برچسب: بهداشت

بیا نی نی | بخش مادر و کودک – زخم دهان در نوزادان یک بیماری‌ شایع است ولی به دلیل ظاهر نا‌مطبوع، مادران را نگران می‌کند. برفک دهان نوزادان یا آفت دهان و یا زخم‌هایی که در دهان، لب‌ها و زبان ایجاد می‌شود، باعث بی‌قراری نوزاد شده و می‌تواند حتی در شیرخوردن او اختلال ایجاد کند. 

زخم دهان چیست؟

زخم دهان معمولاً زخم‌های گرد و سفید مایل به زرد رنگ می‌باشد که با یک هاله قرمز رنگ احاطه شده است. زخم‌های دهان معمولاً در داخل لب‌ها دیده شده و خیلی از مواقع نیز روی زبان ظاهر می‌شوند. 

علائم زخم دهان در نوزادان چیست؟

 بسیاری از نوزادان ممکن است از همان روز‌های آغاز تولد به زخم دهان مبتلا شوند و به خاطر این بیماری نتوانند شیر بخورند. به همین دلیل والدین باید در ماه‌های اول تولد، حواسشان به تغذیه نوزاد باشد تا اگر او مشکلی داشته باشد و شیر را پس بزند اقدامات لازم را انجام دهند.

• در زخم دهان نوزادان، تغییر ظاهر زبان و لب‌ها مهمترین نشانه بیماری است.
• اگر بی‌قراری و گریه نوزاد بیشتر از حد معمول باشد و نتواند شیر بخورد و آن را پس بزند، شما باید نگاهی به زبان و لب‌های او بیندازید و آن را بررسی کنید. 

  

چگونه از زخم دهان نوزادان پیشگیری کنیم؟

پیشگیری از برفک یا زخم دهان بسیار ساده است و تنها با رعایت بهداشت عمومی و معمولی می‌توان از مبتلا شدن نوزاد به آن جلوگیری کرد. از جمله موارد زیر را برای پیشگیری از زخم دهان نوزادان باید رعایت نمود: 

•  پستانک، سر شیشه و یا قاشق غذا خوری نوزاد نباید آلوده باشد.
• اگر برفک دهان در نوزاد شدید شود، باعث اختلال در وزن‌گیری او می‌شود که متخصصان معمولاً در این مواقع دارو‌های ضد قارچ مانند نیستاتین تجویز می‌کنند.
•  اگر مادر خودش به نوزاد شیر می‌دهد مطمئن شود که نوک سینه آلوده نباشد.
• در صورتی که نوک سینه‌ مادر دردناک و قرمز باشد، احتمال آلودگی به قارچ برفک دهان وجود دارد و امکان دارد این قارچ به نوزاد منتقل شود.
• اگر با شیشه به نوزادتان شیر می‌دهید، دقت کنید که بعد از هر بار شیر خوردن، باید سر شیشه یا سر پستانک را خوب بشویید.

• با نگهداری شیر در یخچال، از رشد قارچ جلوگیری کنید. 
• در صورت مشاهده هر گونه علامت التهاب و قرمزی در سینه مادر و دهان نوزاد، به پزشک مراجعه شود تا در صورت معاینه و تشخیص بیماری، برای مادر و نوزاد داروی ضد‌ قارچ تجویز شود. 
• از انتقال بیماری به سایر اعضای خانواده از طریق رعایت موارد بهداشتی مانند شستن دست‌ها قبل و بعد از تعویض پوشک نوزاد و … جلوگیری کنید.

علل ایجاد زخم دهان در نوزادان چیست؟

زخم دهان در نوزادان و کودکان به دلایل مختلف ممکن است ایجاد شود، گاهی حساسیت‌های پوستی به یک ماده خاص و یا خوردن ماده غذایی خاص توسط کودک و یا حتی عدم رعایت موارد بهداشتی منجر به ایجاد زخم در دهان و زبان می‌شود ولی گاهی عامل زخم یک ویروس، قارچ و یا باکتری است که در مقاله معرفی همه مشکلات پوستی نوزادان به طور کامل به این موضوع پرداخته شده است.

یکی از شایع‌ترین علل زخم‌های دهانی در کودکان زیر سه سال بیماری دست، پا و دهان است که معمولاً با عفونت کوکساکی، ویروس ایجاد می‌شود. برآمدگی‌های تاول مانند دردناک (وزیکل‌ها) و زخم‌ها بر روی زبان و پشت دهان ایجاد می‌شود. جوش پوستی حساس ممکن است به صورت خاص روی دست‌ها، پاها، کفل و کشاله ران دیده شود. گاهی گلو درد و تب با درجه پائین دیده می‌شود. عفونت با تماس با ترشحات فرد مبتلا مثل بزاق و مدفوع منتقل می‌شود.

زخم دهان در چه سنی بیشتر شیوع دارد؟

همه افراد ممکن است در هر رده سنی دچار زخم‌های دهانی شوند ولی در کودکان زیر ده سال وجود زخم‌های دهانی بسیار کم است و ممکن است پدر و مادر با دیدن آن کمی نگران شوند. در نوزادان هم این زخم‌های دهانی دیده می‌شود که بیشتر ناشی از بیماری دست، پا و دهان است. 

درمان زخم دهان در نوزادان و کودکان

• خیلی وقت‌ها، زخم‌های دهانی خود به خود درمان می‌شوند و نیازی به مداخله یا درمان ندارند.
• اگر زخم دهان کودک شما بیشتر از دو الی سه روز طول کشیده است و یا دوباره ظاهر شده است، می‌توانید برای اطمینان خاطر با پزشک مشورت کنید. 
• معمولاً پزشک برای زخم‌های دهان کودک، دهانشویه‌های ضد باکتریایی خاصی را پیشنهاد می‌دهد که رشد باکتریایی را در این قسمت کاهش می‌دهد و باعث درمان زخم دهان می‌شود. ممکن است پزشک داروهای خاصی را نیز تجویز کند که به طور مستقیم با یک پارچه پنبه‌ای روی زخم مالیده می‌شوند.

  

• در مورد نوزادان بهتر است به اندازه کافی شیر به نوزاد داده شود و یا اگر نوزاد توانایی خوردن مایعات و یا غذاهای دیگر را هم دارد، به او مایعات دهید تا بدنش دچار کم آبی نشود.
• در صورتی که زخم دهان ناشی از یک بیماری ویروسی باشد، هیچ درمان ضد ویروسی برای این بیماری توصیه نمی‌شود.
• در مورد کودکان بزرگتر، کودک خود را ترغیب کنید که به میزان زیادی مایعات بنوشد.
• بهتر است تا زمانی که تب برطرف شود و و زخم‌های دهانی ترمیم شود کودک به مدرسه یا مهد کودک نرود.

آیا زخم دهان در نوزادان واگیردار است؟

سخن بیا نی نی با پدر و مادرها …

به “اختلالات روانیِ گفتار” و الگوی زمانی طبیعی آن که حرف زدن را دشوار می‌کند لکنت زبان گفته می‌شود. این اختلال در ابتدا موقت، لحظه‌ای و نا آشکار است و به تدریج بصورت مزمن در می‌آید. این اختلال به طور عمده و جز در موارد استثنایی در دوران خردسالی (بین سنین ۲ تا ۴ سالگی) شروع شده و یک پدیده خاص دوران کودکی است. این اختلال بطور کلی در ۹۸٪ موارد قبل از ۱۰ سالگی آغاز شده و به تدریج استقرار می‌یابد. این اختلال از مهم‌ترین و متداولترین اختلالات تکلمی است. بازه زمانی دیگری که می‌تواند باعث بروز این اختلال گردد سنین ۶ تا ۷ سالگی است که این دوره مصادف با زمان آغاز مدرسه‌ است و به لحاظ ویژگی‌های عاطفی و سازگاری اجتماعی خاص، این دوره موقعیت مناسبی است برای بروز لکنت زبان در میان کودکانی که بیشتر مستعد چنین اختلالی هستند. در بعضی از موارد در دوران بلوغ نیز افرادی که قبلا به نحوی دچار این اختلال بوده‌اند، دچار لکنت زبان می‌شوند.

علت بروز لکنت زبان چیست؟

در واقع علت بروز این اختلال در کودکان تا کنون بطور دقیقی روشن نشده ‌است. اما چیزی که تا حدودی مشخص است، آن است که این اختلال نمی‌تواند علت واحدی داشته باشد. بلکه همواره معلول علت بدنی، عاطفی، اجتماعی و یا ترکیب این عوامل است. بسیاری از افرادی که لکنت زبان دارند دچار بعضی از ناراحتی‌های عصبی و ناسازگاری‌های اجتماعی هستند. اما تشخیص اینکه آیا اینگونه ناراحتی‌های روانی علت این اختلال است و یا لکنت خود حاصل حالات و فشارهای ناشی از اختلالات روانی است، بسیار مشکل است. در بعضی از مواقع ممکن است این اختلال حاصل نارسایی‌ها و اختلالات دستگاه عصبی باشد و یا در مواردی از زمان کودکی در اثر بعضی ناهنجاری‌های خفیف فیزیولوژیکی پدید می‌آید.

سن، شرایط و ویژگی‌های بلوغ در تغییر شکل یا تشدید لکنت مؤثر است. جنسیت نیز در ابتلا به این اختلال موثر است به طوری که در میان پسران بیشتر از دختران است. تحقیقات نشان می‌دهد که در حدود ۷۰ درصد برای پسران و ۳۰ درصد برای دختران این اختلال رخ داده است. کندی زبان در جایی پیش می‌آید که دستگاه‌های تکلم انسان دچار پاره‌ای از تشنج‌هاست؛ از این‌رو ادای کلمات ناگهان به مانع برخورد می‌کند و پیوسته مکثی در میان صحبت روی می‌دهد. به هنگام چنین رویدادی معمولاً انسان حرفی را که روی آن مکث ایجاد شده‌است، چندبار تکرار می‌کند. در زیر به عواملی که می‌تواند باعث بروز این اختلال گردد اشاره می‌شود:

• ضربه‌های شدید و شوک‌های عاطفی و روانی
• احساس تهدید و ناامنی در خانواده
• تنبیه بدنی در مدرسه و خانه
• انتقاد شدید از کودک در هنگام زبان باز کردن
• اصرار والدینِ کودک چپ دست برای استفاده از دست راست
• تکرار والدین و اطرافیان در موقعی که کودک کلمات را نادرست بیان می‌کند.
• ابتلا به بیماری‌های شدید عفونی
• آسیب‌های قبل از تولد، حین تولد و دوران کودکی

ویژگی افرادی که لکنت زبان دارند چیست؟

ویژگی‌های خاص این اختلال در افراد مختلف بسیار متغیر است. برخی از افراد در تلفظ هجاها مشکلاتی دارند و برخی دیگر، نخستین تکرارها و تردیدها را با شکلک‌ها و یا حرکاتی در قسمت‌های مختلف بدن به همراه دارند. (مانند: چشمک زدن، تیک‌های مختلف، لرزش لب‌ها یا چهره، تکان دادن سر، حرکت‌های تنفسی، گره کردن مشت‌ها و…). همچنین اغلب دیده می‌شود که فرد دستخوش یک حالت هیجانی مانند: ترس، خشم و شرم و…می‌شود. تحقیقات نشان داده‌اند که استرس و اضطراب، لکنت زبان را تشدید می‌کند.

انواع لکنت زبان

لکنت کلونیک یا حالت تکراری در بیان کلمه: در این نوع از لکنت زبان، کودک یک سیلاب از کلمه‌ را که معمولاً اولین سیلاب کلمه است، با سرعت و تشنج تکرار می‌کند. مثلاً کلمه پدر را به این شکل بیان می‌کند: پ پ پ پدر.

لکنت تونیک یا توقف در تلفظ: در این حالت در فعالیت عضلات تلفظی چند ثانیه توقف و سکون بوجود می‌آید و کودک دچار وقفه در تلفظ و ادای کلمه همراه با فشار، کوشش و حرکات خاصی است. کودک مبتلا به این لکنت برای ادای کلمه شدیداً به خودش فشار می‌آورد و پس از لحظاتی سکون بطور ناگهانی و با تشنج کلمه را ادا می‌کند.

مراحل مختلف لکنت

کودکانی که دچار این اختلال هستند معمولاً و از بدو پیدایش لکنت تا مرحله نهایی مراحل مختلفی را به شرح زیر می‌گذراند.

• لکنتی که کودک پذیرفته‌است: کودک در این مرحله متوجه می‌شود که برخی از حروف و کلمات را بطور غیرطبیعی تکرار می‌کند. اما به نظر می‌رسد که نگران حالت گویایی خودش نیست. کودک از این که اختلال تکلمی دارد ناراحت نبوده و رنجی نمی‌برد و کوششی هم برای رفع آن نمی‌نماید. در این مرحله، لکنت کودک معمولاً همراه با اختلالات تنفسی و یا علایم و عوارض بیماری نیست. نوع لکنت کودک در این مرحله بیشتر از لکنت تکراری است و به همین دلیل در این حالت برنامه‌های گفتار درمانی مؤثر است.

• لکنتی که کودک در برابر آن واکنش نشان می‌دهد (لکنت پس‌رانده): بتدریج که کودک بزرگ شده و دامنه مکالمات وسیع‌تر می‌شود به واسطه رفتارهای خاص و فشارهایی معمولاً از سوی همسالان، والدین و معلمان متوجه می‌شود، که کودک بطور قابل توجهی با تعجب و گاه همراه با دلسردی نسبت به چگونگی اختلالات گویایی خود عکس‌العمل نشان می‌دهد. مثلاً به محض اینکه برخی از اعضای فامیل و نزدیکان و اطرافیان کودک متوجه می‌شوند که او لکنت دارد، رفتارها و واکنش‌های مختلفی نشان می‌دهند. وی این واکنش‌ها را درک کرده و بالطبع عدم اطمینان و تنش عضلانی او بیشتر می‌شود.

• لکنت پیچیده و شدید: بتدریج که حرکات و رفتار ضمنی همراه با لکنت به صورت غیرارادی ظاهر می‌گردد، شدت لکنت افزایش می‌یابد. به نحوی که کودک نسبت به همه موفقیت‌ها و به همه کلمات و همه اصواتی که با عدم روانی و سلامت او در صحبت توأم می‌شوند، حساسیت و نگرانی پیدا می‌کند. در این شرایط، لکنت خود روز به روز پیچیده‌تر و شدیدتر می‌شود. بطوری که هر چقدر بیشتر نسبت به موفقیت‌ها، کلمات و جملات از خود نگرانی و ترس نشان می‌دهد، لکنت او بیشتر می‌شود و هر چقدر لکنت او بیشتر می‌شود نگرانی و ترس او از شرایط و موقعیتها و کلمات و اصوات افزایش می‌یابد.

روش‌های اصلاح و درمان لکنت زبان

امروزه از روش‌های مختلفی برای اصلاح، درمان و بازپروری اختلالات گویایی استفاده می‌شود. از جمله این روش‌ها می‌توان به موارد زیر اشاره کرد.

روش‌های زبانی یا تلفظی: برای انجام این عمل بهترین هماهنگی‌ها بین حنجره، گونه‌ها، زبان و لب‌ها لازم است؛ اما همین که در این هماهنگی خللی ایجاد شود، زبان به لکنت می‌افتد. پیش از سن ۴ یا ۵ سالگی به‌ندرت معلوم می‌شود که کودک لکنت زبان دارد. کندی زبان بر اثر اختلال‌های بدنی یا برآشفتگی‌های عاطفی، در انسان رشد می‌یابد. گویا بتوان در پاره‌ای موارد، کند زبانی را از راه آموزش برطرف کرد؛ یعنی به شخص مبتلا آموخت که چگونه آهسته آهسته چیزی را بخواند؛ آهسته آهسته و با توجه خاص به حرف زدن خود، سخن بگوید و هر هجایی را با کمال دقت ادا کند. همچنین به وی می‌آموزند چگونه به هنگام بند آمدن زبانش، تنفس خود را تنظیم کند. به هر حال، درمان لکنت زبان باید به‌ کمک متخصص گفتار درمانی انجام گیرد. این نکته نیز بسیار قابل توجه‌ است که نباید مبنای عاطفی را در کند زبانی نادیده گرفت.

روش دو جانبه یا مکمل: در این روش به بازپروری و پرورش جنبه‌های دوگانه فکری و زبانی اهمیت فراوان داده می‌شود. این روش بیشتر در مورد کودکان ۳ تا ۷ ساله استفاده می‌شود و معمولاً نتایج ثمر بخشی دارد. هدف این روش در واقع پرورش دوگانه‌ای از قدرت و صحت تفکر، قدرت و صحت بیان است. به عنوان مثال برای نیل به این منظور به کودک می‌آموزند که افکار خود را اصلاح و روشن دریابد، فقط افکار واضح و روشن خود را به زبان جاری نماید و کلمات و جملات را دقیق و رسا بازگو نماید.

روش‌های روان درمانی: این روش‌ها بویژه در مورد افرادی که دچار کشمکش‌های عاطفی و اختلالات روانی عصبی هستند بکار می‌رود. روش روان درمانی برای کودکان سنین پایین ثمر بخش نیست.

روش دارو درمانی: برخی اعتقاد دارند که یکی از عوامل لکنت، تنش‌ها و اضطراب و هیجانات عاطفی است؛ لذا داروهای آرام بخش می‌توانند تا حدودی کودک را از اضطراب و هیجانات عاطفی به دور داشته و در نتیجه اختلال او را تقلیل دهند.

روش خود درمانی: این روش که در واقع می‌تواند نوعی روش رفتار درمانی نیز تلقی شود، بر این اساس استوار است که فرد لکنتی با انگیزه قوی و ایجاد تغییرات لازم در زمینه بازخوردها و نگرش‌هایش نسبت به لکنت خود به برنامه‌ای منظم، مشخص و بطور جدی و مصمم تلاش کند که اختلال گویایی خود را اصلاح کند.

اگر کودک لکنت زبانی دارید اصلا نگذارید که کودک بفهمد لکنت دارد وگرنه کارتان بعدا سخت می‌شود. دلیلش این است که وقتی کودک نمی‌داند این اختلال را دارد پس مشکل کمبود اعتماد به نفس هم ندارد ولی اگر بفهمد لکنت دارد آن وقت در صدد رفع مشکل برمی‌آید ولی چون نمی‌تواند درستش کند، اعتماد به نفسش مرتبا کم می‌شود.

چند نکته بسیار کاربردی برای افرادی که لکنت زبان دارند

• قبل از صحبت کردن خودتان را برای صحبتی با سرعت کم آماده کنید و در هنگام صحبت، سرعت صحبت کردن را تا جایی که امکان دارد کم کنید.
• ارتباط بصری خود را با شخصی که صحبت می‌کنید حفظ نمایید.
• سعی نمایید با وارسی و تجزیه و تحلیل دقیق، حرکات ناموزون عضلات دستگاه گویایی خودتان را به هنگام بروز لکنت مشخص نمایید.
• سعی کنید با صدای خیلی رسا و موزون و بدون اینکه تلفظ غیرطبیعی مصنوعی داشته باشید صحبت نمایید.
• جملاتی که می‌خواهید بگویید از قبل آماده نکنید و مرور نکنید.
• فرد دارای لکنت فرض نکند فردی که قرار است با او صحبت کند رئیس جمهور یا وزیر جنگ است، او را مهم تلقی نکند.
• وقتی عصبی می‌شوید مثلا بحث تندی کرده‌اید تا چند ساعت بعد از آن خیلی کم صحبت کنید و سعی کنید که سکوت کامل کنید تا حالت عصبی شما تنزل یابد؛ چون حالت عصبی در انسان مانند تابعی نزولی است که با گذشت زمان فروکش می‌کند. ولی اگر بعد از حالت عصبی خود شروع به صحبت کنید مطمئنآ دارای لکنت زبان شدید هستید و اعتماد به نفسی که این همه برایش تلاش کردیده‌اید لطمه می‌بیند ولی چند ساعت سکوت، قضیه را ختم به خیر می‌کند.

1. اولین مورد از مشکلات شیردهی؛ نوزاد پستان را به دهان نمی‌گیرد

   ملساند نیل مشاور شیردهی می‌گوید: “تماس پوست با پوست” با نوزادتان برقرار کنید. این راه حل برای نوزادانی که پستان را به دهان نمی‌گیرند، معجزه می‌کند (حتی مشکلات دیگری را نیز حل می‌کند). از کمر به بالا برهنه شوید. تمام لباس‌های نوزاد، بجز پوشک را در بیاورید. در حالت نیمه خوابیده، قرار بگیرید و نوزاد را روی سینه تان بگذارید. هنگامی که نوزاد آماده شد، به سمت پستان پایین می‌رود و آن را به دهان می‌گیرد.
   تا وقتی که نوزاد آمادگی خوردن شیر از پستان را پیدا کند، شیر خود را دوشیده و با فنجان یا سرنگ به او بدهید. بدین ترتیب هم نوزاد از شیر مادر تغذیه می‌کند و هم تولید شیر شما متوقف نمی‌شود.

2. به محض اینکه نوزاد کمی شیر می‌خورد، خوابش می‌برد

   بهترین روش بیدار کردن و شیر دادن به نوزاد، پر کردن دهانش با شیر است. با فشردن سینه، جریان شیر را ایجاد کنید. سینه را بین شست و انگشتان به آرامی فشار دهید. نوزادتان با مکیدن و قورت دادن شیر، واکنش نشان می‌دهد. هر وقت مکیدن متوقف شد، دوباره سینه را فشار دهید. نوازش زیر چانه نوزاد نیز موجب تحریک او به مکیدن می‌شود.

3. مکیدن نوزاد باعث احساس درد و سوزش در پستان می‌شود

   یک از آزاردهنده‌ترین مشکلات شیردهی اساس درد و سوزش در پستان است. بیشتر مادران تازه کار، تجربه حساسیت و احساس سوزش در پستان‌ها را داشته‌اند. این احساس ناشی از این است که نوزاد، بخش بزرگی از پستان را به دهان گرفته است. هنگام مکیدن باید چانه نوزاد به پستان بچسبد و بینی نوزاد از پستان فاصله داشته باشد. اگر در تنظیم سر نوزاد هنگام شیردهی مشکل دارید، از یک متخصص شیردهی کمک بگیرید.

   ---

   بیشتر بخوانیم: روش صحیح شیر دادن نوزاد چگونه است؟

   ---

4. نوک پستان‌ها قرمز و ملتهب شده و درد می‌گیرد

   حتما به پزشک مراجعه کنید تا پستان‌ها را معاینه کند. شاید دچار عفونت یا قارچ شده باشید و ممکن است از طریق شیردهی به نوزاد منتقل شود. پزشک دارویی برای بهبود و التیام زخم‌ها برایتان تجویز می‌کند. 

   

5. نوزاد همواره در حال مکیدن شیر است!

   شاید نوزاد شما هیچ مشکلی نداشته باشد. نوزادان معده‌های کوچکی دارند و نیاز دارند که مرتبا تغذیه کنند. فکر کنید، اگر مجبور بودید در عرض شش ماه، وزن خود را دو برابر کنید، چه مقدار غذا باید می‌خوردید. این کاری است که نوزادان در شش ماه اول انجام می‌دهند. شما چه باید کنید؟ زیاد بخورید! برخی مادران، ظرفیت گنجایش مقدار کمی شیر در پستان‌های خود دارند و در طول ۲۴ ساعت، مقدار زیادی شیر تولید می‌شود. نوزاد نیاز دارد تا بطور مرتب از شیر مادر تغذیه کند. اگر نوزاد به خوبی وزن می‌گیرد و در روز ۲-۳ پوشک کثیف می‌کند، و سینه‌های شما متورم نشده است، شیردهی مکرر برای شما و نوزادتان طبیعی است. اما اگر نوزاد خوب وزن نمی‌گیرد، حتما به پزشک مراجعه کنید.

   ---

    روش‌های افزایش شیر مادر + تشخیص کمبود شیر مادر

   ---

6. شیر در گلوی نوزاد می‌پرد

   برخی مادران شیرشان بیشتر از نیاز نوزاد است. نوزاد مجبور است جریان شتاب دار شیر را به سرعت قورت دهد. معمولا مدفوع این نوزادان سبز رنگ است. راه حل این مشکل این است که هر دو الی سه دقیقه، پستانی که نوزاد از آن شیر می‌خورد را عوض کنید تا جریان شیر در هر دو پستان یکنواخت شود. اگر این روش جواب نداد. هر سه ساعت، از یک پستان به نوزاد شیر بدهید و سه ساعت بعد از پستان دیگر. اینگونه در فاصله هر سه ساعت یکی از پستان‌ها پر از شیر می‌شود و سیگنال می‌دهد که دیگر شیر تولید نکند. بدین صورت جریان شیر یکنواخت می‌شود.

7. پستان‌ها متورم و درناک شده‌اند

   در سه روز اول تولد نوزاد، این اتفاق به طور طبیعی می‌افتد، زیرا تولید شیر بسیار زیاد است و با میزان مصرف نوزاد هماهنگی ندارد. به همین دلیل پستان‌ها متورم و دردناک می‌شود. برای درمان، در فواصل بین شیردهی، برگ تمیز کاهو را درون سوتین قرار دهید تا تورم را کاهش دهد. می‌توانید شیر خود را با شیردوش بدوشید و کنار بگذارید. به نوزاد خود به طور مرتب شیر بدهید تا هم تورم پستان‌ها کاهش یابد و هم نوزاد بهتر تغذیه شود.

8. نوک پستان‌ها ترک خورده است

   ترک خوردن نوک پستان طبیعی نیست. اگر نوزاد هنوز با گرفتن پستان در دهان مشکل دارد، ممکن است نوک پستان دچار عفونت شده باشد یا فرم دهان نوزاد، با نوک پستان مطابقت پیدا نکرده باشد. در هنگام مواجه شدن با مشکلات شیردهی شبیه به این، بهتر است به پزشک مراجعه کنید.

9. یک نقطه حساس در پستان حس می‌کنید

   دلایل زیادی برای حساس شدن و احساس سوزش در پستان وجود دارد. اما درمان به یک روش صورت می‌گیرد. با فشردن آن نقطه، اجازه دهید که شیر جریان یابد. هنگامی که مشغول شیردهی هستید، آن نقطه را ماساژ دهید. پس از شیردهی، کمپرس گرم روی آن نقطه بگذارید. اگر مشکل ادامه پیدا کرد، به پزشک مراجعه کنید.

   

10. یک نقطه قرمز و حساس روی پستان وجود دارد

    ممکن است پستان دچار عفونت یا ماستیتیس (تورم پستان در اثر انباشت شیر) شده باشد. درمان‌های مورد ۹ را انجام دهید. ظرف ۲۴ ساعت اگر بهبودی حاصل نشد و یا تب کردید، حتما به پزشک مراجعه کنید.

11. یک نقطه سفید دردناک در نوک پستان ایجاد شده است

    به این نقطه سفید “جوش یا تاول شیر” می‌گویند. در خروجی مجرای شیر در نوک پستان، لایه‌ای از پوست ایجاد می‌شود و مانع جریان یافتن شیر می‌شود. مانند یک تکه شن، در نوک پستان گیر می‌کند و می‌تواند بسیار دردناک باشد. برای درمان آن بایستی به شیردهی ادامه دهید و نوک پستان را ماساژ بدهید. اگر مشکل حل نشد، نوک یک سوزن استریل را در پوست ایجاد شده فرو کنید تا مجرای شیر آزاد شود.

12. نوک پستان‌ها هنگام شیردهی سفید شده و حالتی مانند ضربان زدن دارد

    هنگامی که نوزاد دست از شیر خوردن می‌کشد، و نوک پستان از دهان گرم نوزاد، وارد هوای خنک اتاق می‌شود، جریان خون به طور ناگهانی، به سمت نوک پستان قطع شده و نوک پستان سفید می‌شود (پدیده ریناد). با قراردادن پارچه مرطوب گرم و ماساژ روغن زیتون بر نوک پستان، می‌توانید جریان خون را به نوک پستان باز گردانید. اگر با این راهکار بهبود نیافتید، حتما به پزشک مراجعه کنید.

13. پس از هر بار شیردهی، نوزاد مقداری بالا می‌آورد

    بیشتر نوزادان، پس از شیردهی، اندکی از آن را بالا می‌آورند. اگر نوزاد پس از بالا آوردن، حالت ناخوشایندی ندارد و وزن گیری او خوب است، مساله مهمی نیست. اما اگر پس از بالا آوردن احساس ناراحتی دارد و وزن گیری نوزاد خوب نیست، حتما به پزشک مراجعه کنید.

14. پستان ها، مانند قبل پر از شیر نمی‌شوند

    معمولا حدود شش تا ۱۰ هفتگی، این اتفاق برای مادران می‌افتد. در اکثر مواقع، این خبر خوبی است، زیرا نشان می‌دهد که بدن شما مطابق نیاز نوزاد، شیر تولید می‌کند. دیگر خبری از جاری شدن شیر در لباستان نیست. در این زمان، حواستان به وزن گیری نوزاد و تعداد پوشک‌هایی که در روز عوض می‌کند، باشد.

    

15. نوزاد پستان‌ها را گاز می‌گیرد

    بیشتر نوزادان برای تمرین استفاده از لثه‌ها و دندان هایشان، این کار را می‌کنند! نوزاد را به پستان بچسبانید تا راه بینی او را بپوشاند، این گونه مجبور می‌شود برای تنفس، پستان را رها کند. اگر سعی کنید پستان را از دهان او بیرون بکشید، او محکم‌تر گاز می‌گیرد. روش دیگر این است که انگشت کوچک خود را در گوشه دهان نوزاد وارد کنید و فاصله‌ای بین لثه‌ها بیاندازید تا امکان گاز گرفتن نداشته باشد. در هر صورت، آرام باشید و بر سر او فریاد نزنید! او قصد آزار شما را ندارد.

با بکار بستن این روش‌ها می‌توانید بر مشکلات شیردهی رایج فایق آیید. اگر بازهم مشکل دارید، می‌توانید از مشورت با یک متخصص شیردهی بهره‌مند شوید.

برگرفته از: todaysparent

• کنترل ادرار در کودکان چگونه است؟
• شب ادراری از چه سنی نگران کننده است؟
• علت شب ادراری کودکان
• راه های درمان

روش کنترل ادرار در کودکان در سنین مختلف چگونه است؟

شب ادراری کودکان از چه سنی نگران کننده است؟

علت شب ادراری کودکان چیست؟

بیماری

حساسیت غذایی

نوسانات عاطفی

راه های درمان شب ادراری کودکان چیست؟

۱. تنظیم عادات خواب کودک

۲. تحریک کودک

۳. ورزش‌های کگل

۴. آموختن روش کنترل ادرار به کودک

۵. خودداری از نوشیدن مایعات پس از صرف شام

۶. روش تکانش بده و بیدارش کن

۷. درمان با دارو

پوسیدگی دندان کودکان چگونه اتفاق می‌افتد؟

علت پوسیدگی دندان کودکان چیست؟

نشانه‌های پوسیدگی دندان کودکان چیست؟

1. حساسیت دندان‌ها به غذا‌ها یا نوشیدنی‌های داغ، سرد و شیرین
2. در پوسیدگی بسیار پیشرفته، شاید دندان سیاه شود و در سطح مینای دندان فرورفتگی‌های ایجاد شود که قابل دیدن است و درد بسیار زیادی دارد.

آیا باید کودکم را نزد دندان پزشک ببرم؟

پوسیدگی اگر زود شناسایی شود می‌توان آن را درمان کرد. پس بهتر است در ۱ سالگی نخستین بررسی دندان پزشکی را برای کودک انجام دهید. از این سن، دندان‌های کودک باید در بازه‌های زمانی منظم بررسی شوند. بازه‌های زمانی هرچه کوتاه تر باشد بهتر است، اما معمولا هر ۶ ماه یک بار کافی است. اگر در فواصل معاینه‌ها، کودک نشانه‌هایی از درد دندان داشت، باید کودک را به دندان پزشکی برد.

جهت تسکین درد دندان تا رسیدن به دندان پزشک، می توانید اقدامات زیر را انجام دهید.

• شربت یا قطره استامینوفن به مقدار معین، به کودک بدهید. هرگز استامینوفن را مستقیم روی دندان قرار ندهید، زیرا تماس طولانی آن با لثه‌ها ممکن است موجب سوختگی شیمیایی شود.
• در مورد کودک خردسال، ممکن است اگر با استفاده از چند بالش، کودک را در حالت تکیه کرده نگاه دارید، احساس درد کمتری کند.
• گذاشتن کیسه آب گرم با پوشش کافی بر روی صورت نیز به کاهش درد دندان کمک می کند.

 علل فساد و پوسیدگی دندان شیری کودکان چیست؟

دندان پزشک چه کار‌هایی انجام می‌دهد؟

دندان پزشک دندان‌های کودک را بررسی می‌کند و ممکن است رادیوگرافی نیز انجام دهد. اگر پوسیدگی در مراحل آغازین باشد ممکن است تنها دندان‌ها را تمیز و جرم گیری کند تا بزاق بتواند با دندان برخورد داشته باشد، بزاق می‌تواند مواد معدنی مورد نیاز مینای دندان را از نو تامین کند. شاید ژل فلوراید نیز تجویز شود.
برای پوسیدگی‌های پیشرفته تر، دندانپزشک ممکن است بخش پوسیده دندان را بتراشد و پر کند. اگر عصب دندان هم بگونه‌ی ترمیم ناپذیری آسیب دیده باشد یا عفونت آن را از بین برده باشد، ممکن است عصب کشی نیاز باشد و اگر پوسیدگی دندان خیلی پیشرفته‌تر باشد، باید دندان کشیده شود.

 دندانپزشکی اطفال، خدمات دندانپزشکی کودکان به چه صورتی است؟

چگونه از پوسیدگی دندان کودکان پیشگیری کنیم؟

با روش‌های زیر می توان از پوسیدگی دندان کودکان جلوگیری کرد.

• برنامه غذایی کودک دارای میزان کمی قند باشد.
• حداکثر  ۵ یا ۶ بار در روز غذا خورده شود.
• پس از مصرف مواد غذایی، خصوصا شیرینی جات، مسواک زده شود و دندان‌ها خوب تمیز شود.
• معاینه دندان پزشکی در بازه‌های زمانی منظم، انجام شود.

مصرف غذا‌ها و نوشابه‌های قندی و نوشیدنی‌های اسیدی مانند آب میوه و نوشیدنی‌های گاز دار را برای کودک کم کنید. بهتر است این نوشیدنی‌ها تنها همرا غذا مصرف شوند. بهتر است به آب میوه کمی آب بیافزایید و آن را با نی به کودک خود بنوشانید (همچنین نوشیدنی‌های گاز دار). به شیر خواران نوشیدنی‌های شیرین با بطری ندهید. چون دندان‌ها را آلوده می‌کند و پوسیدگی دندان را در پی دارد. کودکان باید آب فلوراید دار بنوشند و دوبار در روز با یک خمیر دندان فلوراید دار مسواک بزنند، یک بار پس از صبحانه و یک بار هم شب پیش از خوابیدن. اگر امکان مسواک زدن پس از غذا مهیا نبود، می‌توان از آدامس بدون قند استفاده کرد. آدامس بدون قند، جریان بزاق دهان را بیشتر می‌کند. بزاق اسید‌ها را خنثی می‌کند و مواد معدنی مینای دندان را فراهم می‌کند.

از اهمیت مسواک زدن برای کودکان غافل نشوید. بیشتر کودکان تا ۶ یا ۷ سالگی نمی‌توانند دندان‌هایشان را خوب مسواک بزنند با کمی خمیردندان همه‌ی دندان‌های کودک را به نرمی و به طور کامل مسواک بزنید.

 دندان شیری چیست و چه وظایفی دارد؟

برگرفته از: همه کودکان سالم اند اگر / دکتر برنارد والمن

بیا نی نی | دسته مادر و کودک – همان طور که آب و هوا گرمتر می‌شود، بازی کردن بچه‌ها در پارک و محیط‌های بیرون نیز بیشتر شده و از طرف دیگر حضور خزنده‌ها و حشرات نیز بیشتر می‌شود؛ بنابراین ممکن است با حضور حشرات و خزندگان در اطراف زمین‌های بازی و حیاط خانه، فرزند شما در طول ماه‌های گرمتر سال بیشتر در معرض خطر نیش یا زخم باشد.
معمولاً بیشتر نیش‌های حشرات باعث ناراحتی جزئی می‌شود و در خانه قابل درمان است، اما والدین باید در مورد انواع گزش‌ها و نیش‌ها آموزش ببینند تا در زمان‌ لازم به دکتر مراجعه کنند.
در این مقاله درباره نحوه درمان نیش حشرات در کودکان و روش‌های پیشگیری از گزیده شدن کودکان توسط حشرات، صحبت می‌کنیم.

نحوه شناسایی انواع نیش حشرات

زنبورها: نیش زنبور می‌تواند باعث تورم، قرمزی و درد شود. شما ممکن است جای نیش یا یک تورفتگی در وسط تورم مشاهده کنید. زنبور‌ها معمولاً در نزدیکی گلها، درختچه‌ها، مناطق پیک نیک و سواحل یافت می‌شوند.

مورچه‌های آتشین (مورچه‌هایی که نیش آنها سوزش آور است): نیش مورچه‌ها بلافاصله می‌سوزد و باعث درد می‌شود. شما ممکن است مایعی تیره رنگ، در اطراف ناحیه تورم مشاهده کنید. اگر مورچه‌های آتشین فرزندتان را زیاد نیش زده‌اند، ممکن است لازم باشد او را نزد پزشک ببرید. مورچه‌های آتشین در چراگاه‌ها، مراتع، چمن‌ها و پارک‌ها بیشتر حضور دارند.

پشه ها: نیش‌های پشه ممکن است مشکلات فوری ایجاد نکند، اما بعداً قرمز و متورم شده و موجب خارش می‌شوند. پشه‌ها عموماً در مکان‌هایی که آب یافت می‌شود، حضور دارند و به رنگ‌های روشن و معطر جذب می‌شوند.

عنکبوت: در ابتدا ممکن است نیش عنکبوت را متوجه نشوید. با این حال، اگر فرزند شما در یک ناحیه درد شدیدی داشت که آن ناحیه قرمز شده و از مایعی پر شده و دور آن یک حلقه قرمز یا بنفش ایجاد شده بود، باید به پزشک مراجعه کنید تا آن نیش را بررسی کرده و تشخیص درست دهد و سپس راهکار درمانی ارائه کند. 

کنه ها: کنه‌ها اغلب به ناحیه‌ای که آن را نیش می‌زنند، متصل می‌شوند و می‌توانند در مو یا روی پوست پنهان شوند. از انبرک استفاده کنید و آن کنه را از بدن یا پوست کودک خود بیرون بکشید. نگه داشتن کنه برای انجام آزمایش ضروری است. کنه‌ها در مناطق چوبی، زیاد دیده می‌شوند.

زنبور گاوی: زنبورهای گاوی مانند سایر زنبورها ممکن است یک نیش و یا تورفتگی ایجاد کنند. نیش آنها نیز موجب درد و تورم سریع می‌شود. این زنبورها نیز، معمولاً در نزدیکی گلها، درختچه‌ها، مناطق پیک نیک و سواحل یافت می‌شوند. درد ناشی از نیش زنبور عسل و زنبورهای گاوی از سایر گزیدگی‌ها بیشتر است. متأسفانه، نیش آنها نیز ممکن است باعث واکنش شدید آلرژیک شود.

علائم واکنش آلرژیک کودکان به نیش حشرات

یک واکنش آلرژیک ناشی از نیش حشرات می‌تواند منجر به شرایطی شود که در نتیجه آن نیاز به عملیات اورژانس پزشکی باشد. اگر کودک شما علائم زیر را داشته باشد، دچار واکنش آنافیلاکسی شده است.

• گیجی
• سرفه
• تنفس دشوار
• سرگیجه
• غش یا ضعف
• سردرد
• تورم و قرمزی در سراسر بدن
• لکنت زبان
• متورم شدن زبان، لب‌ها یا چشم‌ها
• مشکل بلع
• استفراغ
• خس خس کردن

اگر فرزند شما این علائم را نشان دهد، باید سریعاً با اورژانس تماس بگیرید. همچنین اگر گزیدگی در ناحیه چشم، دهان یا گلوی کودک باشد، باید به پزشک مراجعه کنید، حتی اگر علائم آلرژیک در او ایجاد نشود.

روش های درمان نیش حشرات در کودکان

اگر کودک شما بعد از گزیده شدن توسط حشرات، واکنش‌های آلرژیک نداشته باشد، به احتمال زیاد می‌توانید از روش‌های خانگی برای درمان نیش حشرات در کودکان استفاده کنید.

برای درمان نیش حشرات در کودکان، ابتدا پوست را به آرامی با یک دستمال تمیز پاک کنید، سپس محل خارش یا نیش را با آب و صابون تمیز کنید و یک کرم آنتی بیوتیک روی آن بزنید. همچنین شما می‌توانید با قرار دادن یخ روی آن، درد نیش را کمتر کنید.

بسیاری از نیش‌های حشرات برای کودک مشکلات پوستی مانند خارش ایجاد می‌کنند. شما می‌توانید برای توقف خارش، لوسیون‌های آنتی هیستامین بر روی محل بزنید. همچنین می‌توانید برای درمان نیش حشرات در کودکان، از داروهایی مانند استامینوفن یا آنتی هیستامین برای کمک به کاهش درد و خارش پوست کودک خود استفاده کنید.

بیشتر علائم نیش‌های حشرات باید در عرض چند ساعت یا چند روز از بین بروند. با این حال، اگر تورم، قرمزی یا درد بدتر شد و یا اگر کودک شما تب، خارش یا خستگی و ضعف را تجربه کرد، با پزشک متخصص اطفال تماس بگیرید. حشرات خاصی مانند پشه‌ها و کنه‌ها می‌توانند بیماری‌هایی مانند ویروس نیل غربی، ویروس زیکا و بیماری لایم را انتقال دهند.

روش‌های پیشگیری از گزش کودکان توسط حشرات 

با پیروی از چند روش ساده می توانید به کودکان کمک کنید که کمتر هدف نیش حشرات باشند.

• به کودکتان خارج از خانه لباس‌های رنگ روشن نپوشانید.
• از استفاده از صابون‌های بسیار معطر و یا لوسیون‌های خوشبو و با طعم‌های شیرین اجتناب کنید.
• اطمینان حاصل کنید کودکتان هنگام بازی در بیرون از خانه، کفش پوشیده است. 
• دست‌ها و بازوها را تا حد امکان بپوشانید.
• از اسپری حاوی مواد دفع کننده حشرات استفاده کنید.
• شما همچنین باید به فرزندتان آموزش دهید تا از حشرات دور باشد و هرگز سعی نکند حشرات را لمس کند. حشراتی که نیش می‌زنند مانند مورچه‌های آتشین، زنبور و زنبور گاوی را به او نشان دهید و از او بخواهید از این حشرات دور باشد.
• سعی کنید تعداد حشرات را در خانه خود کاهش دهید و حیاط خانه را برای کودکتان به محیطی امن تبدیل کنید. برای جلوگیری از حضور پشه‌ها، باید اطمینان حاصل کنید که در حیاط شما هیچ آب راکدی وجود نداشته باشد.

سخن آخر بیا نی نی با پدر و مادرها …

زمانی که متوجه نیش حشره‌ای بر پوست کودک خود شدید، در صورتی که علائم واکنش‌های آلرژیک را در کودک مشاهده کردید، سریعاً او را نزد پزشک ببرید. در غیر اینصورت، می‌توانید با درمان‌های خانگی اقدام به درمان نیش حشرات در کودکان کرده و از میزان درد و خارش محل نیش کم کنید.

برگرفته از: childrens

بیا نی نی | دسته مادر و کودک – روش‌های مختلفی وجود دارد که می‌توانید از آنها، در خانه برای درمان سرماخوردگی و سرفه کودک خود استفاده کنید. بهتر است به جای روش‌های پزشکی از درمان خانگی سرفه کودکان و سرماخوردگی آنان بهره بگیرید. در این مقاله به ۲۰ روش درمان خانگی سرفه کودکان و سرماخوردگی پرداخته‌ایم.

در صورتی که مطالعه قسمت خاصی از این مطلب مد نظر شماست، با انتخاب عناوین ارائه شده در فهرست زیر، به موضوع دلخواه خود برسید:

• انواع سرفه در کودکان 
• درمان خانگی سرفه در نوزادان تازه متولد شده
• درمان خانگی سرفه در نوزادان ۹ ماهه
• درمان خانگی سرفه کودکان بیشتر از یک سال
• درمان های عمومی برای سرفه تمامی گروه های سنی
• بایدها و نبایدها

انواع سرفه و سرماخوردگی در کودکان 

دو نوع سرماخوردگی و سرفه وجود دارد:

• مرطوب
• خشک

در سرفه مرطوب در ناحیه گلو و بینی خلط وجود دارد. در حالی که سرفه خشک کودکان بدون خلط است. درمان سرفه خشک کودکان  با درمان برای سرفه خلط دار، گاهی اوقات متفاوت است. لازم است پیش از ارائه یک راه درمان برای آن‌ها، ابتدا نوع سرفه و سرماخوردگی نوزاد و کودک تشخیص داده شود.

سرماخوردگی و سرفه از طریق غذا، هوا و تماس بدنی با شخص مبتلا قابل انتقال است. از طرف دیگر آب و هوای سرد، باعث عفونت و بیماری در نوزادان و کودکان نمی‌شود. بنابراین، اولین و مهمترین کار رعایت موازین بهداشتی و شستشوی مرتب دست‌هاست. اگر کودک شما سرماخوردگی یا سرفه داشت، قبل از درمان‌های شیمیایی و پزشکی، درمان خانگی را تجربه کنید.

توجه داشته باشید با رشد کودکان، سیستم ایمنی، دستگاه گوارش و سیستم تنفسی نیز رشد می‌کند. درمان خانگی سرفه کودکان برای نوزادان تازه متولد شده و کودکان یکساله، یکسان نیست ولی مصرف بعضی از داروها و روش‌های درمانی خانگی از سن نوزادی تا بزرگسالی برای همه امکان پذیر است.

درمان خانگی سرفه در نوزادان تازه متولد شده

۱- شیر مادر

هیچ درمانی، بالاتر از غذای طبیعی یک انسان تازه متولد شده یعنی شیر مادر نیست. شیر مادر به عنوان یک درمان خانگی سرفه کودکان و برای هر گونه عفونت تا شش ماهگی موثر است. تغذیه منظم با شیر مادر به راحتی به درمان نوزاد کمک می‌کند. کودک در زمان خوردن شیر مادر، هیچ چیز دیگری جز آغوش مادرش را حس نکرده و احساس آسایش و آرامش می‌کند.

۲- قطره بینی

قطره‌های بینی بسیار مناسب برای نوزادانی است که دچار گرفتگی بینی شده‌اند. متخصص اطفال شما را برای استفاده از قطره بینی مناسب برای کودکتان راهنمایی خواهد کرد. اما می‌توانید قطره‌های سالین را به روش زیر در خانه خود تهیه کرده و در موارد اضطراری از آن برای کودک خود استفاده کنید:

½ قاشق چایخوری نمک و ۸ قاشق چایخوری آب گرم جوشیده را در یک کاسه تمیز و استریل شده مخلوط کنید، بدین صورت شما در خانه قطره‌ی سالین خواهید داشت. توجه کنید سر نوزاد را کج نگه دارید تا میزان هدر رفت قطره را کاهش دهید. دقت کنید، تنها در صورت اضطرار از محلول قطره‌های سالین خانگی استفاده کنید، زیرا این محلول‌ها به هر حال مستعد حضور باکتری‌ها هستند.

۳- آسپیراتور (تمیز کننده) بینی

اگر کودک شما از گرفتگی شدید بینی رنج می‌برد، می‌توانید با یک تمیز کننده بینی به باز کردن مجاری بینی او کمک کنید. از آنجایی که نوزادان زود برای عطسه تحریک نمی‌شوند، دستگاه‌های تمیز کننده بینی بدون تحریک و یا آسیب رساندن به نوزاد، خلط‌ها را از بینی خارج می‌کند.

۴- درمان خانگی سرفه کودکان با زردچوبه

از قرن‌‌ها پیش زردچوبه یک روش درمانی قوی به حساب می‌آمده‌است. حتی امروزه این عنصر مهم در داروهای هندی استفاده می‌شود. کمی زردچوبه را با کمی آب گرم مخلوط کنید تا یک خمیر صاف ایجاد شود. آن را در نواحی سینه، پیشانی و کف پاها قرار دهید، بعد از مدتی آن را بشویید. گرمای زردچوبه به رقیق کردن مخاط و خروج آنها کمک می‌کند.

۵- ماساژ روغن گرم خردل

یک فنجان روغن خردل را با دو فنجان سیر و کمی تخم سیاهدانه گرم کنید. سپس آن را در پاهای کودک، قفسه سینه، پشت و کف دستان کودک ماساژ دهید.

درمان خانگی سرفه در نوزادان ۹ ماهه

۶- ترکیب شکر زرد، زیره سبز، فلفل سیاه و آب گرم

شکر زرد، زیره سبز، فلفل سیاه و آب گرم را مخلوط کنید. این مخلوط سرماخوردگی، سرفه و گلودرد را آرام می‌کند.

برای تهیه این مخلوط ۱ تا ۲ قاشق چایخوری شکر زرد، ۱ تا ۲ قاشق چایخوری فلفل سیاه، کمی زیره سبز و یک فنجان آب را مخلوط می‌کنیم و اجازه می‌دهیم آب به جوش بیاید. اجازه دهید آب خنک شود و سپس آن از صافی عبور دهید. بیش از دو قاشق چای خوری از این نوشیدنی را به کودک ندهید. زردچوبه و فلفل در مقدار کم برای کودک مشکلی ایجاد نمی‌کند.

۷- ماساژ با روغن نارگیل

برای تهیه این ترکیب از روغن نارگیل برای نوزادان، ۱/۲ فنجان روغن نارگیل، یک پیاز سفید، ۲ تا ۳ برگ ریحان، یک ساقه فوفل (نخل هندی) لازم دارید. روغن نارگیل را حرارت داده و مواد دیگر را به آن اضافه کنید. هنگامی که مواد تشکیل دهنده به اندازه کافی گرم شد، اجاق گاز را خاموش کنید و اجازه دهید که محلول سرد شود. سپس آن را در قفسه سینه کودک، پشت پا‌ها و کف دستان او بمالید و ماساژ دهید.

توجه کنید که اگرچه در شیوه معمول به این مخلوط، کافور هم اضافه می‌کنند، ولی بهتر است کافور برای کودکان زیر دو سال استفاده نشود. تحقیقات نشان می‌دهد که کافور، بیش از حد قوی و تند است و باعث ایجاد مخاط بیشتر خواهد شد.

درمان خانگی سرفه کودکان بیشتر از یک سال

۸- ترکیبات عسل

از مصرف عسل برای نوزادان کمتر از یک سال خودداری کنید زیرا برای آنها مضر است. کودکان زیر یک سال ظرفیت گوارشی برای هضم کردن ذرات عسل خام را ندارند، ولی هنگامی که به سن بالای ۱۲ ماهگی می‌رسند، ظرفیت گوارشی کافی برای هضم عسل را پیدا می‌کنند. عسل یک منبع عالی برای مبارزه با میکروب‌های سرماخوردگی و سرفه است و یک روش درمان خانگی سرفه کودکان بیشتر از یک سال به حساب می‌آید. عسل را می‌توان با فلفل، زنجبیل خشک و آب لیمو ترکیب کرد.

• عسل و فلفل: کمی فلفل پودر شده را به یک قاشق عسل اضافه کنید و در فواصل منظم به کودک بدهید. این مخلوط برای سرماخوردگی و سرفه مناسب است.
• عسل و زنجبیل خشک: کمی پودر زنجبیل خشک با یک قاشق غذاخوری عسل یک روش درمان خانگی سرفه برای کودکان است.
• لیمو و عسل: یک لیمو را فشار دهید و داخل یک لیوان آب بریزید و عسل را هم به آن اضافه کنید. این یک شربت خوشمزه است و معمولاً با لذت مصرف می‌شود. همچنین سرفه و سرماخوردگی را از بین می‌برد. هر روز صبح، ظهر و عصر یک قاشق چای خوری از این شربت را به کودک خود بدهید. حتی می‌توانید از آن بیش از سه بار در روز نیز مصرف کنید. این یک روش درمان خانگی سرفه کودکان و بزرگسالان و رفع گرفتگی بینی آنهاست.

۹- شیر زردچوبه

شیر زردچوبه برای درمان خانگی سرفه کودکان مخصوصاً سرفه‌های خشک بسیار خوب است. یک لیوان شیر با کمی زردچوبه را در شب به کودک خود بدهید. حتی می‌توانید کمی شکر زرد برای شیرین شدن به آن اضافه کنید. شیر زردچوبه، یک میان وعده پر از مواد مغذی است.

۱۰- سوپ

سوپ می‌تواند یک غذای مكمل عالی برای كودكان باشد که انواع سرماخوردگی و سرفه را از بین می‌برد.

۱۱- آب میوه های دارای ویتامین C

اگر کودک شما گلودرد ندارد و فقط سرفه می‌کند، به او به طور منظم آب میوه‌های حاوی ویتامین C مانند لیمو، پرتقال یا آملا (انگور فرنگی هندی) بدهید. ویتامین C با میکروب‌های سرماخوردگی مبارزه می‌کند.

۱۲- قهوه خشک زنجبیل

قهوه‌ای در کار نیست! البته شما می‌توانید برای بزرگسالان قهوه را نیز به مواد تشکیل دهنده این نوشیدنی اضافه کنید اما برای نوزادان، نباید از قهوه استفاده کنید. این یک نوشیدنی سنتی از کرالا (ایالتی در جنوب هند) است که همه عناصر ضد سرماخوردگی و سرفه را دارد.

برای تهیه نوشیدنی قهوه خشک زنجبیل، به این مواد احتیاج دارید:

• زنجبیل خشک به اندازه یک قطعه یک اینچی
• ۶ تا ۷ برگ ریحان
• ۲ عدد فلفل
• شکر زرد یک قاشق غذاخوری (یا بیشتر اگر می‌خواهید شیرین‌تر باشد)
• آب یک فنجان

زنجبیل خشک و فلفل قرمز را خرد کنید. آب را با شکر زرد به جوش بیاورید و زنجبیل خشک و فلفل قرمز را اضافه کنید. سپس برگ‌های ریحان را اضافه کنید. اجازه دهید کمی بجوشد و سپس آن را خاموش کنید. مخلوط را از صافی عبور دهید و جوشانده را پس از خنک شدن، به کودک بدهید.

۱۳- غرغره کردن

گلوشویی یا غرغره کردن دو یا سه بار در روز، به درمان خانگی سرفه کودکان و گلو درد کمک می‌کند. با تکرار منظم این کار، سریعاً نتیجه را مشاهده خواهید کرد.

درمان های عمومی برای سرفه تمامی گروه های سنی

۱۴- درمان خانگی سرفه کودکان با بخار

بخارآب یک روش طبیعی برای کمک به آرام شدن و باز شدن گرفتگی بینی نوزاد است. حمام را داغ کنید و پس از بستن آب، نوزاد را به داخل حمام ببرید. ممکن است بخار برای شما ملایم باشد، اما برای نوزاد مناسب است. از این روش می‌توانید کودکان بزرگتر نیز استفاده کنید. در لگن و یا وان از آب جوش استفاده نکنید، زیرا می‌تواند خطرناک باشد.

۱۵- وضعیت قرارگیری سر

بالا گرفتن سر نوزاد، به جریان منظم تنفس و بسته نشدن بینی با خلط‌های مجاری تنفسی کمک می‌کند.

۱۶- پماد مسکن Vicks

۱۷- آب و نوشیدنی ها

اگر کودک شما بیش از شش ماه دارد، می‌توانید آب آشامیدنی و نوشیدنی به او بدهید، ولی اطمینان حاصل کنید که نوشیدنی‌های کودک در فواصل منظم به کودک داده شود. آب را با یک قاشق دانه زنیان یا زیره سبز یا برگ‌های ریحان بجوشانید. این آب را از صافی عبور داده و اجازه دهید خنک شود و سپس به کودک بدهید.

۱۸- لباس مناسب

دمای محیط می‌تواند زمینه را برای ابتلا به سرماخوردگی و یا سرفه ایجاد کند. اگر کودک فقط سرماخورده است و سرفه دارد، توصیه می‌شود که او را گرم و راحت نگه دارید. اما برای نوزادان و کودکانی که تب دارند، دمای محیط اتاق را بالا نبرید. لباس‌های نازک و روشن به کاهش درجه حرارت بدن کودک کمک می‌کند.

۱۹- جلوگیری از کاهش آب بدن کودک

به کودک خود آب گرم، شیر مادر و مایعات دیگر بدهید. ممکن است کودک در سنی باشد که نتوان به او غذاهای جامد و سایر نوشیدنی‌ها را داد ولی می‌توانید در این مرحله شیر مادر را جایگزین کنید. مایعات به تقویت سیستم ایمنی بدن کودک کمک می‌کند.

۲۰- عدم استرس

به کودک خود تنش وارد نکنید. گاهی پدر و مادر ناخودآگاه منجر به ایجاد استرس در کودک می‌شوند. اگر کودک بخواهد کاری انجام دهد، لطفاً به او سخت نگیرید. همچنین او را مجبور به خوردن غذایی که دوست ندارند، نکنید؛ می‌توانید آن را با برخی سوپ‌ها یا مایعات یا میوه‌های دیگر جایگزین کنید. هدف این است که کالری کافی در روز داشته باشد. اگر کودک دچار استرس شود، بهبودی او زمان بیشتری طول می‌کشد.

 چگونه استرس کودکان را کاهش دهیم؟

برخی از بایدها و نبایدها

• به یاد داشته باشید که برای درمان خانگی سرفه کودکان، سن کودک را در نظر بگیرید.
• سرماخوردگی یا سرفه را نادیده نگیرید این ممکن است منجر به یک مسئله جدی مانند پنومونی (عفونت ریوی) شود.
• هنگامی که گریه کودک قطع نمی‌شود، نگران نباشید و یا استرس نگیرید.
• برای درمان خانگی سرفه کودکان و سرماخوردگی در شب، آمادگی کافی داشته باشید.
• اگر متوجه چیزی غیر معمول مانند خلط‌های سبز رنگ شدید، سریعاً با متخصص اطفال مشورت کنید.
• تب بالا را نادیده نگیرید و بلافاصله با دکتر کودک خود مشورت کنید.
• به یاد داشته باشید از موادی برای درمان استفاده کنید که کودک به آن حساسیت ندارد.
• هیچ مایع و یا نوشیدنی را که سردتر از دمای اتاق است، به کودک ندهید.

سخن آخر بیا نی نی با پدر و مادرها …

توجه داشته باشید که چه روش درمان خانگی سرفه کودکان، برای فرزند شما موثرتر است و اگر روشی باعث بهبود جزئی کودک شما شد، آن را ادامه دهید. دقت داشته باشید اگر یک روش درمانی باعث ایجاد خلط‌های بیشتر شد (اگر درمان برای نوزاد خیلی قوی باشد، این اتفاق می‌افتد) از آن اجتناب کنید.

اگر سرماخوردگی یا سرفه بیش از یک هفته باقی بماند، نیاز است تا کودک حتما توسط یک پزشک متخصص اطفال معاینه شود و پزشک مطمئن شود که به غیر از سرماخوردگی مسئله جدی دیگری وجود ندارد.

 به یاد داشته باشید، که کودکان به علت عدم تکامل سیستم ایمنی بدن و سیستم تنفسی مستعد ابتلا به سرماخوردگی و سرفه هستند. کودکان در حال رشد هستند و دیده شده یک کودک، در طول یک سال ۶ تا ۱۲ بار مبتلا به سرماخوردگی شود. شما والدین می‌توانید با درمان خانگی سرفه کودکان و در صورت لزوم مراجعه به پزشک و استفاده از داروهای تجویز شده به کودک خود کمک کنید.

برگرفته از: parenting.firstcry

بیا نی نی | بخش مادر و کودک – آیا با سرماخوردگی در دوران شیردهی مواجه شده‌اید؟ برای تضمین سلامت نوزاد چه نکاتی را باید رعایت کنیم؟ دوران شیردهی یک دوره خاص در زندگی هر مادر است. دورانی که تغذیه مادر و وضعیت روحی او همگی بر روی شیری که به نوزاد می‌دهد، اثرگذار است. ممکن است طی این دوره شیرین و حساس مادران شیرده به بیماری سرماخوردگی مبتلا شوند. از آنجایی که بسیاری از داروها از طریق شیر به نوزاد منتقل می‌شوند، قبل از مصرف هر گونه دارو، بهتر است در این مورد با دکتر مشورت کنید و با آگاهی کامل نسبت به مصرف دارو‌ها اقدام کنید. با این کار از بروز عوارض ناخواسته در نوزاد پیشگیری خواهید کرد. در ادامه با باید و نباید‌های مواجهه با سرماخوردگی در دوران شیردهی آشنا می‌شوید.

مصرف دارو‌های شیمیایی در دوران شیردهی

• اصولا مصرف استامینوفن‌های معمولی و ایبوپروفن‌ها برای سرماخوردگی در دوران شیردهی ایراد ندارند. فراموش نکنید به هیچ عنوان از فرآورده‌های حاوی کدئین استفاده نکنید. همچنین درصورت مصرف قرص ایبوپروفن  از بابت نداشتن کدئین اطمینان حاصل کنید. (در برخی از ایبوپروفن‌ها به دلیل قوی‌تر کردن آن از کدئین استفاده می‌شود.)
• طبق مطالعات اثر کدئین مصرف شده توسط مادر شیرده بر روی فرزندش ثابت شده است. این کودکان به تپش قلب ضعیف، بی اشتهایی، کمبود انرژی، خستگی و دچار مشکل در تنفس می‌شوند. فراموش نکنید بسیاری از دارو‌هایی که برای درمان سرماخوردگی استفاده می‌شود، حاوی مخدر هستند. به همین دلیل بهترین کار این است که با پزشک خود مشورت کنید و خود‌درمانی نکنید. بسیاری از قرص‌های معروف سرماخوردگی، ترکیبی هستند. یعنی در ترکیبات آن‌ها چندین ماده دارویی به کار رفته است که ممکن است یکی از آن‌ها برایتان مضر باشد.
• به جز کدئین، از مصرف هر دارویی که در آن آسپرین وجود داشته باشد، خودداری کنید. آسپرین وارد شیر و سپس بدن نوزادتان می‌شود. ورود آسپرین به بدن نوزاد باعث ایجاد سندروم ری می‌شود (این سندروم سوخت و ساز بدن را نامنظم می‌کند). مصرف نکردن آسپرین بخصوص در ماه‌های اولیه تولد نوزاد اهمیت ویژه‌ای دارد.

 

 

 

• دارو‌هایی که برای گرفتگی بینی و یا حساسیت‌های بینی استفاده می‌شوند، حاوی ماده‌ای به نام “افدرین” هستند. افدرین باعث کاهش شیر مادر می‌شود. بنابراین از مصرف این دارو‌ها برای درمان سرماخوردگی در دوران شیردهی اجتناب کنید.
• به طور کل آنتی هیستامین‌ها و ضداحتقان‌ها ممکن است باعث کاهش تولید شیر مادر شوند. البته برخی مطالعات نشان می‌دهد که مقادیر بسیار کمی از ضد احتقان‌ها وارد شیر مادر می‌شود. در مورد کاهش شیر مادر نیز اثر آنتی هیستامین‌ها به طور قطع ثابت نشده است، چراکه وقتی شما چند ماه به کودک خود شیر داده‌اید، میزان شیر تولیدی شما متناسب با نیاز نوزاد تنظیم و تثبیت شده است. 
• در مورد آنتی‌هیستامین‌ها، نسل اول آن‌ها مانند شربت دیفن‌ هیدرامین و کلرفنیرامین می‌توانند باعث خواب‌آلودگی، بی‌علاقگی به شیر خوردن، بی‌اشتهایی، عدم تغذیه کافی و در نهایت وزن نگرفتن نوزاد شوند. آنتی‌هیستامین‌های نسل دوم و سوم مانند لوراتادین و فکسوفنادین به میزان کمتری خواب آور هستند.
• بسیاری از دارو‌های سرماخوردگی حاوی دیفن هیدرامین و همچنین پرومتاین هستند. دارو‌هایی که خواب‌آورند و همان عوارض مربوط به خواب‌آلوده شدن نوزاد را دارند.
• مصرف آنتی‌بیوتیک‌ها نیز در این دوران نباید بدون مشورت با پزشک صورت بگیرد، چون بسیاری از آن‌ها مانند مترونیدازول برای نوزاد مضر هستند.

---

موارد مصرف قرص مترونیدازول و عوارض آن

---

مصرف گیاهان دارویی در دوران شیردهی

نه تنها دارو‌های شیمیایی که بسیاری از دارو‌های گیاهی نیز در دوران شیردهی منع مصرف دارند. چون برخی میزان شیر تولیدی مادر را کاهش می‌دهند و برخی دیگر می‌تواند برای کودک شما مضر باشد. بسیاری از این دارو‌ها طبق باور‌های عامیانه و نسخه‌های خودساخته هستند.
بجز این هر گیاهی ممکن است با طبع مادر شیرده یا نوزاد سازگار نباشد و باعث عوارضی مانند کهیر، حساسیت و … شود. پس در مصرف جوشانده‌ها و دمنوش‌های گیاهی هم با پزشک متخصص طب سنتی مشورت کنید و در این زمینه خودسرانه عمل نکنید. متخصص طب سنتی با شناسایی طبع شما و طبع نوزادتان بی‌ضررترین راهکار‌ها را به شما نشان خواهد داد.

توصیه‌های مفید برای سرماخوردگی مادر شیرده

حتما شنیده‌اید میگویند سرماخوردگی باید دوره‌اش را بگذراند. متاسفانه یا خوشبختانه این سخن کاملا درست است. مصرف دارو‌ها به شما در بهبود علایم کمک می‌کند. اما برخی دارو‌ها با سرکوب علایم مشکلات دیگری برای شما ایجاد می‌کند. مثلا آبریزش بینی عکس‌العمل بدن در مقابل عفونت سینوس‌هاست و بدن با این کار به شستوشوی عفونت‌ها می‌شتابد. اما ما مریضان عجول با مصرف آنتی‌هیستامین‌ها این عکس‌العمل طبیعی بدن خود را سرکوب می‌کنیم.
مصرف خودسرانه آنتی‌بیوتیک‌ها هم فقط آستانه تحمل ویروس را بالا می‌برد. همه این‌ها نهایتا به ضرر ارگان‌های داخلی بدن تمام می‌شود که مجبورند بخاطر ناآگاهی ما رسوبات و مسمومیت‌های دارویی را تاب بیاورند و صدایشان هم در نیاید و اگر روزی از کار افتادند باز با همان دارو‌های رنگارنگ بمباران شوند. ما نه تنها با بدن خود مهربان نیستیم بدن کودکمان را هم قربانی این نامهربانی می‌کنیم. برای چه؟ برای یک سرماخوردگی ساده. توصیه‌های زیر تا حد زیادی به بهبود علایم شما و تحمل سرماخوردگی با محدودیت دارویی کمک می‌کند:

•  همانطور که گفتیم سرماخوردگی دوره‌ای دارد که باید بگذرد و چه بهتر که خوش بگذرد پس خودتان را به صرف سوپ مرغ دعوت کنید. هضم مواد موجود در سوپ مرغ برای بدن آسان است و بخاطر لعاب گرمش گلوی شخص سرماخورده را تسکین می‌دهد.
• نوشیدنی عسل و لیمو هم در این زمینه شهرت خوبی دارد. عسل را در آب ولرم (نه آب جوش) حل کنید تا خواصش حفظ شود و بعد به آن آبلیمو اضافه کنید.
• شستن دهان، بینی و گلو با آب نمک یک روش قدیمی، موثر و بی‌ضرر است. خیلی‌ها برای این کار از سرم‌های موجود در داروخانه‌ها کمک میگیرند (برای شستن بینی). به اینصورت که مقدار کمی از سرم را کف دست ریخته و با دم مقدار کمی از آن‌را به داخل دماغ می‌کشند و سپس با بازدم دماغ را شستوشو می‌دهند. شما برای این کار می‌توانید از اسپری‌های مخصوص دماغ موجود در داروخانه‌ها استفاده کنید (دکوسالین). برای شستوشوی گلو (قرقره کردن)، آب نمک باید شوری ملایمی داشته باشد؛ و اگر ولرم هم باشد چه بهتر.
• نوشیدن مایعات گرم مانند شیر نه تنها تا حد زیادی باعث تسکین شما می‌شود بلکه اگر در اثر مصرف آنتی‌بیوتیک (که اصولا آب بدن را کم می‌کنند) یا دارو‌های دیگر شیر شما کم شده، میزان تولید شیر را بیشتر می‌کند. مصرف مایعات در دوره بیماری شما باعث می‌شود بدن‌تان قوی‌تر شده و حتی زودتر بهبود یابید.
• تحقیقات اخیر نشان می‌دهد اگر پس از دیدن اولین علایم سرماخوردگی تا ۲۴ ساعت بعد زینک یا مواد غذایی حاوی زینک مصرف کنید دوره بیماری‌تان کوتاه‌تر می‌شود. زینک بطور کل سیستم ایمنی بدن شما را تقویت می‌کند. پس از دکترتان بخواهید در نسخه اش شربت زینک را فراموش نکند.
• این ریه‌های درمانده از مریضی و آلودگی را هم به بخور مهمان کنید. شما می‌توانید این کار را در حمام انجام دهید یا از دستگاه بخور استفاده کنید.
• برای شیر دادن به کودکتان، قبل از شیر دادن حتما دست‌های خود را بشویید. این کار از ابتلای کودکتان به سرماخوردگی تا حد زیادی جلوگیری می‌کند. استفاده از ماسک هم می‌تواند موثر باشد. بطور کل راه انتقال سرماخوردگی آب دهان، بینی و اشک چشم است. شما باید از تماس یا تنفس این‌ها توسط نوزادتان جلوگیری کنید. اما شیردهی را تا جایی که امکان دارد قطع نکنید. اجازه دهید او از آنتی‌بادی‌هایی که بدن شما برای مقابله با سرماخوردگی آزاد کرده است و در شیر شما هم موجود است بهره‌مند گردد.

 

مشورت با پزشک متخصص خود را فراموش نکنید. پزشکان با بیماران متعددی سر و کار دارند. هیچوقت از پرسیدن نترسید و به سراغ پزشکی بروید که می‌دانید به حرف‌های شما گوش می‌دهد و نگرانی‌های شما را درباره سرماخوردگی در دوران شیردهی برطرف می‌کند. از طرف دیگر سوالات خود را در انتهای همین صفحه در بخش “ارسال نظر” با گروه بیا نی نی در میان بگذارید.

نکات کلیدی در مورد انگل در کودکان

• انگل روده‌ای در روده یا سایر قسمت‌های بدن زندگی و اغلب تولید مثل می‌کند.
• عدم رعایت بهداشت و آب ناسالم خطر ابتلا به انگل‌های روده‌ای را افزایش می‌دهد.
• برای کودکان مبتلا به بیماری، علائم ممکن است شامل اسهال، خستگی و حالت تهوع باشد.
• درمان ممکن است شامل دارو‌های خوراکی باشد.
• بهترین پیشگیری در برابر ابتلا به انگل‌ها رعایت بهداشت است.

انگل  چیست؟

انگل یک ارگانیسم یا حیوان کوچک است که درون یا بیرون ارگان زنده دیگری که از آن تغذیه می‌کند، زندگی می‌کند. انگل نمی‌تواند به تنهایی زندگی کند. انگل‌ها شامل کک‌ها، شپش و کرم‌ها می‌شوند. بیماری‌های انگلی شامل عفونت‌های تک یاخته (ارگانیسم‌های تک سلولی مانند مالاریا)، کلمنت (کرم) و بندپایان (مانند گال) هستند.

انگل روده‌ ای چیست؟

انگل روده‌ ای درون روده زندگی می‌کند. انگل‌های روده‌ای معمولا تک یاخته (مانند ژیاردیازیس) و یا کرم‌ها (مانند کرمک یا کرم‌های نواری) هستند که به بدن کودک خود وارد شده و از روده به عنوان سرپناه استفاده می‌کنند. انگل‌ها در روده و یا سایر نقاط بدن زندگی می‌کنند و اغلب تولید مثل کنند. وجود انگل در بدن ممکن است علائم یا عفونت ایجاد نکند.
ابتلا به انگل در سراسر جهان بسیار رایج است. انگل و عفونت‌ها در مکان‌های شلوغ و عمومی مانند مهد کودک منتقل می‌شود. همچنین، کودکان در کشور‌های در حال توسعه معمولا میزبان نوعی از انگل هستند. بهداشت ضعیف و آب ناسالم خطر ابتلا کودک به انگل را افزایش می‌دهد.
انگل‌های روده‌ای شایع در کودکان عبارتند از: ژیاردیازیس و کرمک. انگل‌های دیگر مانند آسکاریس، آمبیبیاس و کرم کدو در کودکانی که در کشور‌های در حال توسعه زندگی می‌کنند و از نظر بهداشت و سلامت ضعیف هستند، دیده می‌شود.

انواع بیماری های انگلی در کودکان

۱. ژیاردیازیس (Giardiasis)

ژیاردیازیس یک عفونت انگلی است که از راه آب آلوده منتقل می‌شود. اگر کودک از آب آلوده بنوشد، ممکن است این عفونت را بگیرد. در مناطقی که دارای امکانات آب و فاضلاب مناسب و بهداشتی نیستند یا مکان‌های عمومی که در آن بسیاری از مردم در تماس نزدیک با یکدیگر هستند، مانند مراکز مراقبت از کودکان و مهدکودک‌ها، احتمال ابتلای کودکان به این عفونت بسیار بالا است.

علائم و نشانه‌های ژیاردیازیس

در برخی از کودکان ممکن است هرگز علائم عفونت انگلی بروز نکند، اما حامل انگل باشند و آن را از طریق مدفوع خود پخش کنند.
در کودکانی که به این بیماری مبتلا می‌شوند، نشانه‌های زیر بروز می‌کند:

• اسهال آبکی
• مدفوع نرم و چرب
• خستگی
• دل درد و معده درد
• نفخ
• حالت تهوع
• کاهش شدید وزن

خون و مخاط در مدفوع دیده نمی‌شود. نشانه‌های بیماری حدود دو هفته پس از عفونت نشان داده می‌شود. با درمان، علائم در عرض شش هفته از بین رفته و بهبودی حاصل می‌شود. بیشتر کودکان هرگز به درمان نیاز ندارند.

دلیل ابتلا به ژیاردیازیس

این انگل در رودخانه‌ها، سدها، دریاچه‌ها، منابع آب شهری، استخر‌های شنا و اسپا یافت می‌شود. همچنین عفونت می‌تواند از طریق غذای آلوده یا تماس فرد به فرد منتقل شود. این انگل‌ها در مدفوع حیوانات نیز یافت شوند.

عوارض احتمالی ژیاردیازیس

اسهال شدید که بسیار نادر است و می‌تواند منجر به کم آبی بدن شود.

چگونگی تشخیص ژیاردیازیس

برای تشخیص اینکه کودک شما به ژیاردیازیس مبتلا شده است، پزشک مدفوع کودک را آزمایش خواهد کرد. فرزند شما ممکن است مجبور به تکرار این آزمایش در چند روز شود تا پزشک از دقت و صحت نتیجه مطمئن شود.

درمان ژیاردیازیس

برای درمان، دارو‌هایی که برای درمان انگل در کودکان مورد استفاده قرار می‌گیرند، تجویز می‌شوند. پزشک تعیین خواهد کرد که بهترین درمان متناسب با وضعیت فرزند شما کدام است.

۲. کرمک

کرمک کوچک، سفید و با رفتاری مانند سایر کرم‌ها در راست روده زندگی می‌کند. شب‌ها کرم می‌خزد و بر پوست اطراف مقعد تخم زیری می‌کند که باعث خارش شدید می‌شود. خارش پوست می‌تواند بسیار ناخوشایند باشد، ولی موجب بیماری نمی‌شود. تخم کرمک بسیار پایدار است و می‌تواند تا دو هفته در خارج از بدن در لباس، ملافه و یا اشیاء دیگر زندگی کند.

علائم و نشانه‌های کرمک

به طور کلی کودکان مبتلا به کرمک معمولا علائمی ندارند. آن‌ها ممکن است خارش زیادی در اطراف مقعد، به خصوص در شب داشته باشند؛ به گونه‌ای که بی خواب شده و از شدت خارش بی‌قرار شوند. ممکن است کرم بالغ را در اطراف مقعد فرزند خود، در لباس زیر یا پوشک بچه و یا در توالت مشاهده کنید.

دلیل ابتلا به کرمک

کرمک می‌تواند به راحتی بین کودکان پخش شود. هنگامی که کودک با یک منطقه آلوده تماس پیدا می‌کند، تخم کرمک بر روی انگشتان یا زیر ناخن‌هایش می‌رود. کودک آلوده به انگل، در تماس با کودکان دیگر عفونت را به آنان منتقل می‌کند و اگر کودک دستان آلوده به تخم کرمک را به دهان ببرد،‌ دچار این انگل خواهد شد.   
کرمک می‌تواند به طور غیر مستقیم نیز منتقل شود. تخم کرمک از اسباب بازی، صندلی توالت، لباس یا ملافه فرد آلوده قابل انتقال است و هنگامی که کودک دیگری، آن‌ها را لمس کند، دستانش آلوده شده و با به دهان بردن دست‌ها یا اسباب بازی‌های آلوده دچار این عفونت خواهد شد. کودکان به ویژه در مهد کودک‌ها، بیشتر در معرض آلودگی هستند.

چگونگی تشخیص کرمک

برای تشخیص این انگل در کودکان، پزشک ممکن است از تست نواری استفاده کند. تست نوار می‌تواند توسط شما یا پزشک انجام شود. بدین صورت که نوار سلولی بر پوست اطراف مقعد فشار داده می‌شود. سپس نوار در زیر میکروسکوپ برای مشاهده تخم کرمک مورد بررسی قرار می‌گیرد. در صورت انجام آزمایش در منزل، بهترین زمان برای این کار صبح پیش از دستشویی رفتن کودک است. پس از نمونه گیری، نوار را برای پزشک فرزندتان ببرید.
راه دیگر برای تشخیص کرمک این است که شما کرم بالغ را در اطراف مقعد فرزند خود، در لباس زیر یا پوشک بچه و یا در توالت ببینید. به خاطر داشته باشید که آن‌ها سفید رنگ هستند و فقط یک سانتی متر طول دارند.

درمان کرمک

اگر کرمک تشخیص داده شود، پزشک کودک شما ممکن است یک داروی خوراکی تجویز کند. معمولا حدود دو هفته طول می‌کشد تا بیماری درمان شود. خارش ممکن است به مدت یک هفته ادامه یابد.
اگر یکی از اعضای خانواده به کرمک مبتلا شود، دیگر اعضای خانواده نیز باید مورد بررسی قرار گرفته و در صورت ابتلا درمان شوند.

سایر انگل‌های رایج در کودکان

Blastocystis hominis

Blastocystis hominis یک انگل کوچک است که در مدفوع افراد سالم یا کودکان مبتلا به اسهال یا درد معده یافت می‌شود. این عفونت معمولا به صورت خود به خود از بین می‌رود.

Dientamoeba

Dientamoeba انگلی است که در روده زندگی می‌کند واز طریق غذا یا آب آلوده پخش می‌شود. Dientamoeba باعث بیماری نمی‌شود.

آسکاریس

آسکاریس یک نوع از انگل‌های کرم‌های گرد است. کرم‌ها می‌توانند تا ۴۱ سانتی متر رشد کنند. این انگل تنها زمانی جدی است که بدن با صد‌ها کرم آلوده و در بدن کودک علائمی نشان داده شود.

امبیازیس

آمبیازیس زمانی اتفاق می‌افتد که انگل آمیبا به بدن کودک شما وارد و تکثیر شود. این عفونت ممکن است علائمی نداشته باشد. در موارد عفونت شدید، که نادر است، منجر به علائمی مانند تب،  اسهال ، زردی یا کاهش وزن می‌شود.

کرم نواری

عفونت کرم‌های نواری (مانند کرم کدو) از راه مواد غذایی یا آب آلوده ایجاد می‌شود. تخم کرم بلعیده شده به سمت روده کودک حرکت می‌کند و به شکل کیست در بافت‌های بدن و اندام لانه گزینی می‌کند. لارو‌های کرم در صورت خورده شدن می‌توانند در روده بزرگ رشد کنند و بالغ شوند.

پیشگیری از ابتلا به عفونت های انگلی

بهترین راه پیشگیری در برابر انگل‌ها رعایت بهداشت است. شما، فرزندتان، اعضای خانواده و مربیان و بچه‌های مهد کودک باید برای حفظ بهداشت و سلامت موارد زیر را رعایت کنند:  

• دست‌ها را بطور مرتب بشویید، به ویژه پس از تغییر پوشک، رفتن به دستشویی و بازی در خارج از منزل.
• آبی که احتمال آلودگی دارد را بجوشانید یا فیلتر کنید.
• ملافه‌ها را به طور منظم بشویید.
• اسباب بازی‌های کودکان را با محلول ضد عفونی کننده شستشو دهید.
• لباس زیر را به طور مرتب تغییر دهید.
• در حال شنا کردن در استخر، دریاچه و یا رودخانه‌ها سعی کنید آب قورت ندهید.
• از آنجا که تخم کرمک حساس به نور است، پرده اتاق خواب را در طول روز باز بگذارید.

چه زمانی باید به دنبال کمک پزشکی باشید؟

کودک را نزد پزشک ببرید اگر:

• اسهال یا تهوع کودک بیش از دو هفته طول کشید.
• کودک دچار کم آبی شد.

اگر کودک شما به مهد کودک می‌رود، به تازگی به کشور دیگری سفر کرده‌اید یا ممکن است آب آلوده خورده باشید، به پزشک اطلاع دهید.

با رعایت بهداشت فردی و شستشوی مداوم دست‌ها از ابتلا به عفونت‌های انگلی پیشگیری کنید.

برگرفته از: aboutkidshealth و livestrong

بیا نی نی | دسته مادر و کودک – مادر شدن یکی از شیرین‌ترین رویدادهای زندگی هر زنی است. اما محدودیت‌های خاص خودش را دارد. به این معنی که شاید دیگر نتوانید هر کاری دلتان خواست با بدنتان بکنید! چون از این پس مسئول زندگی یک موجود کوچک هستید و اگر شیرخوار باشد سلامت تغذیه‌اش به نحوه تغذیه شما و رفتار شما با بدنتان بستگی دارد. بیایید ببینیم رابطه بوتاکس و شیردهی چیست و تزریق بوتاکس در دوران شیردهی چه تاثیری بر روی بدن یک مادر شیرده و فرزندش دارد.

در صورتی که مطالعه قسمت خاصی از این مطلب مد نظر شماست، با انتخاب عناوین ارائه شده در فهرست زیر، به موضوع دلخواه خود برسید:

• بوتاکس چیست؟
• کاربرد بوتاکس
• عملکرد بوتاکس
• بوتاکس و شیردهی
• هشدار‌ها
• اثرات جانبی بوتاکس
• سخن آخر

بوتاکس چیست؟

کاربرد بوتاکس

بوتاکس در پزشکی کاربرد بسیاری دارد و بیشتر توسط متخصصان پوست و جراحان پلاستیک برای مسایل مربوط به زیبایی استفاده می‌شود. وقتی بوتاکس به صورت شخص تزریق می‌شود خطوط ظریف چهره‌اش را هموار می‌کند و ظاهر چین و چروک‌ها را بهبود می‌بخشد. با این حال، بوتاکس در درمان فلج مغزی، میگرن‌های مزمن، اسپاسم شدید گردن، شکاف‌های مقعد، تعریق بیش از حد، بی اختیاری یا نشت ادرار، سندرم روده تحریک پذیر، اسپاسم پلک‌ها، اسپاسم عضلات گردن و شانه، دوبینی و لوچی چشم و سایر شرایط پزشکی نیز کاربرد دارد.

 

عملکرد بوتاکس

بوتاکس مستقیما به عضله‌ای که مسبب ایجاد چین و چروک است تزریق می‌شود. با این تزریق فعالیت اعصاب در آن ناحیه مسدود می‌شود و عضله از کار می‌افتد. البته این اثر موقت است و تزریق بوتاکس دوباره باید طی ماه‌های آتی تکرار شود تا اثرش تمدید شود. به طورمعمول بوتاکس چند روز پس از تزریق شروع به کار می‌کند. متخصصان تمایل دارند اثر بوتاکس فقط یک اثر محلی، نه سیستمیک بر کل بدن باشد. پیش بینی می‌شود که توکسین‌های بوتاکس در بدن یا منطقه هدف به مدت ۴ تا ۶ ماه فعال می‌مانند و پس از آن اثرشان از بین می‌رود.

سموم بوتاکس ممکن است به طور مستقیم به غدد فوق فعال تزریق شوند تا فعالیت آن‌ها را محدود کنند، مانند غدد عرق زیر بغل، عضلات گردن یا عضلات دست؛ و ازین راه مشکلاتی نظیر تعریق بیش از حد را بهبود بخشند.

بوتاکس و شیردهی

اطلاعات کمی درمورد ایمن بودن استفاده از بوتاکس در دوران شیردهی وجود دارد، اما بهرحال این‌ها نکاتی هستند که در مورد بوتاکس و شیردهی می‌دانیم:

• در هر تزریق بوتاکس تنها مقدار کمی از سموم خالص بوتولینوم نوع A. وجود دارد.
• دارو مستقیما به عضله تزریق می‌شود و شواهدی مبنی بر اینکه در سراسر بدن به گردش درآید یا به شیر مادر منتقل شود هنوز وجود ندارد.
• بعید بنظر می‌رسد که استفاده از بوتاکس در دوران شیردهی به کودک شیرخوار آسیبی بزند.
• حتی اگر اطمینان داریم که سم از طریق شیر مادر به نوزاد منتقل نمی‌شود، بهتر است قبل از تزریق بوتاکس کودک با شیر مادر خوب تغذیه شود و سپس تزریق صورت گیرد و چند ساعت به کودک شیری داده نشود. با این تعویق چند ساعته، می‌توان شانس انتقال هر گونه دارو به نوزاد را کاهش داد.

 

 

• البته تزریق بوتاکس در دوز‌های بزرگ، حاوی نوروکسین‌هایی است که می‌توانند خطرناک باشند و یا برای افرادی که آلرژی به این مواد شیمیایی دارند مشکل ایجاد کنند.
• بوتولیسم می‌تواند مرگ‌آور باشد، به ویژه در زنان باردار، نوزادان و افرادی که در معرض بیماری‌های گوارشی هستند.
• در برخی تحقیقات نشان داده شده که سموم بوتولینوم ممکن است از جفت در طول بارداری عبور کنند و باعث مشکلاتی در جنین شود.
• بعلاوه تمام نوزادان مجاز به مصرف غذا‌هایی که امکان وجود سم بوتولینوم در آن هست، نیستند.

غذا‌هایی که احتمال دارد بوتولینوم در آن وجود داشته باشد، عبارتند از:

• عسل
• میوه‌ها و سبزیجات کنسرو شده
• شربت ذرت
• غذایی که برای مدت طولانی بیرون از یخچال نگه داشته شود
• پنیر
• سیب زمینی پخته شده بسته بندی شده
• روغن‌های گیاهی
• ماهی و گوشت تخمیر شده

اگر چه بسیار نادر است، اما تزریق بوتاکس می‌تواند باعث علائم شدید به ویژه مشکلات تنفسی شود، که می‌تواند در صورت عدم درمان کشنده باشد.

هشدار‌های مهم در مورد بوتاکس در دوران شیردهی

سم بوتولینوم بسیار خطرناک و مرگبار است. برای جلوگیری از بیماری‌های جدی و عوارض جانبی، به این نکات توجه کنید:

• دوز بوتاکسی که بایستی تزریق کنید حتما توسط پزشک تجویز شود و خود تزریق بوتاکس هم توسط یک متخصص انجام شود. فقط یک پزشک می‌تواند دوز مناسب این دارو‌های خطرناک را تجویز کند، و فقط یک پزشک متخصص می‌داند که چگونه این دارو را به درستی به عضله تزریق کند.
• از هر نوع سم بوتولونیوم که توسط اشخاص غیر متخصص و شخصی بجز پزشکتان تجویز می‌شود استفاده نکنید. در آمپول‌های بوتولونیوم خریداری شده از طریق اینترنت یا تهیه شده از هر منبع غیر قابل اعتماد دیگر ممکن است دوز سم بیش از حد نیاز بدن شما باشد.
• بوتاکس جعلی، دارو‌های آلوده و میکروبی، دارو‌هایی که در دوز‌های اشتباه داده شده‌اند و دارو‌هایی که به درستی تزریق نمی‌شوند، می‌توانند باعث ناراحتی و مرگ شوند. پس بوتاکس را از مراکز معتبر تهیه کنید.

اثرات جانبی بوتاکس

عوارض جانبی بوتاکس می‌تواند درد، تورم و کبودی در محل تزریق، خشکی دهان، سردرد و خستگی باشد. بوتاکس همچنین می‌تواند عوارض جانبی جدی‌تری را ایجاد کند. اگر سم بوتولینوم خارج از محدوده‌ای که به آن تزریق شده پخش شده باشد، می‌تواند زندگی شخص استفاده کننده را تهدید کند. بلافاصله با مشاهده هر یک از موارد زیر با پزشکتان تماس بگیرید:

• مشکل بلع
• به سختی صحبت کردن
• ضعف عضلانی
• اشکال در تنفس
• افتادگی پلک چشم
• تاری دید
• علائم واکنش آلرژیک به بوتاکس مانند خارش، بثورات پوستی، تورم، و خس خس سینه.

اگرچه انتظار نمی‌رود عوارض در کودک شیرخوار دیده شود، اما کودک را برای علائم ضعف و مشکلات گوارشی مورد بررسی قرار دهید.

---

جوانسازی و رفع چین و چروک صورت بدون بوتاکس

---

سخن آخر بیا نی نی در مورد بوتاکس در دوران شیردهی

طبق نظر اداره غذا و داروی ایالات متحده (FDA)، اینکه تزریق بوتاکس در دوران بارداری یا شیردهی ایمن است یا نه هنوز شناخته نشده. اما بخاطر عوارض احتمالی آن هم که شده بهتر است در این مورد جانب احتیاط را رعایت کنیم و با پزشک درمورد راه‌های جایگزین هم مشورتی داشته باشیم تا در فرصتی بهتر که کودکمان کمتر به حضور فعال ما در کنار خودش نیاز دارد تزریق بوتاکس را با خیال راحت انجام دهیم. اما درصورتی که چاره‌ای ندارید تحت نظارت دقیق پزشکانی که از وضعیت فعلی شما و کودکتان آگاهی دارند تزریق بوتاکس را انجام دهید.

برگرفته از: verywellfamily