برچسب: فرزندآوری

ستاره/ در اسلام توصیه شده است از اولین روزی که کودک به دنیا می‌آید تا سه روز بعد از تولد، باید نامی مناسب برای او انتخاب شود. حتی در برخی از موارد دیده شده که در سیره و روش بزرگان دین ما، نام‌گذاری فرزندان از قبل از تولد بوده است. به یاد داشته باشید که مهترین نکته در انتخاب اسم این است که دارای معنایی نیکو و پسندیده باشد. در میان اسامی اصیل پسرانه فارسی، بامداد یکی از اسامی خاص پسرانه است که دارای فراوانی کمی در سازمان ثبت احوال است. اگر برای فرزند کوچک و دوست داشتنی خود قرار است این نام را انتخاب کنید و به دنبال معنی اسم بامداد، ریشه، فراوانی و حتی اسم‌های مشابه آن هستید، در ادامه ای مطلب با ما همراه باشید.

معنی اسم بامداد
اسم بامداد /bāmdād/ “صبح، مدت زمانی از هنگام روشن شدن هوا تا طلوع آفتاب و یک یا دو ساعت بعد از آن” معنا شده است. بامداد نام پدر مزدک بوده است. همچنین شاملو شاعر معاصر برای خود لقب بامداد را انتخاب کرده است. 

سایر معانی

آفریده فروغ و روشنایی
شبگیر، صبح
 
نوع اسم
پسرانه
ریشه اسم
فارسی
قابلیت ثبت در اداره ثبت احوال
این نام در فهرست نام‌های مورد تایید سازمان ثبت احوال وجود دارد.
فراوانی
بیش از ۸۰۰ نفر

اسم‌های مشابه
اسم‌های پسرانه مشابه بامداد

بهادر، بهاوند، بهبد، باربد، بهداد، بهدین، بهراد، بهرام، بهرنگ، بهروز، بهزاد، بهشاد، بهنام، بابک، برزام، برزمند، برزو، برزین‌مهر، برسیان، برشان، برومند

اسم‌های دخترانه مشابه بامداد

باران، بارلی، بهار، بارانا، برشید، برهون، برگ، بریا، بهدیس، بنیتا، بهرخ، بهرو، بهشته، بهناز، بهنواز، بهنوش، بهکامه، بهین

 
ابجد اسم بامداد
ابجد کبیر اسم بامداد برابر است با: ۵۲
ابجد صغیر اسم بامداد برابر است با: ۱۶
 

خراسان/  از ما خواسته بودید در صفحه مثبت 60 بنویسیم چرا بسیاری از سالمندان کشورمان با افزایش سن، به‌ویژه از 70 سالگی به بعد، دیگر حوصله‌ دورهمی و تفریح را ندارند ، آیا این موضوع طبیعی است؟
   وجه مثبتی که ارزش دیدن دارد
دیدن توجه و دقت نظر یک نفر به آدم‌های اطراف، وجه مثبتی است که درست نیست بدون پرداختن به آن، در باره بی‌حوصلگی سالمندان صحبت کنیم. این توجه به اطرافیان می‌تواند منشأ اتفاقات مثبتی باشد؛ چه این که فرد، درست مانند این مخاطب صفحه که پیام داده بودند، تصمیم می‌گیرد در باره مسئله اطلاعات بیشتری کسب کند و چه این که ممکن است بعد از کسب اطلاعات تلاش ‌کند تا جایی که می‌تواند تغییری در وضعیت موجود ایجاد کند.
  بی‌حوصلگی سالمندان واقعی است
متاسفانه باید گفت بی‌حوصلگی سالمندان موضوعی واقعی است. این مسئله دلایل متعددی دارد اما به عنوان یک نمونه در نظر داشته باشید که در یکی از آخرین مقالات در حوزه‌ افسردگی سالمندان که در نشریه Iranian Journal of Psychiatry وابسته به دانشگاه علوم پزشکی تهران و به زبان انگلیسی در سال 2018 منتشر شده است، مشخص شد نزدیک به نیمی از سالمندان ایرانی از افسردگی رنج می‌برند. در این مقاله که از نوع مروری بود، نویسندگان 26 مطالعه مختلف را که در ایران انجام شده بود بررسی کردند. در نهایت مشخص شد شیوع افسردگی در جمعیت سالمند در ایران نزدیک به 43درصد است. نکته‌ قابل تامل آن که این نتیجه‌گیری بر اساس مطالعات انجام شده پیش از شیوع کرونا بوده است. شاید اگر این روزها مطالعاتی در این زمینه انجام شود، میزان شیوع افسردگی بالاتر هم باشد.
   حالا ما چه کنیم؟
در زمینه افسردگی سالمندان هر یک از ما می‌توانیم به نکاتی توجه داشته باشیم تا بتوانیم تا حدی از بروز افسردگی و شدت آن پیشگیری کنیم. مواردی چون:
    داشتن تحرک و ورزش روزانه
   گنجاندن سبزیجات، میوه و غلات کامل در تغذیه روزانه
    توجه به خواب باکیفیت برای 7 تا 9 ساعت در شبانه‌روز
    حفظ و تقویت رابطه با اقوام و دوستان
     تلاش برای انجام فعالیت‌های مورد علاقه
البته یادتان باشد تا وقتی سیاست‌گذاری‌های کافی در زمینه حمایت از سالمندان نداشته باشیم، متاسفانه نمی‌توان امید به بهبود چشمگیر وضعیت داشت. با توجه به این نکته مطالبه از مسئولان برای حمایت بهتر از سالمندان را هم باید همه‌ ما جدی بگیریم.
نویسنده : نرگس عزیزی |کارشناس ارشد مشاوره
 عکاس : میثم دهقانی

خراسان/  نوزادان بسیار خواستنی هستند. آن ها توانایی کارهای خارق‌العاده ای دارند. در این مطلب به نقل از “نیوز ویک” به بعضی از ویژگی‌های نوزادان اشاره می‌کنیم:
*بدون هیچ‌گونه باکتری به دنیا می‌آیند.
* در هفته‌های اولیه اشک تولید نمی‌کنند و تنها جیغ می کشند .
*تا 6 ماه‌ اول کشکک زانو ندارند .
*در ماه های اول همه چیز را سیاه‌ و سفید می بینند .
*قادرند با چشم‌های باز بخوابند .
* در مقایسه با اندازه بدن خیلی قوی هستند و می‌توانند بدن خود را بلند کنند.
*می‌توانند همزمان با نفس کشیدن قورت نیز بدهند .
*بیشتر سر را به سمت راست می‌چرخانند.
*توانایی شنا کردن دارند اما خیلی سریع این مهارت را از دست می دهند .
*آیا می دانید شما قبل از این‌که بتوانید از دستشویی استفاده کنید ، به‌طور میانگین از 8000 پوشک استفاده کرده اید.
*به خاطر نوزاد در یکی دو سال اول، والدین از 6 ماه خواب محروم ماندند.

رادیو کودک/ قطعاً همه شما وابستگی‌های بی‌شمار یک نوزاد به پدر و مادر و به خصوص مادر را درک خواهید کرد. وابستگی‌هایی که پدر و مادر را به گونه‌ای عاطفی وادار می‌سازد تا از نوزاد مراقبت کرده و نیازهای او را مرتفع گردانند. اما گاهی اوقات با بکار‌گیری روش‌هایی خارج از اسلوب صحیح رفتاری‌، کودکان بیش از آن‌چه که باید به پدر و مادر وابسته می‌شوند و همین سبب می‌شوند تا آن‌ها مدت بیشتری در حریم پدر و مادر خود سکنی داشته باشند! حضور بیش از اندازه فرزندان در اتاق خصوصی والدین، ممکن است باعث سردی میان پدر و مادر شده و حتی زمینه ساز بروز اختلافات و برخوردهای نامناسبی میان آنان گردد. از این روست که اهمیت جدا سازی محل خواب کودکان از اتاق والدین به یک ضرورت تبدیل خواهد شد.  

از بدو تولد تا چه سنی؟
آن‌چه که مسلم است؛ نوزاد در بدو تولد نیازهای بسیاری دارد که به طور ویژه ای مادر مسئولیت رسیدگی به آن‌ها را دارد. شاید دلیل عمده حضور نوزادان در اتاق والدین رسیدگی به موقع به این دسته از نیازها باشد. تعویض به موقع و رفع گرسنگی نوزاد توسط مادر از بارزترین دلایل حضور نوزاد در نزدیک‌ترین مکان به مادر است‌. از طرف دیگر نوع تنفس نوزاد و چگونگی خوابیدن او و بسیاری از مسائل دیگر هستند که نیازمند دقت و رسیدگی می‌باشند. پس با این حساب طبیعی است که نوزادی که تازه متولد شده تا چند ماه پس از تولدش در نزدیک‌ترین مکان به مادر و یا به بیان دیگر در اتاق پدر و مادر حضور داشته باشد. مرز نوزادی تا هنگامی است که او بتواند واکنش‌های اطرافیان را به خوبی متوجه شده و تا حدی بتواند با توان خودش بنشیند یا چهار دست و پا حرکت کند. پس از این زمان می‌توان کودک را به اتاق دیگری منتقل کرد و هر چند ساعت یکبار به منظور سرکشی و بررسی حالات و شرایط به او سر زد . سنین یک‌سالگی تا دوسال بهترین زمانی است که می‌توان کودک را از اتاق پدر و مادر خارج و با اتاق مختص به خود آشنا کرد. در این سنین کودک به حدی رشد یافته که بتواند خوب بخوابد و هنگام گرسنگی تحمل کافی داشته باشد تا مادر به او برسد و از طرف دیگر هنوز وابسته به محیط پدر و مادر نشده و ترس از تنهایی و … برایش مفهومی ندارد و خیلی راحت با محیط جدیدش مانوس خواهد شد بی آن‌که پدر و مادر برای عادت دادن او به محیط جدید متحمل دردسری بشوند!

از چه زمانی جای خوابش را جدا کنیم؟
تولد کودک به سه مرحله تقسیم می شود:
– اول از همه به دنیا آمدن اوست.
– دومین مرحله ادراک خود کودک است یعنی آنکه کودک خود متوجه می شود که موجودی جدا از مادر است. این مرحله در چند هفته اول بعد از زایمان و با رشد سیستم عصبی اتفاق می افتد.
– مرحله سوم، تولد اجتماعی کودک است که در آن کودک با اجتماعش رو به رو می شود. اجتماع اولیه نیز بالطبع والدین و خواهر و برادر است و بعد مدرسه. توصیه به جدا خوابیدن، به تولد اجتماعی کودک کمک می کند و اگر این اتفاق در زمان مناسب نیفتد، پیوستگی بیمارگونه ای در کودک ایجاد می کند که در آن مدام نیاز به فرد دیگری دارد.

شرط اول؛ همراهی مادر
اولین چیزی که برای جدا کردن اتاق کودک از والدین نیاز است، همراهی والدین به ویژه مادر خانواده است. آرامش مادرانه بدون شک به حل هرچه سریع تر این مشکل کمک خواهد کرد. نباید از یاد برد که در جدا نشدن کودک و والدین یک میل دوطرفه وجود دارد؛ یعنی همان طور که کودک نمی خواهد از والدینش جدا شود، والدین هم چندان تمایلی به جدا کردن او ندارند، بنابراین باید این میل بررسی شود و مادران بدانند که برای سلامت کودک لازم است این اتفاق بیفتد.
بعضی از مادران هم از روی تنبلی اقدام به این کار نمی کنند و به جای مقابله با واکنش های کودک به این جدایی، ترجیح می دهند صورت مسئله را پاک کنند. اما باید توجه کرد که هر چیزی هزینه ای دارد و باید کمی هم زحمت شبانه را به جان خرید.

اول اعتماد، بعد خودمختاری
دو مرحله مهم در دو برهه زمانی تولد تا ۲ سالگی و بعد از آن ۲ تا ۴ سالگی وجود دارد. در مرحله اول اعتماد کودک شکل می گیرد. به این صورت که والدین همیشه دردسترس هستند و امنیت مناسبی را برای او برقرار می کنند. مرحله دوم خودمختاری است. به این ترتیب که کودک احساس می کند فضای شخصی خود را دارد.
این دو مرحله با جدا خوابیدن پیوند مستقیم دارد و این شیوه های تربیتی است که به کودک این احساس را می دهد زیرا کودک از ابتدا با یک ذخیره ژنتیک مشخصی به دنیا آمده و باقی رفتارهای او باتوجه به اصول تربیتی که به او تفهیم می شود ساخته می شود.

جدایی قبل از ۶ماهگی ممنوع!
به چند دلیل به هیچ عنوان توصیه نمی شود کودک زیر ۶ ماهگی از والدین جدا شود. احتیاج او به تغذیه شبانه، احساس امنیت و البته آسیب پذیر بودن نوزاد در ماه های بعد از تولد، بهترین دلیل برای بودن او در کنار پدر و مادر است.
 در سال اول تولد، نگرانی هایی در مورد سندرم مرگ ناگهانی شیرخواران وجود دارد که در آن کودک ممکن است دچار مشکل تنفسی شده و نتواند نفس بکشد و همین موضوع موجب مرگش شود. به همین دلیل باید محل خواب او در دید والدین باشد. از سوی دیگر مادران چون نسبت به فرزندان شان حساس هستند معمولا هوشیار می خوابند و بنابراین در صورت بروز مشکل زودتر دست به کار می شوند.

سن جدایی به کودک مربوط است
ایده آل ترین حالت این است که کودک از ۲ سالگی از والدین جدا بخوابد. اما باید توجه داشت که گاهی اوقات اصول تربیتی به طور تمام و کمال به والدین بستگی ندارد و در این زمینه باید به خود کودک نیز توجه داشت. بعضی بچه ها شرایط روانی مناسب تری دارند؛ کمتر گریه می کنند و هنگام جدا شدن از پدر و مادر راحت تر هستند، در مقابل برخی دیگر بد می خوابند و گریه های بدی دارند.
اگر بخواهید این کودکان را زودهنگام و تحت فشار جدا کنید نه تنها جدا نمی شوند و تولد اجتماعی شان اتفاق نمی افتد، بلکه احساس ناکام شدن و پس زدگی شدن در آنها ایجاد می شود.
والدینی که کودک شان اضطراب جدایی دارد فکر می کنند باید هر چه زودتر او را مستقل کنند در حالی که این کار اشتباه است. بهتر است نگاهی هم به خود کودک داشته باشید و به اجبار این کار را نکنید و با کمک متخصص و در طولانی مدت انجامش دهید.

راهکارهایی برای جدا کردن محل خواب کودکان  بالای یک سال
در اتاق خواب کودک حضور داشته باشید تا او به خواب برود.
می توانید او را بخوابانید و بعد به اتاقش منتقل کنید.
به هیچ عنوان مو یا دست تان را دراختیار کودک قرار ندهید و اگر کودک اصرار داشت عروسکی در دسترس او قرار دهید.
هنگام خوابیدن کودک در اتاقش به هیچ عنوان کنارش دراز نکشید، بلکه کنار تختش بنشینید و با قصه گویی و هر کاری که فکر می کنید علاقه دارد، به او کمک کنید تا بخوابد.
اگر از تاریکی می ترسد روشنایی لازم را در اتاق فراهم کنید و سعی کنید در طول روز مدام با او به اتاقش بروید و با او بازی کنید.
راهکارهایی برای جدا کردن محل خواب کودکان بالای سه سال
بسیاری از والدین را دیده‌ام که فرزندان‌شان را تا سنین بالاتر از ۳سال هنوز در اتاق شخصی خود نگهداری می‌کنند و مدام از سختی‌های جدا کردن اتاق فرزندشان گله و شکایت می‌کنند! طبیعی است که وقتی کودک با محیطی انس بگیرد و مفهوم ترس و تاریک و … را متوجه شود به سختی می‌شود او را به اتاقی فرستاد که در آن تنها باشد و تنها بخوابد! کودکان بالای سه سال معمولاً در برابر جدا شدن جای خواب‌شان از کنار والدین واکنش‌های طولانی مدت نشان می‌دهند و به یکباره نمی‌شود جای آن‌ها را از اتاق والدین جدا ساخت!
 ابتدا سعی کنید به اتاق کودک برسید و وسایل و اسباب‌بازی‌هایی را که او دوست دارد در آن قرار دهید. ساعاتی در روز به همراه کودک در اتاق او بنشینید و سعی کنید تمام قسمت‌های اتاق را به او نشان دهید و با او در اتاق بازی کنید. اگر اتاق کودک کمد دیواری یا قسمت‌های ناشناخته‌ای دارد، آن‌ها را به کودک نشان داده و سعی کنید علاقه‌ای بین کودک و اتاق شخصی‌اش برقرار کنید.
در طول روز برای بازی کردن فرزندتان را به اتاق خودش هدایت کنید و به او بگویید که در همان اتاق می‌تواند بازی کند و نباید وسایل بازی‌اش را به خارج از اتاق بیاورد‌. در میان بازی و هنگامی که کودک خسته می‌شود او را در همان اتاق بخوابانید و در کنارش تا کامل به خواب رود‌. توجه داشته باشید که اتاق کودک هرگز نباید تاریک و بدون نور باشد تا او بتواند به راحتی و بدون ترس به اتاق شخصی‌اش علاقه‌مند شده و آنجا را بپذیرد.
برای انتقال کودک از اتاق شما به اتاق خودش هرگز از کلمات و عبارات امری مانند: باید به آنجا بروی و … استفاده نکنید! کمی تحمل داشته باشید و با زبان رفتار او را قانع به حضور در اتاق خودش نمایید. چند شب وقتی که کودک در اتاق شما و در کنار شما می‌خوابد سعی کنید به صورت هدفمند آسایش او را از بین ببرید. به عنوان مثال:
* اگر کودک بر روی تخت شما ( والدین خود ) می‌خوابد، می‌توانید خود را به خواب زده و جای خواب او را تنگ کنید. در این هنگام اگر با اعتراض کودک مبنی بر تنگ بودن جای خوابش مواجه شدید می‌توانید با خونسردی به او بگویید که یک تخت خالی در اتاقش منتظر اوست و او خودش این جای تنگ را انتخاب کرده است!
* اگر کودک در اتاق شما به خواب رفته است برق را روشن بگذارید و سعی کنید با صحبت کردن و سرو صداهای معمول او را بیدار کنید و زمانی که اعتراض او مبنی بر سرو صدا و نور را شنیدید به او بگویید که اتاق او در کمال آرامش و سکوت انتظارش را می‌کشد و می‌تواند بدون دغدغه آنجا راحت بخوابد!
* وقتی که کودک تا حدودی اتاق خود را پذیرفت و به آنجا رفت سعی کنید شب‌ها محیط اتاق را با یک چراغ خواب کوچک تا حدی روشن نگه دارید که او از ترس تاریکی دوباره به حریم خصوصی شما وارد نشود.

صبور باشید و با صحبت کردن او را قانع کنید در اتاقش بخوابد.
اگر نیمه های شب به اتاق شما آمد او را به اتاقش ببرید و کنار او بنشینید تا بخوابد. اگر این کار را هر شب چند بار انجام داد، هر بار با تاخیر به اتاقش بروید.
در کنار این قانون که اتاق کودک باید جدا باشد، می توانید در هفته یک بار به او اجازه دهید به اتاق شما بیاید.
 
راهکارهایی برای جدا کردن محل خواب کودکان بالای پنج سال
اگر کودک شما در سن ۵ سالگی به بالا قرار دارد و حاضر نمی‌شود به اتاق خودش برود می‌توانید با کمک روانشناس و بهره‌گیری از مشاور او را به اتاق شخصی خود بفرستید.
ابتدا فاصله او را از تخت تان بیشتر کنید و بعد او را به اتاقش منتقل کنید.
او را تشویق کنید و با هر بار خوابیدن در اتاقش به او جایزه بدهید.
در مقابل اصرار کودک به خوابیدن در اتاق شما باید مقاومت کرده و سعی کنید با سرگرمی‌های مختلف او را به اتاقش ببرید.
اگر قانونی وضع می شود باید در خانه اجرا شود اما پیش از هر چیز دقت کنید که این قانون چه تاثیر روانی روی کودک دارد. در بعضی خانواده ها سابقه مشکلات روانی وجود دارد و بنابراین احتمال بروز این مشکل درکودک هم هست و با جدا کردن او این حالت در او تشدید می شود.
بهانه‌گیری‌های گاه و بیگاه  برای حضور در کنار والدین گاهی ممکن است کودک با اینکه به اتاق خود انس گرفته و جدا از پدر و مادر می‌خوابد اما بعضی از شب‌ها نا آرامی کند و بخواهد که در کنار والدین بخوابد. این رفتار تا سن ۸ سالگی می‌تواند طبیعی باشد. در این مواقع پدر و مادر باید با قرار دادن قانون و قاعده او را در اتاق خود بپذیرند و از سویی دقت داشته باشند تا این بی‌قراری‌ها به هرهفته و هر شب تکرار پیدا نکند. به عنوان مثال اگر در ماه دو شب کودک نا آرامی کند و به هر دلیلی بخواهد در کنار پدر و مادر باشد، آن‌ها می‌توانند با گفتن این عبارات که: اتاق ما به زیبایی و راحتی اتاق تو نیست / ما صبح‌ها زود بیدار می‌شویم و تو نمی‌توانی راحت بخوابی و … او را مجاب کنند که همین یکبار می‌تواند در جای دیگری غیر از اتاق خودش بخوابد. اگر درخواست‌های کودک مبنی بر خوابیدن در کنار والدین بصورت مکرر و پشت سر هم تکرار شود؛ قطعاً حاکی از علتی است که کودک را نا آرام ساخته. این عوامل می‌تواند انوع ترس‌ها مانند ترس از تنهایی و ترس از تاریکی و … باشد. همچنین تماشای برخی از برنامه‌ها و فیلم‌هایی که برای سن کودکان تعریف نشده است باعث می‌شود که آن‌ها در هنگام خواب شبانه دچار نگرانی و پریشانی شوند و از این رو لازم است والدین دقت داشته باشند تا فرزندان آن‌چه را که مناسب با سن و شرایط روحی‌شان نیست را تماشا نکنند. در نظر داشته باشید که جداسازی محل خواب کودکان یک نیاز دو طرفه است هم برای والدین و هم برای کودک! به همین دلیل لازم است تا والدین توجه کافی داشته باشند تا محل خواب کودک خود را از سن زیرسه سال جدا کنند.
منبع: سایت دکتر سلام , سایت با دکتر

بیست ستون/ هنگام دکور کردن، رنگی که تابلوها باید داشته باشند را آخر از همه انتخاب کنید، صندلی‌هایی انتخاب کنید که با هم ست نیستند و نورپردازی کمدها را هم فراموش نکنید. در اینجا یکسری از بهترین نکات و ترفندهایی را که تا به حال هیچکس در مورد دکور کردن خانه‌تان به شما نگفته را ارائه می‌دهیم.
1) کوسن‌ها را روی هم ریخته و یکجا جمع کنید.
یک جفت کوسن همیشه کم و ناقص به نظر می‌رسد. بهتر است دو جفت کوسن با طرح‌ها و رنگ‌ها و جنس‌های متضاد استفاده کنید.
2) یک تخت بزرگ‌تر بخرید.
مبلمان و تخت‌های کوچک فقط باعث می‌شوند که یک اتاق خواب کوچک، کوچکتر به نظر برسد. از یک تخت با ارتفاع بلند استفاده کنید و اتاقتان بزرگ‌تر به نظر خواهد رسید.
3) در قفسه‌ها را باز بگذارید.
یک بوفه با در باز یا ویترین در اتاق پذیرایی بسیار جالب‌تر از یک کمد با در بسته است. دیگران را بیشتر وارد زندگی خصوصی خود کنید.
4) از رنگ‌های تیره بیشتر استفاده کنید.
دیوارهای تیره برعکس آنچه که فکر می‌کنید عمل می‌کنید و باعث می‌شوند که یک اتاق کوچک، بزرگ‌تر به نظر برسد.
5) کاغذ دیواری کار را خیلی آسان می‌کند.
سریع‌ترین راه برای دکور کردن کمدهایی با درهای کشویی این است که از کاغذ دیواری استفاده کنید، مانند کاری که ملیسا وارنر (Melissa Warner) در اینجا انجام داده و این اتاق خواب را به محل کارش تبدیل کرده است.
6) کلکسیون‌های بزرگ نیاز به نظم و ترتیب دارند.
قفسه‌های دیواری می‌توانند نظم و ترتیب خوبی به کلکسیون‌های بزرگ و اجسام عجیب و غریب بدهند.
7) از یک فرش واقعی در حمام استفاده کنید.
به جای اینکه از یک پادری مخصوص حمام استفاده کنید یک فرش در حمام بیندازید. فرش‌ها بادوام‌تر می‌باشند.
8) بعضی وقت‌ها اشکالی ندارد که از کاناپه استفاده نکنید.
هیچ قانونی وجود ندارد که حتما هر اتاق پذیرایی باید یک کاناپه داشته باشد.
9) می‌توانید از رنگ سفید استفاده کنید.
شما هیچوقت از یک اتاق پذیرایی سفید خسته نخواهید شد.
10) سبک‌ها را ترکیب کنید.
به عنوان مثال یک تخت کلاسیک در یک اتاق مدرن می‌تواند اتاق را دنجتر جلوه دهد.

راسخون/ راجع به مضرات سیگار زیاد صحبت شده است. عوارض وحشتناک سیگار و مشکلاتی که در طول زمان برای افراد سیگاری و اطرافیان‌شان به وجود می‌آید تقریبا برای همه آشناست. راجع به خطرات سیگار برای خانم‌های باردار و جنین‌شان هم، پزشکان هشدارهای فراوانی داده‌اند. اما اگر سیگار نگذارد که اصلا خانمی بادار شود چه؟
مردان سیگاری باعث نازایی همسرانشان می‌شوند
راجع به مضرات سیگار زیاد صحبت شده است. عوارض وحشتناک سیگار و مشکلاتی که در طول زمان برای افراد سیگاری و اطرافیان‌شان به وجود می‌آید تقریبا برای همه آشناست. راجع به خطرات سیگار برای خانم‌های باردار و جنین‌شان هم، پزشکان هشدارهای فراوانی داده‌اند. اما اگر سیگار نگذارد که اصلا خانمی بادار شود چه؟ خبر جدیدی منتشر شده است که می‌گوید خانم‌هایی که والدین‌ و یا همسرشان سیگاری هستند ممکن است دچار مشکلاتی در زمینه باروری شوند.
این مطالعه جدید این طور عنوان می‌کند که خانم‌هایی که در محیط‌های حاوی دود سیگار در مدت زمان طولانی حضور داشته باشند نسبت به افراد دیگر احتمال باروری‌شان کمتر می‌شود و ممکن است این دودهای دست دوم به طور مستقیم روی توان بارداری‌شان تاثیر بگذارد. از نظر دانشمندان این مساله یک دلیل مهم دیگر است که می‌تواند باعث شود خانم‌ها نه تنها خود سیگار کشیدن را کنار بگذارند بلکه باعث ترک سیگار اطرافیانشان هم بشوند. در این مطالعه به غیر از مساله ناباروری مشکلات دیگر هم مورد بررسی قرار گرفته‌اند و یافته‌ها نشان داده‌اند که دودهای دست دوم می‌توانند مشکلات و عوارض بدی را طی بارداری و همچنین بعد از زایمان و برای نوزاد و مادر به وجود آورند. به غیر از این مطالعه، مطالعات دیگر هم در مورد خطر دودهای دست دوم سیگار بر احتمال سقط جنین انجام شده است.
آمار تکان‌دهنده
در این مطالعه جدید، بیش از 4800 خانم مختلف مورد بررسی قرار گرفته‌اند و مشخص شد خانم‌هایی که والدین‌شان سیگاری بودند برای باردار شدن مشکلات بیشتری داشته‌اند. یکی از مشکلات این بود که آنها حداقل مجبور بودند یک سال برای باردار شدن منتظر بمانند.
علاوه بر این در بین خانم‌هایی که در زمان خردسالی یا بزرگسالی در معرض دودهای دست دوم بودند 39 درصد بیشتر احتمال سقط جنین یا به دنیا آوردن نوزاد مرده وجود داشت. 68 درصد این خانم‌ها هم عنوان کردند که به سختی و با مشکلات زیاد باردار شده‌اند.
لوک پپون، محقق دانشگاه روچستر نیویورک و مسوول اصلی این مطالعه می‌گوید: «این آمار تکان‌دهنده است و به خوبی یکی دیگر از خطرات اصولی مواجهه با دود سیگار را نشان می‌دهد. ما همه می‌دانیم که دود سیگار چه قدر مضر است اما به نظر می‌رسد این دود برای خانم‌ها در سنین باروری خطرات بیشتری داشته باشد.»
تنباکو علیه جنین
نتایج مطالعه دکتر پپون و همکارانش اولین بار در دسامبر گذشته در مجله «کنترل تنباکو» منتشر شد. برای انجام این مطالعه که در مدتی طولانی انجام شده بود محققان نتایج بررسی روی 4800 خانم را که در بین سال‌های 1982 تا 1998 به مرکز بیمارستانی رزول پارک در نیویورک مراجعه کرده بودند، مورد مطالعه قرار دادند. تمام این خانم‌ها به منظور آزمایش‌های غربالگری سلامت و یا درمان سرطان به این مرکز مراجعه کرده بودند و این مطالعه در واقع یکی از نتایج جانبی پرسشنامه‌های آینده‌نگری بود که از آن زمان در اختیار خانم‌ها قرار گرفته بود. همه این خانم‌ها حداقل یک بار در طول زندگی‌شان باردار شده بودند. 11 درصد این خانم‌ها مشکلاتی در زمینه بارداری و یک‌سوم این خانم‌ها حداقل یک بار سقط جنین یا مرده‌زایی داشتند. نکته مهم در این مطالعه این بود که دانشمندان متوجه شدند ریسک به وجود آمدن این مشکلات با توجه به بالا رفتن مدت زمان در معرض دود سیگار بودن و حتی ساعات مواجهه افزایش پیدا می‌کند. این مساله خود دلیل واضحی برای وجود داشتن حالت علت و معلول بین دود سیگار و مشکلات بارداری است.
طبق گزارش پپون و همکارانش علت تحت تاثیر قرار گرفتن سیستم باروری خانم‌ها از دود دست دوم سیگار این است که سموم تنباکوی موجود در این دود به‌طور مستقیم باعث آسیب ساختار ژنتیکی سلول‌ها می‌شود و همچنین در پدیده لقاح دخالت می‌کند و یا باعث مرگ جنین و سقط در همان روزهای اول می‌شود. سموم موجود در دود سیگار، هورمون‌هایی را که برای کنترل باروری و نگهداری تخم لقاح یافته در رحم احتیاج است، تحت‌تاثیر قرار می‌دهد و باعث می‌شود احتمال بارداری موفق بسیار پایین بیاید.
ترجمه: سیداحسان بیکایی
منبع: http://salamat.com