برچسب: سلامت

خیلی وحشتناک است که با صدای گریه نوزاد خود از خواب بیدار شوید و وقتی او را در آغوش می‌گیرید متوجه شوید بدن آن، بسیار گرم است. شما با یک دماسنج می‌توانید متوجه شوید که آیا کودکتان تب دارد ولی اگر تب داشت چه کنیم؟ خیلی مهم است که در زمانی که نوزاد تب دارد بدانیم چگونه آن را آرام کنیم و چه مراقبت‌های پزشکی را برای آن انجام دهیم.

مراقبت از یک نوزاد بیمار

دمای بیش از 38 درجه سانتی گراد تب نوزاد محسوب می‌شود و دمای 38/3 درجه سانتی گراد یعنی کودک شما تب دارد. در بیشتر موارد داشتن تب یعنی بدن کودک شما با یک عفونت مبارزه می‌کند. تب نوزاد می‌تواند بدن کودک را در برابر باکتری‌های خاص تحریک کند و در برابر آن‌ها محاظت کند. درست است که تب نوزاد یک گام مثبت علیه بیماری‌ها در بدن کودک است ولی می‌تواند باعث ناراحتی کودک شما نیز شود. در این شرایط کودک شما به سرعت نفس می‌کشد و به مایعات بیشتری احتیاج دارد.

تب نوزاد معمولاً با بیماری های زیر همراه است:

• بیماری های مقعدی
• ذات الریه
• عفونت گوش
• آنفولانزا
• سرماخوردگی
• گلو درد
• عفونت خون، عفونت دستگاه ادراری و روده
• مننژیت
• طیف وسیعی از بیماری های ویروسی

اگر کودک شما 6 ماهه یا بیشتر است و تب آن زیر 38 درجه سانتی گراد است لازم به درمان نیست، به جز آنکه کودک شما ناراحت باشد و به خواب نرود، ولی در شرایطی که غذا خوردن و بازی کردنش طبیعی است بهتر است که منتظر بمانید تا تب از بدنش رفع شود.

چگونه تب نوزاد را درمان کنیم؟

با یک پزشک متخصص اطفال درباره نحوه مصرف دوز استامینوفن یا ایبوپروفن صحبت کنید، این داروها معمولاً تب را کاهش می‌دهند. داروساز یا پزشک متخصص دوز مناسب کودکتان را به شما می‌گوید ولی توجه کنید به کودک خود آسپرین ندهید.

اطمینان حاصل کنید که کودکتان بیش از حد لباس نپوشیده باشد و به طور منظم به او مایعات بدهید. از دست دادن آب بدن برای یک نوزاد می تواند نگران کننده باشد. کودک خود را با یک پد حمام اسفنجی، خنک کنید و یا با کمک فن و کولر و یا در آوردن لباس‌های اضافی‌اش و دادن مایعات منظم به آن، تب را کنترل کنید.

بعد از اینکه این کارها را انجام دادید، دوباره درجه حرارت بدن نوزاد را بسنجید و این کار را ادامه دهید تا زمانی که تب کودک پایین بیاید. تب منجر به کم آبی بدن می‌شود و کودکان به سرعت آب بدن خود را از دست می‌دهند.

علائم کم آبی بدن نوزاد

• گریه بدون اشک
• دهان خشک
• پوشک با خیسی کمتر از قبل

اگر کودک شما از شیر مادر تغذیه میکند، سعی کنید جهت جلوگیری از کم آبی بدن، شیر بیشتری به او بدهید.

تشخیص دقیق تب نوزاد، تنها از طریق لمس و احساس تفاوت درجه حرارت بدن کودک امکان پذیر نیست. اگر فکر می‌کنید که کودکتان تب دارد، با یک دماسنج درجه حرارت بدن او را اندازه بگیرید. سعی کنید اتاق کودک خود را خنک کنید اگر اتاق بیش از حد گرم است از یک فن برای گردش هوای اتاق و خنک کردن اتاق استفاده کنید.

 چه زمانی باید به دکتر مراجعه کنید؟

اگر کودک شما علائم زیر همراه با تب را دارد باید به پزشک متخصص اطفال مراجعه کنید:

• استفراغ
• اسهال
• تشنج
• خواب آلودگی بسیار زیاد

اگر نوزاد تازه متولد شده به تب دچار شد، چه کنیم؟

اگر نوزاد شما کمتر از 2 ماهه هست و درجه حرارت بدن او 38 درجه سانتی گراد یا بالاتر بود به پزشک متخصص مراجعه کنید. نوزادان تازه متولد شده ممکن است بر اثر بیماری، تنظیم حرارت بدنشان به هم بخورد به این معنی که به جای اینکه سرد شوند، بدنشان گرم می‌شود؛ همین طور اگر نوزاد تازه متولد شده شما درجه حرارت کمتر از 36 درجه سانتی گراد داشت، به پزشک متخصص مراجعه نمایید.

تشنج و تب نوزادان

گاهی اوقات نوزادان بعد از 6 ماهگی دچار تشنج‌هایی می‌شوند که ناشی از تب می‌باشد. در بسیاری از موارد تشنج‌های نوزادان در ساعات اولیه بیماری رخ می‌دهد که فقط چند ثانیه یا کمتر از یک دقیقه طول می‌کشند. بدن کودک در این شرایط سفت شده و دارای تکان‌های شدید می‌شود و چشم‌هایش برگشته و رنگ پوست آن تیره‌تر از حالت عادی می‌شود، این می‌تواند یک تجربه وحشتناک برای پدر و مادر باشد، ولی تشنج‌های ناشی از تب در دراز مدت تقریباً آسیبی برای کودک ندارند اما مهم است که این حالات کودک خود را، به پزشک مربوطه گزارش دهید.

آیا کودک من تب دارد یا گرمازده شده است؟

در موارد نادر ممکن است تب با گرمازدگی اشتباه گرفته شود؛ اگر کودک در مکان خیلی گرمی قرار دارد یا اگر لباس‌های بیش از حد در محیطی گرم و مرطوب پوشیده است، ممکن است به گرمازدگی دچار شود و این بدلیل عفونت داخلی یا شرایط داخلی بدن نوزاد نیست. اگر دمای محیط بالا باشد دمای بدن نوزاد نیز به سرعت بالا می‌رود و می‌تواند به 40 درجه سانتی گراد برسد که باید سریعاً آن را پایین آورد.

روش های خنک کردن کودک:

• بدن کودک را با آب سرد بشویید.
• با فن یا کولر محیطی که کودک در آن قرار دارد، را خنک کنید.
• کودک را به مکان خنک تر منتقل کنید.

این روش‌ها، روش‌های اورژانسی هستند و بلافاصله بعد از پایین آوردن دما و خنک کردن نوزاد، باید کودک را نزد یک پزشک متخصص اطفال برد.

نتیجه گیری

تب نوزاد می‌تواند وحشتناک باشد ولی به یاد داشته باشید که معمولاً  مشکل خاصی نیست. به کودک خود نگاه کنید و بررسی کنید که اگر تب دارد و ناراحت است شرایطی ایجاد کنید تا احساس راحتی کند. اگر در مورد دمای بدن کودک خود اطمینان ندارید و نمی‌دانید آیا تب دارد یا خیر؟ شک نکنید و حتماً با یک پزشک متخصص صحبت کنید. در ضمن نکات زیر را فراموش نکنید:

1. اگر کودک شما 6 ماهه یا بیشتر است و تب آن زیر 38 درجه سانتی گراد است، تب نیاز به درمان ندارد و ممکن است به خودی خود درمان شود.
2. والدین توجه کنند اگر کودکشان تب دارد، شرایط محیط را در جهت بهتر شدن و راحتی کودک تغییر دهند.  
3. جلوگیری از کم آبی بدن در زمان تب نوزاد بسیار اهمیت دارد.

اولین قدم برای افزایش شیر مادر، این است که خودتان به کودکتان شیر بدهید و تمام وقت خود در اختیار کودک خود باشید ولی اگر نتوانید همیشه خودتان به کودکتان شیر بدهید، چه باید کنید؟ در این مقاله 8 روش کاربردی برای افزایش شیر مادر ارائه شده است.

1- دوشیدن یا پمپ شیر یک ساعت بعد از هر بار غذا دادن

اگر کودک خود را طبق یک برنامه غذایی منظم، تغذیه کنید، دوشیدن شیر، یک ساعت بعد از غذا دادن می‌تواند به افزایش شیر مادر کمک کند. بهتر است بگوییم کودک شما هر سه ساعت، غذا می‌خورد. یک ساعت بعد از تغذیه کودک، چند دقیقه از وقت خود را صرف پمپ شیر کنید. این کار کمک می‌کند که برای شیر خوردن نوبت بعدی، به اندازه کافی شیر تولید و ذخیره شود. سعی کنید یک پمپ با کیفیت داشته باشید. کسانی که سن بالاتری دارند، بهتر است که از پمپ‌های الکتریکی استفاده کنند که تا مدت زیادی بدون شکستن عمر می‌کند.

2- هر روز صبح بلغور جو بخورید

با مصرف جوی دو سر یا بلغور هر روز صبح افزایش شیر مادر را مشاهده خواهید کرد. گفته شده است که جو دوسر شیر بیشتری تولید می‌کند، به ویژه اگر هر روز بخورید. می‌توانید بلغور جو را در آب و شیر ریخته و با کمی قند آن را شیرین کنید و بخورید. همچنین می‌توانید برای تنوع انواع توت‌ها و موز را به وعده غذایی صبحانه خود اضافه کنید.

3- به اندازه کافی آب و غذا بخورید

به یاد داشته باشید زمانی که باردار بودید 300 کالری اضافی را چطور مصرف می‌کردید؟ در حالی که در زمان شیر دادن به کودک باید 500 کالری اضافی مصرف کنید. از آنجایی که تغذیه با شیر مادر منجر به کاهش وزن می‌شود باید مدنظر داشته باشید که با خوردن غذاهای مناسب شیردهی، کالری کافی برای تولید شیر را دریافت کنید چرا که با شیر دادن کالری مصرفی از بدن خارج می‌شود.

نوشیدن آب برای شیردهی بسیار مهم است. بهترین روش برای اینکه مطمئن شوید 64 اونس آب مورد نیاز برای بدن خود را تامین کرده‌اید، استفاده از بطری‌های ورزشی دارای درجه است. شما تاثیر نوشیدن آب بر شیردهی را به سادگی متوجه خواهید شد. یکی دیگر از راه‌های دریافت آب، نوشیدن “چای شیر مادر“ است (نوعی چای گیاهی مخلوطی از چند گیاه، که مخصوص افزایش شیر مادران شیرده است). در واقع چای به افزایش شیر مارد کمک می‌کند. افزودن کمی عسل به چای در صبح یا عصر می‌تواند نوشیدن آن را برایتان بسیار لذت بخش کند.

4- پانزده دقیقه بعد از هر بار شیر دادن، شیر خود را بدوشید

یک ترفند دیگر برای افزایش شیر مادر، این است که تعداد دفعات دوشیدن شیر خود را افزایش دهید. زمانی که شما هر بیست دقیقه به فرزند خود شیر می‌دهید، 15 دقیقه بعد از آن شیر خود را بدوشید. برخی از مادران در ابتدای دوشیدن شیرشان، شیر خیلی کمی می‌دوشند ولی با افزایش زمان دوشیدن و افزایش دادن دفعات دوشیدن، شیر شما بیشتر می‌شود. اگر شما در طول روز شیر خود را بدوشید، با دوشیدن در هر 15 دقیقه یکبار در طول روز، متوجه افزایش شیر خود می‌شوید. در صورتی که، در طول شب قادر به انجام این کار نیستید و خواب آلوده هستید در طول روز حتماً به طور منظم آن را انجام دهید.

5- استراحت کافی داشته باشید

یکی از راه‌های افزایش شیر مادر، استراحت و خواب کافی اوست. مادران شیرده باید برای بدن خود ارزش قائل باشند زیرا بدنشان مهمترین کار یعنی تولید شیر را انجام می‌دهد بنابراین نیاز به استراحت هم دارد. این بدین معنی است که از لحاظ جسمی به بدن خود سخت نگیرید و بخوابید و هر زمانی که تمایل داشتید از خواب بیدار شوید. ممکن است شما از آن دسته افرادی باشید که باید تمامی وظایف خد به یک زن خانه دار را انجام دهند تا استرس نداشته باشند ولی بدانید خستگی زیاد بر میزان تولید شیر مادر تاثیر می‌گذارد.

6- دوشیدن را بعد از تغییر تغذیه کودک همچنان ادامه دهید

همانطور که کودکتان رشد می‌کند در روز و شب کمتر شیر می‌خورد و ممکن است تنها زمان‌هایی که از خواب بیدار می‌شود، شیر بخواهد. این به این معنی است که کمتر شیر می‌خورد. یا قبلاً در شب دوبار بیدار می‌شده است و شیر می‌خورده است ولی حالا فقط یکبار بیدار می‌شود یا شب را به طور کامل می‌خوابد و بیدار نمی‌شود. شما بجای تنظیم کردن بدن خود با برنامه غذایی کودک خود، به دوشیدن شیر خود ادامه دهید. اگر کودک شما تمام طول شب خواب است یکبار بیدار شوید و شیر خود را بدوشید. این روش به بدن شما می‌گوید که روند تولید شیر را ادامه دهد و با برنامه غذایی جدید کودک تنظیم نشود. شما می‌توانید برای خود یک برنامه ریزی داشته باشید مانند بیدار شدن و دوشیدن شیر و ذخیره شیر و فریز کردن آن، به طوری که به تعداد مشخصی از شیر فریز شده برسید. البته اگر خسته‌اید، دوشیدن را ندید بگیرید و بجای آن استراحت کنید.

7- اطمینان پیدا کنید که پمپ دوشیدن، مناسب شماست.

معمولاً وسیله‌های دوشیدن در اندازه‌های مختلفی هستند پس اطمینان حاصل کنید که اندازه پمپ مناسب شما باشد و شیر به داخل آن بیاید و عمل دوشیدن را بخوبی انجام دهد.

8- دوشیدن و شیر دادن به نوزاد به صورت همزمان

بجای تغییر دادن سینه مادر در هر بار شیر خوردن کودک، می‌توانید همزمان که کودک از یک سینه شیر می‌خورد عمل دوشیدن را از سینه دیگر انجام دهید و آن را برای تغذیه بعدی کودک کنار بگذارید. مثلا برای تغذیه صبح که کودک از سینه راست شیر می‌خورد عمل دوشیدن شیر را از سینه چپ انجام دهید و برای تغذیه ظهر کودک از سینه چپ و دوشیدن از سینه راست انجام گیرد.

نتیجه گیری

بسیاری از مادران شیرده به دلیل داشتن شیر کم ناامید می‌شوند و تصمیم می‌گیرند منبع تغذیه کودک خود را تغییر دهند، ولی خواندن این مقاله به آن‌ها کمک می‌کند تصمیم خود را تغییر دهند و موارد ذکر شده در مقاله را انجام دهند. خوردن، نوشیدن و استراحت کافی برای تولید شیر کافی یک مادر شیرده لازم است. همچنین برای دوشیدن شیر بهتر است یک برنامه تنظیم کنید و چند روز آن را امتحان کنید ببینید موثر هست یا خیر و در غیر اینصورت برنامه دوشیدن را تغییر دهید.

ختنه کردن، عمل جراحی کوچکی است که از پنج هزار سال قبل انجام می گرفته است. در این عمل جراحی، پوستی که سر آلت نوزاد را پوشانده است با روشهای مختلف جدا می کنند. بهترین زمان ختنه از نظر پزشکی در 40 روز اول تولد است. بعضی از جوامع دیگر مانند اروپائیان و آمریکایی ها به مزایای ختنه کردن معتقدند و به علل زیر کودک را ختنه می کنند:

• نظافت و تمیز کردن آلت تناسلی: در حالت طبیعی در زیر پوستی که آلت تناسلی کودک را می پوشاند، ماده سفید رنگی به طور دائم ترشح می شود. این ماده، چرک نیست و خاصیت نرم کنندگی دارد و مانع چسبیدن پوست به سر آلت می شود. در بعضی مواقع این ترشح عفونی شده و پوست سر آلت نیز دچار عفونت می شود و در موارد نادر مخصوصا در نوزادان باعث عفونت کلیه ها می شود.
• کاهش احتمال عفونت ادراری: عفونت ادراری در پسر بچه های ختنه نشده، 10 تا 15 برابر بیشتر از کودکان ختنه شده است. بنابراین ختنه کردن از پیدایش عفونت دستگاه ادراری کودک قبل از 5 سالگی جلوگیری می کند.
• کاهش سرطان گردن رحم در زنان و سرطان آلت تناسلی در مردان: تحقیقات نشان داده است که در جوامعی که ختنه انجام می شود، سرطان گردن رحم و سرطان آلت تناسلی کمتر از جوامعی است که ختنه صورت نمی گیرد.
• کاهش ابتلا به بیماری های جنسی: ابتلا به بیماری های جنسی مخصوصا بیماری ایدز در بزرگسالان ختنه شده کمتر است.

بهترین زمان ختنه

اگر ختنه بعد از تولد یا 30 روز بعد از تولد یا در ماه های اول تولد انجام گیرد مزایایی دارد:

• احتیاج به بیهوشی عمومی کودک نیست و با بی حسی موضعی انجام می گیرد، زیرا در دوران نوزادی، نوزاد درد را کمتر از سنین کودکی حس می کند.
• هزینه زیادی برای خانواده در بر ندارد، مخصوصا اگر بهداشت و نظافت بعد از عمل رعایت شود.
• بهترین زمان ختنه 30 روز اول تولد است زیرا محل ختنه در نوزاد زودتر التیام می یابد.

اگر ختنه در ماه های اول تولد انجام نشود، علاوه بر اینکه در سنین بالاتر کودک باید به طور کامل بیهوش شود و هزینه زیادی به خانواده تحمیل می شود، اثرات روانی ناگواری نیز در کودک خواهد داشت. زیرا کودک در سنین کودکی و به ویژه 2 تا 3 سالگی، ختنه را تنبیه پدر و مادر در حق خود می پندارد.

روش های مختلف ختنه کردن و مواظبت از آن

1) روش گذاردن حلقه پلاستیکی (روش متداول): در این روش حلقه پلاستیکی را روی نوک آلت قرار می دهند و با نخ گره می زنند و 5 تا 7 روز آن را به همین حال نگه می دارند، در نتیجه پوست جلوی نخ، سیاه می شود و با حلقه می افتد.

این روش را معمولا قبل از سه ماهگی انجام می دهند. بعد از انجام ختنه، تنه آلت باید وضع طبیعی داشته باشد. اگر آلت تناسلی تورم و قرمزی شدید پیدا کرد باید به پزشک اطلاع دهید تا علت آن مشخص و درمان شود.

2) روش بریدن و دوختن: اگر کودک در یکی دو ماه اول تولد ختنه نشود، بعد از سه ماهگی، جراح با روش بریدن و دوختن ختنه را انجام می دهد. بعد از انجام ختنه محل آن باید به دقت نظارت گردد. اگر از محل ختنه چند قطره خون خارج شود، مهم نیست. ولی اگر خونریزی زیاد باشد، والدین باید هر چه زودتر به پزشک اطلاع دهند تا از خونریزی جلوگیری به عمل آید. چند روز بعد از انجام ختنه، در محل بریدن ختنه زیر آلت ممکن است ترشح سفید رنگ به وجود آید و مادر تصور کند که محل ختنه چرکی شده است، ولی این ترشحات چرک نیست. اگر محل بریدن با آب صابون شستشوداده شود و محل ختنه در معرض هوا قرار گیرد، زودتر بهبود می یابد.

اقدامات بعد از ختنه

• بعد از انجام ختنه در هر نوبت که مادر کهنه کودک را عوض می کند، باید پنبه تمیز و استریل، در آب صابون سرد فرو برده و بر روی محل ختنه فشار دهد، بدین ترتیب محل ختنه شستشو می گردد.
• اگر حلقه پلاستیکی استفاده شده است، بالا بردن حلقه به آرامی از محل خود باعث می شود تا حلقه کاملا به آلت نچسبد و سبب تحریک آن نشود.
• اگر برای مدت سه تا چهار روز بعد از عمل ختنه در هر نوبت عوض کردن کهنه، ژله های روغنی یا کمی پماد آنتی بیوتیک به محل ختنه مالیده شود سبب می گردد کهنه به محل ختنه نچسبد.

به نظر می‌رسد بعضی کودکان به آرامی از مرحله دفع بازتابی و بی‌اختیار مدفوع پس از هر وعده غذا، به مرحله دفع ارادی آن که کاملا در کنترل آنها است عبور می‌کنند. بعضی کودکان نیز (بخصوص پسرها) ممکن است تا پس از دو سالگی هیچ نشانه‌ای از کنترل مدفوع نشان ندهند. این موضوع نشان می‌دهد که محدوده طبیعی برای زمان به دست آوردن کنترل مدفوع چقدر وسیع است.

ممکن است کودک شما با مدفوع خود بازی کند که این موضوع طبیعی است. او را سرزنش نکنید. فقط سعی کنید حواس او را از این کار منحرف کنید.

محدوده زمانی وسیع دیگری نیز، یعنی از 12 ماهگی تا 2/5 سالگی وجود دارد که طی آن کودکان ممکن است با مدفوع خود بازی کنند یا آن را به اطراف بمالند. علت این کار این است که کودکان مجذوب آنچه از بدنشان خارج می‌شود می‌گردند و دلیلی بر کثیف بودن کودک نیست. بنابراین لطفا این موضوع را به یاد داشته باشید و اقدامی که می‌کنید منحرف کردن حواس کودک به چیز دیگری باشد نه اینکه آنها را به خاطر کاری که تا این حد طبیعی است سرزنش کنید.

همانگونه که کودکان دوست دارند با مشغول نگهداشتن والدین خود در مورد کنترل ادرار، مرکز توجه قرار گیرند، اگر وسواس نشان دهید به همان سرعت یاد می‌گیرند که کل روند کنترل مدفوع، نشستن روی لگن و دفع مدفوع را به عنوان وسیله‌ای برای جلب تمام توجه و اهتمام شما به کار گیرند. کودک شما سریعا می‌آموزد که اگر مدفوع نکند مامان و بابا نگران او می‌شوند و بدین ترتیب شما با رفتار نامناسب، کودک خود را به طرف یبوست سوق می‌دهید.

به یاد داشته باشید که شما نمی‌توانید برنده باشید. هر چه بیشتر جاروجنجال کنید، کودک شما خوشحال‌تر می‌شود زیرا می‌بیند که کنترل بیشتری روی شما دارد. بنابراین همانند کنترل ادرار، نقش شما این است که اجازه دهید کودکتان با سرعت خاص خودش رشد کند و این کار را برای او تسهیل کنید. اشتیاق بیش از حد برای آموزش لگن از خود نشان ندهید، ولی هر وقت کودک شما موفق شد تمیز بماند او را بسیار تحسین کنید. و اگر خود را کثیف کرد بیا نی نی و جنجال به راه نیندازید.

رشد کنترل مدفوع در 15 تا 18 ماهگی

کودک شما پس از غذا خوردن، به علت بازتاب معده_روده‌ای، مدفوع خود را تخلیه می‌کند. او هنوز آمادگی استفاده از لگن را ندارد ولی ممکن است بتوانید بعد از غذا خوردن، به موقع نیاز او به دفع مدفوع را حدس بزنید و او را روی لگن بنشانید.

چگونه می توانید به کودک خود کمک کنید؟

• هنوز برای کودک شما زود است شروع به یادگیری استفاده از لگن کند، ولی می توانید او را به نشستن روی لگن عادت دهید.
• به محض اینکه کودک شما توانست به تنهایی بنشیند، او را فقط بعد از غذا روی لگن بنشانید.
• هرگز او را بیش از چند دقیقه روی لگن باقی نگذارید و اگر حوصله‌اش سر رفت اجازه دهید بلند شود.
• اگر موفق به دفع مدفوع شد به او آفرین بگویید و اگر نشد چیزی نگویید.

کودک خود را به لگن عادت دهید :

از وقتی کودک توانست به تنهایی بنشیند پس از هر وعده غذا او را تا وقتی که مایل است روی لگن بگذارید، ولی بیش از چند دقیقه طول نکشد.

رشد کنترل مدفوع در 18 ماهگی تا دو سالگی

کودک شما هنگام نشستن روی لگن یا بازی کردن با آن احساس شادی و آرامش می‌کند.

چگونه می‌توانید به کودک خود کمک کنید:

• برای کودکتان الگوهای عینی‌ای از استفاده از لگن را نمایش دهید. مثل: کودکی دیگر ،کتاب‌ها و قصه‌ها…
• کاری کنید که هر کاری با لگن یا روی آن می‌کند همراه با احساس شادی و آرامش باشد.

رشد کنترل مدفوع در 2 تا 2/5 سالگی

اشتیاق کودک شما برای تمیز و مستقل بودن بسیار شدید است. اجازه دهید فقط خواسته‌های او راهنمای شما برای آموزش باشد.

چگونه می توانید به کودک خود کمک کنید :

• هر شب که کودک شما خود را کثیف نکرد، او را تشویق کنید؛ هرچند ممکن است هنوز خود را خیس کند.
• در مورد تمایل خود به تمیز ماندن او اضطراب زیادی نشان ندهید. منتظر علامت یا درخواست او باشید.
• آموزش کنترل مدفوع قبل از آموزش کنترل ادرار صورت می‌گیرد. بنابراین مهم است که بین این دو تمایز قایل شوید و هر کدام از این موفقیت‌ها را جداگانه تحسین کنید.

رشد کنترل مدفوع در 2/5 تا 5 سالگی

در این سن کودک شما می‌تواند مدفوع خود را کنترل کند و نگهدارد؛ به نحوی که وقت کافی برای رسیدن به توالت بدون کثیف کردن خود را داشته باشد.

چگونه می‌توانید به کودک خود کمک کنید :

– اکثر بچه‌ها در 5 سالگی خود را کثیف نمی‌کنند. ولی این موضوع به هیچ وجه در مورد تمام بچه‌ها صدق نمی‌کند. آرامش خود را حفظ کنید.

– لباس‌هایی به او بپوشانید که اگر نیاز به توالت داشت به راحتی بتواند آن ها را در آورد.

اجبار نکنید. جاروجنجال راه نیندازید :

اکثر بچه‌ها حتی پس از اینکه برای مدتی تمیز بوده‌اند، گاهی اوقات خود را کثیف می‌کنند. اگر کودک خود را کثیف کرد جارو جنجال راه نیندازید.

منبع: سایت کودک فردا

یک تصور اشتباه در بین والدین این است که آن‌ها گمان می‌کنند شکم نوزادشان باید هر روز کار کند. در صورتی که این فکر اشتباه است و یبوست کودکان به این معنی است که مدفوع به حدی سفت شود که به راحتی دفع نشود. بنابراین تعداد دفعات دفع، ربطی به یبوست ندارد. شیر مادر ماده‌ای بسیار مغذی است که گاهی اوقات اکثر آن جذب بدن شده و تنها میزان بسیار کمی از آن برای دفع باقی می‌ماند. به همین دلیل شکم نوزاد به صورت مکرر و به میزان زیاد کار نمی‌کند. برای مثال ممکن است برخی از نوزادان که بسیار خوب از شیر مادر تغذیه می‌کنند تنها یکبار در طول هفته مدفوع کنند. با این وجود اگر احساس می‌کنید کودکتان درد می‌کشد و یا نگران هستید می‌توانید با پزشک نوزادتان مشورت کنید.

بعضا نوزادانی که از شیر مادر تغذیه می‌کنند ممکن است یک بار به ازای هر نوبت مصرف شیر، دفع داشته باشند و این تعداد با افزایش سن کاهش می‌یابد و به حجم آن اضافه می‌شود.

علت یبوست کودکان چیست؟

نوزادانی که شیرمادر می‌خورند کمتر دچار یبوست می‌شوند. زیرا شیر مادر به‌ راحتی هضم می‌شود و ترکیب چربی و پروتئین آن‌طوری است که باعث ابتلا به یبوست نمی‌شود. به هنگامی که شیر مصرفی نوزاد را از شیر مادر به شیر خشک یا شیر گاو تغییر دهید احتمال بروز یبوست در نوزاد شیر خوارتان به شدت افزایش می‌یابد. این تغییر می‌تواند عادات دفع شیرخوار را خصوصا در دو سه هفته ابتدای تولد تغییر دهد. از دلایل دیگری که باعث یبوست نوزادان می‌شود می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

• تغییر عادات و رژیم غذایی نوزاد (بیشتر نوزادان هنگام شروع غذای جامد یبوست را تجربه می‌کنند.)

• مصرف زیاد شیر گاو به خصوص زیر سن 2 سالگی
• مصرف شیر خشک، زیرا هضم شیر خشک برای نوزاد سخت است.
• عدم مصرف آب و مایعات (وقتی بدن کودک کم‌ آب می‌شود، از آنچه کودک می‌خورد آب جذب می‌کند. در نتیجه مدفوع سفت و خشک و دفع آن سخت می‌شود.)
• تغییر محل زندگی و تغییر توالت‌‌ها (ترس از محیط توالت‌ مثل وجود سوسک)
• مسافرت
• سرما خوردگی و تب و ناخوشی
• کم‌ کاری غده تیروئید
• دیابت
• کمبود پتاسیم
• افزایش کلسیم
• مصرف داروهای ضد تشنج
• مکمل‌های آهن دار
• بازی‌گوشی و عدم توجه به اجابت مزاج

نکته: برخی نوزادان در زمان اجابت مزاج به خود فشار می‌آورند و صورتشان سرخ می‌شود که این مساله ربطی به یبوست ندارد.

بیشتر بدانید: 9 راهکار برای رفع یبوست در نوزادان

زمانی که نوزاد به یکی از موارد زیر مبتلا شود گفته می‌شود که نوزاد یبوست گرفته است:

• مدفوع سفت، خشک یا تکه‌ تکه
• گریه و زور زدن به هنگام دفع (زور زدن تنها نشانه یبوست نیست)
• مدفوع‌ نکردن برای 2 تا 3 روز در کودکانی که شیرخشک می‌خورند و یک هفته برای کودکانی که شیر مادر می‌خورند. (وقتی مدفوع نرم است، دفع یک‌بار در هفته به معنی یبوست نیست.)
• اشتهای کم، وزن نگرفتن و خونریزی از مقعد.

بیشتر بدانید: تعداد دفعات طبیعی مدفوع نوزاد چقدر است؟

راه‌های درمان یبوست نوزادان

• نوشاندن آب کافی یا مایعات دیگر به نوزاد (بهتر است از آب جوشیده سرد استفاده کنید. به این نکته دقت کنید که آب نبايد جايگزين شيردهی شود.)
• استفاده از رژیم‌های غذایی فیبر دار مانند ، پوره میوه، انواع لوبیا،‌ نخود سبز، زردآلو، آلو، هلو و…

• ماساژ ملایم شکم کودک: دست‌هایتان را چرب کرده و شکم کودک را از قسمت پایین به سمت بیرون و در جهت عقربه‌های ساعت ماساژ دهید. اگر کودک احساس راحتی و آرامش کرد و از این کار لذت برد، ماساژ را ادامه دهید. این کار را می‌توانید در حمام انجام دهید. حمام گرم خود نیز می‌تواند کودک را آرام و به دفع راحت‌تر کمک کند.

• کودک را به پشت بخوابانید، پاهایش را بگیرید و به ‌آرامی ‌‌به شکل دایره‌ای حرکت دهید. این کار باعث حرکت عضلات شکم، فشار ملایم به روده و تسهیل حرکت آن می‌شود.

• در صورتی که کودک از شیر خشک تغذیه می‌کند، آب آن را افزایش دهید.
• نوشاندن آبمیوه‌هایی مانند آب سیب، آب هلو و.. به کودکان بالای شش ماه
• به کودک آموزش دهید که هنگام نیاز به اجابت مزاج، حتما به توالت برود و این مساله را به تاخیر نیندازد.
• اگر به کودک شیرخشک می‌دهید، طبق دستورالعمل شیر را تهیه کنید. اضافه‌کردن مقدار بیشتری شیر می‌تواند باعث ابتلا به یبوست یا مشکلات دیگر شود.

 احتیاج به خواب در انسان‌ها در سنین مختلف متفاوت است. به عنوان مثال به طور متوسط یك كودك دوازده ساله به نه ساعت خواب و یك كودك چهار ساله به یازده و نیم ساعت خواب احتیاج دارد. البته این مسئله بین كودكان با هم در یك سن فرق می‌كند. كودكی كه شب‌ها با آرامش و به حد كافی  خوابیده‌، ‌روز بعد به موقع از خواب بیدار می‌شود‌‌ و ا‌گر به حد كافی  نخوابد‌، صبح روز بعد به علت كافی نبودن مقدار خواب بهانه گیر و كج رفتار می‌شود و كمتر شاد به نظر می‌رسد و انرژی  كمتری  دارد. در بچه‌های بزرگتر‌، به اندازه نبودن خواب شب باعث خسته‌، كند و حساس شدن آن‌ها می گردد و نمی‌توانند بر روی درس تمركز كنند‌.

نقش والدین در خواب کودک

والدین در خواباندن كودك نقش مهمی را ایفا می‌كنند، حتی عده‌ای از كودكان تا زمانی كه یكی از والدین خصوصا مادر در كنارشان نباشد به خواب فرو نمی‌روند. عواملی كه سبب دیر به خواب رفتن در كودكان می‌شود ممكن است دلایل متعددی داشته باشد.

وقتی می‌بینید كودك شما در به خواب رفتن مشكل دارد بهتر است به موارد زیر توجه كنید:

1. آیا ساعتی مشخص و منظمی برای رفتن كودك به تخت وجود دارد؟
2. آیا كودك در تخت خود احساس خوبی دارد؟ (به عنوان مثال: محیط اتاق خواب برایش مطبوع است؟ خیلی روشن یا تاریك نیست؟ زیاد گرم یا سرد نیست؟ آیا تخت مرتب شده و یا تشك خوبی دارد؟)
3. آیا بچه‌های متعدد در یك اتاق می‌خوابند و همدیگر را بیدار نگه می‌دارند؟

 

 

4. آیا كودك شما در طول روز مسائلی داشته كه فكرش را به طور مداوم مشغول می‌دارد و وی را هیجان زده می‌كند و باعث اخلال در خواب می‌شود؟ (مثال: هیجانات‌، دعوا و در گیری، فیلم‌های مهیج ‌و یا تولد بچه دیگر‌)
5. آیا ممكن است سر و صدا زیاد باشد و مانع خواب كودك شود؟
6. آیا مهمان آمده و كودك تمایل دارد ترجیحا بیدار بماند؟
7. آیا كودك در اتاق وقتی تنها است احساس ترس می‌كند؟

 

در كل دلایل متفاوتی می‌تواند باعث نرفتن به موقع كودك به طرف تخت خود شود.

 

آیا کودک می‌تواند در رختخواب شما بخوابد؟

بسیاری از والدین برای رهایی از ناراحتی‌های هنگام خواب‌، در مقابل کودک کوتاه می‌آیند و او را در تمایلاتش برای خوابیدن در کنار خودشان آزاد می‌گذارند و احساس می‌کنند که این بهترین کار برای کودک است. اگر چه این کار برای یکی دو شب قابل توجیه است مثلاً وقتی که کودک بیمار است یا روحیه نامناسبی دارد؛ اما در بیشتر موارد این عمل مناسب نیست. همه ما این حقیقت را می‌دانیم که افراد در رختخواب مجزا بهتر می‌خوابند. مطالعات نشان داده که حرکات و بیداری‌های یک فرد در طول شب افراد دیگری را که با او در یک رختخواب می‌خوابند بیدار کرده و باعث ایجاد تغییرات خواب می‌شود. لذا بهتر است که کودک را با افراد دیگر در یک جا نخوابانیم. تنهایی خوابیدن بخش مهمی از یادگیری کسب استقلال‌، بدون اضطراب و همراه با آرامش و اطمینان است. این روند در رشد روانی به موقع او اهمیت بسزایی دارد.

خوابیدن کودک در بستر شما به جای آن که باعث آرامش و اطمینان او شود، برای او اضطراب و سردرگمی را به همراه می‌آورد. اگر به کودک خود اجازه بدهید تا میان شما و همسرتان بخوابد احتمالاً به دلیل این که خود را مسئول جدایی شما می‌داند احساس قدرت زیادی خواهد کرد و همین موجب نگرانی او هم می‌شود؛ چون می‌خواهد مطمئن شود که شما او را تحت کنترل دارید و هرگاه که صلاح باشد بی توجه به تمایل او اعمال سلیقه می‌کنید. اگر شما نشان دهید که نمی‌توانید به این نحو عمل کنید و او می‌تواند هر طور که بخواهد عمل کند ممکن است که احساس تزلزل کند.

 

 

اگر کودک با یکی از والدین خود زندگی می‌کند، یا یکی از والدین دور از خانه و در محل کار است و یا حتی در اتاق دیگر می‌خوابد وجود این وضعیت برای او اضطراب بیشتری را به همراه خواهد داشت. در اینجا بعضی والدین آسانترین راه را انتخاب می‌کنند و او را به رختخواب خود می‌آورند و یا یکی از آن‌ها به رختخواب او می‌رود. اما کودک باز هم اطمینان خاطر نخواهد یافت چرا که احساس می‌کند جای یکی از آنها را گرفته است و یا خود را مسئول جدایی می‌داند و همین امر او را دوباره نگران می‌کند. اغلب بچه‌هایی که والدین آن‌ها جدا از هم زندگی می‌کنند و یا طلاق گرفته‌اند خود را در این آشفتگی خانوادگی مقصر می‌دانند.

ناراحتی این کودکان بیشتر مربوط به زمانی است که در رختخواب والدینشان می‌خوابیده‌اند. اکثر بچه‌ها مشکل جدی و مداومی برای تنهایی خوابیدن ندارند. اگر کودک شما از تنهایی خوابیدن خیلی می‌ترسد و شما اجازه می‌دهید کنار شما بخوابد مشکل او را حل نکرده‌اید. ترس او باید دلیل داشته باشد. شما وقتی به او کمک می‌کنید که به همراه او بکوشید تا علت ترس او را پیدا کنید. این کار به صبر ، درک و استقامت قابل ملاحظه شما نیاز دارد.

 

واقعیت این است كه برای خوابی راحت داشتن در شب برای كودك تنها یك روش وجود ندارد، راه حل‌ها و توصیه‌های گوناگونی در این زمینه وجود دارد كه چكیده‌ای از آنها به شرح زیر است:

 

• برای كودكتان زمان خواب با مشورت با خودش تعیین كنید و وقتی به زمان خواب وی نزدیك است به كودك باید حتما فرا رسیدن زمان خواب را یاد آوری كنید. آن‌ها به برخورد قاطع شما و یك قرار ثابت برای خواب نیاز دارند.
• سعی كنید بیان جمله “برو به اتاق خوابت” مثل یك عمل تنبیهی به نظر نرسد و به جای آن می‌توانید به كودك بگویید كه لازم نیست بخوابی بلكه باید در تخت خودت استراحت كنی. وقتی جنبه اجبار برای خواب از بین برود احساس آرامش و خواب خود به خود به وجود می‌آید .
• می‌توانید قبل از خواب با یک عمل مطبوع مثل: قصه گفتن و یا گوش كردن به نوار قصه و یا لالایی، روزش را به پایان برسانید. همین طور حمام كردن و ماساژ قبل از خواب و یا تكان دادن كودكان كوچكتر به آرامی، مفید خواهد بود.
• سعی كنید هنگام خواب، كودك لباس خواب راحتی بپوشد و اتاق خواب كودك تهویه خوبی داشته باشد و لحاف‌های سنگین را برای او نگذارید. توجه كنید كودك شما یك محل خواب مطبوع داشته باشد كه خوب به نظر برسد مثل: یك اتاق شخصی و یا تخت شخصی.
• فعالیت‌های بدنی كودك مانند: بازی كردن در پارك، برنامه‌های ورزشی و… را در طول روز افزایش دهید. البته باید این بازی‌ها تا غروب ادامه داشته باشد و بتدریج فعالیت كودك را از زمان غروب به بعد كاهش داده و به جای بازی‌های پر تحرك‌، فعالیت‌هایی مثل: مطالعه كردن و شنیدن قصه و یا تماشای تلویزیون را جایگزین كرد. باید سعی كرد قبل از خواب بازی‌های هیجان انگیز مثل: بازی‌های كامپیوتری انجام ندهند و یا فیلم‌های هیجان انگیز نبیند.
• اگر كودك در شب سخت به خواب می‌رود به او اجازه خوابیدن در طول روز را ندهید.
• به خاطر داشته باشید مصرف شبانه برخی از مواد غذایی مانند: چای و یا نوشابه، خواب كودك را كاهش می‌دهد.

 

اگر كودك شما در اتاق خواب خودش می‌ترسد خیلی مهم است كه شما ترس او را جدی بگیرید‌. كودك را آرام كنید و سعی كنید با هم پی به علت ترس ببرید‌. به كودك این فرصت را بدهید كه در مورد مشكل احتمالی و هیجانات یا چیزهای جالبی كه در روز برایش اتفاق افتاده با شما صحبت كند، حتی كودك می‌تواند وقتی در تخت خود دراز كشید از زبان خودش داستانی برای شما بگوید و در مورد این داستان با او صحبت كنید و مطمئن شوید كه تخیلات در ذهن او نماند. این مسئله كمك می‌كند كه كودك با آرامش بیشتری به خواب فرو رود.

 

یک کودک از تولد تا پایان نوجوانی به چه میزان خواب در شبانه روز نیاز دارد؟

 

در زیر، پاسخ یک کارشناس در سایت جام جم را به این پرسش می‌خوانید:

در ۱ تا ۴ هفتگی:

نوزادان معمولا ۱۵ تا ۱۸ ساعت در روز می‌خوابند، اما فقط در یک دوره کوتاه ۲ تا ۴ هفته‌ای. نوزادان نارس بیشتر می‌خوابند و نوزادانی که قولنج می‌کنند کمتر. از آنجا که نوازادان هنوز ساعت بیولوژیکی داخلی ندارند، الگوهای خوابشان با چرخه روز و شب هماهنگ نیست. در حقیقت آن‌ها اصلا از الگوی خواب خاصی پیروی نمی‌کنند.

ا تا ۴ماهگی 

در سن ۶ هفتگی نوزاد شروع به هماهنگ کردن ساعت بیولوژیک بدن خود می‌کند و شما پیدایش الگوهای منظم خواب را در او خواهید دید. در این زمان، کودک چند بار در شبانه روز و هر بار بین ۴ تا ۶ ساعت می‌خوابد و کم کم سردرگمی ‌بین روز و شب پایان می‌پذیرد.

۴ تا ۱۲ ماهگی

در حالی که میزان خواب بهینه در این سن ۱۵ ساعت در شبانه روز است، بیشتر نوزادان تا ۱۱ ماهگی فقط در حدود ۱۲ ساعت در روز می‌خوابند. ایجاد یک الگوی خواب مناسب برای کودک، در این زمان، باید از هدف های اصلی پدر و مادرها باشد. هر قدر که نوزاد بزرگ‌تر می‌شود اجتماعی‌تر خواهد شد و الگوی خوابش نیز به بزرگسالان شبیه‌تر می‌شود.

نوزادان معمولا در طول روز ۳ بار چرت می‌زنند که این تعداد در ۶ ماهگی به ۲ بار در روز کاهش می‌یابد. در این سن یا کمی زودتر، کودک می‌تواند تمام طول شب را بخوابد. ایجاد الگوی زمانی مناسب برای چرت زدن کودک را باید به زمانی که ساعت بیولوژیکی او کامل شده موکول کنید. چرت صبحگاهی کودک معمولا در ساعت ۹ صبح است و یک ساعت طول می‌کشد. چرت بعدازظهر او بین ساعت ۱۲ تا ۲ است و یک تا دو ساعت طول می‌کشد و آخرین چرت او بین ساعت ۳ تا ۵ بعدازظهر است.

۱ تا ۳ سالگی

در سن یک سالگی و بین ۱۸ تا ۲۱ ماهگی کودک دیگر صبح‌ها چرت نمی‌زند و فقط یک بار در طول روز می خوابد. کودکان نو پا به ۱۴ساعت خواب در شبانه ‌روز نیاز دارند، اما معمولا فقط نزدیک به۱۰ساعت می‌خوابند.

بیشتر کودکان هنوز در ۲۱ تا ۳۶ ماهگی به خواب نیمروز نیاز دارند که مدت آن بین ۱ تا ۳/۵ ساعت تغییر می‌کند. آن ها معمولاْ بین ساعت ۷ تا ۹ شب به تخت می‌روند و بین ساعت ۶ تا ۸ صبح بیدار می‌شوند.

۳ تا ۶ سالگی

کودکان در این سن هم بین ساعت ۷ تا ۹ شب به تخت می‌روند و بین ساعت ۶ تا ۸ صبح بیدار می‌شوند. در ۳ سالگی هنوز بیشتر کودکان در نیمروز استراحت می‌کنند. در حالی که در ۵ سالگی کمتر این کار را انجام می‌دهند و خواب نیمروزی کوتاه‌تر می‌شود. معمولا کودک بعد از ۳ سالگی نباید هنوز دچار بی‌نظمی ‌در خواب باشد.

۷ تا ۱۲ سالگی

در این سن با افزایش روابط اجتماعی، مدرسه و فعالیت های خانوادگی، ساعت خواب شبانه کودک دیرتر می‌شود، اما هنوز هم برخی کودکان در این سن ساعت ۹ شب می‌خوابند. اما بیشتر آن‌ها بین ساعت ۷:۳۰ تا ۱۰ شب به رختخواب می‌روند. اگر چه کودکان در این سن به ۹ تا ۱۲ ساعت خواب شبانه روز نیاز دارند، میانگین خواب آن ها فقط ۹ ساعت است.

۱۲تا ۱۸ سالگی

خواب مناسب به همان اندازه دوران کودکی برای سلامتی نوجوانان هم لازم است. کارشناسان دریافته‌اند که ممکن است نوجوانان بیشتر از زمان کودکی‌شان بخوابند. اگر چه فشارهای اجتماعی در این سن مانع از خوب خوابیدن نوجوانان می‌شود، بدن آن ها به ۶ تا ۸ ساعت خواب در شبانه روز نیاز دارد.

 

منابع: وبسایت کتابک، وب سایت کودکان، دانشنامه رشد

بیا نی نی | دسته مادر و کودک – سقط جنین زمانی رخ می‌دهد که خانم باردار قبل از هفته بیستم بارداری جنین خود را از دست بدهد. غیر ممکن است بدانید که چه تعداد حاملگی با سقط جنین پایان می‌یابد، چرا که بسیاری از سقط جنین‌ها پیش از آنکه زن حتی متوجه بارداری شود، رخ می‌دهد. اما برای زنانی که می‌دانند باردار هستند، تخمین‌ها بین 10 تا 20 درصد است. اگر باردار هستید و فکر می‌کنید دچار سقط جنین شده‌اید، بلافاصله با پزشک اورژانس تماس بگیرید و کمک بخواهید.

علائم سقط جنین چیست؟

اگر متوجه دفع بافت، مایع و یا چیزی که شبیه توده‌های خون به نظر می‌رسد از واژن خود شدید، از پزشک خود یا پزشک اورژانس کمک بخواهید و به اتاق اورژانس مراجعه کنید. این علائم می‌تواند به معنای آن باشد که شما دچار سقط جنین شده‌اید. پزشک شما ممکن است بسته به اینکه چقدر خونریزی شما زیاد و سنگین باشد و چه مدت زمان ادامه داشته باشد، به شما توصیه کند که باید به بخش اورژانس بروید یا اینکه صبر کنید تا در طول ساعات بعدی و معاینات بیشتر بهترین درمان برای شما انتخاب شود. بافت دفع شده‌ای را که فکر می‌کنید، ممکن است بافت جنین باشد در یک ظرف تمیز و مهر و موم شده قرار دهید و آن را به پزشک خود بدهید. این بافت ممکن است عجیب و غریب به نظر برسد، اما پزشک قادر خواهد بود آن را مورد آزمایش قرار دهد و تأیید کند که آیا بافت جنین است یا خیر.

در صورت تشخیص خونریزی واژینال و یا مشاهده لکه خون روی لباس خود (لکه بینی)، ممکن است در معرض خطر سقط جنین قرار داشته باشید. بسیاری از زنان، در دوران بارداری خونریزی را تجربه می‌کنند؛ اما این علامت، نشانه صد در صد سقط جنین نیست. با این حال بلافاصله با پزشک خود تماس بگیرید تا از شرایط ایمن خود مطلع شوید و بفهمید که آیا نیاز به ویزیت شدن به صورت اورژانسی دارید یا خیر.

ممکن است در دوران بارداری گرفتگی و دل درد شدید را نیز تجربه کنید. اگر دچار دل درد شدید هستید، این علامت می‌تواند یکی دیگر از علائم سقط جنین باشد؛ در این شرایط باید به سرعت به یک پزشک مراجعه کنید و مورد معاینه قرار بگیرید.

اگر کمر درد و انقباض‌های شدید در این ناحیه را نیز تجربه کردید مراقب خودتان باشید؛ درد پشت، ناراحتی شکمی یا گرفتگی شکمی ممکن است نشانه‌هایی از وقوع ناگهانی سقط جنین باشد (حتی اگر خونریزی نداشته باشید). پس قبل از مصرف داروهای تسکین دهنده درد، با پزشک خود مشورت کنید.

علائم سقط جنین عفونی را بشناسید

رخ دادن این اتفاق و باقی ماندن جنین سقط شده درون رحم و بالتبع پخش شدن عفونت ناشی از آن در رحم می‌تواند برای سلامت خانم‌ها بسیار خطرناک باشد؛ بطوری که قرار گرفتن در این شرایط نیازمند مراقبت پزشکی فوری است. علائم ناشی از این وضعیت عبارت‌اند از:

• بوی بد مایعی که از واژن خارج می‌شود
• خونریزی واژینال
• تب و لرز
• گرفتگی و درد در شکم

مهمترین علت سقط جنین چیست؟ + نشانه های سقط جنین

مطالب مرتبط:

• عوارض سقط جنین چیست
• قرص سایتوتک برای سقط جنین

 دانستن آنچه که در مطب دکتر انتظار می‌رود اتفاق بیافتد 

یک بررسی پزشکی شامل چندین آزمایش و معاینه خواهد بود که پزشک شما احتمالاً آن‌ها را به‌طور کامل انجام خواهد داد تا تعیین کنید که آیا بارداری را از دست داده‌اید یا خیر.

پس از بروز علائم سقط جنین و مراجعه به مطب پزشک، احتمالاً با انجام آزمایش سونوگرافی تشخیص داده خواهد شد که آیا جنین در رحم شما قابل مشاهده است یا خیر؛ اگر چنین بود، سونوگرافی انجام شده اجازه خواهد داد که پزشک ببیند آیا جنین به درستی در حال رشد است یا خیر. اگر جنین به اندازه کافی رشد داشته و سالم باشد ممکن است ضربان قلب آن را بررسی کند. همچنین پزشک شما ممکن است با انجام معاینه لگن، به بررسی باز یا بسته بودن دهانه رحم بپردازد. همچنین انجام آزمایش خون به پزشکتان اجازه می‌دهد هورمون‌های شما را اندازه گیری کند. اگر بافت از دست رفته در حین خونریزی را درون یک ظرف با خود نزد پزشک آورده‌اید، پزشک می‌تواند آن را برای تأیید اینکه آیا این بافت جنین است یا خیر، آن را مورد آزمایش قرار دهد.

آنچه را که پزشکتان با انجام آزمایش در مورد وضعیت شما تشخیص داده است می‌توان در موارد زیر دسته بندی کرد. متناسب با تشخیص پزشک چندین حالت وجود دارد:

قرار گرفتن در معرض سقط جنین: زمانی که علائم سقط جنین در شما دیده شود، ممکن است در معرض تهدید به رخ دادن سقط جنین قرار داشته باشید. در واقع همه‌ی سقط جنین‌های تهدید آمیز و خطرناکی که در مرحله نخست تشخیص داده نشده و نادیده گرفته شده‌اند، می‌توانند منجر به مشکلاتی نهایی شوند که بعد از بروز عوارض به وجود می‌آیند. پس دقت کنید اگر گرفتگی شکمی یا خونریزی دارید اما دهانه رحم شما باز نیست، ممکن است در معرض سقط جنین خطرناک قرار داشته باشید. سقط جنین کامل زمانی اتفاق می‌افتد که تمام بافت‌های جنینی و حاملگی (جفت) از رحم خارج شوند و سقط ناقص زمانی است که، سقط جنین اتفاق افتاده است اما بعضی از بافت‌های جنینی یا جفت از طریق مهبل (واژن) خارج نشده‌اند. در این صورت یک سقط جنین از دست رفته (ناقص) رخ داده که می‌تواند برای سلامت و جان شما خطرناک باشد.

اگر وضعیت شما به عنوان سقط جنین تهدید شونده تشخیص داده شد، توصیه‌های او را جدی بگیرید و به آن‌ها عمل کنید:

در واقع تمام سقط جنین‌های تهدید آمیز منجر به سقط نمی‌شوند. ولی با این حال بسته به موقعیت شما، ممکن است نتوان مانع از سقط جنین شد. در این شرایط توصیه‌های پزشک شما شامل موارد زیر است:

• استراحت تا زمانی که علائم متوقف شود
• ورزش نکردن
• پرهیز از رابطه جنسی
• پرهیز از سفر کردن

عدم دفع باقیمانده جنین و جفت پس از بروز علائم سقط جنین

حالا بهتر است بدانید اگر نتوانسته‌اید تمام بافت‌های از دست رفته را دفع کنید چه اتفاقی می افتد؛ پزشک به شما راه‌هایی را توصیه می‌کند، اما در نهایت به تصمیم شما وابسته است که چه راهی را انتخاب کرده و انجام دهید:

• می‌توانید صبر کنید تا بدنتان بافت‌های باقیمانده را دفع کند که این امر می‌تواند تا یک ماه به طول بیانجامد.
• می‌توانید از دارو برای دفع این بافت‌ها استفاده کنید. این روش معمولاً به سرعت انجام می‌شود و گاهی در طول یک روز مؤثر بوده و باعث خروج همه‌ی بافت‌های مرده از بدن شما می‌شود. دارو را می‌توان از طریق دهان و خوردن آن، تزریق دارو و یا با قرار دادن آن به طور مستقیم به مهبل (واژن) خود استفاده کرد.
• اگر علامت‌های عفونت در اثر سقط جنین در شما مشاهده شود، پزشک شما مجبور به انجام کورتاژ خواهد بود تا بتواند سریع‌تر بافت‌های مرده را خارج کند.

اگر دچار سقط جنین شده‌اید به خودتان زمان دهید تا سلامت فیزیکی خود را به طور کامل به دست آورید. احتمالاً بهبودی شما سریع اتفاق خواهد افتاد و در طی چند روز پس از سقط کامل، از لحاظ جسمی سالم خواهید بود. باید بدانید که دوره قاعدگی شما ممکن است ماه بعد مجدد شروع شود و این بدان معنی است که شما به لحاظ جسمی قادر به بارداری مجدد هستید. اگر نمی‌خواهید این کار را انجام دهید، از روش‌های پیشگیری از بارداری استفاده کنید. اجازه دهید بافت‌های واژن به خوبی ترمیم شوند؛ برای این موضوع 2 هفته زمان نیاز است تا بهبودی کامل انجام شود. در طول این مدت از رابطه جنسی و استفاده از تامپون (نوار بهداشتی داخل واژنی) پرهیز کنید.

یک دوره زمانی را برای بهبود تنش روانی و عاطفی وارد شده به خود اختصاص دهید. مطالعات متعددی نشان می‌دهد، زنانی که جنین خود را سقط می‌کنند می‌توانند همانند افرادی باشند که نوزاد خود را  از دست داده‌اند. این اتفاق می‌تواند باعث ایجاد بحران عاطفی برای بانوان شود. بسیار مهم است که زمانی را برای غم و اندوه خود اختصاص دهید و با افرادی که حامی شما هستند صحبت کنید. از دوستان و اعضای خانواده که به شما اعتماد دارند، حمایت‌های روحی دریافت کنید و در یک گروه پشتیبانی عضو شوید. اکثر زنان که دچار عارضه سقط جنین می‌شوند، بعد از آن یک بارداری سالم را تجربه می‌کنند. به طور قطع، سقط جنین به این معنا نیست که شما قادر به داشتن یک کودک نخواهید بود.

برای اکثر افراد، باردار شدن و نگه داشتن آن به مدت 37 الی 40 هفته مشکل نیست؛ اما در این میان حدود 10-15 درصد افراد سقط جنین را تجربه خواهند کرد که بیشتر آنها در 3 ماه اول بارداری رخ می دهد. وقتی این اتفاق یکباره رخ دهد، برای ایجاد یک آسیب روحی شدید کافی است و اگر مجدداً تکرار شود ممکن است به‌طور ویرانگری زندگی و حتی ازدواج شما را تحت تاثیر قرار دهد و سبب از دست رفتن آن شود. متأسفانه بعضی افراد 10 تا 12 بار سقط جنین بارداری را تجربه می‌کنند که هر بار یک شوک بسیار شدید به آنها وارد می‌شود.

مراحل مراقبت و پیشگیری

به محض اینکه عادت ماهیانه شما برای مدت کوتاهی به تعویق افتاد متخصص زنان را ملاقات کنید تا متوجه شوید که تست حاملگی شما مثبت است یا خیر.

اگر مشخص شد که باردار هستید، برای جلوگیری از سقط جنین باید کارهایی را انجام دهید:

مطالب مرتبط:

• عوارض سقط جنین چیست
• قرص سایتوتک برای سقط جنین

نکات:

• کسانی که مبتلا به چاقی و PCOS (سندروم تخمدان پلی کیستیک) هستند، متفورمین 500 میلی گرم را در 3 ماه اول بارداری امتحان کنید. کاهش کربوهیدرات‌ها و قند الزامی است، همچنین حذف کامل غذاهای آماده و تنقلات برای این افراد ضروری به نظر می‌رسد.
• در صورت لمس کردن یک موضع مستطیلی روی شکمتان و اگر مبتلا به مشکل رحم نامتناسب هستید و هنوز اصلاح نشده باشد، باید زیر شکم خود بالش قرار دهید. این کار را به مدت 10-15 دقیقه و در سه نوبت، حدود ساعت 10-11 صبح و 3-4 بعد از ظهر و نیم ساعت قبل از خواب انجام دهید.

گروه مادر و کودک بیا نی نی