برچسب: زایمان

تخمک‌گذاری چیست؟

تخمک‌گذاری به زمانی گفته می‌شود که یک تخمک (یا در برخی موارد نادر بطور طبیعی بیشتر از یک تخمک) از تخمدان آزاد می‌شود و این زمان را “دوره باروری” در سیکل قاعدگی می‌نامند.

بیشتر بدانید: تعیین زمان تخمک گذاری

هر ماه، یک تخمک در درون تخمدان شما به بلوغ می‌رسد. هنگامی که اندازه آن به حد معینی رسید، تخمک از تخمدان آزاد شده و درونِ لوله‌های فالوپ، به طرف رحم حرکت می‌کند. اینکه در هر بار، کدام تخمدان یک تخمک آزاد می‌کند، نسبتا نامشخص است. آنچه مشخص است این است که وظیفه تخمک‌ گذاری در سیکل‌های قاعدگی به صورت منظم و یکی در میان، بین تخمدان‌ها تقسیم نمی‌شود.

تست های جدید برای بهترین زمان تخمک گذاری

امروزه تست‌های خانگی‌ برای کنترل بهترین زمان تخمک گذاری در بازار موجود می‌باشد و زوج‌هایی که قصد باردار شدن دارند، از آن‌ها استفاده می‌کنند. این تست‌ها میزان هورمون محرک جسم زرد (luteinizing) را در ادرار اندازه‌گیری می‌کند. این ماده یکی از هورمون‌های هیپوفیز قدامی می‌باشد که در زن به تشکیل جسم زرد تخمدان و در مرد به ترشح تستوسترون از یاخته‌‌های بینابینی کمک می‌کند.انواع جدید آن نیز موجود می‌باشد که از طریق بزاق دهان این میزان را سنجیده و کاربردی و دقیق است.

مطالب خواندنی: تست بارداری با خمیر دندان (آموزش تصویری)

متخصصین می‌گویند که تست‌های تخمک‌گذاری بهترین راه اندازه‌گیری باروری نیستند و نمی‌توان تنها به پاسخ آن‌ها تکیه نمود. اگر فقط به این تست‌ها تکیه کنید، ممکن است بهترین روز باروری خود را از دست بدهید. از نظر علمی، دوره باروری از روز دهم تا هفدهم دوره قاعدگی است که شروع آن، پنج روز قبل از تخمک گذاری می‌باشد. اما این نیز صد در صد نیست، زیرا با توجه به آماری که بین ۲۱۳ زن که قاعدگی منظم داشتند صورت گرفته، بهترین روز باروری %۷۰ آن‌ها، قبل و یا بعد از این دوره بوده است.

بهترین زمان برای حاملگی چه روزی است؟

برای اینکه بهترین نتیجه را بگیرید و حامله شوید، باید در مدت یک تا دو روز پیش از تخمک‌گذاری تا ۲۴ ساعت پس از آن، آمیزش داشته باشید. دلیل این امر آن است که اسپرم‌ها می‌توانند دو تا سه روز زنده بمانند، اما تخمک نمی‌تواند بیشتر از ۲۴ساعت پس از تخمک‌گذاری به حیات خود ادامه دهد؛ مگر اینکه لقاح صورت پذیرد.

اگر در حوالی زمان تخمک‌ گذاری آمیزش داشته باشید، احتمال حامله شدن شما افزایش می‌یابد و شما می‌توانید خوشحال باشید، زیرا شانس با شما همراه است. در زوج‌های معمولی که می‌توانند به صورت طبیعی بچه‌دار شوند، در هر دوره ۲۰%احتمال بارداری وجود دارد. حدودا ۸۵% از خانم‌هایی که بدون استفاده از یکی از روش‌های جلوگیری از بارداری آمیزش دارند، ظرف یکسال حامله می‌شوند. شما می‌توانید با تعیین زمان دقیق تخمک‌گذاری، همچنین با افزایش آگاهی خود در مورد تغییرات هورمونی و فیزیکی که در هر ماه در بدن شما رخ می‌دهد، احتمال حامله شدن خود را افزایش دهید. همچنین شما می‌توانید از این اطلاعات استفاده کرده و با خودداری از آمیزش در نزدیکی زمان تخمک‌گذاری، از بارداری جلوگیری کنید. البته توجه داشته باشید که این روش، بهترین روش جلوگیری از بارداری نیست و استفاده از آن ممکن است موفقیت آمیز نباشد.

 احتمال بارداری بدون دخول

تشخیص زمان تخمک‌گذاری با محاسبات شخصی

زمانی را که دوره پریود بعدی شما آغاز می‌شود در نظر بگیرید؛ سپس ۱۲ تا ۱۶ روز از آن کم کنید؛ این چند روز، همان محدوده زمانی است که احتمال تخمک‌ گذاری شما در آن بسیار زیاد است. برای خانم‌هایی که یک دوره کامل آنها ۲۸ روز طول می‌کشد، چهاردهمین روز معمول روز تخمک‌ گذاری است. برای استفاده از این روش، شما باید بدانید که دوره کامل شما معمولا چند روز طول می‌کشد.

با این حال، بهترین روش برای تعیین زمانی که احتمال باروری شما در آن حداکثر است این است که به وضعیت بدنی خود توجه کنید و روش تشخیص نشانه‌های تخمک‌گذاری را فرا بگیرید.

روش‌های تشخیص نشانه‌های تخمک گذاری

1. تغییر در ترشحات دهانه رحم: هر چقدر روزهای بیشتری از دوره شما بگذرد، حجم این ترشحات افزایش پیدا کرده و بافت آنها نیز تغییر می‌کند. این تغییرات، بیانگر افزایش سطح هورمون استروژن در بدن شما است. هنگامی که این ترشحات شفاف، لیز و چسبنده باشد، احتمال باردار شدن شما به حداکثر می‌رسد. به نظر بسیاری از خانم‌ها، ترشحات در این دوره مانند سفیده تخم مرغ است. این ترشحات در حالت طبیعی به عنوان یک سد محافظ عمل می‌کنند، اما در زمان اوج توانایی باردار شدن در شما، این ترشحات به اسپرم اجازه می‌دهند تا از مجرای رحم عبور کرده و به سمت رحم بروند، سپس به طرف لوله‌های فالوپ حرکت کنند تا با تخمک شما برخورد نمایند.

2. افزایش دمای بدن: پس از تخمک‌گذاری، دمای بدن شما ممکن است بین ۰.۴ تا ۱.۰ درجه افزایش پیدا کند. شما این تغییر را احساس نخواهید کرد، اما می‌توانید با استفاده از یک دماسنج، “دمای پایه بدن” یا BBT خود را اندازه‌گیری کنید. دمای پایه بدن یعنی دمای بدن در هنگام صبح و پس از بیدار شدن از خواب، پیش از آنکه هرگونه فعالیتی انجام دهید. این افزایش دما بیانگر آن است که تخمک‌ گذاری در بدن شما انجام شده است، زیرا آزاد شدن یک تخمک منجر به تحریک و افزایش تولید هورمون پروژسترون می‌گردد، که دمای بدن را افزایش می‌دهد.

زمان حداکثر توانایی شما برای باردار شدن، دو تا سه روز پیش از این است که دمای بدن شما افزایش پیدا کند. برخی از متخصصان بر این باورند که ۱۲ تا ۲۴ساعت پس از مشاهده اولیه افزایش دما نیز شما شانس باردار شدن را دارید، اما اکثر آنها اذعان می‌کنند که این زمان برای حامله شدن خیلی دیر است.

پس از تخمک‌گذاری، یک تا دو روز طول می‌کشد تا سطح هورمون پروژسترون به حدی برسد که دمای بدن شما را افزایش دهد. اما از آنجا که تخمک تنها حداکثر ۲۴ساعت می‌تواند زنده بماند، هنگامی که دمای بدن افزایش پیدا می‌کند، دیگر برای باردار شدن خیلی دیر شده است. به همین دلیل، متخصصان توصیه می‌کنند که دمای بدن خود را برای چند ماه دقیقا زیر نظر گرفته و نموداری برای آن طراحی کنید تا بتوانید الگوی افزایش دما را تشخیص داده و زمان احتمالی تخمک‌گذاری خود را مشخص کنید. در این صورت می‌توانید به گونه ای برنامه ریزی کنید که دو تا سه روز پیش از موعد افزایش دمای بدن خود، آمیزش داشته باشید.

3.درد در ناحیه پایین شکم: حدودا ۲۰% از خانم‌ها می‌توانند تخمک‌گذاری و فعالیت مربوط به آن را احساس کنند، که نشانه‌های آن می‌تواند از درد ملایم تا تیر کشیدن‌های شدید و ناگهانی باشد. این حالت، که به آن میتل اشمرز (mittelschmerz ) گفته می‌شود، ممکن است از چند دقیقه تا چند ساعت طول بکشد.

در ابتدا به طور خلاصه به بیماری دیابت اشاره خواهیم کرد تا با علت بروز آن آشنا شوید. پس از صرف غذا و در طی عمل هضم، کربوهیدارت‌ها در دستگاه گوارش به گلوکز تبدیل می‌شوند. در ادامه گلوکز وارد جریان خون شده و توسط هورمون انسولین که توسط لوزالمعده ترشح می‌شود به داخل سلول‌های بدن منتقل می‌شود تا در آنجا بسوزد و انرژی تولید شود.

حال اگر فردی به بیماری دیابت مبتلا باشد، انسولین به مقدار کافی ترشح نمی‌شود و یا اینکه سلول‌ها نمی‌توانند از انسولین استفاده کنند و گلوکز وارد سلول‌ها نمی‌شود، در نتیجه میزان گلوکز (قند) خون بالا می‌رود و به اصطلاح فرد دچار بیماری دیابت می‌شود.

دیابت بارداری چیست؟

اگر افزایش قند خون شما برای اولین بار در بارداری اتفاق بیفتد، شما دچار دیابت بارداری شده‌اید. این بیماری تقریبا در 4 درصد از بارداری‌ها اتفاق می‌افتد و علت دقیق آن مشخص نیست. با این وجود برخی از سرنخ‌ها در تشخیص زودرس این بیماری موثر واقع می‌شود.

این بیماری در حقیقت عدم تحمل گلوکز است (عدم تحمل گلوکز (IGT) عارضه‌ی پیش‌دیابتی است که با مقاومت به انسولین و افزایش خطر بیماری‌های قلبی – عروقی همراه است.) که می‌تواند به بروز مشکلات کاملاً جدی در مادر و جنین منجر شود. این بیماری معمولا بین هفته بیست و چهارم بارداری تا هفته بیست و هشتم بارداری ظاهر می‌شود که همزمان با آن هورمون لاکتوژن جفتی توسط جفت ترشح شده و باعث ایجاد کاهش حساسیت به انسولین در مادر می‌شود.

(نکته: هورمون لاکتوژن جفتی (HPL) هورمونی است که توسط جفت تولید می‌شود و بر روی متابولیسم گلوکز و پروتئین تاثیر دارد.)

علت دیابت بارداری چیست؟

تقریباً در اکثر زنان درجاتی از اختلال عدم تحمل گلوکز به دلیل تغییرات هورمونی که در طی بارداری بوجود می‌آید، ایجاد می‌شود. بدین معنا که مقدار قند خون در زنان باردار افزایش می‌یابد، ولی نه به اندازه‌ای که بتوان آن را بیماری دیابت در نظر گرفت.

در دوران بارداری افزایش یک سری از هورمون‌های ترشح شده از جفت، به انتقال مواد غذایی از مادر به جنین و در نتیجه به پیشرفت رشد جنین کمک می‌کنند. اما قسمت دیگری از هورمون‌هایی که توسط جفت ترشح می‌شوند، از طریق ممانعت از عملکرد انسولین مانع از افت قند خون مادر می‌شوند. لذا در طی بارداری، این هورمون‌ها زمینه اختلال عدم تحمل گلوکز (یا همان افزایش قند خون) را فراهم می‌کنند.

از طرف دیگر بدن شما برای جلوگیری از افزایش قند خون مجبور خواهد بود انسولین بیشتری ترشح کند تا قند به درون سلول‌ها منتقل شود و برای تولید انرژی در اختیار سلول‌های بدن قرار گیرد. این وظیفه را لوزالمعده بر عهده دارد. سلول‌های موجود در لوزالمعده مادران، اغلب توانایی تولید انسولین بیشتر (در حدود ۳ برابر حد طبیعی) را برای غلبه بر اثر هورمون‌های بارداری افزایش دهنده قند خون دارند. اگر چنانچه لوزالمعده نتواند انسولین را به میزان کافی ترشح کند، میزان قند خون افزایش می‌یابد و در نهایت منجر به دیابت بارداری می‌شود.

از طرف دیگر عواملی همچون اضافه وزن قبل از بارداری، وجود قند در ادرار، اختلال تحمل گلوکز، سابقه ارثی دیابت، سابقه زایمان کودک با وزن بیش از 4 کیلوگرم در گذشته، سابقه مرده زایی، وجود مایع آمنیوتیک بیش از حد در کیسه آمنیوتیک و سابقه ابتلا به دیابت در بارداری خطر ابتلا به این بیماری را افزایش می‌دهد.

علائم دیابت بارداری چیست؟

اگر هر یک از نشانه‌های زیر را در خود مشاهده کردید برای بررسی به پزشک مراجعه نمائید. چرا که علائم دیابت بارداری شبیه سایر نشانه‌های مرتبط با بارداری است و تشخیص آن بسیار سخت است.

• افزایش اشتها: با وجود آنکه ولع به خوردن از علائم این بیماری است ولی علی‌رغم آن زن باردار ممکن است دچار کاهش وزن شود.
• تشنگی زیاد: زن باردار مبتلا به دیابت در بارداری دچار تشنگی زیاد می‌شود؛ زیرا بدن برای رقیق کردن گلوکز بالا در خون، آب و مایعات بیشتری طلب می‌کند.
• تاری دید: بدن برای رقیق کردن خون، مایعات را از بافت‌ها به سمت خون بیرون می‌کشد؛ در این میان آب عدسی چشم نیز می‌تواند تحت تاثیر این بیمرای خارج شود که در نهایت این عمل تمرکز بینایی را تحت تأثیر قرار داده و باعث تاری دید می‌شود.
• احساس خستگی: به دلیل اینکه در اثر این بیماری بدن نمی‌تواند به طور مناسب از قند خون (گلوکز) به عنوان سوخت برای تولید انرژی استفاده کند انرژی بدن کم شده و باعث احساس خستگی می‌شود.
• تکرر ادرار: مصرف زیاد مایعات در اثر تشنگی زیاد باعث دفع بیش از حد ادرار می‌شود.
• بروز عفونت در بدن: بیماری دیابت باعث کاهش توانایی بدن در مقابله با عفونت‌ها می‌شود و باعث بروز عفونت‌هایی همچون عفونت مثانه، عفونت واژن (بخصوص عفونت قارچی در بارداری) و سایر عفونت‌های دیگر می‌شود.

عوارض دیابت بارداری چیست؟

این بیماری می‌تواند بر روی رشد جنین اثر منفی داشته باشد در ادامه به سایر این عوارض اشاره خواهیم کرد:

• بروز نقص‌های مادرزادی
• سقط جنین
• رشد بیش از حد کودک
• افزایش مایع آمنیوتیک
• مسمومیت بارداری
• خطر ابتلا به فشارخون بالا

راه های کنترل و درمان دیابت بارداری

اگر شما به این بیماری مبتلا شده‌اید برای کنترل و درمان توصیه‌های زیر را به احتمال زیاد دریافت خواهید کرد:

کنترل و بررسی منظم سطح خون در طول روز: در مراحل اولیه به بیمار توصیه می‌‌شود که در طی روز ۴ بار قند خون را با دستگاه‌های اندازه‌گیری قند خون کنترل نماید: این چهار بار شامل زمان‌های قبل از صبحانه و ۲ ساعت پس از هر وعده غذایی می‌باشد. در برخی مواقع ممکن است کنترل قند خون قبل از همه وعده‌های غذایی نیز لازم گردد. البته بعد از طی مرحله حاد، نیاز به این میزان اندازه گیری نخواهد بود.

بررسی وجود کتون در ادرار: وجود کتون در ادرار نشانه آن است که بدن نمی‌تواند قند را برای منبع انرژی بشکند؛ درنتیجه دیابت کنترل نشده است.

انتخاب رژیم غذایی مناسب در بارداری: یکی از راهکارهای مطمئن برای کنترل قند خون در طول روز، نظم غذایی مناسب است. بر همین اساس پزشک شما از شما می‌خواهد که دریافت کالری از مصرف خوراکی‌ها را در چند نوبت منظم در طول روز توزیع کنید. پزشک معالج از بیمار می‌خواهد که مصرف غذای روزانه خود را یادداشت کند. همچنین یادداشت نمودن مصرف قند و شکر خانگی، به پرهیز از مصرف بی رویه قندهای ساده کمک خواهد کرد. در نظر داشته باشید که یک رژیم مناسب برای دیابت بارداری شامل مصرف غذاهای سالم و پرهیز از مصرف غذاهای چرب، پرنمک و یا حاوی شکر است.

نکته: گنجاندن اقلام فیبردار در رژیم غذایی دیابت بارداری مفید است و توصیه می‌شود به جای منابع کربوهیدرات ساده، از انواع غلات سبوس دار استفاده شود.

داشتن فعالیت ورزشی: داشتن پیاده‌روی منظم در کنترل سطح قند خون بسیار مفید است. اما در نظر داشته باشید که لازم است برای جلوگیری از بروز عوارض مرتبط با فعالیت بدنی، حتماً با پزشک خود مشورت نمایید.

مصرف انسولین در بارداری: انسولین تنها داروی دیابتی است که مصرف آن در طی بارداری در صورت عدم کنترل قند خون به بیمار توصیه می‌گردد.

گروه سلامت بیا نی نی

قرص لونژیل (اووسیز) چیست؟

قرص لوونورژسترول با نام تجاری لونژیل و یا اووسیز به عنوان یک قرص ضد بارداری اورژانسی در شرایط اضطراری مصرف می‌شود. این قرص حاوی پروژستین است و در واقع باعث مهار تخمک گذاری می‌شود و همچنین باعث ضخیم شدن دیواره رحم و افزایش چسبندگی مخاط دهانه رحم شده و بدین ترتیب بهترین روش اورژانسی برای جلوگیری از بارداری است. 

بیشتر بدانید: عوارض خطرناک قرص های اورژانسی ضد بارداری

 مصرف قرص اورژانسی در بارداری چگونه است؟

قرص لونورژسترول در بارداری منع مصرف دارد. در بارداری هیچ نیازی به مصرف این دارو نیست ولی در صورتی که در دوران بارداری قرص‌های ضدبارداری مصرف شد، نگران نباشید؛ برای جنین ضرری ندارد زیرا حاوی پروژسترون هستند.

مصرف قرص اورژانسی در شیردهی چگونه است؟

قرص‌هایی که از ترکیب دو هورمون تشکیل شده اند، معروف به قرص های ضدبارداری هستند. در حالی که قرص‌های هورمونی دیگری نیز برای جلوگیری از بارداری وجود دارند که مثلا فقط هورمون ساختگی پروژسترون (پروژستین) را دارند و برای پیشگیری از حاملگی به عنوان قرص اورژانسی در شیردهی مصرف می‌شوند.

بعضی از مطالعات نشان داده است که مصرف استروژن موجود در قرص‌های ترکیبی بر مقدار و کیفیت شیر تولید شده در پستان مادر موثر است. بنابراین مصرف این قبیل قرص‌ها به خصوص در شش ماه اول پس از زایمان توصیه نمی‌شود.

به طور کلی مصرف قرص اورژانسی در شیردهی منع شده است. استفاده از قرص‌های اورژانسی در شیردهی باید با نظر پزشک همراه باشد و خودسرانه صورت نگیرد.

در دوران شیردهی برای جلوگیری از بارداری چه قرص هايی مصرف شود؟

آیا شير دادن، از بارداری جلوگیری می کند؟

شیردهی و باروری با همدیگر رابطه دارند؛ اگر شیردادن به طور انحصاری و مستمر و حتی در طول شب انجام گیرد، خود به تنهایی قادر است زن را تا مدتی از حاملگی مجدد محافظت کند. در غیر اینصورت استفاده از قرص‌های مینی پیل در طول مدت شیردادن، احتمال حامله شدن مادر را از میان می‌برد. زنانی که به کودک خود مایعات یا غذای کمکی می‌دهند باید حتماً به طور همزمان در کنار شیر دادن به نوزاد خود از روش دیگری هم برای جلوگیری از حاملگی استفاه کنند.  

احتمال حاملگی در شش ماه اول زایمان نادر بوده و در این مدت نیاز به استفاده از روش ضد بارداری هورمونی نیست و می‌توان فقط از کاندوم استفاده کرد. ولی در صورت وقوع قاعدگی طی این مدت، حتماً از روش مطمئن دیگر ضد بارداری مثل IUD، قرص شیردهی یا آمپول تزریقی استفاده نمایید.  

نکاتی درباره مصرف قرص اورژانسی

• قرص اورژانسی یک روش جلوگیری از بارداری نیست بلکه قرصی است که در شرایط اضطرار و اجبار باید مصرف شود نه اینکه با برنامه ریزی به عنوان یک روش جلوگیری از بارداری مصرف شود.  
• شما فقط سالی یک یا دو بار مجاز به استفاده از روش اورژانسی جلوگیری از بارداری هستید؛ زیرا روش اورژانسی جلوگیری، یک شوک و تداخل بزرگ در کار تخمدان ایجاد می‌کند.

 گروه مادر و کودک بیا نی نی 

سقط جنین زمانی اتفاق می‌افتد که تکامل جنین قبل از هفته بیستم بارداری پیشرفت خوبی نداشته باشد. سقط جنین امری شایع است و 25 درصد حاملگی‌های شناخته شده (حاملگی‌هایی که زن در آن متوجه بارداری شده باشد) را تحت تأثیر قرار می‌دهد. البته تعیین کردن علت سقط جنین می‌تواند سخت باشد. چرا که در برخی موارد، فرد باردار علائم یک حاملگی سالم را به همراه دارد و تا زمانی که سقط اتفاق نیفتد، متوجه نقص جنین نمی‌شوند. اگر فکر می‌کنید که در معرض سقط جنین هستید یا برخی از علائم آن را تجربه کرده‌اید، فورا به دنبال توصیه‌های پزشکی باشید.

مهمترین علت سقط جنین چیست؟

سقط جنین اغلب در هفته‌های اولیه بارداری رخ می‌دهد و ناهنجاری‌های کروموزومی شایع‌ترین علت وقوع آن هستند. ولی در اکثر موارد نمی‌توان هیچ کاری برای مادر انجام داد تا از سقط خودبه‌خودی جنین جلوگیری شود. خطر سقط جنین پس از گذشتن سیزده هفته از بارداری کاهش می‌یابد. تا آن زمان، اغلب، ناهنجاری‌های کروموزومی هستند که ممکن است بارداری را به پایان برسانند و منجر به سقط جنین شوند. عوامل زیر مهمترین علت سقط جنین هستند که باعث می‌شود افراد، بیشتر در معرض خطر ابتلا به این عارضه قرار گیرند:

• زنانی که بارداری در سن بالا را تجربه می‌کنند، بیشتر در معرض خطر سقط قرار دارند. در واقع زنان 35 تا 45 ساله دارای 20 تا 30 درصد احتمال سقط جنین و زنان بالای 45 سال تا 50 درصد احتمال سقط جنین را دارند.
• زنان مبتلا به بیماری‌های شدید مزمن مانند دیابت یا لوپوس
• ناهنجاری‌های رحم، مانند وجود بافت اسکار در رحم
• سیگار کشیدن، مصرف مواد مخدر و مصرف الکل
• زنان دارای اضافه وزن یا کمبود وزن شدید
• زنانی كه بيش از يك سقط جنين داشته‌اند نیز در معرض خطر بيشتری برای سقط جنین‌های بعدی هستند.

خونریزی واژینال را بررسی کنید

نوع و مقدار خونریزی واژینال می‌تواند گویای سقط یا عدم سقط جنین باشد. خونریزی شدید واژن شایع‌ترین نشانه‌ای است که به کمک آن می‌توان مطوئن شد که سقط افتاده است. این خونریزی اغلب همراه با گرفتگی‌هایی مشابه مواردی است که ممکن است در طی دوره قاعدگی احساس شود. خون دفع شده معمولاً قهوه‌ای یا قرمز روشن است. لکه بینی خونی و حتی خونریزی در حد متوسط، می‌تواند در بارداری سالم و حالت پایداری جنین نیز رخ دهد. اما بروز خونریزی شدید با دفع لخته ممکن است علت سقط جنین باشد. در هر زمانی از بارداری که خونریزی را  تجربه کردید، باید سریعاً پزشک خود را از این اتفاق مطلع کنید. طبق گزارش انجمن بارداری آمریکا، 50 تا 75 درصد سقط جنین‌ها در بارداری‌های شیمیایی است. این بدین معنی است که خونریزی به زودی و پس از لانه گزینی جنین در لایه آندومتر رخ می‌دهد که اغلب زنان در این حالت متوجه بارداری خود نمی‌شوند و دقیقاً زمانی این خونریزی اتفاق می افتد که او دوره قاعدگی طبیعی خود را دارد. در این حالت فرد اصلا متوجه نمی‌شود و فقط خونریزی و گرفتگی شکمی ممکن است سنگین‌تر و شدیدتر از حد طبیعی باشد.

ترشحات مخاطی واژن نیز  باید به دقت بررسی شود

یکی از علائم سقط جنین شامل ترشحات مخاطی واژینال است که به رنگ صورتی مایل به سفید در می‌آید و ممکن است دارای بافت‌های حاملگی باشد. اگر ترشحات این‌گونه به نظر برسد و یا مانند بافت لخته شده، یا به هر نحوی جامد باشد، ممکن است نشانه‌ای برای سقط جنین یا رخ دادن احتمالی آن محسوب شود. درصورت دیدن چنین علامتی شما باید پزشک خود را بلافاصله از این اتفاق مطلع کنید و مورد معاینه قرار بگیرید. بیشتر زنان باردار، ترشحات واژینال روشن یا شیری رنگ را به نام لوکوریا تجربه می‌کنند. اگر سطح بالایی از این نوع تخلیه واژنی را نیز داشته باشید، نیازی به تماس با پزشک خود ندارید. همچنین ممکن است دفع مقداری از ادرار را بجای تخلیه ترشحات مخاطی واژنی اشتباه بگیرید، که به علت بی‌اختیاری ادرار است و این حالت یک اتفاق معمول در دوران حاملگی سالم است.

به دردهای کلی و یا دردهای تیر کشنده خود توجه کنید

به‌طور معمول و طبیعی هر بارداری با کمر درد و شکم درد همراه است. اما در طول سقط جنین، درد معمولاً در قسمت پشت اتفاق می‌افتد و می‌تواند از خفیف تا دردهای شدید بروز کند. اگر کمر درد دارید با پزشک خود صحبت کنید. بسته به موقعیت درد یعنی درد در شکم، ناحیه لگن و پشت، اغلب نتیجه گیری می‌شود که بدن شما در حال تغییر برای تنظیم و تطبیق خود با رشد جنین است. اگر درد شدید، مداوم یا به صورت تکرار شونده اتفاق افتد، ممکن است در معرض سقط جنین قرار گرفته باشید، به ویژه اگر خونریزی نیز در شما وجود داشته باشد. اگر دچار سقط جنین شده باشید، ممکن است “انقباضات واقعی” را نیز تجربه کنید. انقباضات هر 15 تا 20 دقیقه رخ می‌دهند و اغلب به شدت دردناک هستند.

علائم حاملگی را تجزیه و تحلیل کنید

به همراه بارداری، علائمی مختلف و البته خاص برای هر فرد عادی اتفاق خواهد افتاد، که همگی ناشی از افزایش سطح هورمون‌های بدن شما برای حفظ جنین در رحم است. اگر در اوایل بارداری کاهش این علائم را تجربه کردید، بدانید که این اتفاق خوبی نیست و ممکن است نشانه‌ای از علائم سقط جنین باشد که طی آن سطح هورمون‌های شما افت کرده و به حالت قبل از بارداری باز می‌گردد. اگر دچار سقط جنین شده باشید، ممکن است حالت ضعف صبحگاهی، تورم و حساسیت سینه و احساس بارداری کمتری را در خود مشاهده کنید. در حاملگی‌های سالم نیز این علائم اولیه اغلب در حدود 13 هفته اول بارداری خود به خود کاهش پیدا می‌کنند، که هم زمان با این موضوع خطر سقط نیز کاهش می‌یابد. وقوع و شدت علائم در هر حاملگی متفاوت است. تغییر ناگهانی قبل از هفته سیزدهم نگران کننده است و در این حالت تماس با پزشکتان ضروری است.

به پزشک خود مراجعه کنید تا در مورد اینکه آیا سقط جنین صورت گرفته یا خیر، مطمئن شوید. حتی اگر تمام علائم بالا را تجربه کردید، احتمال دارد که جنین بتواند با توجه به نوع سقط، زنده بماند. بسته به چگونگی دوره بارداری شما و نحوه پیشرفت و تکامل آن، پزشک آزمایش خون، معاینه لگنی و یا سونوگرافی را برای بررسی بیشتر و مشاهده زنده بودن جنین در بارداری تجویز می‌کند. اگر در اوایل بارداری خود خونریزی شدیدی را مشاهده کردید، ممکن است پزشکتان نیازی به مراجعه فوری برای شما تشخیص ندهد؛ زیرا احتمال وقوع سقط جنین بسیار زیاد است. با اینحال حتما خودتان برای مطمئن شدن از سقط و بررسی‌های بیشتر باید فورا اقدام کنید.

مطالب مرتبط:

• عوارض سقط جنین چیست
• قرص سایتوتک برای سقط جنین

درمان (پیشگیری) سقط جنین

انواع مختلف سقط جنین را بشناسید و در مورد آن‌ها اطلاعات کافی کسب کنید. سقط جنین بر روی بدن هر زنی با کمی تفاوت تاثیر می‌گذارد. در برخی موارد همه بافت‌های بارداری به سرعت از بدن دفع می‌شوند، در حالی که در موارد دیگر روند طولانی‌تر و کمی سخت‌تر خواهد بود. در ادامه سعی کردیم تا انواع مختلفی از سقط جنین و آن چه در بدن فرد اتفاق می‌افتد را ذکر کنیم:

• سقط جنین تهدید کننده: در این وضعیت گردن رحم بسته می‌شود و ممکن است خونریزی و سایر علائم سقط جنین متوقف شود و حس حاملگی به صورت طبیعی ادامه یابد.
• سقط جنین اجتناب ناپذیر و قطعی: خونریزی شدید رخ می‌دهد و دهانه رحم شروع به باز شدن می‌کند. در این مرحله هیچ شانسی برای ادامه بارداری وجود نخواهد داشت.
• سقط جنین ناقص: بعضی از بافت‌های حاملگی از بدن دفع می‌شوند، اما برخی در داخل باقی می‌مانند. گاهی اوقات یک روش درمانی (استفاده از داروی خوراکی یا تزریقی و یا روش فیزیکی) برای حذف بافت باقی مانده ضروری است.
• سقط کامل: تمام بافت‌های حاملگی از بدن خارج می‌شوند.
• سقط جنين از دست رفته: با وجودی که بارداری به پايان رسيده است و جنین زنده نیست، اما بافت‌های بارداری در بدن باقی می‌مانند. گاهی اوقات پس از مدت کوتاهی این بافت‌ها از بدن خارج می‌شوند ولی در برخی موارد درمان خاص برای حذف آن‌ها لازم است.
• حاملگی خارج از رحم: بروز این وضعیت در واقع سقط جنین نیست، بلکه نوع دیگری از حاملگی ناموفق و از دست رفته است که جنین به جای جایگزینی و لانه گزینی در لایه آندومتر رحم، در لوله فالوپ یا تخمدان، که در آنجا قادر به رشد و تکامل نخواهد بود شروع به رشد می‌کند.

اگر خونریزی به طور خود به خود متوقف شد، پزشک خود را از وضعیتتان مطلع کنید تا بهترین توصیه را با توجه به شرایط موجود برای شما داشته باشد. اگر خونریزی شدیدی که در نهایت فروکش کرده است را تجربه می‌کنید، ممکن است هنوز هم در دوران بارداری باشید و مجبور نباشید به بیمارستان مراجعه کنید. بسیاری از زنان ترجیح می‌دهند به بیمارستان مراجعه نکنند و ترجیح می‌دهند در خانه استراحت کنند تا بهبود یابند. این حالت معمولاً خوب است البته تا زمانی که خونریزی در طی ده روز تا دو هفته متوقف شود. اگر در معرض گرفتگی شکمی یا درد کمر یا هر درد و علامت دیگری که نشانه سقط قطعی جنین است، هستید، پزشک می‌تواند شما را برای داشتن یک سقط جنین راحت‌تر راهنمایی کند. پس حتماً با دکتر خود در تماس باشید. اگر می‌خواهید به درستی تأیید شود که یک سقط جنین برای شما رخ داده است یا خیر، می‌توانید سونوگرافی را در برنامه معاینه بعدی خود در مراجعه به پزشکتان قرار دهید.

اگر خونریزی متوقف نشود، باید درمان آن را دنبال کنید. اگر خونریزی شدید و سایر علائم سقط جنین را تجربه کرده باشید و مطمئن نیستید که آیا سقط جنین کامل یا ناقص است، پزشک شما ممکن است یکی از استراتژی‌های زیر را برای درمان شما در نظر بگیرد:

• روش انتظار: شما می‌توانید صبر کنید تا پس از مدتی بافت باقی مانده در نهایت دفع شده و خونریزی خودبه خود متوقف شود.
• روش دارو درمانی: استفاده از دارو برای خروج بافت باقی مانده در بدن یکی دیگر از روش‌های درمان سقط جنین و خونریزی ناشی از آن است که این گزینه نیاز به اقامت کوتاه مدت در بیمارستان دارد و خونریزی بعد از آن می‌تواند تا سه هفته طول بکشد.
• روش جراحی: کورتاژ (که با نام D & C نیز شناخته می‌شود) برای حذف بافت‌های باقی مانده انجام می‌شود. خونریزی در این روش معمولاً زودتر از کسانی که از روش دارو درمانی را استفاده می‌کنند متوقف می‌شود. در این روش نیز ممکن است از دارو برای کاهش میزان خونریزی استفاده شود.

علائم خود را پس از سقط به دقت بررسی کنید. اگر خونریزی شما از بازه زمانی که پزشک به شما گفته است کندتر پیش می‌رود و یا ادامه می‌یابد، بلافاصله به پزشک خود مراجعه کنید و به درمان مجدد بپردازید. اگر علائم دیگری مانند تب و لرز داشتید، به پزشک خود یا یا به بیمارستان مراجعه کنید.

به مشاوره عاطفی توجه کافی داشته باشید

از دست دادن یک بارداری در هر مرحله می‌تواند آسیب روحی و عاطفی بسیار زیادی برای شما داشته باشد. مهم است که برای از دست دادن جنین خود غم انگیز باشید و به دنبال یک مشاوره خوب باشید که برای رفع غم و غصه شما می‌تواند بسیار مؤثر باشد. از پزشک خود بخواهید شما را به یک مشاور عاطفی خوب ارجاع دهد، یا با یک درمانگر روحی و روانی در منطقه خود یک قرار ملاقات بگذارید. پس از طی یک بازه زمانی مشخص شما باید احساس بهتری نسبت به قبل داشته باشید و احساس افسردگی نکنید. گذر از این مرحله برای هر فرد متفاوت است. به همان اندازه که وقت خود را صرف رفع غم و اندوه می‌کنید، باید از نظر جسمی نیز به خودتان اهمیت بدهید. وقتی آمادگی دوباره باردار شدن را دارید، با پزشک خود صحبت کنید که شما را به فردی که تخصص حمایت از حاملگی با ریسک بالا دارد معرفی کند، البته این مورد معمولاً فقط برای کسانی است که دو یا چند سقط جنین را تجربه کرده باشند.

گروه مادر و کودک بیا نی نی

سقط جنین نتیجه ناگوار یک اختلال ژنتیکی است که در جنین اتفاق می‌افتد و اغلب با سه برابر شدن یک کروموزوم مشخص می‌شود. حتی در طب پیشرفته غربی درمان قطعی برای سقط جنین وجود ندارد و هیچ عاملی به‌طور کامل مانع از این اتفاق نمی‌شود؛ ولی شما می‌توانید با رعایت بسیاری از اقدامات احتیاطی شانس خود را برای جلوگیری از این رخداد ناخوشایند افزایش دهید. کنترل و محافظت از سلامت عمومی بدن و حفظ الگوهای مناسب خوردن، ورزش کردن و خوابیدن می‌تواند به اطمینان از حاملگی مثبت و امن شما کمک کند. مراحل زیر را دنبال کنید تا یاد بگیرند چگونه شانس خود را برای رخ دادن سقط جنین کاهش دهید.

روند مراقبتی اول: قبل از باردار شدن

معاینه کامل STD انجام دهید: یکی از راه های جلوگیری از سقط جنین انجام آزمایشات مربوط به سلامت، قبل از اقدام به بارداری است. در صورت مبتلا بودن به بیماری‌های مقاربتی و عدم درمان آن‌ها خطر سقط جنین در شما افزایش می‌یابد. اطمینان حاصل کنید که پزشک، شما را برای STDs مانند گونوره، سوزاک، سیفلیس، اچ آی وی و هرپس بررسی می‌کند، زیرا این بیماری‌ها ممکن است خطر سقط جنین را افزایش دهند.

تاریخچه واکسیناسیون خود را بدانید: بعضی از بیماری‌ها خطر بروز سقط جنین را افزایش می‌دهند، خوشبختانه می‌توان از بسیاری از این بیماری‌ها از طریق واکسیناسیون ساده جلوگیری کرد. اگر از تاریخ واکسیناسیون خود مطمئن نیستید، سابقه واکسیناسیون خود را بررسی کنید. حتی ممکن است به انجام آزمایش خون برای تعیین اینکه آیا واکسیناسیون خاصی را در زمان کودکی دریافت کرده‌اید یا خیر نیاز داشته باشید. بهترین گزینه این است که قبل از بارداری سابقه واکسیناسیون خود بررسی کنید. واکسیناسیون لازم را انجام دهید و پس از مدتی باردار شوید تا از شرایط واکسیناسیون اطمینان کامل داشته باشید. باید توجه داشته باشید که برخی از واکسن‌ها مثل سرخک در حین بارداری قابل تزریق نیستند و برای جنین ناهنجاری‌های بسیار شدیدی ایجاد می‌کنند، در عین حال اگر فردی از شرایط ایمنی خود نسبت به این بیماری‌ها مطمئن نباشد و با ویروس همین بیماری‌ها مواجه شود در صورت عدم ایمنی مناسب ممکن است به بیماری مبتلا شود و همان نقص‌های شدید برای جنین نیز اتفاق بیافتد.

بدانید و به خاطر داشته باشید که برخی از بیماری‌های مزمن، احتمال بروز سقط جنین را افزایش می‌دهند. بیماری‌های مربوط به غده تیروئید نظیر کم کاری تیروئید، صرع و لوپوس احتمال خطر سقط جنین را به شدت افزایش می‌دهند. هرچند اگر مبتلا به یکی از این بیماری‌ها گفته شده هستید، هنوز هم امکان دارد که یک کودک سالم داشته باشید. از سابقه بیماری‌های خانوادگی خود اطمینان حاصل کنید و نتایج بررسی‌هایی را که انجام می‌دهید به پزشک گزارش دهید.

حداقل 600 میلی‌گرم اسیدفولیک در روز را مصرف کنید: این دوز از اسید فولیک را دو ماه قبل از اینکه قصد بارداری داشته باشید شروع کنید. اسیدفولیک به کاهش احتمال به دنیا آمدن نوزاد با نقص‌های مادرزادی بسیار کمک می‌کند.

مصرف کافئین را محدود کنید: هنگام تلاش برای بارداری، بیش از دو فنجان قهوه (200mg) در روز ننوشید. کافئین دارویی است که می‌تواند بر میزان هورمون‌های شما تأثیر بگذارد و مصرف آن در مقادیر زیاد، برای بارداری مناسب نیست.

مطالب مرتبط:

عوارض سقط جنین برای زنان چیست؟

آشنایی با قرص سایتوتک برای سقط جنین

روند مراقبتی دوم برای جلوگیری از سقط جنین (در طول بارداری شما)

به آرامی ورزش کنید: برای شما و کودکتان بسیار مفید است تا ورزش روزمره را هر روز انجام دهید. اما از انجام ورزش بیش از حد خودداری کنید. ورزش شدید ممکن است خطر سقط جنین را افزایش دهد؛ زیرا انجام ورزش باعث افزایش دمای بدن و کاهش جریان خونِ در دسترس جنین می‌شود. اجتناب از ورزش‌های سنگین و تماسی مثل کاراته، جودو و … الزامی است؛ زیرا انجام این ورزش‌ها سبب ضربه یا آسیب به جنین و سقط آن می‌شود.

از مصرف محصولات لبنی غیر پاستوریزه و گوشت خام اجتناب کنید: عفونت‌های ناشی از این محصولات شامل لیستریا و توکسوپلاسموز است که می‌تواند خطر سقط جنین را افزایش دهد. اگرچه انتقال این عفونت‌ها از گوشت بسیار نادر است، لیکن می‌توان با اطمینان از پخته بودن کامل انواع گوشت و پاستوریزه شدن محصولات لبنی احتمال بروز این عفونت‌ها را به‌طور کامل از بین برد. بنابراین یکی دیگر از راه های جلوگیری از سقط جنین، عدم مصرف غذاهای حاوی گوشت نیم پز مثل استیک آبدار و گوشت خام مانند سوشی و… می‌باشد.

از مصرف دخانیات، الکل یا داروهای غیرقانونی خودداری کنید: همانطور که در هر بارداری، مصرف انواع دارو باید قبل از اقدام به بارداری و هنگام تلاش برای باردار شدن به طور کامل متوقف شود، این وضعیت در بارداری بسیار مهمتر بوده و همچنان اجتناب از مصرف دارو تا پایان این دوره باید ادامه یابد. علاوه بر آسیب‌های وارده در اثر مصرف دارو به شما و کودکتان، استفاده از آن‌ها می‌تواند خطر سقط جنین را افزایش دهد.

از تابش اشعه ایکس و سموم دور بمانید: در حین بارداری هرگز تحت پرتوهای اشعه ایکس قرار نگیرید. از موادی مانند آرسنیک، سرب، فرمالدئید، بنزن و اکسید اتیلن دور بمانید زیرا ممکن است به کودک شما آسیب جدی برساند.

وضعیت روحی خود را کنترل کنید و سطح استرستان را کاهش دهید: هنگامی که شما تحت تأثیر یک استرس قرار گرفته باشید، بدن شما زمان بیشتری را برای مبارزه با این حالت مصرف می‌کند. سعی کنید در طول بارداری آرامش خود را با هر گونه تمرین و تکنیک‌های ممکن حفظ کنید، این شرایط کمک می‌کند استرس را کاهش دهید. برخی از روش‌های توصیه شده برای کاهش استرس می‌تواند شامل تنفس عمیق، مدیتیشن، تجسم و تفکر شرایط آرامش بخش، تمرین حرکات یوگا، نقاشی یا حتی باغبانی باشد.

امکان مصرف پروژسترون را بررسی کنید: پروژسترون یکی از هورمون‌های جنسی زنانه است که باعث تغییرات ترشحی در پوشش داخلی رحم می‌شود و برای حفظ یک تخمک بارور شده بسیار ضروری است، همچنین پروژسترون به رشد کامل پوشش آندومتر و تخمک کمک می‌کند. برخی از سقط جنین‌ها ممکن است ناشی از ترشح ناکافی پروژسترون باشد. در طول سه ماهه اول بارداری، پروژسترون ممکن است به کاهش خطر سقط جنین کمک کند. در مورد دریافت پروژسترون و اینکه یک گزینه مناسب برای شما هست یا خیر با پزشک خود مشورت کنید.

روند مراقبتی سوم رژیم غذایی بارداری داشته باشید

سبزیجات ارگانیک و میوه تازه را بصورت روزانه مصرف کنید: از خوردن محصولات معمولی که ممکن است حاوی علف کش‌ها و آفت‌کش‌هایی که تأثیر منفی بر بارداری دارند به شدت اجتناب کنید. انتخاب گیاهان سالم و ارگانیک، بدون علف‌کش‌ها، چربی کامل و سالم و فراورده‌های لبنی خام که فرآوری ناسالمی بر روی آن‌ها انجام نرفته باشد ضروری است.

رعایت رژیم غذایی بارداری: یکی دیگر از راه های جلوگیری از سقط جنین داشتن رژیم غذایی مناسب در طول بارداری است. منابع لبنی متعارف ممکن است حاوی هورمون و آنتی‌بیوتیک باشد که می‌تواند میزان هورمون استروژن در بدن را افزایش دهد و سبب آسیب به بارداری شود. اگر لبنیات با معده یا رژیم شما سازگار نیست، می‌توانید از لبنیات به طور کامل اجتناب کنید و شیر گیاهی که بر پایه دانه‌های آجیلی مانند شیر بادام تهیه شده استفاده کنید. در این حالت شیر سویا را مصرف نکنید، زیرا به طور ذاتی حاوی استروژن بالاست و موجب خطرات بیان شده فوق می‌شود.

مصرف ماهی مناسب: ماهی‌های آب سرد غنی از اسیدهای چرب امگا 3 هستند و مصرف آن‌ها برای بانوان باردار توصیه می‌شود. علاوه بر غنی بودن به لحاظ پروتئین و ویتامین A، این ماهی‌ها همچنین دارای اسیدهای چرب سالم هستند که باعث افزایش تولید هورمون پروژسترون، کاهش التهاب و اطمینان از چرخه قاعدگی می‌شود. هدف، خوردن ماهی قزل آلا وحشی، ماهی‌های روغنی نظیر Cod و ماهی هالیبوت و اجتناب از ماهی پرورشی است؛ زیرا ماهی پرورشی ممکن است حاوی آنتی بیوتیک‌ها و مواد رنگی  که در غذای حیوانات استفاده می‌کنند باشند. از مصرف ماهی‌های بزرگی که در آبهای عمیق زندگی می‌کنند نیز اجتناب کنید. ماهی‌های آب‌های عمیق مانند ماهی تن، اره ماهی، و بأس دریایی ممکن است حاوی مقادیر بالا از جیوه باشند که می‌تواند برای بدن مضر باشد و ناهنجاری‌های شدیدی را در جنین ایجاد کند و سبب سقط جنین شود.

با هر وعده غذایی فیبر مصرف کنید: فیبر علاوه بر تنظیم میزان هورمون‌ها و سطح قند خون، هضم سالم غذا را نیز افزایش می‌دهد. سعی کنید بیشتر فیبر بخورید، برای این منظور می‌توانید میوه، سبزیجات (سبزیجات تیره)، لوبیا و غلات سبوس دار را با هر وعده غذایی مصرف کنید.

از خوردن سویا اجتناب کنید مگر اینکه تخمیر شده باشد: سویا حاوی ترکیباتی است که در بدن شما شبیه به هورمون عمل می‌کند، بنابراین می‌تواند تعادل هورمونی بدن شما را مختل کند. سعی کنید از خوردن تمام محصولات سویا در حین بارداری یا در زمان تلاش برای باردارشدن اجتناب کنید.

نوشیدن آب به اندازه کافی بسیار ضروری است: زنان در هر روز به حدود 2.2 لیتر  آب نیاز دارند. در صورت امکان، از نوشیدن آب شیرین (آب لوله کشی شهری) که ممکن است حاوی باقیمانده‌های آفت‌کش‌ها یا مواد معدنی ناخواسته از پساب کشاورزی باشد، اجتناب کنید. بهتر است آب معدنی بنوشید.

گروه مادر و کودک بیا نی نی

بیا نی نی | بخش مادر و کودک – یکی از مشکلاتی که قرص های اورژانسی ایجاد می‌کند، به هم ریختگی دوره قاعدگی است که در بیشتر زنان با مصرف این قرص ها ایجاد می شود. در این مقاله به پرسش هایی که در مورد مصرف قرص های اورژانسی و پریود شدن برای خانم ها بوجود می‌آید، پاسخ خواهیم داد.

عوارض قرص اورژانسی بر پریود چیست؟

قرص‌ های اورژانسی هیچ اثر جانبی طولانی مدت و جدی ندارند، به طور کلی این قرص‌ها با داشتن پروژسترون جهت جلوگیری از بارداری در زنان استفاده می‌شود و اثرات جانبی خطرناک ندارد. برخی از زنان پس از مصرف این قرص ها، احساس سر درد، سرگیجه و خستگی دارند و یا ممکن است در ناحیه شکم دچار درد شوند. در رابطه با عوارض قرص اورژانسی بر پریودی دیده شده است که برخی از خانم‌ها با مصرف این نوع قرص‌ها دچار لکه بینی شده و یا خونریزی های غیرطبیعی دارند و معمولا تا رسیدن به دوره قاعدگی بعدی، پریود طبیعی خواهند شد.

حتی ممکن است این قرص های اورژانسی، باعث برهم ریختگی نظم قاعدگی شود و قاعدگی را دیرتر و یا زودتر کند.

آیا بعد از مصرف قرص اورژانسی پریود میشویم؟

خونریزی بعد از مصرف قرص اورژانسی در صورت عدم بارداری، طبیعی است و علت طولانی شدن آن، عدم تعادل در هورمون هاست؛ چون با مصرف این نوع قرص، هورمون زیادی به بدن وارد می‌شود و در نظم آنها و عملکرد تخمدان‌ها اختلال ایجاد می‌کند.

برخی از خانم ها پس از مصرف قرص ضدبارداری خونریزی خفیفی را تجربه می‌کنند. این خونریزی سه روز پس از مصرف قرص‌ها قطع می شود. اگر خونریزی قطع نشد یا شدیدتر شد، به پزشک مراجعه کنید. خونریزی شدید نشانه وجود مشکلات جدی‌تری است.

زمان پریود بعد از مصرف قرص اورژانسی

ممکن است این سوال برای شما پیش آید که بعد از مصرف قرص های اورژانسی، چه موقع باید منتظر پریود بعدی باشیم؟ همانطور که گفته شد، در رابطه با قرص اورژانسی و پریودی اثرات جانبی وجود دارد. شما باید بعد از مصرف قرص های اورژانسی در ماه بعد، پریود نرمال و طبیعی داشته باشید.

اما گاهی اوقات قرص های اورژانسی زمان چرخه پریودی را دچار اختلال کرده و ممکن است دوره بعدی شما یک هفته زودتر و یا دیرتر از موعد خودش برسد. در برخی از زنان هورمون‌هایی که در این قرص‌ها وجود دارد باعث می‌شود خونریزی‌های غیر منتظره داشته باشند که این امر نرمال نیست و باید به پزشک متخصص زنان مراجعه شود. اگر دوره بعدی پریود شما دیر شده است، بهتر است تست بارداری بدهید.

محققان درباره تاثیر قرص اورژانسی و پریود زنان، سه آزمایش انجام دادند که نتایج متفاوتی بدست آمد و دیده شد با مصرف قرص های اورژانسی چرخه قاعدگی زنان تغییر می کند.

قرص اورژانسی چگونه مانع از بارداری می شود؟

این دارو يک هورمون پروژسترون است که با ممانعت از آزاد شدن تخمک (تخمک گذاری) و تغییر دادن موکوس گردن رحم به پیشگیری از بارداری منجر می‌شود، به طوری كه احتمال برخورد اسپرم با تخمک کم شده (همان باروری) و یا اتصال تخمک به دیواره رحم (لانه گزینی) رامشكل می‌كند. 
با استفاده از این دارو حاملگی قبلی متوقف نمی‌شود و یا باعث محافظت از شما در برابر بیماری های مقاربتی نخواهد شد (به عنوان مثال ، بیماری ایدز و…). 

میزان استفاده از قرص های اورژانسی چقدر باید باشد؟

برگرفته از: ec.princeton.edu

سقط جنین یک تجربه بسیار تلخ و دردناک برای مادر و در یک خانواده دو نفره است است، اما نباید پدر و مادر را مجبور به تلاش دوباره برای بارداری کرد و یا آن‌ها را برای تلاش مجدد دلسرد کرد.انجام رفتاری حمایت کننده در چنین شرایطی بهترین برخورد با آن‌ها خواهد بود. سقط جنین اغلب به عنوان یک تجربه فقط یک بار گزارش می‌شود و در اغلب موارد در بارداری‌های بعدی بدون هیچ مشکل جدی به طور عادی رشد جنین و تولد نوزاد به خوبی انجام می‌شود.

قسمت 1: اقدامات احتیاطی مناسب

باید بدانید که بارداری بعدی می‌تواند کاملاً بی‌خطر باشد و تلاش برای آن بسیار مهم است. اولین سؤال شما پس از پشت سر گذاشتن یک سقط جنین ممکن است در مورد زمان مناسب و امن و مطمئن برای بارداری مجدد باشد، زمان درست معمولاً بستگی به دو عامل مهم دارد: سلامت جسمی و سلامت روحی و عاطفی شما.

شما به محض بازگشت دوره قاعدگی و شروع تخمک گذاری، (که این اتفاق معمولاً 4 تا 6 هفته پس از سقط جنین رخ می‌دهد) از لحاظ فیزیکی دوباره قابلیت باردار شدن را پیدا خواهید کرد. با این حال معمولاً توصیه می‌شود برای اقدام مجدد نسبت به بارداری کمی طولانی‌تر صبر کنید و سعی نکنید به سرعت باردار شوید تا پس از دو تا سه بار از اولین دوره قاعدگی پس از سقط جنین شما بگذرد. در حقیقت بهتر است زمان بیشتری از اولین سقط جنین بگذرد؛ زیرا تحقیقات متعددی نشان می‌دهد، تعداد زنانی که در 6 ماهه اول پس از اولین سقط جنین خود باردار می‌شوند به طور قطع بیشتر از افرادی هستند که به مدت زمان طولانی‌تری، حدود دو سال یا بیشتر برای بارداری منتظر مانده‌اند.

شما باید ابتدا اطمینان حاصل کنید که به لحاظ احساسی آمادگی پذیرش دوباره بارداری را دارید. سقط جنین می‌تواند برای شما و شریک زندگی‌تان تنش عاطفی زیادی ایجاد کند. بنابراین این نکته بسیار مهم است که اجازه غمگین بودن را به خودتان بدهید و برای یک بارداری جدید بیش از حد عجله نکنید. حتی اگر از لحاظ جسمی برای بارداری مجدد آماده هستید، ممکن است به مدت زمان طولانی‌تری برای آمادگی عاطفی نیاز داشته باشید. بنابراین قبل از اینکه دوباره باردار شوید، باید سلامت روحی خود را ارزیابی کنید تا اطمینان حاصل شود که از لحاظ جسمی و احساسی برای بارداری مجدد آماده هستید. با شریک زندگی خود صحبت کنید و احساسات یکدیگر را با هم بهبود ببخشید؛ یکدیگر را ساکت نکنید و حتماً باهم صحبت کنید و عواقب احساسی را که سقط جنین برای هر یک از شما در برداشته، بخوبی درک کنید. اگر برای کنار آمدن با موضوع سقط جنین دچار مشکل شده‌اید، حتماً نیازمند مشاوره با روان‌پزشک یا مددکار هستید، پس با آن‌ها تماس بگیرید. این افراد می‌توانند به شما در کنار آمدن با احساساتی نظیر غم و اندوه، خشم و گناه که شما را آزار می‌دهند کمک کنند و به شما امکان می‌دهند با فقدان روبرو شده مقابله کنید و زودتر به حالت عادی زندگی خود برگردید.

شناسایی آنچه می‌تواند باعث سقط جنین شود بسیار با اهمیت است. سقط جنین ممکن است به دلایل مختلف رخ دهد، حتی اگر کاملاً سالم باشید. آگاهی از علل احتمالی سقط جنین می‌تواند به شما در یافتن راهکار برای برنامه ریزی بهتر کمک کند. عوامل متعددی وجود دارد که می‌توانند موجب سقط جنین شوند که خارج از کنترل شما هستند:

• اختلالات ژنتیکی درون جنین می‌تواند باعث از دست رفتن بارداری شود.
• ناهنجاری‌ های رحم می‌تواند باعث سقط جنین شود. اگر رحم نتواند حاملگی را پشتیبانی کند احتمال وجود پولیپ رحم یا بافت اسکار وجود دارد.
• شانس وقوع سقط جنین با افزایش سن یا بیماری مزمن افزایش می‌یابد.
• با این حال، عوامل متعددی وجود دارد که باعث افزایش خطر سقط جنین می‌شود که شما می‌توانید آن‌ها را کاملاً تغییر دهید از جمله سیگار، نوشیدن الکل و نوشیدنی‌های حاوی کافئین
• حفظ وزن طبیعی و کاهش استرس
• برخی از عفونت‌ها (توکسوپلاسموز، سرخجه، ویروس سیتومگالوویروس، هرپس سیمپلکس و پلیموئید) ممکن است باعث سقط جنین شوند، بنابراین شما باید با پزشک خود مشورت کنید که چگونه از ابتلا به این موارد جلوگیری کنید.

انجام آزمایش‌های تشخیصی برای بارداری بعد از سقط جنین

اگر پیش از این سقط جنین داشته‌اید و بیشتر از یک سقط جنین را تجربه کرده‌اید، قبل از اینکه دوباره باردار شوید می‌توانید آزمایش‌های تشخیصی را انجام دهید تا به شما کمک کند که به هر گونه مسئله و مشکل مربوط به باروری آگاه شوید. همچنین آزمایش خون اجازه می‌دهد تا پزشک، سطح هورمون را در جریان خون و هر گونه اجزای سیستم ایمنی بدن که ممکن است بر روی حاملگی شما تأثیر گذار باشد را تعیین کند

تست‌های کروموزومی نیز از هر دو شریک زندگی، اجازه می‌دهد تا پزشک درباره نارسایی‌های کروموزومی که ممکن است منجر به سقط جنین شود، تشخیص مناسبی داشته باشد که آیا یکی از آن‌ها یا هر دو نفر حامل چنین ژن‌هایی هستند یا خیر.

هیستروسکوپی یکی دیگر از آزمون‌های تصویربرداری است که طی آن پزشک یک دوربین را به داخل کانال رحم شما می‌فرستد تا دیواره رحم و لوله‌های فالوپ را بطور دقیق و کامل ببیند تا اطمینان حاصل شود که انسداد یا پولیپ نداشته باشید.

آزمایش دیگری که باید انجام دهید، آزمایش حامل و انتقال دهنده‌های ژنتیکی است. تست حامل ژنتیک، بینشی مهم در مورد مواد ژنتیکی است که شما به یک جنین احتمالی منتقل می‌کنید. ملاقات با یک مشاور ژنتیک به شما این امکان را می‌دهد تا اگر حامل یک بیماری ژنتیکی هستید از آن اطمینان حاصل کنید. اگر یک اختلال کروموزومی در جنین وجود داشته باشد، احتمال سقط جنین به علت اختلالات ژنتیکی افزایش می‌یابد. برخی اختلالات ژنتیکی ممکن است بدون کوچکترین علامت، اثر گذاری و یا ایجاد نقصی در ساختار رحم شما، باعث سقط جنین شوند، مانند سندرم آشرمن.

مطالب مرتبط:

• راه های جلوگیری از سقط جنین در ماه های اول بارداری
• مهمترین علت سقط جنین چیست؟ + نشانه های سقط جنین

قسمت 2: آماده سازی بدن برای بارداری بعد از سقط جنین

ویتامین‌ها و مکمل‌های قبل از زایمان را مصرف کنید؛ زیرا با اینکار می‌توانید توانایی بدن خود را برای حمایت و تحمل یک بارداری سالم با تغذیه مناسب، پیش از زمان بارداری افزایش دهید. اطمینان از اینکه همه ویتامین‌ها و مواد معدنی لازم را دریافت می‌کنید یکی از اولین گام‌هایی است که می‌توانید انجام دهید. بارداری نیازهای تغذیه‌ای بدن شما را افزایش می‌دهد، بنابراین می‌توانید بدن خود را قبل از آماده شدن برای یک بارداری امن و مطمئن آماده کنید. یکی از ویتامین‌هایی که برای حاملگی سالم ضروری است، اسید فولیک است. از آنجائی که کمبود اسید فولیک می‌تواند خطر نقایص لوله عصبی را افزایش دهد، ضروری است که غذاهایی با محتوی اسید فولیک بالا (مانند غلات، اسفناج، مارچوبه، بروکلی، آووکادو، انبه و پرتقال) بخورید یا حتی قبل از بارداری ویتامین‌های پیش از بارداری مصرف کنید. بدن شما در طول بارداری نیاز به آهن بیشتری دارد. آهن جزئی از یک پروتئین به نام هموگلوبین است که برای حمل اکسیژن ضروری است. بنابراین مصرف مکمل آهن یا خوردن غذاهای غنی از آهن (مانند اسفناج، بروکلی، گندم، انواع گوشت قرمز، گوشت خوک، گوشت و کبد مرغ) قبل از تشکیل تخمک می‌تواند به حمایت از مراحل اولیه بارداری کمک کند. کلسیم یکی دیگر از مواد معدنی مهم در دوران بارداری است. کلسیم عنصر اصلی است که در شکل گیری استخوان‌ها و دندان‌های جنین نقش بسزایی بازی می‌کند. کلسیم موجود در محصولات لبنی، غذاهای دریایی، کلم، گل کلم، کلم بروکلی، توفو و لوبیا سبز بسیار قابل جذب و مؤثر است.

حفظ وزن سالم: از آنجا که افزایش و از دست دادن بیش از حد وزن می‌تواند توانایی بدن شما را برای حفظ حاملگی تحت تأثیر قرار دهد، مهم است که آن را به دقت بررسی کنید. اطمینان حاصل کنید که شما وزن سالم خود را با توجه به قد و توده‌ی بدنی‌تان حفظ می‌کنید. اگر اضافه وزن دارید، قبل از اینکه باردار شوید، سعی کنید وزن خود را کاهش بدهید. این فرصت خوبی برای تجزیه و تحلیل رژیم غذایی و شروع به خوردن غذای سالم برای خودتان (و کودک شما) است. یک برنامه ورزشی منظم را که می‌توانید در دوران بارداری خود ادامه دهید، شروع کنید. سعی کنید پیاده روی، دویدن آهسته یا شنا کردن را در برنامه ورزشی خود بگنجانید، این ورزش‌ها اغلب در حین بارداری نیز ایمن هستند.

 آموزش حرکات ورزشی ساده و بی خطر برای دوران بارداری

اگر کم وزن هستید، ممکن است بخواهید رژیم غذایی خود را تجزیه و تحلیل کنید و اطمینان حاصل کنید که مواد غذایی و کالری کافی برای حمایت و حفظ بارداری خود را دریافت می‌کنید. در دوران بارداری، توجه به دریافت کالری و مواد مغذی کافی برای حمایت از جنین در حال رشد و حفظ توان بدنی شما بسیار حیاتی است.

مصرف کافئین خود را محدود کنید: در حالی که سعی در باردار شدن دارید، باید به طور کلی از نوشیدنی‌های حاوی کافئین اجتناب کنید. سطح بالای کافئین به شدت باعث افزایش خطر سقط جنین می‌شود. مارس دمیس توصیه می‌کند که در هنگام تلاش برای بارداری، مصرف کافئین خود را به اندازه یک فنجان قهوه (کمتر از 200 میلی گرم کافئین) در روز محدود کنید. همچنین محتوای کافئین سایر نوشیدنی‌ها (مانند چای و سودا) و حتی داروها را بررسی کنید.

سطح استرس خود را کاهش دهید: استرس می‌تواند بر سلامت و حاملگی شما تأثیر منفی داشته باشد زیرا بر وضعیت کلی بدن، اشتها، سطح انرژی و الگوهای خواب شما تأثیر زیادی دارد. اقدامات لازم را برای کاهش استرس و کنترل و مدیریت سطوح استرس خود قبل و در دوران بارداری انجام دهید. استرس شدید در دوران بارداری می‌تواند فشار خون شما را افزایش داده و اثرات منفی روی کودک داشته باشد. از آنجایی که استرس بر میزان انرژی و اشتیاق شما تأثیر می‌گذارد، در هنگام تلاش برای بارداری، وزن شما را نیز تحت تأثیر قرار می‌دهد. کاهش استرس با مشارکت در فعالیت‌هایی نظیر مدیتیشن، تمرینات تنفسی و یوگا بسیار مناسب است.

نوشیدن، سیگار کشیدن و مصرف مواد مخدر را متوقف کنید: الکل، سیگار و داروهای غیرقانونی نه تنها برای سلامتی شما، بلکه برای سلامتی نوزاد شما نیز مضر است. استفاده از مواد مخدر می‌تواند شانس ابتلا به بسیاری از بیماری‌ها و همچنین خطر بروز سقط جنین را افزایش دهد و بر توانایی شما برای داشتن حاملگی سالم تأثیر منفی بگذارد. الکل، نیکوتین موجود در سیگار و محتوای برخی از داروها می‌تواند اثرات مضر و غیر قابل برگشت بر جنین در حال رشد داشته باشد. بنابراین، ایده خوبی است که استفاده از این محصولات را حتی قبل از اینکه باردار شوید، کنار بگذارید.

قسمت 3: مراقبت از خود در حین بارداری

در تمام معاینات قبل از زایمان شرکت کنید، بررسی‌های قبل از زایمان به پزشک اجازه می‌دهد تا سلامتی و بارداری شما را ارزیابی و دنبال کند تا اطمینان حاصل شود که کودک شما به طور طبیعی رشد می‌کند و شما از هیچ گونه عارضه‌ای رنج نمی‌برید. معاینات دوران بارداری اغلب یک بار در ماه برای دو سه ماهه اول برنامه ریزی شده است. به محض نزدیک شدن به تاریخ زایمان، پزشک ممکن است بخواهد تعداد دفعات بررسی و معاینات را افزایش دهد. هدف از بررسی‌های قبل از تولد این است که مطمئن شوید شما و کودک شما سالم هستید و روند حاملگی در جهت افزایشی و مناسب و ایمن است. این شرایط شامل اطمینان از وضعیت جسمی و ذهنی شماست که به خوبی عمل می‌کنید. اگر هر گونه نگرانی در مورد بارداری خود دارید، طی معاینات دوران بارداری محلی را که باعث نگرانی و استرس شما شده به پزشک خود نشان بدهید. پزشک همچنین می‌تواند به شما در مورد رژیم غذایی، نوع فعالیت‌های ورزشی و مکمل‌های غذایی که کمک می‌کند تا حاملگی سالمی را حفظ کنید، توصیه‌های مناسبی داشته باشد.

اطمینان حاصل کنید که به اندازه کافی استراحت می‌کنید و خواب سالم و بدون استرس داشته باشید، بدن شما به طور چشمگیری در طی بارداری تغییر می‌کند. خواب کافی به شما کمک می‌کند این تغییرات را با موفقیت هدایت کنید. داشتن حداقل شش ساعت خواب مفید در شب، شانس شما را برای نیاز به عمل سزارین کاهش می‌دهد. سطح انرژی و سلامت شما به طور مستقیم با میزان خواب شما مرتبط است، بنابراین مطمئن شوید که به میزان کافی در رختخواب می‌مانید و از خواب لذت می‌برید.

همچنین به دنبال درمان و حمایت اجتماعی‌های و روحی در طول بارداری (در صورت نیاز) باشید. داشتن یک شبکه حمایتی مناسب در دوران بارداری می‌تواند باعث کاهش استرس و اطمینان از دستیابی به حاملگی سالم شود. حتی اگر از سلامتی و بارداری خود و همچنین پیشرفت آن مطمئن باشید، باز هم سقط جنین قبلی شما می‌تواند به طور ناخودآگاه در ذهن شما تداعی شود و احساس ترس و تنش زیادی را برایتان به همراه داشته باشد. داشتن یک شبکه حمایت کننده به شما کمک خواهد کرد که اگر احساس آسیب پذیری می‌کنید و نیاز به صحبت کردن با کسی دارید، به خوبی نیاز شما برطرف شود و احساس آرامش کنید.

گروه مادر و کودک بیا نی نی

از دست دادن هر فردی از اعضای خانواده دردی ویران کننده است. اما نوزادی که مرده به دنیا بیاید می‌تواند بسیار تراژدیک باشد، زیرا این اتفاق معمولا به طور ناگهانی اتفاق می‌افتد و ممکن است برای بارداری‌های بدون مشکل قبلی نیز پیش بیاید. با این حال احتمال وقوع این اتفاق بسیار پایین است. در حدود یک درصد از بارداری‌ها منجر به تولد نوزاد مرده یا همان مرده زایی می‌شود که از این تعداد نیمی قبل از هفته بیست و هشتم بارداری است.

علت مرده زایی چیست؟

مشکلات متنوعی از ناهنجاری‌های ژنتیک تا بروز مشکل در جفت می‌تواند منجر به مرده زایی گردد. گاهی برای این اتفاق دلیل مشخص و قانع کننده‌ای جود ندارد. مهم‌ترین عوامل مرتبط با بروز مرده‌زایی شامل آلودگی (10 درصد) و جدا شدن زودرس جفت ( 14 درصد) است. مادران با سن بیشتر، مادران سیگاری و خانم‌هایی که از الکل استفاده می‌کنند بیشتر در معرض به دنیا آوردن نوزاد مرده قرار دارند.

اگر فرزند شما قبل از اینکه درد زایمان‌ تان آغاز گردد بمیرد، شما بدون تردید متوجه علائم مرده زایی خود خواهید شد. رحم شما بی‌حرکت و سنگین و فاقد جنبش‌های همیشگی خواهد بود. اگر در این مقطع از بارداری‌تان با کاهش شدید تحرک جنین (کمتر از 10 تحرک در طی دو ساعت) مواجه شدید سریعا با پزشک‌تان مشورت نمایید؛ زیرا ممکن است برای حفظ جان فرزندتان نیاز به کمک و مداخله‌ی پزشکی داشته باشید. اگر جنین در درون شکم مادر بمیرد، در نتیجه‌ی آن تا چند هفته‌ی بعد فرآیند زایمان به طور خودبخود آغاز می‌شود. اکثر مادران می‌خواهند فرزندشان را تا جای ممکن در شکم نگه دارند اما اگر ادامه‌ی بارداری از تحمل‌تان خارج است ممکن است پزشک به شما توصیه کند تا پروسه‌ی زایمان را با القا آغاز نمایند. در این حالت نیز انجام زایمان واژینال نسبت به سزارین از اولویت بالاتری برخوردار است زیرا سزارین سلامت شما و فرزندتان را در معرض ریسک‌های بیشتری قرار می‌دهد.

در هنگام درد زایمان و وضع حمل ممکن است برای کاهش دردتان درخواست مسکن نمایید. نگران نباشید و برای دریافت اطلاعات از پزشک‌تان، پرستار و هرکس دیگری که فرزند شما و جفت را معاینه می‌کند سوال بپرسید. اگرچه در لحظه فکر کردن به این موضوع کار دشواری خواهد بود، اما کالبد شکافی و معاینه‌ی جفت ممکن است اطلاعات با ارزشی به دست دهد. برخی محققان معتقدند هرچه یک مادر اطلاعات بیشتری نسبت به فرزند از دست رفته‌اش داشته باشد، و حتی شاید فرصتی برای در آغوش گرفتن و خداحافظی با او می‌تواند در آینده برای گذر از مرحله‌ی سوگواری مفید باشد.

فضای اپیدورال فضایی آناتومیک در خارجی ترین‌قسمت نخاعی بدن است که از طریق آن بی حسی انجام می‌گیرد. در واقع در این روش از طریق تزریق ماده‌ی بی حسی یا ماده حاجب، بی حسی اپیدورال انجام می‌گیرد. تزریق در این روش ممکن است در هر نقطه‌ای در امتداد ستون فقرات از جمله در قسمت گردنی، سینه‌ای، کمری یا ساکرال از طریق سوزن خمیده‌ی توخالی که از میان‌ مهر‌ه‌های ستون فقرات شما عبور می‌کند و به فضای بیرونی اطراف نخاع وارد می‌شود، انجام شود. زایمان اپیدورال از جمله بهترین شیوه‌های کاهش درد برای زایمان می‌باشد.

تزریق اپیدورال در زایمان طبیعی چگونه انجام می‌گیرد؟

در این روش از بی‌حسی یک لوله نازک و انعطاف پذیر از درون سوزن تزریق رد شده و بعد از آن سوزن برداشته می‌شود. برای کنترل و تزریق ماده‌ی بی‌حسی این لوله از روی شانه‌ شما عبور داده شده و ثابت می‌شود. گاها این لوله به یک پمپ کوچک جهت کنترل میزان ورود ماده‌ی به‌حسی به بدن متصل می‌شود.

حال متخصص بیهوشی داروی بی‌حسی موضعی را وارد لوله کرده تا نیمه‌ی پایینی بدن شما بی‌حس و کرخت شود. معمولا با این تزریق پاهای شما نیز بی‌حس می‌شود و شما دیگر انقباضات زایمان را احساس نخواهید کرد. ساز و کار این روش بی حس کردن اعصابی است که جریان درد را از رحم و گردن رحم به مغز مخابره می‌کنند. از لحاظ تئوری در هر مرحله‌ای از زایمان می‌توانید از تزریق اپیدورال استفاده نمائید؛ (حتی در مرحله دوم زایمان طبیعی که در آن در حال تلاش برای بیرون راندن نوزاد خود قرار دارید.) با این حال بیشتر افراد ترحیح می‌دهند در زمانی که گردن رحم به ميزان 5 تا 6 سانتی‌متر متسع شده است و انقباض‌ها در حال شديد شدن هستند، از اپیدورال استفاده كنند. اگر میزان اتساع رحم شما به میزان 8 تا 9 سانتی‌متر رسیده باشد، پزشک شما ممکن است به شما بگويد ديگر برای استفاده از اپیدورال دير شده و به شما توصيه كند كه بدون آن كار را ادامه دهيد، زيرا نوزاد شما به زودی به دنیا خواهد آمد.

آیا اپیدورال یک زایمان طبیعی بدون درد است؟

در بیشتر موارد (در 90% زنان) درد به طور کامل از بین می‌رود.

مزایای اپیدورال در زایمان طبیعی چیست؟

• شما بی‌هوش نمی‌شوید و هوشیاری خود را به طور کامل خواهید داشت.
• به فشار خون بالا کمک می‌کند.
• باعث کنترل بیشتر زایمان خواهد شد.

معایب اپیدورال در زایمان طبیعی چیست؟

• می‌تواند باعث بی‌حسی تنها در یک طرف بدن شما شود یا یخش کوچکی از شکم شما بی‌حس نشود.
• می‌تواند باعث ایجاد لرز در بدن شما گردد.
• استفاده از این روش می‌تواند طول مدت زایمان را (خصوصا مرحله بيرون راندن نوزاد) افزایش دهد.

چه کسانی نمی‌توانند زایمان اپیدورال داشته باشند؟

• در صورت وجود تب بالای 38 تا 38.5‌ درجه
• زنانی که به ام اس مبتلا هستند
• زنان بارداری که در ناحیه تزریق اپیدورال دچار عفونت باشند
• وجود جوش های چرکی شدید در ناحیه تزریق اپیدورال
• کسانی که کمردرد شناخته شده و دیسک کمر اثبات شده با ام آر آی داشته باشند
• افرادی که به اختلال انعقادی دچار هستند و پلاکت‌هایشان پایین است (در این افراد تزریق اپیدورال خطرناک است زیرا ممکن است منجر به هماتوم و خونریزی مایع مغزی نخاعی شود.)

چند نکته

استفاده از اپیدورال می‌تواند باعث کاهش فشار خون شدید و به تبع آن اختلال در رسیدن اکسیژن کافی به نوزاد شود که این وضعیت خطرناک می‌باشد. در این شرایط با استفاده از تزریق سرم (اقدامی پیشگیرانه و مراقبتی) حجم خون شما را افزایش می‌دهد تا میزان فشار خون به حالت طبیعی برگردد.

بعد از تزریق یک سوند به مثانه شما وارد می‌شود تا ادرار در کیسه مخصوص جمع‌آوری شود؛ زیرا بی‌حسی در نیم تنه پایین بدن شما باعث می‌شود که نیاز به تخلیه‌ی مثانه را احساس نکنید. بنابراین دفع ادرار باید به صورت اتوماتیک برای شما انجام شود.

استفاده از اپیدورال باعث می‌شود که نوزاد نتواند در بهترین حالت زایمان قرار گیرد، بنابراین احتمال نیاز به استفاده از فورسپس يا ونتوز (وکیوم) وجود خواهد داشت.

پس از خروج لوله‌ی تزریق اپیدورال ممکن است مقداری مایع مغزی-نخاعی از محل لوله به بیرون ترشح شود. از آنجاییکه این مایع نقش ضربه‌گير و محافظت كننده را برای مغز شما دارد، خروج حتی مقدار اندكی از این مایع می‌تواند منجر به بروز سردرد شديد در شما گردد. برای درمان این عارضه مقدار كمی خون از بازوی شما گرفته می‌شود (احتمالا يك روز پس از تولد نوزاد) و به پشت شما تزريق می‌شود تا منفذ ايجاد شده توسط سوزن اپيدورال بسته شود.

به هنگام تزریق اپیدورال و نصب ادوات آن سعی کنید کاملا بی حرکت باشید. می‌توانید به پهلوی خود دراز بکشید یا بر لبه تخت نشسته و به طرف جلو خم شوید. سعی کنید در مرحله دم، هوا را به صورت عميق از طريق بينی به درون ريه‌ها بفرستيد، و بازدم را به آرامی از طريق دهان خارج نماييد. دست همسر يا همراه خود را بگيريد و به چشمان هم خيره شويد.

منبع: مادر کلاب

بیا نی نی | دسته مادر و کودک – در این مقاله نگاهی خواهیم داشت به علائم بارداری در هفته اول؛ یعنی جایی که همه چیز از آنجا شروع می‌شود و این که چرا از اهمیت بالایی برخوردار است.

هفته اول بارداری

واقعیت این است که هفته اول بارداری آنچنان عجیب و غریب نیست. در این هفته شما مانند قبل پریود را تجربه خواهید کرد و حتی هنوز کودکی وجود ندارد. دلیل این امر این است که هنوز تا لقاح چند هفته باقی مانده است. البته منظور ما این نیست که به هفته اول بی توجه باشید بلکه می‌توانید خودتان را آماده کرده و کارهایتان را انجام دهید.

هر زمانی که پریود می‌شوید بدنتان خود را برای یک بارداری احتمالی آماده می‌کند. در این حالت تغییرات هورمونی ایجاد شده، بدن را برای لقاح طی دو هفته آماده می‌کند. به خاطر همین است که بارداری و شمارش معکوس را از روز اول آخرین پریود خانم‌ها تا تاریخ زایمان در نظر می‌گیرند. شاید به نظر بی دلیل برسد اما شروع زمان در نظر گرفتن برای بارداری از دو هفته اول یک استاندارد جهانی است.

علائم بارداری در هفته اول

•  دیواره رحم شما تخریب می‌شود و خونریزی واژن خواهید داشت.
• رحم شما برای آزاد کردن دیواره رحم منقبض می‌شود که نتیجه آن احساس درد در قسمت شکم و کمر است.
•  نوسان در هورمون‌ها باعث می‌شود تا پیش از پریود و نیز در دوره پریودتان احساس کنید شکمتان باد کرده است.
• هورمون‌های مواج می‌تواند موجب بدخلقی و نوسانات احساسی در شما شود.
• سردرد؛ بسیاری از خانم‌ها از میگرن در زمان قاعدگی عصبانی هستند که با تغییرات هورمون‌ها نیز مرتبط است.
• در این دوره ممکن است با کاهش اشتیاق برای کارها مواجه شوید.
• نیاز مکرر به ادرار نیز می‌تواند از جمله علائم بارداری در هفته اول باشد.

با این حال چنین نشانه‌هایی به خصوص برای کسانی که بارداری برایشان غیر منتظره است بیشتر مانند سندروم پیش از قاعدگی است تا نشانه‌ای از بارداری.

تغییرات فیزیکی در هفته اول

اگرچه تغییرات درونی بدن خانم‌ها از همان هفته اول آغاز می‌شود اما باز هم تغییرات فیزیکی ملموسی در هفته اول دیده نمی‌شود. از جمله نشانه‌های معمول می‌توان به مشکلات گوارشی مانند نفخ شکم، یبوست در بارداری، نوسانات عصبی، تهوع بارداری و تغییرات هورمونی اشاره کرد. البته نباید فراموش کنیم که این تغییرات بین خانم‌ها متفاوت است و بسیاری از خانم‌ها تا هفته دوم بارداری متوجه این تغییرات نخواهند شد.

پزشکان معتقدند هفته اول بارداری برای شما فرصتی است که با خیال راحت به خوردن غذاهای مورد علاقه و تفریحات مورد علاقه‌تان بپردازید چرا که هفته اول غذایی که می‌خورید و یا تفریحی که می‌کنید کودکتان را تحت تأثیر قرار نخواهد داد.

رشد کودک در هفته اول بارداری

در هفته اول بارداری تغییرات چشمگیری در رشد کودک اتفاق نمی‌افتد و فقط تخمک خارج می‌شود و به سمت لوله رحم حرکت می‌کند. در واقع همانگونه که اشاره شد، شما در این هفته هنوز باردار به حساب نمی‌آیید چرا که لقاح طی دو هفته پس از پایان پریود شما اتفاق می‌افتد.

نکاتی راجع به بارداری هفته اول 

اگر برنامه‌ای برای باردار شدن داشته‌اید، هفته اول را می‌توان هفته لذت و انتظار دانست. در صورتی که دمای پایه بدنتان را در زمان پریود بررسی کنید متوجه می‌شوید که دمای بدنتان در فاز لوتئال (دوره پس از تخمک گذاری) افزایش می‌یابد.

این عامل را می‌توان اولین نشانه روانشناختی دانست که نشان می‌دهد شما باردار هستید. در این زمان بهتر است که به متخصص زنان و زایمانتان مراجعه کنید و در عین حال عادات غذایی و فیزیکی خودتان را تغییر دهید.

در صورتی که اولین علائم بارداری در هفته اول را مشاهده کردید و در این حین داروی خاصی مصرف می‌کنید، زمان آن رسیده است که در این خصوص با پزشکتان مشورت کنید و متوجه شوید که آیا ادامه استفاده از این داروها در زمان بارداری به صلاح شما خواهد بود یا خیر.

آیا شما نشانه‌های گفته شده را در هفته اول بارداری تجربه کرده اید؟ تجربیات خود را با مخاطبان بیا نی نی درمیان بگذارید.

برگرفته از: pregnancycorner و thebump و huggies