دسته: بارداری و تولد

نی‌نی سایت: حالت تهوع، خستگی مزمن و درد کمر از جمله دردهایی است که زنان باردار در این دوره متحمل می‌شوند. با این حال کمتر زن حامله‌ای است که نسبت به دردهای مزمن در ناحیه پا شکایت نداشته باشد.

عوامل ایجاد درد در پا
هرچه از دوران بارداری می‌گذرد بر وزن مادر نیز افزوده می‌شود. این یک رابطه ساده و منطقی میان افزایش وزن و فشار وارد بر مفاصل پا است. تقریبا بسیاری از زنان باردار در سه ماه پایانی این دوره و همزمان با افزایش قابل توجه وزن از احساس درد در پا شکایت می‌کند. با این حال خبر خوشحال‌کننده این است که چنین دردهایی پس از زایمان از بین می‌روند. اما اگر شدت درد به حدی باشد که آرامش مورد نیاز زن بادار را برهم زند، می‌توان اقداماتی انجام داد تا این دردها کاهش قابل توجهی پیدا کند. به طور کلی به زنان باردار توصیه می‌شود که در هفته‌های نخست بارداری بدن خود را به انجام حرکات ورزشی و استراحت کافی عادت دهند. این دو فاکتور نه تنها به تقویت جریان خون در پاها کمک زیادی می‌کند بلکه مقاومت ماهیچه‌ها در برابر وزن افزایش یافته بدن را نیز بهبود می‌بخشد. مطالعات پزشکی نشان می‌دهد زنانی که پیش از بارداری ورزش روزمره انجام می‌دهند کمتر احتمال دارد که دچار دردهای مرتبط با مفاصل و ماهیچه‌های پا شوند.

ورم پا
در دوران بارداری تغییرات هورمونی مختلفی در بدن روی می‌دهد که در نتیجه آن بدن زن باردار خون به مراتب بیشتری در خود نگاه می‌دارد. این وضعیت که باید آن را طبیعی دانست موجب می‌شود تا فرد احساس تورم و پف کردگی کند. جذب مقادیر قابل توجه آب و انباشت بیشتر خون در بدن در دوران بارداری رویدادی کاملا طبیعی است زیرا انتقال مواد غذایی و اکسیژن به اندام‌های مختلف بدن که در این دوره 9 ماهه تحت فشار بیشتری هستند به خون بیشتری نیاز دارد.

اگر چه احساس ورم در قسمت‌های مختلف بدن نباید آنچنان موجب نگرانی شود با این حال توصیه می‌شود اگر این حالت با ایجاد تغییراتی در بینایی و سردردهای شدید و پایدار همراه بوده و همچنین افزایش وزن بدن فراتر از حد طبیعی باشد، باید با پزشک مشورت کرد زیرا این علایم می‌تواند نشانه عارضه خطر ناکی موسوم به «پره اکلمسی» باشد، عارضه‌ای که با افزایش فشار خون و تبعات منفی آن ارتباط تنگاتنگی دارد.

به طور طبیعی جذب آب و جریان خون بیشتر در بدن در دوران بارداری بیشتر از هر عضوی در پاها و زانو احساس می‌شود این بدان دلیل است که جنین در حال رشد فشار بیشتری به سیاهرگ وارد می‌کند. این شاهرگ مهم خون عاری از اکسیژن را از بخش‌های تحتانی بدن به قلب باز می‌گرداند تا بار دیگر غنی از اکسیژن شود. براساس یک فرآیند طبیعی افزایش وزن جنین این رگ حیاتی را تا حدودی مسدود کرده که نتیجه آن احساس ورم و پف کردگی در پاهاست.

ایده‌هایی برای تسکین درد پا در دوران بارداری:

• تا آنجا که می‌توانید پای خود را در طول روز بالا بیاورید. توصیه می‌شود در این تمرین پاها را 20 تا 40 سانتی متر و به مدت 15 تا 20 دقیقه بالاتر از قلب نگهدارید. این تمرین مفید به جریان یافتن خون به سمت اندام‌هایی نظیر قلب و شش‌ها کمک زیادی می‌کند.
• به پهلو بخوابید و نه پشت. پیشنهاد می‌کنیم با خوابیدن به پهلو از فشاری که در عروق اصلی بدن وارد می‌شود بکاهید. در واقع با این تکنیک، فشار را از روی بزرگترین رگی که به قلب منتهی می‌شود کم می‌کنید.
• مایعات زیادی بنوشید: بخاطر داشته باشید که کمبود آب در بدن زن باردار معمولا به ایجاد ورم در قسمت‌های مختلف بدن از جمله پاها منجر می‌شود.
• وزن خود را مرتبا کنترل کنید. به طور معمول یک زن باردار در طول این دوره بین 13 تا 18 کیلو افزایش وزن پیدا می‌کند و اگر این افزایش وزن از حد طبیعی فراتر رود آنگاه احتمال ایجاد ورم و سایر عوارض مرتبط با افزایش وزن بیش از حد دور از ذهن نخواهد بود.
• انجام تمرینات چرخشی در مفصل زانو: در حالیکه بر روی صندلی نشسته‌اید یک پای خود را بالا آورده و 10 دور از سمت راست بچرخانید و در ادامه همین کار را به سمت چپ انجام دهید. سپس این تمرین را با پای دیگر نیز انجام دهید. تکرار این تمرین به ازای 10 بار در هر نوبت به تسکین مفصل زانو کمک بسیاری می‌کند.
• قرار دادن کمپرس یخ بر روی زانوها: زمانی که پاها را به سمت بالا نگاهداشته‌اید کیسه حاوی یخ را برای 15 تا 20 دقیقه به ازای هر نیم یا یک ساعت در قسمت داخلی زانو قرار دهید.

گرفتگی (انقباض) پاها
یکی از شایع ترین عوارض دوران بارداری گرفتگی پاهاست. معمولا این عارضه که با درد نیز همراه است در ساق پا روی می‌دهد. مطالعات زیادی در خصوص علت گرفتگی عضلات پا صورت گرفته و به نظر می‌رسد عامل اصلی آن کمبود کلسیم از یکسو و افزایش بیش از حد فسفر از سوی دیگر است. گرفتگی عضلات پا معمولا در شب هنگام شایع است بخصوص زمانیکه پا و مفاصل آن در طول روز به واسطه تحمل وزن بیشتر خسته شده و حالا در یک جای ساکن قرار دارند. برخی پزشکان توصیه می‌کنند که مصرف بیشتر محصولات لبنی و همچنین مکمل کلسیم به کاهش این دردها کمک چشم‌گیری می‌کنند. در عین حال برخی از پزشکان معتقدند کمبود پتاسیم در بدن می‌تواند یکی از عوامل بروز عارضه گرفتگی عضلات پا باشد. بسیاری از زنان بارداری از اسنک‌ها و ترکیبات غذایی نظیر موز (که غنی از پتاسیم است) استفاده می‌کنند که نتیجه آن جذب بیشتر پتاسیم توسط بدن و کاهش نسبی درد پاست.

جدای از تغییراتی که می‌توان در رژیم غذایی صورت داد تا گرفتگی عضلات پا کاهش پیدا کند، کمک به افزایش جریان خون نیز تاثیر به سزایی خواهد داشت. از این رو توصیه می‌شود در بعدازظهرها به مدت 15 تا 20 دقیقه پیاده‌روی کنید در عین حال به زنان باردار توصیه می‌شود که برای مدت طولانی نایستند و یا در یک وضعیت ثابت ننشینند زیرا در غیر این صورت خون بیشتری در رگ‌های پا انباشته می‌شود و در نتیجه احساس می‌شود که پاها سنگین شده و فشار زیادی به آنها وارد می‌گردد.

به زنان بارداری که دچار گرفتگی عضلات پا می‌شوند توصیه می‌گردد ماهیچه ساق پا را با آب گرم مایل به داغ ماساژ دهند. با این حال هیچ تسکینی به اندازه پیاده‌روی موجب کاهش این درد نمی‌شود. اما اگر درد عضلات پا در شب هنگام احساس شد (که معمولا در این شرایط امکان پیاده‌روی و یا ماساژ با آب گرم وجود ندارد) توصیه می‌‎گردد به دفعات پاها را با انگشتان دست فشرده و رها سازید. این کار به افزایش جریان خون کمک می‌کند.

رگ‌های واریسی
تقریبا 20 درصد تمام زنان باردار دچار عارضه رگ‌های واریسی می‌شوند. این رگ‌ها ظاهری نه چندان خوشایند، آبی رنگ و متورم دارند و در دوران حاملگی نگرانی‌های زیادی را برای زن باردار ایجاد می‌کند. اکنون این سوال مطرح می‌شود که رگ‌های واریسی در دوران بارداری چگونه پدیدار می‌شوند.

در بدن زن باردار در مقایسه با یک زن عادی تا 40 درصد خون بیشتری در سیستم قلبی عروقی جریان دارد. افزایش میزان خون با وارد آمدن فشار بیشتر به دیواره رگ‌ها همراه است که در نتیجه آن رگ‌ها کشیده شده و به تبع آن دریچه رگ‌ها به درستی عمل نمی‌کند. عملکرد ناقص این دریچه‌ها موجب افزایش حجم بیشتر خون در رگ‌ها شده و در نتیجه رگ‌های واریسی شکل می‌گیرد. در صورتی که در دوره بارداری افزایش وزن بدن از حد طبیعی فراتر رود شکل‌گیری رگ‌های واریسی دور از ذهن نخواهد بود. همچنین باید توجه داشت که واریسی شدن رگ‌ها در خیلی از موارد موروثی است یعنی اگر مادر زن باردار نیز به این عارضه مبتلا بوده باشد، شکل‌گیری رگ واریسی در زن باردار دور از ذهن نخواهد بود. رگ‌های واریسی معمولا درد نسبتا زیادی به همراه دارند. زنانی که دچار این عارضه می‌شوند سنگینی در پا، خستگی مفرط و فشار بیش از حد را احساس می‌کنند. اگر چه این عارضه پس از زایمان فروکش می‌کند اما همچون آتش زیر خاکستر بوده و در بارداری بعدی عود می‌کند.

برای خلاصی از درد ناشی از عضلات پا به جز پیاده‌روی ورزش‌های نظیر شنا و دوچرخه سواری (سبک) توصیه می‌شود. اگر شما از آن دسته از زنانی نیستید که اهل ورزش کردن باشید، توصیه می‌شود در دوران بارداری در هر روز برای دقایقی از صندلی ارتعاشی (ماساژ دهنده) استفاده کنید. همچنین توصیه می‌شود در طول روز برای دقایقی بر روی صندلی نشسته و پاهای خود را به عقب و جلو حرکت دهید این کار به افزایش جریان خون در بدن کمک بسیاری می‌کند.

نی‌نی سایت: ریزش موی مرتبط با دوران بارداری یکی از رایج‌ترین پرسش‌هایی است که از سوی زنان مطرح می‌شود. از این عارضه به عنوان Telogen Effluvium نیز یاد می‌شود. حدود 90 درصد از موی انسان همواره در حال رشد است و 10 درصد باقیمانده نیز در مرحله استراحت قرار دارد. تقریبا هر دو تا سه ماه موهایی که در مرحله استراحت قرار دارند شروع به ریزش می‌کنند و بدین ترتیب موهای جدید رشد می‌کنند.

در زنانی که دچار ریزش مو می‌شوند معمولا شاهد آغاز بروز این وضعیت در دوره بارداری هستیم اما این فرآیند پنهان است و نتیجه آن پس از زایمان نمایان خواهد شد. به عبارت دیگر ریزش مو در زنانی که صاحب فرزند می‌شوند ریزش مود در سطوح مختلف معمولا پس از زایمان صورت می‌گیرد. البته تاکنون علت مشخصی برای ریزش موی مرتبط با بارداری ارایه نشده است و این درحالی است که این عارضه 40 تا 50 درصد زنان را در دوران حاملگی تحت تأثیر قرار می‌دهد. اما خبر خوشحال کننده این است که برخلاف بسیاری از تغییراتی که در دوران بارداری روی می‌دهد، ریزش مو در زنان تازه زایمان کرده موقتی است و پس از زایمان کاملا از بین می‌رود.

آیا ریزش موی مرتبط با دوران بارداری غیرطبیعی است؟
ریزش مویی که با بارداری در ارتباط است معمولا پس از زایمان صورت می‌گیرد. دراقع در طول دوران حاملگی شمار زیادی از موها وارد مرحله استراحت شده که بخشی از فرآیند طبیعی ریزش موها می‌شود و معمولا پس از تولد نوزاد است که ریزش آنها آغاز می‌شود. این وضعیت چندان حاد و نگران کننده نیست زیرا به طاسی دائمی یا شکل‌گیری لکه های بدون مو در سر نمی‌شود. در بسیاری از زنان باردار از بین رفتن این عارضه بین 3 تا 4 ماه پس از زایمان صورت می‌گیرد. تحقیقات پزشکی نشان می‌دهد ریزش مو در دوران بارداری بیشتر به دلیل کاهش مواد معدنی یا ویتامین ها صورت می‌گیرد.

تأثیر هورمون‌ها
شایع‌ترین دوره ریزش موی مرتبط با حاملگی تقریبا سه ماه پس از زایمان است. درحقیقت افزایش سطح هورمون‌ها در دوره بارداری مانع از ریزموها می‌شود. اما پس از زایمان سطح هورمون‌ها به وضعیت قبلی بازمی‌گردد که در نتیجه آن موها شروع به ریزش کرده و به چرخه طبیعی خود باز می‌گردند. به بیان دیگر می‌توان گفت ریزش موها که در دوران بارداری دچار تأخیر شده است حالا و پس از به دنیا آمدن نوزاد بار دیگر وارد چرخه طبیعی خود می‌شود.

این احتمال وجود دارد که تا 60 درصد موهایی که در مرحله رشد قرار دارند وارد مرحله استراحت telogen  شوند. همچنین آگاهی از این نکته بد نیست که معمولا اوج ریزش مو سه تا چهار ماه پس از زایمان است و این زمانی است که فولیکل‌های مو به تدریج جوان می‌شوند. با این حال همان‌طور که پیشتر هم گفته شد ریزش مو در دوران بارداری فرآیندی موقتی است و شش تا 12 هفته پس از زایمان به تدریج از بین می‎‌رود.

تأثیر عوامل دیگر
برخی این پرسش را مطرح می‌کنند که آیا سایر عوامل از جمله اختلالات مربوط به دستگاه تناسلی تأثیری در ریزش مو خواهد داشت؟ در پاسخ باید گفت ریزش مو می‌تواند ناشی از هر عاملی از جمله بروز تغییراتی در تعادل استروژن در بدن شود. در زیر به عوامل تأثیرگذار در ریزش موی مرتبط با دوران بارداری پرداخته شده است:

• روش‌های هورمونی کنترل زاد و ولد
• سقط جنین یا به دنیا آوردن جنین مرده
• برهم خوردن تعادل هورمونی بدن

تأثیر مثبت حاملگی بر موها
در طول 9 ماهه حاملگی شاهد افزایش چشمگیری در سطح هورمون استروژن هستیم. ترشح این هورمون موجب باقیماندن موها در مرحله رشد می‌شود ‌که در نتیجه شاهد رشد بیشتر موها خواهیم بود. از این رو چندان جای تعجب نخواهد داشت که در دوره حاملی، موها پرپشت‌تر و به مراتب چشمگیرتر از قبل به نظر می‌آید. اما با پایان بارداری، ریزش آنها شروع می‌شود.

توصیه کارشناسان
مجموعه‌ای متنوع از توصیه‌ها و پیشنهادات درخصوص حفظ سلامت موها در دوره بارداری و کاهش ریزش آنها پس از زایمان وجود دارد که در زیر ارایه شده است:

• با پزشک خود در تماس باشید تا همواره از تعادل منطقی هورمون‌ها در بدنتان مطمئن باشید.
• پس از زایمان کمتر از کش مو و سایر وسایل نگهدارنده مو استفاده کنید تا بدین ترتیب استرس کمتری به آنها وارد شود.
• همچنین بهتر است در این دوران موها کمتر بافته شود.
• توصیه می‌شود در رژیم غذایی خود از میوه و سبزیجات به وفور استفاده شود. این مواد غذایی حاوی ترکیباتی موسوم به flavonoids  و آنتی‌اکسیدان‌ها هستند که از فولکیل‌های مود محافظت کرده و رشد بیشتر آنها را موجب می‌شوند.
• از شامپوهایی استفاده کنید که حاوی سیلیکا و بیوتین هستند.
• موهای خیس معمولا حساس‌تر از موهای خشک هستند به همین دلیل در حمام و یا زمانی که موها خیس هستند به آرامی آنها را شانه کنید.
• اگر به استفاده از سشوار عادت کرده اید، توصیه می‌شود که از وضعیت باد سرد استفاده کنید.

مکمل‌های مغذی برای مو

• ترکیباتی که دارای ویتامین B هستند.
• بیوتین
• ویتامین C
• ویتامین E (البته باید در مصرف مکملهای حاوی این ویتامین زیاده روی نشود(.
• روی (در استفاده از ترکیبات مکلی که حاوی این ماده هستند نیز باید دقت شود.)

نی‌نی سایت: بنابه توصیه پزشکان زنان و زایمان، ورزش در دوران حاملگی آنچنان تأثیر مثبتی بر سلامت مادر و جنین دارد که اثرات آن تا سال‌ها پس از زایمان نیز در هر دو مشاهده می‌شود. ورزش کردن بدن زن باردار را برای تجربه یک زایمان راحت به خوبی ورزیده و آماده می‌کند اما در کنار همه این مزایا باید به برخی نکات نیز توجه شود تا ورزش کردن خود به عاملی خطرناک در دوران بارداری تبدیل نشود.

اگر شما از آن دسته زنان بارداری هستید که پیش از حاملگی به طور مرتب ورزش می‌کردید و یا از آن دسته زنانی هستید که در این دوران به فکر ورزش کردن افتاده‌اید، توجه به این 13 نکته را ضروری دانسته تا سلامت عمومی بدن خود را در بالاترین سطح ممکن نگاه دارید.

پیش از آغاز هر تمرینی حتما با پزشک خود مشورت کنید
اگر از آن دسته افرادی هستید که به حفظ سلامتی خود اهمیت داده و همواره ورزش می‌کنید و در عین حال بارداری ساده‌ای را نیز تجربه می‌کنید، تقریبا می‌توانید همان تمرینات قبلی را ادامه دهید. البته ضروری است که برخی تغییرات مختصر در نحوه و شدت تمرینات انجام دهید. این تغییرات در برخی موارد دامنه گسترده‌تری پیدا کرده و حتی به بنا به توصیه پزشک بهتر است متوقف شوند. همه چیز در این تصمیم گیری‌ها به سلامت مادر و جنین بستگی دارد. همچنین اگر تا پیش از حاملگی ورزش منظم در برنامه کارهای روزمره‌تان جایی نداشته و حالا دوست دارید که ورزش کنید حتما باید با پزشک مشورت کرده و برنامه تمرینات لازم را از او دریافت کنید.

کالری بیشتری به بدن خود برسانید
انجام حرکات ورزشی به معنای آن است که نسبت به وضعیت عادی یعنی زمانی که ورزش نمی‌کنید کالری بیشتری در بدنتان می‌سوزد. در نتیجه باید مراقب افت کالری در بدن خود باشید. خوب غذا بخورید تا مطمئن شوید که مواد مغذی و چربی‌های لازم به بافتهای بدنتان می‌رسد. شما باید قوی باشید تا بارداری بی‌خطری را تجربه کنید. در طول دوران حاملگی و همزمان با رشد جنین در رحم، وزن مادر نیز افزایش پیدا می‌کند. این افزایش وزن به آن معناست که جنین در حال رشد بوده و به مواد غذایی بیشتری نیاز دارد. به طور کلی اگر شاخص توده بدنی تان یا همان BMI  در محدوده بی‌خطر یعنی 18.5 تا 24.9 باشد، روزانه باید 300 کالری و یا حتی بیشتر نسبت به پیش از بارداری دریافت کنید و در نظر داشته باشید که اگر ورزش هم می‌کنید، این میزان باید افزایش یابد.

از ورزش‌های پرخطر دوری کنید
در دوران بارداری باید ورزش کنید اما نباید سراغ ورزش‌های پرخطر بروید. ورزش‌های تماسی از جمله ورزش‌های پرخطر در دوران بارداری به شمار می‌‍آیند که به زنان باردار توصیه می‌شود برای حفظ سلامت خود و جنین هرگز به سراغ آنها نروند. همچنین توصیه می‌شود در این دوره 9 ماهه از ورزش‌هایی که تعادل بدن را در هر لحظه بر هم می‌زنند دوری شود، ورزش‌هایی نظیر اسب سواری، اسکی و صخره نوردی. درصورتی که برای استفاده از دوچرخه مشکلی ندارید، دوچرخه سواری منظم و آهسته توصیه می‌شود. این ورزش به واسطه نظم و تکرار حرکات کمک زیادی به حفظ تعادل بدن در دوران بارداری می‌کند. به خاطر داشته باشید که در دوران حاملگی ترشح هورمونی به نام relaxin ا فزایش می‌یابد. این هورمون به طور طبیعی لگن خاصره را برای تولد نوزاد مهیا کرده و به نوعی آن را شل می‌کند. در نتیجه عملکرد این هورمون، مفاصل و لیگان‎ها سفتی گذشته را نداشته و به همین دلیل در صورت بروز هرگونه اتفاقی نظیر زمین خوردن ممکن است جراحات سختی در بدن ظاهر شود.

لباس مناسب ورزشی بپوشید
توصیه می‌شود در حین انجام حرکات ورزشی چند لایه لباس مناسب ورزشی بر تن داشته باشید تا در صورتی که احساس گرما کرده یا بدن شروع به تریق کرد بتوانید لایه به لایه از پوشش خارجی بدن کم کنید. بدین ترتیب کنترل بیشتری بر تنظیم دمای بدنتان خواهید داشت. در حین انجام حرکات حتما کفش ورزشی مناسب به پا داشته باشید. احتمالا در این دوران پاهایتان اندکی متورم شده که کاملا طبیعی است. از این رو نمی‌توانید از کفش‌های ورزشی که پیش از حاملگی به پا می‌کردید استفاده کنید و بهتر است کفش جدیدی تهیه کنید، هرچند شاید دیگر به کارتان نیاید، البته تا بارداری بعدی!

قبلا بدنتان را خوب گرم کنید
پیش از آغاز انجام حرکات ورزشی توصیه می‌کنیم که بدنتان را به خوبی گرم کنید. این کار را با انجام تدریجی و سپس سرعت دادن به حرکات ماهیچه‌ای ادامه دهید. همزمان با این حرکات آغازین، ضربان قلب هم افزایش تدریجی پیدا می‌کند و همه چیز برای انجام حرکات ورزشی مهیا می‌شود. اگر پیش از آغاز حرکات ورزشی، آمادگی لازم را کسب نکنید و با بدنی سرد به سراغ انجام حرکات سخت بروید شک نداشته باشید که پس از پایان ورزش، دردهای مفصلی به سراغتان خواهند آمد.

آب زیادی بنوشید
در هنگام ورزش کردن بدن آب زیادی از دست می‌دهد. پس توصیه می‌کنیم که پیش، در حین و پس از ورزش کردن در دوران بارداری حتما آب بنوشید. در غیر این صورت بدن دچار کم آبی می‌شود که نتیجه آن ابتلا به عوارضی نظیر انقباض ماهیچه‌ای و افزایش دمای بدن است. در برخی موارد شدت این عوارض تا آن حد است که خطراتی برای سلامت جنین نیز به همراه خواهد داشت. درحالی که هیچ توصیه قاطعی درباره میزان آب مورد نیاز بدن زن باردار در حین ورزش کردن نمی‌توان ارایه کرد اما منطقی است که قبل از شروع ورزش یک لیوان آب بنوشید و به ازای هر 20 دقیقه ورزش، یک لیوان دیگر و پس از اتمام حرکات ورزشی نیز یک لیوان آب بنوشید. البته در مواقعی که در هوای گرم و شرجی ورزش می‌کنید این میزان می‌تواند افزایش یابد.

به پشت دراز نکشید
در سه ماهه نخست بارداری از درازکشیدن به پشت جدا خودداری کنید چون در این وضعیت فشار زیادی (که ناشی از وزن جنین است) به عروق اصلی وارد می‌شود و در نتیجه جریان خون به قلب افت قابل توجهی پیدا می‌کند. در نتیجه دور از ذهن نخواهد بود که خون کمتری به مغز شما و جنین برسد که در این صورت عواقب خطرناکی خواهد داشت.

حین ورزش کردن راه بروید
ایستادن در یک نقطه ثابت آن هم برای مدتی طولانی مانند زمانی که وزنه می‌زنید یا تمرینات یوگا انجام می‌دهید موجب کاهش جریان خون به جنین شده و در عین حال جمع شدن خون در پاها را به دنبال خواهد داشت. پس توصیه می‌کنیم که در حین ورزش کردن موقعیت خود را با راه رفتن تغییر دهید. هیچ‌گاه در یک نقطه به طور ثابت نایستید.

در انجام حرکات ورزشی اغراق نکنید
هیچ‌گاه آنقدر ورزش نکنید که احساس خستگی شدید کنید. بهترین توصیه برای اینکه از ورزش کردن خسته نشوید این است که به ندای درونی بدنتان توجه داشته باشید. مطمئن باشید هیچ کس و هیچ چیزی نمی‌تواند به اندازه بدنتان شما را در انجام متناسب حرکات ورزشی یاری رساند. وقتی در حین ورزش کردن قسمتی از بدنتان درد گرفت یعنی اتفاقی غیرعادی در حال روی دادن است پس بهتر است کمی استراحت کرده و یا حتی ورزش کردن را متوقف کنید. ورزش کردن باید تداعی کننده این حالت باشد که از بدنتان کار می‌کشید و نه اینکه آن را تنبیه می‌کنید.

مراقب افزایش دمای بدنتان باشید
در حین انجام حرکات ورزشی، افزایش دمای بدن امری طبیعی است اما وقتی صحبت از ورزش کردن زنان باردار به میان می‌آید باید دقت و وسواس بیشتری به خرج داد. مراقب دمای کلی بدنتان باشید و تا آن حد ورزش نکنید که احساس گرمای شدید کنید. این مراقبت‌ها به ویژه در سه ماه نخست بارداری از اهمیت زیادی برخوردار است و این زمانی است که اندام‌های اصلی جنین در حال شکل‌گیری است. افزایش دمای بدن در حین ورزش کردن به بالای 102 درجه فارنهایت آن هم برای بیش از 10 دقیقه می‌تواند برای سلامت جنین خطرناک باشد. گذشته از آن به خاطر داشته باشید که در دوران حاملگی سرعت سوخت و ساز بدن افزایش قابل توجهی یافته و در عین حال جریان خون نیز تسریع می‌یابد که همه این موارد موجب می‌شود تا نسبت به پیش از دوران بارداری احساس گرمای درونی بیشتری کنید. این شرایط در حین ورزش کردن شدت بیشتری می‌یابد. پس می‌توان متصور شد که احتمال گرما زده شدن در حین ورزش کردن بیشتر خواهد شد. علایم گرمازدگی در افراد مختلف با نشانه‌های متفاوتی بروز می‌کند اما توجه کنید که اگر در این دوران به شدت عرق می‌کنید با یا احساس گرمای شدیدی می‌کنید که تحملش کار چندان ساده‌ای نیست و همچنین احساس ضعف شدید و یا تنگی نفس می‌کنید احتمالا دچار گرمازدگی شده‌اید. برای رهایی از این وضعیت هرچه سریع‌تر ورزش کردن را متوقف کنید و بخشی از لباسهایتان را درآورید. سپس به محیطی دیگر رفته که بهتر است خنک تر از مکان قبلی باشد. بد نیست که در برابر سیستم تهویه هوای مطبوع نشسته و حتی دوش آب خنک بگیرید. همزمان آب زیادی بنوشید.

به آرامی از زمین بلند شوید
همزمان با افزایش وزن بدن و متورم شدن شکم، مرکز ثقل بدن نیز تغییر می‌کند. به همین دلیل توصیه می‌شود که در حین تغییر موقعیت به شدت مراقب خود باشید. سریع برخاستن از روی زمین ممکن است به احساس حالت سرگیجه و از دست دادن تعادل منجر شود.

خود را خنک و آرام کنید
پس از انجام حرکات ورزشی نباید به یک‌باره از این وضعیت خارج شوید. توصیه می‌کنیم که برای حدود 10 دقیقه به آرامی پیاده‌روی کنید و برخی حرکات کششی بی‌خطر برای حاملگی را انجام دهید. با این کار ضربان قلبتان به آرامی به وضعیت طبیعی خود بازمی‌گردد. همچنین در ادامه دچار درد مفاصل و ماهیچه‌ها نخواهید شد.

ورزش را به عادت تبدیل کنید
با خود عهد ببندید که هر روز ورزش کنید و یا به طور منظم حرکات ورزشی را دنبال کنید. برای خود برنامه‌ای تدوین کنید. توصیه می‌شود روزانه 30 دقیقه ورزش کنید. زنان بارداری که اثرات مثبت ورزش کردن در دوران حاملگی را مشاهده می‌کنند معمولا به ورزش کردن در دوران پس از زایمان نیز ادامه می‌دهند.

بیا نی نی:رژیم غذایی سالم همیشه یک انتخاب معقول و منطقی است اما این امر در دوران بارداری از اهمیت ویژه ای برخوردار است. همچنین مصرف ویتامین پریناتال یا پیش از بارداری برای کمک به رفع هر گونه کمبود احتمالی مواد مغذی در رژیم غذایی مادر در دوران بارداری تصمیم به جایی است. ویتامینهای پیش از بارداری شامل بسیاری از ویتامینها و مواد معدنی میشود. اسید فولیک، آهن، ید و کلسیم از جمله مهمترین این مواد هستند.

اسید فولیک، آهن و کلسیم

اسید فولیک به پیشگیری از نواقص لوله عصبی در جنین که بر مغز و طناب نخاعی تاثیر میگذارد، کمک مینماید. نقص لوله عصبی در بیست و هشت روز اول پس از آبستنی، پیش از این که بسیاری از زنان حتی از بارداری خود آگاه باشند، اتفاق می افتد. چون حدود نیمی از همه بارداری ها بدون برنامه ریزی هستند، توصیه میشود همه زنانی که ممکن است باردار شوند، 400 میکروگرم اسید فولیک در روز مصرف کنند. مصرف اسید فولیک را پیش از بارداری باید شروع کرده و در 12 هفته اول بارداری باید مصرف آن را ادامه دهید. زنانی که پیش از این کودکی با نقص لوله عصبی دارند باید با پزشک درباره نیاز به مصرف دوز متفاوتی از اسید فولیک صحبت کنند. مطالعات نشان داده اند که مصرف دوز بیشتر (تا 4000 میکرو گرم) حداقل یک ماه پیش از سه ماهه اول بارداری و در حین آن برای این زنان ممکن است مفید باشد اما ابتدا با پزشک صحبت کنید. غذاهای حاوی اسید فولیک عبارتند از سبزیجات برگ سبز، مغزهای گیاهی، حبوبات، مرکبات و بسیاری از غذاهای غنی شده. با این حال مصرف مکمل اسید فولیک به مقدار مناسب برای اطمینان، مفید است.

کلسیم نیز برای زنان باردار مهم است و مانع کاهش تراکم استخوان میشود چرا که جنین از کلسیم مادر برای رشد استخوانهای خود استفاده میکند. ید برای عملکرد سالم تیروئید در دوران بارداری حیاتی است. کمبود ید میتواند مانع رشد فیزیکی جنین شده و موجب ناتوانی شدید ذهنی و شنوایی او گردد. ید ناکافی به سقط جنین و مرده زایی منجر میشود. آهن هم در مادر و هم جنین به اکسیژن رسانی در خون کمک میکند.

در ویتامینهای پریناتال چه موادی وجود دارد؟

– 400 میکرو گرم اسید فولیک
– 400 واحد ویتامین دی
– 200 تا 300 میلی گرم کلسیم
– 70 میلی گرم ویتامین ث
– 3 میلی گرم تیامین
– 2 میلی گرم ریبوفلاوین
– 20 میلی گرم نیاسین
– 6 میکرو گرم ویتامین ب 12
– 10 میلی گرم ویتامین ای
– 15 میلی گرم روی
– 17 میلی گرم آهن
– 150 میکرو گرم ید
در برخی مواvد پزشک نوع خاصی ویتامین پریناتال را تجویز میکند.

اگر ویتامین های پریناتال موجب تهوع شما شد چه؟

برخی از ویتامینهای پریناتال میتوانند در زنانی که پیش از این تهوع در بارداری داشته اند، تهوع ایجاد کنند. اگر چنین اتفاقی افتاد با پزشک صحبت کنید. او ممکن است بتواند نوع دیگری ویتامین پریناتال برایتان تجویز کند مثلا برخی زنان با ویتامینهای محلول یا جویدنی راحت تر از انواع بلعیدنی هستند.

منبع: پارسینه

نی‌نی سایت: احساس سردرد در دوران بارداری یکی از شایع‌ترین اتفاقاتی است که برای اکثر زنان حامله روی می‌دهد و قطعا آگاهی از علل آن نه تنها آرامش خاطری به زنان باردار می‌دهد بلکه آنها را در یافتن شیوه‌های درمانی مؤثر با عوارض جانبی کمتر یاری می‌رساند.

به طور کلی اکثر سردردهای دوران بارداری ناشی از تغییرات هورمونی در آنها می‌شود. از آن گذشته بسیاری از زنانی که باردار نیستند اما دچار سردردهای بعضا شدید می‌شوند، آن را با دوره های قاعدگی خود مرتبط می‌دانند و واقعیت هم همین است. از بارداری و دوره ماهانه به عنوان دو عامل شایع و شناخته شده بروز سردرد در زنان است.

بد نیست بدانید که بروز سردرد در هفته‌های نخست بارداری شدت بیشتری دارد. اما با گذشته چند هفته و هرچه که بیشتر به پایان شش ماه بارداری نزدیک می‌شویم از شدت آن کاسته شده و در نهایت هم از بین می‌رود. اگرچه سردردهای دوران بارداری خطری برای سلامت جنین به همراه ندارد اما می‌تواند عامل بروز ناراحتی‌هایی برای زن باردار شود.

غلبه بر سردرد در دوران حاملگی
توصیه کارشناسان به زنان باردار این است که با اعمال تغییراتی در سبک زندگی، تا حدود زیادی از بروز سردردهای دوران بارداری جلوگیری کنند. بهتر است زنان باردار استراحت منظمی در طول روز داشته باشند. به بیان دیگر خوب است که در ساعات مشخصی استراحت کنند. تسکین دادن ماهیچه‌ها نیز کمک زیادی به این روند می‌کند. شرکت در کلاس‌های ورزشی نظیر یوگا ویژه دوران حاملگی پیشنهاد مهم دیگری است که بسیاری از کارشناسان ارایه می‌کنند. یکی از علت‌های مهم سردردهای دوران بارداری، خوب نخوابیدن است. در واقع خوب استراحت نکردن با خستگی ناشی از آن همراه شده و در نهایت سردرد این دوران تشدید می‌شود.

به زنان بارداری که در این دوره دچار سردردهای آزاردهنده می‌شوند توصیه می‌شود که از مصرف مسکن‌ها و آرام بخش‌ها به خصوص آنهایی که دارای کدئین هستند خودداری شود زیرا می‌تواند خطرات زیادی برای سلامت نوزاد به همراه داشته باشد. البته درصورتیکه پزشک پس از انجام معاینات کامل و با بررسی شرایط بیمار استفاده از آنها را مجاز بداند، انجام این کار خطری به همراه نخواهد داشت با این حال توصیه کلی بر عدم استفاده از این نوع داروهاست.

چه موقع باید نسبت به سردردهای دوران بارداری حساس بود؟
اگر این نوع سردردها ادامه‌دار باشد تا جایی که تحمل آن امکان‌پذیر نباشد بهتر است در اولین فرصت با پزشک خود مشورت کنید. مطالعات پزشکی نشان می‌دهد که یکی از عوامل این نوع سردردها احتمالا فشار خون بالاست که در صورت تأیید این موضوع باید درمان‌های مناسب را زیر نظر پزشک آغاز کنید. این نشانه از آن جهت از اهمیت زیادی برخوردار است زیرا می‌تواند نشانه بروز حالتی موسوم به «پیش تشنج بارداری» شود که پزشکان زنان و زایمان آن را خطرناک و جدی توصیفی می‌کنند.

این عارضه سلامت برخی زنان باردار را در نیمه دوران حاملگی و یا حتی بلافاصله پس از زایمان تحت تأثیر قرار می‌دهد. بروز این عرضه در این دسته از زنان از روی چنین نشانه‌هایی تشخیص داده می‌شود:

• فشار خون بالا
• مایع retention
• وجود پروتئین در ادرار

درصورتی که این عارضه به درستی درمان نشود می‌تواند عامل بروز اختلالات نگران کننده‌‌ای در زنان باردار شود. حتی برخی مطالعات نشان داده که پیش تشنج بارداری مشکلاتی را در فرآیند رشد جنین ایجاد می‌کند.

نی‌نی سایت: مغز یکی از اصلی‌ترین اندام‌های انسان است که به آن «مرکز فرماندهی» نیز گفته می‌شود و رشد آن تقریبا جزء اولین اندام‌هایی است که شکل و شمایل جنین را تشکیل می‌دهد. از این رو می‌توان این پرسش را مطرح کرد که اصولا «آیا جنین هم فکر می‌کند؟» و اگر چنین است «فکر کردن نوزاد تأثیری بر عملکرد فکری مادر خواهد داشت؟»

به طور کلی مدارک علمی زیادی مبنی بر تفکر جنین وجود ندارد. در واقع نمی‌توان با قاطعیت گفت که از دست دادن حافظه آن هم به طور موقت و یا بروز مشکلاتی از این دست در زنان باردار با رشد مغز در نوزاد در ارتباط است. مدتهاست دانشمندان مطالعاتی را در این زمینه آغاز کرده‌اند. آنها با توجه به انبوه شکایات زنان باردار درخصوص بروز اختلالاتی در فرآیند شناخت و همچنین احساس یک سری تغییرات شناختی، به ویژه فراموشی در دوران حاملگی و اندکی پس از مادر شدن، بر آن شده‌اند تا مطالعات جامعی را انجام دهند. در این بررسی‌ها تلاش شده که ارتباط احتمالی میان بارداری یا نخستین مراحل مادر شدن با بروز تغییراتی در توانایی زن برای فکر کردن مورد مطالعه دقیق و موشکافانه قرار گیرد.

انتشار نتایج برخی از این مطالعات گویای واقعیت‌های عجیبی است. این مطالعات نشان می‌دهند بارداری حافظه زن را تحت تأثیر قرار می‌دهد. این اثرگذاری تا اندکی پس از زایمان نیز ادامه دارد. به عقیده آنها عواملی همچون تغییرات هورمونی، کمبود خواب و استرش ناشی از فکر کردن درباره تغییرات عمده در ساختار زندگی، از مهمترین مواردی است که موجب بروز اینگونه اختلالات می‌شود. در عین حال دسته‌ای دیگر از این مطالعات نشان داده است که بارداری و مادر شدن هیچ تأثیر شناختی منفی در پی ندارد.

به عقیده کارشناسان، ازآنجاکه امروزه آگاهی و درک زنان باردار درباره مسایل مختلف مرتبط با حاملگی افزایش قابل توجهی یافته است و به دفعات مفهوم «مغز جنین» را شنیده‌اند، اینگونه تصور می‌شود که به اشتباه مشکلاتی نظیر فراموشی موقت و یا از دست حافظه را با رشد مغز جنین در ارتباط می‌دانند. توصیه کلی به زنان باردار این است که فکر نکنند از دست دادن حافظه و فراموشی اتفاقی است که برای تمام زنان باردار روی می‌دهد. در واقع اگر چنین اختلالاتی نیز بروز می‌کند ناشی از متأثر شدن قدرت شناخت زنان نیست بلکه اینجا تنها صحبت از یک سری تغییرات هورمونی است. یادتان باشد که مادر شدن شامل نوعی تغییر و تحول فیزیکی و عاطفی است. در این روزها تمرکز بر کردن بر روی اتفاقات مثبتی که در آینده نزدیک روی خواهد داد تأثیر مثبتی بر نگرشتان خواهد داشت.

حامله شدن از آن دست تجربیات منحصر بفردی است که هر انسانی موفق به درک کامل آن نمی‌شود. از این رو باید به خود ببالید که این شانس به شما داده شده است. شما قرار است نوزادی را به دنیا آورید که احتمالا در آینده تغییر دهنده و تعیین کننده بسیاری از معادلات اجتماعی خواهد بود. به همین دلیل طرز نگاهتان به آینده به طور ناخواسته نیز در نوزاد اثر می‌گذارد.

نی‌نی سایت: احتمال سقط جنین شاید پررنگ‌ترین کابوس زنان باردار باشد. این اتفاق بیشتر از آنکه تبعاتی برای سلامت فیزیکی زن باردار به همراه داشته باشد، از بابت لطمات روحی مورد توجه کارشناسان قرار می‌گیرد. زن بارداری که با سقط جنین به ظاهر خود را در پایان یک مسیر لذتبخش می‌بیند، همواره این پرسش را از خود مطرح می‌کند که «واقعا چرا سقط کردم؟» آگاهی از علت اصلی سقط جنین می‌تواند به زنان در آمادگی هرچه بهتر برای دوره‌های بعدی بارداری کمک شایانی کند. در زیر به بیان ساده اما کامل 7 علت اصلی بروز سقط جنین اشاره می‌شود.

اختلالات کروموزومی
به طور کلی ناهماهنگی‌های کروموزمی عامل حداقل 60 درصد از موارد سقط جنین به شمار می‌آید. کروموزوم‌ها ساختارهای ریزی هستند که در هر یک از سلول‌های حامل ژن‌ها وجود دارند. هر انسان دارای 23 جفت کروموزوم است که یک جفت متعلق به مادر و یک جفت نیز مربوط به پدر می‌شد. در برخی موارد زمانی که اسپرم و تخمک به یکدیگر می‌رسند به دلیل اینکه یکی یا هر دوی آنها دارای نواقصی هستند، کروموزوم‌های آنها به طور کامل با یکدیگر هماهنگ نمی‌شوند. در ادامه جنین ایجاد شده دارای اختلالات کروموزومی خواهد بود که نتیجه چنین بارداری معمولا به سقط جنین منجر می‌شود. زوج‌هایی که تجربه دو یا چند سقط جنین را دارند معمولا با انجام آزمایشی ساده پی به سطحی از اختلالات کروموزومی در اسپرم و تخمک خود می‌برند که گرچه تأثیر منفی بر سلامت آنها ندارد اما لقاح اسپرم و تخمک را بی سرانجام می‌گذارد.

چه می‌توان کرد؟
اگر زن بارداری یک بار سقط جنین را تجربه کرد باید صبور باشد. باید به خود بقبولاند که در مرتبه بعدی بارداری نوزادی سالم به دنیا خواهد آورد. اما اگر این اتفاق بار دیگر روی داد، انجام آزمایش کروموزمی بر روی جنین دفع شده اقدامی مؤثر خواهد بود. درصورتیکه مشخص شود جنین هیچگونه نقص کروموزومی ندارد، بررسی موارد دیگر آغاز می‌شود. درحقیقت از این مرحله به بعد متخصص زنان و زایمان به سراغ بافت‌ها و اندام‌های دیگری می‌رود که می‌تواند در سقط جنین تأثیرگذار باشد.

نابهنجاری‌های رحمی و نافرم بودن گردن رحم
درصورتیکه مشخص شود یک زن باردار دارای رحمی نافرم است در این صورت سقط جنین روی می‌دهد زیرا در این صورت جنین مکان مناسبی برای شکل‌گیری نداشته و در عین حال جذب مواد مغذی جهت رشد و نمو آن نیز به خوبی صورت نمی‌گیرد. نابهنجاری‌های رحمی عامل حدود 10 درصد از سقط جنین‌ها به شمار می‌آید. همچنین گردن رحم نافرم یا ضعیف مشکل دیگری است که می‌تواند به سقط جنین منجر شود. زیرا جنین در دوره سه ماه ابتدایی بارداری آنچنان رشد کرده و بزرگ می‌شود که گردن رحم به طور طبیعی شروع به تورم می‌کند و درصورتیکه این اندام ضعیف باشد توانایی نگاه داشته جنین را ندارد و به همین دلیل سقط روی می‌دهد.

چه می‌توان کرد؟
این امکان وجود دارد که متخصص زنان و زایمانی که فرآیند بارداری شما را دنبال می‌کند تا بروز چند سقط جنین متوالی متوجه این عارضه نشود. همچنین شاید تا زمانی که فرآیند بارداری وارد مراحل پیشرفته‌تر خود نشود، وجود چنین نقصی آشکار نمی‌شود. خبر خوشحال‌کننده این است که با انجام عمل جراحی می‌توان چنین عاملی را برطرف نمود. همچنین درصورتیکه گردن رحم نافرم باشد، انجام یک بخیه مختصر موجب بسته نگاه داشتن آن می‌شود. این فرآیند تحت عنوان cerclage شناخته می‌شود. در عین حال معمولا توصیه می‌شود که زن بارداری که دچار چنین وضعیتی است استراحت کاملی داشته و حتی در بیمارستان بستری شود.

اختلالات مربوط به سیستم ایمنی بدن
وقتی بدن یک زن بیمار به اسپرم مهمان به عنوان یک عامل خطرناک خارجی نگاه می ‌ند، در چنین شرایطی باردار شدن اتفاق کاملا عجیب و حیرت‌آوری خواهد بود. معمولا زمانی که اسپرم وارد بدن زن می‌شود و تخمک بارور می‌شود، از طریق تخمک پیامی به سیستم ایمنی بدن زن باردار ارسال می‌شود که مفهوم آن چیزی جز این نیست: «به من به عنوان یک عامل مخرب نگاه نکن!» و در این حالت است که بارداری بدون مشکلی ادامه می‌یابد. اما در برخی موارد جنین از سوی بدن زن باردار پذیرفته نمی‌شود. برآورد می شود آنتی بادی‌های خاصی موسوم بهAntiphospholipid  که به بافت‌های سلولی حمله‌ور می‌شوند، جنین را هم مورد هدف قرار داده و در نتیجه عامل بسیاری از سقط جنین‌ها لقب می‌گیرند.

چه می‌توان کرد؟
علم پزشکی تاکنون پاسخ روشنی برای این مشکل ارایه نکرده است. هم اکنون روش‌های درمانی وجود دارد که همگی مبتنی بر مشاهدات تجربی هستند اما به تازگی بسیاری از متخصصان زنان و زایمان بر روی آسپرین، هپارین (رقیق کننده خون) و استروئیدهای خاصی تأکید می‌کنند.

بیماری‌های درمان نشده‌ای نظیر اختلالات تیروئیدی و دیابت کنترل نشده
مشکلات تیروئیدی و دیابت کنترل نشده هر دو با شکل‌گیری محیطی «نامناسب» در رحم در ارتباط است. اثراتی که این نوع بیماری‌ها برای رحم به همراه دارند می‌تواند شرایطی را ایجاد کند که در آن جنین مجال کافی برای ادامه حیات پیدا نمی‌کند و در نتیجه سقط جنین روی می‌دهد.

چه می‌توان کرد؟
به ایجاد تغییراتی در سبک و سیاق زندگی روزمره خود فکر کنید. این تغییرات باید زیر نظر پزشک باشد. همچنین اگر مبتلا به دیابت هستید حتما باید رژیم‌های خاصی را دنبال کنید که نتیجه آن به کنترل درآوردن این بیماری باشد. فراموش نکنید که اختلالات تیروئیدی نیز قابل اصلاح است.

سندروم تخمدان پلی کیستیک  (PCOS)
ابتلا به چنین سندرومی می‌تواند نشانه روشنی از سقط جنین‌های متوالی باشد. زنان باردار مبتلا به این سندروم، مقادیر بسیار زیادی از هورمون مردانه تستوسترون دارند که به تخمک‌گذاری بی قاعده و دوره قاعدگی منجر می‌شود. تحقیقات ثابت کرده که حتی در زنانی که به دیابت مبتلا نیستند، سندروم تخمدان پلی کیستیک موجب مقاومت انسولینی می شود که این می‌تواند مانع از رشد و بلوغ صحیح غشای داخلی رحم شود. برآورد می‌شود بین 5 تا 10 درصد زنانی که در سن باروری هستند به این سندروم مبتلا بوده و خود خبر ندارند.

چه می‌توان کرد؟
انجام درمان‌هایی با استفاده از آنتی بیوتیک‌ها نظیر «متفورمین» به کاهش احتمال سقط جنین در زنان مبتلا به سندروم تخمدان پلی کیستیک  (PCOS)  مؤثر است.

عفونت‌های باکتریایی
به طور کلی در سیستم تناسلی مرد و زن انبوهی از ریزارگانیسم‌ها یا همان باکتری‌های خوب و مؤثری زندگی می‌کنند. اما برخی از آنها نیز می‌توانند مشکلاتی به همراه داشته باشند، از جمله افزایش خطر سقط جنین. در زنان، آلودگی سیستم تناسلی به چنین باکتری‌هایی به تورم دیواره غشای داخلی رحمی منجر شده و رشد جنین را غیرممکن می‌سازد. علائم خاصی برای شناسایی این عفونت‌ها وجود ندارد مگر اینکه آزمایشات مخصوص صورت گیرد.

چه می‌توان کرد؟
این نوع عفونت‌ها معمولا به وسیله آنتی بیوتیک‌ها قابل درمان است.

سبک زندگی (عادت‌های مضری مانند استعمال سیگار و مواد مخدر و قرار گرفتن در معرض سموم زیست محیطی)
تحقیقات نشان می‌دهد که نیکوتین قابلیت عبور از جفت و ایجاد اختلال در فرآیند خون‌رسانی را دارد که این چرخه در نهایت سقط جنین را به همراه دارد. به طور کلی سقط جنین در زنان سیگاری تا دو برابر زنانی است که مواد نیکوتین دار مصرف نمی‌کنند. همچنین ارتباط مستقیمی میان مصرف نوشیدنی‌های الکلی و سقط جنین وجود دارد. گذشته از این موارد، احتمال بالایی وجود دارد که زنانی که در محیط‌های مملو از مواد سمی محیطی کار می‌کنند (از جمله مزارع، اتاق عمل، مطب دندانپزشکی و آزمایشگاه‌های بیمارستانی) سقط جنین را تجربه کنند.

چه می‌توان کرد؟
باید تمامی این عادت‌های مضر را ترک کرد و سپس به فکر بارداری افتاد. در این صورت احتمال بارداری موفق بسیار افزایش خواهد یافت. همچنین اگر فکر می‌کنید محیط کاری‌تان چندان مناسب نیست، به توصیه پزشک گوش داده و به فکر تغییرات باشید.

نی‌نی سایت: هر انسانی از جمله زنان باردار در طول زندگی دچار نفخ معده و تولید گاز ناشی از آن می‌شود. شاید دانستن این نکته جالب و حتی عجیب باشد که یک انسان به طور میانگین روزانه 14 تا 23 بار گاز تولید شده در معده را از خود خارج می‌کند. اما زمانی که صحبت از زن باردار به میان می‌آید این میزان افزایش پیدا می‌کند. این وضعیت درخصوص برخی زنان باردار تا آن حد به چشم می‌آید که تلاش می‌کنند با پوشیدن لباس‌های به مراتب راحت‌تر، شرایط بهتری را تجربه کنند.

اما حالا این پرسش به ذهن خطور می‌کند که اصولا چرا در طول دوران حامگلی گاز معده بیشتری تولید می‌شود؟
دلیل اصلی برای تولید مقدار بیشتری از گاز معده به سطوح بالاتر پروژسترون در دوران بارداری مربوط می‌شود. پروژسترون هورمونی تنظیم کننده است که نقش حیاتی در فعالیت کلی ماهیچه‌های سراسر بدن از جمله سیستم روده و معده ایفا می‌کند. در واقع می‌توان گفت این هورمون به آرام‌سازی فرآیند هضم غذا منجر می‌شود که در نتیجه تولید گاز معده و نفخ روی می‌دهد. در اواخر دوران بارداری، رحم به طرز قابل توجهی بزرگ می‌شود و در نتیجه بخش کاملی از سیستم شکم را تحت تأثیر قرار می‌دهد که به طور طبیعی با کاهش هر چه بیشتر سرعت فرآیند هاضمه و وارد آمدن فشار بیشتر به معده همراه است. در نتیجه کاملا طبیعی است که در چنین روزهایی زن باردار احساس تولید گاز معده بیشتری می‌کند.

تأثیر رژیم غذایی
به طور کلی بهترین راه برای کاستن از حجم گاز معده، ایجاد تغییراتی در رژیم غذایی و روی آوردن به غذاهای است که با سیستم هاضمه‌تان همخوانی بیشتری داشته باشد. با این حال به خاطر داشته باشید اگر قرار باشد از هر غذایی که تولید گاز معده کند دوری کند، عملا نمی‌توانید رژیم غذایی متعادلی را دنبال کنید!

بهترین توصیه این است که تغییر در مواد غذایی مصرفی را به طور تدریجی آغاز کنید و پس از حذف تک تک آنها و جایگزین‌سازی با غذاهای جدید وضعیت مزاجی خود را بررسی کنید تا متوجه شوید که کدام غذاها بیشترین نقش را در تولید گاز معده در بدنتان ایفا می‌کنند. آنچه را که از این طریق به دست می‌آورید در دفترچه کوچکی یادداشت کرده و با جمع‌بندی نهایی آنها، تغییراتی در رژیم غذایی‌تان اعمال کنید. گروه‌های از مواد غذایی از جمله حبوبات و برخی سبزیجات نظیر کلم، گل کلم، کلم بروکلی و مارچوبه از جمله غذاهایی هستند که برای بسیاری از افراد نفخ و گاز معده به همراه می‌آورند.

به زنان باردار توصیه می‌شود اقدامات زیر را انجام دهند تا کمتر دچار نفخ و گاز معده شوند:
وعده های غذایی حجیم مصرف نکنید، بلکه بهتر است وعده‌های غذایی کوچک اما با فواصل زمانی کمتر داشته باشید.

غذا را بدون عجله بخورید. پس باید خوب بجوید. هیچ‌گاه در حین انجام این کار صحبت نکنید.

نوشیدن در حین صرف غذا را به حداقل برسانید.

بهتر است با فنجان یا لیوان آبا یا سایر مایعات را بنوشید و توصیه نمی‌شود مستقیما از بطری استفاده کنید.

از مصرف نوشیدنی‌ها و مواد غذایی که با شیرین کننده‌های مصنوعی شیرین شده پرهیز کنید.

هیچ‌گاه در حین غذا خوردن راه نروید.

از پوشیدن لباس‌های تنگ پرهیز کنید.

پس از خوردن هر وعده غذایی اندکی پیاده‌روی کنید. این کار به هضم بهتر و روان‌تر غذا کمک زیادی می‌کند.