توصیه های زمان کنترل مدفوع در کودکان

کنترل مدفوع کودکان - کنترل ادرار - کودکان - لگن - یبوست
کنترل مدفوع در کودکان معمولا قبل از کنترل ادرار حاصل می‌شود؛ ولی زمان به دست آوردن کنترل مدفوع متغیر‌تر است.

کنترل مدفوع کودکان - کنترل ادرار - کودکان - لگن - یبوست

به نظر می‌رسد بعضی کودکان به آرامی از مرحله دفع بازتابی و بی‌اختیار مدفوع پس از هر وعده غذا، به مرحله دفع ارادی آن که کاملا در کنترل آنها است عبور می‌کنند. بعضی کودکان نیز (بخصوص پسرها) ممکن است تا پس از دو سالگی هیچ نشانه‌ای از کنترل مدفوع نشان ندهند. این موضوع نشان می‌دهد که محدوده طبیعی برای زمان به دست آوردن کنترل مدفوع چقدر وسیع است.

ممکن است کودک شما با مدفوع خود بازی کند که این موضوع طبیعی است. او را سرزنش نکنید. فقط سعی کنید حواس او را از این کار منحرف کنید.

محدوده زمانی وسیع دیگری نیز، یعنی از 12 ماهگی تا 2/5 سالگی وجود دارد که طی آن کودکان ممکن است با مدفوع خود بازی کنند یا آن را به اطراف بمالند. علت این کار این است که کودکان مجذوب آنچه از بدنشان خارج می‌شود می‌گردند و دلیلی بر کثیف بودن کودک نیست. بنابراین لطفا این موضوع را به یاد داشته باشید و اقدامی که می‌کنید منحرف کردن حواس کودک به چیز دیگری باشد نه اینکه آنها را به خاطر کاری که تا این حد طبیعی است سرزنش کنید.

همانگونه که کودکان دوست دارند با مشغول نگهداشتن والدین خود در مورد کنترل ادرار، مرکز توجه قرار گیرند، اگر وسواس نشان دهید به همان سرعت یاد میگیرند که کل روند کنترل مدفوع، نشستن روی لگن و دفع مدفوع را به عنوان وسیلهای برای جلب تمام توجه و اهتمام شما به کار گیرند. کودک شما سریعا میآموزد که اگر مدفوع نکند مامان و بابا نگران او میشوند و بدین ترتیب شما با رفتار نامناسب، کودک خود را به طرف یبوست سوق میدهید.

به یاد داشته باشید که شما نمیتوانید برنده باشید. هر چه بیشتر جاروجنجال کنید، کودک شما خوشحالتر میشود زیرا می‌بیند که کنترل بیشتری روی شما دارد. بنابراین همانند کنترل ادرار، نقش شما این است که اجازه دهید کودکتان با سرعت خاص خودش رشد کند و این کار را برای او تسهیل کنید. اشتیاق بیش از حد برای آموزش لگن از خود نشان ندهید، ولی هر وقت کودک شما موفق شد تمیز بماند او را بسیار تحسین کنید. و اگر خود را کثیف کرد بیا نی نی و جنجال به راه نیندازید.

 

 

 

رشد کنترل مدفوع در 15 تا 18 ماهگی

 

 

کودک شما پس از غذا خوردن، به علت بازتاب معده_روده‌ای، مدفوع خود را تخلیه می‌کند. او هنوز آمادگی استفاده از لگن را ندارد ولی ممکن است بتوانید بعد از غذا خوردن، به موقع نیاز او به دفع مدفوع را حدس بزنید و او را روی لگن بنشانید.

 

 

 

چگونه می توانید به کودک خود کمک کنید؟

 

 

  • هنوز برای کودک شما زود است شروع به یادگیری استفاده از لگن کند، ولی می توانید او را به نشستن روی لگن عادت دهید.
  • به محض اینکه کودک شما توانست به تنهایی بنشیند، او را فقط بعد از غذا روی لگن بنشانید.
  • هرگز او را بیش از چند دقیقه روی لگن باقی نگذارید و اگر حوصله‌اش سر رفت اجازه دهید بلند شود.
  • اگر موفق به دفع مدفوع شد به او آفرین بگویید و اگر نشد چیزی نگویید.

 

 

 

 

 

کودک خود را به لگن عادت دهید :

از وقتی کودک توانست به تنهایی بنشیند پس از هر وعده غذا او را تا وقتی که مایل است روی لگن بگذارید، ولی بیش از چند دقیقه طول نکشد.

 

 

 

رشد کنترل مدفوع در 18 ماهگی تا دو سالگی

 

 

کودک شما هنگام نشستن روی لگن یا بازی کردن با آن احساس شادی و آرامش می‌کند.

 

چگونه می‌توانید به کودک خود کمک کنید:

 

  • برای کودکتان الگوهای عینی‌ای از استفاده از لگن را نمایش دهید. مثل: کودکی دیگر ،کتاب‌ها و قصه‌ها
  • کاری کنید که هر کاری با لگن یا روی آن می‌کند همراه با احساس شادی و آرامش باشد.

 

 

کنترل مدفوع کودکان - کنترل ادرار - کودکان - لگن - یبوست

 

 

 

 

رشد کنترل مدفوع در 2 تا 2/5 سالگی

 

اشتیاق کودک شما برای تمیز و مستقل بودن بسیار شدید است. اجازه دهید فقط خواسته‌های او راهنمای شما برای آموزش باشد.

 

چگونه می توانید به کودک خود کمک کنید :

 

 

  • هر شب که کودک شما خود را کثیف نکرد، او را تشویق کنید؛ هرچند ممکن است هنوز خود را خیس کند.
  • در مورد تمایل خود به تمیز ماندن او اضطراب زیادی نشان ندهید. منتظر علامت یا درخواست او باشید.
  • آموزش کنترل مدفوع قبل از آموزش کنترل ادرار صورت می‌گیرد. بنابراین مهم است که بین این دو تمایز قایل شوید و هر کدام از این موفقیت‌ها را جداگانه تحسین کنید.

 

 

 

 

 

رشد کنترل مدفوع در 2/5 تا 5 سالگی

 

در این سن کودک شما می‌تواند مدفوع خود را کنترل کند و نگهدارد؛ به نحوی که وقت کافی برای رسیدن به توالت بدون کثیف کردن خود را داشته باشد.

 

چگونه می‌توانید به کودک خود کمک کنید :

اکثر بچه‌ها در 5 سالگی خود را کثیف نمی‌کنند. ولی این موضوع به هیچ وجه در مورد تمام بچه‌ها صدق نمی‌کند. آرامش خود را حفظ کنید.

لباس‌هایی به او بپوشانید که اگر نیاز به توالت داشت به راحتی بتواند آن ها را در آورد.

 

اجبار نکنید. جاروجنجال راه نیندازید :

اکثر بچه‌ها حتی پس از اینکه برای مدتی تمیز بوده‌اند، گاهی اوقات خود را کثیف می‌کنند. اگر کودک خود را کثیف کرد جارو جنجال راه نیندازید.

 

منبع: سایت کودک فردا

علت یبوست کودکان و راه‌ های درمان آن

یبوست در کودکان - درمان یبوست کودکان - درمان یبوست - برای یبوست کودکان
یبوست کودکان و نوزادان از جمله نگرانی های بیشتر والدین در مورد فرزندانشان است. کم کاری تیروئید، تغییر عادات غذایی، مصرف شیر خشک و … از مهمترین علت یبوست در کودکان است. معمولا برای درمان یبوست کودکان می‌توان از مایعات زیاد، مصرف موادی همچون حریره بادام، هلو، ماساژ ملایم شکم و … استفاده کرد.

یبوست در کودکان - درمان یبوست کودکان - درمان یبوست - برای یبوست کودکان


یک تصور اشتباه در بین والدین این است که آن‌ها گمان می‌کنند شکم نوزادشان باید هر روز کار کند. در صورتی که این فکر اشتباه است و یبوست کودکان به این معنی است که مدفوع به حدی سفت شود که به راحتی دفع نشود. بنابراین تعداد دفعات دفع، ربطی به یبوست ندارد. شیر مادر ماده‌ای بسیار مغذی است که گاهی اوقات اکثر آن جذب بدن شده و تنها میزان بسیار کمی از آن برای دفع باقی می‌ماند. به همین دلیل شکم نوزاد به صورت مکرر و به میزان زیاد کار نمی‌کند. برای مثال ممکن است برخی از نوزادان که بسیار خوب از شیر مادر تغذیه می‌کنند تنها یکبار در طول هفته مدفوع کنند. با این وجود اگر احساس می‌کنید کودکتان درد می‌کشد و یا نگران هستید می‌توانید با پزشک نوزادتان مشورت کنید.

بعضا نوزادانی که از شیر مادر تغذیه می‌کنند ممکن است یک بار به ازای هر نوبت مصرف شیر، دفع داشته باشند و این تعداد با افزایش سن کاهش می‌یابد و به حجم آن اضافه می‌شود.

 

علت یبوست کودکان چیست؟

نوزادانی که شیرمادر می‌خورند کمتر دچار یبوست می‌شوند. زیرا شیر مادر به‌ راحتی هضم می‌شود و ترکیب چربی و پروتئین آن‌طوری است که باعث ابتلا به یبوست نمی‌شود. به هنگامی که شیر مصرفی نوزاد را از شیر مادر به شیر خشک یا شیر گاو تغییر دهید احتمال بروز یبوست در نوزاد شیر خوارتان به شدت افزایش می‌یابد. این تغییر می‌تواند عادات دفع شیرخوار را خصوصا در دو سه هفته ابتدای تولد تغییر دهد. از دلایل دیگری که باعث یبوست نوزادان می‌شود می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

  • تغییر عادات و رژیم غذایی نوزاد (بیشتر نوزادان هنگام شروع غذای جامد یبوست را تجربه می‌کنند.)
یبوست در کودکان - درمان یبوست کودکان - درمان یبوست - برای یبوست کودکان - علت یبوست کودکان

  • مصرف زیاد شیر گاو به خصوص زیر سن 2 سالگی
  • مصرف شیر خشک، زیرا هضم شیر خشک برای نوزاد سخت است.
  • عدم مصرف آب و مایعات (وقتی بدن کودک کم‌ آب می‌شود، از آنچه کودک می‌خورد آب جذب می‌کند. در نتیجه مدفوع سفت و خشک و دفع آن سخت می‌شود.)
  • تغییر محل زندگی و تغییر توالت‌‌ها (ترس از محیط توالت‌ مثل وجود سوسک)
  • مسافرت
  • سرما خوردگی و تب و ناخوشی
  • کم‌ کاری غده تیروئید
  • دیابت
  • کمبود پتاسیم
  • افزایش کلسیم
  • مصرف داروهای ضد تشنج
  • مکمل‌های آهن دار
  • بازی‌گوشی و عدم توجه به اجابت مزاج

نکته: برخی نوزادان در زمان اجابت مزاج به خود فشار می‌آورند و صورتشان سرخ می‌شود که این مساله ربطی به یبوست ندارد.


بیشتر بدانید: 9 راهکار برای رفع یبوست در نوزادان


زمانی که نوزاد به یکی از موارد زیر مبتلا شود گفته می‌شود که نوزاد یبوست گرفته است:

  • مدفوع سفت، خشک یا تکه‌ تکه
  • گریه و زور زدن به هنگام دفع (زور زدن تنها نشانه یبوست نیست)
  • مدفوع‌ نکردن برای 2 تا 3 روز در کودکانی که شیرخشک می‌خورند و یک هفته برای کودکانی که شیر مادر می‌خورند. (وقتی مدفوع نرم است، دفع یک‌بار در هفته به معنی یبوست نیست.)
  • اشتهای کم، وزن نگرفتن و خونریزی از مقعد.

بیشتر بدانید: تعداد دفعات طبیعی مدفوع نوزاد چقدر است؟


راه‌های درمان یبوست نوزادان

  • نوشاندن آب کافی یا مایعات دیگر به نوزاد (بهتر است از آب جوشیده سرد استفاده کنید. به این نکته دقت کنید که آب نبايد جايگزين شيردهی شود.)
  • استفاده از رژیم‌های غذایی فیبر دار مانند ، پوره میوه، انواع لوبیا،‌ نخود سبز، زردآلو، آلو، هلو و…

 

یبوست در کودکان - درمان یبوست کودکان - درمان یبوست - برای یبوست کودکان

 

  • ماساژ ملایم شکم کودک: دست‌هایتان را چرب کرده و شکم کودک را از قسمت پایین به سمت بیرون و در جهت عقربه‌های ساعت ماساژ دهید. اگر کودک احساس راحتی و آرامش کرد و از این کار لذت برد، ماساژ را ادامه دهید. این کار را می‌توانید در حمام انجام دهید. حمام گرم خود نیز می‌تواند کودک را آرام و به دفع راحت‌تر کمک کند.

 

یبوست در کودکان - درمان یبوست کودکان - درمان یبوست - برای یبوست کودکان - ماساژ شکم کودکان

 

  • کودک را به پشت بخوابانید، پاهایش را بگیرید و به ‌آرامی ‌‌به شکل دایره‌ای حرکت دهید. این کار باعث حرکت عضلات شکم، فشار ملایم به روده و تسهیل حرکت آن می‌شود.

یبوست در کودکان - درمان یبوست کودکان - درمان یبوست - برای یبوست کودکان

 

  • در صورتی که کودک از شیر خشک تغذیه می‌کند، آب آن را افزایش دهید.
  • نوشاندن آبمیوه‌هایی مانند آب سیب، آب هلو و.. به کودکان بالای شش ماه
  • به کودک آموزش دهید که هنگام نیاز به اجابت مزاج، حتما به توالت برود و این مساله را به تاخیر نیندازد.
  • اگر به کودک شیرخشک می‌دهید، طبق دستورالعمل شیر را تهیه کنید. اضافه‌کردن مقدار بیشتری شیر می‌تواند باعث ابتلا به یبوست یا مشکلات دیگر شود.
 
گروه سلامتی بیا نی نی

الگوی صحیح خواب در کودکان چیست؟

الگوی صحیح خواب کودکان، خواب،‌کودکان،
الگوی صحیح خواب کودکان شامل موارد مختلفی است. این که کودکان ما به چند ساعت خواب در شبانه روز نیاز دارند، و یا این که والدین چه نقشی در الگوهای خواب کودکان دارند از جمله مباحث مرتبط با این موضوع است.

 احتیاج به خواب در انسان‌ها در سنین مختلف متفاوت است. به عنوان مثال به طور متوسط یك كودك دوازده ساله به نه ساعت خواب و یك كودك چهار ساله به یازده و نیم ساعت خواب احتیاج دارد. البته این مسئله بین كودكان با هم در یك سن فرق می‌كند. كودكی كه شب‌ها با آرامش و به حد كافی  خوابیده‌، ‌روز بعد به موقع از خواب بیدار می‌شود‌‌ و ا‌گر به حد كافی  نخوابد‌، صبح روز بعد به علت كافی نبودن مقدار خواب بهانه گیر و كج رفتار می‌شود و كمتر شاد به نظر می‌رسد و انرژی  كمتری  دارد. در بچه‌های بزرگتر‌، به اندازه نبودن خواب شب باعث خسته‌، كند و حساس شدن آن‌ها می گردد و نمی‌توانند بر روی درس تمركز كنند‌.


نقش والدین در خواب کودک

والدین در خواباندن كودك نقش مهمی را ایفا می‌كنند، حتی عده‌ای از كودكان تا زمانی كه یكی از والدین خصوصا مادر در كنارشان نباشد به خواب فرو نمی‌روند. عواملی كه سبب دیر به خواب رفتن در كودكان می‌شود ممكن است دلایل متعددی داشته باشد.

وقتی می‌بینید كودك شما در به خواب رفتن مشكل دارد بهتر است به موارد زیر توجه كنید:

  1. آیا ساعتی مشخص و منظمی برای رفتن كودك به تخت وجود دارد؟
  2. آیا كودك در تخت خود احساس خوبی دارد؟ (به عنوان مثال: محیط اتاق خواب برایش مطبوع است؟ خیلی روشن یا تاریك نیست؟ زیاد گرم یا سرد نیست؟ آیا تخت مرتب شده و یا تشك خوبی دارد؟)
  3. آیا بچه‌های متعدد در یك اتاق می‌خوابند و همدیگر را بیدار نگه می‌دارند؟

 

الگوی صحیح خواب کودکان، خواب،‌کودکان،

 

  1. آیا كودك شما در طول روز مسائلی داشته كه فكرش را به طور مداوم مشغول می‌دارد و وی را هیجان زده می‌كند و باعث اخلال در خواب می‌شود؟ (مثال: هیجانات‌، دعوا و در گیری، فیلم‌های مهیج ‌و یا تولد بچه دیگر‌)
  2. آیا ممكن است سر و صدا زیاد باشد و مانع خواب كودك شود؟
  3. آیا مهمان آمده و كودك تمایل دارد ترجیحا بیدار بماند؟
  4. آیا كودك در اتاق وقتی تنها است احساس ترس می‌كند؟

 

در كل دلایل متفاوتی می‌تواند باعث نرفتن به موقع كودك به طرف تخت خود شود.

 

آیا کودک می‌تواند در رختخواب شما بخوابد؟

بسیاری از والدین برای رهایی از ناراحتی‌های هنگام خواب‌، در مقابل کودک کوتاه می‌آیند و او را در تمایلاتش برای خوابیدن در کنار خودشان آزاد می‌گذارند و احساس می‌کنند که این بهترین کار برای کودک است. اگر چه این کار برای یکی دو شب قابل توجیه است مثلاً وقتی که کودک بیمار است یا روحیه نامناسبی دارد؛ اما در بیشتر موارد این عمل مناسب نیست. همه ما این حقیقت را می‌دانیم که افراد در رختخواب مجزا بهتر می‌خوابند. مطالعات نشان داده که حرکات و بیداری‌های یک فرد در طول شب افراد دیگری را که با او در یک رختخواب می‌خوابند بیدار کرده و باعث ایجاد تغییرات خواب می‌شود. لذا بهتر است که کودک را با افراد دیگر در یک جا نخوابانیم. تنهایی خوابیدن بخش مهمی از یادگیری کسب استقلال‌، بدون اضطراب و همراه با آرامش و اطمینان است. این روند در رشد روانی به موقع او اهمیت بسزایی دارد.

خوابیدن کودک در بستر شما به جای آن که باعث آرامش و اطمینان او شود، برای او اضطراب و سردرگمی را به همراه می‌آورد. اگر به کودک خود اجازه بدهید تا میان شما و همسرتان بخوابد احتمالاً به دلیل این که خود را مسئول جدایی شما می‌داند احساس قدرت زیادی خواهد کرد و همین موجب نگرانی او هم می‌شود؛ چون می‌خواهد مطمئن شود که شما او را تحت کنترل دارید و هرگاه که صلاح باشد بی توجه به تمایل او اعمال سلیقه می‌کنید. اگر شما نشان دهید که نمی‌توانید به این نحو عمل کنید و او می‌تواند هر طور که بخواهد عمل کند ممکن است که احساس تزلزل کند.

 

الگوی صحیح خواب در کودکان، تربیت کودکان، اضطرابُ‌استقلال کودکان

 

اگر کودک با یکی از والدین خود زندگی می‌کند، یا یکی از والدین دور از خانه و در محل کار است و یا حتی در اتاق دیگر می‌خوابد وجود این وضعیت برای او اضطراب بیشتری را به همراه خواهد داشت. در اینجا بعضی والدین آسانترین راه را انتخاب می‌کنند و او را به رختخواب خود می‌آورند و یا یکی از آن‌ها به رختخواب او می‌رود. اما کودک باز هم اطمینان خاطر نخواهد یافت چرا که احساس می‌کند جای یکی از آنها را گرفته است و یا خود را مسئول جدایی می‌داند و همین امر او را دوباره نگران می‌کند. اغلب بچه‌هایی که والدین آن‌ها جدا از هم زندگی می‌کنند و یا طلاق گرفته‌اند خود را در این آشفتگی خانوادگی مقصر می‌دانند.

ناراحتی این کودکان بیشتر مربوط به زمانی است که در رختخواب والدینشان می‌خوابیده‌اند. اکثر بچه‌ها مشکل جدی و مداومی برای تنهایی خوابیدن ندارند. اگر کودک شما از تنهایی خوابیدن خیلی می‌ترسد و شما اجازه می‌دهید کنار شما بخوابد مشکل او را حل نکرده‌اید. ترس او باید دلیل داشته باشد. شما وقتی به او کمک می‌کنید که به همراه او بکوشید تا علت ترس او را پیدا کنید. این کار به صبر ، درک و استقامت قابل ملاحظه شما نیاز دارد.

 

واقعیت این است كه برای خوابی راحت داشتن در شب برای كودك تنها یك روش وجود ندارد، راه حل‌ها و توصیه‌های گوناگونی در این زمینه وجود دارد كه چكیده‌ای از آنها به شرح زیر است:

 

  • برای كودكتان زمان خواب با مشورت با خودش تعیین كنید و وقتی به زمان خواب وی نزدیك است به كودك باید حتما فرا رسیدن زمان خواب را یاد آوری كنید. آن‌ها به برخورد قاطع شما و یك قرار ثابت برای خواب نیاز دارند.
  • سعی كنید بیان جمله “برو به اتاق خوابت” مثل یك عمل تنبیهی به نظر نرسد و به جای آن می‌توانید به كودك بگویید كه لازم نیست بخوابی بلكه باید در تخت خودت استراحت كنی. وقتی جنبه اجبار برای خواب از بین برود احساس آرامش و خواب خود به خود به وجود می‌آید .
  • می‌توانید قبل از خواب با یک عمل مطبوع مثل: قصه گفتن و یا گوش كردن به نوار قصه و یا لالایی، روزش را به پایان برسانید. همین طور حمام كردن و ماساژ قبل از خواب و یا تكان دادن كودكان كوچكتر به آرامی، مفید خواهد بود.
  • سعی كنید هنگام خواب، كودك لباس خواب راحتی بپوشد و اتاق خواب كودك تهویه خوبی داشته باشد و لحاف‌های سنگین را برای او نگذارید. توجه كنید كودك شما یك محل خواب مطبوع داشته باشد كه خوب به نظر برسد مثل: یك اتاق شخصی و یا تخت شخصی.
  • فعالیت‌های بدنی كودك مانند: بازی كردن در پارك، برنامه‌های ورزشی و… را در طول روز افزایش دهید. البته باید این بازی‌ها تا غروب ادامه داشته باشد و بتدریج فعالیت كودك را از زمان غروب به بعد كاهش داده و به جای بازی‌های پر تحرك‌، فعالیت‌هایی مثل: مطالعه كردن و شنیدن قصه و یا تماشای تلویزیون را جایگزین كرد. باید سعی كرد قبل از خواب بازی‌های هیجان انگیز مثل: بازی‌های كامپیوتری انجام ندهند و یا فیلم‌های هیجان انگیز نبیند.
  • اگر كودك در شب سخت به خواب می‌رود به او اجازه خوابیدن در طول روز را ندهید.
  • به خاطر داشته باشید مصرف شبانه برخی از مواد غذایی مانند: چای و یا نوشابه، خواب كودك را كاهش می‌دهد.

 

اگر كودك شما در اتاق خواب خودش می‌ترسد خیلی مهم است كه شما ترس او را جدی بگیرید‌. كودك را آرام كنید و سعی كنید با هم پی به علت ترس ببرید‌. به كودك این فرصت را بدهید كه در مورد مشكل احتمالی و هیجانات یا چیزهای جالبی كه در روز برایش اتفاق افتاده با شما صحبت كند، حتی كودك می‌تواند وقتی در تخت خود دراز كشید از زبان خودش داستانی برای شما بگوید و در مورد این داستان با او صحبت كنید و مطمئن شوید كه تخیلات در ذهن او نماند. این مسئله كمك می‌كند كه كودك با آرامش بیشتری به خواب فرو رود.

 

یک کودک از تولد تا پایان نوجوانی به چه میزان خواب در شبانه روز نیاز دارد؟

 

الگوی صحیح خواب کودکان- ساعت بیولوژیک- تربیت کودکان- سلامت

در زیر، پاسخ یک کارشناس در سایت جام جم را به این پرسش می‌خوانید:

در ۱ تا ۴ هفتگی:

نوزادان معمولا ۱۵ تا ۱۸ ساعت در روز می‌خوابند، اما فقط در یک دوره کوتاه ۲ تا ۴ هفته‌ای. نوزادان نارس بیشتر می‌خوابند و نوزادانی که قولنج می‌کنند کمتر. از آنجا که نوازادان هنوز ساعت بیولوژیکی داخلی ندارند، الگوهای خوابشان با چرخه روز و شب هماهنگ نیست. در حقیقت آن‌ها اصلا از الگوی خواب خاصی پیروی نمی‌کنند.

ا تا ۴ماهگی 

در سن ۶ هفتگی نوزاد شروع به هماهنگ کردن ساعت بیولوژیک بدن خود می‌کند و شما پیدایش الگوهای منظم خواب را در او خواهید دید. در این زمان، کودک چند بار در شبانه روز و هر بار بین ۴ تا ۶ ساعت می‌خوابد و کم کم سردرگمی ‌بین روز و شب پایان می‌پذیرد.

۴ تا ۱۲ ماهگی

در حالی که میزان خواب بهینه در این سن ۱۵ ساعت در شبانه روز است، بیشتر نوزادان تا ۱۱ ماهگی فقط در حدود ۱۲ ساعت در روز می‌خوابند. ایجاد یک الگوی خواب مناسب برای کودک، در این زمان، باید از هدف های اصلی پدر و مادرها باشد. هر قدر که نوزاد بزرگ‌تر می‌شود اجتماعی‌تر خواهد شد و الگوی خوابش نیز به بزرگسالان شبیه‌تر می‌شود.

نوزادان معمولا در طول روز ۳ بار چرت می‌زنند که این تعداد در ۶ ماهگی به ۲ بار در روز کاهش می‌یابد. در این سن یا کمی زودتر، کودک می‌تواند تمام طول شب را بخوابد. ایجاد الگوی زمانی مناسب برای چرت زدن کودک را باید به زمانی که ساعت بیولوژیکی او کامل شده موکول کنید. چرت صبحگاهی کودک معمولا در ساعت ۹ صبح است و یک ساعت طول می‌کشد. چرت بعدازظهر او بین ساعت ۱۲ تا ۲ است و یک تا دو ساعت طول می‌کشد و آخرین چرت او بین ساعت ۳ تا ۵ بعدازظهر است.

۱ تا ۳ سالگی

در سن یک سالگی و بین ۱۸ تا ۲۱ ماهگی کودک دیگر صبح‌ها چرت نمی‌زند و فقط یک بار در طول روز می خوابد. کودکان نو پا به ۱۴ساعت خواب در شبانه ‌روز نیاز دارند، اما معمولا فقط نزدیک به۱۰ساعت می‌خوابند.

بیشتر کودکان هنوز در ۲۱ تا ۳۶ ماهگی به خواب نیمروز نیاز دارند که مدت آن بین ۱ تا ۳/۵ ساعت تغییر می‌کند. آن ها معمولاْ بین ساعت ۷ تا ۹ شب به تخت می‌روند و بین ساعت ۶ تا ۸ صبح بیدار می‌شوند.

۳ تا ۶ سالگی

کودکان در این سن هم بین ساعت ۷ تا ۹ شب به تخت می‌روند و بین ساعت ۶ تا ۸ صبح بیدار می‌شوند. در ۳ سالگی هنوز بیشتر کودکان در نیمروز استراحت می‌کنند. در حالی که در ۵ سالگی کمتر این کار را انجام می‌دهند و خواب نیمروزی کوتاه‌تر می‌شود. معمولا کودک بعد از ۳ سالگی نباید هنوز دچار بی‌نظمی ‌در خواب باشد.

۷ تا ۱۲ سالگی

در این سن با افزایش روابط اجتماعی، مدرسه و فعالیت های خانوادگی، ساعت خواب شبانه کودک دیرتر می‌شود، اما هنوز هم برخی کودکان در این سن ساعت ۹ شب می‌خوابند. اما بیشتر آن‌ها بین ساعت ۷:۳۰ تا ۱۰ شب به رختخواب می‌روند. اگر چه کودکان در این سن به ۹ تا ۱۲ ساعت خواب شبانه روز نیاز دارند، میانگین خواب آن ها فقط ۹ ساعت است.

۱۲تا ۱۸ سالگی

خواب مناسب به همان اندازه دوران کودکی برای سلامتی نوجوانان هم لازم است. کارشناسان دریافته‌اند که ممکن است نوجوانان بیشتر از زمان کودکی‌شان بخوابند. اگر چه فشارهای اجتماعی در این سن مانع از خوب خوابیدن نوجوانان می‌شود، بدن آن ها به ۶ تا ۸ ساعت خواب در شبانه روز نیاز دارد.

 

منابع: وبسایت کتابک، وب سایت کودکان، دانشنامه رشد

بهترین غذای کودک برای کودکان زیر یک سال

غذای کودک - غذای مقوی برای کودک - برنامه غذایی کودک یک ساله
غذای کودک باید از شش ماهگی به کودک داده شود و علاوه بر خوش‌طعم بودن باید بسیار مقوی باشد. بهترین غذا برای شروع حریره بادام و حریره فندق است.

اگر از ابتدای تولد کودکتان تا الان فقط به او شیر داده‌اید باید بگوییم دوران خوشی و راحتی شما تمام شده است و کمکم باید دست به کار شوید و برای فرشته کوچکتان غذاهای خوشمزه‌ای درست کنید. معمولا کودکان از سن شش ماهگی به بعد می‌توانند طعم‌های جدید را تجربه کنند و قطعا برایشان هم خوشایند است. اینکه چه غذایی برای او تهیه کنید که علاوه بر خوش‌طعم بودن به اندازه کافی دارای مواد مغذی هم باشد ممکن است سوال خیلی از مادران جوان باشد. در این مقاله به معرفی بهترین غذای کودک برای کودکان زیر یک سال پرداخته‌ایم.

غذای کودک - غذای مقوی برای کودک - برنامه غذایی کودک یک ساله

بهترین سن شروع برای غذای کودک

امروزه بسیاری از پزشکان اولین غذای جامد را بین چهار تا شش ماهگی تجویز می‌کنند. دادن غذای جامد قبل از این زمان توصیه نمی‌گردد. از طرف دیگر دستگاه گوارش کودک در پایان شش ماهگی قادر است مواد غذایی ساده را که وارد روده او می‌گردد هضم و جذب نماید. البته از سن هفت تا دوازده ماهگی نیز شیر مادر پایه و اساس تغذیه کودک را تشکیل می‌دهد. بنابراین پایان شش ماهگی یعنی ۱۸۰ روز بعد از تولد بهترین زمان برای شروع غذای كمكی است.

 

غذای کودک چه خصوصیاتی باید داشته باشد؟

غذای کودک كه در خانه تهیه شود بر آنچه كه به صورت تجارتی و در بسته بندی‌‌های مختلف تهیه و در دسترس خانواده‌ها قرار می‌گیرند‏، ارجحیت دارد. به طور کلی غذای کودک باید دارای خصوصیات زیر باشد:

  • غذای کودک باید در حجم كم، دارای كالری مطلوب بوده و حاوی پروتئین و ریزمغذی‌‌های لازم باشد.
  • با قوام مناسب ببرای سن شیرخوار تهیه شود، كاملا پخته و نرم باشد تا كودک بتواند آن را به راحتی بلع كرده و هضم نماید.
  • متناسب با عادات غذایی خانواده و مورد علاقه و میل كودک باشد.
  • با استفاده از مواد غذایی تازه و قابل دسترس و به روشی تمیز و بهداشتی تهیه شود.
  • نمك‏، شكر و ادویه تند به آن اضافه نشود.
  • غذای کودک باید ولرم (نه سرد و نه خیلی گرم) باشد.

 

برای آگاهی از غذای کودکان در سنین بالاتر مقالات زیر پیشنهاد می‌گردد:

غذای کودک یک ساله تا دو ساله چیست؟

بهترین غذای کودک برای کودکان دو ساله تا سه ساله

با چه غذایی شروع کنیم؟

بهترین غذای کودک که می‌توان برای اولین بار به کودک داد، غذایی است که شبیه شیر مادر باشد. نرم و پوره مانند و مزه‌ای شبیه شیر مادر داشته باشد و هضم آن آسان باشد و موجب ناراحتی معده و روده کودک نگردد. بهترین گزینه برای شروع حریره است.

طرز تهیه حریره بادام

مواد لازم :

  • مغز بادام شیرین و خام: ۵ عدد
  • آب: دو سوم لیوان
  • آرد برنج قهوه‌ای: یک قاشق غذاخوری
  • عصاره کشمش: ۲ قاشق غذاخوری

طرز تهیه:

  1. مغز بادام را با آب داغ خیس کرده ، پوست بکنید و همراه آب ، در مخلوط کن مخلوط کنید.
  2. در مرحله بعدی آرد را به آن اضافه کرده و روی اجاق با حرارت ملایم قرار دهید و مرتب هم بزنید تا بجوشد.
  3. در این حال حریره را از روی اجاق برداشته و عصاره کشمش را به آن افزوده و صبر کنید تا خنک شود.
  4. به این صورت حریره بادام شما برای تغذیه کودکتان آماده است.

نکته: برای گرفتن عصاره کشمش یک استکان کشمش خشک شده را تمیز کرده و بشویید و با یک لیوان آب جوشیده ولرم مخلوط کرده و در مخلوط کن ، مخلوط کنید، تا بصورت شیره درآید و بعد صاف کرده و سپس مورد مصرف قرار دهید.


طرز تهیه حریره فندق

این حریره نیز مثل حریره بادام تهیه می‌شود؛ با این اختلاف که به جای بادام از ۵ عدد فندق خام درشت استفاده شود.

توجه: این حریره برای کودکانی که یبوست مزاج دارند مفید است.

 

طرز تهیه حریره بادام - حریره برای کودک - غذای کودک


کودکتان را عاشق میوه‌ها کنید

پوره میوه‌جات

مواد لازم :

  • سیب گلاب: ۲ عدد
  • موز: یک چهارم
  • کشمش: یک قاشق مرباخوری
  • انجیر تازه یا خیس شده: ۲ عدد
  • آب: نصف استکان

طرز تهیه:

همه موادی که ذکر شد را در مخلوط کن ریخته و مخلوط کنید تا بصورت پوره درآید و کودک خود را هفته‌ای دو بار با این خوراکی تغذیه نمایید.


بیشتر بدانید: طرز تهیه پوره سیب زمینی برای نوزاد به دو روش


سبزیجات را در برنامه غذایی کودک بگنجانید

پوره سبزیجات

مواد لازم :

  • هویج فرنگی: یک عدد کوچک
  • کدو حلوایی: یک تکه کوچک
  • روغن زیتون: یک قاشق چای‌خوری
  • انبه: یک قاشق غذاخوری

طرز تهیه:

  1. کدو حلوایی و هویج را بخارپز کرده و پوست کدو را جدا کنید و در پیاله‌ای با چنگال له کنید.
  2. یک قاشق غذاخوری انبه را به کدو و هویج اضافه کنید.
  3. در مرحله بعد یک قاشق چای‌خوری روغن زیتون مرغوب و چند قطره آب لیموترش تازه را به آن اضافه کرده و خوب هم بزنید.
  4. بهتر است هفته‌ای دو بار کودک خود را با این غذا تغذیه کنید.

نکته: لازم به ذکر است که سیب‌زمینی شیرین به عنوان یکی از سبزیجات مغذی است که دارای بتا کاروتن قوی و کاروتنوئیدهای دیگر است که برای بینایی ضروری است. همچنین، آنها منبع خوبی از ویتامین‌های A، C و E، پتاسیم، فولات، کلسیم، آهن و فیبر هستند که می‌توان از آن به عنوان یک غذای کودک مناسب نام برد.

 

غذای کودک - تزیین غذای کودک - غذای مقوی برای کودک

 


سوپ سبزیجات

مواد لازم بای تهیه :

  • برنج قهوه‌ ای نیم کوب شده: یک قاشق غذاخوری
  • بلغور گندم: یک قاشق مرباخوری
  • جو پوست کنده نیم کوب شده: یک قاشق غذا خوری
  • عدس: یک قاشق مرباخوری
  • سیب زمینی پوست کنده کوچک: یک عدد
  • گشنیز و جعفری خرد شده: ۲ قاشق غذا خوری
  • گوجه فرنگی متوسط رنده شده: یک عدد
  • نمک دریا: به مقدار کم

طرز تهیه:

همه مواد را با دو و نیم لیوان آب در ظرف لعابی یا سفالی ریخته و روی اجاق بگذارید تا به مرور پخته و جا بیفتد و آماده گردد. کودک خود را ۲ بار در هفته با این سوپ تغذیه کنید.

 

چند وعده در روز باید غذای جامد به کودک داده شود؟

غذای کودک را در ابتدا با یک وعده در روز شروع نمایید تا کم‌کم به آن عادت نماید. حدود شش تا هفت‌ ماهگی، دو وعده در روز معمول است و به تدریج تا هشت ماهگی آن را به سه وعده در روز برسانید. بهتر است غذای جامد در وعده‌ای که فرزندتان چندان گرسنه نیست داده نشود. اگر غذای جامد یک ساعت یا بیشتر بعد از شیر خوردن داده شود، کودکتان بهتر آن را می‌پذیرد. در زمان تغذیه کودک باید کامل بیدار بوده و سرحال باشد.

 

گروه مادر و کودک بیا نی نی

علائم سقط جنین؛ چگونه مطمئن شویم جنین سقط شده است؟

آشنایی با علائم سقط جنین
سقط جنین زمانی رخ می‌دهد که خانم باردار قبل از هفته بیستم بارداری جنین خود را از دست می‌دهد، این مشکل دارایی علائمی است که شما باید آنها را بشناسید تا درصورت اتفاق افتادن فورا بتوانید آن را تشخیص دهید و با پزشک تماس بگیرید. از علائم سقط جنین می‌توان به دفع بافت، خونریزی، کمر درد و… اشاره کرد.

بیا نی نی | دسته مادر و کودک – سقط جنین زمانی رخ می‌دهد که خانم باردار قبل از هفته بیستم بارداری جنین خود را از دست بدهد. غیر ممکن است بدانید که چه تعداد حاملگی با سقط جنین پایان می‌یابد، چرا که بسیاری از سقط جنین‌ها پیش از آنکه زن حتی متوجه بارداری شود، رخ می‌دهد. اما برای زنانی که می‌دانند باردار هستند، تخمین‌ها بین 10 تا 20 درصد است. اگر باردار هستید و فکر می‌کنید دچار سقط جنین شده‌اید، بلافاصله با پزشک اورژانس تماس بگیرید و کمک بخواهید.

علائم سقط جنین چیست؟

اگر متوجه دفع بافت، مایع و یا چیزی که شبیه توده‌های خون به نظر می‌رسد از واژن خود شدید، از پزشک خود یا پزشک اورژانس کمک بخواهید و به اتاق اورژانس مراجعه کنید. این علائم می‌تواند به معنای آن باشد که شما دچار سقط جنین شده‌اید. پزشک شما ممکن است بسته به اینکه چقدر خونریزی شما زیاد و سنگین باشد و چه مدت زمان ادامه داشته باشد، به شما توصیه کند که باید به بخش اورژانس بروید یا اینکه صبر کنید تا در طول ساعات بعدی و معاینات بیشتر بهترین درمان برای شما انتخاب شود. بافت دفع شده‌ای را که فکر می‌کنید، ممکن است بافت جنین باشد در یک ظرف تمیز و مهر و موم شده قرار دهید و آن را به پزشک خود بدهید. این بافت ممکن است عجیب و غریب به نظر برسد، اما پزشک قادر خواهد بود آن را مورد آزمایش قرار دهد و تأیید کند که آیا بافت جنین است یا خیر.

آشنایی با علائم سقط جنین

در صورت تشخیص خونریزی واژینال و یا مشاهده لکه خون روی لباس خود (لکه بینی)، ممکن است در معرض خطر سقط جنین قرار داشته باشید. بسیاری از زنان، در دوران بارداری خونریزی را تجربه می‌کنند؛ اما این علامت، نشانه صد در صد سقط جنین نیست. با این حال بلافاصله با پزشک خود تماس بگیرید تا از شرایط ایمن خود مطلع شوید و بفهمید که آیا نیاز به ویزیت شدن به صورت اورژانسی دارید یا خیر.

ممکن است در دوران بارداری گرفتگی و دل درد شدید را نیز تجربه کنید. اگر دچار دل درد شدید هستید، این علامت می‌تواند یکی دیگر از علائم سقط جنین باشد؛ در این شرایط باید به سرعت به یک پزشک مراجعه کنید و مورد معاینه قرار بگیرید.

آشنایی با علائم سقط جنین

اگر کمر درد و انقباض‌های شدید در این ناحیه را نیز تجربه کردید مراقب خودتان باشید؛ درد پشت، ناراحتی شکمی یا گرفتگی شکمی ممکن است نشانه‌هایی از وقوع ناگهانی سقط جنین باشد (حتی اگر خونریزی نداشته باشید). پس قبل از مصرف داروهای تسکین دهنده درد، با پزشک خود مشورت کنید.

آشنایی با علائم سقط جنین

علائم سقط جنین عفونی را بشناسید

رخ دادن این اتفاق و باقی ماندن جنین سقط شده درون رحم و بالتبع پخش شدن عفونت ناشی از آن در رحم می‌تواند برای سلامت خانم‌ها بسیار خطرناک باشد؛ بطوری که قرار گرفتن در این شرایط نیازمند مراقبت پزشکی فوری است. علائم ناشی از این وضعیت عبارت‌اند از:

  • بوی بد مایعی که از واژن خارج می‌شود
  • خونریزی واژینال
  • تب و لرز
  • گرفتگی و درد در شکم

مهمترین علت سقط جنین چیست؟ + نشانه های سقط جنین

آشنایی با علائم سقط جنین


مطالب مرتبط:

  • عوارض سقط جنین چیست
  • قرص سایتوتک برای سقط جنین

 دانستن آنچه که در مطب دکتر انتظار می‌رود اتفاق بیافتد 

یک بررسی پزشکی شامل چندین آزمایش و معاینه خواهد بود که پزشک شما احتمالاً آن‌ها را به‌طور کامل انجام خواهد داد تا تعیین کنید که آیا بارداری را از دست داده‌اید یا خیر.

پس از بروز علائم سقط جنین و مراجعه به مطب پزشک، احتمالاً با انجام آزمایش سونوگرافی تشخیص داده خواهد شد که آیا جنین در رحم شما قابل مشاهده است یا خیر؛ اگر چنین بود، سونوگرافی انجام شده اجازه خواهد داد که پزشک ببیند آیا جنین به درستی در حال رشد است یا خیر. اگر جنین به اندازه کافی رشد داشته و سالم باشد ممکن است ضربان قلب آن را بررسی کند. همچنین پزشک شما ممکن است با انجام معاینه لگن، به بررسی باز یا بسته بودن دهانه رحم بپردازد. همچنین انجام آزمایش خون به پزشکتان اجازه می‌دهد هورمون‌های شما را اندازه گیری کند. اگر بافت از دست رفته در حین خونریزی را درون یک ظرف با خود نزد پزشک آورده‌اید، پزشک می‌تواند آن را برای تأیید اینکه آیا این بافت جنین است یا خیر، آن را مورد آزمایش قرار دهد.

آشنایی با علائم سقط جنین

آنچه را که پزشکتان با انجام آزمایش در مورد وضعیت شما تشخیص داده است می‌توان در موارد زیر دسته بندی کرد. متناسب با تشخیص پزشک چندین حالت وجود دارد:

قرار گرفتن در معرض سقط جنین: زمانی که علائم سقط جنین در شما دیده شود، ممکن است در معرض تهدید به رخ دادن سقط جنین قرار داشته باشید. در واقع همه‌ی سقط جنین‌های تهدید آمیز و خطرناکی که در مرحله نخست تشخیص داده نشده و نادیده گرفته شده‌اند، می‌توانند منجر به مشکلاتی نهایی شوند که بعد از بروز عوارض به وجود می‌آیند. پس دقت کنید اگر گرفتگی شکمی یا خونریزی دارید اما دهانه رحم شما باز نیست، ممکن است در معرض سقط جنین خطرناک قرار داشته باشید. سقط جنین کامل زمانی اتفاق می‌افتد که تمام بافت‌های جنینی و حاملگی (جفت) از رحم خارج شوند و سقط ناقص زمانی است که، سقط جنین اتفاق افتاده است اما بعضی از بافت‌های جنینی یا جفت از طریق مهبل (واژن) خارج نشده‌اند. در این صورت یک سقط جنین از دست رفته (ناقص) رخ داده که می‌تواند برای سلامت و جان شما خطرناک باشد.

آشنایی با علائم سقط جنین

اگر وضعیت شما به عنوان سقط جنین تهدید شونده تشخیص داده شد، توصیه‌های او را جدی بگیرید و به آن‌ها عمل کنید:

در واقع تمام سقط جنین‌های تهدید آمیز منجر به سقط نمی‌شوند. ولی با این حال بسته به موقعیت شما، ممکن است نتوان مانع از سقط جنین شد. در این شرایط توصیه‌های پزشک شما شامل موارد زیر است:

  • استراحت تا زمانی که علائم متوقف شود
  • ورزش نکردن
  • پرهیز از رابطه جنسی
  • پرهیز از سفر کردن

آشنایی با علائم سقط جنین

عدم دفع باقیمانده جنین و جفت پس از بروز علائم سقط جنین

حالا بهتر است بدانید اگر نتوانسته‌اید تمام بافت‌های از دست رفته را دفع کنید چه اتفاقی می افتد؛ پزشک به شما راه‌هایی را توصیه می‌کند، اما در نهایت به تصمیم شما وابسته است که چه راهی را انتخاب کرده و انجام دهید:

  • می‌توانید صبر کنید تا بدنتان بافت‌های باقیمانده را دفع کند که این امر می‌تواند تا یک ماه به طول بیانجامد.
  • می‌توانید از دارو برای دفع این بافت‌ها استفاده کنید. این روش معمولاً به سرعت انجام می‌شود و گاهی در طول یک روز مؤثر بوده و باعث خروج همه‌ی بافت‌های مرده از بدن شما می‌شود. دارو را می‌توان از طریق دهان و خوردن آن، تزریق دارو و یا با قرار دادن آن به طور مستقیم به مهبل (واژن) خود استفاده کرد.
  • اگر علامت‌های عفونت در اثر سقط جنین در شما مشاهده شود، پزشک شما مجبور به انجام کورتاژ خواهد بود تا بتواند سریع‌تر بافت‌های مرده را خارج کند.

آشنایی با علائم سقط جنین

اگر دچار سقط جنین شده‌اید به خودتان زمان دهید تا سلامت فیزیکی خود را به طور کامل به دست آورید. احتمالاً بهبودی شما سریع اتفاق خواهد افتاد و در طی چند روز پس از سقط کامل، از لحاظ جسمی سالم خواهید بود. باید بدانید که دوره قاعدگی شما ممکن است ماه بعد مجدد شروع شود و این بدان معنی است که شما به لحاظ جسمی قادر به بارداری مجدد هستید. اگر نمی‌خواهید این کار را انجام دهید، از روش‌های پیشگیری از بارداری استفاده کنید. اجازه دهید بافت‌های واژن به خوبی ترمیم شوند؛ برای این موضوع 2 هفته زمان نیاز است تا بهبودی کامل انجام شود. در طول این مدت از رابطه جنسی و استفاده از تامپون (نوار بهداشتی داخل واژنی) پرهیز کنید.

آشنایی با علائم سقط جنین

یک دوره زمانی را برای بهبود تنش روانی و عاطفی وارد شده به خود اختصاص دهید. مطالعات متعددی نشان می‌دهد، زنانی که جنین خود را سقط می‌کنند می‌توانند همانند افرادی باشند که نوزاد خود را  از دست داده‌اند. این اتفاق می‌تواند باعث ایجاد بحران عاطفی برای بانوان شود. بسیار مهم است که زمانی را برای غم و اندوه خود اختصاص دهید و با افرادی که حامی شما هستند صحبت کنید. از دوستان و اعضای خانواده که به شما اعتماد دارند، حمایت‌های روحی دریافت کنید و در یک گروه پشتیبانی عضو شوید. اکثر زنان که دچار عارضه سقط جنین می‌شوند، بعد از آن یک بارداری سالم را تجربه می‌کنند. به طور قطع، سقط جنین به این معنا نیست که شما قادر به داشتن یک کودک نخواهید بود.

راه های جلوگیری از سقط جنین

جلوگیری از سقط جنین
در میان زنانی که باردار میشوند حدود 10 الی 15% آنها سقط جنین را در 3 ماه اول بارداری تجربه می‌کنند که بسیار ناگوار است. اما در این بین راههایی برای مراقبت وجود دارد که احتمال سقط جنین را کاهش می‌دهد. با تمام راه های جلوگیری از سقط جنین آشنا شوید.

برای اکثر افراد، باردار شدن و نگه داشتن آن به مدت 37 الی 40 هفته مشکل نیست؛ اما در این میان حدود 10-15 درصد افراد سقط جنین را تجربه خواهند کرد که بیشتر آنها در 3 ماه اول بارداری رخ می دهد. وقتی این اتفاق یکباره رخ دهد، برای ایجاد یک آسیب روحی شدید کافی است و اگر مجدداً تکرار شود ممکن است به‌طور ویرانگری زندگی و حتی ازدواج شما را تحت تاثیر قرار دهد و سبب از دست رفتن آن شود. متأسفانه بعضی افراد 10 تا 12 بار سقط جنین بارداری را تجربه می‌کنند که هر بار یک شوک بسیار شدید به آنها وارد می‌شود.

مراحل مراقبت و پیشگیری

به محض اینکه عادت ماهیانه شما برای مدت کوتاهی به تعویق افتاد متخصص زنان را ملاقات کنید تا متوجه شوید که تست حاملگی شما مثبت است یا خیر.


بیشتر بدانید: آزمایش بتا چیست؟ + زمان انجام و تفسیر آزمایش بتا بارداری


اگر مشخص شد که باردار هستید، برای جلوگیری از سقط جنین باید کارهایی را انجام دهید:

جلوگیری از سقط جنین

۱- از رابطه جنسی اجتناب کنید تا مشاوره بیشتری را از پزشک خود درباره آن دریافت کنید و راهنمایی شوید.
۲- پزشک باید شما را بسیار دقیق ارزیابی کند. معاینه کامل و آزمایش‌های جامع را به دقت انجام دهید تا علت احتمالی سقط جنین را پیدا کنید. گاهی اوقات پزشک شما قادر به تشخیص علت خواهد بود، اما گاهی اوقات این تشخیص سخت‌تر خواهد است. زیرا ممکن است که سقط شما به علت نقص ژنتیکی یا کروموزومی باشد یا ممکن است چندین عامل در تعامل با هم سبب آن شده باشند. اگر پزشک شما بتواند هرگونه بیماری مربوط به رحم یا تخمدان مانند: اندومتریوز با دیواره رحم نامتناسب، فیبروئیدها، تخمدان‌های پلی کیستیک، عفونت‌های خون مانند ویروس CMV، توکسوپلاسموز و… را تشخیص دهد، تمامی این موارد با جراحی یا دارو‌های مناسب درمان می‌شوند و موجب جلوگیری از سقط جنین می‌شوند.
۳- از پزشک خود در مورد تمرکز بر بهبود ایمنی بدن خود با دریافت (خوردن) برخی از تقویت کننده‌های ایمنی بدن و مکمل‌ها مشاوره بگیرید. استفاده از مکمل‌ها در یک رژیم غذایی تازه می‌تواند باروری امن‌تری را برای افراد تأمین کند، زیرا یکی از عواملی که ممکن است موجب سقط جنین شود کاهش ایمنی و افزایش بیش از حد سموم در بدن است. به این ترتیب، افزایش آنتی اکسیدآن‌ها و ویتامین‌ها با دوز بالا نظیر ویتامین C، E، کمک بسیار خوبی برای حفظ بارداری خواهد بود.

جلوگیری از سقط جنین

۴- بهبود شرایط و محیط کار شما با هدف کاهش استرس فیزیکی و ذهنی، موردی است که باید به‌طور خاص به آن اهمیت دهید. کاهش قرار گرفتن در معرض سموم خارجی، آلاینده‌ها و مواد شیمیایی خطرناک بسیار حائز اهمیت است. اگر در معرض چنین ترکیبات و یا شرایط استرس‌زایی قرار بگیرید احتمال سقط جنین به شدت افزایش می‌یابد.
۵- درباره هورمون درمانی از پزشک خود سؤال کنید که در صورت نیاز یا بهبود شرایط بارداری از آن استفاده کنید. زیرا یکی از عوامل ایجاد کننده سقط جنین ممکن است کمبود پروژسترون باشد. هورمون پروژسترون در قالب تزریق یا قرص در ۳ ماه اول حاملگی ممکن است در جلوگیری از سقط جنین موثر باشد.
۶- مولتی ویتامین مصرف کنید، مناسب‌ترین آن‌ها شامل اسید فولیک، ویتامین C، یک گرم و ویتامین E به میزان ۴۰۰-۸۰۰ IU به‌طور روزانه است.

جلوگیری از سقط جنین

۷- از تقویت کننده‌های سیستم ایمنی بدن استفاده کنید. دانه‌های سیاه (habbatus sauda)، آنتی‌اکسیدان‌های حاصل از میوه‌ها، انواع توت‌ها و عصاره‌های گیاهی بسیار مفید هستند.
۸- به اندازه کافی استراحت کنید، استراحت کردن و آرام بودن در شرایط بارداری بسیار مهم است. در مورد زمان و تعداد ساعات خوابیدن یا استراحت کردن بسیار آزادانه عمل کنید و برای خود محدودیت قائل نشوید. حداکثر زمانی را که می‌توانید صرف استراحت کردن کنید و در صورت لزوم در رختخواب بمانید. اگر به محیطی خیلی آرام نیاز دارید، در بیمارستان بستری شوید، مخصوصاً در مواردی که سقط جنین مکرر را تجربه کرده‌اید.
۹- از قرار گرفتن در معرض حشره‌کش‌ها، اسپری‌های شیمیایی (ضد عفونی کننده‌ها، دئودورانت و غیره)، رنگ‌ها، فوم‌های گازی اجتناب کنید. همچنین استفاده از ظروف پلاستیکی و پلی استایرن را کم کنید.
۱۰- کافئین را کاهش دهید، از جمله مصرف چای و سودا را کاملا محدود کنید. شما می‌توانید لیستی از نوشیدنی‌های بدون کافئین مورد علاقه خود را امتحان کنید (اما هشدار داده می‌شود، آن‌ها همچنان حاوی مقدار کمی از کافئین هستند) و یا حتی سعی کنید «قهوه گیاهی» که بدون کافئین است و تنها دارای طعم ساختگی شبیه به عطر و طعم قهوه هستند، بنوشید.

مطالب مرتبط:

  • عوارض سقط جنین چیست
  • قرص سایتوتک برای سقط جنین

نکات:

  • کسانی که مبتلا به چاقی و PCOS (سندروم تخمدان پلی کیستیک) هستند، متفورمین 500 میلی گرم را در 3 ماه اول بارداری امتحان کنید. کاهش کربوهیدرات‌ها و قند الزامی است، همچنین حذف کامل غذاهای آماده و تنقلات برای این افراد ضروری به نظر می‌رسد.
  • در صورت لمس کردن یک موضع مستطیلی روی شکمتان و اگر مبتلا به مشکل رحم نامتناسب هستید و هنوز اصلاح نشده باشد، باید زیر شکم خود بالش قرار دهید. این کار را به مدت 10-15 دقیقه و در سه نوبت، حدود ساعت 10-11 صبح و 3-4 بعد از ظهر و نیم ساعت قبل از خواب انجام دهید.


گروه مادر و کودک بیا نی نی

میزان خواب کودک در سنین مختلف + توصیه‌هایی برای داشتن یک خواب آرام

دسته خواب کودک - خواب نوزاد - عکس نوزاد
میزان خواب کودک با افزایش سن او تغییر می‌کند. معمولا کودکان بین سنین یک تا سه سال به ۱۰ الی ۱۳ ساعت خواب باکیفیت در طی شبانه روز نیاز دارند.

خواب کودک یک مسئله مهم و حیاتی در روند رشد کودک است. اینکه کودک شما چه ساعتی بخوابد و چه میزان از شبانه‌روز را در خواب باشد قطعا روی نحوه زندگی شما والدین هم تاثیر چشمگیری دارد. با افزایش رشد کودک تعداد ساعات خواب او هم دست‌خوش تغییراتی می‌گردد. اگرچه نمی‌توان یک برنامه خواب واحدی برای تمامی کودکان در سنین خاص و یکسانی پیش‌بینی کرد اما می‌توان به طور تقریبی از میزان آن در سال‌های مختلف رشد او آگاه شد.

دسته خواب کودک - خواب نوزاد - عکس نوزاد

هیچ عدد دقیقی برای ساعات خواب مورد نیاز برای همه بچه‌ها در یک سن خاص وجود ندارد. یک کودک دو ساله ممکن است از ساعت ۸ شب تا ۸ صبح بخوابد، اما کودک دیگر با سنی مشابه ممکن است با خوابیدن از ۱۰ شب تا ۵ صبح، کاملا سرحال شود. به هر حال خواب در سلامت کودک نقش مهمی را ایفا می‌کند؛ اما همیشه ارتباط بین کمبود خواب یک کودک و رفتارش، روشن و واضح نیست. وقتی بزرگ‌ترها خسته می‌شوند بدخلق شده و انرژی‌شان کاهش می‌یابد، اما کودکان احتمال دارد که فعال‌تر شده، مرتبا با همه چیز مخالفت کرده و رفتارهای افراطی از خود نشان دهند. درواقع می‌توان گفت هر کودکی شخصیت منحصر به فردی دارد که میزان خواب مورد نیاز او را تعیین می‌کند.

میزان خواب نوزاد

عموما میزان خواب نوزاد ، بین ۱۶ تا ۲۰ ساعت در شبانه‌روز است که این میزان خواب بین شب و روز تقسیم می‌شود. نوزادان هر ۳ تا ۴ ساعت باید بیدار شوند تا وزن‌گیری آنها کامل شود، این اتفاق در دو هفته اول روی می‌دهد. بعد از آن، حتی اگر نوزاد مدت بیشتری را هم بخوابد مشکلی ایجاد نمی‌شود. البته بیشتر نوزادان فاصله زمانی زیادی را نمی‌خوابند چون گرسنه می‌شوند. بیشترین مدتی که یک نوزاد به طور پیوسته می‌خوابد معمولا بین ۴ تا ۵ ساعت است این کاملا به میزان گرسنگی طفل بستگی دارد. اگر نوزاد مدت زیادی را بخوابد احتمالا در طی روز گرسنه‌تر شده و نیاز به وعده‌های غذایی بیشتر در او افزایش می‌یابد.

ایده‌‌آل این است که کودک‌تان قبل از به خواب رفتن، در تختخواب مخصوص خود قرار گیرد و اصلا زود نیست که ساعت خواب منظم و ثابتی را برای او در نظر بگیرید. هر کار آرامش‌بخشی که در زمان خاصی در هر شب انجام شود، به روتین ساختن ساعت خواب کودک کمک می‌کند.

میزان خواب کودک از شش ماهگی تا یک سالگی

در شش ماهگی ممکن است کودک در حدود ۳ ساعت در طی روز و ۱۱ ساعت در شب بخوابد، در این سن شما می‌توانید عکس‌العمل خود را نسبت به رفتار کودکی که در طول شب بیدار شده و گریه می‌کند تغییر دهید. شما می‌توانید به مدت ۵ دقیقه او را به آرامی در گهواره‌اش نوازش کرده تا مجدداً به خواب رود. اگر فرزندتان در حال گریه از خواب شبانه بیدار می‌شود، بررسی کنید که بیمار نباشد و خودش را خیس‌ نکرده باشد. شما می‌توانید او را با مهربانی وقتی به پشت یا به شکم خوابیده نوازش کنید. استفاده از پستانک یا مکیدن انگشت می‌‌‌تواند به کودک در این سن کمک کند که آرام شدن را یاد بگیرد.


بیشتر بدانید: مزایا و معایب استفاده از پستانک نوزاد


در صورتی که کودک به گریه کردن ادامه می‌دهد شما اجازه دارید کمی بیش از ۵ دقیقه و به آرامی به نوازش او بپردازید، به همین ترتیب طفل بعد از چند روز به خواب رفتن مجدد را در محل مناسب خویش خواهد آموخت اما اگر از خواب برخاستن‌های مکرر او بیش از ۵ یا ۶ نوبت در طول شب اتفاق افتد، حتماً باید با پزشک کودک خویش مشاوره نمائید.

خواب کودک - اتاق خواب کودک - عکس کودک

میزان خواب کودک از یک سالگی تا سه سالگی

اغلب کودکان در بین سنین ۱ تا ۳ سالگی حدود ۱۰ تا ۱۳ ساعت می‌خوابند. هیجانات گوناگون و یا تمایل به بیدار ماندن با پدر و مادر و غافل نشدن از جریاناتی که در پیرامون خود می‌گذرد می‌تواند عاملی برای بیدار ماندن کودک تلقی گردد. زمان شروع علائم به خواب رفتن کودکتان را در شب هنگام یادداشت کرده و سعی نمائید که آن را در شب های بعدی به عنوان زمان تقریبی به خواب رفتن او اعمال کنید. به استراحت نمودن کودکان ۲ یا ۳ ساله خود در طول روز اصرار نورزید مگر سستی و خستگی بر آنها فائق آید.

توجه: فقدان و یا کمبود خواب در کودکان باعث تندخوئی و یا انواع رفتارهای افراطی شده و همچنین امکان دارد بیماری اختلال کم توجهی و بیش فعالی را در کودکان (ADHD) ایجاد کند.

والدین گاهی به اشتباه فکر می‌کنند که بیدار نگه‌داشتن کودکان به روش‌های مختلف به خوابیدن آنان سر ساعت مشخص کمک می‌کند. در حقیقت اگر کودکان بیش از حد خسته شده باشند ساعت مشخصی برای خوابیدن نخواهند داشت. برقراری ساعت معمول خواب به کودکان کمک می نماید تا آنان آرامش داشته و برای خواب مهیا گردند. توجه داشته باشید که دندان در آوردن کودک در این سنین می‌تواند اختلالاتی در خواب او به وجود آورد که موقتی است.

میزان خواب کودک بین سنین سه تا نه سالگی

کودکان پیش دبستانی در حدود ۱۰ تا ۱۲ ساعت در هر شب می‌خوابند اما دلیلی وجود ندارد که به طور کلی در این حد آنها در خواب باشند. کودک 5 ساله‌ای که در طول شب به قدر کافی استراحت نموده است نیازی به خواب در طول روز ندارد. در نهایت می‌توان گفت کودکان در بین سنین ۶ تا ۹ سالگی حدود ۱۰ ساعت را در خواب به سر می‌برند.

اتاق خواب کودک - میزان خواب کودک - عکس بچه

توصیه‌هایی برای تنظیم خواب کودک

به او کمک کنید که خودش به خواب برود
در حالی که که کودکتان یاد می‌گیرد که بتواند خودش به خواب برود، این که نیمه‌های شب به سراغتان بیاید و از شما بخواهد که با او در رختخوابش بخوابید امری طبیعی است. اما هدف این است که به او کمک کنید تمام شب در رختخوابش بخوابد.

به او آرامش ببخشید
سعی نمائید قبل از به خواب رفتن کودک با او خلوت کنید و با گفت و گوئی کوتاه به آنان درباره همه چیز اطمینان خاطر بخشید، که این کار خود در به آرامش رسیدن کودک و ادامه آن در طول خواب کمک فراوان می‌نماید.

نگذارید کودک بترسد

نور خانه را کم کنید. روشن بودن یک چراغ خواب باعث می‌شود که وقتی که تنها در تاریکی شب بیدار شد نترسد. اما به یاد داشته باشید که نور زیاد مانع از به خواب رفتن او می‌شود. اگر کودکتان ترس‌های شبانه دارد حقیقت را به او بگویید. کودکتان به شما اعتماد دارد. اگر به او بگویید که هیچ هیولایی وجود ندارد ممکن است باور کند.

ساعات تماشای تلوزیون را کم کنید
هرچه کودک بیشتر تلویزیون تماشا کند، بیشتر در به خواب رفتن مشکل خواهد داشت و احتمال مختل شدن خواب او بیشتر می‌شود. بهتر است زمان مشخصی را آن هم در طول روز به تماشای تلوزیون کودک اختصاص دهید.

برای داشتن یک خواب آرام شبانه او را در روز به پارک ببرید

شاید کودکتان در طول روز نیاز به تحرک و ورزش بیشتری داشته باشد تا شب به خواب برود. اجازه بدهید اواخر بعد از ظهر در پارک بدود تا حسابی خسته شود.

در آخر باید بدانید ایجاد یک برنامه منظم برای خواب مهم است، اما مهم‌تر از آن این است که امنیت و عشقی را که لازمه خوابی آرام و خوب است، برایش فراهم کنید.

در زمان تشنج کودکان (به علت تب) چه کنیم؟

در زمان تشنج کودکان (به علت تب) چه کنیم؟
تب شدید می‌تواند باعث تشنج کودکان شود. معمولاً باید در زمان تشنج، کودک به یک پهلو خوابانده، دکمه لباس‌ها باز و در صورتی که زبان کودک در فشار است، آزاد شود. اگر تشنج کودک متوقف نشد، باید سریعاً او را به یک مرکز پزشکی برد. در این مقاله با علائم تشنج، عکس العمل صحیح والدین و روش‌های پیشگیری از آن توضیحاتی بیان شده است.

اختلال در فعالیت الکتریکی مغز موجب تغییر ناگهانی فعالیت‌های حرکتی در فرد شده که به آن تشنج می‌گویند. تشنج می‌تواند علل مختلفی چون بیماری مننژیت داشته باشد اما شایع‌ترین نوع تشنج در کودکان تشنج ناشی از تب است که معمولا عارضه حادی به دنبال نداشته و خود به خود رفع می‌شود.

تشنج ناشی از تب در کودکان 

حدود ۵ درصد (۵ نفر از هر ۱۰۰ نفر کودک) از کودکانی که مبتلا به بیماری‌های عفونی مانند اسهال عفونی می‌شوند که منجر به بالا رفتن دمای بدن کودک می‌گردد، دچار تشنج ناشی از تب بالا می‌شوند. این عارضه معمولا در حدود سنین ۶ ماهگی تا ۵ سالگی رخ می‌دهد. در موقع تشنج ابتدا دست‌ها و پا‌ها و بدن کودک سفت شده و شروع به تکان خوردن می‌کند. حالت نگاه کودک نیز تغییر کرده و احتمالا برای چند دقیقه هوشیاری خود را از دست می‌دهد و و حتی گاهی ادرار خود را رها خواهد کرد. مدت تشنج ناشی از تب بالا کوتاه است و چند دقیق بیشتر طول نمی‌کشد. 
 
 
در زمان تشنج کودکان (به علت تب) چه کنیم؟
 
زمانی که کودک دچار تشنج می‌شود والدین به شدت نگران و وحشت زده شده و سعی می‌کنند فورا کودک را به مراکز درمانی برسانند. از آنجا که تشنج معمولا بعد از دو تا سه دقیقه متوقف می‌شود معمولا تا قبل از رسیدن به بیمارستان کودک آرام شده و احتمالا به خواب می‌رود. بعد از بیداری نیز علامت خاصی در کودک مشاهده نخواهد شد. 

علائم کلی تشنج کودکان چیست؟

  • دست و پا زدن یا به بیان دیگر، بروز حرکات غیر ارادی در بعضی یا تمام اندام‌ها
  • در برخی موارد، کم شدن سطح هوشیاری
  • عدم شناسایی زمان یا مکان
  • بیهوشی موقت
  • عدم امکان پاسخگویی به سوالات افراد پیرامون خود
  • خیرگی یا چرخیدن چشم‌ها به یک سمت
  • احتمال دفع ناخواسته و غیرارادی ادرار

عکس‌العمل مناسب والدین در موقع تشنج کودکان 

زمانی که کودک به دنبال تب بالا دچار تشنج می‌شود، پدر و مادر باید پیش از هر چیز خونسردی خود را حفظ کرده و نگران نشوند چرا که حالت تشنج کودک بعد از مدت کوتاهی رفع خواهد شد. سپس به آرامی کودک را به پهلو خوابانده و لباس‌های اضافی او را از تنش در بیاورند تا دمای بدن کودک پایین بیاید. بهتر است دهان کودک را نیز نگاه کنند تا مطمئن شوند زبان کودک تحت فشار نیست و کودک زبان خود را گاز نخواهد گرفت. اگر تشنج کودک متوقف نشد و ادامه یافت، باید هر چه زودتر کودک را به بیمارستان یا مطب پزشک متخصص برسانند. 

در زمان تشنج کودکان (به علت تب) چه کنیم؟

برای پیشگیری از تکرار تشنج کودکان چه باید کرد؟

پس از توقف تشنج کودکان، پدر و مادر باید با دارو و روش‌های دیگر مانند پاشویه تب کودک را پایین بیاورند و برای شناسایی و درمان علت تب کودک به پزشک مراجعه نمایند. اگر کودک قبلا نیز دچار تشنج توام با تب بالا شده است و یا سابقه این نوع تشنج در خانواده و اطرافیان کودک وجود دارد، والدین باید توصیه‌ها و نکات زیر را نیز در نظر بگیرند: 
  1. هر چه زودتر کودک را نزد پزشک ببرند، تا علت تب مشخص شود و تحت درمان قرار گیرد.
  2. در هنگامی که والدین احساس می‌کنند که کودک دچار بیماری و تب شده است، بلافاصله از شیاف یا استامینوفن (با مشورت و طبق تجویز پزشک) جهت پایین آوردن تب نوزاد یا کودک استفاده کنند. 
  3. همچنین استفاده از پاشویه با آب ولرم بدون استفاده از الکل یا نمک نیز مفید است.
  4. فراموش نکنیددر مواقع تب یا تشنج در مورد استفاده از داروهای خاص مانند دیازپام به صورت خوراکی یا مقعدی، از پزشک کودک‌تان یک دستورالعمل بگیرید و مطمئن شوید روش استفاده از آن را به خوبی فرا گرفته‌اید. 

چگونه می‌توان تب کودک را پایین آورد؟

  1. لباس‌های کودک را کم کنید.
  2. کودک را تن شویه کنید.
  3. درجه حرارت اتاق کودک را کم کنید. 
  4. از داروهای تب بر مانند استامینوفن، ایبوپروفن و آسپرین استفاده کنید.

در زمان تشنج کودکان (به علت تب) چه کنیم؟

آیا تشنج ناشی از تب در هوش و توانایی فراگیری کودک اثر نامطلوب دارد؟

خیلی از والدین نگرانند که تشنج کودک بر روی عملکرد ذهنی او تاثیر منفی بگذارد اما تحقیقات نشان داده است، کودکان سالمی که هنگام تب دچار تشنج شده‌اند از نظر هوش و استعداد با کودکان سالمی که هنگام تب دچار تشنج نشده‌اند، تفاوتی ندارند. البته باید دقت کرد که تشنج ناشی از بیماری‌های مغزی مانند مننژیت نباشد.

برخی از والدین نیز ریسه رفتن نوزادان و کودکان را با تشنج اشتباه می گیرند در حالی که ریسه رفتن کودکان و شیر خواران با تشنج کودکان تفاوت دارد. بدین گونه که ریسه رفتن یک واکنش رفتاری ناشی از خشم کودک است و ربطی به تشنج کودک ندارد.

هذیان گوی در تب بالا نیز با تشنج متفاوت است. برخی از کودکان در هنگام تب دچار حالت هذیان و پرت و پلاگویی می‌شوند، و گاهی این حالت با ترس و اضطراب کودک همراه است. پدر و مادر باید بدانند که پیدایش چنین حالاتی خطرناک نیست و باید نزد کودک بمانند و او را آرام نمایند.
 

نکاتی مهم درباره کودکانی که مرتب دچار تشنج می‌شوند:

  • تشنج کودکان باید زیر نظر پزشک درمان شود و مصرف دارو باید با نظر پزشک به تدریج قطع گردد.
  • این بیماران باید بر اساس نظر پزشک، اقدام به مصرف دارو نمایند. کاهش یا افزایش داروی مصرفی باید بر اساس نظر پزشک باشد.
  • قطع ناگهانی دارو می‌تواند منجر به بروز حمله‌ی پایدار تشنج شود که گاهی به سختی قابل کنترل بوده و حتی منجر به مرگ می‌شود.
  • کودکانی که دچار تشنج می‌شوند، نباید به تنهایی در جایی رها شوند. بروز تشنج می‌تواند با آسیب به سر همراه باشد و در صورت نداشتن همراه و دیر رسیدن به مرکز درمانی، به عوارض ناگواری منجر شود.

علائم دیابت در کودکان چیست؟

علایم دیابت در کودکان - دیابت نوع یک - دیابت نوع دو
دیابت در کودکان از نوع یک است و معمولا با بروز علائمی مشخص می‌گردد. از مهم‌ترین علائم دیابت در کودکان می‌توان به پر ادراری کودک اشاره کرد.

اگر کودکتان با کاهش وزن مواجه شده است و یا به صورت مکرر دفع ادرار دارد و زود به زود تشنه می‌شود باید کمی نسبت به این حالات او توجه نشان داده و به بیماری دیابت در او مشکوک شوید. بسیاری از کودکان حتی قبل از تولد هم این بیماری را به همراه دارند که در صورت عدم درمان به موقع می‌تواند برای کودک خطرآفرین شود. در این مقاله نشانه‌های برجسته وجود دیابت در کودکان را ذکر خواهیم کرد. با ما همراه باشید.

علایم دیابت در کودکان - دیابت نوع یک - دیابت نوع دو

دیابت نوع یک بیشتر بین نوجوانان و کودکان شایع است؛ البته امروزه به علت شیوه نادرست تغذیه و زندگی ماشینی بسیاری از کودکان و نوجوانان به دیابت نوع دو هم مبتلا می‌شوند. دیابت نوع یک که بیشتر جنبه ژنتیکی دارد با محیط نامناسب در کودکان به وجود می‌آید به‌ این صورت که سلول‌هایی که مسئول تولید انسولین هستند یا نمی‌توانند انسولین تولید کنند یا آنقدر این تولید کم است که بدن را با کمبود این هورمون مواجه می‌کنند.

اگرچه دیابت نوع یک همان دیابت در کودکان شناخته می‌شود اما این دیابت ممكن است فرد 80 ساله را هم مبتلا كند، به همین دلیل دیگر دیابت كودكی نامگذاری نمی‌شود، اما شیوع بیشتر این نوع دیابت همچنان در سنین زیر 30 سال، كودكان 6 تا 7 ساله و نوجوانانی كه در مرحله بلوغ قرار دارند، است.


بیشتر بدانید: درمان خانگی دیابت (درمان دیابت با داروهای گیاهی)


چرا کودکان دچار دیابت می‌شوند؟

دیابت نوع دو به علت تغذیه نامناسب، چاقی، فعالیت كم، استرس و كم‌خوابی، مصرف دخانیات، چربی بالا و خلاصه هرآنچه برای زندگی سالم مضر است و در زندگی مكانیكی نهادینه شده است به وجود می‌آید، اما در دیابت نوع دو نمی‌توان بسیاری از علائم بالا را به كودكان نسبت داد زیرا كودكان عموما سیگار نمی‌كشند، درگیر استرس هم نیستند و در كل مستعد بسیاری از عوامل بالا نیستند. در صورتیکه در دیابت نوع یک، خود بیمار در ایجاد بیماری دخیل نیست و بیشتر جنبه ژنتیكی دارد كه با عواملی خارجی دست به دست هم می‌دهند و ترشح هورمون انسولین را دچار مشكل می‌كنند.

 

پر ادراری از مهم‌ترین نشانه‌هاست

والدین باید نسبت به علائم دیابت در کودکان هوشیار باشند و به‌ موقع دنبال درمان مناسب بروند، پر ادراری یكی از علائم دیابت است؛ مثلا كودكی كه قبلا شب‌ها تا صبح راحت می‌خوابید، حالا هر دو ساعت از خواب بیدار می‌شود و به دستشویی می‌رود و در روز هم احتمالا پر ادرار است، اما ممكن است این دستشویی رفتن‌های پی در پی از دید مادران پنهان بماند. به دنبال این پر ادراری بالطبع نیاز به آب و تشنگی هم افزایش پیدا می‌كند. در همین مرحله حتما به پزشک مراجعه كنید و این علائم را به سردی کردن فرزندتان نسبت ندهید. با خوددرمانی فرزندتان را به نبات داغ نبندید؛ با این كار ممكن است او را حتی در خطر مرگ قرار دهید. علاوه بر پر ادراری علائم زیر هم هشدار دهنده هستند:

  • خوابیدن بیش از حد معمول
  • احساس ضعف و بی حالی دائمی کودک
  • شکایت کودک از سردرد و معده درد
  • عدم علاقه به بازی‌های بیرون از خانه و فعالیت‌های معمول
  • عصبانیت سریع
  • آشفته حال بودن کودک

– توجه داشته باشید که یکی از علائم گمراه کننده شب ادراری است. خیس کردن رختخواب در سنین پایین ممکن است علامت هشدار دهنده‌ای برای والدین محسوب نشود. اما باید این مسئله را جدی گرفت، به خصوص اگر قبلا زیاد این عمل از کودک سر نمی‌زده ولی در چند ماه اخیر مکررا شب ادراری داشته باشد. این حالت می‌تواند علامت دیابت باشد زیرا این کودکان آنقدر آشفته هستند که رویا را از واقعیت تشخیص نداده و در حالت خواب رختخواب خود را خیس می‌کنند.

– از دست رفتن اشتها یا گرسنگی دائمی نیز از علایم دیابت در کودکان است. هر دو این علایم از طرف والدین نادیده گرفته می‌شود زیرا والدین عدم توجه به غذا را به بازیگوشی بچه مرتبط می‌دانند و خوردن زیاد را مرتبط با سن رشد کودک در نظر می‌گیرند.

– یکی از علائم خطرناک دیابت در کودکان از خواب بیدار نشدن است. این موضوع می‌تواند مرتبط با افت شدید قند خون باشد در این حالت لازم است مقداری ماده شیرین نظیر آب پرتقال یا یک قاشق پر شکر به کودک خوراند.

– کودکان مبتلا به دیابت نوع یک معمولاً غذای زیادی می‌خورند ، اما کاهش وزن دارند. کاهش وزن بدون علت مشخص به خاطر عدم توانایی بدن در جذب انرژی از غذاهایی است که مصرف می‌شود. این موضوع سبب می‌گردد چربی‌هایی که در سلول‌ها ذخیره بوده‌اند مصرف شده و وزن بدن علیرغم خوردن غذا کاهش می‌یابد.

 
 علائم دیابت در کودکان - دیابت کودکان - درمان دیابت نوع یک

در دیابت کودکان؛ مادرها و پدرها نقش مهمی ایفا می‌کنند. به‌ طور حتم کودک ۷ یا ۸ ساله توانایی تشخیص و درمان ندارد و این والدین هستند که باید با مراقبت به او آگاهی لازم را بدهند. به کودک راجع به زمان تزریق‌ و بیماری‌اش دروغ نگویید. مراقب باشید در این زمان بحرانی درست عمل کنید؛ از کاه کوه نسازید و استرس‌های خود را به کودکتان منتقل نکنید. سعی کنید او را در کارهای درمانی‌اش دخیل کنید؛ از کارهای جزئی مثل آوردن دستگاه گرفته تا آموزش نحوه کنترل قند خون. خلاصه سعی کنید تمام دانسته‌هایتان راجع به بیماری را در اختیار کودکتان قرار دهید.

شناخت کودکان ADHD و نحوه رفتار با آنها

علائم کودکان ADHD
در ابتدا بهتر است بدانید که ADHD مخفف چیست؟ این اصطلاح مخفف Attention Deficit Hyperactivity Disorder است که به معنی اختلال بیش فعالی کمبود توجه می‌باشد. کودکان ADHD علاوه بر نیاز به درمان های دارویی، به توجه و محبت اطرافیان خود نیز نیاز دارند. در این مطلب خصوصیات و نحوه رفتار با چنین کودکانی را مختصرا بیان کرده ایم.

اختلال کم توجهی – بیش فعالی (ADHD) فقط مربوط به این موضوع نمی‌باشد که کودک مبتلا به ADHD علائمی مانند بی قراری، پرحرفی و بی توجهی را از خود نشان دهد. علاوه بر این علائم، ممکن است کودک دچار اضطراب شدید شود. شاید عدم تمرکز کودک به حدی عمیق شود که نتواند افکار خودش را نیز کنترل کند. سپس بعد از گذشت سال‌ها که این دسته از کودکان را در خانه یا مدرسه تنبیه کرده‌ایم، آن‌ها به افرادی خشمگین و افسرده تبدیل خواهند شد.

علائم کودکان ADHD
بر اساس تحقیقات، این دسته از کودکان نسبت به ناکامی‌ها و شکست‌های فردی، حساس و آسیب پذیر می‌باشند. از این رو جملاتی مانند “هرگز موفق به انجام این کار نخواهم شد” یا “من خیلی احمقم” را با خود تکرار می‌کنند.
اگر کودکی مضطرب باشد، این وضعیت بدتر خواهد شد. تحقیقات نشان داده‌اند که اختلالات اضطرابی در کودکان مبتلا به ADHD بسیار شایع بوده و ۴۰ تا ۵۰ درصد این کودکان از این اختلالات رنج می‌برند. زمانی که چنین کودکی مشاهده می‌کند که اطرافیان، وی را به خاطر رفتارش سرزنش می‌کنند، نسبت به رفتارهایش دچار اضطراب شده و از قرار گرفتن در موقعیت‌ها یا شرایطی که موجب این احساس شوند، اجتناب خواهد کرد. بنابراین، به خاطر گفته‌های دیگران، دچار افکار منفی نسبت به خودش می‌شود.
امکان دارد که افکار منفی از کنترل خارج شوند. به طور کلی، کودکان مبتلا به ADHD خودشان دچار عدم تمرکز می‌باشند و اگر نمی‌توانند رفتار‌های بیرونی را مدیریت کنند، این احتمال وجود دارد که نتوانند اتفاقات درون ذهن شان را نیز مدیریت کنند. همه ما گاهی افکاری مزاحم به ذهن مان خطور کرده که آن‌ها را به هر طریقی از خود دور می‌کنیم. به گفته محققان، برخی از کودکان مبتلا به ADHD قادر به انجام این کار نمی‌باشند. این کودکان با افکار منفی درباره توانایی‌ها یا امید‌های شان به ستوه آمده‌اند. ذهن شان به آن‌ها می‌گوید که شکست خواهند خورد و آن‌ها نمی‌توانند به راحتی این نوع افکار را از خود دور کنند.

 

علائم کودکان ADHD چیست؟

تمام کودکان همیشه با توجه کردن، گوش دادن، دنبال کردن راهنمائی‌ها، نشستن و منتظر ماندن برای اینکه دوباره در بازی خاصی نوبتشان شود، مشکل دارند. ولی برای کودکان مبتلا به ADHD، این شرایط سخت‌تر است و بروز رفتار‌هایی این چنینی در آن‌ها به مراتب بیشتر اتفاق می‌افتد. کودکان ADHD ممکن است یک، دو یا هر سه علامت از علائم زیر را داشته باشند:
  • بی توجهی: کودکانی که بی توجه هستند و به راحتی حواسشان پرت می‌شود، با تمرکز و توجه بر روی وظایفشان مشکل دارند. آنان ممکن است بخوبی به راهنمائی‌های دیگران خوب گوش ندهند، اطلاعات مهم در خصوص موضوعی را فراموش کنند و ممکن است کاری را که شروع کرده‌اند به پایان نرسانند. آن‌ها ممکن است بیش از حد به خیال پردازی و پرداختن به افکار پوچ مشغول شوند، حواس پرت یا فراموشکار بنظر برسند و مسیر دنبال کردن فعالیت‌هایشان را دست بدهند.
  • بیش فعال: کودکان بیش فعال، بی قرار و مضطرب بوده و به راحتی خسته می‌شوند. آن‌ها ممکن است با نشستن در یکجا یا ساکت بودن در شرایطی که لازم است، مشکل داشته باشند؛ بر سر انجام یکسری کار‌ها یورش ببرند و اشتباهات بدی انجام دهند؛ در شرایطی که نباید، ورجه وورجه کنند و خودشان را تا حد زیادی خسته کنند و دیگران را با کارهایشان کلافه کنند.
  • غیر قابل پیش بینی: کودکان با رفتار‌های غیر قابل پیش بینی، بدون کوچکترین فکری اقدام به انجام کاری می‌کنند؛ آن‌ها اغلب به میان صحبت دیگران می‌پرند، دیگران را چنگ می‌زنند یا هول می‌دهند و منتظر ماندن را بسیار سخت می‌دانند. همچنین ممکن است بدون اجازه گرفتن کار‌هایی را انجام دهند که به آن‌ها مربوط نیست و از همه بدتر در شرایط خطرناکی آن کار‌ها را انجام دهند. از ویژگی‌های دیگر این کودکان داشتن واکنش‌های شدید احساسی نسبت به شرایطی است که واقعا برای آن وضعیت شدید به نظر می‌رسد.

علائم بیش فعالی کودکان

گاهی اوقات والدین و معلمان متوجه علائم ADHD در کودکان می‌شوند؛ ولی برای کودکان ویژگی‌هایی همچون آشفتگی، بی قراری، بی حوصلگی و غیر قابل پیش بینی بودن در اغلب موارد عادی است و الزاما نشانه‌ای از ابتلا به این بیماری نیست.
مهارت‌های توجه کردن، فعال بودن و کنترل بر خود با رشد کودکان، آرام آرام پرورش می‌یابند؛ کودکان این مهارت‌ها را با کمک والدین و معلم‌هایشان یاد می‌گیرند، ولی در برخی از کودکان این مهارت‌ها بهبود نمی‌یابند؛ وقتی این شرایط ادامه دار شده و باعث بوجود آمدن مشکلات بعدی در مدرسه، خانه و در میان دوستان شوند، ممکن است نشانه‌ای از بیماری ADHD باشد.

راه‌های تشخیص ADHD در کودکان چگونه است؟

اگر گمان می‌کنید کودک شما به این بیماری مبتلا است، یک وقت ملاقات با پزشک کودک خود ترتیب دهید؛ پزشک معاینه‌های اولیه‌ای (شامل بررسی شنوایی و بینایی) را برای اینکه مطمئن شود مورد دیگری باعث بروز این علائم شده است یا خیر، بر روی کودک شما انجام می‌دهد و در صورت لزوم شما را به یک روانپزشک یا روانشناس کودکان ارجاع می‌دهد. پس از آن پزشک برای تشخیص ADHD از شما سوالاتی در خصوص سلامت فرزندتان، رفتار‌ها و فعالیت‌هایی که انجام می‌دهد خواهد پرسید. آن‌ها در مورد چیز‌هایی که در خصوص کودک شما متوجه شده‌اند با شما و کودکتان صحبت خواهند کرد؛ همچنین ممکن است از شما بخواهد که چک لیستی در خصوص رفتار کودکتان را پر کنید و نسخه‌ای از آن را نیز جهت تمیل کردن به معلم فرزندتان بدهید. پس از جمع آوری این اطلاعات، در صورتی که موارد زیر روشن شدند، پزشک بیماری ADHD را برای کودک شما تشخیص خواهد داد:

  • حواس پرتی، بیش فعالی یا غیر قابل پیش بینی بودن فراتر از سن کودک شما باشد
  • این رفتار‌ها از زمانی که کودک شما خردسال‌تر بود ادامه دار بوده باشد
  • علائم ADHD باعث تاثیر بر عملکرد او در خانه و مدرسه شده باشد
  • بررسی‌ها نشان دهد که بیماری یا مشکل دیگری باعث بروز این مشکلات نشده است

بسیاری از کودکان ADHD با یادگیری مشکل داشته و رفتار‌های تضاد گونه و مشکلات اضطرابی دارند. پزشکان معمولا این مشکلات را به همراه بیماری ADHD حل می‌کنند.

 کودکان ADHD

راه های درمان کودکان ADHD چیست؟

دارو: استفاده از دارو‌های مختلف تا حد زیادی می‌توانند این نوع اختلال را کنترل کنند.
آموزش‌های مخصوص: بهتر است که این دسته از کودکان در مدارس یا کلاس‌های مخصوص به خودشان شرکت کنند. به عنوان مثال، آموزش در این نوع کلاس‌ها در فواصل زمانی کوتاه مدت صورت می‌گیرد، در نتیجه کودک به خاطر عدم توجه‌اش مضطرب و ناراحت نخواهد شد.
رفتار درمانی شناختی (CBT): ما معمولا بر روی رفتار‌های کودکان مبتلا به ADHD تمرکز کرده و اغلب مبحث “شناختی” درباره چنین کودکانی را فراموش می‌کنیم. در نتیجه کودکانی که مبتلا به اضطراب شدید می‌باشند، با افکار منفی احاطه خواهند شد؛ بنابراین از درمان‌هایی برای کودک خود استفاده کنیم که به آن‌ها یاد دهد افکار منفی خود را شناسایی کرده و نحوه مواجه شدن با این افکار را به آن‌ها آموزش دهد.
در پایان، به یاد داشته باشید که این کودکان به تایید و تصدیق ما نیاز دارند. مهم نیست که چه رفتار یا کار اشتباهی از آن‌ها سر می‌زند، همیشه سعی کنید با جملاتی مثبت از آن‌ها حمایت کنید.

منبع: psychologytoday.com