برچسب: دانستنی ها

باید نبایدهای تغذیه کودک اوتیسمی

اختلالات خوردن در کودکان اوتیسمی نسبتا شایع است و مهم است که به موقع به آن ها رسیدگی شود تا از کمبود های تغذیه ای و عوارض آن پیشگیری شود. این اختلالات می توانند دلایل زیادی داشته باشند اگر چه به طور کلی در تغییرات مشخصه، این اختلال ها ثانویه هستند و اغلب از شدت مختلفی برخوردارند.

به خاطر داشته باشید که اختلالات طیف اوتیسم گروهی از اختلالات سیستم عصبی مرکزی است که بر عملکرد مغز تاثیر می گذارد. شروع آن معمولا در دوران کودکی است و مشکلات عملکرد عصبی به مشکلاتی در زمینه های تعامل اجتماعی و مهارت های ارتباطی تبدیل خواهند شد.

عوامل مرتبط با اختلالات خوردن در کودکان اوتیسمی

اغلب شرایط غذاخوردن کودکان اوتیسم تحت تأثیر عواملی قرار می گیرد که برخی از آن ها چنانچه در بیا نی نی خواهید خواند عبارتند از :

•  تغییراتی در ادراک حسی که منجر به حساسیت بیش ازحد یا افزایش حساسیت به برخی از بافت ها، طعم ها ، بوها یا رنگ ها می شود.
•  علاقه مندی های محدود
•  رفتار تکراری
•  یکپارچه نبودن کامل ادراک حسی

بنابراین، اوتیسم می تواند از چند طریق بررژیم غذای کودک تاثیر بگذارد.

اصلی ترین اختلالات خوردن در کودکان اوتیسم

1. رژیم غذایی محدود

انزجار شدیدی که با توجه به انتخاب محدود مواد غذایی کودکان را تحریک می کند باعث می شود رژیم غذایی محدودی داشته باشند زیرا ممکن است غذاهای خاص، غذاهایی با رنگ یا بافت خاص را رد کنند. به طور کلی کودکان اوتیسم تمایل به خوردن غذای قرمز، زرد یا نارنجی دارند و معمولا بافت های دانه دار، چسبناک یا قابض را رد می کنند.

2. به اندازه نخوردن

کودکان اوتیسم در تمرکز روی یک کار به مدت طولانی مشکل دارند بنابراین نشستن روی صندلی برای خوردن یک وعده غذایی برای آن ها دشوار است. رژیم غذایی آن ها از نظر انرژی و مواد مغذی کافی نیست و به عوامل محدود کننده انتخاب موادغذایی که در فوق ذکر شد، اضافه می شود.

علاوه بر این ممکن است در انتخاب و پذیرش غذا محدودیت هایی وجود داشته باشد و بنابراین این کودکان هستند که کنترل کامل غذا خوردن را دارند زیرا آن ها انتخاب می کنند چه چیزی را به چه مقدار بخورند و چه چیزی را نخورند.

3. وجود تجربه های منفی از قبل

شرطی سازی کلاسیک به دلیل وجود یک پاسخ محرک است که در اثر یک تجربه اتفاق میفتد. در نتیجه، در مورد کودکان اوتیسم معمولا بیزاری و انزجار و رد انواع خاصی از غذاها در صورت منفی بودن تجربه قبلی آن ها معمول و رایج است.

تجربیات منفی می تواند شامل موارد زیر باشد :

•  درد شکم، استفراغ یا اسهال
•   ناراحتی ناشی از خشم یا کشمکش در مورد غذا خوردن

علاوه براین، خاطرات منفی می تواند به غذاهای مشابه نیز گسترش یابد و این امر باعث کاهش تنوع غذایی که آن ها مایل به خوردن آن هستند، شود.

4. مشکلات مربوط به دارو

برخی از داروهایی که برای درمان طیف اختلالات اوتیسم استفاده می شوند بر رژیم غذایی کودکان تاثیر دارند. آن ها ممکن است باعث کاهش یا افزایش اشتهای کودکان شوند و مانع از جذب برخی ویتامین ها و موادمعدنی خواهند شد. به همین دلیل آگاهی درمورد عوارض جانبی درمان ها و مشورت در مورد آن ها با متخصصانی که با کودک اوتیسم کار می کنند مهم است.

5. ناراحتی گوارشی مکرر

کودکان اوتیسم معمولا برخی علائم مشکلات مربوط به دستگاه گوارش و غذا را دارند که عبارتند از:

•  درد شکم
•  پیروزیس ( سوزش معده )
•  اسهال مزمن یا یبوست
•  بازگشت غذا به دهان
•  نفخ
•  استفراغ

در هر صورت باید بدانید که بروز این علائم، ناشی از اوتیسم نیست بلکه اختلالات خوردن ناشی از آن است. به عنوان مثال، محدود کردن برخی از میوه ها و سبزیجات می تواند منجر به رژیم های غذایی کم فیبر شود بنابراین کودک به مشکلات یبوست مبتلا خواهد شد و در نهایت او با مشکلات جویدن و کمبودهایی مواجه می شود که منجر به ضعف هضم و نفخ خواهند شد.

بااین وجود، باید به فراوانی و شدت علائم توجه کرد. شما نیز به عنوان والدین؛ باید وجود آلرژی یا عدم تحمل غذایی را بررسی کنید زیرا این موارد در دوران کودکی بسیار شایع است.

مداخله در اختلالات کودکان اوتیسم

در صورت مواجهه با اختلال خوردن در کودک به خصوص کودک اوتیسم فورا اقدام کنید شاید شما آن را یک اولویت ندانید اما کمبودهای غذایی در دوران کودکی منجر به سوتغذیه خواهد شد.

این مشکل برای رشد کودک نیز تداخل ایجاد می کند. تجزیه و تحلیل متا آنالیز علمی نشان می دهد که رژیم های غذایی کودکان اوتیسم نسبت به کودکان ” طبیعی” حاوی پروتئین و کلسیم کم تری میباشد.

بنابراین باید به مشکلات غذایی کودک خود رسیدگی کنید تا راه حل مناسبی برای آن بیابید. علاوه براین، متخصصان نیاز به رژیم غذایی متناسب با هرکودکی (متناسب با ترجیحات آن ها) و کنترل وضعیت تغذیه ای آن ها را مشخص می کنند.

از این طریق می توان عادات غذایی آن ها را بهبود بخشیده و از مشکلات احتمالی آینده مربوط به رژیم غذایی نامناسب پیشگیری کرد. 

***اختلالات خوردن در کودکان اوتیسم نیاز به توجه دارد***

بیا نی نی توصیه می کنید برای پیشگیری از عوارض دوره رشد، لازم است به اختلالات خوردن در کودکان اوتیسم به موقع رسیدگی شود. بنابراین هر گونه اختلال در غذا خوردن را توسط مشورت با متخصص اطفال، متخصص تغذیه یا سایر متخصصین پزشکی پیگیری کنید. 

بلوغ کودکان و علت بلوغ زودرس در کودکان

بلوغ زودرس به ظاهر شدن زودهنگام علائم بلوغ جسمی و هورمونی گفته می شود . ظاهر شدن علائم بلوغ از نظر فیزیکی و هورمونی در دختران قبل از 8 سالگی و در پسران قبل از 9 سالگی، بلوغ زودرس نامیده می شود . در این مطلب سعی داریم به علت و درمان بلوغ زود رس در دختران بپردازیم پس با ما همراه شوید.

  بلوغ زودرس کودکان دختر و پسر 

از علت تا درمان بلوغ زودرس در دختران

خروج از کودکی و ورود به نوجوانی با نشانه هایی همراه است که این نشانه ها در دختران شامل برجستگی های سینه و قاعدگی می باشد .به طور طبیعی بلوغ در دختران از حدود 10 سالگی شروع می شود اما گاهی دختران کوچکتر را می بینیم که نشانه های بلوغ به شکل مشهودی در آن ها دیده می شود . وقتی جوانه و برجستگی سینه در دختران، قبل از 8 سالگی ظاهر شود یا شروع عادت ماهانه قبل از 9 سالگی باشد در واقع بلوغ جنسی زودرس اتفاق افتاده است.

بلوغ به طور کل به معنای ظهور صفات ثانویه جنسی است که دارای یک سری توالی منظم است یعنی باید انتظار آن تغییر را در ادوار متوالی داشته باشید.

علائم  بلوغ زودرس کودکان چیست و چه علل و پیامدهایی دارد؟  

بلوغ زودرس جنسی دختران به دو صورت عمده بروز می کند:

یک دسته بلوغ زودرس جنسی واقعی است یعنی شروع بلوغ طبق روال عادی زودتر از موعد است، در این گروه هورمونهای گنادوتروپین دچار افزایش ترشح می شوند و سیکلهای قاعدگی را افزایش میدهند.

در گروه دیگری از دختران مبتلا به بلوغ زودرس جنسی علت را باید در غده فوق کلیوی جستجو کرد.

ازآن جایی که بلوغ زودرس یک نوع اختلال در سلامتی فرد است و عموماً در سنینی رخ می دهد که کودک در مقطع دبستان یا پیش دبستان است ، شروع درمان به محض تشخیص قطعی، الزامی است .

نشانه ها و علائم بلوغ زودرس در دختران

علت بلوغ زودرس دختران در چیست؟

بیشتر موارد بلوغ زودرس در دختران معمولاً همراه با علت خاصی نیست اما ممکن است گاهی علت های مشخصی داشته باشد که عبارت است از:

تومورها :

تومور مغزی، تومور تخمدان یا تومور غدد فوق کلیوی که فرد را دچار بلوغ زودرس می کند ،گاهی این تومورها خوش خیم و گاهی بدخیم هستند.

بیماری های مادر زادی :

اختلال مادرزادی در ترشح هورمون ها در غدد فوق کلیوی ،

پسران عکس این وضعیت را دارند و عموماً علت مشخصی برای بلوغ زودرس شان پیدا می شود .

چرا کودک ما به بلوغ زودرس می رسد؟  

عوارض بلوغ زودرس در دختران

کوتاهی قد

هنگامی که دختر بچه ای دچار بلوغ زود رس می شود ابتدا رشد قدی خوبی دارد اما بعد از آن به علت زودتر بسته شدن صفحات رشد ، قد کودک کوتاه باقی می ماند.

مشکلات روانی

بلوغ زودرس به لحاظ روانی برای کودک مشکل ساز است؛ وقتی می بیند هم سن و سالان خود علایم بلوغ را ندارند ولی یک سری علایمی در بدنش ایجاد شده که با دیگران فرق می کند، از لحاظ روانی برای کودک مشکل ساز می شود و نیاز به درمان دارد .

چگونه از بلوغ زود رس دختران با خبر شویم؟ 

8 سالگی؛ سن بلوغ زودرس

شروع سن طبیعی بلوغ در دختران به طور متوسط 10 تا 11 سالگی است و بلوغ قبل از 8 سالگی، بلوغ زودرس است. اگر بلوغی بعد از 8 سالگی اتفاق بیفتد ولی خیلی سریع پیش برود، به صورتیکه در فاصله های کمتر از سه ماه مراحل بلوغ تغییر کند ،باید درمان شود و آن را به طور موقت متوقف کنیم.

بلوغ پنج مرحله دارد که در معاینه تخصصی مشاهده می شود.اما باید به علامت اولیه بلوغ در دختران اهمیت بدهند و اگر دیدند جوانه های پستانی قبل از سن 8 سالگی در دختران ایجاد شد، بلافاصله به متخصص غدد مراجعه کنند. بعد از ایجاد جوانه های پستان، با فاصله حدود 6 ماه موهای ناحیه زیربغل و ناحیه تناسلی هم تدریجاً ایجاد می شود.

  بلوغ زودرس جنسی در دختران 

درمان بلوغ زودرس

برای درمان بلوغ زودرس ابتدا باید بررسی کنیم به چه علتی فرد دچار بلوغ زودرس شده است. با توجه به این که در بسیاری از مواقع در دختران علت پیدا نمی شود، داروهایی تجویز می کنیم که جلوی تغییرات هورمونی ایجادشده را می گیرد اما این داروها به طور موقت تجویز می شوند.

با مصرف داروها تا سن نرمال بلوغ ، بلوغ زودرس متوقف می شود و هنگامی که دارو قطع شود، تغییرات هورمونی دوران بلوغ به مرور برمی گردد. بنابراین لازم است گاهی چند سال داروها تجویز شوند. معمولاً داروها به صورت تزریقی است و ماهانه یا سه ماه یک بار تزریق می شود .

 عوارض بلوغ زودرس در دختران و پسران 

زنگ خطر بلوغ زودرس برای مسئولان

بلوغ زودرس یک نوع اختلال در سلامتی فرد است و عموماً در سنینی رخ می دهد که کودک در مقطع دبستان یا پیش دبستان است، عملکرد 2 وزارتخانه بهداشت و آموزش و پرورش در این زمینه مهم است .

مدیرکل امور زنان وزارت آموزش وپرورش درباره بلوغ زود رس اظهار کرد :به دلیل بلوغ زودهنگام جنسی دختران، آموزش هایی که پیش از این در دوره راهنمایی ارائه می شد، به سال ششم ابتدایی انتقال یافته و مدارس مکلف به ارایه آموزش ها هستند. این اقدام در آشنایی کودکان با بلوغ مؤثر است اما اقدامی نیست که منجر به پیشگیری از بلوغ زودرس شود .
برخی دانشگاه های علوم پزشکی اعلام کرده اند که یکی از برنامه های واحدهای جوانان، نوجوانان و مدارس، معاینات دانش آموزان است که در شناخت زودرس اختلالات ودرمان به موقع مؤثر است .کاهش سن بلوغ و بروز بلوغ زودرس، زنگ خطری است برای مسئولان است تا با اقدامات خود چه به صورت معاینات تخصصی در مدارس و چه به صورت فرهنگسازی برای اصلاح سبک زندگی، به کنترل سن بلوغ بپردازند .

آب بدن کودک سرما خورده را چگونه تامین کنیم ؟

کودک شما زمانی که سرماخورده است نیاز به نوشیدن آب به مقدار کافی دارد. خوردن مایعات از کم شدن آب بدن جلوگیری می کند و ماده مخاطی را رقیق و به رفع علائم کمک خواهد کرد. خوب می دانید که سرماخوردگی اغلب باعث ایجاد آبریزش بینی ، گلودرد و سرفه می شود و ممکن است کودک شما تا دو هفته این علائم را تجربه کند. زمانی که آنتی بیوتیک ها نمی توانند سرماخوردگی را درمان کنند می توانید از حمام گرم و بخور استفاده کنید و همچنین مصرف برخی از مایعات نیز ممکن است با تسکین گلو کم آبی بدن کودک شما را هم تسکین دهد.

بهترین مایعات برای کودکی که سرماخورده است

– آب

آب به جلوگیری از کم آبی بدن کمک می کند و آب خنک می تواند به تسکین گلو درد فرزند شما کمک کند. آب لیموی به تسکین گرفتگی گلو کمک می کند و می تواند علائم سرماخوردگی فرزند تان را نیز برطرف کند. اضافه کردن عسل به آب لیمو گرم باعث کاهش گرفتگی گلو می شود و سرفه کودک شما را کاهش نیز کاهش خواهد داد. یک مطالعه در سال 2007 که در بایگانی کودکان و نوجوانان منتشر شده است نشان داد که عسل به کاهش سرفه شبانه و بهبود خواب در کودکان مبتلا به عفونت های تنفسی کمک بسیاری کرده است.

– آبمیوه

آبمیوه های حاوی مقدار زیادی ویتامین سی به کودک شما کمک می کند تا زودتر بهبود یابد. یک مطالعه در سال 2009 که در ژورنال آکادمی پزشکان پرستار آمریکایی منتشر شد ، نشان داد که ویتامین سی می تواند مدت سرماخوردگی را کوتاه کند ولی باعث کاهش شدت علائم نمی شود.

آب پرتقال و گریپ فروت حاوی مقدار زیادی ویتامین سی می باشند اما به دلیل اسیدی بودن بهتر است در صورت گلودرد با احتیاط به کودک بدهید. آب زغال اخته و آب گوجه فرنگی نیز دارای ویتامین سی زیادی هستند. به فرزند خود میوه و سبزیجات و آبمیوه ارگانیک بدهید اما به آن شکر اضافه نکنید زیرا می تواند سیستم ایمنی بدن فرزندتان را تحت فشار قرار دهد.

همچنین آب سیب یا انگور در این مواقع می تواند به تسکین درد کمک کند. پیشنهاد می شود آبمیوه با کمی آب رقیق شود تا کودک بیشتر از قند موجود در میوه، آب مصرف کند.

– سوپ مرغ

سوپ گرم به تسکین گلو درد کودک کمک می کند ، همچنین ممکن است علائم دیگر مرتبط با سرماخوردگی را کاهش دهد. سوپ مخصوصاً مرغ در کاهش التهاب کمک می کند که می تواند گرفتگی و ناراحتی همراه با عفونت تنفسی را کاهش دهد. سوپ مرغ ممکن است از انتقال سلول ها به دستگاه تنفسی جلوگیری کند و باعث کاهش التهاب و علائم شود.

– نوشیدنی هایی که کودک در زمان سرماخوردگی نباید بخورد

نوشیدنی های کافئین دار مانند چای یا نوشابه را به کودک خود ندهید زیرا باعث تکرر ادرار می شود که به کم آبی بدن منجر خواهد شد. نوشیدنی های قندی مانند نوشیدنی های دارای طعم میوه و نوشابه را کنار بگذارید زیرا مقادیر زیاد قند می تواند سیستم ایمنی کودک شما را تضغیف کند و از بین بردن سرماخوردگی برای او دشوارتر می شود.

اگر فرزند شما مقدار زیادی خلط در گلوی خود دارد به او شیر ندهید. گزارش شده است که شیر تولید خلط را افزایش نمی دهد اما خلط را غلیظ تر می کند.

همه چیز درباره علل ، علائم و درمان عدم تحمل لاکتوز در نوزاد

عدم تحمل لاکتوز زمانی است که کودک نمی تواند شیر بخورد و باعث ایجاد بثورات و بهانه گیری او می شود. شیر منبع مهمی از کلسیم ، ویتامین و سایر مواد مغذی است که برای رشد و سلامت حیاتی است. در این قسمت از سبک زندگی بیا نی نی قصد داریم توضیحاتی مبنی بر این که عدم تحمل لاکتوز چیست و چگونه می توان به کودک کمک کرد ارائه دهیم.

عدم تحمل لاکتوز چیست؟

عدم تحمل لاکتوز به معنای عدم توانایی هضم لاکتوز (قند موجود در شیر) می باشد بنابراین سیستم گوارشی کودک قادر به تولید آنزیمی به نام لاکتاز که مسئول هضم شیر است نیست . عدم تحمل لاکتوز در نوزادان نادر بوده و معمولا قبل از 2 سالگی تا زمان از شیر گرفتن کودک ظاهر نمی شود. برخی از نوزادان از بدو تولد عدم تحمل لاکتوز دارند بدان معنا که حتی نمی توانند از شیر مادر تغذیه کنند و در عوض به شیر بدون لاکتوز فرموله شده خاصی نیاز دارند.

عدم تحمل لاکتوز چقدر شایع است؟

افرادی که در مناطقی از آسیا زندگی می کنند مستعد ابتلا به آن هستند. کسانی که بیماری های زمینه ای مانند بیماری کرون و سلیاک دارند معمولا دچار عدم تحمل به لاکتوز هستند و رژیم غذایی آن ها همراه با سایر موارد باعث محدودیت لبنیات می شود.

انواع عدم تحمل لاکتوز

سه نوع اصلی از مشکلات عدم تحمل لاکتوز در نوزادان عبارتند از :

1. عدم تحمل لاکتوز وراثتی:

عدم تحمل لاکتوز وراثتی با ژنتیک گره خورده و نسل به نسل در خانواده ها منتقل می شود. در این صورت، کودک ممکن است فاقد آنزیم لاکتاز باشد و از همان بدو تولد قادر به تحمل شیر و لبنیات نباشد.

2. عدم تحمل لاکتوز اولیه :

عدم تحمل اولیه لاکتوز زمانی اتفاق میفتد که تولید لاکتاز در روده به دلیل کاهش مصرف لبنیات مانند شیر و پنیر کاهش یابد. این اتفاق معمولا در حدود یا پس از بزرگسالی رخ می دهد و مواردی که کودکان آن را تجربه می کنند بسیار نادر است. این امر به عنوان عدم تحمل موقتی لاکتوز نیز شناخته می شود.

3. عدم تحمل ثانویه لاکتوز :

اگر معده یا روده با بیماری پزشکی زمینه ای مانند کرون یا بیماری سلیاک تشخیص داده نشود یا فرد با هرگونه عفونت که مانع تولید آنزیم لاکتاز می شود ، روبرو شود منجر به عدم تحمل ثانویه لاکتوز خواهد شد.

عدم تحمل لاکتوز در کودکان

از کجا باید بدانید کودک دچار عدم تحمل لاکتوز است؟

بدین منظور لازم است کودک را نزد پزشک ببرید تا سابقه پزشکی ، رژیم غذایی و سابقه خانوادگی تان را بررسی کند و او را هنگام تشخیص ارزیابی و معاینه کند . اگر پزشک عدم تحمل لاکتوز را تشخیص دهد ممکن است از شما خواسته شود به مدت چند هفته کودک تان را با شیر بدون لاکتوز تغذیه کنید تا ببیند آیا علائم فروکش می کند یا خیر . اگر علائم فروکش کرد از شما خواسته می شود که به کودک خود رژیم غذایی بدون لاکتوز بدهید یا جایگزین های لاکتوز را انتخاب کنید.

عدم تحمل لاکتوز نوزاد و شیردهی

برخلاف تصور عموم، عدم تحمل لاکتوز در نوزادانی که از شیر مادر تغذیه می کنند با قطع مصرف مادر از محصولات لبنی باعث نمی شود تا آن ها علائم خود را ازدست دهند زیرا لاکتاز در شیر تمامی پستانداران وجود دارد. نوزادی که از شیر مادر تغذیه می کند و دچار عدم تحمل اولیه لاکتوز می باشد به دلیل کم آبی شدید بدن یا عوارض ناشی از علائم عدم تحمل ، باید تحت رژیم غذایی ویژه قرار گیرد. در مورد انواع دیگر عدم تحمل لاکتوز کودک باید همچنان از شیرمادر تغذیه کند و برای معاینه های معمول به پزشک متخصص اطفال مراجعه کند تا شرایط اساسی او کنترل و التیام بخشیده شود.

چه عواملی باعث عدم تحمل لاکتوز در کودکان می شود؟

برخی از دلایل عدم تحمل لاکتوز در کودکان عبارتند از:

•  هنگامی که آسیب به روده یا معده به دلیل اسهال ناشی از عفونت روتاویروس باشد
•  هنگامی که سطح لاکتاز به دلیل تولید ناکافی آنزیم بسیار کم است (این امر با افزایش سن بالا می رود و بعدا طبیعی می شود)
•  هر گونه بیماری زمینه ای مانند بیماری کرون یا سلیاک که در تولید آنزیم لاکتاز درکودک اختلال ایجاد می کند
•  ژنتیک یا وراثت ، جایی که کودک قادر به تولید آنزیم لاکتاز نیست و از زمان تولد اصلا وجود ندارد

علائم ونشانه های عدم تحمل لاکتوز در نوزادان

برخی از علائم و نشانه های عدم تحمل لاکتوز در نوزادان عبارتند از:

•  اسهال
•  نفخ
•  گاز معده
•  درد معده
•  مشکل در تنفس
•  بثورات پوستی
•  استفراغ
•  مدفوع آبکی زرد یا سبز رنگ
•  30 دقیقه پس از مصرف فرآورده های لبنی، لکه های مایل به قرمز در زیر مقعد ایجاد می شود.

برخی علائم مانند بثورات پوستی و استفراغ بیش از حد می تواند علاوه بر عدم تحمل لاکتوز نشان دهنده آلرژی به شیر نیز باشد. در این صورت سیستم ایمنی کودک به جز قند موجود در شیر در برابر پروتئین آن نیز واکنش نشان می دهد. به منظور ایمن بودن کودک لازم است او را برای معاینه بالینی نزد پزشک ببرید. بعضی از انواع پنیر مانند چدار، فتا و موزارلا مقادیر کم تری از لاکتوز در مقایسه با سایر منابع محصولات لبنی دارند.

عدم تحمل لاکتوز چگونه تشخیص داده می شود ؟

پزشک متخصص اطفال ابتدا گزارش پزشکی، سابقه خانوادگی و نمودار های تغذیه ای کودک را برای درک و ارزیابی بهتر عدم تحمل لاکتوز در او بررسی می کند . پس از بررسی اولیه آزمایشات ذیل توسط پزشک درخواست می شود :

 تست تنفسی هیدروژن

این تست میزان هیدروژن در تنفس کودک را قبل و بعد از نوشیدن یک نوشیدنی اندازه گیری می کند. مقدار کمی هیدروژن معمولا هنگام نوشیدن لبنیات وجود دارد اما اگر این سطح غیر طبیعی باشد نتایج آزمایشات مثبت خواهد بود که نشان دهنده عدم تحمل لاکتوز است.

 تست اسیدیته

برای این تست نمونه ای از مدفوع کودک برای تجزیه و تحلیل میزان اسیدیته جمع آوری می شود. در کودکان مبتلا به عدم تحمل لاکتوز، مدفوع آن ها اسیدی شناخته می شود. آزمایش دیگری که در دسترس است؛ اندازه گیری مقدارگلوکز در مدفوع می باشد که نشان دهنده باقی مانده لاکتوز هضم نشده است.

 آندوسکوپی

آندوسکوپی نوعی نمونه برداری است که در آن با استفاده از وسیله ای روده کودک را نگاه کرده و برای اندازه گیری مستقیم سطح لاکتاز مورد استفاده قرار می گیرد. چنان چه متخصص اطفال یا پزشک عمومی توصیه کند ،باید کودک را نزد متخصص گوارش نیز ببرید. 

درمان عدم تحمل لاکتوز در کودکان

درمان عدم تحمل لاکتوز در کودکان شامل حذف لاکتوز از رژیم غذایی آن ها به مدت 2 هفته تا کاهش علائم است. 

پیشگیری از عدم تحمل لاکتوز در کودکان

تعداد والدینی که می توانند برای پیشگیری از عدم تحمل لاکتوز برای کودک خود کاری انجام دهند ، کم است. با این وجود در ادامه این بخش مهم از بیا نی نی راهکارهایی ذکر شده است که می توانید برای کمک به فرزند خود انجام دهید:

1. شیردهی به کودک

اگر کودک شما دچار عدم تحمل موقت لاکتوز است شیردهی را قطع نکنید. از آن جا که این مشکل موقتی است می توانید مطمئن باشید که با گذشت زمان شرایط بهبود میابد . اگر کودک دچار عدم تحمل دائمی لاکتوز است به او شیر سویا یا سایر منابع گیاهی بدهید.

2. سیستم غذایی کودک را پیگیری کنید

زمان بروز علائم را در محصولات لبنی که باعث عدم تحمل لاکتوز در کودک می شود پیگیری کنید. این یادداشت غذایی به متخصص اطفال کمک می کند تا غذاهایی که سبب تشدید علائم در کودک شده است را مشخص کند . به عنوان مثال :هضم ماست از شیر سخت تر است زیرا برای هضم راحت تر در اسید لاکتیک تخمیر نمی شود.

3. از تامین نیازهای غذایی کودک اطمینان حاصل کنید

اگر کودک دچار عدم تحمل دائمی لاکتوز است ، متخصص اطفال توصیه می کند تا محصولات لبنی را به طور کامل از رژیم غذایی خود حذف کنید و منابع دیگر کلسیم را مصرف کنید . کلسیم برای استخوان هایی قوی و سالم لازم است و کمبود آن می تواند منجر به راشیتیسم و تغییر شکل استخوان شود. برخی از بهترین منابع کلسیم گیاهی شامل:لوبیا، سبزیجاتی مانند کلم قمری، اسفناج، میوه هایی مانند پرتقال وانجیر، مغزهایی چون بادام، سویا، کنجد و ماهی هایی مانند قزل آلا و سالمون می شود.

برخی از مواد مغذی دیگر که باید علاوه بر کلسیم مراقب آن ها باشید عبارتند از:

ویتامین D،ریبوفلاوین، فسفر و ویتامین A.

ویتامین Dرا می توان با استفاده از قطره های مایع یا مصرف غذاهای غنی شده مانند کنسرو تن ماهی و غلات به کودک داد.

اگر متخصص اطفال رژیم کم لاکتوز را توصیه کرد می توانید به کودک تان کره ومارگارین بدهید.

چنان چه پزشک خواستار حذف لاکتوز باشد، باید شیر بدون لاکتوز مانند شیر سویا را به کودک بدهید تا به بهبود علائم کمک کند و از وخیم تر شدن وضعیت کودک پیشگیری کند.

راههای عکس گرفتن از نوزاد در خانه

عکس گرفتن از نوزاد ثبت لحظات به یاد ماندنی و شیرین دوران نوزادی کودک است . دورانی که تکرارپذیر نیست و برای هر والدینی بسیار پر اهمیت است بنابراین همه والدین سعی می کنند از دوران نوزادی فرزند خود عکس های یادگاری بگیرند اما گرفتن این عکس ها از نوزادان راحت نیستند زیرا اغلب اوقات نوزادان در خواب هستند و لبخند نمی زنند.با مجله اینترنتی بیا نی نی همراه شوید تا بتوانید بهترین عکس ها را از دوران نوزادی فرزند خود بگیرید و برای گرفتن این عکس ها مشکل نداشته باشید.

شیوه های عکس گرفتن از نوزاد

عکس گرفتن از نوزادن از کارهای لذت بخش و بسیار مشکل است زیرا نوزادان توانایی نشستن و ایستادن را ندارند و در اغلب اوقات در خواب هستند در ادامه با شیوه های متفاوت عکس گرفتن از نوزادان آشنا می شوید.

دوربین

در قدیم برای عکس گرفتن از کودک باید از حلقه های فیلم استفاده می کردیم اما با اختراع دوربین دیجیتال مشکلات عکس گرفتن از نوزاد تا حدودی رفع شده و عکس را می توان قبل از چاپ ببینید و آن را ویرایش کنید .

با ویرایش عکس ها می توانید آن ها را سیاه و سفید کنید و ایرادات تصویر را با ابزار رنگ پاش (airbrush) بپوشانید . این دوربین ها را در کنار دستتان قرار دهید تا سریعا بتوانید از حالات مختلف نوزادتان عکس بگیرید.

زاویه و مدل صحیح برای گرفتن عکس

برای عکس گرفتن از نوزاد فقط از یک زاویه برای عکاسی استفاده نکنید . بیشتر والدین بالای سر نوزاد می ایستند و از او عکس می گیرند که این مدل عکاسی موجب تکراری شدن عکس ها می شود پس بهتر است از زوایای مختلفی از نوزاد عکس بگیرید و از دوربین های زوم دار برای این کار استفاده کنید.

برای عکس گرفتن از نوزادان تازه متولد شده پیدا کردن زاویه ای مناسب بسیار سخت است زیرا این نوزادان نمی توانند سرشان را به خوبی نگه دارند و معمولا آن ها را در یک پتو می پیچند و شما فقط صورت کوچک و کمی قرمز آنها را می بینید.

استفاده یا عدم استفاده از فلاش

نور فلاش آسیب زیادی به چشم نوزادان وارد می کند زیرا چشم آن ها بسیلر حساس است . برای عکس گرفتن از نوزادان بهتر است از نور فلاش استفاده نکنید و در نور طبیعی عکس برداری کنید و با تنظیم نوردهی در دوربین آن را جبران کنید.در مواقعی که استفاده از نورفلاش ضروری بود برای کاهش آسیب فلاش پارچه نازکی روی آن بیاندازید و یا به صورت غیر مستقیم از نور آن استفاده کنید.

استفاده از حالت ماکرو

ازمزایای دوربین های دیجیتال مدرن، توانایی استفاده از حالت ماکرو آن هاست که با آن می توانید از اعضای بدن کوچک نوزادان عکس بگیرید و به جزئیات منحصر به فرد کودک بپردازید.

محیط درستی برای عکس بسازید

از نوزادتان در شرایط مختلف عکس بگیرید مثلا از او در آغوش مادر و یا با دوستان و آشنایان عکاسی کنید . عکس گرفتن از نوزاد با اعضای خانواده و دیگر فرزندان ، یادگاری خوبی از دوران نوزادی کودک است . از این عکس ها می توانید به عنوان فیلم مستندی که از همان روزها و هفته های اول زندگی اش گرفته اید، استفاده کنید.

عکس زیبا از تغییرات تدریجی کودک بگیرید.

عکاسی از نوزاد را فقط به روزهای ابتدایی نوزاد اختصاص ندهید و هر روز حداقل دو عکس از نوزادتان بگیرید تا رشد و تغییرات نوزاد را در عکس ها متوجه شوید . زمان هایی که کودک آرام است از او عکس بگیرید.

عکاسی از شیرخوردن نوزاد و حمام رفتن او بسیار زیبا است . یکی دیگر از زمان هایی که برای ثبت عکس مناسب است زمان لبخند زدن و خندیدن کودک است ، شما می توانید با عکس های متفاوتی که از نوزادتان در موقعیت های مختلف بگیرید ، آلبوم او را پر از عکس های زیبا از دوران نوزادی سازید و بعدا از دیدن این عکس ها شگفت زده شوید.

برای عکس گرفتن از کودک توجه داشته باشید یک پارچه گرم و مرطوب برای تمیز کردن صورت از شیر و استفراغ و… کنار دستتان باشد.

تغییر رنگ شیر مادر

اگر هنوز تجربه ی شیر دادن به نوزادی را نداشته اید، توصیه می کنیم که این مطلب که در خصوص عوامل تغییر رنگ شیر مادر است را دنبال کرده چرا که بدردتان خواهد خورد. احتمالاً با خواندن این جمله علامت سوالی در ذهن تان بوجود آمده است که مگر شیر مادر نباید فقط سفید رنگ باشد؟

در پاسخ به این سوال باید عرض کنیم که خیر؛ شیر مادر می تواند بر اساس عوامل مختلفی تغییر رنگ پیدا کند که این امر در بسیاری از موارد کاملاً طبیعی بوده و از نظر پزشکی هیچ ایرادی ندارد. به طور معمول شیر مادر در دو رنگ زرد و رنگی متمایل به آبی سفید خواهد بود.

طبیعی ترین رنگ شیر مادر کدام است

در واقع رنگ شیر هر مادری ممکن است تفاوت های زیادی با یکدیگر داشته باشد و البته هر کدام از آنها به احتمال زیاد کاملاً طبیعی هستند. بعنوان مثال در ساعات اولیه به دنیا آوردن کودک، رنگ شیری که به کودک داده می شود، معمولاً زرد رنگ است یا حداقل گرایش به این رنگ دارد یا اینکه رنگ شیر حداقل 2 هفته پس از زایمان به رنگ نارنجی نزدیک است.

• رنگ شیر زرد یا نارنجی

همانطور که در بالا اشاره کردیم، شیر مادر در دو هفته ابتدایی زایمان ممکن است به رنگ زرد و یا حتی نارنجی در بیاید. این موضوع نشانگر مصرف قرص های مختلف و یا حتی استفاده از مواد غذایی زرد رنگ مانند هویج یا از این دست است. حتی شیر بالغ نیز ممکن است به رنگ زرد یا نارنجی تغییر رنگ دهد.

احتمالاً برایتان پیش آمده است که شیر مصرفی را در یخچال قرار داده اید و پس از منجمد شدن و یخ زدن به رنگ زرد یا نارنجی متمایل شده است، لذا این موضوع یکی از اصلی ترین دلایل تغییر رنگ شیر مادر خواهد بود.

در مجله آکاس چه چیزی منتظر شماست

مطلبی که در بالا به آن اشاره شد فقط بخش کوچکی از محتوای مجله آکاس بوده، این در حالی است که در این مجله مطالب متنوع دیگری نیز دیده می شود. در واقع در مجله آکاس بخش های مختلفی مانند زندگی، بازار ، فناوری ، فرهنگ و حتی اینفوگرافیک نیز دیده می شود که هر کدام از این بخش ها دارای زیر مجموعه های زیادی نیز هستند که در هر کدام مطالب ارزشمندی گردآوری شده است.

به طور مثال در بخش زندگی، می توان مطالب بسیار خوبی در خصوص سلامت که یکی از این مطالب به سلامت شیر مادر مربوط می شده در ابتدای این مقاله آورده شده است. گل و گیاه، سفر و تفریح، غذا و خانواده از دیگر مواردی هستند که در این بخش می توانید از آن استفاده کنید.

اگر بخواهیم به صورت جزئی تر، هر یک از زیرمجموعه های بخش زندگی را بررسی کنیم باید به مطالبی در خصوص آشنایی با نخل های زینتی، باغ شیشه ای و انواع گیاهان خانگی در قسمت گل و گیاه اشاره کنیم یا اینکه در بخش سفر و تفریح به سرگرمی های مختلف خانوادگی اشاره شده است. 

در قسمت دیگر از این مجله، نحوه تهیه انواع غذاها قرار داده شده است که می توانید از آنها بهره ببرید. از طرف دیگر، مجله آکاس به بازارهای مختلف نیز سری زده است و در آن به بررسی مسائل مربوط به خودرو نیز اشاره کرده است. همچنین مسکن، محصولات دیجیتال و لوازم خانگی از دیگر بخش های این مجله به حساب می آید.

به طور کلی این مجله به همه ی حیطه ها سرک کشیده است تا اطلاعات بروز و منحصربفردی را در اختیار بازدیدکنندگان قرار دهد. برای مشاهده مطالب مجله آکاس کافی است که به این وب سایت مراجعه کرده و از بخش های مختلف آن استفاده کنید. ناگفته نماند که مطالب این مجله به صورت روزانه آپدیت خواهد شد که امیدواریم مطلبی که به دنبال آن هستید نیز خیلی زود در وب سایت بارگزاری شود تا بتوانید نهایت استفاده را از آن ببرید.

دلیل مراجعه به متخصص اطفال چیست؟

یکی از شاخه های اصلی پزشکی که به صورت اختصاصی به مسائل رشد و بیماری های کودکان می پردازد تخصص اطفال یا پزشکی کودکان است و سبب رفع نیاز کودکان به پزشک متخصص و نیاز والدین به مشاور رشد کودک می شود.همه کودکان بیمار می شوند و در زمان بیماری نیاز دارند که به متخصص مربوط به بیماری خودشان مراجعه کنند تا درمان بهتری را دریافت نمایند.

تخصص اطفال نکات تندرستی کودک از زمان نوزادی تا بزرگ سالی را دربردارد و اساسا با تمام جنبه های رشد و پرورش کودک تا بزرگسالی سروکار دارد. در گذشته هنگامی که کودکان بیمار می شدند به پزشک بزرگسالان مراجعه می کردند اما از قرن نوزده و ابتدای قرن بیستم تخصص کودکان به عنوان رشته ای در پزشکی در نظر گرفته شد زیرا این آگاهی در افراد به وجود آمد که بیماری های کودکان با بزرگ سالان متفاوت است و پزشکان دریافتند واکنش های کودک به بیماری، دارو ها و محیط، به سن او بستگی دارد.

دلایل کلی مراجعه به متخصص اطفال

رشد کودک

یکی از وظایف والدین در قبال فرزند خود این است که روند رشد او را بررسی کنند تا کودکشان بر طبق منحنی رشد یابد. در طی روند رشد کودک مسائلی وجود دارد که تجزیه تحلیل آن از توان والدین خارج است و به یک مشاور و راهنما مخصوصا در هنگام بروز بیماری کودک دارد بنابراین یکی از مهمترین کارهایی که والدین بر عهده دارند انتخاب یک متخصص اطفال از بدو تولد کودک است.

بعد از تولد نوزاد ، برخی از موارد مهم که در روند رشد کودک اثر گذار است برای بررسی و ثبت در پرونده ی کودک نوشته می شود بنابراین اگر والدین بخواهند از فراز و فرود رشد و سلامت کودک خود به خوبی آگاه شوند بهتر است یک پرونده ی مدون در نزد یک پزشک اطفال برای کودک خود تشکیل دهند.

مثلا نوزاد از همان بدو تولد باید تحت نظر پزشک متخصص باشد تا از لحاظ سلامت و واکسیناسیون بررسی های لازم انجام گردد . پس از آن نیز والدین با چالش هایی مانند این که چه زمانی به کودک غذاهای جامد دهند و یا کودک به چه مکمل های غذایی به لحاظ بنیه احتیاج دارد، این مسایل بستگی به ژنتیک و سلامت بدن هر کودک دارد ، بنابراین حضور یک متخصص اطفال در نقش یک مشاور لازم و ضروری است.

چرا فرزندم باید زیر نظر متخصص اطفال باشد؟

بیماری های کودکان

متاسفانه همه کودکان گاهی بیمار می گردند بنابراین والدین باید نشانه های بیماری را در کودکان بشناسند و برای درمان کودکان آنها را نزد پزشک ببرند . از مشکلاتی که برخی کودکان به آن دچارند عفونت گوش ها یا ورم لوزه ها است.

همچنین والدین باید با روش پیشگیری از بیماری ها نیز آشنا باشند که یکی از این روش های پیشگیری از بیماری ها انجام واکسیناسیون به موقع است. واکسینا سیون به موقع سبب پیشگیری از مشکلاتی مانند بیماری های عفونی جدی می شود، که همه ی اینها مستلزم وجود یک مشاور متخصص است.

برخی از کودکان از همان زمان تولد با مشکلات جسمی آشکار مانند:شکاف کام و لب ها و برخی مشکلات پنهان مانند:ناهنجاری های قلبی یا کلیوی متولد می شوند که مشکلات پنهان آنها را نمی توان از همان بدو تولد فورا تشخیص داد.اگر کودک به این نوع بیماری های مادرزادی دچار باشد باید از همان ابتدا تحت نظر متخصص کودک قرار بگیرد تا از لحاظ مشکلات سلامتی بررسی های لازم و درمان صورت گیرد.

برای مراقبت از فرزندتان، متخصص کودکان این کار ها را خواهد کرد:

• معاینه فیزیکی کودک
• واکسن زدن به کودک
• بررسی نرمال بودن رفتار، مهارتها و رشد کودک در مراحل مهم زندگی
• شناسایی و درمان بیماریها، عفونت ها، مصدومیت ها و دیگر مشکلات مربوط به سلامتی کودکان
• دادن اطلاعاتی درباره تغذیه،نیاز های فیتنس،ایمنی و سلامت کودک.
• پاسخ به سوالاتی درباره رشد و پیشرفت و کودک
• ارجاع دادن شما به افراد متخصص در صورت نیاز

متخصص اطفال چگونه عمل می کند؟ 

چرا کودکان نیاز به یک متخصص اطفال دارند؟

از دلایلی که برخی به سمت متخصص اطفال می روند، عبارت است از :

متخصص اطفال آموزش های ویژه ای درباره سلامت کودک دیده اند.در حیطه کاری متخصص اطفال فقط کودکان قرار دارند و او در تشخیص و درمان بیماریهای کودکان تجربه فراوانی دارد.متخصص اطفال برای کودکان نارس که نیازمند نظارت ویژه هستند ، می تواند مراقب های ویژه تری را ارائه دهد. 

برنامه ای خوب و مناسب برای چکاپ کودک:

• اولین بازدید هفته (3 تا 5 روزه)
• 1 ماهه
• 2 ماهه
• 4 ماهه
• 6 ماهه
• 9 ماهه
• 12 ماهه
• 15 ماهه
• 18 ماهه
• 2 ساله (24 ماهه)
• دو و نیم ساله (30 ماهه)
• سه ساله
• چهار ساله
• 5 ساله
• 6 ساله
• 7 ساله
• 8 ساله
• 9 ساله
• 10 ساله
• 11 ساله
• 12 ساله
• 13 ساله
• 14 ساله
• 15 ساله
• 16 ساله
• 17 ساله
• 18 ساله
• 19 ساله
• 20 ساله
• 21 ساله

زمان مراجعه به متخصص اطفال با بالا رفتن سن 

فواید این لیست بالا:

متخصص اطفال و پیش گیری های لازم؛

این لیست برای پیش گیری کودک از بیماری ها برنامه ریزی شده است. همچنین می توانید از پزشک اطفال خود در مورد تغذیه و ایمنی در خانه و مدرسه سوال کنید. 

پیگیری رشد و توسعه:

ببینید که کودک شما از آخرین دیدارتان تا چه حد رشد کرده است و درباره رشد او با پزشک خود صحبت کنید.شما می توانید نقاط عطف رفتارهای اجتماعی و یادگیری او را مورد بحث قرار دهید. 

نگرانی های در حال رشد:

لیستی از موضوعاتی که می خواهید با پزشک اطفال خود صحبت کنید را بنویسید، مانند رشد، رفتار، خواب یا غذا خوردن. 

رویکرد تیمی:

ملاقات های منظم باعث ایجاد روابط قوی و قابل اعتماد بین پزشک اطفال، والدین و کودک می شوند. آکادمی پزشکی اطفال آمریکا کودکان را به عنوان راهی برای متخصصین اطفال و والدین توصیه می کند تا نیازهای کودکان را برآورده کنند. این رویکرد تیمی به توسعه سلامت فیزیکی، ذهنی و اجتماعی کودک کمک می کند. 

در کنترل و چکاپ خوب کودک نزد متخصص اطفال چه اتفاقی رخ می دهد؟

پاسخ:

پزشک، قد، وزن و رشد کودک را چک می کند. او همچنین دید و شنوایی کودک را تست خواهد کرد و واکسیناسیون را انجام خواهد داد و اطمینان حاصل خواهد کرد که قلب و ریه های او به خوبی کار می کنند.

آن ها همچنین یک تست فیزیکی کامل از سر تا نوک پای او می گیرند، از جمله وزن و اندازه گیری قد. 

مراقبت از پوست:

علاوه بر جلوگیری از سوختن در برابر خورشید، در آب و هوای خشک، مرطوب ماندن مهم است و پزشک می تواند به شما کمک کند که رژیم مراقبت از پوست خوبی داشته باشد. 

سلامت روانی:

این دیدار فرصتی مناسب برای صحبت در مورد هر گونه نگرانی روانی است که ممکن است شامل ADHD, بیش فعالی و یا افسردگی باشد. در بخش های قبلی مربوط به سلامت کودک بارها گفتهشد که بخش قابل توجهی از کودکان ما شروع اولیه یا نشانه های افسردگی خفیف را نشان می دهند و مهم است که متوجه آن شویم. 

الگوهای فعالیتی و خواب و رفتار:

اگر نگرانی هایی دارید, آنها را بنویسید و در طی مراجعه کودک تا پزشک خود بپرسید. 

تب:

شاید تنها چیزی که بیش از تب در کودکی رایج است “تب ترس” است. 

تب یک دوست است, نه یک دشمن. وقتی که یک کودک مبتلا به عفونت می شود، دمای بدنش بالا می رود تا بتواند به طور موثرتری با عفونت ویروسی مبارزه کند. پس چیز خوبی است. اما زمان هایی هست که باید به پزشک اطفال خود مراجعه کنید. 

اگر نوزاد شما کم تر از دو ماهه است و تب دارد, با پزشک تماس بگیرید. چون آن ها یک سیستم ایمنی کم تر بالغ دارند, عفونت در کودکان می تواند نشانه ای از چیزی جدی تر باشد, مانند مننژیت یا ذات الریه باکتریایی.

 کودک بزرگ تر از 3 ماه، علائم دیگری دارد. اگر او علاوه بر درجه حرارت بالا, ضعف یا استفراغ داشته باشد, با پزشک اطفال چک کنید. اگر تب او بیش از دو روز طول بکشد، همین اتفاق می افتد.

 زمانی که به پزشک خود زنگ می زنید, آماده باشید که به این پرسش ها پاسخ دهید:

• میزان دمای بچه؟
• از چه زمانی گرفته؟
• چه مدت است؟
• علائم دیگری دارد؟
• استفراغ یا اسهال؟ 

برای جلوگیری از کم آبی بدنش باید به طور منظم مایع به او بدهید. اگر علائم کودک شما بیش از چند ساعت طول بکشد, به پزشک اطفال خود زنگ بزنید. 

همچنین اگر نمی تواند مایع را نگه دارد و نشانه هایی از کم آبی را از خود نشان دهد هم به پزشک مراجعه کنید. 

متخصص اطفال او را معاینه خواهد کرد و ممکن است آزمایش های خون و ادرار و یا اشعه ایکس را برای تشخیص انجام دهد. اگر کوک بهبود نیابد و یا پزشک به عفونت باکتریایی مشکوک باشد, ممکن است یک نمونه مدفوع بگیرد و آن را به یک آزمایشگاه بفرستد تا آزمایش شود.

متخصص اطفال به چه درد می خورد؟ 

سرفه, سرماخوردگی و دیگر مشکلات تنفسی:

بچه های بزرگ تر مبتلا به سرماخوردگی معمولاً نیازی به مراجعه به پزشک ندارند. اگر کودکتان چند ماهه یا حنی کوچکتر است, باید به پزشک اطفال زنگ بزنید, زیرا سرماخوردگی می تواند به سرعت به چیزی جدی تر مانند برونشیولیت, کفل یا ذات الریه تبدیل شود. 

زمانی که کودک شما بزرگ تر از سه ماه است, در این موارد پزشک او را خبر کنید:

• مشکل در تنفس
• بیش از یک هفته تا 10 روز است که گرفتگی بینی دارد.
• گوش درد.
• جوش. اغلب جوش ها، بویژه در کودکان، بی ضرر هستند و یا با درمان مناسب می توان آن ها را پاک سازی کرد.
• کودک شما هیچ انرژی ندارد، در محل جوش احساس درد می کند، یا خارش دارد که به عمق پوست می رود.
• وجود یک کبودی ارغوانی – مانند خارش پوست و یا آنهایی که با درمان بهتر نمی شود.
• درد در حین ادرار 

تخصص های پزشکی کودکان

متخصصین اطفال می توانند به تحصیل خود ادامه دهند و در رده های بالاتر یک رشته ی خاص را دنبال کنند و فوق تخصص بیماری خاصی شوند و در درمان آن بیماری تبحر زیادی به دست آورند.

در دنیا رشته های فوق تخصصی کودکان زیادی وجود دارد که مختص به مشکلات کودکان است. تخصص های کودکان در ایران شامل بیماری های کلیه کودکان (نفرولوژی اطفال)، بیماری های خون اطفال، بیماری های عفونی کودکان، بیماری های قلب کودکان، بیماری های گوارش کودکان، بیماری های غدد و متابولیک کودکان، بیماری های ایمونولوژی و آلرژی کودکان، بیماری های روماتولوژی کودکان، بیماری های ریه کودکان، بیماری های اعصاب کودکان و رشته فوق تخصصی نوزادان است.

بهتر است اگر کودکمان به بیماری از این قبیل دچار است تحت نظر متخصص همان بیماری قرار گیرد. والدین می توانند برای رشد هر چه بهتر فرزند خود یک متخصص اطفال خوب انتخاب کنند تا با رهنمود های او کودکشان در آینده بدنی سالم و سلامت داشته باشد.

بچه ها به چقدر خواب نیاز دارند؟ 

تمام نوزادان متفاوت هستند، اما اگر نوزاد شما به طور کلی خوشحال باشد، احتمالا به اندازه کافی می خوابد اگر ناراحت به نظر برسد، ممکن است کمی بیشتر به خواب نیاز داشته باشد این ایده خوبی است که برای یک هفته خواب کودک را دنبال کنید.

میزان خواب کودک بسته به عوامل خاص و شخصیت او از جمله سن کودک متفاوت است. میزان خواب کودک که با اختلال آن در رشد و مراقبت های مهم از کودک همراه است باید با دقت بیشتری به آن رسیدگی شود.

در ادامه بهترین میزان خواب کودک از 1 روزگی تا 12 سالگی را برایتان شرح می دهیم. در این بخش از نکات مراقبت از نوزاد در بیا نی نی برخی از دستورالعمل های کلی آورده شده است:

میزان خواب کودکان در سنین مختلف

بچه ها، درست مثل بزرگ ترها، در مقادیر مختلفی می خوابند. اما حالت روحی و رفاه کودک اغلب یک راهنمای خوب برای این است که آیا او به اندازه کافی خوابیده است یا نه.

 اگر کودک شما چنین است: 

بد اخلاق و ناراحت است احتمالا به خواب بیشتری نیاز دارد. 

راضی وبیدار است، احتمالا به اندازه کافی خوابیده است.

میزان دقیق خواب کودکان چقدر است؟

نگرانی برای کودکی که به اندازه کافی نخوابیده :

اگر نگران این باشید که نوزادتان خواب کافی ندارد، پیگیری خواب کودک برای یک هفته یا بیشتر می تواند ایده خوبی باشد این می تواند به شما کمک کند تصویر روشنی از آنچه در حال رخ دادن است داشته باشید.

می توانید این کار را با رسم یک نمودار ساده با ستون هایی برای هر روز در هفته انجام دهید. روزها را به قطعات ساعتی تقسیم کنید و زمانی که نوزادتان خواب است، فواصل را مشخص کنید. چارت خود را برای 5 تا 7 روز نگه دارید.

زمانی که این نمودار تکمیل شد، نمودار به شما خواهد گفت:

• زمانی که نوزادتان خواب است
• کودک شما چقدر می خوابد
• چند بار کودک در طول یک هفته از خواب بیدار می شود
• چه زمانی کودک شب بیدار می شود
• چقدر طول می کشد تا نوزاد بعد از بیدار شدن آرام بگیرد

سپس می توانید اطلاعات موجود در نمودار خود را با اطلاعات کلی درباره نیازهای خواب کودک در بالا مقایسه کنید: 

چگونه کودک شما با دیگر کودکان در سن و سال مقایسه می شود؟ تمام نوزادان متفاوت هستند، اما اگر نوزادتان خواب کمتری نسبت به دیگران دارد، کودک شما ممکن است خسته باشد و به فرصت های بیشتری برای خواب نیاز داشته باشد.

چند بار کودک شما در طول شب بیدار می شود؟ اگر نوزادتان فقط یک یا دو بار بیدار می شود، نوزاد شما با همسالان خود فرق ندارد. اما اگر 3 تا 4 بار در شب یا بیشتر باشد، ممکن است خیلی احساس خستگی کنید. ممکن است بخواهید درباره تغییر الگوهای خواب کودک فکر کنید. 

چارت خود را طوری نگاه دارید که به دنبال راه هایی برای رسیدگی به مشکلات خواب کودک باشید. این به شما این امکان را می دهد که پیشرفت خود را ارزیابی کرده و ببینید چقدر تغییر در حال رخ دادن است.

کل خواب نوزاد 4 ماهه حدود 16تا 18 ساعت است ، خواب شبانه نوزاد 8تا9 ساعت و در طول روز 7تا9 ساعت.

کل خواب کودک 4 تا 12 ماهه حدود 12 تا 16 ساعت است ، خواب شبانه کودک 9تا 10 ساعت و 4 یا 5 ساعت در طول روز.

کل خواب کودک 1 تا 2 ساله ،11تا 14 ساعت خواب شبانه و 2 تا 3 ساعت در طول روز است .

کل خواب کودک 3تا5 ساله ،10تا11ساعت خواب شبانه و 1 ساعت در طول روز است.

کودک 6 تا 12 ساله 10 تا 11 ساعت خواب شبانه روز دارد.

میزان خواب کودکان از لحظه تولد به بعد

1 – 4 هفتگی :15 تا 16 ساعت در روز

نوزادان معمولا حدود 15 تا 18 ساعت روزانه می خوابند، اما تنها در دوره های کوتاه مدت . دوتا چهار ساعت نوزادان زودرس ممکن است بیشتر بخوابند. 

از آنجایی که نوزادان هنوز یک ساعت زیستی درونی یا روال شبانه روزی ندارند، الگوهای خواب آن ها به چرخه های نور روز و شب مربوط نمی شود. در واقع، آن ها تمایل دارند که بیشتر یک الگو داشته باشند.

1 – 4 ماهگی :14 تا 15 ساعت در روز

از 6 هفتگی کودک شروع به تنظیم الگوهای خواب منظم تری می کند. طولانی ترین دوره های خواب چهار تا 6 ساعت طول می کشد و در حال حاضر معمولا به طور منظم در غروب رخ می دهد.

اما هر 2 – 4 ساعت برای تغذیه از خواب بیدار می شوند. آن ها به تغذیه خیلی زیادی نیاز دارند، چون خیلی کوچک هستند.

توصیه های خواب برای کودک 2 ماهه :

خوابیدن در فواصل 2 تا 4 ساعت، بیدار شدن برای شیر خوردن. 

کودکان در این سن گرایش به تکان خوردن دارند و در طول خواب مضطرب به نظر می رسند. از آنجا که واکنش ها را نمی توانند کنترل کنند، مشاهده می شود آن ها بازوها و پاهای خود را تکان می دهند، لبخند می زنند و صداهای مکیدن را ایجاد می کنند. 

نوزادان نمی دانند برای تسکین نیاز به خواب دارند بنابراین کمک کنید و با استفاده از تکان دادن و شیردهی او را نوازش کنید تا چرت بزنند.

توصیه های خواب برای کودکان 2 تا 4 ماه:

کودکان در این سن ممکن است به مدت 6 ساعت در شب بخوابند و بیشتر به یک برنامه خواب منظم تبدیل شوند. بیا نی نی توصیه می کند که برای اینکه کودک را روی برنامه روتین خواب خوب قرار دهید، حتما با او بازی کنید و در طول روز به مقدار زیادی او را در معرض نور خورشید قرار دهید و از تحریک کردن او در زمانی که بی حال است اجتناب کنید. 

شروع برنامه روتین قبل از خواب مانند حمام کردن ، غذا دادن، داستان گفتن می تواند به کودک برای خوابیدن در طول شب به مدت طولانی کمک کند. 

توصیه های خواب برای کودکان 4 و 6 ماه:

کودکان در این سن شروع به ترک شیر خوردن شبانه می کنند و معمولا آماده خوابیدن در طول شب هر جایی از شش تا 12 ساعت هستند. تحقیقات نشان می دهد که حدود 60 درصد از کودکان تا 6 ماهگی می خوابند و بیشتر از80 درصد در 9 ماهگی. 

به خاطر داشته باشید که همه کودکان گاهی اوقات در طول شب بیدار می شوند، اما آن هایی که به هر نحوی می خوابند، یاد گرفته اند که چطور به تنهایی دوباره بخوابند.

توصیه های خواب برای کودکان 6 تا 12 ماهگی:

بعضی از کودکان به خاطر اضطراب جدایی از خواب بیدار می شوند. کودک می داند حتی وقتی نمی تواند شما را ببیند در اطراف او هستید از خواب بیدار می شود و ممکن است وقتی بیدار می شود ناراحت شود.

 خوب است کودک گریان خود را چک کنید، اما به ملاقات کوتاه بروید و سعی کنید (به همان اندازه که لازم است)او را بغل کنید و یا به او غذا دهید. سعی کنید پشتش را مالش دهید و یک لالایی آرامش بخش را بخوانید و بعد از چند دقیقه آن را رها کنید.

میزان خواب کودکان زیر یک سال

توصیه های خواب برای کودکان 1 تا 2 ساله:

کودکان نوپا می توانند در استراحت کردن شبانه مشکل داشته باشند سعی کنید همه چیز را تا حد ممکن آرام نگه دارید و به فعالیت های آرامش بخش مانند حمام و گفتن داستان پایبند باشید.

 وقتی بچه یاد می گیرد که از گهواره بیرون برود ممکن است سعی کند با شما روی تخت خواب بنشیند. ترک این عادت بسیار سخت است، بنابراین اگر نمی خواهید با هم بخوابید او را به اتاق خودش ببرید.

توصیه های خواب برای کودک 2 تا 5 ساله:

مشکلات خواب شبانه کودک شامل به تعویق انداختن و مقاومت در برابر زمان خواب و خروج از بس ترهای بزرگتران ، کودک هنگامی که شب ها بیدار می شود در حال مقابله با ترس های شبانه هستند.

 برنامه روتین خواب را پیگیری کنید و مطمئن شوید که کودکان قوانین را درک کرده و در مورد اجرای آن ها ثابت قدم هستند. استفاده از یک شمع یا چراغ خواب می تواند کودکان را تسلی دهد که از تاریکی نترسند یا کابوس نبینند.

توصیه های خواب برای کودک 5 تا 12 ساله:

تکالیف ، برنامه های اجتماعی ، تلویزیون و زمان پخش برنامه، زمان خواب این کودکان را عقب می اندازد. از مصرف نوشیدنی های حاوی کافئین و… تماشای تلویزیون قبل از اینکه به خواب بروید اجتناب کنید.

 کودکانی که اتاق های خواب خوبی دارند تاریک، خنک و ساکت، بدون تلویزیون و یا کامپیوتر بهتر از آن هایی که با حواس پرتی زیاد می خوابند خوابشان می برد.

12 تا 18 سالگی:8 تا 9 ساعت خواب در روز برای کودکان

خواب کافی برای سلامتی نوجوانان حیاتی است اما بسیاری از نوجوانان در واقع ممکن است به خواب بیشتری نسبت به سال های قبل نیاز داشته باشند. با این حال برای بسیاری از نوجوانان فشارهای اجتماعی وجود دارد که کیفیت خواب را کاهش می دهد.

کودک تازه متولد شده را کجا بخوابانید؟ 

نوزاد می تواند در گهواره یا تخت خواب در اتاق خواب خودش یا اتاق خواب والدینش بخوابد. آکادمی پزشکان اطفال آمریکا در سال 2005 در اثر سندرم مرگ ناگهانی نوزاد و کمیسیون ایمنی آمریکا توصیه می کنند که به علت خطر خفگی، فشردن گلو و سندرم مرگ ناگهانی نوزاد، بهتر است نوزاد در بستر خود بخوابد. نوزاد ممکن است برای تغذیه به پیش مادر آورده شود اما بعد از انجام این کار باید به گهواره برگردانده شود.

راهکارهایی برای کمک به خواب کودک تازه متولد شده :

چندین راه وجود دارد که می توانید به کودک کمک کنید که بهتر بخوابد. این موارد عبارتند از:

کار بر روی تغییر چرخه خواب بیشتر به سمت شب از 2 تا 3 ماهگی :

نوزادان اغلب اوقات روزها و شب هایی را دارند که معکوس می شوند و اغلب چرخه خواب و بیداری با نیاز به تغذیه اداره می شود. زمانی که نیاز به تغذیه در طول شب وجود دارد اتاق را تاریک نگه دارید .

در نهایت، این به توسعه یک برنامه خواب و بیداری سازگار کمک خواهد کرد. هم چنین سعی کنید زمان چرت زدن را کم نکنید چون این منجر به خستگی و کاهش کیفیت خواب می شود.

یاد بگیرید چطور علائم خستگی نوزادتان را درک کنید :

علائم خستگی در بین نوزادان متفاوت است اما می تواند شامل چیزهایی مانند اذیت کردن، گریه کردن، کشش بدن، خمیازه کشیدن و مالیدن چشم ها باشد.

قرار دادن کودک در رختخواب هنگام دیدن این علائم معمولا به آن ها اجازه می دهد که به سرعت به خواب بروند و برنامه روتین خواب را آغاز کنند. بسیاری از متخصصان توصیه می کنند که کودک خود را در حالی که هنوز بیدار اما خواب آلود است، روی تخت خواب قرار دهند. بدین ترتیب کودک یاد خواهد گرفت که چگونه بخوابد و یاد بگیرد که با شروع خواب با حضور شما ارتباطی نداشته باشد.

مراسم خواب تعیین کنید :

کودک می تواند به هنگام حمام کردن، تکان خوردن، خواندن، آواز خوانی، نواختن موسیقی نرم، نوازش، و ماساژ ملایم به خوبی پاسخ دهد. با اینکه ممکن است شما این علائم را درک نکند اما تنظیم کردن این در حال حاضر می تواند به ایجاد برنامه روتین خواب منظم کمک کند که منجر به عادات خواب خوب در آینده خواهد شد.

پس از حدود 6 ماه از زمان خواب، از خوابیدن وشیر دادن به کودک به عنوان بخشی از برنامه خواب اجتناب کنید. سعی کنید یک شی امن (برای مثال، یک اسباب بازی یا پتو یا تی شرت را با بوی بدن خود در آن)در حدود 1 سالگی در نزدیکی او قرار دهید این شی اگر توسط کودک پذیرفته شود ممکن است به کودک کمک کند که در شب آرام شود دقت کنید که محیط اتاق خواب آرام، خنک، تاریک، و راحت برای خوابیدن است.

 از دیدن تعداد زیادی از حرکات بدن هنگام خواب کودک تعجب نکنید ممکن است به نظر برسد که او بیدار است اما واقعا اینطور نیست خواهید دید که لبخند، مکیدن، تکان دادن و انواع حرکات وجود دارد اینها همه جنبه های طبیعی خواب هستند.

با این حال، اگر او برای چند دقیقه گریه را ادامه دهد وقت آن است که او را چک کنید نوزاد ممکن است سرما خورده، مرطوب، گرسنه، و یا حتی بیمار باشد و به مراقبت و توجه نیاز داشته باشد.

چه زمانی به پزشک مراجعه کنیم؟

• اگر به نظر می رسد که کودک به شدت ناراحتی دارد و قادر به تسکین دادن نیست ممکن است مشکل پزشکی مانند قولنج یا رفلکس (جریان برگشت محتویات معده به لوله غذا)داشته باشد.
• به نظر می رسد که نوزادتان مشکل تنفسی دارد.
• کودک به سختی از خواب بیدار می شود.
• نوزادتان تمایلی به تغذیه یا فعالیت ندارد.

میزان خواب کودکان و نوزادان بعد از تولد

نکاتی درمورد خواب کودکان و میزان آن:

خوابیدن به کمر :کودک را بر روی کمر قرار دهید تا در شب و در طی روز به خواب بروید. 

کودک را روی تشک محکم در یک گهواره تایید شده قرار دهید . 

کودک را بر روی یک تشک، کاناپه، تشک نرم، بالش و یا دیگر سطح نرم خوابیدن قرار ندهید. 

سر و صورت باید آزاد و عاری از پتو یا هر پوشش دیگر داخل گهواره باشد. اگر از یک پتو استفاده شود، باید در اطراف تشک قرار داده شود و نباید بالاتر از سینه در مقابل نوزادتان باشد.

حذف بالش، اسباب بازی های مخملی، و هر شی دیگری از این گهواره، می تواند با تنفس تداخل داشته باشد. مطمئن مطمئن شوید که هیچ چیزی با طناب و یا چیزی با گوشه های تیز و یا لبه تیز وجود ندارد.

محیط بدون دود:سیگاری ها باید خارج از خانه سیگار بکشند به خصوص، سیگار کشیدن در اطراف محل گهواره را مجاز نمی دانند.

دمای اتاق برای کودک باید مانند یک بزرگ سال معمولی باشد.

همه اسباب بازی های آویزی را حدود 5 ماه از گهواره دور کنید، سنی که کودک شما شروع به کشیدن خودش در گهواره می کند.

کودک را می توان بر روی شکم خود قرار داد در حالی که در طول روز بیدار می شود (نه در گهواره)تا به توسعه ماهیچه ها و چشم ها کمک کند و به جلوگیری از صاف شدن مناطق پشت سر کمک کند.

جدا کردن اتاق کودک از اتاق والدین

مسائل مهمی که همواره ذهن والدین را درگیر خود می نماید ، جدا کردن اتاق کودک از اتاق والدین است. بسیاری از والدین به دلیل نگرانی از اینکه مبادا برای کودک مشکلی پیش آید و آن ها متوجه نشوند، کودک را کنار تخت خود می خوابانند. اما اگر در زمان مناسب اتاق کودک جدا شود، این نگرانی ها دیگر جایی ندارد. در این بخش از بیا نی نی شما را با پاسخ مهم ترین سوال والدین درباره زمان و چگونگی جداسازی اتاق کودک از اتاق والدین آشنا می کنیم.

بهترین زمان برای جداسازی اتاق کودک

بهترین زمان برای جداسازی اتاق کودک 12 تا 18 ماهگی است زیرا در این سنین کودک، هنوز به والدین وابستگی پیدا نکرده و ترس از تاریکی برایش نا مفهوم است. برخی از افراد می گویند کودکانی که مادر شاغل دارند بهتر است تا سن سه سالگی در تختی جداگانه در اتاق خواب مادر بخوابند و این مسالههیچ مشکلی ایجاد نمی کند.

تاثیر جدا کردن اتاق خواب کودک

جدا نمودن اتاق خواب کودک از پدر و مادر تا 4 سالگی تاثیرات زیادی در رفتار او می گذارد. دو نمونه از این تاثیرات عبارتند از:

تاثیر اول

جدا نمودن اتاق خواب کودک سبب می شود اعتماد آنها نسبت به والدین بیشتر شود و کودکان حتی زمانی که والدینشان در کنار آنها نیستند احساس امنیت کنند.

تاثیر دوم

جدا نمودن اتاق خواب کودک موجب تقویت حس استقلال در کودک می شود و با این روش کودک احساس میکند فضای شخصی و مخصوص به خود را دارد و میتواند خود مستقلا در اتاق خود بخوابد.

جدا کردن اتاق خواب کودک در سنین مختلف

جدا کردن اتاق خواب کودک پیش از شش ماهگی ممنوع

قبل از سن 6 ماهگی نباید اتاق خواب کودک را از والدین جدا نمود زیرا تا قبل از 6 ماهگی ، نوزاد آسیب پذیر است و همچنین به تغذیه از شیر مادر در طول شب نیاز دارد .

پس از شش ماهگی باید برای جدا نمودن تخت کودک از تختخواب پدر و مادر به تدریج اقدام کرد ، بدین صورت که ابتدا تختخواب کودک را با فاصله ای مناسب نسبت به تختخواب پدر و مادر قراردهید اما نباید کودک را در اتاقی جدا خواباند.

جدا خوابیدن کودکان، به اجتماعی شدن او کمک می نماید و اگر این اتفاق به تعویق افتد باعث ایجاد وابستگی بیمارگونه ای در کودک می شود.

جدا کردن اتاق خواب برای کودکان بالای 3 سال

برای جدا کردن اتاق خواب کودک سه ساله بهتر است صبور باشید و با صحبت و توضیح او را قانع نمایید که در اتاق خودش بخوابد. اگر کودکتان در نیمه های شب بیدار شد و به اتاق شما آمد مجدد او را به اتاقش ببرید و در کنار تخت او بمانید تا بخوابد . اگر کودک هر شب این کار را با تاخیر انجام داد، با تاخیر به اتاق او بروید و هفته ای یک بار به او اجازه دهید کنار شما بخوابد.

جدا کردن اتاق خواب برای کودکان بالای 5 سال

برای جدا کردن اتاق خواب کودک 5 ساله لازم است به تدریج این کار را انجام دهید به طوری که ابتدا تخت او را جدا از تخت خودتان قرار دهید و سپس تخت او را به اتاق دیگر منتقل کنید .

اگر کودکتان برای خوابیدن کنار شما اصرار ورزید، در مقابل این اصرار مقاومت کنید و سعی کنید با سرگرمی های مختلف او را به اتاقش ببرید.

هنگامی که قانونی را در خانه وضع می کنید، حتما آن را در خانه اجرا نمایید تا کودک جدیت شما را دریابد. در برخی خانواده ها سابقه مشکلات روانی وجود دارد بنابراین احتمال بروز این مشکل درکودک هم هست و با جدا کردن او این حالت در او تشدید می شود.

مواردی که هنگام جدا کردن اتاق خواب کودک باید در نظر بگیرید

شرایط روحی کودک خود را در نظر بگیرید

اگر کودکتان دچار اضطراب جدایی بود حتما تحت نظر یک مشاور تصمیم به جدا کردن تخت او بگیرید و خودتان فرزندتان را تحت فشار نگذارید. توجه داشته باشید در صورت جدا نمودن اتاق خواب کودکانی که اضطراب جدایی دارند، برخلاف تصور برخی از والدین این مشکل تشدید می شود.

مادر از لحاظ روحی آماده باشد

برای جدا کردن اتاق کودک همراهی والدین بخصوص مادر نیاز است. آرامش مادر در این زمینه سبب می شود تا کودک هر چه سریعتر این مشکل حل شود.

توجه داشته باشید هنگامی که کودکتان را در تختش خواباندید کنارش و یا در تختخوابش دراز نکشید، بلکه کنار تخت او بنشینید و با قصه گویی به او کمک کنید تا بخوابد.

هنگامی که می خواهید کودکتان را بخوابانید، وجه مو یا دست خود را در اختیاراو قرار ندهید و اجازه دهید کودکتان خودش مستقلا به خواب رود. برخی والدین با خوابید کودک 5-6 ساله خود کنارشان مشکلی ندارند اما اتفاقا این یک اشکال بزرگ است که باید بررسی شود. 

علت وابستگی بیش از حد کودک به مادر و طرز برخورد با کودکان وابسته

همه ما به نوعی در زندگی با مقوله وابستگی آشنایی داریم و آن را تجربه کرده ایم ، هر کدام از ما در طول زندگی به فرد یا حتی اشیاء اطرافمان وابستگی پیدا کرده ایم. در برخی از موارد وابستگی یک مقوله طبیعی است و یک اختلال روان شناختی محسوب نمی شود اما برخی از افراد به نوعی از وابستگی به شکل افراطی دچار هستند. این نوع از وابستگی در کودکان بیشتر دیده می شود و کودک به صورت افراطی به والدین خود وابسته است. وابستگی شدید عواقب نامطلوبی دارد و اثرات نامطلوبی را در زندگی آینده کودکان می گذارد. در این بخش از بیا نی نی به بررسی علل وابستگی کودک به والدین و طرز صحیح برخورد با کودکان وابسته می پردازیم.

وابستگی کودک به مادر به 3 دسته تقسیم می گردد:

1- دلبستگی ایمن

2- دلبستگی اجتنابی

3- دلبستگی آشفته

تعریف دلبستگی ایمن

مطلوب ترین حالت، انواع دلبستگی ، دلبستگی ایمن است. در دلبستگی ایمن ، مادر فرزندش را فرد اضافه در زندگی اش نمی داند و به او محبت می کند و زمان خود را در کناراو می گذراند و به این صورت دلبستگی ایمن را برای فرزند خود شکل می دهد. کودکی که دچار دلبستگی ایمن می شود در صورت نبود مادر کمی گریه می کند و ناراحت می شود اما با بازگشت مادر به خانه آرام می شود. این کودکان در بزرگسالی افرادی اجتماعی و مهربان هستند و روابط عاطفی متعهدانه و صمیمی تری خواهند داشت.

کودکان از لحاظ رفتاری به 4 دسته تقسیم می شوند:

کودک از 8 تا 12 ماهگی دچار اضطراب قرینگی و از 12 تا 18 ماهگی دچار اضطراب جدایی می شود.

اولین دسته :

کودکان به والدین خصوصا مادر خود دلبستگی توام با احساس امنیت دارند. این کودکان پس از بازگشت مادر تعامل خوبی با مادر برقرار می کنند.

دسته دوم:

کودکانی که دلبستگی آنها بدون احساس امنیت است. بدین معنی که اگر مادر آنها را ترک کند پس از بازگشت مادر با مادر ارتباط برقرار نمی کنند.

دسته سوم :

کودکانی که دلبستگی آنها بدون احساس امنیت است. فرق این دسته با دسته قبلی در این است که این کودکان با اینکه نیازمند تماس جسمی با مادر هستند اما پس از بازگشت مادر در پذیرش مجدد مادر دودل هستند و از خود مقاومت نشان می دهند.

دست چهارم :

کودکان نابسامان با رفتارهای متقانض می باشند. این کودکان که اغلب افسردگی دارند بعد از نزدیک شدن به مادر بلافاصله از او فاصله می گیرند.

علت های وابستگی کودک به مادر

هدایت نشدن دلبستگی در کودک به شکل صحیح

کودک برای کسب احساس امنیت دوست دارد با اطرافیان ارتباط صمیمی برقرار کند و از همین جا وابستگی شکل می گیرد اما اگر دلبستگی در کودک به شکل صحیح هدایت شود منجر به وابستگی نمی شود. اگر کودک در سالهای ابتدایی دلبستگی توام با امنیت را تجربه نکند در بزرگسالی نمی تواند یک رابطه سالم عاطفی برقرار کند.

رفع نشدن نیازهای عاطفی

اگر نیازهای عاطفی کودک برطرف نشود و او احساس ایمنی نکند دچار درماندگی و نوعی حالت وابستگی می شود. شخصیت های وابسته در سنین یک تا سه سالگی طرد شدگی را تجربه کرده اند.

محبت افراط گونه والدین

رفتار والدین بر روی کودک بسیار اثرگذار است مثلا مادری که خود دچار وابستگی باشد ، کودک او نیز دچار وابستگی خواهد شد. این والدین با محبت افراط گونه برای از دست ندادن حمایت کودک او را به خود وابسته می کنند تا کودک از کنار آنها جدا نشود.

مشکلات خانوادگی

بسیاری از مشکلات زناشوئی عاملی در ایجاد ترس و عدم امنیت کودک است که در بزرگسالی باعث وابستگی شدید کودک می شود. این حالات اگر ادامه پیدا کند فرد دچار اختلال شخصیت وابسته می شود. افرادی که دچار این اختلال هستند به نوعی در انجام فعالیت های روزانه خود محتاج دیگران هستند،از دیگران متوقع بوده ومسئولیت های مهم زندگی را به دیگران محول می کنند.

تربیت نادرست والدین

کودکی که در محیط امنی تربیت نشده است و احساس تنهایی دارد ، در معرض وابستگی قرار دارد. همچنین کودکی که والدین او تمام کارهایش را انجام می دهند و او از استقلال می ترسد و از مسئولیت فرار می کند و فاقد اعتماد به نفس است دچار وابستگی می شود.

وابستگی کودکان نوپا به والدین از چه زمانی شروع می شود؟

وابستگی کودکان به والدین از شش تا هشت ماهگی آغازمی شود و تا حدود دو سالگی ادامه می یابد. بروز اضطراب جدایی از ده تا هجده ماهگی طبیعی است و این مرحله جزو رشد و بزرگ شدن اوست. این کودکان بر اساس نیازهای احساسی و رشدی یک والد را نسبت به دیگری ترجیح می دهند.اگر در این دوره کودک به پدر علاقه نشان دهد ، پدر می تواند به بچه کمک کند تا راهی برای جداشدن از مادرش پیدا کند و به ااحساس استقلال دست یابد. والدین در دوران باید احساسات خود را مدیریت کنند تا شخصیت کودک رشد کند و تکامل یابد.

ویژگی های رفتاری کودک وابسته چیست؟

این کودکان برای جلب توجه والدین به خود، زیاد سوال می کنند.

برای کارهای کوچک خود نیز به والدین مراجعه می کنند.

به والدین خود می چسبند و دوست ندارند از آنها جدا شوند.

از تنهایی وحشت دارند و برای اینکه تنها نمانند همیشه همراه والدین خود هستند.

در جمع مضطرب هستند.

دوست ندارند والدین آنها به دیگری توجه کند بنابراین برای جلب توجه کارهایی مانند گریه کردن ، جیغ زدن و… می کنند.

آمار چه می گوید

وابستگی در دختران و در کودکانی که فرزند آخر هستند بیشتر است زیرا این کودکان ترس از دست دادن اطرافیان را دارند. همچنین کودکانی که دچار بیماریهای مزمن می شوند بیشتر به والدین خود وابسته هستند. اگر مشکل وابستگی در کودک درمان نشود ، تمام اختلالات و مشکلاتی که از وابستگی نشأ ت می گیرد وارد زندگی زناشوئی فرد می شود.

پیشگیری از مشکل

کودک خود را برخی مواقع تنها بگذارید

برای این که کودک شما بداند همیشه در کنار او نیستید او را از همان کودکی برای مدت زمانی کوتاه نزد فردی مطمئن مانند مادر خود بگذارید. به کودکتان بگویید که برای چه از خانه خارج می شوید تا وقتی شما نیز از او درباره کارهایش می‏پرسید جوابتان را بدهد. سپس درباره کارهایی که در نبود خودتان کودکتان انجام خواهد داد صحبت کنید مثلا بگویید من به خرید می روم و بعد از اینکه ناهارت را خوردی و مادر بزرگ برایت کتاب خواند بر می گردم. اگر بدون اطلاع قبلی خانه را ترک کنید، کودک فکر می کند که این کار در آینده هم تکرار خواهید کرد و او به شما بی اعتماد می شود بنابراین اجازه نمی دهد دیگر از خانه خارج شوید.

با کودک قایم موشک بازی کنید

با انجام این بازی ساده کودک اطمینان می یابد که دوباره می تواند افرادی را که دوستشان دارد را ببیند پس با کودک خود قایم موشک بازی کنید. هنگام ترک کردن کودک ساعت بازگشت خود را به او بگویید و در همان ساعت که قول داده اید برگردید زیرا کودکان زیر پنج سال به شدت نگران عدم بازگشت و از دست دادن والدین شان هستند.

کودک را برای دوری از خود آماده کنید

به کودکتان بگویید در نبود شما در خانه اتفاق بدی برای او نمی افتد و او می تواند برخی از کارهای سرگرم کننده مانند دیدن فیلم و… را انجام دهد.

برای سروصدای کودک خود را آماده کنید

ممکن است در ابتدا کودک شما گریه و زاری کند اما رفته رفته وقتی کودک متوجه شود که در زمان غیبت شما می تواند به زندگی ادامه دهد، گریه و فریادهای او کم می شود چون می داند مادرش دوباره باز خواهد گشت و با او بازی خواهد کرد.

از کودک تمجید کنید

وقتی در کنار فرزندتان نیستید و او دوری شما را می پذیرد، از او تمجید کنید و بگویید خیلی خوشحالم که تو دیگر بزرگ شده ای و می توانی بدون مادرت خوش بگذرانی.

از صندلی نق زدن استفاده نمایید

لازم است کودک زمانی نزدیک و زمانی دور از شما باشد. زمانی را صرف انجام کارهایتان کنید و زمانی را به کودک خود محبت کنید تا او یاد بگیرد شما بعد از کارتان به سراغ او می آیید و او دیگر برای جلب توجه یا اطمینان به شما نمی چسبد. اگر کودک در زمانی که شما مشغول انجام کارتان هستید ، گریه و زاری می کند او را روی صندلی نق زدن بگذارید و بگذارید کودک دور از شما به گریه کردن ادامه دهد.

بازی مسابقه با زمان را اجرا کنید

با کودک خود بازی مسابقه با زمان را اجرا کنید. پنج دقیقه از وقت خود را به او بدهید و پنج دقیقه وقت بگذارید تا او با خود بازی کند. به تدریج مدت بر زمان تنها بازی کردن او بیافزایید. با این روش کودک می تواند به تنهایی با خود بازی کند. 

چه کار هایی نباید انجام دهیم ؟

عصبانی نشوید.

احساس آشفتگی و پریشانی نداشته باشید و از کودک خود عصبی نشوید زیرا کودک با شما بودن را بیشتر از هر چیزی دیگری در این دنیا ترجیح می دهد.

پیام های مغشوش به کودک ندهید.

زمان گرفتن کودک در آغوش و نوازش او نگویید که از شما دور شود زیرا این کار موجب گیج شدن کودک می شود و او نمی داند که بماند یا برود.

در زمان بیماری کودک برنامه را تغییر ندهید

زمان بیمار بودن کودک به او اجازه ندهید که کارهایی را که در مواقع عادی برایش مجاز نیست انجام دهد زیرا با این کارتان کودک دوست خواهد داشت که بیمار شود تا شما به او توجه کنید. هنگامی که کودک بیمار است باید واقع بینانه و با کمترین تغییر در برنامه روزانه با کودک برخورد کنید.