع در آزمایشگاه آزمایش می‌شود.
در دوران بارداری، جنین در داخل کیسه آمنیوتیک رشد می‌کند. مایع آمنیوتیک، جنین را در داخل این کیسه احاطه کرده و نقش محافظت از آن را برعهده دارد. این مایع حاوی برخی از سلول‌های جنین که حاوی اطلاعات ژنتیکی‌اند نیز هست و اتفاقاً از همین طریق است که می‌تواند به تشخیص بیماری‌های ژنتیکی کمک کند.

آمنیوسنتز چیست؟

تست آمنیوسنتز در بارداری چه زمانی توصیه می‌شود؟

پزشک شما ممکن است تست آمنیوسنتز در بارداری را در مواقع زیر توصیه کند:

  • وقتی آزمایش سونوگرافی معمولی یک ناهنجاری جنینی را تشخیص داده باشد.
  • وقتی آزمایش غربالگری بارداری، افزایش خطر ابتلا به اختلال کروموزومی را تشخیص داده باشد.
  • برخی از اختلالات ژنتیکی، مانند بیماری سلول داسی شکل یا فیبروز کیستیک در خانواده شما وجود داشته باشد یا این‌که طبق آزمایش، شما یک ناقل مثبت این اختلالات ژنتیکی محسوب شوید. 
  • بیشتر از ۳۵ سال سن داشته باشید؛ چرا که افراد بالای ۳۵ سال شانس بیشتری برای به دنیا آوردن نوزاد با اختلال کروموزومی دارند.

آیا جواب آمنیوسنتز قطعی است؟

تست آمنیوسنتز در بارداری چه چیزهایی را مشخص می‌کند؟

آزمایش آمنیوسنتز می‌تواند اختلالات کروموزومی، ژنتیکی یا نقص‌های مادرزادی، مثل موارد زیر را مشخص کند:

  • سندرم داون
  • بیماری تای ساکس
  • نقایص لوله عصبی مانند اسپینا بیفیدا یا آنسفالی

علاوه بر این، آمنیوسنتز توانایی ارزیابی موارد زیر را نیز دارد:

  • رشد ریه جنین: اگر برای محافظت از سلامت خود یا جنین نیاز به زایمان زودتر از حد انتظار دارید، این امر مفید است.
  • بیماری Rh: این یک بیماری بالقوه جدی است که در آن شما و جنین خود دارای انواع مختلف Rh خون هستید.

لازم است این را هم اضافه کنیم که گاهی اوقات آمنیوسنتز برای درمان پلی هیدرآمنیوس (مایع آمنیوتیک بیش از حد) استفاده می‌شود. در واقع، پزشک می‌تواند از طریق آمنیوسنتز، مایع اضافی را حذف کند.

چه زمانی آمنیوسنتز انجام می‌شود؟ 

چه زمانی آمنیوسنتز انجام می‌شود؟

انجام آمنیوسنتز در اوایل بارداری خطراتی مانند سقط جنین را به دنبال دارد.

اکثر روش‌های آمنیوسنتز بین هفته‌های پانزدهم تا بیستم بارداری (در سه ماهه دوم بارداری) انجام می‌شود. در واقع، انجام آمنیوسنتز در اوایل بارداری خطرات بیشتری مانند سقط جنین را به دنبال دارد.
در برخی موارد نیز پزشک شما آزمایش‌های آمنیوسنتز را در اواخر بارداری انجام می‌دهد. به عنوان مثال، اگر پزشک شما این آزمایش را برای بررسی رشد ریه جنین یا درمان پلی هیدرآمنیوس توصیه کند، احتمالاً باید در سه ماهه سوم بارداری انجام شود.

آیا جواب آمنیوسنتز قطعی است؟

دقت آمنیوسنتز در تشخیص، حدود ۹۹درصد است.

دقت آمنیوسنتز در تشخیص ناهنجاری‌های جنینی حدود ۹۹درصد است. با این حال، این آزمایش نمی‌تواند شدت ناهنجاری‌ها را بررسی کند. 
گاهی اوقات، عواملی مانند جمع‌آوری نکردن مایعات کافی در طول آزمایش ممکن است به این معنی باشد که آزمایشگاه نمی‌تواند مایع آمنیوتیک را همان‌طور که انتظار می‌رود تجزیه و تحلیل کند. با این حال، لازم نیست خیلی نگران باشید، زیرا چنین مواردی رایج نیستند. 

عوارض آمنیوسنتز چیست؟

اکثر روش‌های آمنیوسنتز بی خطر هستند. با این حال، هنوز تست آمنیوسنتز در بارداری می‌تواند خطرات کوچک اما جدی‌تری را برای شما و جنین شما به همراه داشته باشد. برخی از عوارض آمنیوسنتز عبارتند از:

  • گرفتگی
  • خونریزی یا نشت مایع آمنیوتیک
  • آسیب یا عفونت
  • سقط جنین
  • زایمان زودرس

عوارض تست آمنیوسنتز در بارداری نادر است. در واقع، فقط در کمتر از ۱درصد موارد، آمنیوسنتز منجر به سقط جنین یا زایمان زودرس می‌شود و حدود ۲درصد از افراد پس از آمنیوسنتز فقط لکه بینی یا کمپینگ دارند.

در طول آمنیوسنتز چه اتفاقی می‌افتد؟

چگونه باید برای آمنیوسنتز آماده شد؟

پزشک ممکن است دستورالعمل‌های خاصی را برای ساعات یا روزهای منتهی به آمنیوسنتز به شما ارائه دهد. به طور کلی، محدودیتی در رژیم غذایی یا میزان فعالیت شما وجود ندارد. با این حال، باید به پزشک خود بگویید که چه داروهایی مصرف می‌کنید تا به شما اطلاع دهد که آیا باید قبل از آزمایش، مصرف آن‌ها را قطع کنید یا خیر. علاوه بر این، تمام توصیه‌های سفارش شده دیگر را نیز جدی بگیرید. سوالاتی که باید از پزشک خود بپرسید، عبارتند از:

  • چرا توصیه می‌کنید تست آمنیوسنتز در بارداری بدهم؟
  • آمنیوسنتز برای سلامت من و جنین چه معنایی دارد؟
  • خطرات احتمالی چیست؟
  • برای آماده شدن برای این تست چه کاری باید انجام دهم؟
  • چه زمانی باید منتظر دریافت نتایج آزمایش باشم؟
  • آیا مشاوره ژنتیک برای کمک به من در دسترس است؟

تفسیر آزمایش آمنیوسنتز

در طول آمنیوسنتز چه اتفاقی می‌افتد؟

یک متخصص زنان و زایمان یا پریناتولوژیست می‌تواند برای شما تست آمنیوسنتز در بارداری را انجام دهد. شما باید ابتدا به پشت دراز بکشید تا شکم‌تان مشخص باشد. سپس، مراحل این آزمایش به شرح زیر طی می‌شود:

  • ناحیه کوچکی روی شکم شما با یک ماده ضد عفونی کننده تمیز می‌شود.
  • سپس، یک ژل مخصوص هم روی شکم شما مالیده می‌شود.
  • آن‌گاه، یک دستگاه گرز مانند روی ژل حرکت می‌‌کند تا تصاویر اولتراسوند از جنین را روی مانیتور مجاور شما ثبت کند.
  • یک سوزن نازک و توخالی از طریق شکم و رحم شما، در کیسه آمنیوتیک اما دور از جنین، وارد می‌شود.
  • مقدار کمی مایع آمنیوتیک از طریق سوزن خارج می‌شود.
  • سوزن نیز از داخل شکم شما بیرون آورده می‌شود.
  • با سونوگرافی، ضربان قلب و حرکات جنین کنترل می‌شود تا اطمینان داشته باشید که جنین تحت تأثیر این روش قرار نگرفته است.

پس از انجام این مراحل تست آمنیوسنتز در بارداری، پزشک شما نمونه مایع آمنیوتیک را به آزمایشگاه می‌فرستد. آزمایشگاه سلول‌های جنین را از مایع آمنیوتیک جدا کرده و سپس آن‌ها را تجزیه و تحلیل می‌کند. سلول‌ها قبل از این‌که برای شرایط ژنتیکی یا نقص لوله عصبی آزمایش شوند، چندین روز در آزمایشگاه رشد می‌کنند. در نتیجه، ۲ هفته طول می‌کشد تا نتایج کامل آزمایش به دست شما برسد. 

هزینه آزمایش آمنیوسنتز

تفسیر آزمایش آمنیوسنتز چگونه است؟ 

به یاد داشته باشید که آمنیوسنتز شدت بیماری را به شما نشان نمی‌دهد.

اگر آمنیوسنتز مشکل خاصی را در جنین شما نشان دهد، پزشک ممکن است شما را به یک متخصص نوزاد معرفی کند.
به یاد داشته باشید که آمنیوسنتز شدت بیماری را به شما نشان نمی‌دهد و فقط می‌تواند وجود یا عدم وجود یک وضعیت را عنوان کند. این متخصص است که می‌تواند نتایج آمنیوسنتز را تفسیر کند و راه‌های درمانی مختلف را با شما در میان بگذارد. علاوه بر این، می‌توانید در مورد نوع مراقبتی که کودک شما در اولین روزها، ماه‌ها یا سال‌های زندگی خود نیاز دارد نیز با پزشک صحبت کنید.

هزینه آزمایش آمنیوسنتز چقدر است؟ 

قیمت آزمایش آمنیوسنتز بسته به نوع تست و تکنیک به کار رفته در آن دارد. در واقع، هزینه تست آمنیوسنتز در بارداری تحت تاثیر عوامل زیر قرار می‌گیرد:

  • هزینه وسایل و ابزارهای لازم در نمونه گیری از مایع آمنیوتیک
  • هزینه خود فرآیند و تکنیک انجام نمونه گیری
  • هزینه مربوط به آزمایشگاه یا کلینیکی که به آن مراجعه کرده‌اید. 

همین تنوع در عوامل دخیل در قیمت گذاری، باعث می‌شوند که ما هم نتوانیم عدد و رقم خاصی را در این‌جا عنوان کنیم. هر چند که می‌توانیم به طور کلی بگوییم بعضی از بیمه‌های درمانی می‌توانند مقداری از هزینه این آزمایش را پوشش دهند.

قیمت آزمایش آمنیوسنتز

کلام آخر

تست آمنیوسنتز در بارداری به شما کمک می‌کند تا ببینید آیا جنین شما اختلال ژنتیکی یا کروموزومی دارد یا خیر. این آزمایش بی خطر، برداشتن نمونه کوچکی از سلول‌ها از مایع آمنیوتیک شما و بررسی آن‌ها را شامل می‌شود. 

به کلینیک بیا نی نی سر بزنید.

چرا بارداری باعث کم خونی احتمالی مادر می شود

چرا بارداری باعث کم خونی احتمالی مادر می شود

چرا بارداری باعث کم خونی احتمالی مادر می شود

 

چرا بارداری باعث افزایش احتمال ابتلا به کم خونی می شود؟

در دوران بـارداری نیـاز بدن شـما به آهن به نحو شـگرفی افزایش می یابد. آهن برای تشکیل هموگلوبین (پروتئین موجود در گلبولهای قرمز که کسیژن را به سایر سلولها می برد) ضروری است. در دوران بارداری میزان خون بدن شما رفته رفته تا 50% حد طبیعی افزایش می یابد. برای اینکه هموگلوبین کافی برای این میزان حجم خون ساخته شود آهن اضافی لازم است. بدن شما مقداری آهن اضافی نیز برای جنین و جفت نیاز دارد.

متاسفانه کثر خانمها بارداری را بدون ذخائر کافی آهن آغاز می کنند و بنابرین نیاز روز افزون به این عنصر بخصوص در سه ماهه دوم و سوم تامین نخواهد شد. اگر به مرحله ای برسید که بدنتان آهن کافی برای ساخت هموگلوبین در اختیار نداشته باشد دچار کم خونی خواهید شد.

احتمال ایجاد کم خونی در شریطی نظیر تهوع و استفراغ صبحگاهی، پشت سر گذاشتن دو یا سه بارداری بدون فاصله، بارداری چند قلو، مصرف غذاهای فاقد آهن کافی، و خونریزی زیاد قاعدگی قبل از بارداری، افزایش می یابد.

به همین علت است که میزان آهن مورد نیاز شما از 18 میلی گرم در روز بالا رفته به 27 میلی گرم در روز می رسد و از آنجایی که تامین این میزان آهن از طریق رژیم غذایی مشکل است متخصصین توصیه می کنند که خانمهای باردار روزانه 30 میلی گرم عنصر آهن به عنوان دوز پیشگیری کننده دریافت دارند. بسیاری از مکمل های دوران بارداری حاوی این میزان آهن هستند.

فقر آهن شایعترین علت کم خونی است ولی تنها علت آن نیست. ممکن است در اثر عدم دریافت اسیدفولیک یا ویتامین B12، از دست رفتن حجم وسیعی از خون، و یا در اثر بعضی بیماریهای خاص یا اختلالات ارثی نظیر “کم خونی سلول داسی شکل” نیز کم خونی به وجود آید. درمان کم خونی بستگی به علت ایجاد کننده آن دارد و مصرف آهن، درمان تمام انواع کم خونی ها نیست.

چطور می توانم بفهمم که به کم خونی مبتلا شده ام؟

پزشک در اولین معاینه دوران بارداری با کمک آزمایشهای مختلف کم خونی را بررسی می کند. یکی از این آزمایشات (هماتوکریت) درصد گلبولهای قرمز را در پلاسما می‌سنجد. آزمایش دیگر (هموگلوبین) وزن هموگلوبین خون را می سنجد. با این حال با پیشرفت بارداری، احتمال ایجاد کم خونی افزایش می یابد. بنابراین در اواخر سه ماهه دوم یا اوایل سه ماهه سوم باید آزمایش تکرار شود. ممکن است به طور طبیعی هماتوکریت و هموگلوبین تا حدی در نیمه دوم بارداری افت کند. علت ین امر افزایش چشمگیر حجم خون و پلاسما (پلاسما بخش مایع خون است) با سرعتی بیش از افزایش گلبولهای قرمز است ولی این افت نباید شدید باشد.

کم خونی ممکن است بدون علامت باشد بخصوص در موارد خفیف. علائم کم خونی عبارتند از خستگی، تب و سرگیجه. (البته این علائم را بسیاری از خانمهای باردار تجربه می کنند خواه مبتلا به کم خونی باشند یا خیر). همچنین ممکن است شما متوجه رنگ پریدگی شوید (بخصوص در ناخنها، سطح درونی پلک ها و لب ها) و ضربان قلبتان تشدید شده و دچار تپش قلب، تنگی نفس و یا اختلال در تمرکز حواس شوید. نهایتاً بعضی از مطالعات نشان داده اند که بین کم خونی فقر آهن شدید و تمایل زیاد برای خوردن مواد غیر خورکی نظیر یخ، کاغذ و یا گِل (حالتی که به نام ویار خوانده می شود) ارتباط شدیدی وجود دارد. اگر چنین ویاری دارید آنرا ندیده نگیرید و حتماَ به پزشک اطلاع دهید.

کم خونی را چطور باید درمان کرد؟

اگر آزمایش نشان دهد که شما کم خون هستید پزشک برایتان روازنه مکمل محتوی 60 تا 120 میلی گرم آهن و یا حتی بیشتر تجویز می‌کند. برای آنکه آهن بهتر در روده جذب شود آهن را با شکم خالی بخورید و میزان کافی آب یا آب پرتقال بنوشید (ویتامین C جذب آهن را تشدید می کند) ولی همراه قرص محتوی آهن شیر ننوشید (کلسیم از جذب آهن جلو گیری می کند).

دقت کنید که این دوز مربوط به عنصر آهن یا آهن خالص است. بعضی از مکمل ها به جای عنصر آهن یا علاوه بر آن میزان “سولفات آهن” موجود را می نویسند (یکی از املاح آهن). مکملی که محتوی 324 میلی گرم سولفات آهن باشد حدود 60 میلی گرم آهن در اختیار بدن شما قرار می دهد. بعضی دیگر محتوی گلوکونات آهن هستند که مصرف 300 میلی گرم آن به جذب 34 میلی گرم آهن می انجامد.

نکته بسیار مهم آن است که بخاطر داشته باشید قرصهای محتوی هر نوع آهن را از دسترس کودکان دور نگهدارید. تعداد کودکانی که همه ساله در اثر مصرف بیش از حد قرصهای آهن می میرند بیش از تعداد کودکانی است که در اثر مسمومیت با سایر داروها می میرند. در حقیقت تنها یک قرص بالغین کافی است که یک کودک را دچار مسمومیت داروئی سازد.

آیا مصرف زیاد آهن عوارض دارد؟

مصرف مقادیر زیاد آهن به صورت قرصهای مکمل می تواند موجب اختلالات گوارشی شود. در کثر موارد مصرف بیش از حد آهن منجر به یبوست می شود که خود یکی از مشکلات دوران بارداری است. اگر شما از یبوست رنج می برید، آب آلو بنوشید زیرا سیستم گوارشی را به حالت طبیعی برمی‌گرداند (و خود یکی از منابع غنی آهن است). تهوع و به ندرت اسهال از سایر عوارض آهن محسوب می شوند. اگر مصرف آهن شما را دچار تهوع می کند سعی کنید هنگام خواب آنرا مصرف کنید.

اگر عوارض بیش از حد شما را می آزارد، با پزشک خود مشورت کنید. بری اجتناب از مشکلات گوارشی می توانید از دوز هی کم شروع کنید و رفته رفته میزان آن را بالا برده به حد مورد نیاز برسانید و یا دارو را در دوز هی منقسم مصرف کنید. در بعضی خانـم ها عـوارض دارو با مصـرف قرص هیی که به آهستگی آهن را آزاد می کند کاهش می یابد. و بالاخره اگر مدفوع شما به رنگ سیاه درآمد نگران نشوید. این تغییر کاملاً طبیعی است.

کم خونی چه خطراتی بری سلامت من و کودک من دارد؟

کودک شما به خوبی می تـواند نیاز آهن خود را برطرف سـازد؛ او سهم خود را قبل از شما برداشت می کند. اگر شما در سه ماهه اول و دوم بارداری به کم خونی مبتلا باشید احتمال آنکه دچار زایمان زودرس شوید یا نوزادتان با وزن کم به دنیا آید بیشتر خواهد شد. بنابراین این امر را جدی بگیرید. اگر فقر آهن بسیار شدید باشد ذخائر آهن نوزاد هنگام تولد پائین خواهد بود و او را در دوران کودکی در معرض خطر کم خونی قرار خواهد داد.

کم خونی فقر آهن به سلامت شما نیز لطمه می زند. انرژی شما کاهش خواهد یافت و بدنتان نخواهد توانست بخوبی با عفونت مبارزه کند. در صورت ابتلا به کم خونی در اواخر بارداری، اگر هنگام زایمان دچار خونریزی شوید احتمال بروز مشکلات جدی بیشتر خواهد بود؛ ممکن است به سرگیجه، افزایش ضربان قلب یا علائم دیگر دچار شوید که باعث شود یک یا دو روز اضافی در بیمارستان بمانید. حتی ممکن است نیاز به تزریق خون داشته باشید.

چگونه می‌توان از فقر آن پیشگیری کرد؟

ویتامین های دوران بارداری را به طور منظم مصرف کنید و از رژیم غذایی سالمی که شامل مقادیر زیاد مواد غنی از آهن باشد پیروی کنید. گوشت قرمز بهترین منبع است. البته خورک مرغ و سایر گوشت ها و حتی صدف دریایی نیز سرشار از آن است.

احتیاط
برای برطرف ساختن نیاز خود به آهن از جگر استفاده نکنید. در دوران بارداری باید از مصرف جگر خودداری کرد. زیرا حاوی ویتامین A در حدی زیان آور است که منجر به ناهنجاریهای مادرزادی می شود.

غذاهای غیرگوشتی حاوی آهن عبارتند از لوبیا، کشمش، خرما، آلو، انجیر، زردآلو، سیب‌زمینی (با پوست)، کلم بروکلی، چغندر، سبزیجات دارای برگهای سبز، نانهای سبوس دار، شیرۀ قند سیاه، و غلات غنی شده با آهن. به خاطر داشته باشید که آهن موجود در منابع حیوانی (آهن به صورت Heme) خیلی راحت تر از آهن موجود در منابع غیرحیوانی جذب می شوند.

چه چیزی به جذب آهن در بدن کمک می کند؟

خوردن یا نوشیدن مواد سرشار از ویتامین C همزمان با مصرف قرص آهن یا مواد غذایی حاوی عنصر آهن کمک می کند که جذب این ماده از منابع غیر حیوانی بالا رود. یک لیوان آب پرتقال یا آب گوجه فرنگی، یک مشت پُر توت فرنگی، فلفل شیرین، یا نصف یک عدد گریپ فروت داری میزان کافی ویتامین C بری جذب آهن خواهد بود. گوشت و ماهی (منابع آهن heme که بهتر جذب میشود) نیز جذب این ماده از منابع غیر حیوانی را بالا می برند. بعنوان مثال قرار دادن یک قطعه گوشت گوساله در یک ظرف محتوی سبزیجات به جذب آهن سبزیجات کمک می کند.

چه عواملی با جذب آهن تداخل دارند؟

کلسیم با جذب آهن تداخل دارد. بنابرین اکر مکمل هی حاوی کلسیم و یا ترکیبات ضد اسید حاوی کلسیم دریافت می کنید دقت کنید که مصرف آنها با مصرف غذا هی غنی از آهن و یا قرص آهن همزمان نباشد. به همین دلیل نبید قرص آهن را با شیر مصرف کنید زیرا شیر سرشار از کلسیم است. شیر را در فاصله بین دو وعده غذا مصرف کنید. از آنجییکه پلی فنل موجود در چی و قهوه با جذب آهن موجود در مکمل ها و آهن منابع گیاهی تداخل دارد، نباید بطور همزمان مصرف شوند.