برچسب: سالمندان

شهربانو/ با بهبود شاخص‌های سلامت و بهداشت، نرخ جمعیت و امید به‌ زندگی چهره مثبتی به جامعه نشان داد. این مسئله در ارتباط با زنان، با توجه به کاهش نرخ مرگ و میر نوزادان و مادران باردار، به طور معناداری تغییر کرد. اگرچه شاخص‌های امید به زندگی در میان زنان عدد بزرگ‌تری را در مقایسه با مردان نشان می‌دهد، این امر وجه دیگری دارد که از آن با عنوان «زنانه شدن سالمندی» یاد می‌شود. زنانه شدن سالمندی به افزایش تعداد زنان سالمند در مقایسه با مردان اشاره می‌کند که مطابق آخرین آمار کشوری، بیش از 51 درصد از سالمندان را زنان تشکیل داده‌اند و پیش‌بینی‌ها نشان می‌دهد با گذشت زمان سهم زنان بیشتر از مردان خواهد بود. آمارها می‌گوید هرچند زنان بیش از مردان به دوران سالمندی می‌رسند، در مقایسه با آن‌ها دوران سالمندی سخت‌تری را می‌گذرانند و در این دوران به دلیل سیر فیزیولوژیک جسمی‌شان، آسیب‌پذیرتر و زودرنج‌تر از مردان هستند. نکته مهم دیگر در ارتباط با افزایش آهنگ رشد سالمندی در کشور است. گزارش‌های جهانی حکایت از آن دارد که افزایش جمعیت سالمندان در کشورهای پیشرفته طی 100 تا 200 سال اتفاق افتاده است، درحالی‌که در کشورهای در حال توسعه مانند ایران این مسیر طی 30 تا 40 سال رخ می‌دهد. سرعت آهنگ رشد سالمندی همراه با پدیده زنانه شدن سالمندی، الزامات مقتضی و جدیدی پیش روی جامعه و سیاست‌گذاران می‌گذارد.
یکی از مهم‌ترین پیامدهای زنانه‌ شدن سالمندی توجه به ارائه خدمات بهداشتی و فیزیکی است. اگرچه سالمندی به‌ معنای بیماری نیست، بیشتر سالمندان متأثر از آسیب‌ها و دردهای رایج و مربوط به این دوران هستند. این در حالی‌ است که آسیب‌پذیری جسمی و فیزیکی زنان بیش از مردان است. زنان حدود ۴۳ و مردان ۳۹ درصد از بیماری‌های رایج در دوران سالمندی رنج می‌برند. این مسئله در میان زنان به ایجاد نوعی درماندگی منجر می‌شود که نشئت‌گرفته از نبود سازمان‌دهی مسائل درمانی و بهداشتی سالمندان به‌ویژه درباره زنانی است که به‌تنهایی زندگی می‌کنند. رنج و آسیب‌های جسمانی در دوران سالمندی برای زنان همراه با آسیب‌های روحی متأثر از طردشدگی اجتماعی دوچندان می‌شود. در نتیجه هسته‌ای شدن خانواده، کاهش تعداد فرزندان و هم‌چنین رشد فردگرایی، زنان سالمند از منزلت و اعتباری که مادربزرگان در خانواده‌های سنتی برخوردار بودند تقریبا بی‌بهره‌اند. آشنا نبودن آن‌ها با فناوری‌های جدید و ساز و کار اداره امور فردی و اجتماعی سبب شده است زنان سالمند نه‌تنها در اجتماع بلکه حتی در خانواده‌های خود به حاشیه رانده شوند. آسیب‌های روحی و عاطفی زنان سالمند در عرصه خصوصی در نتیجه وابستگی‌های اقتصادی و حمایتی آن‌ها به فرزندانشان دوچندان می‌شود. واقعیت این است که زنان چه در نقش همسر چه در جایگاه مادر در دوران سالمندی دارای نقش تبعی و فرعی هستند. این وابستگی که به ایجاد احساس تابعیت مضاعف منجر می‌شود، خود، به‌ نوعی کاهنده منزلت و جایگاه اجتماعی آنان است. به علاوه، به علت نابرابری‌های موجود در میزان اشتغال، مالکیت دارایی‌ها و کنترل پس‌انداز و اداره امور مالی، سالمندی برای زنان مشکلات اقتصادی بی‌شماری به همراه دارد که متعاقب آن، نبود پشتوانه مالی به ناتوانی در مدیریت زندگی و احساس «غیرمولد» و «باری بر دوش دیگران بودن» را برای آنان ایجاد می‌کند.
با ایـــن همــــه، باید در نظر داشت سال‌خوردگی جمعیت در واقع یک موفقیت بهداشتی است زیرا نشان‌دهنده بهبود شاخص‌های سلامت است اما تنها در صورت نبود برنامه‌ریزی مناسب، به چالشی بزرگ تبدیل خواهد شد. این مسئله در ارتباط با زنان و جایگاه آن‌ها در جامعه ایرانی توجهی مضاعف از سوی خانواده‌ها و هم‌چنین دست‌اندرکاران مدیریت شهری می‌طلبد. پوشش‌دهی به برخی نیازهای جسمی و روحی سالمندان به‌ویژه در بهروه‌وری از خدمات رفاهی و تفریحی از طریق نهادهایی همچون شهرداری‌ها و سراهای محله امکان‌پذیر است. سامان‌دهی به وضعیت زنان سالمند به عنوان سرمایه‌های اجتماعی نیازمند برنامه‌ای هدفمند و چشم‌اندازی غنی است. انتظار می‌رود در کنار تشویق خانواده‌ها به فرزندآوری، بازاندیشی درباره جایگاه سالمندان در خانواده‌ها و توجه به وضعیت آن‌ها نیز در دستور کار قرار گیرد.
دکتر محدثه جزایی – دبیر انجمن علوم سیاسی شعبه خراسان

خراسان/ گفت‌و‌گو با خانم رابعه مدنی هنرمند پیش کسوت ۷۸ ساله و مهربان سینما درباره دنیای سالمندی
 چه شد که در میان سالی بازیگری را شروع کردید؟
از زمانی که پسرم امیرشهاب رضویان سینما قبول شد، من هم بازیگر شدم. بعد از آن هرکدام از دوستانش که می‌خواستند فیلم کوتاه بسازند از من خواهش می‌کردند برایشان بازی کنم چون جوان بودند و هنوز کارهای اول‌شان بود سعی می کردم به هر نحوی کمک‌شان کنم. مثلا بعضی از وسایل مثل ملافه، کرسی و بقچه‌ام را همراه خودم می‌بردم سر صحنه. همیشه به  جوان‌ترها  اهمیت می دهم. هروقت می‌روم سر صحنه همراهم یک کیسه داروی گیاهی هم می‌برم. هرکس هر دردی داشته باشد فورا برایش دارو آماده می‌کنم، مثل یک مادربزرگ واقعی. وقتی هم در کودکستان به عنوان مربی فعالیت می‌کردم جوری بچه‌ها را خطاب قرارمی‌دادم که به خودشان افتخار کنند. این روزها هم حدود 10 پیشنهاد کار داشتم اما به‌خاطر وضعیت بیماری کرونا همه را رد کردم. نه به‌خاطر نگرانی از مرگ، وقتی می‌توانم با احتیاط خودم را از بیماری حفظ کنم چرا مزاحم بقیه شوم و خودم را زمین‌گیر کنم؟
  بازیگری در این سن و سال برایتان سخت نیست ؟
نه، چون در همه کار‌ها خودم هستم. تظاهر نمی‌کنم و به راحتی در کالبد نقشم فرو می‌روم. من همیشه در لحظه زندگی می‌کنم و خدا را بابت این ویژگی شکر می‌کنم.
  آیا قبول دارید که هیچ‌وقت برای شروع یک کار دیر نیست و نباید گفت از سن من گذشته؟
 هیچ‌وقت غصه گذشته را نمی‌خورم و از اتفاقاتی که برایم در جریان است نهایت لذت را می‌برم، چون این سن هم بخشی از زندگی است و باید از آن تجربیات شیرینی به یادگار بماند. دنیا را باید آسان گرفت. از کجا می‌دانیم چقدر زنده‌ایم؟ پس بهتر نیست همین دوران را با خاطرات خوش سپری کنیم؟

 دوران کرونا را چطور می‌گذرانید؟
برای رفت‌و‌آمدم احتیاط می‌کنم. حدود هشت ماه است در قرنطینه هستم، «بی‌تقصیر اما در زندان انفرادی»! مرتب از ماسک و دستکش استفاده می‌کنم چون کرونا شوخی ندارد. من عمرم را کرده‌ام، خوب و بد گذشت. خدا را هزار مرتبه شکر می‌کنم اما دلم برای دیگران می‌سوزد، آدم باید به همه فکر کند چون پسر خودم مبتلا شد و می‌دانم چقدر شرایط سخت است. من از وقتی کلاس اول دبستان بودم بافتنی می کردم. این روزها هم کامواهای قدیمی و رنگارنگم را درآورده‌ام و ترکیب کرده‌ام و با تکه‌دوزی سه تا پتو دوخته‌ام.
 چه توصیه‌ای برای جوانان دارید؟
همیشه دعا می‌کنم خداوند به همه‌ جوان‌ها شغل خوب، همسر خوب و ایمان عطا بفرماید. ارزش زندگی خیلی بالاست، حیف است که وقت گران بها را صرف امور بی‌ارزش کنند،   از هیچ چیز لذت نبرند و حواس‌شان پرت تلفن همراه و مسائل جزئی باشد. فراموش نکنند در همه دوران زندگی به استاد محتاج هستیم. قدر جوانی‌تان را بدانید، جوانی خیلی زود می‌گذرد و دیگر هم برنمی‌گردد، پس تا وقت دارید به تقویت سلامتی، ایمان، خداشناسی، همسرداری و ارتباط با پدر و مادر بپردازید.
 گر شبی در خانه جانانه مهمانت کنند
 گول نعمت را مخور، مشغول صاحب‌خانه باش
(فروغی بسطامی)
نویسنده : مهدیس مرادیان | خبرنگار

خراسان/ افزایش سن  نباید بهانه‌ای برای بی‌خیال شدن از سر و شکل و نامرتب بودن باشد. فراموش نکنید تصویر مادربزرگ‌ها و پدربزرگ‌ها تا ابد در ذهن فرزندان باقی خواهدماند. با به‌کارگیری این ترفندها این تصویر زیبا را در ذهن اعضای خانواده‌تان زیباتر کنید:
 در جمع‌های خانوادگی با لباس‌های مهمانی‌تان حضور پیدا کنید. طوری بپوشید که انگار قرار است به ظاهرتان نمره بدهند. هیچ‌وقت به خود نگویید «از ما که دیگه گذشته»!
 بیشتر سالمندان، به خصوص خانم‌ها در هر فصلی احساس سرما می‌کنند. پیشنهاد می‌کنیم به صورت لایه‌ای لباس بپوشید تا به راحتی بتوانید با دمای محیط از تکه‌های لباس‌تان کم و زیاد کنید.
 لباس‌هایی بپوشید که بخش بالایی بازوی شما و گردن‌تان را بپوشاند چون پوست این بخش‌های بدن در اثر بالا رفتن سن چروکیدگی دارد و سن شما را بیشتر نشان می‌دهد.
 بهتر است رنگ شاد بپوشید. پیراهن‌های ساده یا راه‌راه و چهارخانه با ترکیب رنگ‌های روشن برای آقایان و لباس‌های طرح‌دار یا گلداری که زمینه روشنی دارند برای خانم‌ها، در شادابی خلق و خو بسیار تاثیرگذار است.
 درباره کفش‌ها هم بهتر است به راحتی آن، بیشتر از زیبایی‌اش توجه کنید. در کفش‌های زنانه مراقب باشید پاشنه کفش، محکم و باثبات باشد و از پاشنه‌های باریک استفاده نشود. کفش بدون بند یا زیپ، توصیه می‌شود تا مشکل باز و بسته کردن یا آمدن بند زیر پا حل شود.
 بیشتر سالمندان به قاب عینک خود توجهی ندارند. این در حالی است که انتخاب فریم عینکی که متناسب با چهره و رنگ پوست باشد می‌تواند شما را چندین سال جوان‌تر نشان دهد ولی در استفاده از زیورآلات زیاده‌روی نکنید، هم باعث خستگی می‌شود، هم فکرتان را مشغول نگهداری و مرتب‌کردنش می‌کند و هم ممکن است از نظر جسمانی به شما صدمه بزند
منبع: sunriseseniorliving

تابناک با تو/ آیریس آپفل که لقب مادربزرگ دنیای مد را دارد، چند روز پیش ۹۹ ساله شد. او به عنوان یکی از خوش‌پوش‌ترین زنان دنیای مد، به دلیل ظاهر و استایل خاص و منحصربه‌فردش شهرت فراوانی دارد. هر کس که کمی با دنیای مد آشنا باشد حتما آیریس آپفل Iris Apfel را می‌شناسد. آیریس که یک طراح داخلی و دکوراسیون است، در سنین بالا تصمیم به طراحی لباس گرفت و به خاطر روی آوردن به سبکی غیرسنتی توانست به شهرت برسد.

خراسان/ وقت گذرانی با نوه ها برای بعضی به نظر سخت می آید. برخی از سالمندان با بیان اینکه حوصله درگیری های وراوده با بچه ها را ندارند از این کار اجتناب می کنند. اما می شود با تغییر نگاه و زاویه دید خود از این فرصت ها استفاده و از فوایدش بهره مند شد.

جوان آنلاین/  فرقی نمی‌کند چه سن و سالی داشته باشید. تنهایی در هر سن و سال و هر مرحله از زندگی سختی‌های خودش را دارد.
جنس تنهایی در دوران سالمندی با تنهایی در دوران جوانی فرق می‌کند. دوران سالمندی دوران آرامش و نیاز است. وقتی گرد پیری روی مو‌های‌مان می‌نشیند بیشتر از دوره جوانی به همدم و همراه، هم‌صحبت و همدل نیاز داریم. اما دوران پیری اغلب با تنهایی و افسردگی همراه است. کمتر زوج سالمندی را می‌بینیم دعای به پای هم پیر شدن، برای‌شان مستجاب شده باشد. خیلی وقت‌ها همسفرانی که زندگی خود را به امید پیر شدن به پای هم تا پایان عمر آغاز می‌کنند در میانه راه یکدیگر را تنها می‌گذارند. اغلب موارد این تنها ماندن‌ها به خاطر پیاده شدن یکی از زوجین از قطار زندگی است.

در این بین خیلی وقت‌ها پدربزرگ‌ها به سراغ ازدواج مجدد می‌روند تا در دوران پیری از تنهایی دربیایند. جامعه هم کمتر نسبت به این ماجرا واکنش نشان می‌دهد و معمولاً خانواده پیرمرد‌ها این پذیرش را دارند که پدر یا پدربزرگ خانواده بعد از فوت مادر یا مادربزرگ به سراغ تجدید فراش برود، اما این مسئله در بین خانم‌ها بسیار کمتر دیده می‌شود به همین خاطر هم اغلب موارد با مرگ زوج همسرش تا پایان عمر تنها می‌ماند. آمار سخنگوی سازمان ثبت احوال هم این مسئله را تأیید می‌کند.

به گفته سیف‌الله ابوترابی سخنگوی سازمان ثبت احوال، ۱/ ۸ درصد ازدواج‌های انجام شده در سال ۱۳۹۸مربوط به مردان سالمند ۶۰ ساله و بیشتر از آن بوده است.

طبق آمار آقای سخنگو ۹ هزار و ۵۵۲ مورد از ازدواج‌های سال گذشته مربوط به مردان ۶۰ ساله و بیشتر از آن بوده است این در حالی است که فقط ۱۳۵۸ ازدواج (۲۶/ ۰ درصد از کل ازدواج‌ها) برای زنان سالمند در این سال ثبت شده است. نکته جالب این آمار ثبت ازدواج ۱۲۵۶ مرد و زن هر دو سالمند (۶۰ ساله و بیشتر) در سال ۱۳۹۸ است. البته از نگاه ابوترابی در بسیاری از موارد زن و شوهر به لحاظ شرعی در قید زوجیت هستند، اما ازدواج خود را با تأخیر ثبت کرده‌اند.

بر پایه داده‌های سال ۱۳۹۸، امید به زندگی مردان در بدو تولد ۳ /۷۳ سال و امید به زندگی زنان در بدو تولد ۵/ ۷۶ سال است. آمار بیشتر زنان سالمند نسبت به مردان سالمند خودش، عاملی مهم برای افزایش تنهایی مادربزرگ‌ها نسبت به پدربزرگ‌هاست، اما در کنار این، تابو‌های اجتماعی اغلب مانع می‌شود که زنان سالمند بتوانند ازدواج کنند. به همین خاطر هم بسیاری از مادربزرگ‌ها به رغم علاقه و آمادگی برای ازدواج مجدد به‌واسطه نگاه و قضاوت اطرافیانشان تا آخر عمر تنها می‌مانند. این در حالی است که ازدواج سالمندان یکی از بهترین راهکار‌هایی است که می‌تواند کیفیت زندگی پدربزرگ‌ها و مادربزرگ‌ها را ارتقا دهد و نشاط و سرزندگی را به آنان بازگرداند. در این زمینه به خصوص برای ازدواج و تنها نماندن مادربزرگ‌ها نیازمند فرهنگ‌سازی هستیم.

تمام اعضای جامعه نه فقط فرزندان سالمندان باید بدانند ازدواج و داشتن شریک زندگی و همدم در ایام کهولت سن مهم‌تر از دوران جوانی است. سالمندان نیازمند هم‌صحبتی با کسی هستند که از جنس خودشان باشد و بتواند آن‌ها را درک کند. این اتفاق می‌تواند در ازدواج‌های میان پدربزرگ‌ها و مادربزرگ‌هایی که فاصله سنی مناسبی هم دارند بهتر رخ دهد. اما تابو‌های فرهنگی به خصوص در میان زنان سالمند، موجب شده تا آنان از ازدواج مجدد خودداری کنند. در حالی که ازدواج مجدد علاوه بر از تنهایی درآوردن سالمندان زندگی آنان را سلامت‌تر و کیفی‌تر می‌کند و زوجین سالمند می‌توانند برای پایان عمری دلپذیر یکدیگر را همراهی کنند. این مهم نیازمند همراهی ما جوانان با پدربزرگ‌ها و مادربزرگ‌هایمان است. اگر ما این مسئله را بپذیریم مسلماً آن‌ها هم برای ازدواج مجدد تمایل بیشتری نشان می‌دهند.

بر پایه برآوردها، امید می‌رود به طور میانگین مردان سالمند گروه سنی ۶۵ تا ۶۹ سال، ۴/ ۱۵ سال و زنان سالمند ۶۵ تا ۶۹ ساله، ۲/ ۱۶ سال دیگر زندگی کنند. امید به زندگی برای هر یک از مردان و زنان سالمند گروه سنی ۷۰ تا ۷۴ سال، به‌طور متوسط ۶/ ۱۱ و ۱ /۱۲ سال و امید به زندگی در سن ۸۰ سالگی و بیشتر برای مردان و زنان به‌ترتیب ۵ /۷ و ۶/ ۷ سال است. با این اوصاف وقتی مادربزرگ‌ها و پدربزرگ‌ها می‌توانند سال‌های پایانی عمرشان را با ازدواج مجدد کیفی‌تر کنند چرا باید در تنهایی و انزوا زندگی‌شان را پایان دهند؟

خراسان/ سیده توران میرهادی نویسنده، استاد ادبیات کودک و کارشناس آموزش و پرورش، متولد 26 خرداد سال 1306 شمسی بود. او بیش از 60سال در حوزه‌ ادبیات کودک   و اشاعه فرهنگ کار کرد. توران میر هادی را معمار نخستین مدارس نوین ایران و یکی از برجسته‌ترین شخصیت‌های معاصر ادبیات کودک ایران می‌دانند. او در فرانسه رشته روان شناسی تربیتی خواند و به نگرشی نو درباره آموزش و پرورش کودکان رسید. فوت برادرش ضربه سختی به او وارد کرد اما نصیحت زیبای مادرش که «همیشه غم بزرگ را به کار بزرگ تبدیل کنیم» در ذهنش جرقه تاسیس مدرسه‌ای به نام برادرش فرهاد را زد که در آن برخلاف مدرسه‌های دیگر، دانش‌آموزان در راس سیستم آموزشی قرار داشتند و همه  در اداره مدرسه سهیم بودند. به این ترتیب اتفاقی نو در سیستم آموزشی رخ داد.
حسن انوری، مولف «فرهنگ سخن» درباره خانم میرهادی می‌گوید: «زنی بسیار منزه و اخلاق‌مدار بود که با وجود کارهای بزرگی که انجام داد هیچ‌گاه با غرور و تکبر رابطه‌ای نداشت. یکی از خدمات بی‌مانند ایشان فهرست بهترین کتاب‌هایی که کودکان و نوجوانان می‌توانند بخوانند بود که در صفحات پایانی کتاب‌های درسی آورد.»
خانم میرهادی آثار ارزشمند زیادی   از خود به جا گذاشته است. یکی از آن‌ها که برایش اهمیت ویژه‌ای داشت فرهنگنامه کودکان و نوجوانان بود که به‌عنوان مرجعی عمومی برای بچه‌های ۱۰ تا ۱۶ ساله تهیه شده بود. او سرانجام میراث گران بهایش را در اختیار ما گذاشت و در ۱۸ آبان ۱۳۹۵ در 89 سالگی دار فانی را وداع گفت.
منبع: fidibo
همشهری آنلاین

فرادید/ پژوهشگران دریافتند، کسانی که به‎طور مداوم بازی‌هایی مانند شطرنج و دبلنا انجام می‎دهند، بیشتر احتمال دارد مهارت‌های فکری‌شان را درگذر زمان حفظ کنند. در این مطالعه محققان دانشگاه «ادینبرو» وضعیت ۱۰۹۱ نفر از متولدان سال ۱۹۳۹ را بررسی کردند. محققان عملکرد شناختی عمومی شرکت‌کنندگان را در ۱۱ و ۷۰ سالگی سنجیدند. سپس رشته‌ای آزمایش‌های شناختی در سنین ۷۰، ۷۳، ۷۶ و ۷۹ سالگی روی آنان انجام شد. در ۷۰ و ۷۶ سالگی از شرکت‌کنندگان پرسیدند، چندوقت یک‌بار فعالیت‌هایی مانند بازی‌های کارتی، شطرنج و دبلنا انجام می‌دهند یا جدول حل می‌کنند. سپس پژوهشگران کوشیدند ببینند چه رابطه‌ای بین نوع بازی‌ها و توانایی‌های شناختی آنان وجود دارد. نتایج این مطالعه نشان می‌دهد، احتمال زوال مهارت‌های فکری در کسانی که در سنین بالاتر سعی کرده‌اند بیشتر به این‌گونه بازی‌ها بپردازند، کمتر است. پژوهشگران نتیجه گرفتند با این یافته‌ها می‌توان فهمید چه نوع فعالیت‌هایی ممکن است به تقویت توانایی‌های شناختی انسان در سالخوردگی کمک کند. «کرولاین آبراهامز» مدیر یک مؤسسه خیریه می‌گوید: «یافته‌های این مطالعه گواه دیگری است بر این‌که زوال مهارت‌های فکری در پیری لزوماً اجتناب‌ناپذیر نیست. با کشف ارتباط میان پرداختن به بازی‌های فکری و دیگر بازی‌های غیردیجیتالی در سنین بالاتر و داشتن مهارت‌های فکری و حافظه قوی‌تر، دانش ما درباره اقداماتی که می‌توان برای حفظ سلامت عملکرد شناختی انجام داد، بیشتر می‌شود».

خراسان/ کاهش احساس انزوا با پیدا کردن موضوع برای گفت و گو
تحریک حافظه به ویژه هنگام  تماشای فیلم های کلاسیک
افزایش احساسات خوشایند مانند خوشحالی
سرگرم شدن و تجربه لحظات لذت بخش
کاهش استرس و آرامش بخشی
نویسنده : شیوا رضایی | روزنامه نگار

خراسان/  با آغاز فصل سرما، فصل آنفلوآنزا هم آغاز می‌شود. امسال هم که با وجود شیوع کرونا همه می‌دانیم باید تا آن جا که می‌توانیم از ابتلای خود به آنفلوآنزا پیشگیری کنیم؛ به ویژه وقتی بالای 60 سال داریم اما چطور می‌توان از ابتلا به آنفلوآنزا پیشگیری کرد؟
  تغذیه خوب و ورزش
داشتن فعالیت بدنی مناسب در کنار رژیم غذایی که در آن میوه‌ها و سبزیجات تازه وجود دارند، می‌تواند کمک کند تا سیستم ایمنی شما تقویت شود. هر چه سیستم ایمنی تقویت شود، احتمال ابتلا به آنفلوآنزا و درگیری با عوارض نوع شدید آن کاهش می‌یابد.
  رعایت بهداشت
با توجه به این که آنفلوآنزا یک بیماری ویروسی است، هر چه بهداشت را بیشتر رعایت کنید، احتمال بیماری خود را کاهش داده‌اید. شست وشوی منظم دست با آب و صابون و کاهش ارتباط با افراد مشکوک به بیماری، کمک بزرگی در این زمینه است.
  تزریق واکسن در زمان مناسب
تزریق واکسن در ابتدای فصل آنفلوآنزا (مهر و آبان) توصیه جدی متخصصان برای گروه‌های پرخطر از جمله افراد بالای 65 سال است. اگر سن تان زیر 65 است اما به بیماری‌هایی چون بیماری‌های قلبی مبتلا هستید، در خصوص تزریق واکسن با پزشک خود حتما مشورت کنید.
  حفظ آرامش و دوری از استرس
با افزایش استرس و نگرانی، سیستم ایمنی ما ضعیف می‌شود، برای همین هرقدر بتوانید این روزها آرامش خود را بیشتر حفظ کنید و استرس کمتری داشته باشید، بدن شما توان بیشتری برای مبارزه با آنفلوآنزا خواهد داشت. برای کسب آرامش می‌توانید از کتاب خوانی، باغبانی، هنرهای دستی و انجام ورزش‌های سبک در خانه کمک بگیرید.
نویسنده : شیوا رضایی| روزنامه‌نگار