برچسب: روانشناسی

باجناقم استوری گذاشته که پا روی دمم نذار وگرنه بد می‌بینی. تهدیدم کرده و زیرش هم نوشته برای مخاطب خاص! ماجرا هم بر می‌گردد به یک سوء تفاهم که احساس می‌کند من پشت سر او در فامیل چیزی گفتم، در صورتی که من واقعا چیزی نگفتم. خانمم می‌گوید تو هم استوری بگذار و جوابش را بده اما نمی‌خواهم ماجرا را کش بدهم. چه کنم؟
 
پاسخ مشاور
برادر گرامی، ضمن این که اطلاعات کمی از خودتان در اختیار ما قرار داده‌اید و هرچند که در نگاه ابتدایی این موضوع بسیار کم اهمیت تلقی می شود ولی در عین حال با توجه به مطلب ارسالی شما و اتفاقات زیادی که از این دست در فضای‌مجازی رخ می‌دهد که گاهی ممکن است آثار تخریبی زیادی بر زندگی شخصی و اجتماعی افراد داشته  باشد و تبعات جبران‌ناپذیری را  برای فرد و جامعه ایجاد کند، لازم می‌دانم چند نکته را خدمت شما و مخاطبان گرامی عرض کنم.
 با استوری، جواب باجناق‌تان را ندهید
سواد رسانه یکی از مقوله‌های مهم در عصر صنعتی‌شدن به شمار می‌رود و اگر افراد یک جامعه بتوانند دانش خود را در این زمینه تقویت کنند، نه تنها سوء تفاهمات و مشکلات ایجاد نمی‌شود بلکه فناوری می‌تواند به‌عنوان یک فرصت و ابزار مناسب برای حل مشکلات و توسعه فرهنگ گفت‌وگو استفاده شود اما درباره شخص شما و مشکل‌تان، توصیه می‌کنم نقطه ضعف دست دیگران ندهید. در این گونه مواقع بروز واکنش های احساسی و هیجانی نه تنها کمکی به حل مسئله نمی‌کند بلکه باعث ایجاد تنش‌ها و اختلافات دیگری هم می‌شود بنابراین ضمن این که تصمیم درستی گرفته‌اید که در این فضا بحث را ادامه ندهید، شایسته است از هر گونه رفتار احساسی و هیجانی پرهیز کنید چون در غیر این صورت، اگر ایشان با هدف عصبانی کردن شما این مطلب را گذاشته باشد، عملا به هدف خود رسیده است.
 محترمانه با باجناق‌تان صحبت کنید
این مهارت به‌عنوان یکی از توانمندی‌های اساسی در زندگی فردی و اجتماعی انسان‌ها همواره به مثابه یک شاه کلید می‌تواند مفید و در همه زمینه‌ها تاثیر مثبت و سازنده‌ای داشته باشد. بنابراین توصیه می‌شود ضمن فراگیری و استفاده از  این مهارت در یک زمان مناسب و با ادبیاتی محترمانه، موضوع را با باجناق خود مطرح و حل و فصل کنید.
 پیشنهاد همسرتان، پخته نیست
نکته آخر هم درباره این‌که گفتید خانمم می‌گوید تو هم استوری بگذار و جوابش را بده اما نمی‌خواهم ماجرا را کش بدهم، باید اشاره کنم مقابله کردن نه تنها باعث اصلاح رفتارهای نادرست نمی‌شود بلکه دیدگاه دیگران را هم در باره فرد تلافی‌کننده منفی‌تر می‌کند بنابراین بهتر است به‌جای واکنش‌های آنی و هیجانی طی یک فرایند منطقی نشان دهید که پخته‌تر از ایشان عمل می کنید.
نویسنده : دکتر حسین محرابی| روان شناس

گاهی چیزهای عجیب و غیرضروری ذهن ما را درگیر می‌کند، حین کار، موقع خواب و حتی وسط رانندگی و خلاصه هر لحظه درگیر نشخوار ذهنی موضوعی هستیم که نه تنها فایده‌ای برای زندگی ما ندارد بلکه آزارمان هم می‌دهد. اما چطور می‌شود از این ماجرا خلاص شویم؟
 

 1- یک نشخوار ذهنی جایگزین پیدا کنید| وقتی موضوع نامطلوبی مدام در ذهنتان تکرار می‌شود، یک موضوع جایگزین پیدا و با این موضوع جدید آگاهانه درگیری ذهنی ایجاد کنید.
2- به خودتان به عنوان سوم شخص هشدار بدهید| در گفت وگویی درونی یا با صدای بلند، خود را خطاب قرار دهید و از خودتان بخواهید دیگر به موضوع فکر نکنید.
3- مدت زمانی را که هرروز درگیر نشخوار ذهنی می‌شوید، یادداشت کنید| همین کار ساده باعث می‌شود آگاهانه‌تر دربارۀ زمانی که برای افکار مزاحم صرف می‌کنید، بیندیشید و راحت‌تر بتوانید راه را برای ورود آن‌ها ببندید.
 ۴- زمانی را طی روز برای نشخوار ذهنی باز کنید| با خودتان قرار بگذارید سر ساعت مشخصی دربارۀ موضوعی که دوستش ندارید فکر کنید. همین اجبار بیرونی مقاومتی برای فکر کردن ایجاد می‌کند.
۵- به نبود افکار مزاحم فکر کنید| با خودتان بگویید اگر این افکار مزاحم نبودند به چه چیزهایی فکر می‌کردم؟ ️ببینید با کمک نشخوار ذهنی دارید از فکر کردن به چه موضوعات دیگری طفره می‌روید؟
نویسنده : ناهید عبدی| روان شناس

من 21 سال دارم.4 سال است ازدواج کرده ام. همسرم کارشناس مهندسی معماری است و 30 سال دارد. یک دختر 2 ساله دارم. شوهرم مردی پرخاشگر و عصبی است. چند وقتی با من و دخترم خوب است طوری که احساس خوشبختی می کنم، اما دوباره آدم پرخاشگر و زودرنجی می شود. دائم غر و سرکوفت می زند و بی محبت می شود. خسته شدم نمی دانم چه باید بکنم.

پاسخ مشاور

خواهر گرامی! قبل از هر چیز لازم است که شما و همسرتان به یک شناخت مناسب از روحیات همدیگر برسید تا بتوانید نسبت به نیاز های عاطفی و معنوی یکدیگر واکنش مناسب تری نشان بدهید. برای کسب این شناخت هم بهتر است گاهی از زاویه دید طرف مقابل به قضایا نگاه کنیم و خود را در شرایط وی تصور کنیم.

توجه به تفاوت های فردی و مهم تر از همه تفاوت دیدگاه های زن و مرد

نکته دیگری است که گاهی باعث اشتباه در برداشت و قضاوت های نادرست می شود و اگر بخواهید این اشتباهات و خطا ها را به حداقل برسانید هم شما و هم شوهرتان باید اطلاعات خود را نسبت به روحیات و ویژگی های جنس مخالف افزایش دهید. شرایط را مدیریت کنید در پیامک تان نوشته اید که گاهی رفتار های شوهرتان خیلی خوب است. پس می توان نتیجه گرفت که تا حدودی شرایط و محیط روی نحوه رفتار وی موثر است و شما می توانید با تشخیص این مسئله و شناسایی محرک هایی که باعث آرامش و خوش رفتاری وی می شود، آن ها را تقویت کنید و همچنین با شناخت محرک ها و شرایطی که باعث برهم خوردن تعادل و بدرفتاری در شوهرتان می شود، آن ها را کمرنگ و مشکل تان را حل کنید. در این شرایط می توان گفت شما در موارد زیادی می توانید از بروز تنش پیشگیری کنید.

علت های پرخاشگری شوهرتان را بیابید

تقریبا هر رفتاری به دنبال علت های روانی و فیزیولوژیکی اتفاق می افتد و شوهر شما نیز از این امر مستثنی نیست؛ بنابراین سعی کنید به دنبال شناخت علت رفتار های پرخاشگرانه وی باشید و به مرور چیز هایی که او را عصبی می کند، شناسایی و سپس برای رفع آن ها برنامه ریزی و اقدام کنید.

در روز های خوشی با شوهرتان متفاوت باشید

نوشته اید شوهرتان چند وقتی با شما و دخترتان خوب است طوری که احساس خوشبختی می کنید. یک نکته مهم این است که نوع رفتار شما در زمان هایی که شوهرتان خوب و خوش رفتار است باید با زمان هایی که بداخلاقی می کند، متفاوت باشد به گونه ای که وی نتیجه خوب رفتار کردن خود را در رفتار مناسب شما مشاهده کند و همواره طوری رفتار کنید که تقویت کننده رفتار های مناسب و بازدارنده رفتار های پرخاشگرانه وی باشید.

شوهرتان را درک کنید

شما هیچ اشاره ای به مشکلات شوهرتان نکرده اید. اگر به علت های بداخلاقی و پرخاشگری شوهرتان پی بردید، بهتر است به جای اذیت و طرد کردن او، تلاش کنید او را درک کنید و بدانید که احتمالا خودش هم از این گونه رفتار ها راضی نیست و در صورتی که شما و اطرافیان با حمایت و راهنمایی مناسب بتوانید اعتماد او را مبنی بر پشتیبانی به او اثبات کنید به مرور از فشار های روانی اش کم می شود و رفتارش بهتر خواهد شد

 لازمه فرزند خوب بودن، داشتن احساس مسئولیت و صرف وقت بیشتر با خانواده است. آیا می خواهید بدانید که چطور می توان فرزند خوبی برای خانواده خود بود؟ پس این مطلب را بخوانید.

* از خودتان بپرسید چه ویژگی هایی باید داشته باشم تا فرزند خوبی باشم؟ به ویژگی هایی که به نظرتان در شما کمبودی از آن حس می شود، بیشتر بپردازید. هدفی تعیین کنید و در پی آن قدم بردارید. نگذارید دوستان یا نیاز های خودخواهانه شخصی تان، شما را از این راه دور سازند. * هر روز، زمانی را در کنار خانواده سپری کنید. سعی کنید در مسائلی که به مشارکت نیاز دارند شرکت کنید.

* زندگی خود را بدون چشمداشت، وقف پدر و مادر خود کنید. پدر و مادر، قوت ما در زندگی هستند. وقف زندگی خود، بهترین کاری است که یک فرزند می تواند برای پدر و مادرش انجام دهد. با این کار شما، آن ها بسیار خوشحال خواهند شد و احترام و ارزشی دو طرفه بین شما ایجاد خواهد شد.

* به آن ها نشان دهید که مراقب شان هستید. همیشه در شادی و ناراحتی ها، شریک شان باشید. مراقب شان باشید. کاری کنید که حضورتان را در کنار خودشان احساس کنند.

* از آن ها درس بگیرید. والدین همیشه دوست داشته اند که تجارب خود را به فرزند خود انتقال دهند. ما همیشه فرزند والدین خود هستیم بنابراین با آن ها مشورت کنید.

* در درس ها و کارهایتان کوشا باشید. خوش درخشیدن در درس ها و محیط های کاری، والدین را همیشه خوشحال می کند و باعث می شود احساس غرور در آن ها ایجاد شود و به شما افتخار کنند و ببینند که زحمات شان به هدر نرفته است. مایه افتخارشان باشید. بنابراین پله های ترقی را حداقل به دلیل زحمات آن ها سریع تر طی کنید!

* فرزندی مطیع باشید. از دستورات و رهنمود های والدین خود پیروی کنید. آن ها تجارب بیشتری نسبت به ما دارند که ما با سپری کردن زمانی نسبتا طولانی به آن ها می رسیم.

* از انتظارات والدین دور نشوید. والدین انتظار دارند که فرزندشان در زندگی کار های غلط انجام ندهد و ارزش های خانوادگی را زیر سوال نبرد. به آن ها این اطمینان را بدهید که ارزش های خانوادگی بسیار برایتان اهمیت دارد.

* سعی کنید مسائل را درک کنید. سعی کنید مسائل را از دید آن ها ببینید نه خودتان. به آن ها این اطمینان را بدهید که فرزند باهوش پدر و مادرتان هستید.

* همیشه در پی خوشحال کردن والدین تان باشید. کار هایی مثل هدیه دادن، گردش و تفریح با آن ها می تواند آن ها را خیلی خوشحال کند

گاهی برای آن ‌‌که مسئولیت رفتارها و انتخاب ‌‌های مان را به عهده نگیریم آن‌‌ قدر به ‌‌خودمان دروغ می‌‌گوییم که باورشان می‌‌کنیم و از موفقیت دور می‌‌شویم
 موفقیت بیشتر ما چنان به خودمان و انتخاب‌‌های ‌‌مان ایمان داریم که نمی‌‌توانیم بپذیریم اشتباهاتی داشته و داریم؛ برای همین ترجیح می‌‌دهیم چشم‌‌مان را روی حقیقت ببندیم و به‌‌ خودمان هم دروغ بگوییم و حتی آن‌‌ را باور کنیم تا واقعیت را نادیده بگیریم. سه دروغ بزرگی که بیشترین تکرار را دارد با هم مرور می‌‌کنیم:

1- من قربانی گذشته‌‌ام
هر چند نقش خانواده، محیط و خیلی چیزهای دیگر را نمی‌‌شود صفر دانست و نادیده گرفت اما در حقیقت ما با بهانه کردن گذشته تمرکزمان را روی امروز از دست می‌‌دهیم. با هر تلاش خوب و هدفمندی می‌‌شود بخش زیادی از ناکامی‌‌های تحمیلی گذشته را جبران کرد؛ به ‌‌شرط این‌‌ که گذشته را فقط در حد درسی برای آینده به‌‌ خاطر بسپاریم.
2- اگر فلان چیز را داشتم خوشحال بودم
اشتهای ما در داشتن خانه، ماشین ، گوشی خوب و… سیری ناپذیر است و هیچ‌‌ وقت خوشی و خوشبختی را نباید به‌‌ طور مطلق به این چیزها گره زد. خوشحالی بابت داشتن هر چیزی گذراست، اما خوشحال زندگی کردن یک انتخاب است و بیشتر از هر چیزی بستگی دارد به معنایی که ما به زندگی می‌‌دهیم
و رفتارهای ‌‌مان را به آن گره می‌‌زنیم. زندگی اگر معنا داشته باشد کاستی‌‌هایش هم قابل تحمل است.
3- فلان کار را بعداً انجام می‌‌دهم
هیچ زمانی بهتر از امروز نیست. اگر هر بار با بهانه‌‌های واهی کارها را عقب بیندازیم کلی کار عقب‌‌ مانده خواهیم داشت که نمی‌‌دانیم از کدامش و به چه شکلی شروع کنیم. کارهای عقب ‌‌مانده احساس بدی را در ما ایجاد می‌‌کنند و باعث می‌‌شوند منفعل باشیم چون نمی‌‌توانیم بین آن ‌‌همه کار اولویت ‌‌بندی کنیم و در نهایت هیچ‌‌ کدام را انجام نمی‌‌دهیم.   

نویسنده: سید سورنا ساداتی| روزنامه‌ نگار